← Κύπρος

Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. D. Lazarou & Sons Ltd κ.α., Αγωγή αρ.: 1744/2018, 1/7/2019

Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. D. Lazarou & Sons Ltd κ.α., Αγωγή αρ.: 1744/2018, 1/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A376 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1744/2018 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων Και

  1. D. Lazarou & Sons Ltd, από τη Λεμεσό
  2. XXXX Κωνσταντίνου, από τη Λεμεσό
  3. XXXX Κωνσταντίνου, από τη Λεμεσό
  4. XXXX Λαζαρή και/ή άλλως XXXX Λαζάρου, από τη Λεμεσό
  5. XXXX Λαζάρου το γένος Θρασύβουλου Χρίστου και/ή άλλως XXXX Λαζάρου το γένος Θρασύβουλου Χρίστου, από τη Λεμεσό
  6. XXXX Αβραάμ ως διαχειριστής και παραλήπτης της περιουσίας της εταιρείας Chr. Karaolis Contractors Developers Ltd, από τη Λευκωσία Εναγόμενων -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 24.5.2019 Ημερομηνία: 1.7.2019 Εμφανίσεις: Για τους εναγόμενους 1-5 - αιτητές: κ. Κονταξής για κ. Σ. Σωφρονίου Για την ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κα Παρπαρίνου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εναγόμενο 6 (στα πλαίσια της αγωγής): κα Καλυβίτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex Tempore) Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι 1 - 5 / αιτητές επιζητούν, μεταξύ άλλων, να ανασταλεί η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου που παραχωρήθηκε προς όφελος της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση (από τώρα θα καλείται η τράπεζα). Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων νομοθετημάτων και στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXX Λαζαρή, στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα που την περιβάλλουν. Η τράπεζα φέρει ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και μεταξύ άλλων, προβάλλει ότι υφίσταται κατάχρηση της διαδικασίας, δεν υφίσταται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας, δεν είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο χρόνο και περαιτέρω, ακόμα και στην περίπτωση που συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις, το ισοζύγιο της ευχέρειας συνηγορεί υπέρ της απόρριψης του αιτήματος. Η δε ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXX Γρηγορίου, στην οποία εκθέτει τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Η νομολογία, σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others

(1982)1 C.L.R. 557). Οι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το ερώτημα τούτο απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξης του (T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (visible chance of success), δηλαδή πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1453). (γ) Ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους ενάγοντες σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Και όπως έχει νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων των αιτούμενων τη θεραπεία. Επιπρόσθετα σε κάθε περίπτωση εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί ένα διάταγμα (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd
(2013)1 (Β) Α.Α.Δ. 1235. Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (βλ. Jonidexo v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Αναμφίβολα όμως κάποια αξιολόγηση της μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων όπως έχουν καθοριστεί πιο πάνω είναι αναγκαία, χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. Στην προκείμενη περίπτωση, με βάση τα δικόγραφα, προκύπτει ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Όπως έχει ήδη επισημανθεί, δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις για την ύπαρξη του. Έτσι οι αιτητές έχουν ικανοποιήσει την προϋπόθεση της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Στη συνέχεια θα εξεταστεί κατά πόσο υφίσταται ορατή πιθανότητα επιτυχίας, με βάση τα ζητήματα που έχουν τεθεί από μέρους των αιτητών. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Τα γεγονότα, όπως προκύπτουν από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις σε συντομία έχουν ως ακολούθως: Οι αιτητές προβάλλουν ότι to 2002 η τράπεζα παραχώρησε στην εναγόμενη 1 (από τώρα θα καλείται η εταιρεία), δάνειο για το ποσό των Λ.Κ.400.
  1. Επί τούτου η άλλη πλευρά προβάλλει ένα εντελώς διαφορετικό ισχυρισμό. Ειδικότερα επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, ότι στις 13.6.2002 παραχωρήθηκε δάνειο στους αιτητές 4 και 5 για το ποσό των Λ.Κ.515.000, το οποίο όμως εξοφλήθηκε με δάνειο που συνομολογήθηκε στις 16.2.2006 για το ποσό των Λ.Κ.575.000, το οποίο αποτελεί αντικείμενο της αγωγής 1686/2018 και όχι της παρούσας. Έτσι, ως προβάλλει η τράπεζα, τα όσα περί τούτου αναφέρουν οι αιτητές είναι άσχετα με τα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής, η οποία αφορά δάνειο το οποίο παραχωρήθηκε στις 16.11.2011 για το ποσό των €100.
  2. Τα πιο πάνω είναι σημαντικά εν όψει του γεγονότος ότι οι αιτητές προβάλλουν ότι τα ποσά που αξίωνε η τράπεζα είναι πολύ διαφορετικά από τα ποσά που αναφέρονται στην ειδοποίηση Τύπος ΙΑ. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η επίδικη υποθήκη αποτελεί μία συνολική επιπρόσθετη εξασφάλιση των δανείων που παραχωρήθηκαν και όχι μόνο του συγκεκριμένου. Η τράπεζα τροχοδρόμησε την πώληση του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου (Νόμος 9/65), αφού προηγουμένως επιδόθηκαν στους αιτητές οι ειδοποιήσεις Τύπου Ι και ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ και ΙΒ. Οι αιτητές προβάλλουν ότι υφίστανται καταχρηστικές ρήτρες και κατ' επέκταση η επίδικη συμφωνία είναι άκυρη. Σχετικός με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι και ο περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμος του 1996 (Ν93
(1)/96) όσο και η Οδηγία 93/13 του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ο συγκεκριμένος Νόμος τυγχάνει εφαρμογής σε κάθε ρήτρα σύμβασης η οποία συνάπτεται μεταξύ πωλητή ή προμηθευτή και καταναλωτή. Ο συγκεκριμένος Νόμος καθορίζει την έννοια του καταναλωτή και δεν περιλαμβάνει νομικό πρόσωπο. Στην παρούσα περίπτωση η επίδικη συμφωνία δανείου συνομολογήθηκε μεταξύ της τράπεζας και της εταιρείας. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, καταχρηστική ρήτρα σε σύμβαση δεν δεσμεύει κατά κανόνα τον καταναλωτή και η σύμβαση εξακολουθεί να δεσμεύει τους συμβαλλόμενους εκτός αν αυτή δεν δύναται να συνεχίσει να υφίσταται χωρίς την καταχρηστική ρήτρα. Σχετικό είναι το άρθρο 6
(1)και
(2)του Νόμου αλλά και το άρθρο 6
(1)της Οδηγίας. Στην προκείμενη περίπτωση και έτσι να μην είχαν τα πράγματα, που δεν συμβαίνει, δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοιο πλέγμα γεγονότων που να καταδεικνύει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, ότι η σύμβαση δεν δύναται να συνεχίσει να υφίσταται χωρίς τις κατ' ισχυρισμόν καταχρηστικές ρήτρες. Περαιτέρω, οι αιτητές αναφέρουν ότι υφίστανται παράνομες χρεώσεις, υπερχρεώσεις κ.ο.κ. Πρόκειται για γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου υπό μορφή μαρτυρίας οτιδήποτε που να καταδεικνύει πιθανότητα επιτυχίας σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα. Περαιτέρω, προβάλλεται ότι η επίδικη υποθήκη είναι άκυρη καθότι, ως επισημάνθηκε, περιορίζει το εξ επιεικείας δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να εξοφλήσει και εξαλείψει την υποθήκη. Το ίδιο ζήτημα έχει απασχολήσει το παρόν Δικαστήριο στην αγωγή αρ. 6764/
  1. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, (4η έκδοση, Reissue), στις σελ. 161, 502 και 517 αναφέρονται τα ακόλουθα: «
  2. Mortgagor's equity of redemption. Incident to every mortgage is the right of the mortgagor to redeem, a right which is called his equity of redemption, and which continues notwithstanding that he fails to pay the debt in accordance with the proviso for redemption. This right arises from the transaction being considered as a mere loan of money secured by a pledge of the estate. Any provision inserted in the mortgage to prevent redemption on payment of the debt or performance of the obligation for which the security was given is termed a clog or fetter on the equity of redemption, and is void. The right to redeem is so inseparable an incident of a mortgage that it cannot be taken away by an express agreement of the parties that the mortgage is not to be redeemable or that the right is to be confined to a particular time or to a particular description of persons. ." "
  3. . This right of a mortgagor to redeem his property was, until the changes made by the Law of Property Act 1925, not a mere right, but an equitable estate or interest in the property mortgaged. Although the mortgagor had mortgaged his property, he might still deal with it in any way consistent with the rights of the mortgagee. It is still true that the mortgagor may deal with the property in any way that is consistent with the rights of the mortgagee. He has still also an equitable right to redeem the property after the day fixed for payment has gone by, but his right or equity of redemption is no longer strictly an equitable estate or interest, although it is still in the nature of an equitable interest. ..." "
  4. Clog on the equity of redemption. On the principle of once a mortgage always a mortgage, a clog or fetter on the equity of redemption is void. No agreement between mortgagor and mortgagee contained in the mortgage can make a mortgage irredeemable. .." Στην προκείμενη περίπτωση από τους όρους των επίδικων δηλώσεων και συμβάσεων υποθήκης δεν καταδεικνύεται καθ' οιονδήποτε τρόπο, έστω και στο στάδιο αυτό, ότι αποστερείται το εξ επιεικείας δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να εξοφλήσει τα ενυπόθηκα χρέη και να εξαλείψει τις υποθήκες. Δεν υφίσταται οποιοδήποτε εμπόδιο ή περιορισμός στο πιο πάνω δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να εξοφλήσει τα ενυπόθηκα χρέη και να εξαλείψει τις υποθήκες. Πέραν των πιο πάνω, σχετικός με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι και ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμος, ο οποίος αναγνωρίζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να αποταθεί στο Δικαστήριο για την έκδοση ακυρωτικού της υποθήκης διατάγματος στις περιπτώσεις που καθορίζονται στο άρθρο 36 και ειδικότερα, μεταξύ άλλων, στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής αρνείται ή αμελεί να προβεί στην εξάλειψη της υποθήκης όταν η εξασφαλισμένη υποχρέωση εξοφλήθηκε ή έπαψε να υφίσταται, ως επίσης και στην περίπτωση που αρνείται να αποδεχθεί πληρωμή του ποσού για το οποίο συστήθηκε υποθήκη, αφού αυτό καταστεί πληρωτέο. Η παρούσα υπόθεση δεν είναι η περίπτωση όπου οι αιτητές εξόφλησαν το ενυπόθηκο χρέος ή έστω ότι η τράπεζα δεν αποδέχτηκε την πληρωμή και αρνήθηκε να εξαλείψει τις υποθήκες. Έτσι, σε αυτό το στάδιο δεν καταδεικνύεται πιθανότητα επιτυχίας αναφορικά με το συγκεκριμένο ζήτημα. Οι αιτητές προβάλλουν ότι η ανταπαίτηση η οποία καταχωρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής θα καταστεί άνευ αντικειμένου στην περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και η τράπεζα προχωρήσει με την εκποίηση της επίδικης υποθήκης. Στις 13.7.2018 το Μέρος VIA του Νόμου 9/65 τροποποιήθηκε. Μία από τις βασικές αλλαγές που επέφερε ο τροποποιητικός Νόμος αφορά και τους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Η εκκρεμοδικία αγωγής στην οποία περιλαμβάνεται και ανταπαίτηση για την ειδοποίηση Τύπος Ι δεν αποτελεί πλέον λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, αφού καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με τον λόγο ότι έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το δε πεδίο εφαρμογής του Νόμου καθορίζεται στο άρθρο 44Α. Καμιά διάταξη του Μέρους VIA δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA και αντίστροφα. Ο νομοθέτης δεν αποστέρησε από τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή από οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο το δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο. Ο αιτητής αφού ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το Δικαστήριο, ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, δύναται να εκδώσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη. Συνεπώς, ακόμα και στο στάδιο τούτο που βρισκόμαστε δεν καταδεικνύεται πιθανότητα επιτυχίας σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα. Περαιτέρω οι αιτητές προβάλλουν ότι η ειδοποίηση Τύπος ΙΑ που τους επιδόθηκε είναι εσφαλμένη και δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο από τον Νόμο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Οι αιτητές είναι ελεύθεροι να καταχωρήσουν αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ με βάση το άρθρο 44 Γ
(3)του Νόμου 9/65 αφού αναγνωρίζεται ως λόγος έφεσης της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ότι η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Έτσι, με βάση τα πιο πάνω, δεν καταδεικνύεται πιθανότητα επιτυχίας σε σχέση και με το συγκεκριμένο ζήτημα. Στην προκείμενη περίπτωση οι αιτητές παρέλειψαν να παρουσιάσουν μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει πιθανότητα επιτυχίας της ανταπαίτησης τους. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, για σκοπούς πληρότητας, θα εξεταστεί και η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, ότι εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη τους ενάγοντες σε μεταγενέστερο χρόνο. Η πιο πάνω προϋπόθεση εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης τελικά όταν ληφθούν υπόψιν όλοι οι παράγοντες το Δικαστήριο θα αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο να εκδώσει ή να οριστικοποιήσει ένα τέτοιο διάταγμα. Ο χρηματικός παράγοντας, όπως έχει νομολογηθεί, δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλ. Παπαστρατής ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 231 και Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. M & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. ν. Timberland Co
(1997)1 Γ Α.Α.Δ. 1791). Η δε τρίτη προϋπόθεση θα πρέπει να εξετάζεται προτού το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του εξουσία για να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί το διάταγμα. Στην υπόθεση Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd
(2013)1 Β Α.Α.Δ. 1235, το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι οι εφεσείοντες σε εκείνη την υπόθεση είναι τραπεζιτικό ίδρυμα το οποίο είναι σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν δικαστική απόφαση εναντίον του και έτσι έκρινε ότι η περίπτωση δεν ήταν η πρέπουσα για την έκδοση προσωρινού διατάγματος ή για την οριστικοποίηση του. Οι αιτητές προβάλλουν, μεταξύ άλλων, ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι η καθ' ης η αίτηση είναι αφερέγγυα ή ότι αδυνατεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, ακόμη και στην περίπτωση που επιτύχει η ανταπαίτηση τους. Πέραν δε τούτου δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της καθ' ης η αίτηση να καταβάλει τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις. Συνακόλουθα, δεν συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση, όπως καθορίζεται πιο πάνω. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται, καθίσταται φανερό ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι πρέπουσα για την έκδοση προσωρινού διατάγματος και έτσι η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη. Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον των αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.) .............................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΗΓ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αναστολή πλειστηριασμού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.