ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ GABY COURT ν. ΜΕΛΕΚΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3088/17, 9/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A445 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3088/17 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ GABY COURT, εκ Λεμεσού Εναγόντων -ν- XXXXX ΜΕΛΕΚΙΔΟΥ, εκ Λεμεσού Εναγόμενη -------------------------------------- (Αίτηση ημερομηνίας 30/03/2018) Ημερομηνία: 9 Αυγούστου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα. Μ. Γιατρού Για Εναγόμενη: κ. Παπαδόπουλος για Ν. Ε. Νεοκλέους ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή που καταχώρησαν στις 02/11/2017, οι Ενάγοντες διαχειριστική επιτροπή, αξιώνουν από την Εναγόμενη, ιδιοκτήτρια διαμερίσματος στην πολυκατοικία που αυτοί ισχυρίζονται ότι διαχειρίζονται ποσό €6672,97 ως τη συνεισφορά της Εναγόμενης στα κοινά έξοδα και δαπάνες της πολυκατοικίας. Μετά την επίδοση της αγωγής στην Εναγόμενη, η τελευταία καταχώρησε εμφάνιση μέσω δικηγόρου την 01/12/2017 και ακολούθως Υπεράσπιση την 19/12/
- Με το δικόγραφο της, η Εναγόμενη αμφισβητεί αυτήν καθ' αυτήν την νομική υπόσταση και εγκυρότητα των Εναγόντων και ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η οποιαδήποτε απόφαση βάση της οποίας δημιουργήθηκαν τα κατ' ισχυρισμό έξοδα και δαπάνες για την πολυκατοικία, είναι άκυρη. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι κατ' ισχυρισμό των Εναγόντων επιδιορθώσεις και/ή συντηρήσεις και/ή ανακαινίσεις και/ή καθαριότητα στην βάση των οποίων οι τελευταίοι αξιώνουν συνεισφορά από αυτήν, ουδέποτε έγιναν, ενώ αν έγιναν, οι σχετικές με αυτές χρεώσεις είναι παράλογες και/ή υπέρογκες και/ή υπερβολικές και/ή αδικαιολόγητες. Καμία επομένως υποχρέωση ισχυρίζεται η Εναγόμενη ότι έχει για να καταβάλει τα ποσά που αξιώνονται από αυτήν. Μετά και την καταχώρηση απάντησης από πλευράς Εναγόντων οι τελευταίοι προχώρησαν και εξέδωσαν την 25/07/2017 την προβλεπόμενη από την Δ.30 κλήση για οδηγίες. Στα πλαίσια της εν λόγω κλήσης ζητήθηκαν από αμφότερους τους διαδίκους και δόθηκαν από το Δικαστήριο οδηγίες για εκατέρωθεν αποκάλυψη και ανταλλαγή εγγράφων οπόταν και η υπόθεση ορίστηκε για περαιτέρω οδηγίες στις 16/05/
- Πριν την πιο πάνω ημερομηνία και προτού γίνει η οποιαδήποτε αποκάλυψη εγγράφων η πλευρά των Εναγόντων καταχώρησε την παρούσα αίτηση στις 30/03/2018 με την οποία ζητά την έκδοση τριών διαταγμάτων που στόχο έχουν να απαγορεύσουν στην Εναγόμενη να πωλήσει ή να αποξενώσει με οποιοδήποτε τρόπο το διαμέρισμα της, ήτοι το διαμέρισμα, για τα κοινόχρηστα του οποίου έχει καταχωρηθεί η αγωγή. Υποστήριξη στην αίτηση, η οποία να σημειωθεί αρχικά καταχωρήθηκε μονομερώς πλην όμως στη συνέχεια δόθηκαν οδηγίες όπως αυτή επιδοθεί στην Εναγόμενη, παρέχει η Ε/Δ του Μ. Γιωργαλλή, ο οποίος παρουσιάζεται να είναι γραμματέας των Εναγόντων. Σύμφωνα με τον Γιωργαλλή «. η Εναγόμενη προτίθεται να πωλήσει και/ή αποξενώσει το ως άνω ακίνητο πωλώντας το σε τρίτο πρόσωπο. Από ώρα σε ώρα και ως εκ τούτου η Εναγόμενη θα μπορεί να αποξενώσει ανεμπόδιστα το εν λόγω διαμέρισμα εκτός εάν εμποδιστεί με το ζητούμενο Διάταγμα από το Δικαστήριο.από έγκυρες πληροφορίες που έχω η Εναγόμενη προτίθεται από στιγμή σε στιγμή να μεταβιβάσει το εν λόγω διαμέρισμα και θα φύγει μη μπορώντας οι Ενάγοντες να την εμποδίσουν και μη έχοντας άλλο τρόπο να εισπράξουν την οφειλή της». Είναι η θέση του Γιωργαλλή ότι επειδή κατά την πώληση ενός διαμερίσματος, το Κτηματολόγιο δεν απαιτεί την παρουσίαση εξόφλησης κοινοχρήστων εξόδων ή άλλων τελών, αν επιτραπεί στην Εναγόμενη να μεταβιβάσει το διαμέρισμα τότε ουσιαστικά θα καταφέρει να ξεφύγει των υποχρεώσεων της εφόσον «.αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα.δεν έχει άλλη ακίνητη περιουσία στο όνομα της...θα εξαφανιστεί, επωφελούμενη το προϊόν πώλησης του διαμερίσματος». Οι «έγκυρες πληροφορίες» που αναφέρει ότι έλαβε ο Γιωργαλλής, προέρχονται από το γεγονός ότι: «Πρόσφατα άγνωστη κυρία μου τηλεφώνησε και αφού με ενημέρωσε ότι ενδιαφέρεται να αγοράσει το συγκεκριμένο διαμέρισμα μου ζήτησε πληροφορίες για την πορεία της οικοδομικής επιδιόρθωσης της πολυκατοικίας και τι θα συμπεριλαμβάνεται σε αυτήν». Στην υπό κρίση αίτηση, η Εναγόμενη καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει 35 λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο της ένστασης της Εναγόμενης, θα περιοριστώ να αναφέρω ότι αυτή αρνείται ότι είχε ή έχει πρόθεση να πωλήσει το διαμέρισμα της ως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες ή ότι δεν έχει άλλη περιουσία εκτός από το εν λόγω διαμέρισμα. Ισχυρίζεται η Εναγόμενη ότι είναι ιδιοκτήτρια ακίνητης και κινητής περιουσίας μεγάλης αξίας και επομένως κανένα κίνδυνο μη είσπραξης των οφειλών τους έχουν καταδείξει οι Ενάγοντες αν βέβαια ήθελε επιτύχουν στην αγωγή τους και αυτό επιπρόσθετα της θέσης της ότι τα όσα αναφέρουν οι Ενάγοντες για να υποστηρίξουν την θέση τους περί κινδύνου αποξένωσης του διαμερίσματος συνιστούν γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς οι οποίοι εδράζονται σε πληροφορίες αγνώστου και ακαθόριστου προέλευσης. Υποστηρίζει τέλος η Εναγόμενη ότι πέραν της αποτυχίας τους να αποδείξουν τις απαιτούμενες από το Νόμο και Νομολογία προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, οι Ενάγοντες είναι επίσης ένοχοι για παράλειψη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, μη προσέλευσης στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθώς και κατάχρησης διαδικασίας. Σημειώνω εδώ ότι σε σχέση με αυτούς τους ισχυρισμούς της η Εναγόμενη δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνιση ως προς το γιατί θεωρεί ότι οι Ενάγοντες επέδειξαν αυτού του είδους τη συμπεριφορά. Η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με την κατάθεση γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους οι οποίοι έκαμαν αναφορά στις αρχές που περιβάλλουν το αρ.32 Ν.14/60και αρ. 4, 5, 7 και 9 του Κεφ.6 επί των οποίων εδράζεται η αίτηση καθώς και στο πως η εν λόγω αρχές τυγχάνουν εφαρμογής στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Η ειδική αναφορά στο περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο τρόπος εφαρμογής του Άρθρου 32 για έκδοση, ή μη, παρεμπίπτοντος διατάγματος εξετάστηκε και αναλύθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε αριθμό υποθέσεων - (βλ., μεταξύ άλλων, Karydas Taxi Co. Ltd. v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321· Acropol Shipping Company Ltd. and Others v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38· Νemitsas Industries Ltd. v. S. & S. Maritime Lines Ltd. and Others
(1976)1 C.L.R. 302· Constantinides v. Makriyiorghou and Another
(1978)1 C.L.R. 585· Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231· Μ. & M. Transport v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 C.L.R. 605· Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557· Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263· Global Cruises S.A. και Άλλη v. Metro Shipping & Travel Ltd.
(1989)1 Α.Α.Δ. 182· Χάρης Φεσσάς
(1990)1 Α.Α.Δ. 704). Είναι παγίως νομολογημένο ότι τα τρία κριτήρια στη βάση της κλασσικής πλέον απόφασης στην Odysseos ανωτέρω, συνίστανται στην ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, στην ύπαρξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας και στην ικανοποίηση ότι οι αποζημιώσεις δεν θεωρούνται ότι αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Το πρώτο κριτήριο ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης. Το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης σε συνάρτηση με την ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης, όπως αυτή διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Στο στάδιο του προσωρινού διατάγματος είναι αρκετό να καταδειχθεί κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση, αλλά ταυτόχρονα και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για την ικανοποίηση του δεύτερου κριτηρίου (βλ. σχ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΣΚΟΥΤΕΛΛΑ ν. ΜΙΧΑΛΗ ΣΚΟΥΤΕΛΛΑ, Έφεση Αρ. 43/2012, 24/3/2017) Έχει κατ' επανάληψη λεχθεί ότι το Δικαστήριο σ' αυτό το στάδιο δεν υπεισέρχεται σε αξιολόγηση και ευρήματα επί της ουσίας. Είναι, όμως, εξίσου ορθό ότι, οφείλει, παρά ταύτα, να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης του διαδίκου που ζητά ενδιάμεση θεραπεία και αυτή είναι η έννοια της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32, με τον τρόπο που εξηγήθηκε στην υπόθεση Odysseos. Σ ΄αυτά τα πλαίσια και για τους περιορισμένους σκοπούς της διαδικασίας που συνίστανται στη διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, «.κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το Δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω και στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το πεδίο» (βλ. σχ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ κ.α. ν. ΠΡΑΞΟΥΛΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε301/2016, 26/9/2017 και τις αναφορές που η εν λόγω αυθεντία κάνει στις υποθέσεις Σεβαστού ανωτέρω και Λόρδος ν. Σιακόλας, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, ημερομηνίας 23.3.2017). Στο κριτήριο του κατά πόσο θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, λαμβάνεται υπόψη και το κατά πόσον ο αιτητής, αν επιτύχει, θα αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού. Η έννοια όμως της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι ο καθ' ου η αίτηση μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που του επιτρέπει να αποζημιώσει τον αιτητή, σε περίπτωση επιτυχίας του αιτητή στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στον αιτητή, υπό την ευρύτερη έννοια. H έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (Highgate Primary School Ltd και Άλλοι ν. Στέλιου Φυλακτίδη και Άλλης,
(2009)1 Α.Α.Δ. 317 και Κυρισάββα ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 Τέλος, το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) κρίνεται με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο στοιχεία (Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όμως, η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος είναι, υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας. Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή. Εκτός όμως ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή (βλ. Κοσμά Γεώργιος ν. Ανδρέα Χατζηκυπρή και Άλλων
(2000)1 ΑΑΔ 169 και τις αναφορές που η εν λόγω αυθεντία κάνει στις υποθέσεις Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG [1984] 1 C.L.R. 263 και Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578). ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ Εφαρμόζοντας τις προαναφερόμενες νομικές αρχές επί των όσων περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, παρατηρώ τα εξής. Κατά πρώτο, σημειώνω ότι η αγωγή αφορά καθαρά σε χρηματική απαίτηση των Εναγόντων και δη κοινόχρηστα. Το επίμαχο διαμέρισμα στο οποίο αφορά η παρούσα αίτηση, δεν αποτελεί αντικείμενο της αγωγής ούτε και οι Ενάγοντες αξιώνουν οποιαδήποτε δικαιώματα επί αυτού. Το αγώγιμο δικαίωμα των τελευταίων δε, προκύπτει από το ιδιοκτησιακό καθεστώς του διαμερίσματος κατά τον ουσιώδη χρόνο που προέκυψε η οφειλή οπόταν και αποκρυσταλλώθηκε και, δεν εξαρτάται ούτε και επηρεάζεται από την οποιαδήποτε μελλοντική αλλαγή στην ιδιοκτησία του. Κοντολογίς αν η Εναγόμενη, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν εγγεγραμμένος κύριος διαμερίσματος σε κοινόκτητη οικοδομή και συνεπώς υπόχρεη, δια του Κεφ.224 να συνεισφέρει στα κοινόκτητα έξοδα και δαπάνες, αυτή η υποχρέωση της δεν απαλείφεται αν στο μέλλον αποφασίσει να πωλήσει το διαμέρισμα της. Σημειώνω εδώ, για ό,τι αξίζει, ότι ακόμα και σε περίπτωση πώλησης του διαμερίσματος, αυτό δεν συνεπάγεται από μόνο του, αποφυγή ή αδυναμία πληρωμής των οποιονδήποτε οφειλών της εναγόμενης. Κατά δεύτερο, όπως επισημάνει και η Εναγόμενη στην ένσταση της, οι «έγκυρες πληροφορίες» του Γιωργαλλή, από τις οποίες και αποκαλύφθηκε κατά τον τελευταίο, ο κίνδυνος η απαίτηση των Εναγόντων να μην μπορεί να ικανοποιηθεί στο μέλλον, δεν αρκούν για να καταδείξουν κατά αντικειμενικό τρόπο ότι όντως υπάρχει τέτοιος κίνδυνος. Ουσιαστικά ο Γιωργαλλής ισχυρίζεται ότι επειδή κάποιος άγνωστος του τηλεφώνησε, εκδηλώνοντας ενδιαφέρον να αγοράσει το διαμέρισμα της Εναγόμενης, αυτό συνεπάγεται, ότι είναι η Εναγόμενη η ίδια που προβαίνει σε ενέργειες για να αποξενώσει την περιουσία της και αυτό με σκοπό να αποφύγει την οφειλή της προς τους Ενάγοντες. Πέραν του ότι ο συλλογισμός του Γιωργαλλή δεν στέκει στη βάσανο της λογικής, η έκδοση διατάγματος με το οποίο παρακάμπτεται το συνταγματικό δικαίωμα ενός προσώπου στην ιδιοκτησία, ήτοι δια της δέσμευσης της ακίνητης του περιουσίας, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στη βάση κάποιας αόριστης και αγνώστου προέλευσης πληροφόρηση, μη επιβεβαιωμένης κατ' οποιοδήποτε αντικειμενικό και ανεξάρτητο τρόπο και μάλιστα πληροφόρησης, που δεν φαίνεται να σχετίζεται με ενέργειες της Εναγόμενης αλλά μόνο με τις προθέσεις ενός τρίτου προσώπου. Το ότι δηλαδή κάποιος άγνωστος τρίτος ενδιαφέρθηκε να αγοράσει ένα διαμέρισμα, δεν οδηγεί άνευ εταίρου στο ότι ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος προτίθεται να το πουλήσει. Κατά τρίτο, καμία μαρτυρία έχει προσκομιστεί από πλευράς Εναγόντων, οι οποίοι έχουν και το σχετικό βάρος απόδειξης, ιδιαίτερα όταν η Εναγόμενη το έχει ρητά αμφισβητήσει, ότι πλην του επίμαχου διαμερίσματος, η τελευταία, καμία άλλη περιουσία έχει προς ικανοποίηση του οποιουδήποτε εξ' αποφάσεως χρέους ήθελε επιδικαστεί εναντίον της και προς όφελος των Εναγόντων. Υπενθυμίζω ότι είναι οι Ενάγοντες που ισχυρίζονται ότι λόγω ανυπαρξίας άλλης περιουσίας της Εναγόμενης, τυχόν αποξένωση του διαμερίσματος θα τους προκαλέσει τέτοια ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν θα μπορεί να ικανοποιηθεί στο τέλος της υπόθεσης. Καμία όμως μαρτυρία, πλην μιας γενικής αναφοράς, δεν έχουν παρουσιάσει οι Ενάγοντες, που να καταδεικνύει αυτό τον ισχυρισμό τους. Το δε πιστοποιητικό του Κτηματολογίου που παρουσίασε ο Γιωργαλλής, αφορά και σχετίζεται μόνο με το επίμαχο διαμέρισμα, το οποίο είναι παραδεκτό ότι ανήκει στην Εναγόμενη και δεν εκτείνεται σε έρευνα της περιουσιακής της κατάστασης ενώ ακόμη και για το επίμαχο διαμέρισμα, το εν λόγω πιστοποιητικό δεν αναφέρει ούτε την αξία του διαμερίσματος, ώστε να διαπιστωθεί, τουλάχιστο, το κατά πόσο το υπό κρίση αίτημα, είναι, σε αντιδιαστολή με το ποσό της αγωγής, εύλογο. Κατά τέταρτο ο ισχυρισμός του Γιωργαλλή ότι τυχόν πώληση του επίμαχου διαμερίσματος θα συνεπάγεται και την εξαφάνιση της Εναγόμενης, πέραν από γενικός και αόριστος, δεν υποστηρίζεται ούτε από οποιαδήποτε μαρτυρία αλλά ούτε και βρίσκει οποιοδήποτε έρεισμα. Στη βάση όλων των πιο πάνω, έστω και αν οι Ενάγοντες παρουσιάζουν μια καλή και συζητήσιμη υπόθεση η οποία φαίνεται να έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, υπό την έννοια ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς του επίμαχου διαμερίσματος είναι παραδεκτό και οι υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη του για συνεισφορά στα κοινά έξοδα και δαπάνες, πηγάζουν πρωτίστως από το Νόμο, ήτοι το Κεφ.224, δεν έχουν καταδείξει ότι πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του αρ.32 καθώς επίσης και ότι θα ήταν δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Ούτε όμως και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Εναγόντων, εφόσον, ως ανέφερα ανωτέρω, το επίμαχο διαμέρισμα δεν είναι το αντικείμενο της αγωγής, η υποχρέωση του ιδιοκτήτη για συνεισφορά στα κοινά έξοδα και δαπάνες δεν εξαρτάται από την οποιαδήποτε μελλοντική πώληση του διαμερίσματος και καμία μαρτυρία έχει παρουσιαστεί που να καταδεικνύει ότι όντως υπάρχει εύλογα πιθανός κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς. Τα πιο πάνω ισχύουν και σε σχέση με τα αρ. αρ. 4, 5, 7 και 9 του Κεφ.6, επί των οποίων επίσης βασίζεται η αίτηση. Στη βάση όλων των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται στο σύνολο της με έξοδα υπέρ της Εναγομένης και εναντίον των Εναγόντων ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι δε πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. Υπ. ................ Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Interim Αναφορά: Interim Order - Κοινόχρηστα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο