M.T. PIPERARIS TRADING LTD ν. DQ PROPERTY MANAGEMENT LTD, Αρ. Αγωγής: 2913/2013, 25/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A415 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2913/2013 M.T. PIPERARIS TRADING LTD Ενάγουσα και DQ PROPERTY MANAGEMENT LTD Εναγόμενη --------------------------------------------- Ημερομηνία: 25 Ιουλίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Ε. Μιχαηλίδου για PHC TSANGARIDES LLC (για ν' ακούσει απόφαση κος Λ. Νικολαΐδης). Για Εναγόμενη: κα Σ. Ιακωβίδου με κα Γ. Βλαδιμήρου για Σ. Ιακωβίδου & Σια ΔΕΠΕ. (για ν' ακούσει απόφαση κα Γ. Βλαδιμήρου). ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα αξιώνει από την εναγόμενη το ποσό των €1.568,75 πλέον συμβατικό τόκο προς 9% το οποίο αντιπροσωπεύει υπόλοιπο αξίας για την πώληση συστημάτων ασφάλειας συναγερμών και σύστημα καλωδίωσης και μετάδοσης δεδομένων και/ή εργασίες τις οποίες εκτέλεσε η ενάγουσα σε υποστατικό της εναγομένης. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η ενάγουσα περί τον Οκτώβριο του 2012 δυνάμει σύμβασης πώλησης και/ή συμφωνίας και/ή προσφοράς και αποδοχής μεταξύ της και της εναγομένης, πώλησε επί πιστώσει και παρέδωσε στην εναγόμενη εμπορεύματα και/ή σύστημα ασφαλείας και/ή λογισμικό κα/ή προέβηκε σε εγκατάσταση και παροχή υπηρεσιών και η ενάγουσα εξέδωσε σχετικό τιμολόγιο επί πιστώσει. Ισχυρίζεται περαιτέρω η ενάγουσα ότι τηρούσε κατάσταση λογαριασμού στην οποία χρέωσε την αξία εκδοθέντων τιμολογίων και πίστωνε οποιοδήποτε ποσό πλήρωνε η εναγόμενη. Περί τον Νοέμβριο του 2012 η ενάγουσα απέστειλε στην εναγόμενη αναλυτική κατάσταση λογαριασμού την οποία η εναγόμενη αποδέχθηκε και κατά την 14.12.12 ο εν λόγω λογαριασμός παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €1.568,
- Παρά την αξίωση του πιο πάνω ποσού από την εναγόμενη αυτή παρέλειψε να το πληρώσει. Η εναγόμενη καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση με την οποία παραδέχεται ότι ανέθεσε στην ενάγουσα επί τη βάση συμφωνίας την τοποθέτηση και λειτουργία συστήματος ελέγχου πρόσβασης και/ή συστήματος ασφαλείας κλπ ως λεπτομερώς αναφέρει στην παράγραφο 4 της υπεράσπισης της προβάλλοντας ότι την 22.10.12 πλήρωσε στην ενάγουσα το ποσό των €1.470,39 ως προκαταβολή και το σύστημα δεν λειτούργησε ως ζητήθηκε και/ή ως η μεταξύ τους συμφωνία. Η εναγόμενη ισχυρίζεται επίσης ότι συμφώνησε με την ενάγουσα να πληρώσει συνολικά το ποσό των €2.940,78 δυνάμει της μεταξύ τους συμφωνίας υπό τον όρο ότι το σύστημα ασφαλείας είχε εγγύηση για ένα χρόνο και ότι το εν λόγω σύστημα θα καταγράφει τις συνολικές ώρες ανά υπάλληλο του γραφείου της εναγομένης ανά μέρα, βδομάδα, μήνα και χρόνο συμπεριλαμβανομένης της πόρτας της καφετέριας, χρόνος ο οποίος θα αφαιρείται από τις ώρες εργασίας ανά υπάλληλο. Υποστηρίζοντας ότι η εναγόμενη κατέστησε τον ως άνω όρο πολύ σημαντικό ενώ ουδέποτε καταγράφηκε κάτι τέτοιο από το εν λόγω σύστημα καθότι δεν λειτούργησε και/ή λειτούργησε ελλιπώς και/ή ελαττωματικά με αποτέλεσμα η εναγόμενη να υποστεί απώλειες, ζημιές και έξοδα. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι η εναγόμενη ενώ συμφώνησε και υπέγραψε την κατάσταση λογαριασμού επί πιστώσει, στην πορεία δεν αποδέχθηκε την τοποθέτηση του εν λόγω συστήματος λόγω παράβασης των όρων και/ή προϋποθέσεων της συμφωνίας και η εναγόμενη ακύρωσε προφορικά και/ή γραπτά τη συμφωνία. Γενικότερα με την υπεράσπιση της η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι το εν λόγω σύστημα το οποίο αγόρασε από την ενάγουσα ουδέποτε λειτούργησε με αποτέλεσμα την 26.7.13 η εναγόμενη μέσω ιδιωτικού ταχυδρομείου μεταφορών παρέδωσε το εν λόγω σύστημα στην ενάγουσα για το οποίο πλήρωσε ειδικό τεχνικό για να το αφαιρέσει πληρώνοντας το ποσό των €413 και τον Μάρτη του 2013 εγκατέστησε από άλλη εταιρεία λογισμικό σύστημα για καταγραφή των εργατοωρών των υπαλλήλων τους το οποίο λειτούργησε πλήρως. Τέλος η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι υπέστηκε ζημιές και απώλειες εξαιτίας της συμπεριφοράς της ενάγουσας ύψους €1.470 το οποίο κατέβαλε ως προκαταβολή στην ενάγουσα την 22.10.12 και €413 το οποίο κατέβαλε για την αποσύνδεση του συστήματος. Το συνολικό ποσό των €1.883 για τις ως άνω ειδικές ζημιές η εναγόμενη αξιώνει με την ανταπαίτηση της, πλέον αποζημιώσεις λόγω παράβασης συμφωνίας και γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Με την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση η ενάγουσα απορρίπτοντας την υπεράσπιση και ανταπαίτηση της εναγομένης ισχυρίζεται ότι απέστειλε στην εναγόμενη όλες τις προδιαγραφές του συστήματος, η εναγόμενη παρευρέθηκε σε συνάντηση στα γραφεία της ενάγουσας όπου και έγινε παρουσίαση του λογισμικού, είχαν δοθεί στην εναγόμενη διαφημιστικά φυλλάδια των προϊόντων περιλαμβανομένου του λογισμικού και επεξηγήθηκε η προσφορά. Υποστηρίζει επίσης ότι η προσφορά προς την εναγόμενη ήταν σε πλήρη συμφωνία με τις ανάγκες της όπως αυτές είχαν περιγραφεί στην αρχική επαφή της με την ενάγουσα. Η ενάγουσα παραδέχεται ότι καταβλήθηκε το ποσό των €1.470 ως προκαταβολή επαναλαμβάνοντας ότι παρέμεινε ως υπόλοιπο το αξιούμενο ποσό. Τέλος προβάλλει ότι τον Ιανουάριο του 2013 η εναγόμενη ζήτησε να προστεθούν οι λειτουργίες, για τις οποίες παραπονείται, στο σύστημα και ή να γίνουν τροποποιήσεις σε αυτό. Η ενάγουσα ενημέρωσε την εναγόμενη ότι οι τροποποιήσεις αφορούσαν σημαντικές αλλαγές του συστήματος και θα απαιτείτο επιπρόσθετο κόστος. Μετά από παρότρυνση της εναγομένης η ενάγουσα ετοίμασε σχετική προσφορά δυνάμει της οποίας υπολογίστηκε το επιπρόσθετο κόστος σε €1.500 με €2.
- Η ενάγουσα με καλή της θέληση προέβηκε σε κάποιες προσθήκες στο υφιστάμενο σύστημα χωρίς και πάλι η εναγόμενη να είναι ικανοποιημένη. Η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Έχω διεξέλθει της προσκομισθείσας μαρτυρίας και ακολούθως θα προχωρήσω στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, καθώς επίσης τη λογική και συνοχή της μαρτυρίας τους. Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.α
(2002)1Α Α.Α.Δ. 165). Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, η οποία είναι κατεγραμμένη εις τα πρακτικά αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων στις τελικές τους αγορεύσεις επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου κριθεί αναγκαίο. Πρώτη μάρτυρας προς υποστήριξη της υπόθεσης της ενάγουσας παρουσιάστηκε η XXXX Βαλανίδου (ΜΕ1), υπεύθυνη του λογιστηρίου της ενάγουσας, η οποία κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο Α με την οποία επαναλαμβάνονται ουσιαστικά οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί της έκθεσης απαίτησης. Η μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 1 αντίγραφο της προσφοράς ημερ. 5.10.12 και αριθμό 81916, η οποία όπως είπε έγινε αποδεκτή από την εναγόμενη. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 2 το τιμολόγιο ημερ. 14.12.12, ως τεκμήριο 3 αντίγραφο της κατάστασης λογαριασμού η οποία παρουσιάζει μετά την πληρωμή της εναγομένης του ποσού της προκαταβολής εκ €1.470,39σ, υπόλοιπο για το ποσό των €1.568,75σ και ως τεκμήριο 4 την επιστολή ημερ. 14.3.13 η οποία όπως είπε στάληκε στην εναγόμενη καλώντας την να πληρώσει το οφειλόμενο υπόλοιπο. Η μαρτυρία της ΜΕ1, αφορούσε επί των πλείστων ζητήματα τα οποία δεν αμφισβητούνται από την εναγόμενη όπως προκύπτει από το δικόγραφο της υπεράσπισης και ανταπαίτησης, όπως η κατάρτιση της προσφοράς, το ποσό που αφορούσε, την έκδοση του τιμολογίου και την κατάσταση λογαριασμού. Κατά την αντεξέταση της αμφισβητήθηκε ότι η εναγόμενη έλαβε γνώση των όρων που αναφέρονται στο τεκμήριο 1 εφόσον η εναγόμενη υπέγραψε μόνο την προσφορά στο μπροστινό της μέρος και όχι στο μέρος όπου περιλαμβάνονται οι όροι. Η μάρτυρας με αναφορά στο τεκμήριο 1 εξήγησε ότι η εναγόμενη υπέγραψε την προσφορά στο σημείο που αναφέρει ότι αποδέχεται τους όρους. Η θέση της αυτή υποστηρίζεται και από το τεκμήριο 1 εις το οποίο δεν αμφισβητήθηκε ότι υπογράφηκε από την εναγόμενη το σημείο όπου αναφέρει: «I have read and I accept all conditions refered to overleaf». Με την υπογραφή της ως άνω δήλωσης η εναγόμενη δηλώνει ότι διάβασε και αποδέχεται όλους τους όρους που αναφέρονται όπισθεν. Συνεπώς δεν απαιτείτο η υπογραφή της εναγομένης στην πίσω σελίδα του τεκμηρίου 1, ως έθεσε η πλευρά της εναγόμενης κατά την αντεξέταση της ΜΕ
- Η μάρτυρας εξήγησε ότι μετά την αποδοχή της προσφοράς εκδόθηκε το τιμολόγιο και πληρώθηκε το 50% ως προκαταβολή την 22.10.12 με αναφορά στην κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο
- Τα γεγονότα αυτά δεν αμφισβητούνται από πλευράς εναγομένης και πέραν τούτου η έκδοση του τιμολογίου, η πληρωμή προκαταβολής αλλά και το υπόλοιπο της κατάστασης λογαριασμού υποστηρίζονται από τα τεκμήρια 2 και
- Αμφισβητήθηκε επίσης η θέση της ότι η ενάγουσα δικαιούται στην αξίωση τόκου προς 9%. Η μάρτυρας αν και συμφώνησε ότι τέτοιος όρος δεν περιλαμβάνεται στη συμφωνία, φαίνεται από το τεκμήριο 1 στον όρο 5, ότι προβλέπεται η επιβολή τόκου προς 9% σε περίπτωση μη προσήκουσας καταβολής του τιμήματος ή μέρους αυτού. Το γεγονός όμως αυτό δεν κρίνεται τέτοιο που θα μπορούσε να κλονίσει την αξιοπιστία της μάρτυρος εφόσον ο όρος αυτός περιλαμβάνεται στη συμφωνία. Το ότι η μάρτυρας διαβάζοντας τους όρους για σκοπούς απάντησης της ερώτησης κατά τη μαρτυρία της δεν είχε εντοπίσει την πρόνοια αυτή δεν αναιρεί το γεγονός ότι η πρόνοια αυτή περιλαμβάνεται στους όρους τους οποίους αποδέχτηκε η εναγόμενη. Η ύπαρξη του όρου αυτού στη συμφωνία επιβεβαιώθηκε επίσης και από τον ΜΕ2, ως θα διαφανεί πιο κάτω. Αν και ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση της για τεχνικά θέματα που αφορούν την εγκατάσταση του συστήματος και τους ισχυρισμούς της εναγομένης, η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τεχνικά θέματα ούτε ήταν σε θέση να τοποθετηθεί για τα θέματα αυτά, χωρίς κάτι τέτοιο να επηρεάζει την αξιοπιστία της, εφόσον η ίδια της όπως είπε δεν είναι τεχνικός. Ενόψει των ως άνω διαπιστώσεων μου, η ΜΕ1 κρίνεται αξιόπιστη και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Επόμενος μάρτυρας παρουσιάστηκε ο XXXX Τρύφωνος (ΜΕ2), διευθυντής και κύριος μέτοχος της ενάγουσας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η εναγόμενη εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για συνεργασία με την ενάγουσα και όπως γίνεται σε όλες τις περιπτώσεις, έγιναν συναντήσεις, καταγραφήκαν οι ανάγκες του πελάτη και λύσεις, συνενώνοντας υπηρεσίες και προιόντα για κάλυψη των αναγκών του πελάτη. Στην προκειμένη περίπτωση όπως είπε, ο πελάτης είναι διευθυντής πληροφορικής στην εταιρεία που βρίσκεται (ήτοι της εναγομένης) και έχει γνώσεις του λογισμικού και ήταν σε πολύ καλή θέση να αξιολογήσει την πρόταση και προσφορά της ενάγουσας. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 5 το πρωτότυπο έγγραφο της προσφοράς που δόθηκε στην εναγομένη και εξήγησε ότι αυτή αφορούσε σύστημα ελεγχόμενης πρόσβασης η οποία ίσχυε για 90 ημέρες. Εξήγησε ότι σύμφωνα με τον όρο 5 της προσφοράς, τους όρους της οποίας αποδέχτηκε η εναγόμενη, προβλέπεται η επιβολή τόκου προς 9% σε περίπτωση μη έγκαιρης πληρωμής και με τον όρο 10 προβλέπεται ότι επιστροφές προϊόντων δεν γίνονται αποδεκτές, εξηγώντας ότι τα υλικά και προϊόντα είναι ιδιαίτερα για συγκεκριμένη χρήση και δεν μπορούν να μεταπωληθούν ως μεταχειρισμένα, καθώς επίσης τα υλικά μαζεύονται από διάφορους προμηθευτές τα οποία συνδέονται μεταξύ τους και από μόνο του το κάθε ένα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 6 βιβλιαράκι του κατασκευαστή όπου εξηγείται το προϊόν, περιλαμβάνονται όλες οι λεπτομέρειες, οδηγίες χρήσης και οι πιστοποιήσεις των προϊόντων, το οποίο δόθηκε στην εναγόμενη. Εξήγησε επίσης ότι η εγκατάσταση του συστήματος έγινε σε διάφορες φάσεις για το λόγο ότι τα γραφεία της εναγομένης βρίσκονταν σε φάση δημιουργίας και οι εργασίες της ενάγουσας ξεκίνησαν από 23.10.12 μέχρι 22.11.12 και μετά από αίτημα της εναγομένης πήγαν ξανά την 4.2.
- Έγιναν συνολικά όπως είπε, επτά επισκέψεις στο χώρο με συνολικές 43 ανθρωποώρες. Οι μηχανικοί της ενάγουσας όπως είπε σε κάθε επίσκεψη συμπλήρωναν έντυπο στο οποίο αναφέρονται με λεπτομέρειες οι ενέργειες τους και η διάρκεια των εργασιών. Τα έντυπα αυτά υπογράφονται από τους μηχανικούς και εάν είναι παρών ο πελάτης υπογράφεται και από μέρους του. Κατέθεσε ως τεκμήριο 7 δέσμη δελτίων αποστολής και εξυπηρέτησης. Αναφορικά με το πιο πάνω τεκμήριο, υποστήριξε ότι όταν οι εργασίες ολοκληρωθήκαν έγινε η επίσημη παραλαβή του συστήματος από τον πελάτη και συμπληρώθηκε ο πίνακας ελέγχου και παράδοσης, ο οποίος αποτελεί μέρος του τεκμηρίου
- Διευκρίνισε ότι η εγκατάσταση του συστήματος ολοκληρώθηκε τέλος Νοεμβρίου, την 22.11.12 και το τιμολόγιο εκδόθηκε την 14.12.12 όπου και ζητήθηκε η πληρωμή του. Τότε ο πελάτης περί τα μέσα Ιανουαρίου 2013 προέβαλε κάποιες ενστάσεις στην εξόφληση επικαλούμενος δυσλειτουργίες στο σύστημα. Μετά από αλληλογραφία για το θέμα αυτό και σχετική διερεύνηση των παραπόνων του πελάτη διαπιστώθηκε ότι χρησιμοποιήθηκε λανθασμένο λειτουργικό σύστημα windows αντί αυτού που η ενάγουσα πρότεινε στον πελάτη. Η δυσλειτουργία αυτή κατά τον μάρτυρα ήταν μικρή και η ενάγουσα προμήθευσε το συμβατό σύστημα windows και μετά από απαίτηση του πελάτη, αυτό προμηθεύτηκε δωρεάν και με κόστος της ενάγουσας. Υποστηρίζοντας την καταλληλότητα του συστήματος που εγκαταστάθηκε από την ενάγουσα, ο μάρτυρας παρέπεμψε στο έντυπο του τεκμηρίου 7 ημερ. 22.11.12, το οποίο υπογράφηκε από τον πελάτη, εις το οποίο με σαφήνεια, όπως είπε, αναφέρονται τα 15 σημεία τα οποία παραλήφθηκαν. Ο μάρτυρας επίσης εξήγησε τις λειτουργίες του συστήματος το οποίο εγκαταστάθηκε στα γραφεία της εναγομένης. Εξήγησε ότι το σύστημα εγκαταστάθηκε στην κύρια είσοδο του κτιρίου, δια συσκευής, στην οποία ο ένοικος δείχνει την κάρτα του η οποία αναγνωρίζεται και δίνει εντολή για άνοιγμα της πόρτας και καταγράφονται οι ενέργειες αυτές. Διευκρίνισε ότι καταγράφονταν οι ώρες στο σύστημα και γίνονταν υπολογισμοί για την ώρα που εργάστηκε ο κάθε υπάλληλος. Ο πελάτης όμως όπως ανέφερε ο μάρτυρας, επικαλέστηκε το ότι το σύστημα δεν κατέγραφε τα λεπτά που ο κάθε υπάλληλος ήταν στην κουζίνα και στη συνέχεια να αφαιρούνται από το συνολικό χρόνο κάθε υπαλλήλου, ενώ το σύστημα όπως είχε παραγγελθεί και σύμφωνα με την προσφορά δεν προέβλεπε τη λειτουργία αυτή. Εξηγήθηκε, όπως υποστήριξε, στον πελάτη ότι η λειτουργία αυτή ήταν επιπρόσθετη και έφερε επιπρόσθετο κόστος. Έτσι, εισηγήθηκαν επιπρόσθετη προσφορά στον πελάτη ημερ. 18.1.13 (τεκμήριο 8), με την οποία η ενάγουσα εισηγήθηκε την εγκατάσταση επιπρόσθετου λογισμικού και ο πελάτης ανέφερε ότι μπορούσε να δουλέψει με το ήδη εγκατεστημένο σύστημα. Έτσι, ακολούθησε η επίσκεψη την 4.2.13 κατά την οποία ο πελάτης αποδέχτηκε ότι ολοκληρώθηκαν οι εργασίες. Προς υποστήριξη των όσων είχαν συζητηθεί μεταξύ τους, ο μάρτυρας κατέθεσε δέσμη αλληλογραφίας ως τεκμήριο
- Τέλος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι μέρος του συστήματος επιστράφηκε στο γραφείο της ενάγουσας τον Ιούλιο
- Χαρακτήρισε ως οξύμωρο το γεγονός ότι η εναγόμενη επιστρέφει μέρος του συστήματος ως ελαττωματικό και από την άλλη να υποστηρίζει ότι αυτό είναι σε άψογη κατάσταση και λειτουργία. Κατέθεσε προς τούτο το τεκμήριο 10 επιστολή ημερ. 25.7.13, με την οποία η εναγόμενη επέστρεψε το σύστημα στην ενάγουσα. Υποστηρίζοντας ότι δεν επιστράφηκε όλο το σύστημα ανέφεροντας ότι δεν επιστράφηκαν τα καλώδια, οι κλειδαριές και τα windows. Ο ΜΕ2, υπέστη μακρά αντεξέταση. Μέρος αυτής αφορούσε την εγκατάσταση συμβατού λειτουργικού συστήματος windows, η οποία έγινε από την ενάγουσα. Το ζήτημα όμως αυτό δεν μπορεί να κρίνει την αξιοπιστία του μάρτυρα, ούτε όμως να υποστηρίξει την εκδοχή της εναγόμενης περί ακαταλληλότητας του συστήματος, εφόσον όπως διεφάνηκε με τα όσα εξήγησε ο μάρτυρας, μετά την προμήθεια του συμβατού λειτουργικού προγράμματος, τα παράπονα της εναγομένης δεν φαίνεται να συνδέονται με το πρόγραμμα αυτό. Ο ΜΕ2, επέμενε ότι με την αποστολή της προσφοράς στην εναγόμενη είχαν σταλεί όλες οι λειτουργίες και προδιαγραφές του συστήματος αλλά και πριν την κατάληξη των μερών σε συμφωνία έγινε συνάντηση στο γραφείο της ενάγουσας κατά την οποία επεξηγήθηκε το όλο σύστημα και οι λειτουργίες του. Η θέση αυτή του μάρτυρα επιβεβαιώνεται και από τη δέσμη αλληλογραφίας η οποία υποδείχθηκε στον ΜΕ2 κατά την αντεξέταση του και κατατέθηκε ως τεκμήριο 11 και συγκεκριμένα με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 4.10.12 και 5.10.
- Όπως επίσης φαίνεται από το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 5.10.12, στάληκαν στην εναγόμενη, πέραν των τριών προσφορών για να επιλέξει, το έντυπο υλικό με χαρακτηριστικά και τεχνικές προδιαγραφές των διαφόρων συστημάτων. Το ότι η εναγόμενη γνώριζε τι αγόραζε από την ενάγουσα και είχαν εξηγηθεί πλήρως στον ΜΥ1 τόσο οι προδιαγραφές όσο και η λειτουργία του συστήματος, επιβεβαιώνεται και από τη θέση του ΜΕ2, ότι ο ΜΥ1, με τον οποίο έγινε η συνάντηση και παρουσίαση του συστήματος και ήταν το πρόσωπο το οποίο ανέλαβε την παραγγελία ως IT manager της εναγομένης, είναι γνώστης του αντικειμένου και ενόψει των γνώσεων του ήταν σε θέση διαβάζοντας τις προδιαγραφές και πληροφορίες του τεκμηρίου 6, το οποίο δόθηκε στην εναγόμενη, να αντιληφθεί τη λειτουργία του όλου συστήματος. Άλλωστε, ο ΜΥ1 δεν ισχυρίστηκε ότι οι πληροφορίες που έλαβε από τα όσα είχαν σταλεί σε αυτόν με τις προσφορές δεν έγιναν αντιληπτά από τον ίδιο ή το σύστημα δεν ήταν σύμφωνα με τις προδιαγραφές αυτές για τις οποίες έλαβε γνώση πριν την αποδοχή της προσφοράς. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας, επέμενε επίσης και ήταν σταθερός στη θέση του αυτή, ότι η απαίτηση της εναγομένης ήταν να υπολογίζεται ο χρόνος κατά τον οποίο ένας υπάλληλος βρίσκεται στην κουζίνα. Όμως κατά τον μάρτυρα, οι υπαλλήλοι χρησιμοποιούσαν πολλές φορές την κουζίνα και η εναγόμενη ήθελε να στρογγυλοποιείται η ώρα όπου ο κάθε υπάλληλος βρισκόταν στην κουζίνα, παρά του ότι καταγράφεται στο σύστημα η ώρα που ένας υπάλληλος μπαίνει και βγαίνει στην κουζίνα. Τέτοια καταγραφή όπως είπε ήταν επιπρόσθετη λειτουργία από αυτήν που αγόρασε η εναγόμενη και ετοιμάστηκε προσφορά η οποία στάληκε στην εναγομένη η οποία απορρίφθηκε, όπως φαίνεται και από το τεκμήριο
- Η θέση αυτή του ΜΕ2, υποστηρίζεται και επιβεβαιώνεται, πέραν από τα όσα εξήγησε για το ζήτημα αυτό, από τη δέσμη εντύπων του τεκμηρίου 7, εις τα οποία καταγράφονται οι λεπτομέρειες παράδοσης του συστήματος στην εναγομένη. Συγκεκριμένα στα έντυπα ημερ. 22.11.12, φαίνεται ότι το σύστημα παραδόθηκε στην εναγομένη στην παρουσία του ΜΥ1 ο οποίος υπέγραψε την παραλαβή του συστήματος επιβεβαιώνοντας τον έλεγχο λειτουργίας του, περιλαμβανομένου και του ελέγχου ομαλής λειτουργίας και ωρόμετρων και ρυθμίσεων, όπως προκύπτει από το έντυπο ελέγχου και παράδοσης συστήματος πρόσβασης και ωρομέτρησης του τεκμηρίου 7, το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από τον ΜΥ1 ότι φέρει την υπογραφή του. Σε κείνο το στάδιο δεν φαίνεται να υπήρχε παράπονο ως προς τις λειτουργίες του λογισμικού. Πειστικός επίσης κρίνεται ως προς την τοποθέτηση του για το περιεχόμενο του ηλεκτρονικού μηνύματος ημερ. 12.2.13 από τον James (τεκμήριο 11), εξηγώντας ότι το πρόσωπο αυτό φαίνεται να μην ήταν ενημερωμένο για τα όσα είχαν προηγηθεί, εφόσον κατηγορεί την ενάγουσα ότι δεν είχε αντιληφθεί τις ανάγκες της εναγομένης και δεν είχαν καλυφθεί όλες οι πόρτες, ενώ υποστήριξε επαναλαμβάνοντας τις ως άνω θέσεις του ότι έγιναν συναντήσεις για την ετοιμασία και εγκατάσταση του συστήματος αλλά προσπάθειες για να ικανοποιηθεί η εναγόμενη. Αμφισβητήθηκε επίσης η θέση του ΜΕ2 ότι η ενάγουσα απασχολήθηκε 43 ώρες για την εγκατάσταση του συστήματος. Ο ΜΕ2 επιβεβαιώνεται προς τούτο από το τεκμήριο 7 εις το οποίο καταγράφονται οι ημερομηνίες και ώρες όπου τεχνικός της ενάγουσας βρισκόταν στα γραφεία της εναγομένης. Οι προσπάθειες επίσης της ενάγουσας να ικανοποιήσει και εξυπηρετήσει την ενάγουσα επιβεβαιώνονται και πάλι από το τεκμήριο 7 όπου σύμφωνα με το έντυπο εξυπηρέτησης ημερ. 4.2.13 και μετά από την ανταλλαγή μηνυμάτων (τεκμήριο 9) η ενάγουσα επισκέφθηκε τα γραφεία της εναγόμενης για την εγκατάσταση συμβατού λειτουργικού προγράμματος windows. Πειστική και τεκμηριωμένη επίσης κρίνεται η θέση του ότι ακόμα και με την επιστροφή μέρους του συστήματος από την εναγομένη, πέραν του ότι κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν με βάση τον όρο 10 της προσφοράς, δεν μπορούσε να απαλλάξει την εναγόμενη από την υποχρέωση της να πληρώσει το υπόλοιπο στην ενάγουσα, εφόσον η αναφορά της εναγόμενης στο τεκμήριο 10 ότι αυτό επιστρέφεται σε λειτουργήσιμη κατάσταση, καταδυκνείει ότι αυτό δεν ήταν ελαττωματικό. Ο ΜΕ2 ήταν σταθερός στις θέσεις του και η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε σε οποιοδήποτε σημείο. Οι απαντήσεις του κρίνονται τεκμηριωμένες και βρίσκονται σε συνάρτηση με τα τεκμήρια τα οποία έχουν κατατεθεί ως έχει επεξηγηθεί πιο πάνω. Η μαρτυρία του στο σύνολο της κρίνεται πειστική και αξιόπιστη και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Εκ μέρους της εναγομένης πρώτος μάρτυρας παρουσιάστηκε ο XXXX Κυριακίδης (ΜΥ1), IT manager της εναγομένης. Ο ίδιος του όπως είπε μίλησε με υπαλλήλους της ενάγουσας αρχές Οκτωβρίου 2010 και ζήτησε προσφορά για σύστημα ελέγχου ωρών που έρχονταν και έφευγαν οι υπάλληλοι της εναγομένης και ωρών του διαλείμματος τους. Ενώ όπως ανέφερε, αρχικά είχαν συμφωνήσει σε όλα, μετά την εγκατάσταση του συστήματος, αυτό είχε συνέχεια προβλήματα και κυρίως το λογισμικό, δηλαδή το software δεν επικοινωνούσε με το hardware, εξηγώντας ότι εάν κάποιος υπάλληλος περνούσε το κλειδί για ν' ανοίξει η πόρτα το σύστημα δεν το κατέγραφε. Άλλο πρόβλημα το οποίο ανέφερε, ήταν ότι δεν μπορούσε το σύστημα να καταγράφει πόσες ώρες ένας υπάλληλος ήταν στην καφετέρια. Το σύστημα όπως είπε, δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Υποστήριξε επίσης ότι ενώ προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με την ενάγουσα οι υπάλληλοι της ανταποκρίνονταν στα τηλεφωνήματα μετά από μέρες. Αποτέλεσε επίσης θέση του μάρτυρα ότι το σύστημα ουδέποτε λειτούργησε κανονικά ακόμα και μετά όπου εγκαταστάθηκε συμβατό λειτουργικό πρόγραμμα, ενώ ουδέποτε πρόσθεσε, η ενάγουσα του ανέφερε ότι το υφιστάμενο λειτουργικό πρόγραμμα της εναγομένης δεν θα υποστήριζε το σύστημα. Λόγω των ως άνω προβλημάτων δεν ξοφλήθηκε το τιμολόγιο και εν τέλει το σύστημα που ήθελαν εγκαταστάθηκε από άλλη εταιρεία. Κάλεσαν όπως είπε την ενάγουσα να παραλάβει το σύστημα αλλά δεν το έπραξε εξού και στάληκε με κούριερ. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 12 την επιστολή η οποία στάληκε από τους δικηγόρους της εναγόμενης στους δικηγόρους της ενάγουσας ημερ. 29.7.13, ως τεκμήριο 13 την επιστολή ημερ. 14.3.13, ως τεκμήριο 14 το τιμολόγιο που αφορά τα έξοδα για την αφαίρεση του συστήματος από την εταιρεία GMG Allbest Ltd και ως τεκμήριο 15 την απόδειξη παραλαβής μέσω κούριερ του συστήματος από την ενάγουσα. Κατά την αντεξέταση του αναγνώρισε την υπογραφή του στο έντυπο παράδοσης και ελέγχου του συστήματος ημερ. 22.11.12 του τεκμηρίου
- Υποστήριξε όμως ότι όταν μετακόμισαν στα γραφεία το σύστημα δεν δούλευε, οι προδιαγραφές που είχαν δοθεί από την ενάγουσα δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα και η ενάγουσα ενώ γνώριζε την τεχνική υποδομή της εναγόμενης τους διαβεβαίωσε ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Εξετάζοντας ενδελεχώς τη μαρτυρία του ΜΥ1, διαπιστώνω κατ' αρχάς ότι τα παράπονα της εναγόμενης για την κατ' ισχυρισμό ελαττωματικότητα του συστήματος παρουσιαστήκαν κατά γενικό, ασαφή αλλά και αντιφατικό τρόπο. Προκύπτει κατ' αρχάς από τη μαρτυρία του ΜΥ1 αλλά και το δικόγραφο της υπεράσπισης, ότι το κύριο παράπονο της εναγομένης αποτέλεσε το ότι το σύστημα δεν κατέγραφε το σύνολο των ωρών όπου ένας υπάλληλος βρισκόταν στην καφετέρια και κατ΄ επέκταση αποδίδεται στην ενάγουσα ότι παρέλειψε να συμβουλέψει ορθά την εναγόμενη για το κατάλληλο σύστημα το οποίο θα κάλυπτε τις ανάγκες της. Από την άλλη, ο ΜΥ1, μετέφερε στο Δικαστήριο την εικόνα ότι το σύστημα ουδέποτε λειτούργησε στην ολότητα του. Με υπερβολικό τρόπο ο μάρτυρας προώθησε τη θέση ότι το σύστημα δεν ήταν σύμφωνα με τα όσα ζήτησε η εναγομένη. Από την άλλη, ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε με το τεκμήριο 11 το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 4.10.12 με το οποίο σταλήκαν στον μάρτυρα οι λειτουργίες των συστημάτων οι οποίες περιλαμβάνονται στις τρεις προσφορές οι οποίες ετοιμαστήκαν και σταλήκαν στον μάρτυρα, εκ των οποίων επιλέχθηκε η μια. Ο μάρτυρας, χωρίς να αμφισβητήσει ότι έλαβε αυτές τις πληροφορίες και το τεκμήριο 6, όπου στα έγγραφα αυτά περιλαμβάνονται τα όσα προφορικά εξηγηθήκαν και παρουσιαστήκαν στον ίδιο από την ενάγουσα σύμφωνα με τον ΜΕ2, δεν έγινε καμία συγκεκριμένη αναφορά από τον μάρτυρα ποια λειτουργία ή προδιαγραφή η οποία φαίνεται στα πιο πάνω έγγραφα απουσίαζε από το σύστημα που εγκαταστάθηκε. Πέραν των πιο πάνω, όπως φαίνεται από το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 5.10.12 του τεκμηρίου 11, έγινε συνάντηση με τον μάρτυρα στα γραφεία της ενάγουσας όπου έγινε ενημέρωση και παρουσίαση του συστήματος και στη συνέχεια μετά τη συνάντηση αυτή επιλέγηκε η προσφορά από μέρους της εναγομένης. Συνεπώς, δεν κρίνεται πειστική η θέση του μάρτυρα ότι η ενάγουσα δεν συμβούλεψε ορθά την εναγόμενη για την αντιμετώπιση των αναγκών της. Ο μάρτυρας επίσης ισχυρίστηκε ότι δεν έλαβε τρεις προσφορές από την ενάγουσα, θέση η οποία έρχεται σε αντίθεση με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 4.10.12 το οποίο η πλευρά της εναγομένης υπέδειξε στον ΜΕ2 κατά την αντεξέταση του, και περιλαμβάνονται σε αυτό τρεις προσφορές με διαφορετικά προϊόντα και διαφορετικά ποσό. Όπως επίσης προκύπτει από το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 28.1.13 του τεκμηρίου 11, ο μάρτυρας φαίνεται να αναφέρεται στο λειτουργικό σύστημα και ότι αυτό είναι υπό αμφισβήτηση, στη μη ικανοποιητική υποστήριξη του συστήματος και στην έλλειψη ανταπόκρισης από την ενάγουσα. Φαίνεται επομένως ότι ουδέποτε είχε λεχθεί στην ενάγουσα ότι το σύστημα δεν λειτουργούσε καθόλου ή ότι οι πόρτες έμεναν ανοιχτές ή δεν καταγράφονταν οι ώρες εισόδου και εξόδου, όπως υποστήριξε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως επίσης προκύπτει από το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 29.1.13 του τεκμηρίου 11, και πάλι δεν είχε εκφραστεί προς την ενάγουσα παράπονο ότι το σύστημα δεν λειτουργούσε. Αντίθετα με τα όσα υποστήριξε ο μάρτυρας περί του ότι το σύστημα ουδέποτε λειτούργησε, φαίνεται ότι γινόταν καταγραφή των δεδομένων τα οποία απαιτούσε η εναγόμενη, εφόσον σύμφωνα με τον μάρτυρα τα δεδομένα καταγράφονταν στον server, εξού και διευθετήθηκε κατά την εγκατάσταση του νέου λειτουργικού προγράμματος να μεταφερθούν όλα τα δεδομένα στο νέο πρόγραμμα. Αν και ο μάρτυρας υποστήριξε ότι η ενάγουσα δεν ανταποκρινόταν στις κλήσεις τις εναγομένης, η θέση αυτή του μάρτυρα δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου και ειδικότερα παραπέμπω στο τεκμήριο 9 και 11 όπου φαίνεται η άμεση απάντηση στα μηνύματα της εναγομένης από την ενάγουσα. Η μαρτυρία του ΜΥ1 είναι επίσης αντίθετη με το έντυπο εξυπηρέτησης ημερ. 22.11.12 του τεκμηρίου 7, εφόσον κατά την ημερομηνία εκείνη ο ίδιος του παρέλαβε από την ενάγουσα το σύστημα, με τα συμφωνημένα σημεία ελέγχου και λειτουργίες, ενώ κατά τη μαρτυρία του φαίνεται να παραγνωρίζει εντελώς το πιο πάνω γεγονός. Διαπιστώνω επίσης ότι ενώ υποστήριξε ότι δεν έγιναν όσα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων, φαίνεται με την επιστολή ημερ. 12.2.13 του τεκμηρίου 11, να προβάλλεται μια εντελώς διαφορετική εκδοχή ότι η πρόταση και συμβουλή της ενάγουσας δεν κάλυπτε τις ανάγκες της εναγομένης. Όπως ο ίδιος αναγνώρισε υπέγραψε το εν λόγω έντυπο ημερ. 22.11.12 εις το οποίο σημειωθήκαν οι ελέγχοι οι οποίοι έγιναν στο σύστημα κατά την παράδοση και εγκατάσταση του. Κατά την ημερομηνία εκείνη όλα τα σημεία πρόσβασης και ελέγχου είχαν εγκατασταθεί και η λειτουργία τους είχε ελεγχθεί. Τα όσα αναφέρονται στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 12.2.13 του τεκμηρίου 11, περισσότερο αφορούν θέματα σχεδιασμού του συστήματος και ότι αυτό, ως ισχυρίζεται ο συντάκτης της επιστολής, δεν ικανοποιεί τις ανάγκες της εναγομένης αναφορικά με την καταγραφή των ωρών αλλά και την ανάγκη για εφαρμογή περισσότερων σημείων ελέγχου, χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε αναφορά σε μη λειτουργία του συστήματος. Όπως όμως ήδη προανάφερα πριν την επιλογή και αποδοχή προσφοράς από τον ΜΥ1 εκ μέρους της εναγομένης, το σύστημα παρουσιάστηκε και εξηγήθηκε στον ίδιο, ο οποίος κατέχει σχετικές γνώσεις. Ακόμα και κατά την παράδοση και έλεγχο του συστήματος την 22.11.12, δεν είχαν ζητηθεί περισσότερα σημεία ούτε διεφάνηκε να μην λειτουργεί το σύστημα. Δεν αμφισβητείται από πλευράς ενάγουσας ότι στην πορεία χρειάστηκε η εγκατάσταση νέου λειτουργικού προγράμματος, η οποία έγινε χωρίς χρέωση της εναγομένης. Φαίνεται επίσης από το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 5.2.13 του τεκμηρίου 11 ότι το σύστημα λειτουργούσε χωρίς πρόβλημα, γεγονός που καταδυκνείει τόσο την προσπάθεια και ανταπόκριση της ενάγουσας να ικανοποιήσει τον εναγομένη αλλά και ότι εν τέλει το σύστημα λειτούργησε σύμφωνα με τα όσα είχε ζητήσει η εναγόμενη. Τέλος, ο χρόνος που παρήλθε από την παραλαβή του συστήματος το Νοέμβριο του 2012 μέχρι τον Ιούλιο του 2013 όπου επιστράφηκε το σύστημα με απόφαση της εναγομένης, στην ενάγουσα, θέτει σε αμφιβολία την όλη εκδοχή της εναγομένης για την μη λειτουργία και ακαταλληλότητα του συστήματος. Εκτενέστερα στο ζήτημα αυτό θα αναφερθώ κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής της υπόθεσης. Από τη μαρτυρία του ΜΥ1 αποδέχομαι μόνο ότι η εναγόμενη πλήρωσε την εταιρεία του ΜΥ2 για την αφαίρεση του συστήματος και ότι αυτό επιστράφηκε στην ενάγουσα, χωρίς όμως τα γεγονότα αυτά να δικαιολογούν τις ενέργειες αυτές της εναγομένης, για τους λόγους τους οποίους εξήγησα πιο πάνω. Ενόψει των πιο πάνω, η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν κρίνεται πειστική και τεκμηριωμένη και δεν την αποδέχομαι, παρά μόνο του πιο πάνω σημείου και των όσων δεν αμφισβητούνται. Τελευταίος μάρτυρας από μέρους της εναγομένης παρουσιάστηκε ο XXXX Ορφανίδης (ΜΥ2), ιδιοκτήτης της εταιρείας GMG Allbest Ltd. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι αφαίρεσε το υφιστάμενο σύστημα από τα γραφεία της εναγομένης και εγκατέστηκε νέο λογισμικό σύμφωνα με οδηγίες της εναγομένης. Αφαίρεσε όπως είπε 4 συσκευές από το υφιστάμενο σύστημα και ακολούθησε η εγκατάσταση του συστήματος από την εταιρεία του. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε εάν το σύστημα που εγκατέστησε η ενάγουσα λειτουργούσε και υποστήριξε ότι αυτό που αφαιρέθηκε μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Η μαρτυρία του ΜΥ2 δεν μπορεί να προσδώσει πειστικότητα στην μαρτυρία του ΜΥ1 ως προς τη θέση του ότι το σύστημα που εγκαταστάθηκε από την ενάγουσα δεν λειτουργούσε εφόσον δεν έλεγξε κάτι τέτοιο. Ούτε μπορεί να γίνει δεκτή η θέση του ότι το σύστημα που αφαίρεσε μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ξανά, εφόσον κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο μειώθηκε η αξία του, ούτε παρέθεσε λεπτομέρειες για το πώς γνωρίζει ότι μπορεί αυτό να χρησιμοποιηθεί και με ποιο τρόπο. Να σημειώσω ότι το κατά πόσο η εταιρεία του ΜΥ2 έχει άδεια εγκατάστασης τέτοιων συστημάτων, ζήτημα το οποίο απασχόλησε την πλευρά της ενάγουσας, δεν μπορεί να αποτελέσει επίδικο ζήτημα εφόσον η εμπλοκή της εταιρείας αυτής δεν αφορά τα αμφισβητούμενα γεγονότα της υπόθεσης. Η μαρτυρία του ΜΥ2 εις το βαθμό που δεν έχει αμφισβητηθεί γίνεται αποδεκτή και κυρίως εις ότι αφορά τη χρέωση της εταιρείας του για την αφαίρεση του συστήματος. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης και την αποδοχή της μαρτυρίας του ΜΕ2, ουσιαστικού μάρτυρα της ενάγουσας, τα όσα ανέφερε και καταγράφονται πιο πάνω, καθίστανται ευρήματα μου, χωρίς να κρίνεται αναγκαία η επανάληψη τους. Στην παρούσα υπόθεση η ενάγουσα φέρει το βάρος απόδειξης της απαίτησης της εναντίον της εναγομένης στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και η εναγόμενη το βάρος απόδειξης της ανταπαίτησης της εναντίον της ενάγουσας στο ίδιο επίπεδο. Με την τελική αγόρευση της η πλευρά της ενάγουσας εισηγείται ότι η μαρτυρία που παρουσιάστηκε από μέρους της είναι επαρκής και έχει αποδειχθεί η απαίτηση της στη βάση του παραδεδεγμένου ή εκκαθαρισμένου λογαριασμού. Η δικογραφημένη όμως βάση Αγωγής συνιστά το υπόλοιπο κατάστασης λογαριασμού το οποίο προέκυψε από συμφωνία πώλησης αγαθών. Η πλευρά της εναγομένης, υποστήριξε ότι η ενάγουσα δεν δικαιούται στην είσπραξη του υπολοίπου της κατάστασης λογαριασμού λόγω της ελαττωματικότητας του συστήματος το οποίο αγόρασαν από την ενάγουσα. Εις ότι αφορά την ελαττωματικότητα του συστήματος που εγκαταστάθηκε από την ενάγουσα, σύμφωνα με την υπόθεση Κώστας Στρατής v. Πεντέλης Εταιρείας Μωσαϊκών Λτδ
(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1708: «Η ουσία της όλης υπόθεσης ήταν κατά πόσο τα εμπορεύματα ήσαν ελαττωματικά ή όχι. Επί του προκειμένου το Δικαστήριο, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, έκρινε ότι δεν ικανοποιήθηκε από τον εφεσείοντα, ότι πράγματι ήταν ελαττωματικά, αποδεχόμενο επί του προκειμένου τη μαρτυρία των εφεσιβλήτων σε συνάρτηση με τις δικές του παρατηρήσεις, που ήταν αποτέλεσμα της επιθεώρησης του τεκμηρίου που κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Εν όψει των ευρημάτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου, τα οποία επικυρώνουμε, δεν τίθεται θέμα εσφαλμένης εφαρμογής ή ερμηνείας του περί Πώλησης Αγαθών Νόμου 10(Ι)/1994. Το βάρος απόδειξης της ελαττωματικότητας των εμπορευμάτων βρισκόταν στους ώμους του εφεσείοντα και ευλόγως υπό τις περιστάσεις το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι δεν απεσείσθη.» Εις ότι αφορά την επιστροφή του συστήματος, σύμφωνα με την υπόθεση Λαμπρίας ν. Χρυσός & Σία Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 281: «Παραβίαση των όρων που εξυπακούονται από τις διατάξεις του άρθρου 17
(2)παρέχει το δικαίωμα στον αγοραστή να απορρίψει τα εμπορεύματα μέσα σε εύλογο χρόνο. Στην προκείμενη περίπτωση οι εφεσίβλητοι ουδέποτε απέρριψαν τα εμπορεύματα. Τουναντίον τεκμηριώνεται από τις πράξεις τους ότι αποδέχτηκαν τα εμπορεύματα όπως προβλέπεται στο άρθρο 42 του ΚΕΦ. 267. Παρόλο που διαπίστωσαν τα ελαττώματα τα οποία εξέθεσαν στο δικαστήριο, ξεθώριασμα του υφάσματος κατά το σιδέρωμα, όχι μόνο δεν τα απέρριψαν αλλά τα χρησιμοποίησαν για τους σκοπούς του εμπορίου τους και συνάμα προέβησαν στην καταβολή οφειλόμενων δόσεων, πράξεις που συνάδουν αποκλειστικά με αποδοχή των εμπορευμάτων. Εφόσο γίνονται αποδεκτά τα εμπορεύματα το δικαίωμα του αγοραστή περιορίζεται στη διεκδίκηση αποζημιώσεων για τη ζημία την οποίαν υπέστη λόγω των ελαττωμάτων τα οποία περιείχαν τα εμπορεύματα. Απαίτηση για αποζημίωση δεν υποβλήθηκε, συνεπώς και στην περίπτωση που ήταν ορθή η διαπίστωση του δικαστηρίου ότι η πώληση καλυπτόταν από τις διατάξεις του άρθρου 17 του ΚΕΦ. 267 και πάλιν έπρεπε να προβεί στην έκδοση απόφασης υπέρ των εφεσειόντων για το υπόλοιπο της τιμής πώλησης των εμπορευμάτων τα οποία αποδέχτηκαν.» Σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση Super Sound Trading Ltd ν. Στέλιου Παυλίδη,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1337: «Εφόσον η υπόθεση του εφεσίβλητου είχε στη ρίζα της τη θέση ότι απέρριψε τα μηχανήματα με τον τερματισμό της σύμβασης όπως τον έκαμε, με αποτέλεσμα να δικαιούται σε επιστροφή και του ποσού που ήδη είχε καταβάλει, ορθά οι εφεσείοντες επικαλούνται το άρθρο 42 του περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου του 1994 ((Ν.10(Ι)/94, όπως τροποποιήθηκε). Σύμφωνα με την παράγραφο
(6)του οποίου, όπως εξηγήθηκε και στην υπόθεση Λαμπρίας ν. Χρυσός & Σία Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 281, ο αγοραστής θεωρείται ότι αποδέχθηκε τα αγαθά όταν μετά από την παρέλευση εύλογου χρόνου τα κράτησε χωρίς να δηλώσει στον πωλητή ότι τα απορρίπτει. Και, εν προκειμένω, ασφαλώς είχε διαρρεύσει χρόνος πέραν του ευλόγου, όσο επιεικώς και αν μπορούσε κάποιος να προσεγγίσει την περίπτωση. Ο εφεσίβλητος χρησιμοποίησε τα μηχανήματα επί μήνες. Κατά τη δική του παραδοχή τα ελαττώματα είχαν εκδηλωθεί από το πρώτο δεκαπενθήμερο και αντί άλλης ενέργειας, όπως έχουμε ήδη σημειώσει, αφού εξασφάλισε και τη γνώμη ειδικού, υπέγραψε τα τιμολόγια και κατέβαλε πέραν του ημίσεως του τιμήματος. Για να εγείρει το θέμα όταν πλέον οι εφεσείοντες κατακράτησαν τα εμπορεύματα επειδή δεν κατέβαλε το υπόλοιπο, για το οποίο κίνησαν και την αγωγή.» Στην προκειμένη περίπτωση, η εναγόμενη ουδέποτε απέρριψε το σύστημα το οποίο εγκατέστησε η ενάγουσα εντός ευλόγου χρόνου. Αντιθέτως, φαίνεται ότι το Νοέμβριο του 2012 το σύστημα είχε παραληφθεί και ελεγχθεί από τον ΜΥ1 εκ μέρους της εναγομένης και πρώτη φορά εκφραστήκαν παράπονα τον Ιανουάριο του 2013. Ακολούθως, ναι μεν τον Φεβρουάριο 2013 ειδοποιήθηκε η ενάγουσα να παραλάβει το σύστημα, εν τέλει όμως η επιστροφή έγινε τον Ιούλιο, ενώ σύμφωνα με τον ΜΥ1, αυτό ουδέποτε λειτούργησε. Η επιστροφή του μάλιστα σύμφωνα με τον ΜΕ2, δεν ήταν ολοκληρωμένη εφόσον μέρος των όσων είχαν πωληθεί στην εναγόμενη δεν είχαν επιστραφεί. Εις ότι αφορά την επιστροφή του συστήματος στην ενάγουσα, το γεγονός αυτό από μόνο του δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η εναγόμενη απαλλάσσεται από την υποχρέωση της για πληρωμή του υπολοίπου ή αυτό συνεπάγεται με αποδέσμευση των συμβατικών της υποχρεώσεων. Η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν έγινε αποδεκτή για τους λόγους τους οποίους παρέθεσα με λεπτομέρεια κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του. Συνεπώς με την απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΥ1, η εναγόμενη δεν απέσεισε το βάρος που έφερε για να αποδείξει την ελαττωματικότητα του συστήματος και κατ' επέκταση δεν έχει καταδείξει τεκμηριωμένο λόγο που θα δικαιολογούσε την μη πληρωμή του αξιούμενου υπολοίπου. Από την άλλη το αξιούμενο υπόλοιπο σύμφωνα με τη συμφωνία των μερών δεν αμφισβητήθηκε. Συνεπώς, ως προς το αξιούμενο υπόλοιπο η ενάγουσα απέσεισε το βάρος το οποίο έφερε στην υπόθεση. Με την αποτυχία απόδειξης από μέρους της εναγομένης ότι το σύστημα ήταν ελαττωματικό και ότι τα εμπορεύματα απορριφθήκαν από μέρους της εντός ευλόγου χρόνου, αναπόφευκτα η ανταπαίτηση οδηγείται σε αποτυχία, εφόσον η εναγόμενη δεν απέσεισε το βάρος που είχε για να καταδείξει ότι το σύστημα ήταν ελαττωματικό κατά τρόπο που θα δικαιούτο στην επιδίκαση των αξιούμενων ποσών. Εις ότι αφορά τον διεκδικούμενο τόκο επί του αξιούμενου ποσού, σύμφωνα με τον όρο 5 της συμφωνίας, οι όροι της οποίας έγινε αποδεκτό ότι υπογραφήκαν από μέρους της εναγόμενης και έγιναν αποδεκτοί και εφόσον το υπόλοιπο του τιμήματος αγοράς και εγκατάστασης του συστήματος δεν πληρώθηκε στον καθορισμένο χρόνο από την εναγόμενη, ήτοι με την παράδοση και εγκατάσταση του συστήματος, η ενάγουσα δικαιούται στην επιδίκαση του συμφωνημένου τόκου προς 9% από την 4.2.13 ημερομηνία κατά την οποία η ενάγουσα επισκέφθηκε για τελευταία φορά τα γραφεία της εναγομένης εγκαθιστώντας νέο λειτουργικό πρόγραμμα. Συνεπώς εκδίδεται Απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €1.568,75σ πλέον τόκο προς 9% από 4.2.13 μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της εναγομένης και υπέρ της ενάγουσας, όπως και αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα τύχουν της έγκρισης του Δικαστηρίου. Εν όψει της συνεκδίκασης Απαίτησης και Ανταπαίτησης να υπολογιστεί ένα σετ εξόδων. ............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο