ΑΝΔΡΕΑ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 1247/07, 3/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A382 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1247/07 Μεταξύ: ΧΧΧΧ ΑΝΔΡΕΑ, από Λεμεσό Ενάγοντος Και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενου Ημερομηνία: 3/7/2019 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Π. Αγγελίδης Για τον Εναγόμενο: κα Ι. Τσιντίδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατά τη μέρα που η παρούσα αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα προέβη, ως είχε δικαίωμα, σε αύξηση της κλίμακας της από €100.000 - €500.000 σε €500.000 - €2.000.000. Μετά την πληρωμή των προβλεπόμενων τελών η υπόθεση τέθηκε και πάλι ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Ζήτησα τις απόψεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων κατά πόσο το Δικαστήριο, μετά την αύξηση της κλίμακας, κέκτηται πλέον καθ' ύλην δικαιοδοσίας για εκδίκαση της υπόθεσης, ενόψει του ότι τα γεγονότα που παρατίθενται στην Έκθεση Απαίτησης δεν φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, να αποκαλύπτουν δυστύχημα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα στη γραπτή του αγόρευση υποστηρίζει ότι δεν έχει εντοπίσει σε όλη την Κυπριακή νομολογία οποιαδήποτε νύξη ή μνεία ότι η λέξη «δυστύχημα» που αναφέρεται στο Νόμο θα πρέπει να περιοριστεί ή περιορίζεται σε τροχαία ή εργατικά δυστυχήματα ή οποιοδήποτε άλλο δυστύχημα. Κατά τον κ. Αγγελίδη, αν ο Νόμος ήθελε να περιορίσει τον όρο σε τροχαία, εργατικά ή άλλα δυστυχήματα θα το έπραττε ρητά. Όμως από τη στιγμή που ολοκάθαρα συμπεριλαμβάνει όλα τα δυστυχήματα, δεν υπάρχει λόγος να μην περιλαμβάνει και τα δυστυχήματα που προέρχονται από αμέλεια. Εν κατακλείδι εισηγήθηκε ότι το παρόν Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας για εκδίκαση της υπόθεσης παρά την αύξηση της κλίμακας. Από πλευράς της η ευπαίδευτη συνήγορος του Εναγόμενου υποστήριξε ότι η παρούσα αγωγή δεν αφορά δυστύχημα αλλά ένα συμβάν που, κατά τον ισχυρισμό του Ενάγοντα, επεσυνέβη όταν του δόθηκε διαταγή για μεταφορά φορτίου και κατά τη μεταφορά του τραυματίστηκε. Από τη στιγμή δε που δεν αφορά δυστύχημα, το Δικαστήριο, μετά την αύξηση της κλίμακας της αγωγής, δεν έχει πλέον δικαιοδοσία για εκδίκαση της. Έχω μελετήσει με προσοχή τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. Το άρθρο 22 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, που καθορίζει την καθ' ύλην δικαιοδοσία προνοεί επί λέξει τα ακόλουθα: «22.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 19, των διατάξεων των επόμενων εδαφίων του παρόντος άρθρου και των διατάξεων του άρθρου 22Β και τηρουμένων των γενικών ή ειδικών οδηγιών που εκδίδονται από το Ανώτατο Δικαστήριο, Επαρχιακό Δικαστήριο συνιστάμενο από Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου έχει δικαιοδοσία να ακούει και να αποφασίζει πρωτόδικα για κάθε αγωγή.
(3)Έκαστος Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής ή Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμοδιότητα να ακούει και να αποφασίζει για- (α) Οποιαδήποτε αγωγή στην οποία το αμφισβητούμενο ποσό ή η αξία της επίδικης διαφοράς δεν υπερβαίνει προκειμένου περί Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000,00) και προκειμένου περί Επαρχιακού Δικαστή τις εκατόν χιλιάδες ευρώ (€100.000,00). Νοείται ότι κάθε Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής έχει αρμοδιότητα να ακούει και να αποφασίζει για οποιαδήποτε υπόθεση σε σχέση με δυστυχήματα και σε σχέση με αποζημίωση για αναγκαστική απαλλοτρίωση ή επίταξη ακίνητης ιδιοκτησίας, ανεξάρτητα από το ποσό της επίδικης διαφοράς.» Όπως είναι νομολογημένο εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του Νομοθέτη, το κείμενο του Νόμου αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και η συνήθης έννοια τους (Νικολάου ν. Total Properties Ltd κ.α.
(2011)1 (Β) Α.Α.Δ. 1358). Στο σύγγραμμα «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» του Γ. Μπαμπινιώτη, Δ΄ Έκδοση, η λέξη δυστύχημα ερμηνεύεται ως ακολούθως: «
- Κάθε κακή στιγμή, απρόσμενη συμφορά ή δυσάρεστη εξέλιξη
- (ειδικότ.) σοβαρό και απρόοπτο συμβάν, συνήθ. με τα μέσα μεταφοράς, που έχει ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό και την απώλεια ανθρώπινων ζωών: αυτοκινητικό / αεροπορικό ~ \\ τραγικό ~ ΣΥΝ. Ατύχημα, κακό, συμφορά.» Στην υπόθεση ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ CERTIORARI ΥΠΟ Ή ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΥΚΟΠΕΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΥΙΩΝ ΛΤΔ
(1989)1E Α.Α.Δ. 314, μνημονεύεται αγγλική νομολογία στην οποία ερμηνεύθηκε η λέξη «accident». Στις σελ. 325-326 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η ερμηνεία της λέξης 'accident' (ατύχημα) δόθηκε από τα Αγγλικά Δικαστήρια στην υπόθεση Fenton v. Thorley & Co. Limited, [1903] A.C. 443, στη σελ. 448: «I come, therefore, to the conclusion that the expression 'accident' is used in the popular and ordinary sense of the word as denoting an unlooked-for mishap or an untoward event which is not expected or designed.» Και στη σελ. 453: «The word 'accident' is not a technical legal term with a clearly defined meaning. Speaking generally, but with reference to legal liabilities, an accident means any unintended and unexpected occurrence which produces hurt or loss. But it is often used to denote any unintended and unexpected loss or hurt apart from its cause; and if the cause is not known the loss or hurt itself would certainly be called an accident. The word 'accident' is also often used to denote both the cause and the effect, no attempt being made to discriminate between them. The great majority or what are called accidents are occasioned by carelessness; but for legal purposes it is often important to distinguish careless from other unintended and unexpected events.» (Βλ. επίσης, R. v. Morris [1972] 1 All E.R. 384.) Στην υπόθεση Jones v. Secretary of State [1972] 1 All E.R. 145 (H.L.), η λέξη 'accident' ερμηνεύτηκε για κείμενο του Νόμου των Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ο Lord Diplock στη σελ. 184 είπε: «In popular speech 'accident', the first event in each chain, is used in a variety of meanings of which the common characteristics are unexpectedness and, generally, misfortune. As was pointed out by Lord Macnaghten in Fenton v. Thorley & Co. Ltd, it embraces both an event which was not intended by the person who suffers the misfortune and an event which, although intended by the person who caused it to occur, resulted in a misfortune to him which he did not intend. An event which constitutes an 'accident' with which the statute is concerned, has two limiting characteristics: the misfortune which it causes must be 'personal injury' to an insured person; and the event must be one which can be identified as arising out of and in the course of the person's employment.»» Πρωτίστως έχω να αναφέρω ότι η λέξη δυστύχημα στο άρθρο 22 εδάφιο
(3)β του Ν. 14/60 δεν περιορίζεται στα τροχαία δυστυχήματα αλλά περιλαμβάνει κάθε μορφής δυστύχημα, κάτι στο οποίο συμφωνούν και οι δυο πλευρές. Από το δικόγραφο της Έκθεσης Απαίτησης του Ενάγοντα μεταφέρω τις ακόλουθες παραγράφους οι οποίες είναι και οι σχετιζόμενες με το υπό εξέταση ζήτημα:
- Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας και περίπου 15 ημέρες μετά την κατάταξη του, ενώ εκτελούσε διαταγές του Εναγόμενου και/ή αντιπροσώπων αυτού και/ή του ανθυπολοχαγού ο οποίος ήτο υπεύθυνος για τον Ενάγοντα, μετέφερε μαζί με άλλους νεοσύλλεκτους βαριά και/ή υπέρβαρα κιβώτια με οπλισμό για να φορτωθούν σε όχημα της Εθνικής Φρουράς.
- Ο ενάγων μετά από μικρό χρονικό διάστημα ένοιωσε αφόρητους πόνους στην πλάτη κατά τη διάρκεια της μεταφοράς των κιβωτίων και αμέσως παραπονέθηκε στον επί καθήκοντι αξιωματικό χωρίς να τύχει της δέουσας φροντίδας και/ή προσοχής και/ή δεν ελήφθη καθόλου υπόψη το παράπονο του.
- Αντίθετα ο Ενάγων διετάχθη να συνεχίσει τη μεταφορά των κιβωτίων παρά τα συνεχή παράπονα του ότι δεν ένοιωθε καλά και ζήτησε ο ίδιος να μεταφερθεί σε ιατρό. Στη συνέχεια της Έκθεσης Απαίτησης του ο ενάγοντας επιρρίπτει ευθύνη στον εναγόμενο ή/και στους αντιπροσώπους του οι οποίοι, κατά τον ισχυρισμό του, παρέλειψαν να του παρέχουν κατάλληλη ιατρική φροντίδα, αγνοώντας τα παράπονα του. Είμαι της άποψης ότι οι ανωτέρω περιγραφόμενες ενέργειες δεν συνιστούν δυστύχημα, αλλά μια συμπεριφορά η οποία προκάλεσε στον Ενάγοντα τις ισχυριζόμενες βλάβες που περιγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης. Χωρίς να διαφεύγει της προσοχής μου ότι η αγωγή του Ενάγοντα έχει ως βάση το αστικό αδίκημα της αμέλειας εν τούτοις η ισχυριζόμενη αμέλεια δεν σχετίζεται με οποιασδήποτε μορφής δυστύχημα, όπως ο όρος αυτός έχει ερμηνευθεί στις αυθεντίες που έχω παραθέσει πιο πάνω. Ενόψει των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω ότι το παρόν Δικαστήριο δεν είναι πλέον καθ' ύλην αρμόδιο για εκδίκαση της υπόθεσης, γι' αυτό παραπέμπεται στο Πρωτοκολλητείο ώστε να τεθεί ενώπιον καθ' ύλην αρμόδιου Δικαστή. (Υπ.) ............ Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΧ Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Δικαιοδοσία Δικαστηρίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο