Αναφορικά με την Αίτηση του Πογιατζή υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστή/Παραλήπτη της περιουσίας της εταιρείας Vineland Developments Limited κ.α. ν. Αναφορικά με την Διαχείριση της εταιρείας Vineland Developments Limited, Γενική Αίτηση αρ.: 182/2018, 12/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A464 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 182/2018 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 Και Αναφορικά με την Διαχείριση της εταιρείας Vineland Developments Limited, υπό διαχείριση Και Αναφορικά με την Αίτηση του ΧΧΧΧΧ Πογιατζή υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστή/Παραλήπτη της περιουσίας της εταιρείας Vineland Developments Limited, υπό διαχείριση, δυνάμει Ομολόγου Επιβάρυνσης, ημερομηνίας 20/9/2002 -------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 14.9.2018 Ημερομηνία: 12.9.2019 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: κα Κατ. Ηλία για Α. & Α. Κ. Αιμιλιανίδης, Κ. Κατσαρός & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους καθ' ων η αίτηση: κα Λ. Χατζηξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 1. Με την παρούσα, ο αιτητής επιζητεί την τιμωρία των καθ' ων η αίτηση καθότι, ως προβάλλει, παράκουσαν το διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 14.6.2018. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου και στις Δ.42Α θ.1-13, Δ.48 θ.1-9 και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του αιτητή. 2. Οι καθ' ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση και μεταξύ άλλων προβάλλουν ότι (
- i)ο αιτητής είναι αυτός που παρακούει το διάταγμα του Δικαστηρίου και επομένως κωλύεται να προωθεί την παρούσα αίτηση, (
- ii)το λεκτικό του διατάγματος είναι ασαφές και επιπρόσθετα δεν καθορίζει τον χρόνο συμμόρφωσης, (iii) η οπισθογράφηση του διατάγματος είναι λανθασμένη, (
- iv)τα γεγονότα που περιβάλλουν την αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και τέλος (
- v)δεν υφίσταται ηθελημένη ανυπακοή. Η δε ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση αρ. 1 στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα που την περιβάλλουν. 3. Στις 14.6.2018, στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, εκδόθηκε το ακόλουθο διάταγμα: «1. .εκδίδεται διάταγμα διά του οποίου να διατάσσεται η εταιρεία Vineland Developments Limited, υπό διαχείριση και/ή οι διευθυντές και/ή γραμματέας της και/ή οι αξιωματούχοι της και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους της, να παραδώσουν στον Αιτητή όλα τα αναγκαία έγγραφα ή και αρχεία ή και βιβλία ή και λογιστικά βιβλία ή και ενοικιαστήρια έγγραφα και/ή αγοραπωλητήρια έγγραφα και/ή βεβαιώσεις της εταιρείας σε οιαδήποτε μορφή και με οποιοδήποτε τρόπο, έντυπα και/ή ηλεκτρονικά ή και άλλως πως, και Κατάσταση Υποθέσεων (Statement of Affairs) της Εταιρείας σε μορφή Ένορκης Δήλωσης, τα οποία είναι απαραίτητα προς άσκηση των εξουσιών ή και αρμοδιοτήτων του, ως Παραλήπτης/Διαχειριστής της Εταιρείας, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης ή και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. 2. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου, σε περίπτωση που η εταιρεία Vineland Developments Limited, υπό διαχείριση και/ή οι διευθυντές και/ή γραμματέας της και/ή αξιωματούχοι της και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους της, παραλείψουν να ετοιμάσουν την Κατάσταση Υποθέσεων της Εταιρείας σε μορφή Ένορκης Δήλωσης, όπως αναφέρεται πιο πάνω, εντός 14 ημερών από την έκδοση του διατάγματος, να επιτρέπεται στον Παραλήπτη/Διαχειριστή να ετοιμάσει την Κατάσταση αυτή με βάση τα στοιχεία που θα περιέλθουν στην κατοχή του μέχρι τότε και να υπογράψει την Ένορκη Δήλωση ως Παραλήπτης / Διαχειριστής της Εταιρείας. 3. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου να απαγορεύεται οι διευθυντές και/ή γραμματέας και/ή αξιωματούχοι και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους της Εταιρείας, να πωλήσουν και/ή να αποξενώσουν με οποιοδήποτε τρόπο κινητή ή ακίνητη περιουσία της Εταιρείας, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης ή και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου . ΟΠΙΣΘΟΓΡΑΦΗΣΗ: Εάν εσείς η εταιρεία Vineland Developments Limited, υπό διαχείριση και/ή οι διευθυντές και/ή γραμματέας σας και/ή οι αξιωματούχοι σας και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπαλλήλοι και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους σας, αμελήσετε να υπακούσετε στο αναφερόμενο διάταγμα αμέσως και/ή εντός της πιο πάνω προθεσμίας, σεις μεν υπόκεισθε σε σύλληψη η δε περιουσία σας σε κατάσχεση.» 4. Με βάση τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις το πιο πάνω διάταγμα επιδόθηκε προσωπικά στους καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στις 25.6.2018 και στις 2.7.2018 αντίστοιχα. 5. Ο αιτητής στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση επισημαίνει ότι στις 21.3.2018 διορίστηκε παραλήπτης/διαχειριστής της εταιρείας Vineland Developments Limited δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης (βλ. Τεκ. 2 και 3). Οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είναι διευθυντές της πιο πάνω εταιρείας και επιπρόσθετα ο καθ' ου η αίτηση 1 είναι και γραμματέας. Στα πλαίσια μονομερούς αίτησης εκδόθηκε το πιο πάνω διάταγμα και περαιτέρω, ως αναφέρει, στις 22.6.2018 στάληκε στους καθ' ων η αίτηση επιστολή με την οποία τους ενημέρωνε για το πιο πάνω διάταγμα και την πρόθεση του αιτητή να επισκεφθεί τα γραφεία της εταιρείας για να του παραδοθούν όλα τα αναγκαία έγγραφα και τους εφιστούσε την προσοχή τους στην υποχρέωση τους να ετοιμάσουν και να του παραδώσουν, εντός 14 ημερών από την έκδοση του διατάγματος, την κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας. Στις 12.7.2008 επισκέφθηκε τα γραφεία της εταιρείας με σκοπό να παραλάβει τα πιο πάνω έγγραφα όπου συνάντησε τον καθ' ου η αίτηση 1 και τον ενημέρωσε για τον σκοπό της επίσκεψης του με αναφορά στο διάταγμα και ρωτήθηκε κατά πόσο προτίθεται να παραδώσει τα έγγραφα. Ο τελευταίος, ως προβάλλεται, κλείδωσε την πόρτα και αποχώρησε επικαλούμενος οικογενειακή υπόθεση και έκτοτε δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του. Επισημαίνει ότι τα πιο πάνω, αποτελούν ηθελημένη άρνηση των καθ' ων η αίτηση, διευθυντών της εταιρείας, να συμμορφωθούν με το διάταγμα του Δικαστηρίου αφού μέχρι και σήμερα παραλείπουν να του παραδώσουν όλα τα πιο πάνω έγγραφα τα οποία είναι απαραίτητα για την άσκηση των εξουσιών του ως παραλήπτης/διαχειριστής της εταιρείας. Πέραν των πιο πάνω αναφέρει ότι σε συνάντηση που είχε με τον καθ' ου η αίτηση 1 την 17.4.2018, πριν την έκδοση του διατάγματος, ο τελευταίος τον ενημέρωσε ότι υπάρχουν συνολικά έντεκα επαύλεις σε συγκροτήματα που ανέπτυξε η εταιρεία, οι οποίες δεν πωλήθηκαν και ενοικιάζονται κυρίως για τουριστικούς σκοπούς και επιπλέον διαχειρίζεται και υπενοικιάζει αριθμό επαύλεων. Η εταιρεία, ως ισχυρίζεται, «φαίνεται» να διαχειρίζεται και να λαμβάνει ενοίκια από περίπου είκοσι ακίνητα. Ο αιτητής προβάλλει ότι οι διευθυντές της εταιρείας οικειοποιούνται και αποξενώνουν κινητή περιουσία της εταιρείας κατά παράβαση του πιο πάνω διατάγματος. Μετά τον διορισμό του οι τραπεζικοί λογαριασμοί της εταιρείας παγιοποιήθηκαν (4.4.2018 και 18.5.2018) ενώ έχει ανοιχτεί λογαριασμός στην Ελληνική Τράπεζα για σκοπούς της διαχείρισης. Στις 13.4.2018 και 16.4.2018 ενημερώθηκε από την Τράπεζα Κύπρου για εισερχόμενα εμβάσματα (GBP 941,59 και GBP 1.663 αντίστοιχα) σε λογαριασμό της εταιρείας. Ο αιτητής έδωσε την συγκατάθεση του πλην όμως ζήτησε όπως ο λογαριασμός παραμείνει παγιοποιημένος (βλ. Τεκ. 9 και 10). Περαιτέρω στις 16.4.2018 έλαβε ηλεκτρονικό μήνυμα από την Τράπεζα Κύπρου για έγκριση σχετικά με χρέωση τρεχούμενου λογαριασμού της εταιρείας για το ποσό των €2.073,27 αναφορικά με ακύρωση κρατήσεων σε διαμερίσματα της εταιρείας (βλ. Τεκ. 11). Είναι η θέση του ότι από τα πιο πάνω εισερχόμενα εμβάσματα στους λογαριασμούς της εταιρείας προκύπτει ότι έγιναν ή επίκεινται επισκέψεις ενοικιαστών στην περιουσία της εταιρείας για τις οποίες δεν γνωρίζει λόγω της άρνησης των καθ' ων η αίτηση να του παραδώσουν όλα τα έγγραφα. Μετά από έρευνα που διενήργησε στο διαδίκτυο εντόπισε αναρτημένες διαφημίσεις ακινήτων που διαχειρίζεται η εταιρεία και ως εκ τούτου μπορούν να ενοικιαστούν οποιαδήποτε στιγμή (βλ. Τεκ. 12). Σε μία από τις ιστοσελίδες ορίζεται ως άτομο επικοινωνίας, ο καθ' ου η αίτηση 1, και ως διεύθυνση και τηλέφωνο επικοινωνίας καθορίζεται το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και το τηλέφωνο αυτής. Επιπρόσθετα στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι ευδιάκριτο το όνομα και το λογότυπο της εταιρείας. Σε άλλη ιστοσελίδα και συγκεκριμένα στη σελίδα επικοινωνίας είναι ευδιάκριτη στο χάρτη η τοποθεσία του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας. Από περαιτέρω έρευνα που διενήργησε στις 5.9.2018 στις ιστοσελίδες tripadvisor.com, bookcyprus.com και booking.com διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε διαθεσιμότητα για επαύλεις της εταιρείας για αρκετές μέρες του Σεπτέμβρη και Οκτώβρη του 2018 (βλ. Τεκ. 13, 14, 15 και 16). Έτσι, ως αναφέρει, προκύπτει ότι τα ακίνητα που ανήκουν ή διαχειρίζεται η εταιρεία είναι ενοικιασμένα και τα έσοδα δεν καταλήγουν στην εταιρεία και υπεύθυνοι είναι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2. Ο αιτητής, ως δηλώνει, δεν είναι σε θέση να γνωρίζει το ύψος των ποσών που αποξενώνονται καθότι δεν έχει στην διάθεση του οικονομικά στοιχεία. Μετά τον διορισμό του αιτητή οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ως προβάλλεται, αποξένωσαν τους λογαριασμούς της ΑΗΚ από την εταιρεία δηλαδή οι εν λόγω λογαριασμοί που αφορούν τα ακίνητα ιδιοκτησίας ή και διαχείρισης της εταιρείας δεν είναι πλέον εγγεγραμμένοι στο όνομα της (βλ. Τεκ. 17). Επισημαίνει ότι η αποξένωση της κινητής περιουσίας της εταιρείας, ως αναφέρεται, είναι πρόδηλη και από τις καταστάσεις των τραπεζικών λογαριασμών που διατηρούσε η τελευταία. Η κίνηση που παρουσιάζουν μετά τον διορισμό του αιτητή δηλαδή οι καταθέσεις και τα εμβάσματα αρχικά ελαττώθηκαν και ακολούθως μετά την παγιοποίηση τους ουσιαστικά σταμάτησαν (βλ. Τεκ. 18, 19 και 20). Συνεπώς, ως ισχυρίζεται, προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι καθ' ων η αίτηση αποξενώνουν κινητή περιουσία της εταιρείας. Ο αιτητής αναγνωρίζει ότι πράγματι δεν ετοίμασε την κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας όπως του παραχωρείται το δικαίωμα με βάση το πιο πάνω διάταγμα εν όψει του γεγονότος ότι οι καθ' ων η αίτηση αρνούνται να συνεργαστούν μαζί του αφού δεν του παρέδωσαν όλα τα απαραίτητα στοιχεία και έγγραφα. Επιπρόσθετα αναζήτησε στοιχεία και από τους λογιστές της εταιρείας χωρίς όμως αποτέλεσμα (βλ. Τεκ. 21). Έτσι δεν έχει πλήρη εικόνα των υποθέσεων της εταιρείας. 6. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1 ο οποίος, ως αναφέρει, είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος και από τον καθ' ου η αίτηση 2. Επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι οι όροι του διατάγματος δεν είναι ξεκάθαροι και αδιαμφισβήτητοι ως επίσης δεν καθορίζεται ο χρόνος που πρέπει να παραδοθούν τα στοιχεία που αναφέρονται στην παρ. 1 του διατάγματος. Διευκρινίζεται ότι διατάχθηκαν να παραδώσουν «τα αναγκαία έγγραφα» χωρίς να γνωρίζουν τι είναι αναγκαίο και απαραίτητο αφού δεν καθορίζονται και επιπρόσθετα η χρησιμοποίηση της φράσης «και/ή» δημιουργεί αμφιβολίες ως προς τα ποια έγγραφα θα πρέπει να παραδοθούν και απαιτούνται για την άσκηση των εξουσιών του αιτητή. Περαιτέρω γίνεται αναφορά σε βεβαιώσεις της εταιρείας χωρίς να επεξηγείται τι είδους βεβαιώσεις. Επιπρόσθετα το διάταγμα ρητά προνοούσε ότι αν παραλείψουν να ετοιμάσουν την κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας σε μορφή ένορκης δήλωσης εντός 14 ημερών από την έκδοση του διατάγματος, επιτρέπεται στην παραλήπτη/διαχειριστή να την ετοιμάσει με βάση τα στοιχεία που θα περιέλθουν στην κατοχή του μέχρι τότε. Προβάλλεται ότι προκαλείται σύγχυση αφού αντιλήφθηκαν ότι ακόμη και εάν δεν παρέδιδαν την κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας, αυτή θα ετοιμαζόταν από τον αιτητή και άρα δεν τίθεται θέμα παρακοής διατάγματος του Δικαστηρίου. Προβάλλεται ότι σύμφωνα με το πιο πάνω διάταγμα η κατάσταση θα έπρεπε να ετοιμαστεί είτε από τους καθ' ων η αίτηση είτε από τον αιτητή. Επομένως δεν ήταν αναγκαίο να ετοιμαστεί αποκλειστικά από αυτούς και γι' αυτό δεν έγινε. Οι καθ' ων η αίτηση αναγνωρίζουν ότι πράγματι αποστάληκε σε αυτούς η επιστολή ημερ. 22.6.2018 και ότι το διάταγμα επιδόθηκε στις 25.6.2018 στον καθ' ου η αίτηση 1 και στις 2.7.2018 στον καθ' ου η αίτηση 2. Ακολούθως συναντήθηκαν με τους δικηγόρους τους οι οποίοι τους συμβούλεψαν ότι οι όροι του διατάγματος είναι ασαφείς. Δεν γνώριζαν τι όφειλαν να παραδώσουν στον αιτητή και εντός ποιου χρονικού πλαισίου και έτσι, ως προβάλλεται, δεν υφίσταται ηθελημένη παρακοή. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση επισημαίνεται ότι πράγματι ο αιτητής μετέβηκε την 12.7.2018 στα γραφεία της εταιρείας χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση και χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο. Ο καθ' ου η αίτηση 1 αποχώρησε καθότι η ανήλικη θυγατέρα του ήταν ασθενής και αφού του εξήγησε το επείγον του ζητήματος τον παρέπεμψε στη δικηγόρο του. Οι καθ' ων η αίτηση αναγνωρίζουν ότι πράγματι η εταιρεία ασχολείται με την ενοικίαση των ακινήτων της πλην όμως δεν υπενοικιάζει. Για την προώθηση τους, τα ακίνητα ήταν αναρτημένα σε διάφορες ιστοσελίδες και ως στοιχεία επικοινωνίας ήταν πάντοτε αυτά της εταιρείας. Κάποιες όμως από τις διαφημίσεις που παρουσιάζονται από τον αιτητή δεν αφορούν κατοικίες της εταιρείας. Επιπρόσθετα επισημαίνουν ότι μερικά από τα ακίνητα της ήταν ενοικιασμένα πολύ πιο πριν τον διορισμό του αιτητή και τα λεφτά έχουν ήδη κατατεθεί στους λογαριασμούς της εταιρείας. Οι εισπράξεις από μεταγενέστερες ενοικιάσεις, ως αναφέρεται, καταλήγουν σε άλλους λογαριασμούς της εταιρείας και από αυτούς πληρώνονται οι υποχρεώσεις της. Δηλώνουν ότι ουδεμία αποξένωση γίνεται από τους καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και όλα τα χρήματα ανακυκλώνονται εντός της εταιρείας και πληρώνονται οι τρέχουσες υποχρεώσεις της. Αναγνωρίζεται ότι εξόφλησαν τους λογαριασμούς της ΑΗΚ πλην όμως με αυτό τον τρόπο δεν αποξένωσαν περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Ο αιτητής, ως αναφέρεται στις 12.7.2018 επισκέφθηκε το Κοινοτικό Συμβούλιο Πισσουρίου και απαιτούσε να διακόψουν την παροχή νερού στα ακίνητα της εταιρείας. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται ότι ο αιτητής παγιοποίησε όλους τους λογαριασμούς της εταιρείας με αποτέλεσμα τα λεφτά να μην μπορούν να κατατίθενται σε αυτούς αφού δεν θα μπορούν να πληρώνονται οι τρέχουσες υποχρεώσεις της. Οποιαδήποτε εισοδήματα της εταιρείας, ως διατυπώνεται, ανακυκλώνονται σ' αυτήν και δεν γίνεται οποιαδήποτε αποξένωση. Περαιτέρω προβάλλεται ότι ο διορισμός του αιτητή αμφισβητείται, και καταχωρίστηκε σχετικά, η αγωγή με αρ. 612/2018. Ο διορισμός του, ως προβάλλεται, δεν έχει επικυρωθεί από το Δικαστήριο και δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε διάταγμα για να του παραδώσουν την εταιρεία, γι' αυτό και δεν συνεργάζονται μαζί του. Είναι η θέση τους όμως ότι δεν είχαν πρόθεση να παρακούσουν τα διατάγματα του Δικαστηρίου. 7. Αγορεύοντας η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ηθελημένη ανυπακοή. Τα διατάγματα του Δικαστηρίου, ως ανέφερε, ήταν σαφή, καθορίζουν χρόνο συμμόρφωσης και οι δε καθ' ων η αίτηση, παραδέχονται ότι δεν παρέδωσαν τα έγγραφα που περιγράφονται στο διάταγμα ως επίσης αποδέχονται ότι αποξένωσαν κινητή περιουσία της εταιρείας. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση η οποία ανέφερε ότι η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη καθότι (
- i)είναι καταχρηστική, (
- ii)ο αιτητής δεν θα πρέπει να ακουστεί αφού αυτός είναι που παράκουσε το διάταγμα του Δικαστηρίου. Δεν ετοίμασε την κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας εντός 14 ημερών από την έκδοση του διατάγματος, (iii) οι όροι του διατάγματος είναι ασαφείς και επιπρόσθετα δεν καθορίζεται χρόνος παράδοσης των στοιχείων, (
- iv)η οπισθογράφηση του διατάγματος είναι λανθασμένη και τέλος (
- v)με βάση τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση δεν έχει αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή. 8. Εισήγηση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι η αίτηση είναι καταχρηστική καθότι ο αιτητής ενώ γνώριζε ότι αμφισβητείτο η εγκυρότητα του διορισμού του, δεν ανέμενε να εκδικαστεί η μονομερής αίτηση και προχώρησε στην καταχώριση της παρούσας αίτησης παρακοής. Έτσι, ως προβάλλεται, σκοπός του δεν είναι άλλος από το να ασκήσει αθέμιτη πίεση στους καθ' ων η αίτηση. Όπως έχει νομολογηθεί η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση κατάχρησης των διαδικασιών είναι σύμφυτη. Η κλασσική διατύπωση των αρχών που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας για την αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών του δικαστηρίου έχει γίνει στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου." Στην Περέλλα (πιο πάνω) έγινε αναφορά στην Constantinides ν. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, στην οποία αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής δικαιοδοσίας. Αποφασίστηκε, επίσης, ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές, και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της (βλ. Αναφορικά με αίτηση της Beogradska D.D., Πολ. Έφ. 9495, ημερ. 6.9.1996). Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου υιοθέτησε την ίδια προσέγγιση στην Re Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
(1993)1 C.L.R. 248. Αποφάσισε ότι: "... Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου...". (Βλ. Re Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Αρ. 3)
(1995)1 Α.Α.Δ. 361, Τρύφωνος ν. Επίσημου Παραλήπτη κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 706 και Re Ηλίας Ηλία (Αρ. 3)
(1995)1 Α.Α.Δ. 786). Στην προκείμενη περίπτωση το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε το πιο πάνω διάταγμα το οποίο βρίσκεται σε ισχύ. Το γεγονός ότι οι καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν την εγκυρότητα του διορισμού του αιτητή ως επίσης το γεγονός ότι ο τελευταίος δεν ανέμενε να εκδικαστεί η μονομερής αίτηση και προχώρησε στην καταχώριση της παρούσας αίτησης παρακοής, δεν συνιστούν αθέμιτη πίεση στους καθ' ων η αίτηση, ως οι τελευταίοι προβάλλουν και περαιτέρω δεν καταδεικνύεται οποιασδήποτε μορφής κατάχρηση. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. 9. Εισήγηση ότι ο αιτητής δεν θα πρέπει να ακουστεί καθότι αυτός είναι που παράκουσε το διάταγμα του Δικαστηρίου. Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει στον αιτητή να ακουστεί αφού αυτός είναι που καταφρονεί διαταγή του Δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να μην επιτρέψει σε διάδικο που καταφρονεί διαταγή του Δικαστηρίου να ακουστεί σε άλλη διαδικασία από την υπόθεση που εκδηλώθηκε η ανυπακοή εφόσον κριθεί ότι η παρακοή του παρεμβάλλει εμπόδια στην απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.ά.
(1992)1Β Α.Α.Δ. 1453 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Στην παρούσα υπόθεση, με την πιο πάνω απόφαση που εκδόθηκε επιτρέπεται στον παραλήπτη/διαχειριστή να ετοιμάσει την κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας στην περίπτωση που οι καθ' ων η αίτηση παραλείψουν να την ετοιμάσουν εντός 14 ημερών από την έκδοση του διατάγματος. Από το κείμενο του άρθρου 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), προκύπτει ότι για να είναι επιβλητό (enforceable) ένα διάταγμα του Δικαστηρίου πρέπει να είναι είτε αναγκαστικό (coercive order) είτε διατακτικό (mandatory) είτε απαγορευτικό (prohibitory). Αναγνωριστικά διατάγματα δικαιώματος τα οποία εκδίδονται δυνάμει του Άρθρου 41 του Ν. 14/60 δεν είναι επιβλητά δυνάμει του Άρθρου 42 (βλ. Πετράκη ν. Ann-Marie Marks Petraki
(2002)1Β Α.Α.Δ. 911). Με την πιο πάνω απόφαση που εκδόθηκε μονομερώς το Δικαστήριο επιτρέπει στον αιτητή να καταχωρίσει την κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας στην περίπτωση που οι καθ΄ ων η αίτηση παραλείψουν να το πράξουν εντός της πιο πάνω προθεσμίας. Δεν είναι επιβλητό διάταγμα αφού δεν εμπίπτει στην πιο πάνω κατηγορία διαταγμάτων. Και έτσι να μην είχαν τα πράγματα, που δεν συμβαίνει, η μη ετοιμασία της κατάστασης υποθέσεων της εταιρείας από τον αιτητή δεν παρεμβάλλει εμπόδια στην απονομή της δικαιοσύνης. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. 10. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την τιμωρία προσώπου για ανυπακοή σε δικαστικό διάταγμα αντλείται από το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου που αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο ενώ οι δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της δικαιοδοσίας αυτής καθορίζονται στην Δ.42 Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Από την ιδία τη φύση της διαδικασίας παρακοής ως οιονεί ποινικής (βλ. Halin v. Timur
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 424), αναφύεται η ανάγκη πλήρους και αποτελεσματικής διαπίστωσης ύπαρξης των πιο κάτω προϋποθέσεων, επί ποινή ακυρότητας της διαδικασίας, (Μακρίδης
(1991)1 Α.Α.Δ. 401): α. Ύπαρξη διατάγματος. β. Ύπαρξη αναγκαίας οπισθογράφησης. γ. Προσωπική επίδοση του διατάγματος. δ. Προσωπική επίδοση της αιτήσεως παρακοής. Σχετική επί του θέματος της ικανοποίησης των προϋποθέσεων για απόδειξη παρακοής είναι η υπόθεση Ονουφρίου ν. Bye
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 371. Αναγνωρίστηκε ότι η φύση της διαδικασίας, όντας οιωνεί ποινική, θα πρέπει να καταδειχθεί ότι η παρακοή διατάγματος είναι ηθελημένη και να αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309). Η απόδειξη της ηθελημένης ανυπακοής, είναι προαπαιτούμενο για στοιχειοθέτηση της καταφρόνησης σε διάταγμα Δικαστηρίου (βλ. Mouzouris a.o. v. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309 και Sazen Fast Food Ltd v. Χ. Λειβαδ. & Σία Λτδ κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 472). Το ίδιο το αποτέλεσμα της ανυπακοής από μόνο του δεν είναι αρκετό. Θα πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου (Έφεση Αρ. 4/2014, Ιακώβου ν. Γεωργίου, ημερ. 2 Ιουνίου 2017). Στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Poliakova (Aρ. 1)
(2011)1 Α.Α.Δ. 356, επισημάνθηκε ότι: «Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει της ποινικής διαδικασίας όχι μόνο λόγω του γεγονότος ότι επιφέρει ανάλογες σοβαρές είτε οικονομικές κυρώσεις υπό τύπο προστίμου ή κατάσχεση περιουσίας, είτε ακόμη και στέρηση ελευθερίας με φυλάκιση, αλλά και διότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται. (In re Bramblevale Ltd [1970] Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd v. Gasco (No. 2) [1988] 1 All E.R. 975). Η αστική παρακοή κατά συνέπεια κρίνεται ως υπαρκτή μόνο εφόσον ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο στον αναμενόμενο βαθμό, υπερπηδώντας το βάρος απόδειξης που έχει που είναι αυτό της βεβαιότητας ενοχής πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (δέστε και David Bean: Injunctions 8η έκδ.
(2004)σελ. 90-1 παρ. 6.18 και 6.19, όπου περιγράφεται και η όλη διαδικασία στη δικάσιμο). Γι' αυτό το λόγο η νομολογία έχει διαχρονικά και με συνέπεια ακολουθήσει τη γραμμή ότι για να είναι δυνατή η τιμωρία ενός καθ' ου η αίτηση, τα διατάγματα θα πρέπει να εξειδικεύονται με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια ώστε να μην αφήνεται αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και υπό ποία ιδιότητα. Η πράξη ή παράλειψη του καθ' ου για την οποία εκ των υστέρων ζητείται η τιμωρία του, πρέπει να εμπίπτει εντός των ρητών και αναμφισβήτητων προδιαγραφών που το λεκτικό του διατάγματος καταγράφει. (δέστε τις υποθέσεις Iberian Trust Ltd v. Founders Trust and Investment Co Ltd [1932] All E.R. 176 [Repr.] και P.A. Thomas & Co and Others v. Mould and Others [1968] 1 All E.R. 963). Στο σύγγραμμα των Borris & Lowe: "The Law of Contempt" 2η έκδ., σελ. 395, αναφέρεται ότι: «Thus although persons are under a duty to comply strictly with the terms of an injuction, the Courts will only punish a person for contempt upon adequate proof of the following points. First, it must be established that the terms of the injunction are clear and unambiquous; secondly it must be shown that the defendant has had proper notice of such terms; and thirdly, there must be clear proof that the terms have been broken by the defendant.» Για να καταδειχθεί παρακοή, όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Μαύρος v. Στυλιανού κ.ά.
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2389, πρέπει να ικανοποιείται και η αντικειμενική υπόσταση («actus reus»), αλλά και η υποκειμενική υπόσταση («mens rea»), του αδικήματος της αστικής καταφρόνησης όπως προδιαγράφεται στο Άρθρο 42 του Νόμου αρ. 14/60. Στη δε υπόθεση Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309, λέχθηκε με αναφορά στη Mouzouris v. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287, ότι: «... ... για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί η ηθελημένη ανυπακοή του καθ' ου η αίτηση προς την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί· πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του δικαστηρίου.» Τυχόν παράβαση των όρων ενός διατάγματος χωρίς πρόθεση ή κατά τυχαίο τρόπο δεν επιφέρει βεβαίως την καταδίκη του καθ' ου, εφόσον η συμπεριφορά του δεν κατέδειξε είτε αδιαφορία προς το διάταγμα, είτε εκ προθέσεως καταστρατήγηση των όρων του (δέστε Fairclough& Sons v. Manchester Ship Canal Co. (No. 2) [1897] Sol Jo 225 και Borrie & Lowe 2η έκδ. σελ. 400-1). .. Αναφέρεται μάλιστα στους Borrie & Lowe's Law of Contempt - ανωτέρω - σελ. 401, ότι όταν εγείρεται θέμα παρακοής σε θετική διαταγή τότε: «... ... it is the duty of the defendants to find out the proper means of obeying the order and although it may be a defence to show that compliance with the order was impossible, the burden of proving such impossibility is upon the defendants.» (A-G v. Walthamstow UDC [1985] 11 TLR 533).» ................................ Όσον αφορά το "mens rea" που πρέπει να διαπιστώνεται, αρκεί να λεχθεί, εφόσον η πρωτόδικη απόφαση δεν προέβηκε σε σχετικό εύρημα, ότι η ένοχη διάνοια ως προς το ηθελημένο της παρακοής εξάγεται από τα όλα περιστατικά της υπόθεσης. Η κλασσική τοποθέτηση εμπεριέχεται στην υπόθεση Stancombe v.Trowbridge UDC
(1910)2 Ch 190, ότι όπου διάταγμα απαγορεύει κάποια πράξη, η ίδια η εκτέλεση της πράξης αποτελεί την αναγκαία ένοχη διάνοια, και ". it is no answer to say that the act was not contumacious in the sense that, in doing it, there was no direct intention to disobey the order.". Στη γνωστή υπόθεση Attorney-General v. Newspaper Publishing Plc
(1987)3 W.L.R. 942 (υπόθεση του βιβλίου "Spycatcher"), o Sir John Donaldon M.R. στη σελ. 976 είπε: "Mens rea in the law of contempt is something of a minefield. The reason is that it is wholly the creature of the common law and has developed on a case by case basis and no doubt it will continue to do so." Η αναγκαία πρόθεση δύναται να εξαχθεί από όλα τα στοιχεία και όσο πιο εμφανής η απείθεια στο διάταγμα τόσο πιο εύλογα καταλογίζεται ένοχη διάνοια».
- Έχοντας σκιαγραφήσει τις αρχές που διέπουν το επίδικο ζήτημα στη συνέχεια θα εξεταστούν οι εκατέρωθεν εισηγήσεις και να διαπιστωθεί κατά πόσο έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ηθελημένη ανυπακοή στο διάταγμα του Δικαστηρίου.
- Εισήγηση ότι το λεκτικό του διατάγματος είναι ασαφές. Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι υφίσταται ασάφεια στους όρους του διατάγματος του Δικαστηρίου αφού δεν καθορίζεται με την απαραίτητη σαφήνεια που απαιτείται ποια έγγραφα θα πρέπει να παραδοθούν στον αιτητή. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η θέση της άλλης πλευράς η οποία επισήμανε ότι προσδιορίζονται με επάρκεια και σαφήνεια τα έγγραφα που διατάχθηκαν να παραδώσουν οι καθ' ων η αίτηση στον αιτητή. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στα πλαίσια μονομερούς αίτησης εξέδωσε διάταγμα με το οποίο διατάσσονται οι καθ' ων η αίτηση να παραδώσουν στον αιτητή «. όλα τα αναγκαία έγγραφα ή και αρχεία ή και βιβλία ή και λογιστικά βιβλία ή και ενοικιαστήρια έγγραφα και/ή αγοραπωλητήρια έγγραφα και/ή βεβαιώσεις της εταιρείας σε οιαδήποτε μορφή και με οποιοδήποτε τρόπο, έντυπα και/ή ηλεκτρονικά ή και άλλως πως, και Κατάσταση Υποθέσεων (Statement of Affairs) της Εταιρείας σε μορφή Ένορκης Δήλωσης, τα οποία είναι απαραίτητα προς άσκηση των εξουσιών ή και αρμοδιοτήτων του, ως Παραλήπτης/Διαχειριστής της Εταιρείας .». Με το πιο πάνω διάταγμα καλούνται να παραδώσουν όλα τα «αναγκαία» έγγραφα τα οποία είναι «απαραίτητα» για την άσκηση των εξουσιών του παραλήπτη, χωρίς αυτά να προσδιορίζονται με την απαραίτητη επάρκεια και σαφήνεια που απαιτείται. Η αναφορά στο διάταγμα σε αναγκαία έγγραφα είναι γενική και αόριστη. Πέραν δε τούτου στο πιο πάνω διάταγμα επιζητείται από τους καθ' ων η αίτηση να παραδώσουν βεβαιώσεις της εταιρείας. Και πάλιν δεν προσδιορίζεται με την απαραίτητη επάρκεια και σαφήνεια που απαιτείται από τι αποτελούνται οι βεβαιώσεις αυτές. Επιπρόσθετα, πέραν των πιο πάνω, επιζητείται η παράδοση των εγγράφων που περιγράφονται πιο πάνω και ανάμεσα σ' αυτά, χρησιμοποιείται η φράση «ή και», με αποτέλεσμα να δημιουργεί αμφιβολίες ως προς το κατά πόσον θα πρέπει να δοθούν συλλήβδην ή μερικά από τα έγγραφα που αναφέρονται στο διάταγμα. Περαιτέρω οι καθ' ων η αίτηση διατάχθηκαν να παραδώσουν και κατάσταση υποθέσεων (statement of affairs) της εταιρείας σε μορφή ένορκης δήλωσης. Η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή επισήμανε ότι η συγκεκριμένη αναφορά είναι σαφής αφού πρόκειται για συγκεκριμένο και ειδικό έγγραφο το οποίο θα πρέπει να παραδώσουν οι καθ' ων η αίτηση δυνάμει του άρθρου 340 του περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.
- Με το πιο πάνω διάταγμα οι καθ' ων η αίτηση διατάχθηκαν να παραδώσουν «και Κατάσταση Υποθέσεων (statement of affairs) της εταιρείας υπό μορφή ένορκης δήλωσης». Το άρθρο 340 του περί Εταιρειών Νόμου ρητά προνοεί ότι πρέπει να ετοιμαστεί και να υποβληθεί στον παραλήπτη έκθεση με τον καθορισμένο τύπο της περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας και σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 341 του πιο πάνω Νόμου, η εν λόγω έκθεση πρέπει να εκθέτει κατά την ημερομηνία του διορισμού του παραλήπτη τις λεπτομέρειες του ενεργητικού της εταιρείας, οφειλές και υποχρεώσεις, τα ονόματα, διευθύνσεις και επαγγέλματα των πιστωτών της, τις εγγυήσεις που κατέχονται από αυτούς αντίστοιχα, τις ημερομηνίες κατά τις οποίες δόθηκαν αντίστοιχα οι εγγυήσεις και τέτοια περαιτέρω ή άλλη πληροφορία που δυνατόν να καθοριστεί. Στα πιο πάνω άρθρα δεν γίνεται αναφορά σε κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας, όπως προσδιορίζεται στο διάταγμα αλλά σε έκθεση της περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας. Η παρούσα διαδικασία προσομοιάζει της ποινικής και σαν τέτοια δεν επιτρέπονται εικασίες όσον εύλογες και αν είναι. Στην προκείμενη περίπτωση δεν καθορίζονται τα στοιχεία τα οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει η πιο πάνω κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας. Δεν είναι η περίπτωση όπου διατάχθηκαν οι καθ' ων η αίτηση να παραδώσουν την έκθεση της περιουσιακής κατάστασης της εταιρείας που προνοείται στα άρθρα 340 και 341 του περί Εταιρειών Νόμου. Συνακόλουθα η αναφορά στο διάταγμα σε κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας (statement of affairs) δεν είναι σαφής. Αντιθέτως πρόκειται για γενική και αόριστη αναφορά. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω οι όροι που περιγράφονται στην πρώτη παράγραφο του διατάγματος, όχι μόνο δεν είναι σαφείς αλλά και επιδέχονται άλλη εξήγηση.
- Εισήγηση ότι το διάταγμα δεν καθορίζει χρόνο συμμόρφωσης. Πέραν των πιο πάνω η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι το διάταγμα δεν καθορίζει χρόνο συμμόρφωσης. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή η οποία επισήμανε ότι σύμφωνα με την οπισθογράφηση του διατάγματος οι καθ' ων η αίτηση θα έπρεπε να είχαν συμμορφωθεί αμέσως. Όπως προκύπτει από το διάταγμα, μέρος αυτού είναι προστακτικό και μέρος αυτού είναι απαγορευτικό αφού, όπως έχει επισημανθεί, διατάσσονται να παραδώσουν τα έγγραφα που περιγράφονται πιο πάνω και περαιτέρω απαγορεύεται στους καθ' ων η αίτηση να πωλήσουν και/ή αποξενώσουν με οποιονδήποτε τρόπο κινητή ή ακίνητη περιουσία της εταιρείας. Στην περίπτωση προστακτικού διατάγματος (to do an act), σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα της Δ.34 θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, πρέπει να αναφέρεται ο χρόνος εντός του οποίου θα πρέπει να γίνει η πράξη (shall state the time ., within which the act is to be done). Στην προκείμενη περίπτωση η οπισθογράφηση του διατάγματος έχει ως ακολούθως: «Εάν εσείς . αμελήσετε να υπακούσετε στο αναφερόμενο διάταγμα αμέσως και/ή εντός της πιο πάνω προθεσμίας, σεις μεν υπόκεισθε σε σύλληψη η δε περιουσία σας σε κατάσχεση.» Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι από το πιο πάνω λεκτικό της οπισθογράφησης όχι μόνο δεν καθορίζεται ο χρόνος συμμόρφωσης αλλά δημιουργεί και ασάφεια και εξηγώ. Πότε θα έπρεπε να συμμορφωθούν οι καθ' ων η αίτηση με το προστακτικό διάταγμα; Αμέσως ή εντός της πιο πάνω προθεσμίας η οποία, να σημειωθεί, δεν καθορίζεται. Εκείνο που αναφέρεται στην παρ. 2 του διατάγματος είναι ότι στην περίπτωση που οι καθ' ων η αίτηση δεν παραδώσουν τα έγγραφα, εντός 14 ημερών από την έκδοση του διατάγματος, τότε επιτρέπεται στον παραλήπτη/διαχειριστή να ετοιμάσει την κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας. Εν κατακλείδι, αναφορικά με το προστακτικό διάταγμα όπως αυτό περιγράφεται πιο πάνω, δεν καθορίζεται ο χρόνος εντός του οποίου θα πρέπει να παραδώσουν τα έγγραφα που περιγράφονται στην παρ.
- Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω οι όροι που τέθηκαν στην πρώτη παράγραφο του διατάγματος δεν είναι σαφείς και επιπρόσθετα δεν καθορίζεται ο χρόνος συμμόρφωσης των καθ' ων η αίτηση. Έτσι δεν έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ηθελημένη ανυπακοή σε σχέση με τα όσα καθορίζονται στην παρ. 1 του διατάγματος.
- Εισήγηση ότι δεν υφίσταται ηθελημένη ανυπακοή σε σχέση και με το απαγορευτικό διάταγμα. Όπως έχει επισημανθεί πιο πάνω, πέραν του προστακτικού διατάγματος, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε και διάταγμα με το οποίο απαγορεύει στους καθ' ων η αίτηση να πωλήσουν και/ή να αποξενώσουν με οποιοδήποτε τρόπο κινητή ή ακίνητη περιουσία της εταιρείας. Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή σε σχέση με το πιο πάνω απαγορευτικό διάταγμα. Επισήμανε ότι δεν εκδόθηκε διάταγμα για παράδοση της εταιρείας, δεν απαγορεύτηκε σε αυτούς να λαμβάνουν έσοδα από την εκμετάλλευση οποιωνδήποτε ακινήτων της εταιρείας ως επίσης δεν διατάχθηκαν να παραδώσουν οποιαδήποτε ενοίκια. Περαιτέρω, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, δεν αποξενώνεται οποιαδήποτε περιουσία της εταιρείας αφού όπως αναφέρεται, τα έσοδα κατατίθενται σε λογαριασμούς της εταιρείας οι οποίοι δεν είναι παγιοποιημένοι και χρησιμοποιούνται για την κάλυψη των αναγκών της. Οι καθ' ων η αίτηση είναι αυτοί που τους διαχειρίζονται. Έτσι, ως εισηγήθηκε, δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί ηθελημένη ανυπακοή. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του αιτητή η οποία επισήμανε ότι με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση γίνεται ρητή παραδοχή ότι όντως τα έσοδα που προκύπτουν από τις εργασίες της υπό διαχείριση εταιρείας δεν καταλήγουν σε αυτήν, στην οποία νόμιμος και μόνος αντιπρόσωπος είναι ο αιτητής, αλλά σε άλλους λογαριασμούς οι οποίοι τυγχάνουν διαχείρισης από τους καθ' ων η αίτηση. Έτσι, ως εισηγήθηκε, έχει αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή και ειδικότερα ότι έχουν αποξενώσει κινητή περιουσία. Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι το πιο πάνω απαγορευτικό διάταγμα είναι σαφές και δεν επιδέχεται οποιαδήποτε άλλη εξήγηση. Απαγορεύτηκε στους καθ' ων η αίτηση όχι μόνο να πωλήσουν αλλά και να αποξενώσουν οποιανδήποτε κινητή η ακίνητη περιουσία της εταιρείας. Στη συνέχεια θα εξεταστεί κατά πόσο έχει αποδειχθεί ότι οι καθ' ων η αίτηση ηθελημένα παράκουσαν το πιο πάνω απαγορευτικό διάταγμα. Όπως έχει ήδη επισημανθεί, τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση εκτίθενται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση. Οι δε ενόρκως δηλούντες δικαιωματικά δεν αντεξετάστηκαν. Σύμφωνα με την γενικότερη αρχή, με τον διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. Στην περίπτωση που το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας τότε οι διευθυντές αυτής ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική της δραστηριότητα (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Ν. Χατζηρούσου
(2011)1 Γ Α.Α.Δ. 1703, Moss Steamship Co. V. Whinney
(1912)A.C. 254 και Comba Holdings UK Ltd v. Homan
(1986)3 All E.R. 94). Στην προκείμενη περίπτωση προκύπτει από το σύνολο των γεγονότων ότι ο αιτητής στις 21.3.2018 διορίστηκε παραλήπτης/διαχειριστής της πιο πάνω εταιρείας δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 20.9.
- Με το πιο πάνω ομόλογο, η εταιρεία επιβάρυνε ολόκληρη την επιχείρηση (undertaking) και την κάθε μορφής περιουσία της που βρίσκεται οπουδήποτε, τωρινή ή μελλοντική (βλ. Τεκ. 2). Οι καθ' ων η αίτηση επισημαίνουν ότι αμφισβητείται ο διορισμός του Παραλήπτη/Διαχειριστή. Δεν υφίσταται οποιαδήποτε απόφαση που να ακυρώνει ή και να ανακαλεί τον διορισμό του πιο πάνω προσώπου. Εκείνο που υφίσταται όμως είναι το διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο απαγορεύει στους καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 να πωλήσουν ή και να αποξενώσουν κινητή ή ακίνητη περιουσία της εταιρείας και οφείλουν να υπακούσουν σ΄ αυτό. Οι καθ΄ ων η αίτηση, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, αρχικά δηλώνουν ότι κάποια από τα ακίνητα της εταιρείας ήταν ενοικιασμένα πολύ πιο πριν από τον διορισμό του παραλήπτη και τα λεφτά έχουν ήδη κατατεθεί στους λογαριασμούς της εταιρείας και στη συνέχεια αναφέρουν τα ακόλουθα: «
- . Λόγω της παγοποίησης τους όμως δεν έχουμε πρόσβαση σε αυτούς και δεν μπορούμε να παρουσιάσουμε τις σχετικές αποδείξεις. Οι εισπράξεις όμως από μεταγενέστερες ενοικιάσεις σαφέστατα καταλήγουν σε άλλους λογαριασμούς της εταιρείας και από τις εισπράξεις πληρώνονται οι υποχρεώσεις της εταιρείας. Πως άλλωστε θα συνεχίζετο η δραστηριότητα της. Αντίθετη προσέγγιση θα σήμαινε την ολοκληρωτική καταστροφή και παγοποίηση των λειτουργιών της εταιρείας μας.
- . Όλα τα λεφτά ανακυκλώνονται εντός της εταιρείας και πληρώνονται οι τρέχουσες υποχρεώσεις της. . Επομένως η εταιρεία μπορεί να συνεχίσει να δραστηριοποιείται και αυτό κάνει. Τυχόν εισοδήματα της όμως δεν αποξενώνονται από τους διευθυντές της όπως παραπλανητικά αναφέρει ο Αιτητής. Απλά κατατίθενται στους λογαριασμούς της εταιρείας και χρησιμοποιούνται για την κάλυψη των αναγκών της.
- . εξοφλήσαμε τους λογαριασμούς της ΑΗΚ. . Εξοφλήθηκαν οι τρέχουσες υποχρεώσεις της και πληρώνονται μέχρι σήμερα κανονικά και χωρίς κανένα πρόβλημα. .
- . από την στιγμή που παγοποίησε όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας μας τα λεφτά δεν μπορούν να κατατίθενται σε αυτούς αφού μετά αυτόματα θα «κλειδώνονται» και δεν θα μπορούν να πληρώνονται οι τρέχουσες υποχρεώσεις της εταιρίας. Όπως ανέφερα ανωτέρω οποιαδήποτε εισοδήματα της εταιρείας ανακυκλώνονται σε αυτήν. Καμία αποξένωση δεν γίνεται από κανέναν. Παρά την εκκρεμοδικία της αίτησης, η εταιρεία είχε έξοδα που έπρεπε να καλυφθούν όπως μισθοί, ηλεκτρισμός, τηλέφωνο, φόροι, κοινωνικές ασφαλίσεις. Γι' αυτό τον λόγο αναγκαστήκαμε να προβούμε στις εν λόγω ενέργειες. Για να συνεχίσει η εταιρεία την δραστηριοποίηση της και να μην παραλύσει.» Στην προκείμενη περίπτωση ο παραλήπτης/διαχειριστής είναι αυτός που είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο υπό τον έλεγχο του όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Το σημαντικό όμως είναι ότι με βάση το πιο πάνω διάταγμα του Δικαστηρίου, απαγορεύεται στους καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 να πωλήσουν ή και να αποξενώσουν κινητή ή ακίνητη περιουσία της εταιρείας. Οι ίδιοι οι καθ΄ ων η αίτηση παραδέχονται ότι λαμβάνουν εισπράξεις της εταιρείας, οι οποίες όμως καταλήγουν σε άλλους λογαριασμούς της, τους οποίους αυτοί διαχειρίζονται και ακολούθως διαθέτουν τις εισπράξεις, πληρώνοντας υποχρεώσεις της τελευταίας, όπως αυτοί επιθυμούν. Τα πιο πάνω γεγονότα συνιστούν αποξένωση της κινητής περιουσίας της εταιρείας. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υφίσταται μαρτυρία σε σχέση με το ύψος του ποσού που αυτοί αποξένωσαν πλην όμως το τελευταίο δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο ηθελημένης ανυπακοής. Διευκρινίζεται όμως ότι δεν πρόκειται για ευτελές ποσό αφού όπως οι ίδιοι αναγνωρίζουν πλήρωσαν μισθούς, ηλεκτρισμό, τηλέφωνο, φόρους και κοινωνικές ασφαλίσεις.
- Έτσι στην προκείμενη περίπτωση με βάση όλα τα ανωτέρω και την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, έχει στοιχειοθετηθεί και αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τόσο η αντικειμενική υπόσταση (actus reus) όσο και η υποκειμενική υπόσταση (mens rea) του αδικήματος της παρακοής των καθ' ων η αίτηση στο πιο πάνω διάταγμα και ειδικότερα ότι έχουν αποξενώσει κινητή περιουσία της εταιρείας και την διέθεσαν με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω. H υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος συνίσταται στην ηθελημένη ανυπακοή των καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 δηλαδή στην ύπαρξη πρόθεσης εκ μέρους τους για καταστρατήγηση των όρων του πιο πάνω απαγορευτικού διατάγματος. Συνακόλουθα για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω οι καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και 2 κρίνονται ένοχοι της ηθελημένης ανυπακοής και καταφρόνηση του διατάγματος ημερ. 14.6.
- Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα καταβληθεί. (Υπ.) .............................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΗΓ/ΑΓ Subject: Civil / General Applications / Interim Αναφορά: Παρακοή διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο