Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Γεωργίου κ.α., Αγωγή Αρ. 2027/2018, 5/7/2019

(1997)1 (Α) Α.Α.Δ. 28, 31 αναφέρεται ότι: «. Το Δικαστήριο δεν θέτει, και είναι αμφίβολο αν μπορεί να θέσει, άκαμπτους κανόνες που αποστερούν τη δικαιοδοσία του. Το βασικό κριτήριο είναι κατά πόσο ο εναγόμενος ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην αγωγή, ώστε να του δοθεί το δικαίωμα να την προβάλει. Τα υπόλοιπα κριτήρια, όπως π.χ. η επιμέλεια την οποία επέδειξε και η ταχύτητα με την οποία έδρασε μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον του μολονότι στοιχεία που μετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου δεν αναιρούν το πιο ουσιώδες, την ύπαρξη δηλαδή εκ πρώτη όψεως καλής υπεράσπισης». Αναφορικά με το λόγο για τον οποίο οι Εναγόμενοι δεν καταχώρισαν εμφάνιση στην αγωγή, η Εναγόμενη 2 επικαλείται ότι την 2.10.2018 επισκέφθηκε το δικηγόρο της δίδοντας του οδηγίες να καταχωρίσει αμέσως εμφάνιση. Αργότερα την ίδια ημέρα τον ενημέρωσε ότι θα ήταν αχρείαστο να καταχωρίσει εμφάνιση και του έδωσε οδηγίες να μη το πράξει. Επικαλείται ως λόγο για τις τελευταίες οδηγίες τηλεφωνική επικοινωνία της με τον υπάλληλο της Ενάγουσας Τράπεζας ΧΧΧΧ Σκούταρη. Του παραπονέθηκε για την καταχώριση της αγωγής ενώ οι Εναγόμενοι βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις με την Τράπεζα και σε αναμονή πρότασης από την τελευταία. Ο Σκούταρης εξέτασε το ζήτημα και σύντομα μετά της τηλεφώνησε αναφέροντας της ότι δεν θα προχωρούσε η αγωγή και ότι θα περίμεναν την τελική απάντηση από τα κεντρικά γραφεία της Τράπεζας για τη διευθέτηση της υπόθεσης. Της είπε ακόμα ότι κακώς οι δικηγόροι της Τράπεζας είχαν προχωρήσει στην καταχώριση της αγωγής. Η ίδια ζήτησε τη θέση γραπτώς χωρίς αποτέλεσμα. Καλόπιστα αποδέχθηκε την υπόσχεση του Σκούταρη και γι' αυτό αναίρεσε τις οδηγίες προς το δικηγόρο της για καταχώριση εμφάνισης. Τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγος της Εναγόμενος 1 ήταν με την πεποίθηση ότι η αγωγή είχε ανασταλεί. Μάλιστα στη συνέχεια το ζεύγος παρέλαβε επιστολή της Τράπεζας ημερ. 16.11.2018 που εμπεριείχε πρόταση διευθέτησης. Έτσι καθησυχάστηκαν ακόμα περισσότερο ότι «υπήρχε πραγματικά ανακοπή» της διαδικασίας στην αγωγή και ότι κάθε κίνηση εκ μέρους τους ήταν αχρείαστη. Την 17 ή 18.2.2019 οι Εναγόμενοι έλαβαν τηλεφώνημα από κάποια ΧΧΧΧ Χατζηβασιλείου, λειτουργό της Τράπεζας με την οποία συναντήθηκαν την 21.2.2019 στα κεντρικά γραφεία της πρώην Λαϊκής Τράπεζας στη Λευκωσία. Παρών ήταν και κάποιος Σάββα που παρουσιάστηκε ως προϊστάμενος της Χατζηβασιλείου. Κατά τη συζήτηση δεν τους αποκαλύφθηκε το γεγονός της έκδοσης της εναντίον τους Απόφασης από 22.1.

1. Αντίθετα τους ειπώθηκε ότι είχαν προθεσμία μέχρι την 28.2.2019 διαφορετικά η Τράπεζα θα τους έπαιρνε στο Δικαστήριο. Η Εναγόμενη 2 αισθάνθηκε ότι ίσως να ξεγελάστηκε και την 28.3.2019 μετέβηκε με το δικηγόρο της στο Ε.Δ. Λεμεσού για να διαπιστώσει την έκδοση της προσβαλλόμενης Απόφασης. Ο Γρηγορίου απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Ένορκης Δήλωσης της Εναγομένης
2. Αναφέρει ότι μετά την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης του ανατέθηκε να ελέγξει το αρχείο της Τράπεζας σε σχέση με τις επαφές και συνομιλίες που έγιναν μεταξύ των Εναγομένων και λειτουργών της Τράπεζας. Παράλληλα σημειώνει την πρακτική των λειτουργών να ενημερώνουν το αρχείο κάθε πελάτη σχετικά με το τι ειπώθηκε σε κάθε επαφή που είχαν μαζί του. Ο Γρηγορίου δεν αναφέρει να είχε επαφή και ενημέρωση από τον Σκούταρη και η θέση του ότι σε καμιά περίπτωση οποιοσδήποτε λειτουργός της Τράπεζας θα ισχυριζόταν ότι οι δικηγόροι της εκ παραδρομής προώθησαν την αγωγή, προκύπτει να είναι δικό του συμπέρασμα εδραζόμενο στο γεγονός ότι είχαν δοθεί γραπτές οδηγίες από τη διεύθυνση της Τράπεζας προς τους δικηγόρους για την καταχώριση της. Ο Γρηγορίου απέτυχε να αγγίξει την ουσία του ζητήματος, ότι δηλαδή συγκεκριμένος λειτουργός της Τράπεζας, ανεξάρτητα αν ενεργούσε κατόπιν οδηγιών, αυθαίρετα ή επιπόλαια, ανάφερε αυτά που περιγράφηκαν από την Εναγόμενη
3. Η θέση της Εναγόμενης 2 αναφορικά με το περιεχόμενο της συνομιλίας της με τον Σκούταρη ενισχύεται όχι τόσο από το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 16.11.2018, αλλά από την αποκάλυψη του Γρηγορίου και την παρουσίαση δύο ηλεκτρονικών μηνυμάτων της Τράπεζας προς τους δικηγόρους της ημερ. 8.10.2018 και 30.10.2018 ώστε να μη προχωρήσουν στην «απόδειξη» και στη «διαδικασία για έκδοση απόφασης» στην παρούσα αγωγή. Ανάλογη είναι η προσέγγιση του Γρηγορίου σε σχέση με τη συνάντηση που έγινε στη Λευκωσία στις 28.2.
4. Δεν επικαλείται ότι είχε επαφή και ενημερώθηκε από τον Σάββα και η θέση του ότι οι ισχυρισμοί της Εναγόμενης 2 είναι ανακριβείς εδράζεται στο περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 16.11.2018 και τους όρους που εκεί τίθενται. Η επιστολή της Τράπεζας προς τους Εναγόμενους ημερ. 16.11.2018 έχει παρουσιαστεί (ΜΓ1). Εμπεριέχει συγκεκριμένη πρόταση για διευθέτηση της διαφοράς των Εναγομένων με την Τράπεζα. Ο πρώτος όρος για την υλοποίηση της διευθέτησης είναι η συναίνεση των Εναγομένων στην έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή. Στη συνέχεια οι Εναγόμενοι θα είχαν τη δυνατότητα καταβάλλοντας συγκεκριμένο ποσό μικρότερο από αυτό της απόφασης μέχρι 28.2.2019 να την εξοφλήσουν. Σε άλλο σημείο της Ένορκης του Δήλωσης ο Γρηγορίου αναφέρεται σε επιστολή συγκεκριμένου δικηγόρου προς τους δικηγόρους της Τράπεζας με την οποία τους ενημέρωνε ότι προτίθετο να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους των Εναγομένων. Ο δικηγόρος, αναφέρει, αυθημερόν πληροφορήθηκε από τους δικηγόρους της Τράπεζας για την έκδοση της προσβαλλόμενης Απόφασης. Η αναφορά του Γρηγορίου ότι επρόκειτο για επιστολή ημερ. 4.2.2019 είναι λανθασμένη. Η ορθή ημερομηνία που αναφέρεται στην επιστολή είναι 4.3.
5. Ήταν δηλαδή μετά τη συνάντηση των Εναγομένων με λειτουργούς της Τράπεζας στη Λευκωσία. Σε κάθε περίπτωση γεγονότα που έπονται του χρόνου μέσα στον οποίο οι Εναγόμενοι μπορούσαν να καταχωρίσουν εμφάνιση και μετά την έκδοση της Απόφασης είναι σχετικά μόνο με την παράμετρο που αφορά στο έγκαιρο της καταχώρισης της υπό κρίση Αίτησης μετά την πληροφόρηση για την έκδοση της Απόφασης. Η καταχώριση της Αίτησης την 3.4.2019 δυόμιση μήνες μετά την έκδοση της Απόφασης και ένα μήνα μετά την 4.3.2019 δεν θα οδηγούσε αφ' εαυτής στην απόρριψη της Αίτησης. Αναφορικά με την ουσία της αγωγής η Εναγόμενη 2 διατείνεται ότι οι ισχυρισμοί της Απαίτησης είναι ανακριβείς, λανθασμένοι, ψευδείς και ασαφείς. Παραπονείται ότι δεν γίνεται αναφορά στις πραγματικές πληρωμές των Εναγομένων που πιστώνονται με λιγότερα απ' όσα πραγματικά πλήρωσαν. Παραπονείται ακόμα για χρέωση παράνομων τόκων και χρεώσεων. Δεν γίνεται αναφορά σε οτιδήποτε το συγκεκριμένο με τους Εναγόμενους να επιφυλάσσονται να τεκμηριώσουν τους ισχυρισμούς τους με λεπτομέρειες και με γραπτά στοιχεία εφόσον παραμεριστεί η προσβαλλόμενη Απόφαση. Στην Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείο Κ. Παύλου & Σια Λτδ

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1101, 1106 αναφέρεται ότι: «Αναφορικά με την ύπαρξη καλής υπεράσπισης το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο απλός ισχυρισμός του εφεσείοντος ότι εξόφλησε του εφεσίβλητους. είναι γενικός και αόριστος, αφού δεν παρουσιάζει στοιχεία αναφορικά με το ποιος πως και πότε εξοφλήθηκε το χρέος. Σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο ο εφεσείων θα έπρεπε να είχε παρουσιάσει ικανοποιητικές λεπτομέρειες για να πείσει το Δικαστήριο ότι είχε εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση, πράγμα που απέτυχε να πράξει. . η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου μας βρίσκει σύμφωνους. Ο εφεσείων είχε το βάρος να αποκαλύψει τα στοιχεία εκείνα που θα συνιστούσαν την υπεράσπισή του. Η αοριστία όμως του ισχυρισμού ότι απλά εξόφλησε το χρέος του, αφήνει κενά που δεν επιτρέπουν τη θεμελίωση καλής υπεράσπισης.» Στην Καλλής ν. Alpha Bank Ltd

(2002)1(Β) A.A.Δ. 793 αναφέρεται πως η αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σε αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών. Θα ήταν εύκολο κάθε φορά να προβάλλεται ένας αστήρικτος ισχυρισμός και να παραμερίζονται νομότυπα ληφθείσες αποφάσεις. Υιοθετείται (σελ. 799) απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση όπου αναφέρεται: «Αντλώντας κατεύθυνση από την Νομολογία, η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης προϋποθέτει αλλά και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση από τον αιτητή μιας εκδοχής, διαφορετικής από εκείνης του ενάγοντα. Θα πρέπει να προσκομιστούν στο Δικαστήριο κάποια αποδεικτικά στοιχεία τα οποία εξυπακούεται πως θα πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα καταδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς, ώστε η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετηθεί χρήσιμος σκοπός επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους του αιτητή.» Στην Δωρίτης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 314, 318, αναφέρεται ότι: «Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Orams κ.α. ν. Αποστολίδη

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1402, απαιτείται από τον εναγόμενο αιτητή να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Να δώσει επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχει ως πρωταρχικό, όπως χαρακτηρίστηκε παράγοντα, την αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης. .... Το πρωτόδικο δικαστήριο, περαιτέρω, ασχολήθηκε και με την προτεινόμενη «υπεράσπιση και ανταπαίτηση», δικόγραφο το οποίο τελικώς δεν κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, για να καταλήξει ότι δεν στοιχειοθετείται, και ορθώς κατά την άποψη μας, θέμα υπεράσπισης στην ουσία της αγωγής, η οποία εδραζόταν σε συμφωνία δανείου. Σε συνάρτηση με τον προβληθέντα ισχυρισμό για χρέωση υπερβολικού ποσού τόκου, το δικαστήριο θεώρησε, και ορθώς, ότι δεν είχε από πλευράς εφεσείοντα προσκομισθεί οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο που να δικαιολογεί αυτή την προσέγγιση». Έχουν συνεπώς οι Εναγόμενοι το βάρος να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο πως έχουν επί της ουσίας της υποθέσεως εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση (prima facie defence on the merits). Αυτό είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Εάν δεν καταδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας ή δεν τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να καθιστούν δίκαιο να τους επιτραπεί να προβάλουν την υπεράσπιση τους δεν δικαιολογείται να επανανοίξει η υπόθεση. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν καταδείξει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής. Οι γενικές και ατεκμηρίωτες αναφορές τους δεν τεκμηριώνουν, σύμφωνα με την αναφερθείσα νομολογία, υπεράσπιση επί της ουσίας της αξίωσης. Η έκβαση της Αίτησης δεν έχει ακόμα κριθεί. Και τούτο γιατί η υπόθεση παρουσιάζει κάποια ιδιαίτερα περιστατικά. Εφόσον δεν έχει διαψευστεί με μαρτυρία η θέση των Εναγομένων ότι αντιπρόσωπος της Ενάγουσας, με φαινομενική έστω εξουσία, διαβεβαίωσε την Εναγόμενη 2 ότι η αγωγή κακώς καταχωρίστηκε και ότι δεν θα προχωρούσε, το Δικαστήριο οφείλει να κρίνει την Αίτηση σε αυτή τη βάση. Πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται κλητήριο ένταλμα, εφόσον προτίθεται να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση, έχει υποχρέωση να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης εντός περιόδου 10 ημερών. Η όποια διαβεβαίωση του ενάγοντα ότι απέσυρε ή θα αποσύρει ή δεν θα προωθήσει την αξίωση του δεν απαλλάσσει τον εναγόμενο της υποχρέωσης του. Και στην περίπτωση που δεν καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης και εκδοθεί ερήμην του απόφαση εναντίον του, η απόφαση θα είναι κανονική. Ωστόσο το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει συμπεριφορά του ενάγοντα που παραπλανεί τον εναγόμενο σε σχέση με την υπόσταση ή προώθηση της αγωγής. Το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει σε οιονδήποτε διάδικο να παραπλανήσει τον αντίδικο του και να αποκομίσει διαδικαστικό και πολύ περισσότερο ουσιαστικό πλεονέκτημα σε δικαστική διαδικασία. Το Δικαστήριο θεωρεί τα γεγονότα της παρούσας αγωγής όπως προέκυψαν μέσα από τις υποστηρικτικές της Αίτησης και της Ένστασης Ένορκες Δηλώσεις ιδιαίτερα μέχρι και ακραία, ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και παρά την διαπίστωση ότι μέσω της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση δεν παρασχέθηκαν τα στοιχεία εκείνα που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν καλή υπεράσπιση, να παραμερίσει την κανονικά εκδοθείσα Απόφαση, διαφυλάσσοντας το κύρος της δικαιοσύνης και καθιστώντας σαφές ότι συμπεριφορές του είδους που περιγράφηκαν δεν μπορεί να παραγνωριστούν. Η αναφορά στην Βίκα Πίκα Ντίσκο ότι το Δικαστήριο δεν θέτει άκαμπτους κανόνες που αποστερούν τη δικαιοδοσία του επιβεβαιώνει την ευρεία εξουσία του Δικαστηρίου στην κατάλληλη περίπτωση και όπου οι περιστάσεις της υπόθεσης το επιτρέπουν να εκφύγει των παραμέτρων που συνήθως κρίνουν το ζήτημα του παραμερισμού κανονικά εκδοθείσας απόφασης προς διαφύλαξη του κύρους της δικαιοσύνης και την παρεμπόδιση πρόκλησης αδικίας. Ανεξάρτητα εάν ένας εναγόμενος έχει καλόπιστη υπεράσπιση το Σύνταγμα του κατοχυρώνει το δικαίωμα σε δίκαια δίκη. Η δικονομία εμπεριέχει πρόνοιες που βοηθούν τον ενάγοντα να δικαιωθεί το συντομότερο όταν ο εναγόμενος δεν έχει να προβάλει καλόπιστη υπεράσπιση. Όσο όμως αδύνατη και αν είναι η υπόθεση του εναγόμενου δεν είναι αποδεκτό να παραπλανείται ώστε να μην ασκήσει το συνταγματικό του δικαίωμα να εμφανιστεί στην υπόθεση που τον αφορά. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η Απόφαση ημερ. 22.1.2019 με τον όρο ότι οι Εναγόμενοι θα καταβάλουν προς την Ενάγουσα τα έξοδα όπως αναφέρονται πιο κάτω μέσα σε 30 ημέρες από την προς αυτούς ή τους δικηγόρους τους επίδοσης της σχετικής ειδοποίησης. Τα έξοδα της Αίτησης όσο και αυτά που είχαν συσσωρευτεί στην αγωγή και τυχόν διαδικασία εκτέλεσης της μέχρι σήμερα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγόμενων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Στη συνέχεια οι Εναγόμενοι δύνανται να καταχωρίσουν εμφάνιση μέσα σε 10 ημέρες. (Υπ.) ............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για Παραμερισμό Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο