← Κύπρος

Automind Enterprises Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση - Έφεση Αρ. : 196/2019, 29/7/2019

Automind Enterprises Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση - Έφεση Αρ. : 196/2019, 29/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A421 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αίτηση - Έφεση Αρ. : 196/2019 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65και επί τοις αφορώσι τον περί Ακινήτου Περιουσίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, και τις σχετικές τροποποιήσεις τους Μεταξύ: 1. Automind Enterprises Ltd 2. . Γεωργίου 3. . Αργυρού Αιτητών - Εφεσειόντων v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητης Ημερομηνία: 29 Ιουλίου 2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Εφεσείοντες: κα Μενελάου για κ. Γεώργιο Τσίκκο Για την Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη: κ. Μακρίδης για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές - Εφεσείοντες ζητούν διατάγματα με τα οποία: (
  2. i)να ακυρώνεται και ή παραμερίζεται η ειδοποίηση ΙΑ ημ. 13.2.19 λόγω κακής επίδοσης, (
  3. ii)να ακυρώνεται ο σκοπούμενος πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου ο οποίο είναι ορισμένος στις 29.7.19, (iii) να ακυρώνεται η διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, όπως τροποποιήθηκε και (
  4. iv)να ακυρώνεται η υποθήκη Υ./08 λόγω απάτης και ή ψευδών παραστάσεων και ή δόλιας μη αποκάλυψης γεγονότων και ή άσκησης πίεσης και ανεπίτρεπτης επιρροής για σύναψη ετεροβαρούς σύμβασης. Οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση βασικά αφορούν στη μη νομότυπη επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ, στη μη συμμόρφωση της με τον προβλεπόμενο στον Νόμο τύπο και περιεχόμενο, στην εκκρεμότητα της Αγωγής 4636/13 ΕΔ Λεμεσού από τους Αιτητές ως Ενάγοντες και στην αντισυνταγματικότητα του Μέρους VIA του Ν.9/65, όπως τροποποιήθηκε. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, στην οποία αναφέρεται στο ιστορικό της διαδικασίας και ουσιαστικά αναλύει τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης εστιάζονται κυρίως στο ότι η υπό κρίση Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, ότι η Αίτηση έχει καταχωριστεί εκπρόθεσμα, ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση περιέχει παραπλανητικούς και ψευδείς ισχυρισμούς, ότι δεν συντρέχουν λόγοι για την έγκριση της Αίτησης και ότι το Μέρος VIA του Ν.9/65, όπως τροποποιήθηκε, είναι καθόλα συνταγματικό. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. ΓΓ (εφεξής «ο ΓΓ»), Δικαστηριακού Λειτουργού στη Μονάδα Αναδιαρθρώσεων και Ανάκτησης Χρεών της Καθ΄ ης. Και ο ΓΓ αναφέρεται λεπτομερώς στα γεγονότα αναφορικά με την υπό κρίση υποθήκη και επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες υιοθέτησαν οι δικηγόροι των δύο πλευρών. Ι. Εκπρόθεσμο Καταχώρισης Αίτησης Το πρώτιστο ζήτημα το οποίο χρήζει ενασχόλησης αφορά τη θέση της Καθ΄ ης ότι η παρούσα Αίτηση έχει καταχωριστεί εκπρόθεσμα. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65, όπως τροποποιήθηκε, ο ενυπόθηκος οφειλέτης και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής αυτής. Το άρθρο 44Γ
(3)(β) προνοεί ως λόγο παραμερισμού το ότι η ειδοποίηση ΙΑ δεν έχει δεόντως επιδοθεί. Στο άρθρο 44ΙΕ προνοείται πως «επίδοση» σημαίνει «. σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο» και νοείται ότι «. ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης». Με βάση τη νομολογία, βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του Νομοθέτη. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 Α.Α.Δ. 348, σκοπός της ερμηνείας του Νόμου είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του Νομοθέτη. Οι λέξεις σε νομοθέτημα ερμηνεύονται κατ΄ αρχήν με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια τους αλλά και με βάση τα συμφραζόμενα, έχοντας υπόψη το αντικείμενο και τον σκοπό του Νόμου. Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει επίσης η υπόθεση Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες.» Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, προκύπτει ξεκάθαρα πως η προθεσμία για καταχώριση έφεσης καθορίζεται στις 30 μέρες από την παραλαβή ή επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ, αναλόγως του τρόπου παράδοσης αυτής, ήτοι κατά πόσο αυτή στάληκε με συστημένη επιστολή ή επιδόθηκε μέσω επιδότη. Στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ο Αιτητής 2 δηλώνει ότι είναι διευθυντής της Αιτήτριας 1 και αδελφός της Αιτήτριας 3 και δεόντως εξουσιοδοτημένος και από τους δύο να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και των δύο πλευρών, αποτελεί κοινό έδαφος πως η Καθ΄ ης παραχώρησε πιστωτικές διευκολύνσεις προς την Αιτήτρια 1, για τις οποίες δόθηκαν ως εξασφάλιση η υπό κρίση υποθήκη ακινήτου της Αιτήτριας 1 (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2) και προσωπικές εγγυήσεις των Αιτητών 2 και
  1. Ως εκ τούτου συνάγεται πως η Αιτήτρια 1 είναι πρωτοφειλέτης και ενυπόθηκος δανειστής ενώ οι Αιτητές 2 και 3 εγγυητές και επομένως εμπίπτουν εντός του ορισμού του όρου «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» όπως αυτό ερμηνεύεται στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/65, σύμφωνα με το οποίο : ««ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙» Ο λόγος στον οποίο στηρίζεται η Αίτηση αναφορικά με τη μη νομότυπη επίδοση στους Αιτητές - Εφεσείοντες εξειδικεύεται και επεξηγείται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 ως εξής: «2.4 Η εφεσίβλητη καθ΄ ης η αίτηση Τράπεζα ως ισχυρίζεται επέδωσε την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» την 15/3/2019 στην . Γεωργίου, άνευ της υπογραφής της, ως δηλώνει ο επιδότης, την οποία επισυνάπτω ως τεκμήριο, με την οποία καθόρισε ως ημερομηνία εκποίησης της πιο πάνω περιγραφόμενης περιουσίας την 29/7/
  2. Η ως άνω δεν είναι υπάλληλος μου και ούτε εργάζεται στην εταιρεία μου. Συνεπώς η επίδοση αυτή είναι άκυρη εξ υπαρχής και ή έχει γίνει κακή επίδοση (Τεκμήριο 4). 3) Με την επίδοση επιστολής μαζί με Δελτίο Α - Ειδοποίηση πλειστηριασμού ημερομηνίας 18/6/2019, τότε απευθύνθηκα στον δικηγόρο μου κ. Γεώργιο Τσίκκο, με οδηγίες να προβεί στα αναγκαία δικαστικά διαβήματα για την υπεράσπιση μου και την ακύρωση της ειδοποίησης αυτής όσο και της ειδοποίησης τύπου ΙΑ και της όλης διαδικασίας εκποίησης που ακολουθεί. Ως αποτέλεσμα αυτού, καταχωρώ σήμερα την παρούσα Αίτηση - Έφεση με την οποία εξαιτούμαι όλες τις θεραπείες που αναφέρονται στο Αιτητικό της Αίτησης μου. Παρουσιάζω ως τεκμήριο την αναφερόμενη επιστολή με το Δελτίο Α - Ειδοποίηση Πλειστηριασμού ημερομηνίας 18/6/2019 (Τεκμήριο 5). 4) Στη συνέχεια θα παραθέσω κατωτέρω με μεγαλύτερη λεπτομέρεια όλα τα δεδομένα και λεπτομέρειες και περιστατικά για τα οποία σύμφωνα και με την συμβουλή του δικηγόρου μου κ. Γεώργιου Τσίκκου, συνιστούν τους λόγους για τους οποίους η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ που επιδόθηκε και η όλη διαδικασία εκποίησης που ακολούθησε η Εφεσίβλητη Τράπεζα είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν και εμποδιστεί η Τράπεζα από του να προχωρήσει στην εκποίηση και πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων μας. Οι λόγοι παρατίθενται κατωτέρω ως εξής: 4.1 Διότι σύμφωνα και πάντοτε με την συμβουλή του δικηγόρου μου, η επιδοθείσα στην κα . Γεωργίου Ειδοποίηση τύπου ΙΑ είναι άκυρη ή και παράτυπη ή και αυθαίρετη ή και δέον όπως ακυρωθεί, αφού η όλη διαδικασία εκποίησης δεν έχει ξεκινήσει νομότυπα. Ο εν λόγω δικαστικός επιδότης δεν έχει επιδώσει δεόντως την πιο πάνω ειδοποίηση, ούτε το πιο πάνω πρόσωπο ήταν ικανό και/ή υπεύθυνο για την παραλαβή της.» Το Τεκμήριο 4 περιλαμβάνει τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ. Η πρώτη αφορά την επίδοση στην Αιτήτρια 1 και, όπως αναγράφεται σε αυτή, η ειδοποίηση επιδόθηκε στις 15.3.19 στην . Γεωργίου υπάλληλο και υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Οι άλλες δύο αφορούν την επίδοση στους Αιτητές 2 και 3 αντίστοιχα, και όπως αναγράφεται σε αυτές η ειδοποίηση επιδόθηκε στις 15.3.19 στην . Γεωργίου μητέρα και συγκάτοικο του Αιτητή 2 και πεθερά και συγκάτοικο της Αιτήτριας
  3. Και στις τρεις ένορκες δηλώσεις αναφέρεται επίσης πως η . Γεωργίου αρνήθηκε να υπογράψει και αυτές φέρουν ημ. 20.3.
  4. Σημειώνεται πως ο ΓΓ στην ένορκη του δήλωση παραπέμπει επίσης στις ένορκες δηλώσεις του επιδότη προς υποστήριξη του ισχυρισμού περί κανονικής και νομότυπης επίδοσης στους Αιτητές στις 15.3.
  5. Το Τεκμήριο 5 πράγματι αποτελείται από επιστολή ημ. 18.6.19 με θέμα «Ειδοποίηση Πλειστηριασμού» προς την Αιτήτρια συνοδευόμενη από το Δελτίο Α, Ειδοποίηση Πλειστηριασμού, ημ. 18.6.
  6. Όπως αναφέρεται στην επιστολή, αυτή αποστέλλεται σύμφωνα με το άρθρο 44Ζ
(2)του Ν.9/65, το οποίο προνοεί για επίδοση της ειδοποίησης για πλειστηριασμό στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού η οποία στην προκειμένη περίπτωση είναι η 29.7.
  1. Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών ότι στις 24.10.13 οι Αιτητές καταχώρισαν την Αγωγή 4636/13 εναντίον της Καθ΄ ης, Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή
  2. Παρέμεινε αναντίλεκτος και γίνεται δεκτός ο ισχυρισμός του ΓΓ πως στα πλαίσια εκείνης της Αγωγής στις 6.6.19 οι Αιτητές καταχώρισαν δια κλήσεως αίτηση για απαγορευτικά διατάγματα της διαδικασίας πώλησης, εκποίησης και πλειστηριασμού (Τεκμήριο 2) και πως την 1.7.19, κατόπιν ακρόασης της αίτησης, με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) απέρριψε την αίτηση (Τεκμήριο 3). Ο ΓΓ παραπέμπει στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 (που συνόδευε την ως άνω αίτηση) υποδεικνύοντας ότι εκεί ο Αιτητής 2 παραδέχεται την επίδοση των ειδοποιήσεων ΙΑ στις 15.3.19, καταρρίπτοντας ο ίδιος τον ισχυρισμό πως έλαβε γνώση της διαδικασίας πλειστηριασμού μόνο στις 18.6.
  3. Είναι γεγονός πως στην παλαιότερη εκείνη ένορκη δήλωση του (που συνόδευε την αίτηση για απαγορευτικά διατάγματα) ο Αιτητής 2, ο οποίος προέβη σε αυτή εκ μέρους όλων των Αιτητών, παρουσιάζει παντελώς διαφορετικούς και αντιφατικούς ισχυρισμούς ως προς το θέμα της επίδοσης των ειδοποιήσεων ΙΑ. Συγκεκριμένα εκεί ανέφερε τα ακόλουθα: «
  4. Ακολούθησε η αποστολή των ειδοποιήσεων «Τύπος ΙΑ» και «Τύπος ΙΒ» ημερομηνίας 13/02/2019 αμφότερες, με τις οποίες η καθ΄ ης ενημέρωνε την ενάγουσα αρ. 1 ότι είχε κηρυχθεί δημόσιος πλειστηριασμός για το ενυπόθηκο ακίνητο της υποθήκης υπ΄ αριθμό Υ./08 ημερομηνίας 09/05/2008, που αφορά το οικόπεδο.. Τις ειδοποιήσεις «Τύπος ΙΑ» και «Τύπος ΙΒ» επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  5. Οι εν λόγω επιστολές δεν μου έχουν επιδοθεί προσωπικά αλλά έχουν βρεθεί στο προαύλιο του σπιτιού μου στην οδό . στη . στις 10/04/
  6. .
  7. Σημειώνω εν προκειμένω ότι έχω δώσει οδηγίες στους δικηγόρους μου για την καταχώριση Αίτησης - Έφεσης για την ακύρωση του πλειστηριασμού. Ωστόσο, σύμφωνα με τους δικηγόρους μας, δεδομένου ότι επήλθε τροποποίηση στο Νόμο όσον αφορά τις εκποιήσεις των υποθηκών, ο οποίος έχει αναδρομική ισχύ, η Αίτηση - Έφεση, η οποία έπρεπε ήδη να καταχωρηθεί, αφού τα χρονικά περιθώρια ήταν περιορισμένα (τριάντα
(30)μέρες από επίδοση η οποία έγινε στις 15/03/2019), έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και με αυτόν τον τρόπο δεν μπορούν να προστατευτούν τα δικαιώματα μας. .» Ενώ στην ένορκη του δήλωση προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης, ο Αιτητής 2 ισχυρίζεται πως η επίδοση στην Αιτήτρια 1 δεν έγινε σε πρόσωπο υπάλληλο της εταιρείας, εντούτοις στην προγενέστερη ένορκη του δήλωση αναγνωρίζει ότι η επίδοση στην εταιρεία έγινε καθόλα κανονικά στις 15.3.
  1. Επίσης, ενώ στην ένορκη του δήλωση προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης, ο Αιτητής 2 δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε αναφορά στην ειδοποίηση ΙΑ και αφήνει να νοηθεί ότι ο ίδιος έλαβε γνώση της διαδικασίας μόνο στις 18.6.19 με την αποστολή του Δελτίου Α, στην προγενέστερη ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι οι ειδοποιήσεις ΙΑ δεν του επιδόθηκαν προσωπικά αλλά ανευρέθηκαν έξω από την οικία του στις 10.4.
  2. Μεγαλύτερη έκπληξη προκαλεί η θέση του στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της παρούσας πως μόνο με την επίδοση της ειδοποίησης, Τεκμήριο 5, στις 18.6.19 απευθύνθηκε στον δικηγόρο του με οδηγίες να προβεί στα διαβήματα για την υπεράσπιση του και για την ακύρωση της ειδοποίησης ΙΑ και της διαδικασίας εκποίησης, ενώ στην προγενέστερη ένορκη του δήλωση (ημ. 6.6.19) ανέφερε ότι είχε ήδη δώσει οδηγίες στον δικηγόρο του για καταχώριση Αίτησης - Έφεσης για την ακύρωση του πλειστηριασμού και πως ο δικηγόρος του τον ενημέρωσε πως η προθεσμία για την καταχώριση αυτής είχε ήδη παρέλθει. Αυτή η προβολή από τον Αιτητή 2 διαφορετικών και εντελώς αντιφατικών και αντικρουόμενων ισχυρισμών αναφορικά με τα ίδια ως άνω θέματα αποτέλεσε αντικείμενο σχολιασμού από τον ΓΓ ο οποίος υποστήριξε πως ο Αιτητής 2 προβάλλει παραπλανητικές και ψευδείς θέσεις στην υπό κρίση ένορκη δήλωση, και μάλιστα εσκεμμένα. Οι πιο πάνω θέσεις του ΓΓ παρέμειναν αναντίλεκτες, υπό την έννοια ότι δεν ζητήθηκε η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των Αιτητών ούτως ώστε να τοποθετηθούν επί των ισχυρισμών του ΓΓ ούτε και ζήτησαν να αντεξετάσουν τον ΓΓ επί αυτών των ισχυρισμών του. Επομένως, αυτές οι θέσεις του ΓΓ όχι μόνο παρέμειναν αδιαμφισβήτητες αλλά επιβεβαιώνονται από το ίδιο το περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή 2, όπως επεξηγείται ανωτέρω. Η δικηγόρος των Αιτητών εισηγήθηκε πως δεν παρατηρείται αντίφαση καθότι ο Αιτητής 2 στην προγενέστερη ένορκη του δήλωση προβάλλει μόνο τη θέση ότι η ειδοποίηση ΙΑ δεν επιδόθηκε στον ίδιο προσωπικά, και έτσι δεν τίθεται ζήτημα ψευδών ισχυρισμών εκ μέρους του. Θεωρώ πως η δικηγόρος απομονώνει ένα ισχυρισμό του Αιτητή 2, ενώ αγνοεί το σύνολο των ισχυρισμών του το οποίο παρουσιάζει την ως άνω περιγραφείσα κατάσταση. Είναι αξιοσημείωτο πως ο Αιτητής 2 στην προηγούμενη ένορκη του δήλωση δέχεται ως κανονική την επίδοση στην Αιτήτρια 1 στις 15.3.19, της οποίας σημειώνεται ότι ο ίδιος είναι διευθυντής και επομένως, όπως άλλωστε παραδέχεται, είναι αυτός βασικά που έλαβε γνώση της ειδοποίησης ΙΑ και αυτός ο οποίος έδωσε οδηγίες στον δικηγόρο του για τα όποια διαβήματα αναφορικά με την ειδοποίηση και την εκεί προβλεπόμενη διαδικασία. Επιπλέον, στην παρούσα δεν προβάλλει οποιονδήποτε ισχυρισμό ως προς την επίδοση των ειδοποιήσεων ΙΑ στον ίδιο και στην Αιτήτρια
  3. Ως εκ τούτου, θεωρώ πως ο ισχυρισμός του για μη κανονική επίδοση στην Αιτήτρια 1 καθώς επίσης και στους Αιτητές 2 και 3 και για γνώση του ιδίου μόνο στις 18.6.19 καθίσταται τρωτός και αβάσιμος εφόσον αναιρείται και διαψεύδεται από τον ίδιο σε προγενέστερη δήλωση του, και μάλιστα υπό όρκο, κατά τρόπον που δεν παρέχει άλλη επιλογή από το να μην γίνει δεκτός. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, καταλήγω πως η επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ στην Αιτήτρια 1 έγινε καθόλα νόμιμα και κανονικά στις 15.3.19, με τον τρόπο που αναφέρεται στη σχετική ένορκη δήλωση του επιδότη, προς συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.5 θ.7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών η οποία ρυθμίζει την επίδοση σε νομικά πρόσωπα, ήτοι με επίδοση σε πρόσωπο (υπάλληλο) στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας («service of an office copy of a writ of summons or other process . or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service»). Ικανοποιούμαι επίσης πως η επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ έγινε νομότυπα και κανονικά στους Αιτητές 2 και 3 αντίστοιχα επίσης στις 15.3.19, προς συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.5 θ.2
(1), η οποία ρυθμίζει την επίδοση σε φυσικά πρόσωπα («The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but, if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left (i) with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof»). Ο ισχυρισμός της δικηγόρου των Αιτητών περί αναγκαιότητας επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ προσωπικά στον Αιτητή 2 δεν βρίσκει έρεισμα στις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ στο οποίο δίδεται η ερμηνεία του όρου «επίδοση» ως ανωτέρω. Οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου ως προς το νομότυπο της επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ στους Αιτητές στις 15.3.19 σαφώς καθιστά την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης εκπρόθεσμη, εφόσον αυτή καταχωρίστηκε σε χρόνο πέραν της προθεσμίας των 30 ημερών από την επίδοση. Είναι δε αξιοσημείωτο άλλωστε πως και ο ίδιος ο Αιτητής 2 στην παρ. 18 της προγενέστερης ένορκης του δήλωσης αναγνωρίζει κάτι τέτοιο! Επομένως, είναι άξιον απορίας πώς μετά από ένα περίπου μήνα αναιρεί αυτή του τη θέση και προβάλλει εντελώς διαφορετική εκδοχή. Στην υπόθεση Χατζηστυλλής v. Papadema κ.ά.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 551 αναφέρθηκε ότι οι τεθείσες στον νόμο προθεσμίες πρέπει να τηρούνται σε όλες τις περιπτώσεις ως θέμα δημοσίου συμφέροντος, με παραπομπή και στην υπόθεση Moran v. Republic, 1 R.S.C.C. 10. Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση Γεωργίου v. Πειθαρχικού Συμβουλίου Δικηγόρων
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 384 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όπου το λεκτικό του Νόμου είναι καθαρό και σαφές πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τη φυσική και συνηθισμένη του έννοια γιατί αυτό το λεκτικό εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την πρόθεση του Νομοθέτη (Maxwell on the Interpretation of Statutes, 10η έκδοση, σελ. 2., Income Tax Commissioners v. Pemsel [1891] A.C. 531, 543, Pilavakis v. Cyprus Inland Telecommunications Authority
(1963)2 C.L.R. 429). Εφόσον το νόημα ενός νόμου είναι απλό το δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να διερευνήσει την σοφία του. Δεν είναι καθήκον του δικαστηρίου να καταστήσει τον Νόμο λογικό αλλά να τον ερμηνεύσει όπως έχει σύμφωνα με το ορθό νόημα του λεκτικού του (Sutters ν. Briggs [1922] 1 A.C. I, 8, Kanaris v. Tosoun
(1969)1 C.L.R. 637, 643). Δεν είναι επιτρεπτή η προσθήκη λέξεων στο κείμενο του Νόμου και η παρεμβολή επεκτάσεων οι οποίες δεν βρίσκονται στο Νόμο (Papaneophytou ν. Republic
(1973)3 C.L.R. 191, 204). Σε σχέση δε με το ζήτημα που μας απασχολεί - της προθεσμίας - καθώς έχει νομολογηθεί, οι τασσόμενες προθεσμίες αποτελούν βασικό υποστήριγμα του νομικού μας συστήματος για την πιο αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (Μιχαηλίδη ν. Χρίστου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1190 και Κληρίδης ν. Σταυρίδη
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1348). Στην κρινόμενη περίπτωση το λεκτικό της σχετικής νομοθετικής διάταξης είναι απλό, καθαρό και σαφές. Είναι καθήκον του δικαστηρίου να το ερμηνεύσει και εφαρμόσει σύμφωνα με τη φυσική και συνήθη έννοια του. Είναι τόσο καθαρό που δεν είναι επιδεκτικό οποιασδήποτε άλλης ερμηνείας. Έχουμε, επομένως, την άποψη πως η έφεση πρέπει να ασκείται εντός δύο μηνών από την έκδοση της απόφασης. Εφόσον η παρούσα έφεση έχει ασκηθεί μετά την εκπνοή της δίμηνης προθεσμίας είναι εκπρόθεσμη και για το λόγο αυτό η πρώτη προδικαστική ένσταση επιτυγχάνει.» Από τη στιγμή που η παρούσα Αίτηση έχει καταχωριστεί εκπρόθεσμα, τότε δεν παρέχεται εξουσία ή δυνατότητα στο Δικαστήριο να επιληφθεί αυτής. ΙΙ. Κατάληξη Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, καταλήγω πως η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητης και εναντίον των Αιτητών - Εφεσειόντων αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... ΄Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.