ΣΧΟΛΗ ΟΔΗΓΩΝ ΚΙΜΩΝ ΛΤΔ ν. ΠΑΥΛΙΔΗΣ, Αρ. Αγωγής: 1880/2014, 23/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A414 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1880/2014 ΣΧΟΛΗ ΟΔΗΓΩΝ ΚΙΜΩΝ ΛΤΔ Ενάγουσα και XXXX ΠΑΥΛΙΔΗΣ Εναγόμενος --------------------------------------------- Ημερομηνία: 23 Ιουλίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κος. Σ. Στυλιανού (για ν' ακούσει Απόφαση κα Κάττου, Θ. 223). Για Εναγόμενο: κος. Θ. Στυλιανού (Θ. 222). ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα με την Αγωγή της αξιώνει από τον εναγόμενο το ποσό των €2.338.- ως ποσό οφειλόμενο για την προσφορά υπηρεσιών για μαθήματα οδήγησης σε τρίτο πρόσωπο, κατόπιν συμφωνίας που έγινε με τον εναγόμενο. Η ενάγουσα ισχυρίζεται με την έκθεση απαίτησης της ότι κατόπιν παράκλησης του εναγομένου και/ή συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων από τον Σεπτέμβριο του 2011 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013 δίδαξε και/ή εκπαίδευσε, μέσω των εκπαιδευτών και/ή αντιπροσώπων της, για σκοπούς λήψης άδειας οδηγού τρίτο πρόσωπο και ο εναγόμενος ανέλαβε να καταβάλει τη συμφωνηθείσα και/ή εύλογη αμοιβή. Τηρείτο από την ενάγουσα κατάσταση λογαριασμού και/ή κάρτα και/ή δελτίο το οποίο ο εναγόμενος και/ή το μαθητευόμενο πρόσωπο αναγνώρισε, υπέγραφε και/ή αποδεχόταν. Ο εναγόμενος έναντι του πιο πάνω χρέους πλήρωσε σε διάφορες ημερομηνίες το ποσό των €1.385.- και την 28.2.13 ο εναγόμενος όφειλε το ποσό των €2.338.- Με την υπεράσπιση του ο εναγόμενος αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης, ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε συμβλήθηκε με την ενάγουσα για να εκπαιδεύσει τρίτο πρόσωπο προβάλλοντας επίσης ότι η αξιούμενη αμοιβή δεν είναι εύλογη. Αρνείται επίσης ότι υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο και ότι αναγνώρισε οποιαδήποτε οφειλή προς την ενάγουσα. Με την απάντηση στην υπεράσπιση η ενάγουσα επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης. Ακολούθως θα παραθέσω συνοπτικά τα όσα ανέφερε ο κάθε μάρτυρας προχωρώντας στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Έλαβα υπόψη μου όσα το σύνολο των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου και η πλήρης καταγραφή της μαρτυρίας δεν κρίνεται αναγκαία εφόσον το σύνολο της βρίσκεται καταγραμμένο στα πρακτικά. Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας η οποία παρουσιάστηκε κατά τη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.α
(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Μετά το πέρας της μαρτυρίας αμφότεροι συνήγοροι κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, οι οποίες έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη και όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ στο περιεχόμενο τους. Πρώτος μάρτυρας προς υποστήριξη της υπόθεσης της ενάγουσας παρουσιάστηκε ο XXXX Βαρδάκης (ΜΕ1), ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως τεκμήριο Α. Όπως αναφέρει σ' αυτήν, είναι ο διευθυντής της ενάγουσας η οποία διεξάγει από το 1983 εργασίες εκπαιδευτή οδηγών. Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο εναγόμενος αποτάθηκε στο γραφείο της ενάγουσας και ζήτησε από τον ίδιο να διδάξουν και εκπαιδεύσουν την οικιακή του βοηθό XXXX Abides από τις Φιλιππίνες και να την προετοιμάσουν για να υποβληθεί σε εξέταση και να λάβει άδεια οδηγού. Ο μάρτυρας υποστηρίζει ότι εξήγησε στον εναγόμενο τον τρόπο διεξαγωγής των μαθημάτων και την αμοιβή ανά ώρα του μαθήματος που ανερχόταν σε €25.- ανά μάθημα και ο εναγόμενος αποδέχθηκε το ποσό και ανέλαβε να πληρώνει την αμοιβή της ενάγουσας. Από τον Σεπτέμβριο 2011 μέχρι τον Φεβρουάριο 2013 η ενάγουσα δίδαξε, εκπαίδευσε και προσέφερε στο πιο πάνω πρόσωπο μαθήματα οδήγησης και υποβλήθηκε σε εξετάσεις για εξασφάλιση άδειας οδηγού. Υποστήριξε επίσης ότι για κάθε μαθητή τηρείται κάρτα μαθημάτων στην οποία σημειώνονται οι ημερομηνίες, αριθμός μαθημάτων και η αμοιβή. Επί της εν λόγω κάρτας ο μαθητής υπογράφει και αναγνωρίζει τα μαθήματα που έλαβε και τη σχετική χρέωση, όπως και έγινε στην περίπτωση της οικιακής βοηθού του εναγομένου. Υποστηρίζει τέλος, ότι ο εναγόμενος έναντι της αμοιβής και του χρέους του το οποίο ανήλθε στο ποσό των €3.723.- κατέβαλε σε διάφορες ημερομηνίες το ποσό των €1.385, είτε σε μετρητά είτε με επιταγές και παραμένει υπόλοιπο το ποσό των €2.338.- Ο ΜΕ1 κατά τη μαρτυρία του κατέθεσε ως τεκμήριο 1 το πιστοποιητικό εγγραφής στο μητρώο Φ.Π.Α. της ενάγουσας και ως τεκμήριο 2 την κάρτα μαθημάτων στην οποία αναφέρθηκε. Επόμενη μάρτυρας από μέρους της ενάγουσας παρουσιάστηκε η σύζυγος του ΜΕ1 και μια εκ των διευθυντών της ενάγουσας, η XXXX Βαρδάκη (ΜΕ2). Κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο Β. Όπως αναφέρει η μάρτυρας στη δήλωση της, η ίδια και ο σύζυγος της είναι εκπαιδευτές και διδάσκουν μαθήματα οδήγησης. Υποστηρίζει ότι η Sabina είχε δυσκολίες στη μάθηση αλλά μετά από αρκετές προσπάθειες πέρασε τη σχετική εξέταση και πήρε την άδεια οδηγού, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο
- Η αμοιβή τους όπως είπε για τα μαθήματα πληρωνόταν από τον εργοδότη της Sabina, δηλαδή τον εναγόμενο. Οι πληρωμές γίνονταν σε μετρητά τα οποία λάμβανε από τον εναγόμενο ο ΜΕ1 και η κάθε πληρωμή καταγραφόταν στην κάρτα που τηρούσε η ενάγουσα. Εκτός από τα μετρητά ο εναγόμενος έναντι του χρέους του πλήρωσε και με επιταγή το ποσό των €490.- την 10.2.12, την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο
- Μετά την καταχώρηση της Αγωγής, κατά τον Απρίλιο του 2014 ο ΜΕ1 ανέφερε στη Sabina για την άρνηση του εναγομένου να εξοφλήσει το υπόλοιπο και επειδή θα έφευγε από την Κύπρο χωρίς να μπορεί να καταθέσει στο Δικαστήριο, υπέγραψε ένορκο δήλωση με την οποία δηλώνει τα γεγονότα που περιβάλλουν τη συμφωνία του εναγόμενου με τον ΜΕ1 αναφέροντας ότι ο εναγόμενος ανέλαβε να πληρώσει τα μαθήματα. Η εν λόγω ένορκος δήλωση ημερ. 13.5.14 κατατέθηκε ως τεκμήριο
- Από πλευράς εναγομένου κατέθεσε μόνο ο ίδιος. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο Γ. Με τη δήλωση του ο εναγόμενος υποστηρίζει ότι ουδέποτε συμβλήθηκε με την ενάγουσα και ουδέποτε ανέλαβε να πληρώσει για τα μαθήματα που προσφερθήκαν σε τρίτο πρόσωπο. Υποστηρίζει επίσης ότι η αμοιβή δεν είναι εύλογη και ουδέποτε έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό στην ενάγουσα. Τέλος υποστηρίζει ότι η ενάγουσα ουδέποτε τον κάλεσε να εξοφλήσει οποιοδήποτε ποσό. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας, θα πρέπει να λεχθεί ότι όπως διεφάνηκε κατά την ακροαματική διαδικασία, δεν αμφισβητείται ότι η οικιακή βοηθός του εναγομένου με το όνομα XXXX Abides έλαβε μαθήματα οδήγησης από την ενάγουσα μέσω των ΜΕ1 και ΜΕ2 και εξασφάλισε την άδεια οδήγησης τεκμήριο
- Είναι επίσης κοινά αποδεκτό ότι έναντι του οφειλόμενου ποσού έγιναν πληρωμές όπως φαίνεται στην κάρτα μαθημάτων, τεκμήριο 2, εκ των οποίων η πληρωμή του ποσού των €490.- την 10.2.12, έγινε με επιταγή του εναγομένου (τεκμήριο 4). Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ότι στην κάρτα μαθημάτων, τεκμήριο 2, ο εναγόμενος ουδέποτε υπέγραψε επ' αυτής και ότι η Sabina υπέγραφε αποδεχόμενη τα όσα περιέχονται στην κάρτα αυτή. Τα ως άνω κοινώς αποδεκτά γεγονότα καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου. Ουσιαστικό επίδικο και αμφισβητούμενο θέμα το οποίο παρέμεινε προς κρίση στην υπόθεση είναι το κατά πόσο ο εναγόμενος συμφώνησε με την ενάγουσα για την εκπαίδευση της οικιακής του βοηθού από την ενάγουσα και κατά πόσο στα πλαίσια της εν λόγω συμφωνίας, εάν αυτή καταδειχθεί, ο εναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση να πληρώσει την ενάγουσα για τα εν λόγω μαθήματα. Ξεκινώντας από τη μαρτυρία του ΜΕ1, αναφέρω αρχικά ότι αντεξεταζόμενος επέμενε ότι η συμφωνία έγινε με τον εναγόμενο και οι πληρωμές γίνονταν από τον εναγόμενο όταν ο ΜΕ1 πήγαινε από το γραφείο του εναγόμενου. Η εκδοχή αυτή του ΜΕ1, δεν μπορεί να κριθεί πειστική. Σύμφωνα με τον ΜΕ1 η κάρτα μαθημάτων τεκμήριο 2, περιλαμβάνει όλες τις λεπτομέρειες για τις ημερομηνίες μαθημάτων, ωρών και χρεώσεων αλλά και πληρωμών. Στο εν λόγω τεκμήριο όμως πέραν του ότι δεν αναφέρεται το όνομα του εναγομένου, σε κανένα σημείο δεν φαίνεται ο εναγόμενος να είχε θέσει την υπογραφή του. Αντιθέτως, σε κάποιες πληρωμές και σε όλες τις χρεώσεις φαίνεται να υπέγραφε η Sabina. Δεν μπορεί να κριθεί λογικό, ο ΜΕ1 να πηγαίνει όπως υποστηρίζει στο γραφείο του εναγομένου για να πληρώνεται ενώ επί της κάρτας τεκμήριο 2, να μην υπογράφει ο εναγόμενος αλλά η Sabina. Λογικό και αναμενόμενο θα ήταν, εάν όντως τα γεγονότα ήταν όπως τα παρουσίασε ο ΜΕ1, όταν ο ΜΕ1 λάμβανε πληρωμή από τον εναγόμενο να ζητά από τον ίδιο να υπογράφει στην κάρτα. Δεν υπάρχει καμία λογική εξήγηση η πληρωμή να γίνεται από τον εναγόμενο, όπως υποστηρίζει ο ΜΕ1, αλλά να ζητείται η υπογραφή για την πληρωμή από την Sabina. Πέραν των πιο πάνω, ενώ ο ΜΕ1 αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι δεν εκδίδονταν αποδείξεις για κάθε πληρωμή, υποστήριξε ότι για την πληρωμή με την επιταγή τεκμήριο 4 εκδόθηκε απόδειξη με αριθμό 0729 γιατί όπως εξήγησε ήταν προς εξόφληση, αλλά η απόδειξη αυτή ουδέποτε παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Αντιφατική επίσης κρίνεται η μαρτυρία του με αυτήν της ΜΕ
- Ενώ υποστήριξε κατά την αντεξέταση του ότι ο ίδιος του έλαβε από τον εναγόμενο την επιταγή τεκμήριο 4, η οποία ήταν στο όνομα του, όπως φαίνεται στην επιταγή αναγράφεται το όνομα της ΜΕ2 και όχι του ΜΕ1, όπου σύμφωνα με την ΜΕ2 η ίδια της έγραψε το όνομα της στην επιταγή. Το μέρος επίσης της εκδοχής του ότι έδιδε στον εναγόμενο αντίγραφο της κάρτας μαθημάτων, δεν μπορεί να κριθεί πειστικό. Και αυτό γιατί ενώ όπως υποστήριξε, ο εναγόμενος τον πλήρωνε σε μετρητά, ουδέποτε του ζήτησε να υπογράψει στην εν λόγω κάρτα. Σύμφωνα με την εκδοχή του ΜΕ1, οι πληρωμές γίνονταν από τον εναγόμενο. Εφόσον ο εναγόμενος θα μπορούσε να λαμβάνει γνώση του υπολοίπου με κάθε πληρωμή του, δεν επεξηγήθηκε ποια ήταν η αναγκαιότητα να δίδεται εκ των υστέρων αντίγραφο της κάρτας στον εναγόμενο. Δεν επεξηγήθηκε επίσης από τον ΜΕ1 ούτε και κρίνεται λογικό ενώ όπως ισχυρίζεται η συμφωνία έγινε με τον εναγόμενο, όλα τα στοιχεία που είναι κατεγραμμένα στην κάρτα, να αφορούν τη Sabina και όχι τον εναγόμενο. Τα όσα αναγνωρίζονται και καταγράφονται στην κάρτα τεκμήριο 2, υπογράφονται από την Sabina, ενώ η υπογραφή ή έγγραφη δέσμευση του εναγομένου για πληρωμή του ποσού, δεν αναφέρεται πουθενά, ενώ κατά τον ΜΕ1, το περιεχόμενο της κάρτας περιλαμβάνει ουσιαστικά τα όσα είχαν συμφωνηθεί για την παροχή των υπηρεσιών της ενάγουσας. Η μόνη αναφορά που γίνεται στο όνομα του εναγομένου, είναι η καταγραφή στο τεκμήριο 2, του ονόματος του ως εργοδότη της Sabina και τίποτε άλλο. Ενώ όλα τα προσωπικά στοιχεία αφορούν την Sabina και η μόνη αναφορά εις το πρόσωπο του εναγόμενου είναι ως εργοδότης της και τίποτε περισσότερο. Τα όσα παρέθεσε ο ΜΕ1 δεν μπορούν να υποστηρίξουν ότι ο εναγόμενος προέβηκε σε οποιαδήποτε συμφωνία με την ενάγουσα ή ανέλαβε την πληρωμή των μαθημάτων προς την Sabina. Τέλος, ενώ ο ΜΕ1 για να υποστηρίξει τις θέσεις του ανέφερε ότι ο εναγόμενος είχε συμφωνήσει με την ενάγουσα και στο παρελθόν να εκπαιδεύσει υπαλλήλους του και ενώ η θέση του αυτή αμφισβητήθηκε, δεν παρέθεσε καμία λεπτομέρεια για το γεγονός αυτό, ούτε ανέφερε όνομα υπαλλήλου ούτε πότε τα γεγονότα αυτά έχουν συμβεί, αφήνοντας και αυτή του τη θέση μετέωρη και ατεκμηρίωτη. Όλα τα πιο πάνω, προκαλούν ρίγμα στην όλη εκδοχή της ενάγουσας. Τα ουσιαστικά κενά στη μαρτυρία του ΜΕ1, στερούν από αυτή την απαιτούμενη πειστικότητα και τεκμηρίωση. Το μόνο μέρος το οποίο αποδέχομαι από τη μαρτυρία του, πέραν των όσων δεν έχουν αμφισβητηθεί, είναι το ύψος των χρεώσεων σύμφωνα με τα όσα εξήγησε. Κατά τα λοιπά η μαρτυρία του δεν κρίνεται αξιόπιστη και δεν την αποδέχομαι. Η ΜΕ2 κλήθηκε ουσιαστικά για να υποστηρίξει την εκδοχή του ΜΕ
- Όπως όμως η ίδια ανέφερε κατά την αντεξέταση της η ίδια της δεν μίλησε με τον εναγόμενο και όλες οι συνεννοήσεις γίνονταν με τον ΜΕ
- Υποστήριξε όμως ότι εάν δεν γινόταν η συμφωνία με τον εναγόμενο δεν θα δεχόταν να χρωστά τόσο χρήματα η Sabina. Η απόρριψη όμως της μαρτυρίας του ΜΕ1 για την κατ΄ ισχυρισμό συμφωνία με τον εναγόμενο και λήψη πληρωμών από τον ίδιο, δεν αφήνουν περιθώριο αποδοχής του μέρους της μαρτυρίας της ΜΕ2 αναφορικά με τα γεγονότα αυτά. Το σημείο από το οποίο η ΜΕ2 παραλάμβανε την Sabina για να γίνουν τα μαθήματα, ζήτημα που απασχόλησε αμφότερες πλευρές κατά την Ακρόαση, κρίνεται άνευ σημασίας, εφόσον η κύρια εκδοχή της ενάγουσας και κατ' επέκταση των ΜΕ1 και ΜΕ2 ότι η συμφωνία έγινε με τον εναγόμενο δεν έγινε αποδεκτή. Προσθέτω όμως ότι το σημείο παραλαβής της Sabina για τα μαθήματα δεν μπορούν να υποστηρίξουν την αποδιδόμενη εμπλοκή του εναγομένου στην υπόθεση, εφόσον ο τρόπος που παρέχονταν οι υπηρεσίες στην Sabina συνιστούν ανεξάρτητο ζήτημα από την κατάρτιση της συμφωνίας για την παροχή των υπηρεσιών αυτών. Πέραν των πιο πάνω, η μαρτυρία της ΜΕ2 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και για ακόμα ένα λόγο. Ενώ κατά την αντεξέταση της ερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν κινήθηκε αγωγή εναντίον της Sabina, διερωτήθηκε για ποιο λόγο να καταχωρηθεί εναντίον της η αγωγή εφόσον δεν είχε ιδέα για την υπόθεση ενώ γνώριζαν όλοι ότι θα πλήρωνε ο εναγόμενος. Η τοποθέτηση της ΜΕ2 κρίνεται υπεραπλουστευμένη και χωρίς να υποστηρίζεται από το τεκμήριο
- Πως είναι δυνατόν η Sabina να μην είχε ιδέα για την υπόθεση, ενώ προκύπτει από το τεκμήριο 2 ότι ήταν το μοναδικό πρόσωπο το οποίο λάμβανε γνώση κάθε φορά των όσων καταγράφονταν στο τεκμήριο 2, τα οποία αναγνώριζε, αποδεχόταν και υπέγραφε. Τα όσα ανέφερε επίσης για την επιταγή τεκμήριο 4, όπως ανέφερα και πιο πάνω κρίνονται αντιφατικά με τη μαρτυρία του ΜΕ1, εφόσον κατά την ίδια συμπλήρωσε το όνομα της στην επιταγή ενώ ο ΜΕ1 ανέφερε ότι η επιταγή ήταν στο όνομα του όταν την παρέλαβε από τον εναγόμενο. Αποτέλεσε επίσης θέση της ότι η Sabina ουδέποτε υπέγραψε στις πληρωμές επί του τεκμηρίου
- Η θέση της αυτή είναι αντίθετη με το τεκμήριο 2, εφόσον για τις πληρωμές ημερ. 25.11.11 και 5.1.12 φαίνεται στη στήλη υπογραφή μαθητή να υπάρχει υπογραφή, όπου σύμφωνα με τους ΜΕ1 και ΜΕ2 στη στήλη αυτή υπέγραφε η Sabina. Τέλος, εις ότι αφορά το τεκμήριο 5 το οποίο κατέθεσε η ΜΕ2, την ένορκο δήλωση της Sabina, η οποία κατά τους ΜΕ1 και ΜΕ2 ετοιμάστηκε από την ίδια πριν φύγει από την Κύπρο με την οποία δηλώνει ότι η συμφωνία έγινε με τον εναγόμενο ο οποίος ανέλαβε την πληρωμή, αναφέρω αρχικά ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Σύμφωνα με το άρθρο 27 του Κεφ. 9: «27.-
(1)Κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί σε εξ ακοής μαρτυρία, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της εν λόγω μαρτυρίας.
(2)Ειδικότερα, και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου
(1), το Δικαστήριο θα λαμβάνει υπόψη τα πιο κάτω: (α) Κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος, που έχει προσαγάγει τη μαρτυρία, να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση· (β) το χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αυτή αναφέρεται· (γ) το βαθμό της εξ ακοής μαρτυρίας, δηλαδή κατά πόσο η μαρτυρία περιλαμβάνει εξ ακοής μαρτυρία πέραν του πρώτου βαθμού· (δ) κατά πόσο οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε οποιοδήποτε κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα· (ε) κατά πόσο η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι· (στ) το πλαίσιο μέσα στο οποίο, ή οποιοσδήποτε σκοπός για τον οποίο έγινε η αρχική δήλωση· (ζ) κατά πόσο η εξ ακοής μαρτυρία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την αρχική δήλωση· (η) κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες προσάγεται η εξ ακοής μαρτυρία, φαίνεται ότι δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητας της μαρτυρίας ή γίνεται προσπάθεια παρεμπόδισης της ορθής αξιολόγησης της βαρύτητας της μαρτυρίας.
(3)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που προσδίδεται από το Δικαστήριο σε εξ ακοής μαρτυρία, λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη το κατά πόσο ο διάδικος θα μπορούσε να προσκομίσει την καλύτερη δυνατή μαρτυρία και δεν το έπραξε.» Έχοντας υπόψη τις ως άνω πρόνοιες και έχοντας κατά νου ότι η μαρτυρία που αφορά το περιεχόμενο του τεκμηρίου 5, ως αυτή προωθήθηκε από τους ΜΕ1 και ΜΕ2 δεν κρίθηκε πειστική, δεν μπορεί συνεπώς υπό τις περιστάσεις αυτές και σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται από το άρθρο 27
(1)του Κεφ. 9, να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στα όσα αναφέρονται στο τεκμήριο 5. Πέραν τούτου, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στη μαρτυρία που περιέχεται στο τεκμήριο 5, λαμβάνοντας υπόψη το κίνητρο της Sabina να προβεί σε τέτοια δήλωση αποφεύγοντας έτσι την ενδεχόμενη ευθύνη της για πληρωμή του οφειλόμενου ποσού αλλά και το πλαίσιο γεγονότων υπό του οποίου ετοιμάστηκε η εν λόγω ένορκος δήλωση της, ήτοι μετά την καταχώρηση της Αγωγής και μετά την προβολή της υπεράσπισης του εναγομένου με την οποία αρνείται την κάθε ανάμειξη του στην υπόθεση (βλ. άρθρα 27
(2)(δ) και (στ)). Ενόψει των πιο πάνω, η μαρτυρία της ΜΕ2 δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστη και απορρίπτεται. Ο εναγόμενος κατά τη μαρτυρία του ήταν σταθερός στις θέσεις του και κυρίως ότι ο ίδιος του δεν είχε συμφωνήσει με την ενάγουσα για να παραδίδονται μαθήματα στην οικιακή του βοηθό ούτε και ανέλαβε ή υποσχέθηκε να πληρώσει την ενάγουσα για τα μαθήματα αυτά. Το ότι γνώριζε ότι η Sabina έκανε μαθήματα για να λάβει άδεια οδήγησης και το ότι ο ίδιος της έδινε χρήματα ή την επιταγή τεκμήριο 4 για να πληρώνει τα μαθήματα, εις τα πλαίσια της δικής τους σχέσης εργοδότη - εργοδοτουμένης, δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι ο ίδιος του ήταν συμβαλλόμενο μέρος ή υποσχέθηκε την πληρωμή των μαθημάτων. Ο εναγόμενος ήταν σταθερός στις θέσεις του οι οποίες συνάδουν και με το δικόγραφο της υπεράσπισης, χωρίς να διαπιστώνω ότι οι θέσεις του δεν αποτελούν μέρος του δικόγραφου της υπεράσπισης ως εισηγείται με την τελική αγόρευση της η ενάγουσα. Επαναλαμβάνω και τονίζω ότι η σταθερή θέση του εναγόμενου ότι ουδέποτε συμβλήθηκε με την ενάγουσα, υποστηρίζεται και από το τεκμήριο 2 από το οποίο ουδόλως υποστηρίζεται η εμπλοκή του εναγόμενου στην υπόθεση. Επί τη βάση των πιο πάνω η μαρτυρία του εναγόμενου γίνεται αποδεκτή. Επί τη βάση της ως άνω αξιολόγησης και την απόρριψη της μαρτυρίας των ΜΕ1 και ΜΕ2, ευρήματα μου καθίστανται τα όσα παρέμειναν αδιαμφησβήτητα και αναφέρονται πιο πάνω. Το βάρος απόδειξης της υπόθεσης της φέρει η ενάγουσα στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση ΕΤΑΙΡΕΙΑ GP MICHAELIDES SONS (ESTATES) LTD ΕΚ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ GP MICHAELIDES ESTATES LTD ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ M S CLIMATHERM MECHANICAL LTD κ.α., ECLI:CY:AD:2018:A156, Πολιτική Έφεση Αρ. 467/2011, 3/4/2018: «Το κριτήριο της αξιολόγησης είναι κατά πόσο η εκδοχή ενός ενάγοντα ιδωμένη και εξεταζόμενη στη βάση ενός αντικειμενικού επιπέδου πιθανότητας είναι πιο αληθής παρά όχι και όχι κατά πόσο η εκδοχή αυτή είναι πιο πιθανή από του εναγομένου, (Μπούλος Μαρσέλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858 και Κύπρος Ξενοφώντος ν. K.N. Zoo Restaurant Ltd κ.ά., ECLI:CY:AD:2016:A554, Πολ. Έφ. αρ. 447/2011, ημερ. 15.12.2016). Αυτό σημαίνει ότι όπου η εκδοχή του ενάγοντα προκύπτει να είναι αληθής, τότε μετατοπίζεται το βάρος στον εναγόμενο για να στηρίξει τη δική του εκδοχή έναντι αυτής του αντιδίκου του.» Με την απόρριψη της μαρτυρίας η οποία παρουσιάστηκε από μέρους της ενάγουσας, δεν έχει αποδειχθεί ότι συμφωνήθηκε μεταξύ ενάγουσας και εναγομένου η παράδοση μαθημάτων οδήγησης στην οικιακή βοηθό του εναγομένου, ούτε έχει αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος ανέλαβε οποτεδήποτε την πληρωμή των μαθημάτων αυτών προς την ενάγουσα. Αυτά ήταν τα κύρια αμφισβητούμενα επίδικα ζητήματα τα οποία σύμφωνα και με τα ευρήματα μου, απέτυχε η ενάγουσα να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία. Προτού κλείσω την Απόφαση μου θα πρέπει να λεχθεί εν σχέση με την εισήγηση της πλευράς του εναγομένου ότι δεν αποδείχθηκε η υπόσταση της ενάγουσας, ότι σύμφωνα με τη νομολογία τέτοιο ζήτημα δεν επιλύεται στα πλαίσια της Ακρόασης. Εάν ο εναγόμενος θεωρούσε ότι η ενάγουσα είναι ανύπαρκτο πρόσωπο όφειλε να προβεί σε δικονομικά διαβήματα πριν την έναρξη της Ακρόασης (βλ. Lioufis and Co. Ltd ν. Mιχαλάκη Aνδρονίκου και Άλλου
(1996)1 ΑΑΔ 773). Συνεπώς, σε περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής το ζήτημα αυτό δεν θα μπορούσε να καθορίσει την τύχη της Αγωγής. Ενόψει των πιο πάνω καταλήγω ότι η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει εις το ισοζύγιο των πιθανοτήτων την απαίτηση της εναντίον του εναγομένου. Συνεπώς, η Αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγομένου και εναντίον ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο