Σαουρή ν. Σολωμονίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 3151/17, 5/7/2019

Σαουρή ν. Σολωμονίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 3151/17, 5/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A394 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3151/17 Μεταξύ: ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ- Σαουρή Ενάγουσα και

1. ΧΧΧΧ Σολωμονίδη
2. ΧΧΧΧ Σολωμονίδου Εναγομένων -------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 5 Ιουλίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγουσα: κος Α. Σαουρής, Θ.
3. Για εναγόμενους: κα Α. Παύλου για Giorgos Landas LLC (για ν' ακούσει Απόφαση κα Παίση), Θ.
4. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα διαμένει στην ίδια πολυκατοικία στην οποία διαμένουν οι εναγόμενοι, οι οποίοι είναι σύζυγοι. Με την παρούσα αγωγή η ενάγουσα ζητά από τους εναγόμενους γενικές και ειδικές αποζημιώσεις λόγω του ότι ο σκύλος τους, της επιτέθηκε και την δάγκωσε στο γόνατο την 14.10.16, όταν η οικιακή βοηθός τους συνόδευε τον σκύλο κρατώντας τον από το λουρί στην είσοδο της πολυκατοικίας. Οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι είναι ιδιοκτήτες του σκύλου και ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο σκύλος τους δάγκωσε την ενάγουσα. Ισχυρίζονται με την υπεράσπιση τους ότι ο εν λόγω σκύλος είναι μικρού προς μεσαίου μεγέθους και πολύ φιλικός. Ως προς το επίδικο γεγονός ισχυρίζονται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η οικιακή τους βοηθός κρατούσε το σκύλο από το λουρί σε πολύ κοντινή απόσταση από την ίδια, ως οι οδηγίες τους και επιχειρούσε να εξέλθει της πολυκατοικίας. Η ενάγουσα την ίδια στιγμή επιχείρησε να εισέλθει στην πολυκατοικία με πολύ γρήγορο και έντονο βηματισμό προς την είσοδο και προς το μέρος της οικιακής βοηθού και του σκύλου, προκαλώντας αναστάτωση. Παραδέχονται ότι ο εναγόμενος 1 μετέφερε την ενάγουσα σε ιδιωτική κλινική μετά το συμβάν όπου η επί καθήκοντι ιατρός ανέφερε στην ενάγουσα ότι υπέστη απλό γδάρσιμο χωρίς πληγή και ένα μικρό αιμάτωμα και της χορηγήθηκε αντιτετανικό εμβόλιο. Καταλογίζεται επίσης στην ενάγουσα συντρέχουσα αμέλεια σύμφωνα με τις λεπτομέρειες οι οποίες δικογραφούνται στην παρ. 7 της υπεράσπισης. Με την απάντηση στην υπεράσπιση η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι βλέποντας την οικιακή βοηθό με το σκύλο στην είσοδο της πολυκατοικίας κράτησε την πόρτα της εισόδου ανοικτή για να εισέλθουν και τότε ο σκύλος της όρμησε και τη δάγκωσε σκίζοντας της το παντελόνι προκαλώντας της βαθύ τραύμα. Η παρούσα υπόθεση διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως αυτή έχει τροποποιηθεί και εμπίπτει στην κατηγορία ταχείας εκδίκασης. Προς τούτο, από πλευράς ενάγουσας καταχωρήθηκε η έγγραφη μαρτυρία της ιδίας και της Δρ. XXXXX Τσιτλίδη και από πλευράς εναγομένων η έγγραφη μαρτυρία του εναγόμενου
5. Έχω εξετάσει αρχικά την εισήγηση των εναγομένων ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να λάβει υπόψη του τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από μέρους της ενάγουσας λόγω το ότι αυτή καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα. Πράγματι, η μαρτυρία από πλευράς ενάγουσας καταχωρήθηκε την 3.2.19 και 13.2.19 και πέραν των 60 ημερών από την 3.12.18 όπως ήταν οι οδηγίες του Δικαστηρίου. Την 23.5.19 όμως όπου ήταν ορισμένη η Αγωγή για Ακρόαση δεν υποβλήθηκε ένσταση από πλευράς εναγομένων για το ζήτημα αυτό ούτε ζητήθηκε ο παραμερισμός της μαρτυρίας της ενάγουσας. Αντιθέτως, η πλευρά των εναγομένων με την καταχώρηση της δικής τους μαρτυρίας, χωρίς να προβούν σε οποιοδήποτε διάβημα για παραμερισμό των ενόρκων δηλώσεων που κατέθεσε η ενάγουσα, έστω και σιωπηρά αποδέχτηκε την εκπρόθεσμη καταχώρηση της μαρτυρίας της ενάγουσας. Συνεπώς, η επί του προκειμένου εισήγηση της πλευράς των εναγομένων απορρίπτεται. Η ενάγουσα με την ένορκο δήλωση της περιγράφει το επίδικο συμβάν ως αυτό καταγράφεται πιο πάνω. Αναφέρει επίσης ότι μετέβηκε μετά το συμβάν στο διαμέρισμα των εναγομένων και ο εναγόμενος 1 τη μετέφερε στην Πολυκλινική Υγεία και ο ίδιος του πλήρωσε το ποσό των €9,62σ, όπως επίσης παραδέχεται ο εναγόμενος
6. Στη συνέχεια όπως είπε αναγκάστηκε να επισκεφθεί ακόμα δυο φορές την πολυκλινική για να γίνει αλλαγή στον επίδεσμο. Στο σημείο της πληγής, ως υποστηρίζει, δημιουργήθηκε όγκος και χρειάστηκε να αγοράσει κρέμα για εντριβή σύμφωνα με τις υποδείξεις της ιατρού και κατέθεσε προς τούτο την απόδειξη τεκμήριο
7. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 1 σχετικό πιστοποιητικό της Δρ. ΧΧΧΧ. Καταγράφει επίσης τις λεπτομέρειες αμέλειας ως αυτές αποτελούν μέρος του δικογράφου της έκθεσης απαίτησης. Αναφέρει επίσης ότι λόγω του συμβάντος υπέστη πέραν του δαγκώματος, πονοκεφάλους, δυσκαμψία στα γόνατα, αντιμετωπίζει φοβία να κυκλοφορεί πεζή στη γειτονιά της καθότι οι εναγόμενοι κυκλοφορούν με τον σκύλο τους καθώς επίσης αντιμετωπίζει θλίψη και στεναχώρια για τον τραυματισμό της. Η Δρ. ΧΧΧΧ με την ένορκο της δήλωση αναφέρει ότι εξέτασε την ενάγουσα την 14.10.16 όπου διαπίστωσε ότι είχε οίδημα και αιμάτωμα στην πρόσθια επιφάνεια του γονάτου. Της δοθήκαν οδηγίες για αντιβιοτικά και εμβολιασμός με αντιτετανικό εμβόλιο. Έγινε περιποίηση της περιοχής και τοποθετήθηκε ελαστικός επίδεσμος. Ο εναγόμενος 1 με τη μαρτυρία του υποστήριξε ουσιαστικά ότι ο σκύλος τους είναι τόσο φιλικός και ακίνδυνος που αφήνουν τα παιδιά τους να παίζουν μαζί του. Ως προς τα γεγονότα ως αυτά εξελίχθηκαν κατά τον επίδικο χρόνο, ανέφερε τα όσα του μετέφερε η οικιακή βοηθός η οποία πλέον δεν εργάζεται μαζί τους, επιμένοντας ότι η ενάγουσα προκάλεσε αναστάτωση με αποτέλεσμα να την δαγκώσει ο σκύλος τους. Ξεκινώντας από τη μαρτυρία της ενάγουσας θα πρέπει να πω αρχικά ότι τα όσα αναφέρει στην ένορκο δήλωση της συνάδουν με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της. Περιγράφει με επάρκεια τα όσα διαδραματίστηκαν την 14.10.16 ως η ίδια τα βίωσε, εν αντιθέση με τη μαρτυρία του εναγομένου 1, ο οποίος δεν ήταν παρών κατά το συμβάν αλλά μετέφερε στο Δικαστήριο τα όσα του περιέγραψε η οικιακή βοηθός των εναγομένων. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι εναγόμενοι είναι ιδιοκτήτες του σκύλου και ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο αυτός συνοδευόταν από την οικιακή τους βοηθό. Δεν αμφισβητείται επίσης ο τραυματισμός που υπέστη η ενάγουσα από το δάγκωμα του σκύλου. Αυτό που υποστηρίζει η πλευρά των εναγομένων είναι ότι η ενάγουσα είναι υπερβολική ως προς τις συνέπειες αυτού. Ως προς το εύρος και την ανάγκη για περίθαλψη του τραύματος στο γόνατο, η μαρτυρία της ενάγουσας, μέχρι ενός βαθμού, υποστηρίζεται από τη μαρτυρία της Δρ. ΧΧΧΧ. Η μαρτυρία της κρίνεται επίσης ειλικρινής αναφορικά με τη θέση της ότι επισκέφθηκε ακόμα δυο φορές την Πολυκλινική Υγεία για αλλαγή του επιδέσμου. Όπως φαίνεται από το τεκμήριο 4, η ενάγουσα μετέβηκε την 19.10.16 στην Πολυκλινική Υγεία όπου της δόθηκε η συνταγή για την κρέμα. Σύμφωνα επίσης με τον εναγόμενο 1, μια εβδομάδα μετά το συμβάν όπου τον επισκέφθηκε η ενάγουσα, παρατήρησε και ο ίδιος ότι η περιοχή του γονάτου ήταν φουσκωμένη, αν και αποτέλεσε θέση του ότι το φούσκωμα δεν είχε σχέση με το δάγκωμα του σκύλου. Ως προς την αξία του παντελονιού ύψους €28.- ο εναγόμενος 1 με τη μαρτυρία του παραδέχεται ότι αυτό είχε σκιστεί. Αγόρασε επίσης όπως είπε την κρέμα η οποία καταγράφεται στο τεκμήριο 4 πληρώνοντας €8,30σ. Ενόψει όμως της κρίσης μου για την αξιοπιστία της ενάγουσας, η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή ως προς τα πιο πάνω ποσά. Από τη μαρτυρία της ενάγουσας δεν μπορώ να αποδεχτώ ότι λόγω του δαγκώματος, είχε πονοκεφάλους, δυσκαμψία και έντονο πόνο στο γόνατο. Για τις σωματικές βλάβες αυτές, δεν έχει παρουσιαστεί ιατρική μαρτυρία που να τις υποστηρίζει ούτε και δίδονται λεπτομέρειες ως προς το χρονικό διάστημα όπου αυτές διήρκησαν. Η μαρτυρία της Δρ. ΧΧΧΧ, δεν αναφέρει οτιδήποτε για τις ως άνω σωματικές βλάβες ούτε φαίνεται η ενάγουσα να παραπονέθηκε γι' αυτές στην ιατρό. Επομένως δεν μπορώ να αποδεχτώ το σύνολο των σωματικών βλαβών ως αυτές καταγράφονται στην παρ. 6 της ένορκης της δήλωσης. Προσθέτω εδώ ότι για τη θέση της ενάγουσας ότι οι εναγόμενοι συνεχίζουν να κυκλοφορούν με το σκύλο τους χωρίς να λαμβάνουν μέτρα, πέραν του ότι κάτι τέτοιο δεν συσχετίζεται με τα επίδικα θέματα, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία και η θέση της αυτή δεν γίνεται αποδεκτή. Ως προς τις λεπτομέρειες αμέλειας τις οποίες αναφέρει στην ένορκο της δήλωση θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτές αποτελούν συμπεράσματα της ενάγουσας και αφορούν τη νομική πτυχή της υπόθεσης στην οποία θα αναφερθώ πιο κάτω σε συνάρτηση πάντοτε με το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο σκύλος των εναγομένων δάγκωσε την ενάγουσα. Παρά την ως άνω γενική μου παρατήρηση, θα πρέπει να προσθέσω ότι η ενάγουσα υποστηρίζει ότι η οικιακή βοηθός δεν κρατούσε το σκύλο από το λουρί με τον ορθό τρόπο, γεγονός το οποίο συνάδει με τις δικογραφημένες της θέσεις. Ως προς το γεγονός αυτό, το οποίο γίνεται αποδεκτό, θα πρέπει να τονίσω ότι δεν τέθηκε ενώπιον μου πειστική και αντίθετη μαρτυρία από μέρους των εναγομένων, εφόσον ο εναγόμενος 1 δεν ήταν το πρόσωπο το οποίο ήταν παρών κατά το συμβάν. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία της ενάγουσας, εκτός των όσων ανέφερα πιο πάνω. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία της Δρ. ΧΧΧΧ η οποία παρέμεινε ουσιαστικά αδιαμφισβήτητη. Μπορεί ο εναγόμενος 1 να αναφέρει ότι η ενάγουσα μεγαλοποίησε την κατάσταση ή ήταν υπερβολική, τα όσα όμως αναφέρει στο ιατρικό της πιστοποιητικό η ιατρός, τόσο για την ανάγκη εμβολιασμού, χορήγηση αντιβιωτικών και τοποθέτηση ελαστικού επιδέσμου δεν έχουν αμφισβητηθεί. Από την άλλη, η μαρτυρία του εναγομένου 1 παρουσιάζει ουσιαστικά κενά ως προς τα ουσιώδη και αμφισβητούμενα γεγονότα. Κατ' αρχάς καμία βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί στο μέρος της μαρτυρίας του που αφορά τα γεγονότα ως αυτά είχαν διαδραματιστεί κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο ίδιος του δεν ήταν παρών κατά το περιστατικό και τα όσα ανέφερε αποδίδοντας ευθύνη στην ενάγουσα η οποία, ως ισχυρίζεται ο εναγόμενος 1, προκάλεσε αναστάτωση με τον τρόπο που περπατούσε, τα είπε στον ίδιο η οικιακή τους βοηθός η οποία δεν είναι πλέον μαζί τους. Η μαρτυρία του προς τούτο παρέμεινε εξ ακοής χωρίς να δοθεί εξήγηση για ποιο λόγο δεν κλήθηκε η ίδια η οικιακή βοηθός να καταθέσει. Το ότι όπως αναφέρει σήμερα δεν διαμένει μαζί τους, από μόνο του ως γεγονός δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν θα μπορούσε να παρουσιαστεί η μαρτυρία της. Η θέση του ότι ο σκύλος τους είναι πολύ φιλικός και ακίνδυνος χωρίς επιθετικές τάσεις, μπορεί ως ένα βαθμό κάτι τέτοιο να ευσταθεί. Από την άλλη όμως, το γεγονός ότι οι οδηγίες των εναγομένων προς την οικιακή βοηθό ήταν πάντοτε να κρατά από το λουρί και σε πολύ κοντινή απόσταση από την ίδια το σκύλο, φανερώνουν έστω κάποιου βαθμού ανησυχία για τη συμπεριφορά ή ενδεχόμενη αντίδραση του. Όπως άλλωστε αναφέρει στην παρ. 7 της ένορκης του δήλωσης, το συμβάν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό. Το γεγονός όμως αυτό επεσυνέβηκε τραυματίζοντας την ενάγουσα. Ακόμα και η θέση του εναγόμενου 1 ότι η ενάγουσα κινήθηκε με έντονο βηματισμό προς το σκύλο να γινόταν αποδεκτή, αυτό φανερώνει μια επικίνδυνη τάση του σκύλου η οποία ενδεχομένως να εκδηλώνεται αναλόγως των κινήσεων τρίτων προσώπων. Τονίζω εδώ ότι ο εναγόμενος 1 δεν ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα ήταν απειλητική ή εχθρική ή προκλητική προς το σκύλο, αλλά ότι ο σκύλος εξέλαβε ως απειλητική την κίνηση της ενάγουσας. Συνεπώς η όλη του προσέγγιση ως προς τις τάσεις του σκύλου των εναγομένων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Παρά τη θέση του ότι λαμβάνονταν όλα τα δέοντα μέτρα για προστασία τρίτων προσώπων από το σκύλο, δεν έχει πείσει το Δικαστήριο, πλην του ότι έδωσε οδηγίες στην οικιακή βοηθό να κρατά το σκύλο από το λουρί και να το έχει σε κοντινή απόσταση από την ίδια, ότι λαμβάνονταν οποιαδήποτε άλλα μέτρα για να προστατεύει οποιοδήποτε τρίτο όταν η οικιακή του βοηθός συνόδευε τον σκύλο. Για παράδειγμα δεν φαίνεται να είχε δώσει στην οικιακή βοηθό οδηγίες ως προς τον τρόπο που θα έπρεπε να κρατά το λουρί του σκύλου. Η ενάγουσα υποστηρίζει με τη μαρτυρία της ότι η οικιακή βοηθός των εναγομένων δεν κρατούσε με τον ορθό τρόπο το σκύλο από το λουρί. Αντίθετη μαρτυρία για το γεγονός αυτό δεν παρουσιάστηκε από πλευράς εναγομένων, ούτε η μαρτυρία της ίδιας της οικιακής βοηθού. Συνεπώς, ο εναγόμενος 1 ο οποίος δεν ήταν παρών κατά την εξέλιξη των γεγονότων δεν είναι σε θέση να αντικρούσει τον ισχυρισμό αυτό της ενάγουσας. Σημειώνω τέλος ότι ο εναγόμενος 1 αν και προβάλλει ότι η ενάγουσα είναι υπερβολική αμφισβητώντας το μέγεθος των τραυμάτων της, στην παρ.5 της ενόρκου δηλώσεως του αναφέρει ότι μια βδομάδα μετά το συμβάν τους επισκέφθηκε η ενάγουσα δείχνοντας τους το σημείο όπου είχε εμβολιαστεί και ήταν φουσκωμένο. Δεν αμφισβητεί ότι ήταν φουσκωμένο, ισχυρίζεται όμως ότι δεν είχε σχέση το φούσκωμα με την πληγή, χωρίς όμως να εξηγεί το συμπέρασμα του αυτό. Ενόψει των πιο πάνω, η μαρτυρία του εναγόμενου 1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, εκτός των όσων δεν αμφισβητεί. Ενόψει της ως άνω αξιολόγησης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η ενάγουσα και οι εναγόμενοι διαμένουν στην ίδια πολυκατοικία. Οι εναγόμενοι είναι ιδιοκτήτες ενός σκύλου, μικρού προς μεσαίου μεγέθους. Την 14.10.16, η ενάγουσα εισερχόμενη στην πολυκατοικία στην οποία διαμένει στη Λεμεσό βλέποντας την οικιακή βοηθό των εναγομένων με το σκύλο των εναγομένων, κράτησε την πόρτα της εισόδου ανοικτή για να εισέλθουν. Η οικιακή βοηθός δεν κρατούσε με τον ορθό τρόπο τον σκύλο από το λουρί του, με αποτέλεσμα ο σκύλος να δαγκώσει στο γόνατο την ενάγουσα, σκίζοντας της το παντελόνι. Μετά το συμβάν ο εναγόμενος 1 μετέφερε την ενάγουσα στην Πολυκλινική Υγεία όπου η Δρ. ΧΧΧΧ διαπίστωσε ότι η ενάγουσα είχε οίδημα και αιμάτωμα στην πρόσθια επιφάνεια του γονάτου. Η ιατρός έδωσε οδηγίες στην ενάγουσα για αντιβιοτικά και να γίνει εμβολιασμός της περιοχής με αντιτετανικό εμβόλιο. Έγινε περιποίηση της περιοχής και τοποθετήθηκε ελαστικός επίδεσμος. Για τουλάχιστον μια εβδομάδα το γόνατο της ενάγουσας ήταν φουσκωμένο. Η ενάγουσα επισκέφθηκε την Πολυκλινική Υγεία ακόμα δυο φορές για αλλαγή του επιδέσμου. Ενόψει του συμβάντος φοβάται να κυκλοφορεί πεζή στη γειτονιά και της προκλήθηκε στεναχώρια από τον τραυματισμό της. Η αξία του παντελονιού της που σκίστηκε ανέρχεται σε €28.- και η αξία της κρέμας την οποία αγόρασε ανέρχεται σε €8.30σ. Η Αγωγή της ενάγουσας στηρίζεται στο άρθρο 54 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «
8. Σε αγωγή που εγείρεται σε σχέση με ζημιά, κατά την οποία αποδεικνύεται- (α) ότι η ζημιά προκλήθηκε από άγριο ζώο, ή από άλλο ζώο που δεν είναι άγριο το οποίο είχε, όπως γνώριζε ο εναγόμενος, ή πρέπει να θεωρηθεί ότι γνώριζε κατά τεκμήριο, την τάση για την τέλεση της πράξης από την οποία προκλήθηκε η ζημιά· και (β) ότι ο εναγόμενος ήταν ο ιδιοκτήτης ή είχε την ευθύνη του ζώου αυτού, ο εναγόμενος φέρει το βάρος της απόδειξης του ότι δεν υφίστατο αμέλεια για την οποία αυτός ευθύνεται σε σχέση με το ζώο αυτό». Αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ότι οι εναγόμενοι ήταν ιδιοκτήτες του σκύλου και είχαν την ευθύνη του ζώου κατά την 14.10.16 όπου συνέβηκε το επίδικο συμβάν, καθώς επίσης και το ότι η ενάγουσα τραυματίστηκε στο γόνατο από το δάγκωμα που δέχθηκε από το σκύλο των εναγομένων. Είναι επίσης γεγονός ότι δεν τέθηκε ενώπιον μου μαρτυρία ότι ο σκύλος συγκαταλέγεται στην κατηγορία των άγριων ζώων ή ότι είχε επιθετικές τάσεις και ότι επέδειξε παρόμοια συμπεριφορά στο παρελθόν. Από τη μαρτυρία όμως η οποία τέθηκε ενώπιον μου και έγινε αποδεκτή, προκύπτει ότι η οικιακή βοηθός δεν κρατούσε και δεν έλεγχε το σκύλο, αν και αυτός ήταν δεμένος με λουρί, κατά τρόπο που θα τον απέτρεπε από του να δαγκώσει την ενάγουσα. Πειστική περί του αντιθέτου μαρτυρία ως προς την εξέλιξη των γεγονότων δεν τέθηκε ενώπιον μου. Η εκδοχή των εναγομένων ότι η ενάγουσα κινήθηκε έντονα προς το σκύλο με αποτέλεσμα να το εκλάβει ως απειλή, παρέμεινε χωρίς τεκμηρίωση, εφόσον επαναλαμβάνω ο εναγόμενος 1 δεν ήταν παρών και καμία βαρύτητα δόθηκε στη μαρτυρία του αυτή. Όπως επίσης ανέφερα πιο πάνω, το γεγονός ότι οι εναγόμενοι έδωσαν σχετικές οδηγίες στην οικιακή βοηθό για να κρατά το σκύλο από το λουρί και σε κοντινή από την ίδια απόσταση, καταδυκνείει έστω σε κάποιο βαθμό την ανησυχία τους για την όποια ενδεχόμενη αντίδραση ή συμπεριφορά του σκύλου. Το πιο πάνω άρθρο διαχωρίζει την ευθύνη κατόχου ζώου αναλόγως του κατά πόσο το ζώο είναι άγριο, όπου στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει προωθηθεί τέτοια θέση. Συνεπώς η εξέταση τυχόν ευθύνης των εναγομένων συναρτάται με την ιδιότητα τους ως κατόχων ήμερου ζώου. Σύμφωνα και με τα όσα αναφέρει η κα Παύλου στη γραπτή αγόρευση της και παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα: «Η κατοχή ήμερου ζώου όπως έχει αναφερθεί στην Πολυμετάλ Λτδ, Μεταλλικές Κατασκευές κ.ά. ν. Α. Κωνσταντίνου