Κώστας Χ'' Στυλλής Είδη Υγιηνής Λτδ ν. Χρυσάνθους, Αρ. Αγωγής: 3202/11, 9/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A444 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3202/11 Κώστας Χ'' Στυλλής Είδη Υγιηνής Λτδ, από τη Λεμεσό Εναγόντων -ν- XXXXX Χρυσάνθους από τη Λεμεσό Εναγομένου -------------------------------------- (Αίτηση ημερομηνίας 23/02/2018 για διαγραφή ΜΕΜΟ) Ημερομηνία: 9 Αυγούστου 2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο - Αιτητή: κ. Γ. Χριστοδουλίδης Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Ν. Μουκταρούδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση, ο εναγόμενος - αιτητής, ζητά, στη βάση του Μέρους V του Κεφ.6 και της Δ.40, όπως τα MEMO που ενέγραψαν οι ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση επί της ακίνητης περιουσίας του στις 25/08/16 με αρ. 3/58874 και 0/12317 (Κτηματολόγιο Λεμεσού), στα πλαίσια εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε υπέρ τους στην αγωγή στις 21/11/12, ακυρωθούν και/ή διαγραφούν. Το πραγματικό υπόβαθρο στην αίτηση παρέχει η Ε/Δ του αιτητή που την υποστηρίζει, σύμφωνα με την οποία ο αιτητής, ισχυρίζεται ότι έχει από τις 18/11/16, εξοφλήσει πλήρως την εναντίον του δικαστική απόφαση, καταβάλλοντας το σχετικό ποσό στην Τράπεζα Κύπρου, στην οποία είχαν εκχωρηθεί, μέσω διαδικασίας factoring, όλα τα δικαιώματα που οι ενάγοντες- καθ' ων η αίτηση είχαν σε σχέση με ποσά που τους οφείλονταν από τρίτους, περιλαμβανομένου και του υπό κρίση εξ' αποφάσεως χρέους. Είναι η θέση του εναγόμενου - αιτητή ότι, μετά που έλαβε επιστολή εξόφλησης από την Τράπεζα Κύπρου στις 18/11/16, ζήτησε από το δικηγόρο των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση, στον οποίο παρουσίασε την επιστολή, όπως αποσύρει τα ΜΕΜΟ που είχαν εγγραφεί επί των ακινήτων του, πλην όμως τόσο ο τελευταίος όσο και οι πελάτες του, αρνήθηκαν να το πράξουν. Την απαίτηση του αυτή ο εναγόμενος - αιτητής, ισχυρίζεται ότι την επανέλαβε, χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα, και μέσω email ημερ. 25/11/16 αλλά και μέσω του λειτουργού της Τράπεζας Κύπρου που επικοινώνησε με το δικηγόρο των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση για να του επιβεβαιώσει την εξόφληση. Η πλευρά των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην υπό κρίση αίτηση, ισχυριζόμενη μέσω Ε/Δ του διευθυντή τους, ότι το εξ' αποφάσεως χρέος δεν έχει εξοφληθεί στο σύνολο του αλλά εξακολουθεί να παραμένει οφειλόμενο το ποσό των εξόδων που είχαν επιδικασθεί προς όφελος των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση. Δέχονται οι ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση ότι το εξ' αποφάσεως χρέος που τους οφείλετο είχε διευθετηθεί να εξοφληθεί με πληρωμές που θα γίνονταν στην Τράπεζα Κύπρου, τρόπος εξόφλησης άλλωστε που οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι ζήτησαν, όπως δέχονται και ότι ο εναγόμενος - αιτητής κατέβαλε στην εν λόγω Τράπεζα το πλήρες ποσό της απόφασης, όχι όμως των εξόδων που επιδικάσθηκαν επιπρόσθετα εναντίον του και υπέρ τους. Ισχυρίζονται συνεπώς ότι ο εναγόμενος - αιτητής, εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €548, ήτοι τα δικηγορικά έξοδα της αγωγής, το οποίο ποσό θα πρέπει να καταβληθεί στους ιδίους και όχι στην Τράπεζα. Προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων των πελατών τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών, επιχειρηματολόγησαν μέσω γραπτών αγορεύσεων αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου και για τους λόγους που αναφέρω πιο κάτω, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Κατ' αρχή, στην αίτηση ουδόλως εξειδικεύεται σε ποιες ακριβώς νομοθετικές πρόνοιες είναι που στηρίζεται το αίτημα για διαγραφή των επίδικων ΜΕΜΟ. Αντίθετα, στην αίτηση γίνεται μια ανεπαρκής γενική και αόριστη αναφορά «στον Περί Πολιτικής Δικονομία(ς) Νόμο Κεφ. 6, Μέρος 5 (και) στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.40, Δ.48.». Με δεδομένο ότι αυτό που ζητείται, ήτοι η ακύρωση ΜΕΜΟ που εγγράφηκαν στα πλαίσια εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, συνιστά δραστικότατο μέτρο που σίγουρα επηρεάζει σημαντικά τα δικαιώματα των εμπλεκόμενων διαδίκων, η εξειδίκευση στην νομική βάση της αίτησης των προνοιών που παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο για τέτοια ακύρωση, συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει το Δικαστήριο να εγκρίνει το αίτημα (βλ. Wunderlich Karl Heinz και Άλλοι ν. Eυθύβουλου Παναγιώτου
(1999)1 ΑΑΔ 366 και ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 181/10, 29/7/2014). Σημειώνω εδώ ότι το Μέρος V του Κεφ. 6, περιλαμβάνει πενήντα
(50)διαφορετικά άρθρα, αρκετά από τα οποία κάμνουν αναφορά σε εξουσία ακύρωσης ή διαγραφής διαδικασιών που αφορούν στην εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων και δεν είναι συνιστά υποχρέωση του Δικαστηρίου, αφού διεξέλθει των έγγραφων προτάσεων, να προβεί το ίδιο σε έρευνα για να εντοπίσει ποιες είναι οι κατάλληλες νομοθετικές πρόνοιες που ο αιτητής είχε υπόψη του όταν καταχωρούσε την αίτηση του. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στις αγορεύσεις τους, αμφότεροι οι συνήγοροι έκαμαν αναφορά στο αρ. 71 του Κεφ. 6 το οποίο προνοεί ότι «κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να ζητήσει από το Δικαστήριο την ακύρωση οποιασδήποτε εγγραφής που διενεργήθηκε δυνάμει του Μέρους αυτού». Έστω όμως από αυτή τη σκοπιά, το υπό κρίση αίτημα, εξεταζόμενο και επί της ουσίας του, δεν μπορεί να επιτύχει. Η υπό κρίση αίτηση για διαγραφή των επίδικων ΜΕΜΟ εδράζεται επί ισχυρισμού εξόφλησης της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε στις 21/11/11, η οποία συνιστά τη βάση των εν λόγω ΜΕΜΟ. Αν και ουδείς εκ των διαδίκων επεσύναψε την εν λόγω απόφαση στο «δικόγραφο» του, εντούτοις, από το πιστοποιημένο αντίγραφο της απόφασης που βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης, προκύπτει ότι ο εναγόμενος - αιτητής είχε διαταχθεί όπως καταβάλει στους ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση, το ποσό των €5,436,59 πλέον €548 έξοδα, πλέον τόκο 5.5% επί των δύο ποσών μέχρι εξόφλησης. Αυτό είναι και το συνολικό εξ' αποφάσεως χρέος του εναγόμενου αιτητή. Παρά όμως το ότι το βάρος απόδειξης ότι το πιο πάνω εξ' αποφάσεως χρέος έχει εξοφληθεί πλήρως, το φέρει ο εναγόμενος - αιτητής, ο οποίος και επικαλείται την εν λόγω εξόφληση ως τη μοναδική βάση επί της οποίας εδράζει το υπό κρίση αίτημα του, καμιά σχετική μαρτυρία έχει προς τούτο προσκομίσει. Ούτε καν μαρτυρία ως προς το ακριβές ποσό που έχει καταβληθεί στην Τράπεζα Κύπρου έχει προσκομίσει ο αιτητής και αυτό παρά το ότι, ως ο ίδιος ισχυρίζεται, έχει στην κατοχή του, και επιστολή εξόφλησης από την Τράπεζα αλλά και σχετικό email που απέστειλε στον δικηγόρο των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση. Υπό το φως του προβαλλόμενου ισχυρισμού από πλευράς εναγομένων - καθ' ων η αίτηση, ότι εξακολουθεί να παραμένει οφειλόμενο κάποιο από τα ποσά που επιδικάσθηκαν προς όφελος τους και εναντίον του εναγόμενου - αιτητή στις 21/11/11, η ύπαρξη του οποίου δικαιολογεί τη διατήρηση των επίδικων ΜΕΜΟ και τη συνέχιση των προσπαθειών για εκτέλεση της απόφασης ημερ. 21/11/11, η παράλειψη του αιτητή να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του περί πλήρους εξόφλησης, συνιστά επιπρόσθετο και αυτοτελή λόγο για τον οποίο η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Το ότι η παράλειψη αυτή του αιτητή να αποδείξει τον ισχυρισμό του περί πλήρους εξόφλησης του συνόλου του εξ' αποφάσεως χρέους του, σφραγίζει και την τύχη της αίτησης του, φαίνεται να το αναγνωρίζει και ο ίδιος ο συνήγορος του, ο οποίος, σε μια ύστατη προσπάθεια να διασώσει την αίτηση, επεσύναψε στην γραπτή του αγόρευση όλες αυτές τις επιστολές και τεκμήρια που υποτίθεται ότι τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του πελάτη του. Όπως όμως είναι πάγια νομολογημένο, η αγόρευση δικηγόρου δεν προσφέρεται για την παράθεση ή τη διεύρυνση του πλαισίου των γεγονότων (βλ. Federal Bank of Lebanon v. Shiakolas
(2002)1 Α.Α.Δ.223) και όποια μορφή και αν η εν λόγω αγόρευση έχει, «γραπτή ή προφορική δεν συνιστά ούτε δικόγραφο ούτε αποδεικτικό μέσο. Η ισχύς της συναρτάται με την πειστικότητα της επιχειρηματολογίας η οποία προβάλλεται. Αναφορά στην αγόρευση σε μαρτυρία η οποία δεν προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ή σε άσχετα θέματα, στερείται οποιασδήποτε σημασίας. Η αγόρευση δεν συνιστά μέσο προσαγωγής μαρτυρίας.» (βλ. Βασιλείου ν. Δήμου Παραλιμνίου κ.ά.,
(1995)4 Α.Α.Δ. 1275 και Επενδυτικό Συγκρότημα Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ ν. Επιτροπής Προστασίας Ανταγωνισμού και Άλλης,
(2002)4 Α.Α.Δ. 996). Τα όσα επομένως επιχειρεί ο κ. Χριστοδουλίδης να «εισάξει» ως πρόσθετη ή συμπληρωματική μαρτυρία με την αγόρευση του, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά και αγνοούνται. Στη βάση όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση και εναντίον του εναγόμενου - αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim Αναφορά: Ακύρωση ΜΕΜΟ - Εξόφληση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο