ΠΑΠΑΦΡΑΓΚΟΥ ν. ΛΥΣΣΑΝΔΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 737/16, 4/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A460 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 737/16 Μεταξύ: ΧΧΧΧ ΠΑΠΑΦΡΑΓΚΟΥ Ενάγοντας και ΧΧΧ ΧΧΧ ΛΥΣΣΑΝΔΡΟΥ Εναγόμενης ------------------ Ημερομηνία: 4 Σεπτεμβρίου, 2019 Για τον Ενάγοντα - εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο: κα Φ. Νικολάου Για την Εναγόμενη - εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα : κ. Μ. Αναστασίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγων αξιώνει το ποσό των €1.900 δυνάμει τιμολογίου και/ή υπηρεσιών και/ή εμπορευμάτων διακόσμησης που παρείχε προς την Εναγόμενη. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγων ασκεί το επάγγελμα του διακοσμητή και προς το σκοπό αυτό διατηρεί κατάστημα στο οποίο εμπορεύεται και πωλεί διάφορα είδη και/ή αντικείμενα διακόσμησης. Κατά ή περί τον Απρίλιο του 2015 ο Ενάγων συμφώνησε με την Εναγόμενη όπως της παρέχει υπηρεσίες διακόσμησης και/ή είδη διακόσμησης και/ή τέχνης. Η Εναγόμενη κατά παράβαση της συμφωνίας που συνήψαν οι διάδικοι οφείλει στον Ενάγοντα το ποσό των €1.900 το οποίο αναλύεται σε €1.000 ως υπόλοιπο των υπηρεσιών που παρείχε προς αυτήν ο Ενάγων, πλέον το ποσό των €900 το οποίο οφείλεται δυνάμει πώλησης προς την τελευταία ειδών τέχνης. Η Εναγόμενη στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της παραδέχεται ότι με έγγραφη συμφωνία ανέθεσε στον Ενάγοντα την εκπλήρωση ορισμένων εργασιών έναντι του ποσού των €2.
- Δυνάμει της προαναφερόμενης συμφωνίας κατέβαλε στον Ενάγοντα ως προκαταβολή το ποσό των €1.
- Η παροχή των υπηρεσιών του Ενάγοντα με υπαιτιότητα του τελευταίου τερματίστηκε κατά ή περί τον Αύγουστο του
- Οι υπηρεσίες που προσέφερε ο Ενάγων μέχρι τον τερματισμό των εργασιών του δεν υπερβαίνουν το ποσό των €
- Η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων παρέβη ουσιώδεις όρους της επίδικης συμφωνίας με αποτέλεσμα να καθυστερήσει κατά δύο μήνες η έναρξη λειτουργίας του εστιατορίου και/ή κέντρου αναψυχής στα πλαίσια του οποίου ο Ενάγων θα προσέφερε τις υπηρεσίες του. Η Εναγόμενη αρνείται ότι οφείλει οποιοσδήποτε ποσό στον Ενάγοντα και αξιώνει ανταπαιτητικώς το ποσό των €1.000 το οποίο ο τελευταίος έλαβε επιπλέον των εργασιών και/ή υπηρεσιών που προσέφερε προς την Εναγόμενη. Ο Ενάγων με την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην Εναγόμενη, ισχυρίζεται ότι εκπλήρωσε πλήρως τις συμβατικές του υποχρεώσεις και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης του διεκδικώντας το ποσό των €1.
- Ενόψει του ύψους του αξιούμενου ποσού της Aπαίτησης και της Aνταπαίτησης, η παρούσα αγωγή εκδικάστηκε με βάση τις πρόνοιες της διαδικασίας ταχείας εκδίκασης σύμφωνα με τη νέα Δ.30 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αμφότεροι οι διάδικοι καταχώρισαν εγγράφως τη μαρτυρία τους και μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 04.03.19 επιτράπηκε η αντεξέταση της Εναγόμενης και του ΧΧΧ Αναξαγόρα ο οποίος προσέφερε μαρτυρία για λογαριασμό της. Για λογαριασμό του Ενάγοντα μαρτυρία προσέφεραν, πέραν του Ενάγοντα, οι ΧΧΧ Πιττάλης (Μ.Ε.2) και ΧΧΧ Ευέλθοντος (Μ.Ε.3). Στην αντίπερα όχθη μαρτυρία προσέφερε η Εναγόμενη και οι ΧΧΧ Αναξαγόρα (Μ.Υ.2), ΧΧΧ Λυσάνδρου (Μ.Υ.3) και ΧΧΧ Σωτήρη (Μ.Υ.4). Σημειώνεται ότι η Απαίτηση και η Ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων στις τελικές τους αγορεύσεις επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους και αναφορά σε αυτές θα γίνει εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Μαρτυρία - Αξιολόγηση Είχα την ευκαιρία να μελετήσω ενδελεχώς τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, καθώς επίσης τη λογικότητα και τη συνοχή της μαρτυρίας τους. Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.α
(2002)1Α Α.Α.Δ. 165). Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα (Καννάουρου κ.ά ν. Σταδιώτη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Ο Ενάγων στην έγγραφη μαρτυρία του αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι κατά τον επίδικο χρόνο διατηρούσε κατάστημα διακόσμησης εσωτερικών και εξωτερικών χώρων τόσο για επαγγελματικά υποστατικά όσο και για οικίες και διαμερίσματα. Στο κατάστημα του προσέφερε προς πώληση διάφορα διακοσμητικά εκθέματα, όπως για παράδειγμα πίνακες ζωγραφικής. Γνωρίστηκε με την Εναγόμενη κατά την περίοδο των εορτών των Χριστουγέννων του 2014, όταν η τελευταία επισκέφθηκε το κατάστημα του για να αγοράσει διακοσμητικά αντικείμενα. Στα πλαίσια της εν λόγω επίσκεψης της η Εναγόμενη ανέφερε στον Ενάγοντα ότι θα δημιουργούσε χώρο εστίασης και επιθυμούσε όπως συνεργαστεί μαζί του και συγκεκριμένα όπως αναλάβει την διακόσμηση των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων του υποστατικού. Στις 18.04.15 η Εναγόμενη του ζήτησε να αναλάβει τη διακόσμηση του υποστατικού της και προς το σκοπό αυτό υπέγραψαν σχετική συμφωνία την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 στη μαρτυρία του. Με βάση την εν λόγω συμφωνία η συνολική αμοιβή του Ενάγοντα θα ήταν για το ποσό των €2.500 και η Εναγόμενη θα του κατέβαλλε ως προκαταβολή το ποσό των €1.
- Την προαναφερόμενη ημερομηνία η Εναγόμενη ανέφερε στον Ενάγοντα ότι επιθυμούσε να αγοράσει δύο πίνακες ζωγραφικής οι οποίοι εκτίθονταν προς πώληση στο κατάστημα του. Ζήτησε από τον Ενάγοντα όπως διατηρήσει τους εν λόγω πίνακες μέχρι την ολοκλήρωση του υποστατικού προκειμένου να τοποθετηθούν σε αυτό. Ο Ενάγων την πληροφόρησε ότι οι εν λόγω πίνακες κοστίζουν €500 έκαστος και ότι θα έκαμνε έκπτωση €50 για κάθε πίνακα. Η Εναγόμενη συμφώνησε με την τιμή πώλησης και διαβεβαίωσε τον Ενάγοντα ότι θα τους αγόραζε. Ακολούθως στις 28.04.15 η Εναγόμενη προσήλθε εκ νέου στο κατάστημα του Ενάγοντα όπου και κατέβαλε με επιταγή το ποσό των €1.500 ως προκαταβολή σύμφωνα με τους όρους της επίδικης συμφωνίας. Ο Ενάγων καθόλην τη διάρκεια των υπηρεσιών του απέστειλε προς την Εναγόμενη διάφορες διακοσμητικές ιδέες οι οποίες ανταποκρίνονταν στα όσα η ίδια του είχε ζητήσει και παρά ταύτα τις απέρριπτε. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να χρειάζεται να επαναλαμβάνει δύο και τρεις φορές την ίδια εργασία για να ικανοποιήσει την Εναγόμενη η οποία στο τέλος επανερχόταν στην αρχική ιδέα που της παρουσίασε. Με τον τρόπο αυτό αναγκάστηκε να καταναλώσει αρκετές εργατοώρες χωρίς ουσιαστικό λόγο. Περαιτέρω, οι συνεχείς αλλαγές στις οποίες προέβαινε η Εναγόμενη είχαν ως αποτέλεσμα το όλο έργο να ολοκληρωθεί με καθυστέρηση τον Οκτώβριο του
- Ο Εναγόμενος παραθέτει ως Τεκμήρια 4, 5 και 6 προσφορές που έλαβε από υπεργολάβους συνεργάτες του για εκτέλεση των εργασιών που του ανατέθηκαν, ως επίσης σχέδια που ετοίμασε ο ίδιος αλλά και φωτογραφίες από την πρόοδο των εργασιών τις οποίες ο ίδιος επέβλεπε. Η Εναγόμενη παρέλαβε ολοκληρωμένο το υποστατικό και απολύτως ικανοποιημένη σε σχέση με τις εργασίες που παρείχε σε αυτό ο Ενάγων στις 14.10.
- Κατά την προαναφερόμενη ημερομηνία η Εναγόμενη, μέσω του συζύγου της, ζήτησε από τον Ενάγοντα να της παραδώσει τους δύο πίνακες ζωγραφικής για να τοποθετηθούν αυθημερόν στο υποστατικό το οποίο θα ξεκινούσε τη λειτουργία του τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Παράλληλα τον διαβεβαίωσε ότι θα αποπλήρωνε σε σύντομο χρονικό διάστημα τόσο το υπόλοιπο που αφορούσε τις υπηρεσίες του Ενάγοντα δυνάμει της επίδικης συμφωνίας εκ ποσού €1.000 όσο και το τίμημα πώλησης των δύο πινάκων ζωγραφικής εκ ποσού €
- Στη συνέχεια η Εναγόμενη επισκέφθηκε τον Ενάγοντα στο κατάστημα του προκειμένου να του ζητήσει παράταση χρόνου για να αποπληρώσει τα οφειλόμενα προς αυτόν, πράγμα το οποίο ο τελευταίος αποδέχθηκε. Παρά την πίστωση χρόνου που δόθηκε στην Εναγόμενη και παρά τις οχλήσεις του Ενάγοντα προς την ίδια για τακτοποίηση των οφειλών της και τις διαβεβαιώσεις που λάμβανε ο Ενάγων μέσω γραπτών μηνυμάτων (Τεκμήρια 9 και 9Α της μαρτυρίας του Ενάγοντα) η Εναγόμενη ουδέν ποσό κατέβαλε. Στις 12.01.16 ο Ενάγων παρέλαβε επιστολή των δικηγόρων της Εναγόμενης (Τεκμήριο 10) στην οποία προβάλλονταν αναληθή γεγονότα αναφορικά με την επαγγελματική σχέση των διαδίκων. Ο Ενάγων αποτάθηκε στους δικηγόρους του οι οποίοι στις 14.01.16 απέστειλαν απαντητική επιστολή -Τεκμήριο 11 διεκδικώντας ταυτόχρονα την πληρωμή του ποσού των €1.
- Ο Μ.Ε.2 στη γραπτή μαρτυρία του ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι ασκεί το επάγγελμα του επιπλοποιού και διατηρεί συνεργασία με τον Ενάγοντα σε σχέση με διακοσμήσεις χώρων που αναλαμβάνει ο τελευταίος. Μέσα στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας ο Ενάγων αποτάθηκε στον ίδιο ρωτώντας τον κατά πόσο ενδιαφέρεται να υποβάλει προσφορά σε σχέση με το υποστατικό της Εναγόμενης. Επισκέφθηκε το υποστατικό κατά τον Μάϊο και λίγες μέρες αργότερα υπέβαλε γραπτώς την προσφορά του προς την Εναγόμενη (Τεκμήριο 1 της μαρτυρίας του). Το κυριότερο έργο το οποίο θα δημιουργούσε ήταν ένα μπαρ σε σχέση με το οποίο η Εναγόμενη θα έπρεπε να αποφασίσει το σχέδιο που επιθυμούσε μέσα από μία ποικιλία σχεδίων που της πρότεινε ο Ενάγων. Η Εναγόμενη εμφανιζόταν αναποφάσιστη σε σχέση με το σχήμα, τις διαστάσεις, το υλικό, αλλά και γενικά με τη συνολική διακόσμηση του υποστατικού με αποτέλεσμα να υπάρξει καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των εργασιών. Επισκέφθηκε μαζί με τον Ενάγοντα το υποστατικό προκειμένου να μετρήσουν επί τόπου τις διαστάσεις του και να αποφασίσουν για το σημείο στο οποίο θα μπορούσε να τοποθετηθεί το μπαρ. Τον Ιούνιο του 2015 πληροφορήθηκε από τον Ενάγοντα ότι η Εναγόμενη κατέληξε στο τελικό σχέδιο που επιθυμούσε και ακολούθως τον επισκέφθηκαν οι διάδικοι για να του το υποδείξουν. Από την αρχή της κατασκευής του μπαρ μέχρι και την ημέρα της τοποθέτησης και συναρμολόγησης αυτού εντός του υποστατικού ο Ενάγων επιθεωρούσε την πρόοδο των εργασιών. Με την ολοκλήρωση του μπαρ και άλλων εργασιών που εκτέλεσε στο υποστατικό που αφορούσαν την κατασκευή θυρών, ερμαριών, συρταριών κουζίνας, πάγκων και άλλων μικροκατασκευών πληρώθηκε την αμοιβή του για τις εργασίες του. Ο Μ.Ε.3 στη δική του γραπτή μαρτυρία ισχυρίζεται, ανάμεσα σε άλλα, ότι ασκεί το επάγγελμα του σιδηρουργού και διατηρεί συνεργασία με τον Ενάγοντα. Κατά τον Απρίλιο του 2015 ο Ενάγων τον πληροφόρησε σχετικά με τη διακόσμηση του υποστατικού της Εναγόμενης. Προσέφερε τις υπηρεσίες του από τον Μάϊο του 2015 μέχρι και τις 14.10.15, ημερομηνία εγκαινίων του υποστατικού. Καθόλην τη διάρκεια των εργασιών του ο Ενάγων τον επέβλεπε καθώς ήταν ο υπεύθυνος για τις εργασίες διακόσμησης του υποστατικού. Στις 14.10.15 ο Ενάγων τον παρακάλεσε να μεταβεί στο υποστατικό για να τοποθετήσει μία μεταλλική ράγα στην οποία θα στερεώνονταν δύο πίνακες ζωγραφικής τους οποίους πώλησε ο Ενάγων στην Εναγόμενη. Όντως κατά την εν λόγω ημερομηνία μετέβηκε στο υποστατικό και τοποθέτησε αυθημερόν τη μεταλλική ράγα. Η Εναγόμενη στη γραπτή μαρτυρία της ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι το υποστατικό τελούσε υπό την επίβλεψη του ΧΧΧ ΧΧΧ Αναξαγόρα και του ΧΧΧ ΧΧΧ ΧΧΧ Αχιλλέως οι οποίοι ετοίμασαν τα σχέδια ανακαίνισης. Όλες οι εργασίες στο υποστατικό έγιναν κάτω από την επίβλεψη και τις οδηγίες των προαναφερόμενων προσώπων, ενώ οι εργασίες του Ενάγοντα περιστρέφονταν αποκλειστικά ζητήματα που αφορούσαν τη διακόσμηση. Ο Ενάγων επισκέφθηκε το υποστατικό 2 - 3 φορές κατά τον χρόνο τοποθέτησης του μπαρ και των μεταλλικών κατασκευών. Για τις προαναφερόμενες κατασκευές το μοναδικό σχέδιο που ετοίμασε ο Ενάγων ήταν ένα σχέδιο για τη βάση των τραπεζιών. Το σχέδιο του μπαρ το παρέδωσε η ίδια στον Ενάγοντα αφού προηγουμένως το εξασφάλισε από το διαδίκτυο. Ο Ενάγων ολιγωρούσε ως προς την εκτέλεση των εργασιών που του ανατέθηκαν και αδυνατούσε να συμμορφωθεί προς τις υποδείξεις της, με αποτέλεσμα να υπάρξει σημαντική καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του έργου. Η ολιγωρία του Ενάγοντα αποτέλεσε τον λόγο για τον οποίο κατά ή περί τον Αύγουστο του 2015 τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του. Στη βάση υπολογισμών που η ίδια πραγματοποίησε, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εργασίες του Ενάγοντα επί του υποστατικού δεν υπερβαίνουν το ποσό των €
- Ως εκ τούτου μετά τον τερματισμό των υπηρεσιών του ζήτησε προφορικά από τον Ενάγοντα όπως της επιστρέψει το ποσό των €1.000 το οποίο έλαβε ως επιπλέον ποσό των εκτελεσθεισών εργασιών. Ο Ενάγων αρνήθηκε να επιστρέψει το εν λόγω ποσό, με αποτέλεσμα η Εναγόμενη να αποταθεί στους δικηγόρους της οι οποίοι απέστειλαν σχετική επιστολή ημερ. 16.02.16 (Τεκμήριο Γ) αξιώνοντας από τον Ενάγοντα την επιστροφή του επιπλέον ποσού των €1.
- Όσον αφορά τους δύο πίνακες ζωγραφικής, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι ουδεμία σχέση έχει με το αξιούμενο από τον Ενάγοντα ποσό καθώς η οποιαδήποτε δοσοληψία έγινε μεταξύ του Ενάγοντα και του συζύγου της. Όπως δε πληροφορήθηκε από τον σύζυγο της ο τελευταίος κατέβαλε στον Ενάγοντα την αξία των πινάκων ζωγραφικής. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι ουσιαστικά ο Ενάγων δεν προσέφερε οποιαδήποτε από τις υπηρεσίες που περιλαμβάνονταν στην επίδικη συμφωνία, αφού της παρουσίασε μόνο μία προσφορά από τον επιπλοποιό και επισκέφθηκε το υποστατικό μόνο μετά από παρότρυνση της όταν κατασκευαζόταν το μπαρ. Όταν της υποδείχθηκαν τα σχέδια - Τεκμήριο 5 της μαρτυρίας του Ενάγοντα, η Εναγόμενη ανέφερε ότι ήταν χωρίς μετρήσεις και όταν αποτάθηκε στον επιπλοποιό ο τελευταίος της είπε ότι δεν μπορούσε να κατασκευάσει οτιδήποτε χωρίς διαστάσεις. Στην ερώτηση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Ενάγοντα κατά πόσο ο τελευταίος ήταν προσκεκλημένος στα εγκαίνια του υποστατικού στις 14.10.15, η Εναγόμενη απάντησε ότι την εν λόγω ημερομηνία δεν έγιναν τα εγκαίνια αλλά διοργανώθηκε "testing food" για να ευχαριστήσει τους συνεργάτες της. Ο Ενάγων ήταν φίλος και ένιωσε ότι έπρεπε να τον προσκαλέσει. Τέλος, η Εναγόμενη ανέφερε ότι δεν αποτάθηκε σε εμπειρογνώμονα για να κοστολογήσει τις υπηρεσίες που της προσέφερε ο Ενάγων, καθώς δεν εκτελέστηκε οποιαδήποτε από τις υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στην επίδικη συμφωνία. Ο Μ.Υ.2 στη γραπτή μαρτυρία του ανέφερε ότι ασκεί το επάγγελμα του αρχιτέκτονα και η όλη ανακαίνιση του υποστατικού έγινε στη βάση των δικών του αρχιτεκτονικών σχεδίων και υπό την επίβλεψη του. Η ανακαίνιση του υποστατικού έλαβε χώρα μεταξύ Μαρτίου 2015 - Οκτωβρίου 2015 και κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου επισκέφθηκε αρκετές φορές το υποστατικό. Κατά τις επισκέψεις του ουδέποτε συνάντησε σε αυτό τον Ενάγοντα. Περαιτέρω, ουδέποτε παρέδωσε στον Ενάγοντα οποιαδήποτε αρχιτεκτονικά σχέδια ούτε και ο τελευταίος ήλθε σε επαφή μαζί του προς το σκοπό παραλαβής των σχεδίων, ανταλλαγής απόψεων και λήψης οδηγιών πράγμα το οποίο ήταν επιβεβλημένο να γίνει στα πλαίσια παροχής των υπηρεσιών τους. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη ουδέποτε του ανέφερε οτιδήποτε για τον Ενάγοντα. Επίσης ισχυρίστηκε ότι δεν έλαβε οποιαδήποτε ενημέρωση από την Εναγόμενη σε σχέση με τις εργασίες που θα εκτελούσε στο υποστατικό ο διακοσμητής. Ο Μ.Υ.3 ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, στη γραπτή μαρτυρία του ότι ασκεί το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου και παρείχε τις υπηρεσίες του στην Εναγόμενη σε σχέση με την ανακαίνιση του υποστατικού. Παρέλαβε τα αρχιτεκτονικά σχέδια του Μ.Υ.2, καθώς επίσης και τους σχετικούς όρους των ηλεκτρονικών εργασιών και κατά ή περί τον Ιούνιο του 2015 ξεκίνησε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο υποστατικό οι οποίες αποπερατώθηκαν κατά ή περί τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των εργασιών του τύγχανε επίβλεψης και λάμβανε οδηγίες από τον Μ.Υ.2 ως επίσης και από τον ηλεκτρολόγο μελετητή του έργου. Περαιτέρω, η εφαρμογή όλων των φωτιστικών στο υποστατικό έγινε σε συνεργασία και σύμφωνα με τις οδηγίες της Εναγόμενης. Καταληκτικά ο Μ.Υ.3 ισχυρίστηκε ότι καθόλην τη διάρκεια εκτέλεσης των εργασιών του ουδέποτε συνάντησε στο υποστατικό τον Ενάγοντα. Ο Μ.Υ.4 στη δική του γραπτή μαρτυρία ανέφερε ότι ασχολείται με την κατασκευή γυψοσανίδων. Κατόπιν οδηγιών της Εναγόμενης ανέλαβε την εκτέλεση διαφόρων εργασιών της ειδικότητας του για την ανακαίνιση του υποστατικού. Οι υπηρεσίες του διήρκησαν μέχρι τον Αύγουστο του 2015 και εκτελέστηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες της Εναγόμενης και του αρχιτέκτονα - Μ.Υ.
- Κατά τη διάρκεια των εργασιών του είδε τον Ενάγοντα 1 ή 2 φορές στο υποστατικό, χωρίς όμως να αντιληφθεί την ιδιότητα του και τους λόγους για τους οποίους παρευρισκόταν στο υποστατικό. Τέλος, ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε σχέδια ή οδηγίες από τον Ενάγοντα. Η μαρτυρία του Ενάγοντα κρίνεται ως αξιόπιστη, αφού αυτή υποστηρίζεται από τα Τεκμήρια που τη συνοδεύουν, αλλά και από τη μαρτυρία των Μ.Ε.2 και
- Συγκεκριμένα, ο Ενάγων παρουσίασε τα σχέδια που ετοίμασε σε σχέση με τη διακόσμηση του υποστατικού (μέρος Τεκμηρίου 4 και Τεκμήριο 5 της γραπτής μαρτυρίας του), φωτογραφίες των επίπλων που επιλέγηκαν (μέρος του Τεκμηρίου 4), προσφορές για εργασίες και επιλογές φωτιστικών που σχετίζονταν με τη διακόσμηση του υποστατικού (μέρος Τεκμηρίου 4), καθώς και φωτογραφίες από την πρόοδο των εργασιών στο υποστατικό (Τεκμήριο 6). Όλα τα προαναφερόμενα Τεκμήρια δεν έτυχαν της αμφισβήτησης της υπεράσπισης και καταδεικνύουν ότι ο Ενάγων προσέφερε τις υπηρεσίες που του ανατέθηκαν στη βάση της συμφωνίας που κατάρτισαν οι διάδικοι στις 18.04.15 (Τεκμήριο 1 της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα). Η υπεράσπιση υποστήριξε ότι υπήρξε ολιγωρία εκ μέρους του Ενάγοντα είτε λόγω αδυναμίας του να ανταποκριθεί στις υπηρεσίες που όφειλε να προσφέρει, είτε διότι εισέπραξε το μεγαλύτερο μέρος της αμοιβής του, με αποτέλεσμα οι υπηρεσίες του να τερματιστούν κατά ή περί τον Αύγουστο του
- Η συγκεκριμένη γραμμή υπεράσπισης καταρρίπτεται από τη μαρτυρία του Ενάγοντα, μέσα από την οποία διαφαίνεται ότι η συνεργασία των μερών διήρκησε μέχρι την αποπεράτωση του έργου και την έναρξη λειτουργίας του υποστατικού ως εστιατορίου/μπαρ. Παραπέμπω στο Τεκμήριο 7 της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα, σύμφωνα με το οποίο ο τελευταίος απέστειλε στις 03.09.15 ηλεκτρονικό μήνυμα στην Εναγόμενη με το οποίο παρουσίασε την ιδέα του για το σχέδιο της επωνυμίας του υποστατικού που θα τοποθετείτο στην είσοδο του. Εάν η συνεργασία των διαδίκων διακόπηκε τον Αύγουστο του 2015, τότε ποιος ο λόγος ο Ενάγων να στείλει το προαναφερόμενο ηλεκτρονικό μήνυμα στην Εναγόμενη; Περαιτέρω, η θέση του Ενάγοντα ότι η συνεργασία των διαδίκων διήρκησε μέχρι την αποπεράτωση του έργου επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι οι πίνακες ζωγραφικής τοποθετήθηκαν στο υποστατικό στις 14.10.
- Το ότι οι εν λόγω πίνακες τοποθετήθηκαν στο υποστατικό την εν λόγω ημερομηνία είναι αδιαμφισβήτητο. Επίσης, η θέση του Μ.Ε.3 ότι κατά την προαναφερόμενη ημερομηνία έλαβε οδηγίες από τον Ενάγοντα για την τοποθέτηση των πινάκων στο υποστατικό παρέμεινε αναντίλεκτη. Προβάλλει επομένως εύλογα το ερώτημα για ποιο λόγο ο Ενάγων να ασχολείται με τη διακόσμηση του υποστατικού και να δίδει οδηγίες στον Μ.Ε.3 για την εκτέλεση εργασιών σε αυτό από τη στιγμή που οι υπηρεσίες του τερματίστηκαν λόγω της ολιγωρίας που επεδείκνυε; Επισημαίνω δε και το εξής. Η θέση του Ενάγοντα ότι εκπλήρωσε τις συμβατικές του υποχρεώσεις επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι ήταν προσκεκλημένος της Εναγόμενης στις 14.10.15, ημερομηνία κατά την οποία λειτούργησε το υποστατικό. Μάλιστα, ως ανέφερε η Εναγόμενη κατά την αντεξέταση της, την εν λόγω ημερομηνία δεν πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του υποστατικού αλλά διοργανώθηκε "testing food" προκειμένου να ευχαριστήσει τους συνεργάτες που τη βοήθησαν και ο Ενάγων ήταν ένας από αυτούς. Κατά την κρίση μου δεν είναι λογικό από τη μία να τερματίζονται οι υπηρεσίες του Ενάγοντα λόγω ολιγωρίας στην παροχή των υπηρεσιών του που είχαν ως συνεπακόλουθο και την καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του έργου και από την άλλη να προσκαλείται για να παρευρεθεί σε ένα γεύμα που παρέθεσε η Εναγόμενη για να ευχαριστήσει τους συνεργάτες της. Η γνησιότητα της εκδοχής του Ενάγοντα αναδύεται και μέσα από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλαξε με την Εναγόμενη και τον σύζυγο της (Τεκμήρια 9 και 9Α). Κατ' αρχάς στα εν λόγω μηνύματα δεν υπάρχει ίχνος αναφοράς σε τερματισμό των υπηρεσιών του Ενάγοντα και σε αξίωση της Εναγόμενης για επιστροφή οποιουδήποτε ποσού. Αντιθέτως τα εν λόγω μηνύματα καταδεικνύουν την ξεκάθαρη θέση του Ενάγοντα ως προς το οφειλόμενο ποσό, καθώς επίσης και τη διάθεση του για να παραχωρήσει χρόνο στην Εναγόμενη προκειμένου να τον εξοφλήσει. Μάλιστα, στη ρητή αναφορά του Ενάγοντα ότι το οφειλόμενο υπόλοιπο ανέρχεται στα €1.900 δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντίδραση από την Εναγόμενη η οποία περιορίστηκε να ζητήσει διευκρίνιση μόνο για τους πίνακες. Παράλληλα το ύφος των συνομιλιών δεικνύει την καλή σχέση που υπήρχε μέχρι το εν λόγω σημείο ανάμεσα στους διαδίκους. Λογικά δεν θα ήταν αναμενόμενο να υπάρχει τέτοια οικειότητα μεταξύ τους, αν οι υπηρεσίες του Ενάγοντα τερματίζονταν, για τους λόγους που ισχυρίστηκε η Εναγόμενη, από τον Αύγουστο του
- Όσον αφορά τη μαρτυρία των Μ.Ε.2 και 3, επίσης θεωρώ ότι το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί σε αυτήν. Η μαρτυρία τους βρίσκεται σε αρμονία με τη μαρτυρία του Ενάγοντα και τα όσα οι μάρτυρες υποστήριξαν δεν έχουν αντικρουστεί από τη μαρτυρία που παρουσίασε η υπεράσπιση. Τόσο η Εναγόμενη, όσο και οι Μ.Υ.2 - 4 δεν έχουν αμφισβητήσει την εκτέλεση των ξυλουργικών και μεταλλικών εργασιών στις οποίες αναφέρονται οι Μ.Ε.2 και
- Από την άλλη, το γεγονός ότι οι Μ.Ε.2 και 3 ισχυρίζονται ότι εργάζονταν υπό την επίβλεψη του Ενάγοντα, ενώ οι Μ.Υ.2 - 4 υποστηρίζουν ότι δεν είχαν οποιαδήποτε σχέση με τον Ενάγοντα και δεν γνώριζαν ότι ο Ενάγων παρείχε υπηρεσίες στο έργο δεν οδηγεί σε σύγκρουση τις μαρτυρίες τους. Τούτο διότι οι Μ.Ε. 2 και 3 από τη μία και οι Μ.Υ.3 και 4 από την άλλη εκτέλεσαν συγκεκριμένες εργασίες για τις οποίες δεν υποστηρίχθηκε ότι ήταν απαραίτητο να υπάρξει συνεργασία μεταξύ τους και με τον Ενάγοντα. Σημειώνω ότι ούτε και ο Μ.Υ.2 υποστήριξε ότι είχε οποιαδήποτε επαφή με τους Μ.Ε.2 και 3, πόσω μάλλον ότι επέβλεπε τις εργασίες τους. Συνεπώς, δεν μπορεί, κατά την άποψη μου, να προκληθεί οποιοδήποτε ρήγμα στη συνοχή της μαρτυρίας των Μ.Ε.2 και 3 η οποία κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Η μαρτυρία της Εναγόμενης τώρα παρουσιάζει κενά σε ουσιώδη σημεία της, με αποτέλεσμα να στερείται πειστικότητας. Βασική θέση της Εναγόμενης ήταν ότι ο Ενάγων επέδειξε ολιγωρία, δεν εκτέλεσε τις υπηρεσίες που ανέλαβε δυνάμει της επίδικης συμφωνίας και ως εκ τούτου οι υπηρεσίες του τερματίστηκαν. Οι θέσεις της Εναγόμενης παρέμειναν ωστόσο μετέωρες, αφού δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε υποστηρικτικό στοιχείο των προαναφερόμενων ισχυρισμών της. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος η Εναγόμενη υποστήριξε ότι ο Ενάγων δεν παρουσίασε οποιαδήποτε σχέδια αναφορικά με τη διακόσμηση του υποστατικού. Όταν της υποδείχθηκαν όμως κατά την αντεξέταση της τα σχέδια - Τεκμήριο 5 της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα, προσπάθησε να ελιχθεί λέγοντας ότι με τα εν λόγω σχέδια δεν μπορούσε να υλοποιηθεί οτιδήποτε καθώς ήταν χωρίς μετρήσεις και όταν αποτάθηκε στον επιπλοποιό, ο τελευταίος της ανέφερε ότι δεν μπορούσε να κατασκευάσει οτιδήποτε χωρίς διαστάσεις. Την ίδια στιγμή όμως η Εναγόμενη δεν αρνήθηκε ότι αποδέχθηκε την προσφορά του Μ.Ε.2 (Τεκμήριο 1 της μαρτυρίας του Μ.Ε.2), καθώς και ότι εκτελέστηκαν οι ξυλουργικές εργασίες από αυτόν υπό την επίβλεψη του Ενάγοντα. Έγινε επίσης αρκετός λόγος για το μπαρ σε σχέση με το οποίο η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι δεν αποτελεί σχέδιο που εκπόνησε ο Ενάγων, αλλά σχέδιο που εξασφάλισε η ίδια από το διαδίκτυο. Η εν λόγω θέση της παρατηρώ ότι παρέμεινε αόριστη, αφού δεν προσκόμισε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο, ούτε καν υπέδειξε την ιστοσελίδα από την οποία εξασφάλισε το εν λόγω σχέδιο. Περαιτέρω, η υπό αναφορά θέση της Εναγομένης δεν τέθηκε ούτε στον Ενάγοντα, ούτε και στον Μ.Ε.2 ο οποίος κατασκεύασε το μπαρ. Σε κάθε περίπτωση ο ισχυρισμός της περί αντισυμβατικής συμπεριφοράς και τερματισμού των υπηρεσιών του Ενάγοντα κατά ή περί τον Αύγουστο του 2015 καταρρίπτεται από τη μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά του Ενάγοντα και η οποία κρίθηκε ως αξιόπιστη. Τόσο η μαρτυρία του Ενάγοντα, όσο και των Μ.Ε.2 και 3 έρχονται σε σύγκρουση με τη μαρτυρία της Εναγόμενης και καταδεικνύουν ότι ο Ενάγων εκπλήρωσε τις συμβατικές του υποχρεώσεις και επέβλεψε τις εργασίες που εκτελέστηκαν και αφορούσαν τη διακόσμηση του υποστατικού. Ειδικά όσον αφορά τη θέση περί τερματισμού των υπηρεσιών του Ενάγοντα τον Αύγουστο του 2015, σημειώνω ότι διαψεύδεται από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά τον Αύγουστο του
- Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του Ενάγοντα, τον Σεπτέμβριο του 2015 απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στην Εναγόμενη (Τεκμήριο 7 της γραπτής μαρτυρίας του) σε σχέση με το σχέδιο της επωνυμίας του υποστατικού. Ακολούθως στις 14.10.15 έδωσε οδηγίες ο Ενάγων στον Μ.Ε.3, μετά από παράκληση της Εναγόμενης μέσω του συζύγου της, για να τοποθετήσει στο υποστατικό τους δύο πίνακες ζωγραφικής που συμφώνησε να τους αγοράσει στην τιμή των €
- Επιπρόσθετα, σημειώνω ότι στα ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλαξαν η Εναγόμενη και ο σύζυγος της με τον Ενάγοντα (Τεκμήρια 9 και 9Α της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα) ουδεμία αναφορά γίνεται σε ολιγωρία ή άλλη αντισυμβατική συμπεριφορά του Ενάγοντα, ούτε ασφαλώς και σε τερματισμό των υπηρεσιών του. Το ίδιο ισχύει και για την πρώτη επιστολή που στάλθηκε στον Ενάγοντα από τους δικηγόρους της στις 11.01.16 (Τεκμήριο 10 της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα). Ατεκμηρίωτος παρέμεινε και ο ισχυρισμός της σε σχέση με τους πίνακες ζωγραφικής. Η Εναγόμενη προσπάθησε να πείσει ότι δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την αγορά των εν λόγω πινάκων υποστηρίζοντας ότι αυτή έγινε από τον σύζυγο της ο οποίος και τους εξόφλησε. Η μαρτυρία της, πέραν του ότι έρχεται σε σύγκρουση με τη μαρτυρία του Ενάγοντα, δεν υποστηρίχθηκε από τη μαρτυρία του συζύγου της σε σχέση με την οποία ουδεμία εξήγηση δόθηκε για τη μη προσκόμιση της. Επίσης, δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε απόδειξη ή άλλο στοιχείο που να καταδεικνύει ότι πράγματι εξοφλήθηκε η αγορά των πινάκων. Τα ηλεκτρονικά μηνύματα δε που ανταλλάγηκαν σε ανύποπτο χρόνο (Τεκμήρια 9 και 9Α της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα) φανερώνουν την ετεροχρονισμένη αντίδραση της Εναγόμενης, η οποία στα εν λόγω μηνύματα ζητά να πληροφορηθεί την τιμή των πινάκων χωρίς να προβάλλει ισχυρισμό περί πληρωμής τους. Όλες οι προαναφερόμενες επισημάνσεις ως προς την αξιοπιστία της Εναγόμενης θέτουν εκποδών τον ισχυρισμό της ότι ο Ενάγων οφείλει να της επιστρέψει το ποσό των €
- Επιπροσθέτως, επισημαίνω ότι το ποσό που διεκδικεί η Εναγόμενη δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να της αποδοθεί, καθώς αποτελεί αυθαίρετο συμπέρασμα. Τούτο διότι, πέραν των εγγενών αδυναμιών που παρουσιάζει το σύνολο της μαρτυρίας της Εναγόμενης, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία που να δικαιολογεί το ύψος της ανταπαίτησης της. Αυτό το οποίο εξάγεται από τη συνολική αποτίμηση της μαρτυρίας της είναι ότι η προβολή ανταπαίτησης για το ποσό των €1000 αποτελεί εκ των υστέρων εφεύρημα σε μία προσπάθεια αντιπερισπασμού. Όπως ανέφερα πιο πάνω, η Εναγόμενη στα ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλαξε με τον Ενάγοντα (Τεκμήριο 9 της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα) και στην επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 11.01.16 (Τεκμήριο 10 της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα) ουδέν αναφέρει περί απαίτησης για επιστροφή του εν λόγω ποσού και η πρώτη φορά που ήγειρε τέτοιο ζήτημα ήταν με την επιστολή των δικηγόρων της ημερ.16.02.16 (Τεκμήριο Γ της γραπτής μαρτυρίας της) η οποία στάλθηκε σε απάντηση της επιστολής των δικηγόρων του Ενάγοντα με την οποία απαίτησε και επισήμως το ποσό των €1.900 (Τεκμήριο 11 γραπτής μαρτυρίας Ενάγοντα). Τέλος, το οξύμωρο των ισχυρισμών της Εναγόμενης προκύπτει και από το γεγονός ότι στο υποστατικό τοποθετήθηκαν έπιπλα, το μπαρ κατασκευάστηκε και γενικά έγινε η διακόσμηση του. Η Εναγόμενη δεν επεξήγησε πως και από ποιον έγιναν οι εργασίες διακόσμησης εφόσον ο Ενάγων, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, ουσιαστικά δεν έπραξε οτιδήποτε. Σε σχέση με τους λοιπούς μάρτυρες της Εναγόμενης θα σχολιάσω πρώτα τη μαρτυρία των Μ.Υ.3 και 4 η οποία, κατά την άποψη μου, είναι ουδέτερη σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα. Αυτό διότι ενώ οι Μ.Υ.3 και 4 δήλωσαν ότι δεν είχαν οποιαδήποτε επαφή με τον Ενάγοντα, εντούτοις δεν υποστήριξαν ότι για την εκτέλεση των εργασιών τους θα έπρεπε να είχαν συνεργασία με τον Ενάγοντα ως υπεύθυνο για τη διακόσμηση του χώρου. Άλλωστε και ο Ενάγων στη μαρτυρία του δεν ισχυρίστηκε ότι ανάμεσα στις διακοσμητικές εργασίες που εκτέλεσε περιλαμβάνονταν και κατασκευές από γυψοσανίδα. Από την άλλη, ο Μ.Υ.3 στη μαρτυρία του υποστήριξε ότι η εφαρμογή των φωτιστικών έγινε σύμφωνα με τις οδηγίες της Εναγόμενης. Αυτό όμως για το οποίο ήταν υπεύθυνος ο Ενάγων, σύμφωνα με την επίδικη συμφωνία, ήταν για την επιλογή των φωτιστικών και όχι για την εφαρμογή τους (Τεκμήριο 1 της γραπτής μαρτυρίας του). Όσον αφορά τώρα τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 το μεγαλύτερο μέρος της επίσης είναι ουδέτερο σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα της παρούσας υπόθεσης. Ο Μ.Υ.2 ετοίμασε τα αρχιτεκτονικά σχέδια σε σχέση με την ανακαίνιση του υποστατικού και είχε την επίβλεψη των εργασιών που αφορούσαν την ανακαίνιση. Δεν υποστήριξε ότι είχε και την ευθύνη της διακόσμησης ή την επίβλεψη των εργασιών που γίνονταν για τη διακόσμηση του υποστατικού. Ο ισχυρισμός του ότι ο Ενάγων δεν ήλθε σε επαφή μαζί του για τη λήψη των αρχιτεκτονικών σχεδίων και γενικά για την ανταλλαγή απόψεων δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο τελευταίος δεν εκτέλεσε τις υπηρεσίες που του ανέθεσε η Ενάγουσα. Όπως αναφέρει και ο Μ.Υ.2 η επαφή μεταξύ του ιδίου και του Ενάγοντα ήταν επιβεβλημένη στα πλαίσια παροχής των υπηρεσιών τους. Αποτελούσε επομένως μία εκατέρωθεν υποχρέωση, η οποία στην προκείμενη περίπτωση δεν εκπληρώθηκε. Το γεγονός αυτό όμως εκ των πραγμάτων δεν επηρέασε είτε την ανακαίνιση, είτε την διακόσμηση του υποστατικού αφού αμφότερες έγιναν και το υποστατικό λειτούργησε. Ευρήματα Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο Ενάγων είναι επαγγελματίας διακοσμητής και για την παροχή των υπηρεσιών του διατηρεί κατάστημα στο οποίο εκθέτει προς πώληση διάφορα διακοσμητικά είδη, καθώς επίσης και πίνακες ζωγραφικής. Στις 18.04.15 ο Ενάγων και η Εναγόμενη συνήψαν συμφωνία με την οποία ο πρώτος ανέλαβε τη διακόσμηση υποστατικού της δεύτερης το οποίο θα λειτουργούσε ως εστιατόριο/μπαρ. Για τις υπηρεσίες του Ενάγοντα συμφωνήθηκε ότι η Εναγόμενη θα του κατέβαλλε το συνολικό ποσό των €2.
- Η Εναγόμενη κατέβαλε στον Ενάγοντα το ποσό των €1.500 ως προκαταβολή και το υπόλοιπο ποσό των €1000 συμφωνήθηκε ότι θα εξοφλείτο με την αποπεράτωση των εργασιών στο υποστατικό. Ο Ενάγων εκπλήρωσε τις συμβατικές του υποχρεώσεις αναφορικά με τη διακόσμηση του υποστατικού προς πλήρη ικανοποίηση της Εναγόμενης. Πέραν των διακοσμητικών υπηρεσιών που προσέφερε ο Ενάγων, η Εναγόμενη αγόρασε από τον τελευταίο δύο πίνακες ζωγραφικής οι οποίοι διατίθονταν προς πώληση στο κατάστημα του Ενάγοντα. Οι εν λόγω πίνακες πωλούνταν προς €500 έκαστος, ωστόσο ο Ενάγων παραχώρησε έκπτωση €50 για κάθε πίνακα και ως εκ τούτου η τιμή που συμφωνήθηκε με την Εναγόμενη για την πώληση τους ήταν €900 και για τους δύο πίνακες. Οι υπό αναφορά πίνακες τοποθετήθηκαν στο υποστατικό στις 14.10.
- Ο Ενάγων με την ολοκλήρωση των εργασιών στο υποστατικό στις 14.10.15 απαίτησε κατ' επανάληψη την πληρωμή του συνολικά οφειλόμενου προς αυτόν ποσού εκ €1.
- Η Εναγόμενη αρχικά ζήτησε παράταση χρόνου για την πληρωμή, την οποία ο Ενάγων παραχώρησε. Στη συνέχεια με επιστολή των δικηγόρων της ημερ.11.01.16 υποστήριξε ότι ο Ενάγων την δυσφημεί και τον κάλεσε να προβεί σε γραπτή απολογία. Ο Ενάγων με επιστολή των δικηγόρων του ημερ.14.01.16 απέρριψε τον ισχυρισμό της Εναγόμενης, υποστήριξε ότι είναι η τελευταία που τον δυσφημεί και την κάλεσε να καταβάλει το ποσό των €1.900 προς εξόφληση των υπηρεσιών του και της αξίας των πινάκων ζωγραφικής. Η Εναγόμενη εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλει στον Ενάγοντα το ποσό των €1.
- Νομική πτυχή Το άρθρο 10
(1)του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, (στο εξής «Κεφ.149») καθορίζει ποιες συμφωνίες είναι νομικά εκτελεστές με βάση τον Νόμο: «10
(1)Συμβάσεις είναι όλες οι συμφωνίες οι οποίες καταρτίζονται με την ελεύθερη συναίνεση μερών ικανών προς το συμβάλλεσθαι, για νόμιμη αντιπαροχή και νόμιμο σκοπό, οι οποίες δεν χαρακτηρίζονται ρητά από το Νόμο αυτό ως άκυρες∙ τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, οι συμβάσεις δύνανται να καταρτίζονται γραπτά, ή προφορικά, ή μερικώς γραπτά και μερικώς προφορικά, ή δύνανται να συνάγονται από τη συμπεριφορά των μερών.» Τα δικαιώματα συμβαλλομένου που έχει υποστεί ζημιά από την παράβαση σύμβασης προσδιορίζονται στο άρθρο 73 του Κεφ.149 το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «73.-
(1)Σε περίπτωση παράβασης της σύμβασης, ο συμβαλλόμενος που ζημιώνεται από την εν λόγω παράβαση έχει δικαίωμα αποζημίωσης από τον υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο, για τη ζημιά ή απώλεια που υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προξενήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης.
(2)Το πρόσωπο το οποίο ζημιώνεται από τη μη εκπλήρωση υποχρέωσης που προσομοιάζει με τις συμβατικές, δικαιούται να λάβει από τον υπαίτιο την ίδια αποζημίωση, ωσάν να επρόκειτο για παράβαση σύμβασης.
(3)Κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας η οποία προκλήθηκε συνεπεία της μη εκτέλεσης της σύμβασης.» Σύμφωνα δε με τη νομολογία απαραίτητες προϋποθέσεις για τη δημιουργία νομικά δεσμευτικής σύμβασης είναι αφενός η πρόθεση δημιουργίας έννομης σχέσης και αφετέρου η ύπαρξη αντιπαροχής (C. MALATHOURAS & SONS LTD v. ΛΑΪΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ
(2004)1Β Α.Α.Δ 1233). Περαιτέρω, η παρούσα διαφορά διέπεται σε όση έκταση αφορά τη συμφωνία πώλησης των πινάκων ζωγραφικής και από τον περί Πώλησης Αγαθών Νόμο, Ν.10(Ι)1994, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί («Ν.10(Ι)/1994») εφόσον σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ν.10(Ι)1994 στην έννοια των αγαθών περιλαμβάνεται κάθε είδος κινητής περιουσίας. Σε κάθε περίπτωση επισημαίνω ότι, όπως τέθηκε και στην υπόθεση Κυριάκου ν. Φιλή
(2004)1Γ Α.Α.Δ 1811, ο περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμος δεν είναι παρά μόνο μια ειδική πτυχή του περί Συμβάσεων Νόμου και των γενικών αρχών του. Συμπεράσματα Στην παρούσα υπόθεση εντοπίζονται δύο βασικά επίδικα ζητήματα. Το πρώτο αφορά τη συμφωνία παροχής υπηρεσιών και το δεύτερο τη συμφωνία πώλησης των δύο πινάκων ζωγραφικής. Η κατάρτιση της συμφωνίας παροχής υπηρεσιών διακόσμησης (Τεκμήριο 1 της γραπτής μαρτυρίας του Ενάγοντα) δεν αμφισβητήθηκε. Ό,τι αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση ήταν η εκπλήρωση των όρων της συμφωνίας από τον Ενάγοντα. Όσον αφορά τη δεύτερη συμφωνία, ήτοι τη συμφωνία πώλησης των πινάκων ζωγραφικής, η Εναγόμενη αμφισβήτησε την ιδιότητα της ως συμβαλλόμενο μέρος ισχυριζόμενη ότι αντισυμβαλλόμενος του Ενάγοντα ήταν ο σύζυγος της ο οποίος και εξόφλησε το τίμημα για την αγορά τους. Σε σχέση με τη δεύτερη συμφωνία αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι οι πίνακες ζωγραφικής πωλήθηκαν από τον Ενάγοντα και παραδόθηκαν στο υποστατικό. Για τους λόγους που έχουν αναλυθεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, η εκδοχή του Ενάγοντα κρίθηκε αξιόπιστη σε αντίθεση με αυτή της Εναγόμενης. Επομένως, ο Ενάγων απέδειξε στα πλαίσια του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι και στις δύο προαναφερόμενες περιπτώσεις καταρτιστήκαν έγκυρες συμβάσεις και ότι εκπλήρωσε τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Ειδικότερα όσον αφορά τη συμφωνία πώλησης των πινάκων ζωγραφικής, η αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία κατέδειξε ότι η συμφωνία έγινε μεταξύ των διαδίκων και ότι το τίμημα για την αγορά των πινάκων ζωγραφικής δεν εξοφλήθηκε. Σύμφωνα με το άρθρο 56
(1)του Ν.10(Ι)1994 όταν η κυριότητα των αγαθών μεταβιβαστεί στον αγοραστή και ο αγοραστής εσφαλμένα αμελεί ή αρνείται να πληρώσει για τα αγαθά σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης, ο πωλητής δύναται να τον εναγάγει για το τίμημα των αγαθών. Στην υπόθεση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1Α Α.Α.Δ 462 λέχθηκαν τα ακόλουθα ως προς το επίπεδο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης στην αγόρευση του υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι ο Ενάγων προς υποστήριξη της απαίτησης του παρουσίασε δέσμη φωτογραφιών η οποία δεν συνιστά αποδεκτή μαρτυρία. Αυτό διότι δεν δόθηκε μαρτυρία για το πρόσωπο που τα φωτογράφισε, αλλά και τον χώρο που ευρίσκονταν. Η εν λόγω εισήγηση παραγνωρίζει ότι η απαίτηση του Ενάγονταν δεν στηρίζεται απλά και μόνο στις εν λόγω φωτογραφίες. Η απαίτηση αποδεικνύεται από το σύνολο της μαρτυρίας του Ενάγοντα και των Μ.Ε.2 και 3. Εν πάση περιπτώσει επισημαίνω ότι η Εναγόμενη δεν αμφισβήτησε με τη μαρτυρία της ότι οι υπό αναφορά φωτογραφίες απεικονίζουν το υποστατικό και αντικείμενα που τοποθετήθηκαν σε αυτό. Το επόμενο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί αφορά το ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται να λάβει ο Ενάγων. H γενική αρχή που διέπει τον καθορισμό των αποζημιώσεων είναι η αρχή της αποκατάστασης, δηλαδή το αθώο μέρος θα πρέπει να τεθεί σε όποιο βαθμό αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το χρήμα στην ίδια θέση στην οποία θα ήταν σε περίπτωση που η σύμβαση εκτελούνταν (Johnson v. Agnew [1979] 1 All. E.R 883 και ΑΛΠΑΝ (ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΑΚΗ) ΛΤΔ κ.α ν. ΤΡΥΦΩΝΙΔΟΥ
(1996)1Α Α.Α.Δ 679). Στην προκείμενη περίπτωση το ύψος της ζημιάς που υπέστη ο Ενάγων είναι αποκρυσταλλωμένο και συνίσταται στη συμφωνηθείσα αμοιβή για την παροχή των υπηρεσιών του η οποία δεν του καταβλήθηκε εκ ποσού €1000 και στο επίσης συμφωνηθέν τίμημα για την αγορά των πινάκων ζωγραφικής εκ ποσού €
- Σε σχέση τώρα με τον τόκο σημειώνω ότι ο Ενάγων διεκδικεί τόκο προς 9% και/ή νόμιμο τόκο από τον Απρίλιο του
- Στην υπό κρίση υπόθεση οι υπηρεσίες του Ενάγοντα και η πώληση των πινάκων ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του
- Στη συνέχεια όμως ο Ενάγων παραχώρησε χρόνο στην Εναγόμενη για διευθέτηση των οφειλών της μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου του 2015 και η αγωγή καταχωρήθηκε τελικά στις 11.03.
- Στη βάση των πιο πάνω περιστάσεων θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως ο τόκος επιδικαστεί από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, δηλαδή από τις 11.03.
- Όσον αφορά το ύψος του τόκου δεν προσφέρθηκε μαρτυρία που να δικαιολογεί την επιδίκαση τόκου προς 9% και ως εκ τούτου θα επιδικαστεί ο νόμιμος τόκος. Ενόψει της αποδοχής της μαρτυρίας του Ενάγοντα και της απόρριψης της μαρτυρίας της Εναγόμενης, η Ανταπαίτηση μοιραία οδηγείται σε απόρριψη. Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι ο Ενάγων απέδειξε στα πλαίσια του ισοζυγίου των πιθανοτήτων την υπόθεση του. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €1.900 πλέον νόμιμο επιτόκιο επί του εν λόγω ποσού από τις 11.03.16 μέχρι εξοφλήσεως. Περαιτέρω, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται και δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα σε σχέση με αυτήν ενόψει της συνεκδίκασης της με την Απαίτηση. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Aμοιβή για Υπηρεσίες cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο