Vianova Holdings Ltd ν. Brassolis Holdings Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 3568/2010, 25/7/2019

(2)του περί Δικαστηρίων Ν.14/60, το οποίο προνοεί τα εξής: «

(2)Οιovδήπoτε παρεμπίπτov διάταγμα, εκδoθέv συμφώvως τω εδαφίω

(1), δύvαται vα εκδoθή υπό τoιoύτoυς όρoυς και πρoϋπoθέσεις ως τo δικαστήριov θεωρεί δίκαιov, και τo δικαστήριov δύvαται καθ' oιovδήπoτε χρόvov, επί απoδείξει ευλόγoυ αιτίας, vα ακυρώση ή τρoπoπoιήση oιovδήπoτε τoιoύτov διάταγμα.» Αυτή η εξουσία έχει αναγνωριστεί και στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.ά. v. Stepanek κ.ά.

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1403: «Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.» Στο σύγγραμμα Διατάγματα - Injunctions, των Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, σελ. 175, περιέχεται το ακόλουθο διαφωτιστικό απόσπασμα ως προς το πότε δικαιολογείται η τροποποίηση παρεμπίπτοντος διατάγματος: «Ο αποτυχών διάδικος έχει επίσης δικαίωμα να αιτηθεί όπως διαφοροποιηθεί το διάταγμα ή οι όροι του, ιδιαίτερα αν υπήρξε αλλαγή των περιστάσεων από τότε που εκδόθηκε το διάταγμα ή προέκυψαν νέα γεγονότα τα οποία δεν ήταν σε γνώση του και τα οποία επηρεάζουν ουσιωδώς τη διατήρηση της ισχύος του διατάγματος.» Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η Αγγλική υπόθεση Compagnie Noga D'Importation et D'exportation SA and another v. Australian and New Zealand Banking Group and others

(2006)EWHC 602 (Comm) στην οποία αναφέρονται οι αρχές που διέπουν το ζήτημα τροποποίησης διαταγμάτων παγοποίησης περιουσιακών στοιχείων, ως εξής: «[9] The relevant principles that I have to apply may be summarised as follows: i. The essential test is whether it is in the interests of justice to make the variation sought; ii. Since the court has already determined that, in the absence of a freezing order, there is a real risk of dissipation sufficient to justify the making of an order it is for the Applicant to satisfy the court that it is appropriate to make the variation sought and to adduce any evidence that is necessary to persuade the court that that is so; iii. In determining whether or not to allow the variation proposed the court is concerned to examine whether to do so would be consistent with the policy that underpins the jurisdiction, namely that a defendant should be restrained from evading justice by disposing of assets otherwise than in the ordinary course of business with the result that any judgment goes unsatisfied; Gangway Ltd v Caledonian Park Investments (Jersey) Ltd [2001] 2 Lloyd's Rep 715; TTMI Ltd of England v ASM Shipping Ltd of India [2005] EWHC 2666 (Comm). iv. The correct test is "to consider objectively the overall justice of allowing the payment to be made including the likely consequence of permitting it on the prospects of a future judgment being left unsatisfied, and bearing in mind that the assets belong to the Defendant and that the injunction is not intended to provide the Claimant with security for his claim or to create an untouchable pot which will be available to satisfy an eventual judgement" : Gee, para 20.054; v. If the question is whether or not the Mareva should be varied so as to allow frozen monies to be used to fund a defence it may be necessary to show that there are no other funds or sources of payment which should as a matter of objective fairness be used for that purpose in preference to the frozen funds. The same principle must apply if what is sought is to fund the giving of a recognizance in favour of another. vi. Because the court has already been satisfied of a risk of dissipation judges are entitled, on an application to vary, to have a healthy scepticism about assertions made by the Applicant particularly where the Applicant, or those to whom his evidence or contentions relate, have been less than frank in dealing with the court or the Claimant.» Σύμφωνα με τον φάκελο του Δικαστηρίου, και όπως αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών, με την καταχώριση της Αγωγής στις 16.7.10 καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση από τους Ενάγοντες, δυνάμει της οποίας το Δικαστήριο εξέδωσε αυθημερόν προσωρινά απαγορευτικά διατάγματα. Κατόπιν ακρόασης της αίτησης, με απόφαση του ημ. 5.11.10 τα διατάγματα κατέστησαν απόλυτα. Η πρωτόδικη απόφαση επικυρώθηκε κατ΄ έφεση στην υπόθεση Bloczek Ltd v. Vianova Holdings Ltd

(2013)1(Β) Α.Α.Δ. 1410. Η παρούσα Αγωγή είναι παράγωγη Αγωγή από τους Ενάγοντες ως μετόχους μειοψηφίας των Εναγομένων 1, για ισχυριζόμενη συνωμοσία, απάτη, και παράβαση καθηκόντων εμπιστοσύνης εκ μέρους των Εναγομένων. Σύμφωνα με τους Ενάγοντες, στα πλαίσια της ισχυριζόμενης συνωμοσίας και απάτης, ενώ οι Εναγόμενοι 1 κατείχαν το 85% των μετοχών της Tripont, δυνάμει συμφωνίας με τους Εναγόμενους 2 και 3, πώλησαν και μεταβίβασαν τις μετοχές της Tripont στους Εναγόμενους 2 καθώς επίσης προέβησαν και σε αντικατάσταση (novation) του δανείου προς την Tripont από τους Εναγόμενους 1 και πάλι στους Εναγόμενους 2. Εξ ου και αξιώνουν, μεταξύ άλλων, ακύρωση των συμφωνιών μεταβίβασης και αντικατάστασης ως εξ υπαρχής άκυρων και χωρίς νομική ισχύ. Ανάμεσα στα εκδοθέντα διατάγματα περιλαμβάνεται διάταγμα το οποίο απαγορεύει την αποξένωση ή επιβάρυνση των ως άνω μετοχών της Tripont και διάταγμα το οποίο απαγορεύει την πώληση ή επιβάρυνση των περιουσιακών της στοιχείων ως ακολούθως: «Α. . απαγορεύει και ή παρεμποδίζει την Εναγόμενη 2 και/ή τους Διευθυντές ή αξιωματούχους ή μετόχους ή πληρεξουσίους ή εντολοδόχους αυτής από του να πωλήσουν και/ή δωρίσουν και/ή υποθηκεύσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή ενεχυριάσουν και/ή εγγράψουν επ΄ ονόματι τρίτων και/ή διαφορετικά αποξενώσουν και/ή με οποιοδήποτε τρόπο επιβαρύνουν τις μετοχές τις οποίες η Εναγόμενη 2 κατέχει στην εταιρεία S.C. Τripont S.R.L. από τη Ρουμανία μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου ή μέχρι την τελική εκδίκαση και έκδοση απόφασης και εκτέλεσης της απόφασης στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. . Δ. . απαγορεύει και/ή παρεμποδίζει την Εναγόμενη 2, τους μετόχους, διευθυντές και/ή αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους ή πληρεξουσίους ή εντολοδόχους αυτής, από του να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια ή να επιτρέψουν ή συναινέσουν σε οποιαδήποτε ενέργεια, συμπεριλαμβανομένης της λήψης οποιασδήποτε απόφασης, που να έχει ως σκοπό ή δυνατό να έχει ως αποτέλεσμα ή ως συνέπεια, ή εν πάση περιπτώσει που να δίδεται με την ενέργεια ή απόφαση αυτή η δυνατότητα ή η ευκαιρία για την πώληση, δωρεά, υποθήκευση, μεταβίβαση ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επιβάρυνση ή αποξένωση ή εγγραφή επ΄ ονόματι τρίτων των περιουσιακών στοιχείων ή ενεργητικού της εταιρείας Tripont S.C. S.R.L. μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου ή μέχρι την τελική εκδίκαση και έκδοση απόφασης και εκτέλεσης της απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.» Είναι καθόλα ορθός και βάσιμος ο ισχυρισμός της ΕΠ ότι τόσο κατά την έκδοση όσο και κατά την οριστικοποίηση των διαταγμάτων, οι μετοχές και τα περιουσιακά στοιχεία της Tripont ήταν υποθηκευμένα προς όφελος της OTP Bank. Αυτό άλλωστε αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών και επισημαίνεται τόσο στην πρωτόδικη απόφαση όσο και στην απόφαση του Εφετείου. Ειδικότερα, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της ΕΠ και τη συνημμένη σε αυτή Δήλωση Γεγονότων ημ. 2.4.19, Τεκμήριο 1, των αλλοδαπών δικηγόρων των Εναγομένων 2 και 3, προβάλλονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: (

1. i)Στις 5.6.07 η Tripont εξασφάλισε πιστωτική διευκόλυνση από την OTP Bank Romania για μερική χρηματοδότηση των συνολικών δαπανών με σκοπό τον σχεδιασμό, την κατασκευή, διαφήμιση, ενοικίαση και λειτουργία του εμπορικού κέντρου με την ονομασία «Polus Center Constanta», για ποσό €85.200.000 πλέον €2.000.000 ΦΠΑ. (
2. ii)Ως εξασφαλίσεις προς όφελος της OTP Bank Romania για την παροχή της διευκόλυνσης δόθηκαν · Υποθήκη ακίνητης ιδιοκτησίας της Tripont στην Κονστάντα στη Ρουμανία · Κυμαινόμενη Επιβάρυνση επί όλων των περιουσιακών στοιχείων, παρόντων και μελλοντικών, της Tripont · Επιβάρυνση επί όλων των υπολοίπων της Tripont σε διάφορους τραπεζικούς λογαριασμούς · Εκχώρηση εσόδων της Tripont · Επιβάρυνση επί του συνόλου των μετοχών της Tripont. (iii) Στις 18.12.09 συνήφθη τροποποιημένη και αναθεωρημένη συμφωνία μεταξύ των μερών για το συνολικό ποσό των €29.915.584,63 πλέον €2.000.000 ΦΠΑ. (
3. iv)Ακολούθησε δεύτερη τροποποιημένη και αναθεωρημένη συμφωνία ημ. 20.6.11 με την οποία επικαιροποιούνταν και όλες οι ανωτέρω εξασφαλίσεις. (
4. v)Ενώ η συμφωνία προέβλεπε ως ημερομηνία αποπληρωμής τις 30.9.2021, η Tripont κατάφερε και πλήρωσε το υπόλοιπο ποσό των €15.000.000, εκ των οποίων τα €7.500.000 αντιπροσωπεύουν ίδια κεφάλαια της ενώ το υπόλοιπο χορηγήθηκε μέσω ενδοεταιρικού δανείου. (
5. vi)Συνεπεία τούτου, όλες οι παρασχεθείσες εξασφαλίσεις διαγράφηκαν από τα δημόσια μητρώα. Συνεπώς οι μετοχές και τα περιουσιακά στοιχεία της Tripont είναι τώρα ελεύθερα παντός βάρους. (vii) Η Tripont προσδοκεί σε νέα χρηματοδότηση για την ανάπτυξη του έργου. Ειδικότερα, όπως αναφέρουν οι αλλοδαποί δικηγόροι, νέα υποθήκη και εξασφαλίσεις με αντικείμενο τα περιουσιακά στοιχεία και τα υπόλοιπα των λογαριασμών της Tripont είναι αναγκαία για την παροχή νέας πιστωτικής διευκόλυνσης. Οι θέσεις των αλλοδαπών δικηγόρων παρατίθενται αυτούσιες: «16. Considering the background above, Tripont assets and shares are now free from the encumbrances existing at the time of issuing the court interim order and it is interested in obtaining a refinancing to be used for investments in the development of the VIVO! Constanta project. 17. For this purpose, a new mortgage and guarantees having as object the assets and shares of Tripont, as well as credit balances from bank accounts of Tripont are necessary in order to secure a new credit facilities agreement.» Τα συνημμένα στο Τεκμήριο 1 έγγραφα καταδεικνύουν τις συμφωνίες, την παροχή των εξασφαλίσεων και την αποδέσμευση αυτών. Παρόλο που οι ως άνω ισχυρισμοί αποτελούν αντικείμενο άρνησης από την ΚΠ, εντούτοις στην ουσία δεν αμφισβητούνται παρά μόνο η ΚΠ ισχυρίζεται ότι αυτά δεν καταδεικνύουν την πρόθεση των Εναγομένων 2 για νέο δάνειο, το ακριβές ποσό αυτού και ποια περιουσιακά στοιχεία επιθυμούν να επιβαρύνουν. Θεωρώ πως αυτή η θέση είναι εν μέρει βάσιμη. Μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας των Εναγομένων 2 και 3, διαφαίνεται πως αυτοί επιθυμούν την εκ νέου παροχή εξασφαλίσεων με την επιβάρυνση ακριβώς της ίδιας περιουσίας η οποία ήταν και προηγουμένως δεσμευμένη. Πλην όμως, πράγματι δεν παρέχονται οποιαδήποτε στοιχεία αναφορικά με τη φύση και τους όρους της προτεινόμενης αναχρηματοδότησης, και ειδικότερα το ποσό αυτής, τον χρόνο αποπληρωμής, τη δυνατότητα εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που απορρέουν δυνάμει αυτής καθώς επίσης και την υφιστάμενη αξία της υπό δέσμευση περιουσίας. Ούτε αποκαλύπτονται στοιχεία και λεπτομέρειες αναφορικά με το πρόσωπο το οποίο θα παρέχει τη αναχρηματοδότηση και αναφορικά με τον σκοπό της χρηματοδότησης, ήτοι σε ποιο στάδιο βρίσκεται το έργο, για ποιον ακριβώς σκοπό ζητείται και ποιο είναι το χρονικό διάγραμμα αποπεράτωσης αυτού. Είναι γεγονός πως αυτά τα στοιχεία είναι άκρως απαραίτητα για να παρέχουν τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να προβεί στην εξέταση του αιτήματος για τροποποίηση των διαταγμάτων. Το επιχείρημα ότι κατά τον χρόνο έκδοσης των διαταγμάτων, υπήρχαν οι ίδιες δεσμεύσεις ως προς την περιουσία της Tripont δεν με βρίσκει σύμφωνη ότι συνιστά βάσιμο λόγο έγκρισης της αίτησης εφόσον επιδιώκεται μεν η δέσμευση της ίδιας περιουσίας, πλην όμως παραμένει άγνωστο σε αυτό το στάδιο ποια είναι η προτεινόμενη χρηματοδότηση, το ποσό και η ημερομηνία αποπληρωμής της για σκοπούς μελλοντικής δέσμευσης της ίδιας περιουσίας. Με άλλα λόγια, δεν έχει διαφανεί πως η εν λόγω περιουσία επιδιώκεται να δεσμευτεί έναντι χρηματοδότησης για το ίδιο ποσό και με τους ίδιους όρους και κυρίως με την ίδια προοπτική δυνατότητας αποπληρωμής. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, είναι σαφές πως κατά τον ουσιώδη χρόνο η ημερομηνία αποπληρωμής της παρασχεθείσας πιστωτικής διευκόλυνσης ήταν κατά το 2021, η οποία επήλθε τελικώς ενωρίτερα. Με την εξόφληση, οι μετοχές και η περιουσία της Tripont παραμένουν ελεύθερα πάσης επιβάρυνσης. Τα διατάγματα απαγορεύουν την αποξένωση, υποθήκευση και ή επιβάρυνση των μετοχών και των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, και βεβαίως είναι ακριβώς αυτό το οποίο απαγορεύεται που επιδιώκεται με την υπό κρίση Αίτηση. Με άλλα λόγια, σκοπός της έκδοσης και οριστικοποίησης των διαταγμάτων ήταν η διατήρηση, διαφύλαξη και προστασία των μετοχών και των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, υπό το φως βεβαίως του τότε ισχύοντος καθεστώτος, ήτοι της διατήρησης της επιβάρυνσης η οποία ήδη υφίστατο και δεν υπήρχε περιθώριο ή δυνατότητα διαφοροποίησης αυτής τότε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σαφώς, μέσω των διαταγμάτων, το Δικαστήριο επεδίωκε να αποφύγει την όποια περαιτέρω αποξένωση, δέσμευση και ή απώλεια ή μείωση της περιουσίας της Tripont. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ πως ο ισχυρισμός της ΕΠ ότι από την έκδοση των διαταγμάτων η απαγόρευση επιβάρυνσης «. τελούσε επί ματαίω ή εξαντλήθηκε η αυστηρότητα του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο.» δεν βρίσκει έρεισμα στο ως άνω ιστορικό. Από τη στιγμή μάλιστα που η επιβάρυνση έχει πλέον διαγραφεί, σαφώς ο σκοπός των διαταγμάτων είναι η διατήρηση της αξίας και κατοχής των μετοχών και της περιουσίας της εταιρείας χωρίς οποιαδήποτε επιβάρυνση μέχρι την εκδίκαση της Αγωγής, και όχι η εκ νέου δέσμευση της εν λόγω περιουσίας και δη χωρίς οποιαδήποτε στοιχεία ως προς αυτή τη νέα δέσμευση. Σαφώς, τυχόν έγκριση της Αίτησης συνεπάγεται την εκ νέου δέσμευση της περιουσίας της εταιρείας, η οποία (δέσμευση) παρέχει ταυτόχρονα και δικαιώματα επί αυτής της περιουσίας σε τρίτα πρόσωπα. Χωρίς την παροχή στοιχείων και πληροφοριών, παραμένει εντελώς άγνωστο στο Δικαστήριο ο όποιος κίνδυνος εξάσκησης αυτών των δικαιωμάτων εκ μέρους και προς όφελος τρίτων προσώπων και συνακόλουθα ο κίνδυνος απώλειας και ή μείωσης της περιουσίας της εταιρείας. Επί τούτου, παρόλο που πράγματι η σκοπούμενη επιβάρυνση δεν ισοδυναμεί με άμεση αποξένωση της περιουσίας, εντούτοις δεν μπορεί να παραγνωρίζεται πως η επιβάρυνση παρέχει δικαιώματα σε τρίτους, τα οποία μάλιστα αν ασκηθούν τότε οδηγούν στην αποξένωση της υπό δέσμευση περιουσίας. Επομένως, δεν πρόκειται για μια «. μερική μόνο διαφοροποίηση της απαγόρευσης επιβάρυνσης των μετοχών της Tripont.», όπως τίθεται από την ΕΠ. Εδώ είναι σημαντικό να λεχθεί πως η υπό δέσμευση περιουσία, και δη οι μετοχές της Tripont αποτελούν αντικείμενο της Αγωγής εφόσον διεκδικείται η επανεγγραφή τους στο όνομα των Εναγομένων 1. Είναι καθόλα ορθή η επισήμανση των Αιτητών ότι η νομολογία αναγνωρίζει τη δυνατότητα τροποποίησης διαταγμάτων ούτως ώστε να παρέχεται η δυνατότητα κάλυψης των αναγκαίων εξόδων για τη λειτουργία της εταιρείας, αναλόγως βεβαίως των περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Εξ ου και στη Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala

(2007)1(A) Α.Α.Δ. 162 είχε γίνει διευθέτηση μεταξύ των διαδίκων για κάποια χρονική περίοδο για την αποδέσμευση μηνιαίου ποσού για την κάλυψη των αναγκών για τα λειτουργικά έξοδα της εταιρείας, και είναι σε αυτό το πλαίσιο που λέχθηκε πως οι εφεσείοντες-εναγόμενοι είχαν δικαίωμα να αποταθούν στο Δικαστήριο για θεραπεία μετά τη λήξη της περιόδου της συναινετικής διευθέτησης. Ενώ στην υπόθεση Global Maritime Services Ltd κ.ά. v. Bulcom Ltd

(2013)1(A) Α.Α.Δ. 709, το Εφετείο έκρινε ορθή την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει αιτήματα για απελευθέρωση χρημάτων για την αναγκαιότητα πληρωμής δικηγορικών, προσωπικού και άλλων εξόδων. Το Εφετείο ανέφερε ότι αν το Δικαστήριο ενέκρινε τέτοιο αίτημα, τροποποιώντας το διάταγμα, θα καταστρατηγούσε τον σκοπό που εξυπηρετούσε, αφού σταδιακά θα το καθιστούσε άνευ αντικειμένου, καθότι, με την πάροδο ορισμένων μηνών, θα εξαντλείτο και το κατατεθειμένο στον λογαριασμό ποσό. Η ίδια αρχή εκφράστηκε και στην Αγγλική υπόθεση Halifax plc v. Chandler

(2001)EWCA Civ 1750, ως εξής: «[18] In cases of what may be called ordinary business expenses the court does not usually consider whether the business venture is reasonable, or indeed whether particular business expenses are reasonable. Nor does it balance the defendant's case that he should be permitted to spend such monies against the strength of the claimant's case, or indeed take into consideration the fact that any monies spent by the defendants will not be available to the claimant if it obtains judgment. As I see it, that is because the purpose of a freezing injunction is not to interfere with the defendant's ordinary business or his ordinary way of life.» Όπως αναφέρεται στην ίδια απόφαση, τα διατάγματα δεν πρέπει να λειτουργούν καταπιεστικά και ούτε ο εναγόμενος να εμποδίζεται από του να λειτουργεί την επιχείρηση του και να διεξάγει τη συνήθη ροή της εργασίας του στον βαθμό όμως που αυτό δεν ενέχει κίνδυνο εξαφάνισης περιουσιακών στοιχείων. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι διαφωτιστικό: «[19] In the fourth edition of Mareva Injunctions and Anton Pillar Relief, Gee says at page 318: "The court will always be concerned to ensure that a Mareva injunction does not operate oppressively and that a defendant will not be hampered in his ordinary business dealings any more than is absolutely necessary to protect the plaintiff from the risk of improper dissipation of assets. Since the plaintiff is not in the position of a secured creditor, and has no proprietary claim to the assets subject to the injunction, there can be no objection in principle to the defendant's dealing in the ordinary way with his business and with his other creditors, even if the effect of such dealings is to render the injunction of no practical value."» Παρόμοια προσέγγιση εκφράζεται και στο σύγγραμμα Διατάγματα - Injunctions, των Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, σελ. 231, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Τα δικαστήρια φαίνεται να αντιμετωπίζουν αιτήσεις από εναγόμενους για τροποποίηση διαταγμάτων παγοποίησης με κατανόηση, αφού τέτοια διατάγματα δεν αποσκοπούν στο να τιμωρήσουν τον εναγόμενο ή τρίτα πρόσωπα. Η εξαίρεση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου.» Με βάση τις πιο πάνω αρχές, το Δικαστήριο ασφαλώς και αναγνωρίζει γενικά τη δυνατότητα τροποποίησης διατάγματος παγοποίησης, νοουμένου όμως ότι έχει καταδειχθεί εύλογη αιτία και δεν καταστρατηγείται ο σκοπός του διατάγματος. Δεν μου διαφεύγει ακόμα πως στην προκειμένη περίπτωση τα διατάγματα παραμένουν σε ισχύ εδώ και δέκα έτη, γεγονός το οποίο επικαλούνται οι Εναγόμενοι 2 και 3 ως καταπιεστικό όσον αφορά την ισχύ τους. Θεωρώ όμως πως οι Εναγόμενοι 2 και 3 δεν έχουν παρουσιάσει οποιαδήποτε στοιχεία με βάση τα οποία το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αξιολογήσει την προτεινόμενη χρηματοδότηση με την παροχή των εξασφαλίσεων επί της περιουσίας της Tripont και να κρίνει κατά πόσο δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Αντιθέτως, η ελλιπής και παντελώς γενική παρουσίαση της προτεινόμενης τροποποίησης δεν είναι ικανή να οδηγήσει στη διαπίστωση πως η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι απολύτως αναγκαία για την ομαλή συνέχιση των εργασιών της εταιρείας χωρίς μάλιστα ταυτόχρονα να παραγνωρίζεται και ή εξαφανίζεται ο σκοπός έκδοσης των διαταγμάτων. Αξίζει δε να σημειωθεί πως δεν προβάλλεται ισχυρισμός που να καταδεικνύει την αναγκαιότητα εξασφάλισης χρηματοδότησης για τη συνέχιση του έργου, παρά μόνο οι Αιτητές αρκούνται και πάλι σε ένα γενικό, αόριστο και ατεκμηρίωτο ισχυρισμό, ήτοι στην απλή δυνατότητα-πιθανότητα δημιουργίας προβλημάτων στην ανάπτυξη του έργου σε περίπτωση που η εταιρεία δεν καταφέρει να επαναχρηματοδοτήσει αυτό. Μόνο στην αγόρευση των Αιτητών γίνεται λόγος για καταλυτικές συνέπειες για τους Αιτητές σε περίπτωση μη χρηματοδότησης του έργου, θέση η οποία δεν αποτελεί μαρτυρία και δεν λαμβάνεται υπόψιν. Και ο ισχυρισμός της ΕΠ πως η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιτρέψει την ομαλή συνέχιση των εργασιών της εταιρείας με την περάτωση του έργου, «προοπτική η οποία προσθέτει και δεν αφαιρεί σε οικονομική αξία των μετοχών της εταιρείας», επίσης παραμένει παντελώς γενικός και αόριστος. Θεωρώ πως για σκοπούς υποστήριξης αιτήματος για την εκ νέου δέσμευση της περιουσίας της εταιρείας, θα πρέπει να παρουσιαστεί τέτοια μαρτυρία προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι αυτό αποβλέπει δίχως άλλο στη λειτουργία και επιβίωση της επιχείρησης της εταιρείας ή ότι δεν δημιουργεί τέτοιες συνέπειες οι οποίες να καταστρατηγούν την ύπαρξη και ισχύ των διαταγμάτων, κάτι το οποίο δεν έχει γίνει στην παρούσα περίπτωση. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, καταλήγω ότι η Αίτηση δεν δύναται να εγκριθεί και απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Καθ΄ ων και εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 - Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής. Αναφορικά με τους Εναγόμενους 1, 4 και 7 οι οποίοι ουσιαστικά δεν έλαβαν μέρος στην ακρόαση της Αίτησης κρίνω ορθό και δίκαιο όπως μην εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .......... ΄Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο