ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 5120/12, 8/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A395 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5120/12 Μεταξύ: XXXX ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ενάγουσα και XXXX XXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Εναγομένου ---- Ημερομηνία: 8 Ιουλίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κος Γ. Τσίκκος (για ν' ακούσει Απόφαση κα Μενελάου, Θ. 232). Για τον Εναγόμενο: κος Α. Κονναρής, (Θ. 105) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα Αγωγή, αποτελεί μέρος μιας σειράς πολλών υποθέσεων, αστικών και ποινικών, οι οποίες ταλανίζουν τόσο τους διαδίκους όσο και το ευρύτερο οικογενειακό τους περιβάλλον, τουλάχιστον από τη δεκαετία του '
- Η ενάγουσα, μαζί με τις τρεις αδερφές της, κληρονόμησαν από τους γονείς τους την πολυκατοικία με την επωνυμία «ΧΧΧΧ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ», η οποία βρίσκεται στη Λεμεσό, της οποίας, οι διάδικοι, μαζί με άλλα οικογενειακά τους πρόσωπα, είναι συνιδιοκτήτες. Η ενάγουσα ήταν και είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του καταστήματος με αρ. 3 και ποσοστού 6,02% επί της κοινόκτητης οικοδομής. Ο εναγόμενος, ο οποίος είναι νυμφευμένος με τη θυγατέρα της αδερφής της ενάγουσας, είναι ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου του ισογείου καταστήματος με αρ. 4, το οποίο βρίσκεται δίπλα από το ως άνω κατάστημα της ενάγουσας. Με την Αγωγή της η ενάγουσα αξιώνει από τον εναγόμενο ποσό €2.300.-πλέον Φ.Π.Α. ως αποζημιώσεις για την κατ' ισχυρισμό πρόκληση ζημιάς στο κατάστημα της. Η αξίωση υπό στοιχείο Δ δεν προωθήθηκε από πλευράς ενάγουσας και δηλώθηκε από μέρους της ότι οι παράγκες και τα υπόστεγα έχουν κατεδαφιστεί μετά την έγερση της Αγωγής. Η ενάγουσα ζητά την έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων εναντίον του εναγομένου: «Β) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται ο εναγόμενος όπως ανοίξει και/ή επαναφέρει το παράθυρο του αποχωρητηρίου του ισόγειου καταστήματος με αρ. 3, που βρίσκεται στην οδό XXXXX με αρ. 5, ενορία XXXXX, Επαρχία Λεμεσού, με αρ. εγγραφής 4/2X7, Φ/Σχ. 54/500501, Τεμάχιο ΕΠΙ 3X1, πολυκατοικία «XXXX ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ». Γ) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται ο εναγόμενος όπως σταματήσει να εμποδίζει την ενάγουσα και/ή τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους της από το να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας με το όνομα «ΧΧΧΧ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ» που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ αρ. 5, ΧΧΧΧ, Λεμεσό. Ε) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται ο εναγόμενος όπως σταματήσει να επεμβαίνει παράνομα στους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας με το όνομα «ΧΧΧΧ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ» που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ αρ. 5, ΧΧΧΧ Λεμεσό.» Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2012, ο εναγόμενος προκάλεσε υλικές ζημιές στο κατάστημα της και έκλεισε το παράθυρο του αποχωρητηρίου του καταστήματος της τοποθετώντας λαμαρίνα και/ή χτίζοντας το με τούβλα και/ή άλλως με αποτέλεσμα να προκαλείται ζημιά στην ίδια. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι για ν' αποκαταστήσει τις ζημιές της τηλεφωνικής εγκατάστασης και για ν' ανοιχθεί το παράθυρο, κλήθηκε ηλεκτρολόγος και/ή ειδικός, όμως ο εναγόμενος εμποδίζει την ενάγουσα ή τον ηλεκτρολόγο να εισέλθουν στους κοινόχρηστους χώρους. Ο εναγόμενος επίσης εμποδίζει την ενάγουσα και/ή τους αντιπροσώπους της να εισέρχονται και να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας αλλά και τον κοινόχρηστο χώρο στάθμευσης. Στην παρ. 9 της έκθεσης απαίτησης καταγράφονται οι λεπτομέρειες ζημιών και στη συνέχεια οι λεπτομέρειες κόστους αποκατάστασης τους. Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος παραδέχεται ότι την 2.3.12 εξ αμελείας και ενώ εκτελούνταν εργασίες εντός του καταστήματος του, διανοίχθηκαν τρεις τρύπες εις τον διαχωριστικό τοίχο που χωρίζει το κατάστημα του από αυτό της ενάγουσας και προσφέρθηκε αμέσως να αποζημιώσει την ενάγουσα ή να αποκαταστήσει τη ζημιά ο ίδιος. Αντ' αυτού η ενάγουσα κάλεσε την Αστυνομία. Ισχυρίζεται επίσης ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το κατάστημα της ενάγουσας ήταν κενό και σε κακή κατάσταση. Ως προς το παράθυρο, ο εναγόμενος αρνείται τα όσα του καταλογίζονται εν σχέση με το κλείσιμο του και ισχυρίζεται ότι αυτό είναι παράνομο και δεν προβλέπεται στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Ως προς την τηλεφωνική γραμμή ισχυρίζεται ότι η CYTA διαπίστωσε ότι το πρόβλημα ήταν μέσα στο κατάστημα της ενάγουσας. Τέλος, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι το θέμα των κοινόχρηστων χώρων και των χώρων στάθμευσης έχει εξώδικα διευθετηθεί στα πλαίσια της Αγωγής ΧΧΧΧ/1987 του Ε.Δ. Λεμεσού. Με την απάντηση στην υπεράσπιση, η ενάγουσα επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης, προσθέτοντας ότι το ποσό το οποίο πρότεινε ο εναγόμενος για αποζημίωση των ζημιών ήταν πολύ χαμηλό και η συμφωνία που αφορούσε διευθέτηση των θεμάτων για τους κοινόχρηστους χώρους δεν αφορούσε τον εναγόμενο, δεν αφορούσε τα επίδικα ζητήματα της παρούσας, ήταν άνευ νομικής υπόστασης και είχε τερματιστεί νόμιμα από την ενάγουσα και δεν υφίστατο κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κατά την ακροαματική διαδικασία, μαρτυρία έδωσε πρώτη η ενάγουσα, η οποία κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο Α. Η δήλωση της κατά το μεγαλύτερο μέρος της αποτελεί επανάληψη των δικογραφημένων ισχυρισμών της ενάγουσας. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 δυο φωτογραφίες οι οποίες κατά την ενάγουσα απεικονίζουν το κλειστό παράθυρο, ως τεκμήριο 2 φωτογραφίες οι οποίες απεικονίζουν κατασκευές από ευτελή υλικά εις τον κοινόχρηστο χώρο επί του χώρου στάθμευσης και ως τεκμήριο 3 φωτογραφία η οποία απεικονίζει τον τοίχο του καταστήματος της με τρύπες. Αποτάθηκε επίσης όπως είπε σε εκτιμητή ο οποίος ετοίμασε έκθεση (τεκμήριο 4) και τον οποίο πλήρωσε το ποσό των €300.- (τεκμήριο 5). Κατέθεσε επίσης την επιστολή ημερ. 26.7.12 η οποία στάληκε προς τον εναγόμενο (τεκμήριο 6). Επόμενος μάρτυρας παρουσιάστηκε ο σύζυγος της ενάγουσας,ΧΧΧΧ Χριστοδούλου, ΜΕ2, ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση τεκμήριο Β. Με τη γραπτή δήλωση του, επαναλαμβάνει ουσιαστικά τα όσα αναφέρονται στην γραπτή δήλωση της ενάγουσας, ως προς την πρόκληση ζημιών από μέρους του εναγομένου. Αναφέρεται περαιτέρω στο συμβάν της 2.6.12, όπου ο μάρτυρας με κάποιο κτίστη προσπάθησαν να αποκαταστήσουν τις ζημιές, αλλά ο εναγόμενος του επιτέθηκε, με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί ποινική υπόθεση την οποία παραδέχτηκε ο εναγόμενος και η Αγωγή ΧΧΧΧ/12 στην οποία ο εναγόμενος δέχθηκε Απόφαση για αποζημίωση του (τεκμήρια 7 και 8). Αναφέρει επίσης ότι την 12.8.12 συμφώνησε με δυο πρόσωπα να ενοικιάσει το κατάστημα της ενάγουσας έναντι ποσού €350.- μηνιαίως για δυο χρόνια, όπου εν τέλει το ενοικίασε για €300.-, λόγω του ότι αναγκάστηκε να χαρίσει €50.- για να προβούν οι ίδιοι στην αποκατάσταση των ζημιών. Αναφέρει επίσης ότι ο εναγόμενος καταδικάστηκε στην ποινική υπόθεση ΧΧΧΧ/11 για την χρήση υποστατικού χωρίς άδεια ενώ ο εναγόμενος μέχρι σήμερα χρησιμοποιεί το ξυλουργείο δημιουργώντας τους οχληρία και ενοχλήσεις. Τελευταίος μάρτυρας προς υποστήριξη της υπόθεσης της ενάγουσας παρουσιάστηκε ο XXXXX Παναγιωτίδης, ΜΕ3, επιμετρητής ποσοτήτων, ο οποίος ανέφερε τα όσα παρατήρησε κατά την επίσκεψη του στο υποστατικό της ενάγουσας καθώς επίσης εξήγησε και ανέλυσε την εκτίμηση την οποία ετοίμασε (τεκμήριο 4). Από πλευράς εναγομένου, μαρτυρία έδωσε πρώτος ο ίδιος. Κατάθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο Γ. Με τη γραπτή του δήλωση ο εναγόμενος παραδέχεται ότι την 2.3.12 εξ απλής αμελείας και ή κακού υπολογισμού και ενώ εκτελούνταν εργασίες εντός του καταστήματος του, διανοίχθηκαν τρεις μικρές τρύπες στον τοίχο ο οποίος διαχωρίζει τα δυο καταστήματα, γεγονός το οποίο ανέφερε αμέσως στην ενάγουσα και προσφέρθηκε να την αποζημιώσει. Η ενάγουσα όμως κάλεσε την Αστυνομία, η οποία δεν διαπίστωσε οποιαδήποτε παράνομη ή κακόβουλη ζημιά. Στις 3.8.12 (τεκμήριο 10) ο εναγόμενος μέσω του δικηγόρου του απαντώντας σε επιστολή η οποία στάληκε από το δικηγόρο της ενάγουσας ημερ. 26.7.12 (τεκμήριο 6), προσφέρθηκε να πληρώσει το ποσό των €250.- Υποστηρίζει ότι η ενάγουσα ενοικίασε το κατάστημα σε τρίτα πρόσωπα τον Αύγουστο 2012, τα οποία με δικά τους έξοδα επιδιόρθωσαν τη ζημιά ανακαινίζοντας το κατάστημα. Παρουσίασε προς τούτο σχετική φωτογραφία ως τεκμήριο
- Αναφορικά με τις ισχυριζόμενες ζημιές στην τηλεφωνική εγκατάσταση, υποστηρίζει ότι ουδεμία σχέση έχει με αυτές, ενώ η CYTA διαπίστωσε ότι το πρόβλημα στην τηλεφωνική γραμμή ήταν μέσα στο κατάστημα της ενάγουσας. Υποστηρίζει επίσης ότι ουδεμία σχέση έχει με το κλείσιμο του παραθύρου, προσθέτοντας ότι αυτό είναι παράνομο και η ύπαρξη του δεν προβλέπεται στα αρχιτεκτονικά σχέδια. Αποτέλεσε επίσης θέση του ότι το θέμα των κοινόχρηστων χώρων και των χώρων στάθμευσης έχει εξώδικα διευθετηθεί στα πλαίσια της Αγωγής ΧΧΧΧ/1987, όπου ενάγοντες ήταν η ενάγουσα και ο σύζυγος της και εναγόμενοι τα πεθερικά του εναγόμενου. Ο εν λόγω συμβιβασμός προέβλεπε δικαίωμα διάβασης προς όφελος του τεμαχίου της ενάγουσας με αντιπαροχή από μέρους της προς όφελος των συνιδιοκτητών του τεμαχίου 331, του χώρου στάθμευσης υπ' αριθμό
- Αναφέρει τέλος ότι το ζήτημα του χώρου στάθμευσης και άλλων θεμάτων αποτέλεσαν αντικείμενο της αγωγής ΧΧΧΧ/11, την οποία και πάλι καταχώρησε η ενάγουσα εναντίον του εναγόμενου, η οποία απορρίφθηκε (τεκμήριο 12). Τελευταία μάρτυρας παρουσιάστηκε η ΧΧΧ Νεοκλέους, ΜΥ2, αδερφή της ενάγουσας. Ανέφερε ότι είναι τέσσερις αδερφές, οι τρεις αγαπημένες μεταξύ τους ενώ η ενάγουσα δεν έχει οποιαδήποτε σχέση μαζί τους. Είναι συνιδιοκτήτρια στην πολυκατοικία κατά 30% και το κατάστημα της είναι δίπλα από της ενάγουσας. Γνωρίζει για το περιστατικό κατά το οποίο ανοίχτηκαν οι τρύπες στον τοίχο του καταστήματος της ενάγουσας, αναφέροντας ότι ήταν και η ίδια της όπως είπε παρούσα όταν οι δικηγόροι των δυο πλευρών επισκεφθήκαν το κατάστημα για να επιθεωρήσουν τη ζημιά και παρατήρησε μόνο τρεις τρύπες. Ανέφερε τέλος ότι όλοι οι συνιδιοκτήτες του ακινήτου χρησιμοποιούν τους κοινόκτητους χώρους ανεμπόδιστα. Ακολούθως όπως είπε ενοικιάστηκε το κατάστημα το οποίο ανακαινίστηκε από τους ενοικιαστές. Ως προς την τηλεφωνική γραμμή ανέφερε ότι επιδιορθώθηκε εσωτερικά από τους ενοικιαστές. Πιο πάνω, έχω καταγράψει συνοπτικά το περιεχόμενο της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα, ενώ κατά την έκδοση της Απόφασης μου έλαβα υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας ως αυτή είναι καταγραμμένη στα πρακτικά. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία, η αξιολόγηση της μαρτυρίας των οποίων δεν γίνεται μικροσκοπικά αλλά συνολικά, λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Όπως επίσης έχει λεχθεί στην υπόθεση ΕΤΑΙΡΕΙΑ GP MICHAELIDES SONS (ESTATES) LTD ΕΚ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ GP MICHAELIDES ESTATES LTD ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ M S CLIMATHERM MECHANICAL LTD κ.α., ECLI:CY:AD:2018:A156, Πολιτική Έφεση Αρ. 467/2011, 3/4/2018: «Το κριτήριο της αξιολόγησης είναι κατά πόσο η εκδοχή ενός ενάγοντα ιδωμένη και εξεταζόμενη στη βάση ενός αντικειμενικού επιπέδου πιθανότητας είναι πιο αληθής παρά όχι και όχι κατά πόσο η εκδοχή αυτή είναι πιο πιθανή από του εναγομένου, (Μπούλος Μαρσέλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858 και Κύπρος Ξενοφώντος ν. K.N. Zoo Restaurant Ltd κ.ά., ECLI:CY:AD:2016:A554, Πολ. Έφ. αρ. 447/2011, ημερ. 15.12.2016). Αυτό σημαίνει ότι όπου η εκδοχή του ενάγοντα προκύπτει να είναι αληθής, τότε μετατοπίζεται το βάρος στον εναγόμενο για να στηρίξει τη δική του εκδοχή έναντι αυτής του αντιδίκου του.» Ξεκινώντας από τη μαρτυρία της ενάγουσας, διαπιστώνω κατ' αρχάς ότι μέρος της μαρτυρίας της δεν σχετίζεται με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της. Πέραν τούτου, παρατηρώ ότι περιέχονται σ' αυτήν ουσιαστικές αντιφάσεις ως προς τα ουσιώδη επίδικα ζητήματα αλλά και η μαρτυρία της είναι διάχυτη από γενικές και ασαφείς θέσεις καθιστώντας την όλη εκδοχή της μη πειστική, για τους λόγους τους οποίους θα αναφέρω αμέσως πιο κάτω. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό, ότι η ως άνω κρίση μου δεν αφορά το αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι ο εναγόμενος προκάλεσε ζημιά στον τοίχο του καταστήματος της ενάγουσας ανοίγοντας τρύπες επ' αυτού. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι ο εναγόμενος έκανε σκάλες μέσα στους κοινόχρηστους χώρους, έκλεισε το μπροστινό και πισινό παράθυρο του καταστήματος της, ενώ στη γραπτή δήλωση της δεν ανέφερε οτιδήποτε για μπροστινό παράθυρο, έφτιαξε παράνομες βεράντες σε σχολείο που έφτιαξε, χρησιμοποιεί το πελεκανιό του παράνομα, έσπασε τα μπετά του σπιτιού της και μετακίνησε τα σύνορα ένα πόδι προς το τεμάχιο της, έκοψε τα δέντρα της, τοποθέτησε κάδους μπροστά από το σπίτι της στα οποία βάζει ξύλα για το τζάκι του, δεν αφήνει την ίδια και την οικογένεια της να παρκάρει στο σπίτι της και τους έκλεισε τις εισόδους του σπιτιού. Τα πιο πάνω δεν περιλαμβάνονται στους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας και ως εκ τούτου δεν λαμβάνονται υπόψη. Πέραν της διαπίστωσης μου αυτής, οι ως άνω αναφορές της ενάγουσας συνιστούν παράδειγμα που επιβεβαιώνουν την κρίση μου ότι η ενάγουσα κατά γενικό και αόριστο τρόπο χωρίς να επικεντρώνεται ουσιαστικά στα επίδικα ζητήματα, με κάθε ευκαιρία αναφερόταν στο σύνολο των διαφορών που έχει με τον εναγόμενο, μεταφέροντας μια μπερδεμένη εικόνα ως προς τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Εις ότι αφορά τη θέση της ότι ο εναγόμενος την εμποδίζει από του να χρησιμοποιεί τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, καμία συγκεκριμένη μαρτυρία δόθηκε προς τούτο. Κατ' αρχάς δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία εν σχέση με το ποιοι είναι οι κοινόχρηστοί χώροι στους οποίους αναφέρεται. Πέραν του γεγονότος το οποίο ανέφερε ότι μετέβηκε με κτίστη και ηλεκτρολόγο για την επισκευή κάποιων ζημιών και εμποδίστηκε από τον εναγόμενο, δεν ανέφερε άλλο γεγονός. Η θέση της αυτή έρχεται επίσης σε αντίθεση με το γεγονός ότι ο ΜΕ3, όταν μετέβηκε στην πολυκατοικία για να επιθεωρήσει τις ζημιές τόσο του καταστήματος όσο και στο κουτί το οποίο βρισκόταν σε κοινόχρηστο χώρο, δεν φαίνεται να είχε εμποδιστεί από τον εναγόμενο ή άλλο πρόσωπο από του να κινείται στο χώρο. Παρατηρώ επίσης ουσιαστική αντίφαση αλλά και ασάφεια στη μαρτυρία της αναφορικά με τη θέση της ότι ο εναγόμενος την εμποδίζει να εισέλθει στο κατάστημα της. Παρά την ως άνω θέση της, σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας της ανέφερε ότι έχει πρόσβαση στο κατάστημα της, αλλά διαμαρτύρεται για το ότι δεν χρειάζεται άδεια για να εισέρχεται σ' αυτό από την Κωστή Παλαμά, χωρίς όμως να διαφανεί ξεκάθαρα ποιος την εμποδίζει και με ποιο τρόπο να εισέρχεται στο κατάστημα της. Όσον αφορά τη θέση της ότι ο εναγόμενος έκλεισε το παράθυρο του καταστήματος της και προκάλεσε ζημιά στην τηλεφωνική εγκατάσταση, καμία μαρτυρία δόθηκε από την ίδια πως γνωρίζει ότι ο εναγόμενος προκάλεσε τις ζημίες αυτές και πότε. Ως προς την ζημιά στην τηλεφωνική εγκατάσταση, ανέφερε κατά γενικό και αόριστο τρόπο ότι ενώ ο εναγόμενος εκτελούσε εργασίες προκάλεσε τη ζημιά. Πλήρωσε όπως είπε ειδικό για να αποκαταστήσει τη ζημιά, χωρίς όμως να παρουσιάσει είτε την απόδειξη πληρωμής, η οποία της ζητήθηκε, είτε τη μαρτυρία του ειδικού ο οποίος ως ισχυρίζεται επιδιόρθωσε τη ζημιά στο τηλέφωνο. Για τα ουσιώδη ζητήματα αυτά της υπόθεσης, τα οποία αμφισβητηθήκαν έντονα από πλευράς υπεράσπισης, η ενάγουσα δεν παρουσίασε μαρτυρία και στοιχεία που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν την εκδοχή της. Πέραν των πιο πάνω, η θέση της ότι επιδιορθώθηκε η εν λόγω ζημιά, η οποία ως υποστήριξε ήταν εξωτερική και βρισκόταν σε κοινόχρηστο χώρο, έρχεται σε αντίθεση με τη θέση της ιδίας και του ΜΕ2, ότι εμποδίζονται από του να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους αλλά και το ότι όταν επισκέφθηκαν με ειδικούς το χώρο για επιδιόρθωση, εμποδίστηκαν από τον εναγόμενο. Όσον αφορά τις τρύπες στον τοίχο, ο εναγόμενος παραδέχεται ότι προκάλεσε ζημιά στον τοίχο του καταστήματος της ενάγουσας, ανοίγοντας κατά λάθος τρεις τρύπες. Η ενάγουσα επέμενε ότι όλες οι τρύπες οι οποίες φαίνονται στο τεκμήριο 3 ανοίχθηκαν από τον εναγόμενο. Η έκταση όμως της ζημιάς στον τοίχο, εάν δηλαδή ανοιχθήκαν τρεις ή περισσότερες τρύπες, δεν έχει τη σημασία την οποία απόδωσαν οι δυο πλευρές στο γεγονός αυτό, εφόσον η πρόκληση της ζημιάς είναι δεδομένη και μη αμφισβητούμενη. Ούτε και έχει οποιαδήποτε σημασία ο αριθμός των τρυπών, εφόσον σύμφωνα με τον ΜΕ3 η αποκατάσταση του τοίχου απαιτεί εργασίες επί ολόκληρης της επιφάνειας του τοίχου και όχι μόνο στα σημεία όπου βρίσκονται οι τρύπες. Η ενάγουσα δεν με έπεισε ότι είπε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο και για ακόμα ένα λόγο. Όπως φαίνεται εις το τεκμήριο 12, απόφαση στην Αγωγή ΧΧΧΧ/11, οι διαφορές της ενάγουσας με τις αδερφές της έχουν επιλυθεί με την εξώδικη συμφωνία στην οποία είχαν καταλήξει στα πλαίσια της Αγωγής ΧΧΧ/87 δια της οποίας παραχώρησε το χώρο στάθμευσης. Παρά το γεγονός αυτό, η ενάγουσα αυθαίρετα και αβάσιμα προβάλλει ότι πιέστηκε να υπογράψει τη συμφωνία αυτή. Πέραν τούτου, η προσπάθεια της να αμφισβητήσει τη συμφωνία αυτή, ήταν εμφανέσταση εφόσον από τη μια ισχυρίστηκε ότι η συμφωνία αυτή ακυρώθηκε το 2012, χωρίς να εξηγήσει το λόγο και με ποιο τρόπο έχει ακυρωθεί και από την άλλη ισχυρίστηκε ότι απλά η συμφωνία εκείνη δεν δεσμεύει τον εναγόμενο. Τα πιο πάνω, συνιστούν την εμφανή προσπάθεια της ενάγουσας να αμφισβητήσει το καθεστώς υπό του οποίου κατέχεται και χρησιμοποιείται η συνιδιόκτητη περιουσία, με αποτέλεσμα να τίθεται σε αμφιβολία η ειλικρίνεια και το γνήσιο των αξιώσεων της. Διαπιστώνω επίσης ότι η ενάγουσα, ενώ ήταν διαχυτική, έντονη και θυμόταν πολλές λεπτομέρειες για τα όσα διαδραματίστηκαν στα τόσα χρόνια που έχουν περάσει, για ουσιαστικά γεγονότα τα οποία ερωτήθηκε, αποφεύγοντας να απαντήσει περιορίστηκε να αναφέρει ότι δεν θυμόταν. Παράδειγμα αποτελεί η θέση της ότι δεν θυμάται εάν ο δικηγόρος του εναγόμενου παρευρέθηκε στο κατάστημα της, στην παρουσία της και του συζύγου της για να εξευρεθεί λύση αναφορικά με τις τρύπες στον τοίχο. Ένα τέτοιο γεγονός θα ήταν αναμενόμενο να θυμόταν εάν έγινε ή δεν έγινε, εφόσον τόσα άλλα ήταν σε θέση να θυμάται. Όπως επίσης δεν θυμόταν εάν ζήτησε Διάταγμα που να απαγορεύει στον εναγόμενο να σταθμεύει μπροστά από το κατάστημα της και ότι η Αγωγή ΧΧΧΧ/11 την οποία καταχώρησε εναντίον του εναγόμενου είχε απορριφθεί, ενώ θυμόταν και ανέφερε όλες τις δικαστικές διαδικασίες στις οποίες είτε ο εναγόμενος καταδικάστηκε είτε δέχθηκε Απόφαση. Η μαρτυρία της για το ότι ο εναγόμενος δέχθηκε απόφαση για πληρωμή αποζημιώσεων στο σύζυγο της στην Αγωγή ΧΧΧΧ/12 δεν αμφισβητήθηκε (τεκμήριο 8) ούτε ότι ο εναγόμενος αντιμετώπισε την ποινική υπόθεση ΧΧΧΧ/02 (τεκμήριο 7). Τα γεγονότα όμως αυτά δεν μπορούν να υποστηρίξουν την εκδοχή της ενάγουσας ότι ο εναγόμενος παρεμποδίζει τη χρήση των κοινόκτητων χώρων. Η Αγωγή ΧΧΧΧ/12 καταχωρήθηκε από το σύζυγο της ενάγουσας χωρίς να φαίνεται η σύνδεση των γεγονότων εκείνης της υπόθεσης με τα επίδικα. Εις ότι αφορά την ποινική υπόθεση ΧΧΧΧ/02, αυτή φαίνεται να αφορά ένα συμβάν το οποίο έγινε το 2001, σε χρόνο δηλαδή πολύ προγενέστερο από τα γεγονότα τα οποία αφορούν την παρούσα υπόθεση. Η ενάγουσα γενικότερα δεν κατάφερε να τεκμηριώσει τα παράπονα της εναντίον του εναγόμενου δίδοντας σαφείς λεπτομέρειες και γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να συνθέσουν μια συγκροτημένη εκδοχή. Αντιθέτως, φαίνεται να επιρρίπτει γενικές και αόριστες κατηγορίες στον εναγόμενο αλλά και σε τρίτους, όπως στην Αστυνομία, όπου πιστεύει ότι οι καταγγελίες στις οποίες προέβηκε εναντίον του εναγόμενου δεν εξετάστηκαν λόγω του ότι είχε γνωστούς Αστυνομικούς και στο Δήμο, γιατί όπως είπε, ο εναγόμενος εξασφάλισε κάποιες άδειες τις οποίες παράνομα ένας υπάλληλος στο Δήμο τις είχε εκδώσει. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις καθιστούν την μαρτυρία της ενάγουσας ακροσφαλή και απορρίπτεται, εκτός των όσων δεν αμφισβητούνται. Ο σύζυγος της ενάγουσας, ΜΕ2, αν και υποστήριξε ότι ο εναγόμενος τους εμποδίζει να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, δεν αναφέρθηκε με την απαιτούμενη λεπτομέρεια πότε και με ποιο τρόπο εμποδίζονται από τον εναγόμενο. Οι αναφορές του στο ότι ο εναγόμενος του επιτέθηκε και δέχθηκε απόφαση για αποζημίωση του, για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω δεν μπορούν να υποστηρίξουν τη γενική του θέση ότι εμποδίζονται από του να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους. Πέραν του συμβάντος στο οποίο αναφέρθηκε τόσο ο ΜΕ2 όσο και η ενάγουσα ότι κατά την επίσκεψη τους με κτίστη και ηλεκτρολόγο του επιτέθηκε ο εναγόμενος, δεν αναφέρθηκε άλλο γεγονός ή τρόπος με τον οποίο ο εναγόμενος τους εμποδίζει να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους. Γεγονός το οποίο όπως προανάφερα έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι ο ΜΕ3, δεν εμποδίστηκε από του να επιθεωρήσει τους κοινόχρηστους χώρους. Η αναφορά του ΜΕ2 σε άλλες υποθέσεις τις οποίες ο ίδιος κίνησε εναντίον του εναγομένου, δεν μπορεί να υποστηρίξει τη θέση του μάρτυρα και της ενάγουσας ότι εμποδίζονται να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους ούτε όμως έχουν συνδέσει με πειστική μαρτυρία ότι τα γεγονότα που αφορούσαν άλλες υποθέσεις συνδέονται με την εκδοχή της ενάγουσας στην παρούσα υπόθεση. Προσθέτω εδώ ότι η όποια διαφορά του μάρτυρα με τον εναγόμενο αναφορικά με τα συμβάντα που αναφέρει ο μάρτυρας, αφορούν τις μεταξύ τους σχέσεις και ο μάρτυρας επέλεξε πως θα στραφεί εναντίον του εναγόμενου καταχωρώντας του υπόθεση για επίθεση και όχι για άλλο λόγο. Ως προς το ότι ο εναγόμενος προκάλεσε ζημιά στην τηλεφωνική εγκατάσταση και έκλεισε το παράθυρο του αποχωρητηρίου του καταστήματος, ο ΜΕ2 δεν παρέθεσε οποιαδήποτε λεπτομέρεια ως προς τη γνώση του ότι ο εναγόμενος προέβηκε σε τέτοιες ενέργειες. Η θέση της ενάγουσας και του ΜΕ2 ότι ο εναγόμενος προέβηκε στις ενέργειες αυτές, παρέμειναν απλές εικασίες χωρίς να συνδέονται ή επιβεβαιώνονται με συγκεκριμένα γεγονότα και μαρτυρία. Ως προς τη ζημιά η οποία προκλήθηκε στον τοίχο, ο ΜΕ2 ανέφερε ουσιαστικά ότι η ζημιά αποκαταστάθηκε από τους ενοικιαστές με γυψοσανίδα αλλά εάν αυτή μετακινηθεί οι ζημιές θα χρειάζονται επιδιόρθωση. Σημειώνω ως προς τούτο, ότι ακόμα και να είχε αποκατασταθεί η ζημιά με άλλο τρόπο, δεν μπορεί να απαλλάξει τον εναγόμενο από την ενδεχόμενη υποχρέωση του να αποκαταστήσει την ενάγουσα για τη ζημιά που προκλήθηκε. Κατά τη μαρτυρία του ο μάρτυρας αναφέρθηκε επίσης σε γεγονότα τα οποία κατά τον ίδιο προκαλούν οχληρία, σε γεγονότα που σχετίζονται με το επάγγελμα του εναγόμενου ως πελεκάνου και γεγονότα που αφορούσαν το κόψιμο των δέντρων. Τέτοιοι ισχυρισμοί όμως δεν δικογραφούνται, ούτε αξιώνεται οποιαδήποτε θεραπεία εν σχέση με το αστικό αδίκημα της οχληρίας. Συνεπώς η μαρτυρία του για τα πιο πάνω δεν λαμβάνεται υπόψη. Η μαρτυρία του επίσης στερείται της απαιτούμενης πειστικότητας και για ακόμα ένα λόγο. Ενώ αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι οι διαφωνίες της ενάγουσας με τις αδελφές της είχαν επιλυθεί με τη συμφωνία του 1987 ως προς το ζήτημα του χώρου στάθμευσης και παραχώρησης δικαιώματος διαβάσεως, ο μάρτυρας επέμενε ότι τόσο ο ίδιος του όσο και η ενάγουσα έχουν δικαιώματα πέραν της ως άνω συμφωνίας, όπως προκύπτει από το ακόλουθο απόσπασμα της αντεξέτασης του: «E. Κύριε Χριστόδουλε, συμφωνείτε μαζί μου ότι ο χώρος στάθμευσης βάσει αυτής της συμφωνίας του 1987 που δικαιούστο, σας παραχωρήθηκε και άλλος χώρος ως δικαίωμα διάβασης προς το απροσπέλαστο σπίτι σας; A. Δεν έχει κανέναν νόμο που να απαγορεύει ένας ιδιοκτήτης τους ενός οικοπέδου να μπαίνει στο άλλο οικόπεδο εφόσον δεν έχει τοίχο. Εγώ θωρώ πολυκατοικίες που έχουν πέρασμα ιδιωτικό τζιαι μπαίνουν. Που τζιαμέ είναι ανεξάρτητα οικόπεδα τζιαι τελείως ξένοι. Τζιαι τα κοινόχρηστα γιατί ισχύουν; Να σου πω τζιαι κάτι άλλο. Ήνταλως τζιαι γίνεται θκυο συνιδιοκτήτες πάνω στην πολυκατοικία να έχει φροντιστήριο ο ένας τζιαι η αυλή του φροντιστηρίου να εν στο διαμέρισμα του άλλου; Με τον νόμο; Με την κοινή συμφωνία μεταξύ τους; Ήταν μια συμφωνία κλεψιά τζιείνο που απειληθήκαμε που τον δικηγόρο τότε που ελάλεν της γυναίκας μου "εν να περπατάς ξυπόλητη μέσ' στα αγκάθκια αν δεν υπογράψεις". Αλλά μετά ήρτε η ποινή τζιαι ακύρωσε τη συμφωνία μετά που ήρταν οι ίδιοι τζιαι έβαλαν πάρκινγκ μπροστά στο πέρασμα.» Το πιο πάνω απόσπασμα και τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας, θέτουν υπό σοβαρή αμφιβολία την όλη του μαρτυρία αλλά και εκδοχή της ενάγουσας, εφόσον όπως διεφάνηκε εν τέλει το μεγάλο πρόβλημα της ενάγουσας είναι η μη αναγνώριση της συμφωνίας την οποία υπέγραψε και αποδέχτηκε. Ενόψει των πιο πάνω και κυρίως λόγω της γενικότητας και ασάφειας στις απαντήσεις του μάρτυρα εν σχέση με τα αμφισβητούμενα επίδικα γεγονότα, δεν κρίνεται ασφαλές να στηριχτώ σε αυτήν για να καταλήξω σε σχετικά ευρήματα. Ο ΜΕ3, κος ΧΧΧΧ Παναγιωτίδης, πτυχιούχος επιμετρητής ποσοτήτων, εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ, κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας, τα προσόντα και εμπειρία του οποίου δεν αμφισβητηθήκαν. Ενόψει της επαγγελματικής του ιδιότητας και εμπειρίας αποδέχομαι ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας και η μαρτυρία του θα προσεγγιστεί αναλόγως σύμφωνα με τις αρχές της νομολογίας. Η μαρτυρία εμπειρογνώμονα σκοπό έχει «... να δώσει στο δικαστήριο τ' αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να μπορεί να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του ώστε να καταστεί δυνατό για το δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με τη μαρτυρία». (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ. 1, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 746, Kayat Trading Ltd ν. Genzyme Corporation (Αρ. 1)
(2013)1 ΑΑΔ 438). Ο μάρτυρας, επισκέφθηκε το κατάστημα της ενάγουσας και τους ηλεκτρολογικούς πίνακες των κοινόχρηστων χώρων την 30.8.12 και ακολούθως ετοίμασε την έκθεση τεκμήριο 4, την 21.9.
- Εξήγησε ότι ετοίμασε έκθεση αναφορικά με το κόστος αποκατάστασης των ζημιών στον τοίχο και κάποιες μετατροπές στην τηλεφωνική εγκατάσταση, η οποία βασίστηκε στη δική του εμπειρική εκτίμηση. Ως προς το κόστος αποκατάστασης της ζημιάς στον τοίχο, ανέφερε ότι το ποσό των €600.- ως προς το εργατικό κόστος επιδιόρθωσης, αφορά τρία ημερομίσθια ενός συνεργείου λόγω του ότι οι εργασίες αφορούν υγρές οικοδομικές εργασίες όπου η σειρά τους προαπαιτεί στέγνωμα. Το κόστος όπως είπε φαίνεται ψηλό αλλά έλαβε υπόψη το κόστος μετακίνησης που πιθανό θα έχει ένα εξειδικευμένο συνεργείο. Παρέθεσε επαρκείς λεπτομέρειες για το ότι απαιτείται το γέμισμα των τρυπών με σφραγιστικό υλικό και στη συνέχεια σπατουλάρισμα και μπογιάτισμα σε ολόκληρη την επιφάνεια του τοίχου. Ως προς το κόστος επιδιόρθωσης της τηλεφωνικής εγκατάστασης υπολόγισε το ελάχιστο ποσό των €200.- όπου θα χρέωνε ένας αδειούχος ηλεκτρολόγος. Η αμοιβή του όπως είπε για την ετοιμασία της έκθεσης ανέρχεται σε €300.- ενώ τα έξοδα της παρουσίας του στο Δικαστήριο €200.- Αντεξεταζόμενος, του τέθηκε ότι τα κόστα εις τα οποία κατέληξε είναι υπερβολικά. Εξήγησε ότι έλαβε υπόψη του το κόστος για τις εργασίες ως αυτές προβλέπονται από το Νόμο να γίνουν από αδειούχους επαγγελματίες και ακολουθώντας την ορθή διαδικασία. Ως προς τη ζημιά στην τηλεφωνική εγκατάσταση, ανέφερε ότι δεν είναι ηλεκτρολόγος για να γνωρίζει πως προκλήθηκε η ζημιά, ούτε γνώριζε να αναφέρει αν προκλήθηκε η ζημιά στον πίνακα. Η θέση αυτή του ΜΕ3, επιβεβαιώνει την ύπαρξη κενών, τα οποία διαπίστωσα στη μαρτυρία της ενάγουσας και του ΜΕ2 ως προς το ποιος και με ποιο τρόπο προκάλεσε την όποια ζημιά στην τηλεφωνική εγκατάσταση. Ο μάρτυρας εξήγησε και τεκμηρίωσε τα συμπεράσματα του. Ως προς το κόστος των €600.- αναφορικά με τα εργατικά επιδιόρθωσης της ζημιάς στον τοίχο, αν και ο ίδιος ανέφερε ότι είναι ψηλό, τεκμηρίωσε τη θέση του αναφέροντας ότι οι τιμές βασίζονται στο κόστος που απαιτείται από αδειούχο συνεργείο σύμφωνα με το Νόμο καθώς και στο ότι η επιδιόρθωση αυτή δεν μπορεί να γίνει μόνο μέσα σε μια μέρα εφόσον απαιτείται στέγνωμα της επιφάνειας και μετά ολοκλήρωση των εργασιών. Αποδέχομαι ότι το κόστος για την αγορά υλικών για το ποσό των €100., το οποίο επεξηγήθηκε από το μάρτυρα. Προκύπτει επίσης από τη μαρτυρία του ότι το κόστος αυτό δεν θα διέφερε εάν οι τρύπες ήταν 3 ή περισσότερες, εφόσον κατά τον ίδιο για τους λόγους τους οποίους εξήγησε και τεκμηρίωσε, είναι αναγκαίο το σπατουλάρισμα και μπογιάτισμα σε όλη την επιφάνεια του τοίχου. Ως προς τα έξοδα του τα οποία ζήτησε για την εμφάνιση του στο Δικαστήριο, η επιδίκαση τους εξαρτάται από το αποτέλεσμα της υπόθεσης καθώς επίσης αυτά καθορίζονται από σχετικούς κανονισμούς. Αποδέχομαι επίσης ότι χρέωσε και είσπραξε από την ενάγουσα το ποσό των €300.- σύμφωνα με το τεκμήριο
- Ενόψει των πιο πάνω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του αναφορικά με το κόστος αποκατάστασης του τοίχου και τα έξοδα του. Ως προς το κόστος επιδιόρθωσης της ηλεκτρικής εγκατάστασης, το ποσό που αναφέρει γίνεται αποδεκτό, χωρίς όμως να μπορεί να υποστηρίξει το μέρος της εκδοχής της ενάγουσας ότι ο εναγόμενος προκάλεσε τη ζημιά αυτή, την οποία ούτως η άλλως ο ΜΕ3 δεν μπορούσε να παραθέσει τα αίτια πρόκλησης της. Ο εναγόμενος, ήταν σταθερός στη μαρτυρία του και δεν διαπιστώνω να έχει υποπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση κατά την αντεξέταση του. Κύρια θέση του αποτέλεσε ότι ουδέποτε προκάλεσε οποιαδήποτε ζημιά στην τηλεφωνική εγκατάσταση του καταστήματος της ενάγουσας ούτε και έκλεισε το παράθυρο του καταστήματος της. Ήταν επίσης έντονος ότι πρόσφερε στην ενάγουσα το ποσό των €250.- για αποκατάσταση της ζημιάς την οποία προκάλεσε στον τοίχο, όπως επιβεβαιώνεται από το τεκμήριο 10 ή προσφέρθηκε ακόμα να φτιάξει τον τοίχο από μόνος του. Το ότι δεν θυμόταν εάν παρέλαβε την επιστολή τεκμήριο 6, δεν μπορεί να κλονίσει την αξιοπιστία του μάρτυρα, ως εισηγείται η πλευρά της ενάγουσας, εφόσον η παραλαβή δεν αμφισβητείται. Ως προς τη θέση του ότι προσέφερε στην ενάγουσα το ποσό των €250.- για την επιδιόρθωση του τοίχου, πέραν του ότι αυτό καταδυκνείει έστω την πρόθεση του να αποζημιώσει την ενάγουσα για τη ζημιά την οποία προκάλεσε, δεν τεκμηρίωσε τη θέση του ότι το ποσό το οποίο πρότεινε ήταν εύλογο υπό τις περιστάσεις, κατά τρόπο που το προτεινόμενο αυτό ποσό δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη μαρτυρία και συμπέρασμα του ΜΕ
- Εις ότι αφορά την κύρια εκδοχή της ενάγουσας, ότι δηλαδή την εμποδίζει να χρησιμοποιεί τους κοινόχρηστους χώρους, ότι έκλεισε το παράθυρο του καταστήματος του και ότι προκάλεσε ζημιά στην τηλεφωνική εγκατάσταση, τέθηκαν στον εναγόμενο γενικές υποβολές, χωρίς αναφορά σε γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Εις ότι αφορά τα συμβάντα με τον ΜΕ2 και τις υποθέσεις τις οποίες αντιμετώπισε εκ μέρους του, όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, οι υποθέσεις αυτές αφορούν γεγονότα τα οποία δεν μπορούν να συσχετιστούν με τη θέση της ενάγουσας ότι εμποδίζεται από τον εναγόμενο να χρησιμοποιεί τους κοινόχρηστους χώρους. Ο εναγόμενος επίσης ερωτήθηκε επί ζητημάτων τα οποία δεν δικογραφούνται και δεν είναι επίδικα, όπως για τη χρήση της αποθήκης για την εργασία του και το κόψιμο των δέντρων. Από τη μαρτυρία του δεν αποδέχομαι ότι οι ενοικιαστές του καταστήματος της ενάγουσας ανακαίνισαν πλήρως αυτό, στηριζόμενος στη φωτογραφία τεκμήριο
- Η φωτογραφία αυτή ουδέποτε υποδείχθηκε στους μάρτυρες της ενάγουσας για να μπορέσουν να την σχολιάσουν ούτε όμως φαίνεται σε αυτήν κατά πόσο οι τρύπες στον τοίχο επιδιορθωθήκαν. Όπως επίσης δεν αποδέχομαι ότι η ζημιά στην τηλεφωνική γραμμή ήταν εσωτερικά, εφόσον η θέση του αυτή δεν τεκμηριώθηκε αλλά στηρίχτηκε στα όσα του ανέφεραν τρίτα πρόσωπα τα οποία δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο. Για τους λόγους τους οποίους εξήγησα πιο πάνω, η μαρτυρία του εναγόμενου κρίνεται ειλικρινής και την αποδέχομαι, εκτός των σημείων τα οποία ανέφερα πιο πάνω. Τελευταία μάρτυρας παρουσιάστηκε η αδελφή της ενάγουσας, ΧΧΧΧ Νεοκλέους, ΜΥ
- Η μάρτυρας περιέγραψε τις τεταμένες σχέσεις της οικογένειας με την ενάγουσα, χωρίς όμως να διαπιστώνω ότι σκοπός της ήταν να βοηθήσει τον εναγόμενο. Αντιθέτως, διεφάνηκε η δυσαρέσκεια της για την όλη κατάσταση, αναφερόμενη στο ότι οι τρεις αδερφές μεταξύ τους έχουν πολύ καλές σχέσεις, ενώ η ενάγουσα έχει πρόβλημα μαζί τους. Παρά την ως άνω διαπίστωση μου, η μαρτυρία της δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ούτε μπορεί να διαφωτίσει το Δικαστήριο ως προς τα αμφισβητούμενα ουσιώδη επίδικα ζητήματα. Εις ότι αφορά τη θέση της ότι το παράθυρο του καταστήματος της ενάγουσας το έκλεισε ο πατέρας της πριν από χρόνια, τέτοια θέση πρώτη φορά τέθηκε από πλευράς υπεράσπισης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Από τη μαρτυρία της δεν αποδέχομαι ότι η ζημιά στην τηλεφωνική γραμμή ήταν εσωτερικά, εφόσον η ίδια της δεν έχει προσωπική γνώση για το γεγονός αυτό. Δεν αποδέχομαι επίσης ότι η ίδια της ήταν παρούσα κατά την επιθεώρηση της ζημιάς στον τοίχο, εφόσον κατά την αντεξέταση της ενάγουσας και του ΜΕ2, ενώ τέθηκε σε αυτούς η θέση ότι η ζημιά επιθεωρήθηκε από τους δικηγόρους, την ενάγουσα και τον εναγόμενο δεν αναφέρθηκε ότι παρούσα ήταν και η μάρτυρας. Κατά την αντεξέταση της μάρτυρος της τέθηκε η θέση ότι ο εναγόμενος χρησιμοποιεί την αποθήκη της πολυκατοικίας ως εργαστήρι. Η θέση αυτή της υπεράσπισης δεν δικογραφείται, όπως δεν δικογραφείται οποιοσδήποτε ισχυρισμός που σχετίζεται με την χρήση της αποθήκης ή την άσκηση του επαγγέλματος του εναγόμενου. Ούτε και παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι η αποθήκη αποτελεί μέρος της κοινόκτητης περιουσίας. Συνεπώς το ζήτημα αυτό δεν συνιστά επίδικο θέμα κατά τρόπο που θα μπορεί να καθορίσει την αξιοπιστία της μάρτυρος ή να βοηθήσει στη διεξαγωγή ευρημάτων που αφορούν την υπόθεση. Ενόψει των πιο πάνω, η μαρτυρία της ΜΥ2 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ούτε μπορώ να στηριχτώ σε αυτήν για να προβώ σε οποιοδήποτε εύρημα. Έχοντας προβεί στην πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας και έχοντας υπόψη τα γεγονότα τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα ως προς τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Η ενάγουσα, μαζί με τις τρεις αδερφές της, κληρονόμησαν από τους γονείς τους την πολυκατοικία με την επωνυμία «ΧΧΧΧ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ», η οποία βρίσκεται στη Λεμεσό, της οποίας, οι διάδικοι, μαζί με άλλα οικογενειακά τους πρόσωπα, είναι συνιδιοκτήτες. Η ενάγουσα ήταν και είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του καταστήματος με αρ. 3 και ποσοστού 6,02% επί της κοινόκτητης οικοδομής. Ο εναγόμενος είναι ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου του ισογείου καταστήματος με αρ. 4, το οποίο βρίσκεται δίπλα από το ως άνω κατάστημα της ενάγουσας. Τον Μάρτιο 2012, ο εναγόμενος προκάλεσε ζημιά στον κοινό τοίχο του καταστήματος της ενάγουσας ανοίγοντας σε αυτόν τρύπες. Η αξία αγοράς των υλικών για την επιδιόρθωση του τοίχου ανέρχεται σε €100.-, το κόστος εργατικών ανέρχεται σε €600.-, πλέον Φ.Π.Α. Η ενάγουσα ανέθεσε σε επιμετρητή ποσοτήτων την ετοιμασία έκθεσης και κοστολόγησης των αναγκαίων εργασιών για αποκατάσταση της ζημιάς και πλήρωσε το ποσό των €300.- περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Η ενάγουσα φέρει το βάρος απόδειξης της υπόθεσης της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με τη νομολογία, μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να αποσείσει το βάρος απόδειξης που φέρει η ενάγουσα, η μαρτυρία της οποίας στην προκειμένη περίπτωση έχει απορριφθεί (Kades v. Nicolaou
(1986)1 C.L.R. 212). Η ενάγουσα με την Αγωγή της αξιώνει την έκδοση Διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσεται ο εναγόμενος να ανοίξει το παράθυρο του καταστήματος της, να σταματήσει να εμποδίζει την ενάγουσα από του να χρησιμοποιεί τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, να κατεδαφίσει τις παράνομες οικοδομές και να σταματήσει να επεμβαίνει παράνομα στους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας. Ως διεφάνηκε κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία παρουσιάστηκε από πλευράς ενάγουσας, η οποία δεν έγινε αποδεκτή, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι αποδείχθηκε οποιοδήποτε γεγονός το οποίο θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει την εκδοχή της και κατ' επέκταση δεν δικαιολογείται η έκδοση οποιουδήποτε εκ των αξιουμένων Διαταγμάτων. Σημειώνω εδώ ότι ακόμα και η καταδίκη του εναγόμενου σε ποινική υπόθεση και η αποδοχή του για την καταβολή αποζημίωσης σε Αγωγή που αφορούσε επίθεση, δεν μπορεί να συσχετιστεί με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπου απαιτείτο σαφής και πειστική μαρτυρία για το ποιοι είναι οι κοινόχρηστοι χώροι και πως και πότε ο εναγόμενος παρεμπόδισε την ενάγουσα να τους χρησιμοποιεί. Όπως επίσης δεν έχει αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος έκλεισε το παράθυρο του καταστήματος της. Ο εναγόμενος παραδέχεται ότι προκάλεσε ζημιά στον τοίχο του καταστήματος της ενάγουσας. Δυνάμει του άρθρου 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, η παράνομη επέμβαση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, όπως 1) με οποιαδήποτε παράνομη είσοδο στην περιουσία ή 2) οποιαδήποτε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή 3) με παράνομη παρέμβαση σε τέτοια περιουσία από οποιοδήποτε πρόσωπο. (Παπαχριστοφόρου ν. Καπνίση κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 244). Στην προκειμένη περίπτωση είναι δεδομένο ότι ο εναγόμενος προκάλεσε ζημιά στον κοινό τοίχο μεταξύ του καταστήματος του και της ενάγουσας. Το ότι η ζημιά αυτή δεν προκλήθηκε κακόβουλα όπως υποστήριξε ο εναγόμενος δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι παράνομα επενέβηκε στον τοίχο προς την πλευρά του καταστήματος της ενάγουσας, προκαλώντας σε αυτόν ζημιά. Το κατά πόσο οι τρύπες ήταν 3 ή περισσότερες δεν έχει σημασία, εφόσον όπως έχω αναφέρει σύμφωνα με τον ΜΕ3, ούτως ή άλλως θα πρέπει να σπατουλαριστεί και μπογιατιστεί ολόκληρος ο τοίχος. Η μαρτυρία του ΜΕ3, ως προς το κόστος επιδιόρθωσης του τοίχου έγινε αποδεκτή. Από την άλλη, δεν έγινε αποδεκτή η θέση του εναγόμενου ότι ο τοίχος επιδιορθώθηκε από τους ενοικιαστές, όπου ούτως η άλλως δεν θα μπορούσε κάτι τέτοιο να απαλλάξει τον εναγόμενο από την υποχρέωση να αποζημιώσει την ενάγουσα για τη ζημιά που της προκάλεσε. Στην υπόθεση Berengaria P. Papakokkinou and Others v. Princess Zena De Tyra Kanther
(1982)1 C.L.R 65 αναφέρθηκε, ότι η αρχή που διέπει τον υπολογισμό των αποζημιώσεων στα αστικά αδικήματα είναι ότι οι αποζημιώσεις που θα επιδικαστούν θα πρέπει να είναι εκείνο το ποσό, το οποίο θα θέσει τον ενάγοντα στη θέση στην οποία θα βρισκόταν αν δεν διαπραττόταν το αδίκημα. Συνεπώς, καταλήγω ότι η ενάγουσα απέδειξε ότι δικαιούται στην επιδίκαση του ποσού το οποίο σύμφωνα με τον ΜΕ3 είναι αναγκαίο για την αποκατάσταση της ζημιάς ήτοι €700.- πλέον Φ.Π.Α. Δικαιούται επίσης τα έξοδα τα οποία πλήρωσε στον εκτιμητή για το ποσό των €300.-. Εις ότι αφορά τις λοιπές αξιώσεις της, όπως έχω προαναφέρει δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε πειστική μαρτυρία αναφορικά με το ότι ο εναγόμενος προκάλεσε οποιαδήποτε ζημιά στην τηλεφωνική εγκατάσταση ή αυτός έκλεισε το παράθυρο. Ως προς το τελευταίο θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με το κόστος αποκατάστασης του παραθύρου. Το ποσό το οποίο επίσης ζητά η ενάγουσα για μελλοντικά έξοδα εκτιμητή, επίσης δεν έχει αποδειχθεί ούτε και τέθηκε σχετική μαρτυρία προς τούτο. Εις ότι αφορά την αξίωση για επιδίκαση τιμωρητικών και/ή παραδειγματικών αποζημιώσεων, προκύπτει από τη νομολογία, (Papakokkinou a. ο. ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδριανής Πάλμα κ. ά., Πολ. Έφεση αρ. 44/13, ημερ. 19.11.15), ότι τιμωρητικές αποζημιώσεις επιδικάζονται στις περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος επιδεικνύει ακραία αλαζονική ή καταπιεστική συμπεριφορά, η οποία τείνει να ταπεινώσει το θύμα του αδικήματος και για την οποία επιβάλλεται η τιμωρία του ως ένδειξη απέχθειας με την οποία ο νόμος αντιμετωπίζει τέτοια συμπεριφορά. Στην προκειμένη περίπτωση παρά την παραδοχή του εναγομένου για την πρόκληση ζημίας στον τοίχο του καταστήματος της ενάγουσας, δεν έχει καταδειχθεί τέτοια συμπεριφορά του εναγόμενου που θα επέβαλλε την επιδίκαση τέτοιων αποζημιώσεων. Αντιθέτως, φαίνεται ότι ο εναγόμενος προσφέρθηκε να αποκαταστήσει τη ζημιά, ασχέτως ότι η προσφορά του αυτή δεν έγινε αποδεκτή από την ενάγουσα. Πέραν των πιο πάνω, σύμφωνα με τη νομολογία, ενόψει της τιμωρητικής φύσης των αποζημιώσεων, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η οικονομική δυνατότητα αυτού που θα διαταχθεί να τις καταβάλλει (βλ. Papakokkinou a. o. (ανωτέρω) και McGregor on Damages, 15η έκδοση, παρ. 427). Προς τούτο, καμία μαρτυρία έχει παρουσιαστεί. Ενόψει των πιο πάνω, εκδίδεται Απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου για ποσό €700.- πλέον Φ.Π.Α, πλέον έξοδα εκτιμητή €300.-. Αμφότερα ποσά θα φέρουν τόκο από την καταχώρηση της Αγωγής. Τα έξοδα επίσης επιδικάζονται προς όφελος της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού. ............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής Πιστό Αντίγραφο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο