BAKEVIEW PROPERTIES LTD ν. CHARALAMΒOUS, Αρ. Αγωγής: 2642/12, 18/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A467 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2642/12 Μεταξύ: BAKEVIEW PROPERTIES LTD Εναγόντων και XXX XXX CHARALAMΒOUS Εναγόμενης Ημερομηνία: 18 Σεπτεμβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: Ο κ. Γ. Κωνσταντινίδης για Γιάννης Κωνσταντινίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους εναγόμενους: Ο κ. Α. Βαφέας για Αντώνης Βαφέας & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα εταιρεία ασχολείται με την ανέγερση πολυτελών κατοικιών και η εναγόμενη είναι διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων (interior designer). Η επίδικη διαφορά τους αφορά τη συμφωνία που είχαν συνάψει την 1.06.2009 («η Συμφωνία»), η οποία αφορούσε τον σχεδιασμό και επίβλεψη εκτέλεσης διαφόρων διακοσμητικών στοιχείων στην ανακαίνιση του κτηριακού συγκροτήματος γνωστού με το όνομα «Santa Barbara Residence» στην Λεμεσό (στη συνέχεια «το Έργο»). Με την αγωγή της η ενάγουσα αξιώνει αποζημιώσεις από την εναγόμενη για ισχυριζόμενες ζημιές τις οποίες υπέστη συνεπεία της επαγγελματικής αμέλειας και/ή ανεπάρκειας και/ή παραλείψεων της κατά παράβαση της Συμφωνίας τους που της προκάλεσαν πρόσθετη επιβάρυνση ύψους €176.000,
- Επιπλέον, η ενάγουσα αξιώνει το ποσό των €315.540,00 ως αποζημιώσεις για ισχυριζόμενη τρίμηνη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των διακοσμητικών εργασιών στο Έργο που της είχε αναθέσει. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα αξιώνει διάφορα ποσά ένεκα της αποτυχίας της εναγόμενης να τηρήσει τους συμβατικούς της όρους με βάση τη Συμφωνία τους οι οποίοι αφορούσαν την ορθή επίβλεψη για την εκτέλεση εργασιών διακόσμησης εσωτερικών χώρων με βάση τα σχέδια τα οποία η ίδια η εναγόμενη ετοίμασε ή και αστοχίας ως προς τον σχεδιασμό για εργασίες που έλαβαν χώρα κατά τα έτη 2010 -
- Αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν κακοτεχνίες και/ή εσφαλμένες εγκαταστάσεις, σχεδιαστικά και διακοσμητικά λάθη και έτσι η ενάγουσα να υποστεί ζημιές για την επιδιόρθωση και αποκατάσταση τους με την πρόκληση σε αυτήν επιπλέον κόστους το οποίο και αξιώνει από την εναγόμενη. Η ενάγουσα στην Έκθεση Απαιτήσεως της κάνει αναφορά στη Συμφωνία και τους όρους της και απαριθμεί μία προς μία τις εργασίες τις οποίες, σύμφωνα πάντοτε με τους ισχυρισμούς της, λόγω της αμέλειας και/ή αποτυχίας της εναγόμενης να επιβλέψει την ορθή τους εκτέλεση, εκτελέστηκαν πλημμελώς όπως και στη ζημιά που για κάθε μια από αυτές υπέστη προς αποκατάσταση τους. Η εναγόμενη απορρίπτει με την Υπεράσπισή της όλους τους ισχυρισμούς και όλες τις αξιώσεις της ενάγουσας. Συμφωνεί και παραδέχεται στο δικόγραφο της ότι ήταν η υπεύθυνη για την επίβλεψη και τον έλεγχο κατασκευών, ανακατασκευών και άλλων εργασιών στο Έργο σύμφωνα με τα σχέδια της, αλλά απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι ήταν η αποκλειστικά υπεύθυνη όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα, καθώς η ενάγουσα είχε προσλάβει και/ή εργοδοτήσει - εκτός από την ίδια ως σχεδιάστριας και όχι ως του εργολάβου ή ως πολιτικού μηχανικού του Έργου -, εξειδικευμένο προσωπικό όπως πολιτικούς μηχανικούς και εργολάβους οι οποίοι ήταν οι κύριοι υπεύθυνοι για την επίβλεψη του Έργου και οι οποίοι είχαν την ευθύνη όπως μεριμνήσουν για τη σωστή εφαρμογή και/ή κατασκευή των σχεδίων της. Ισχυρίζεται δε ότι εκτέλεσε με συνέπεια, επιμέλεια και υπευθυνότητα τις εργασίες που είχε αναλάβει με βάση τη Συμφωνία τους προβάλλοντας τη δική της εκδοχή απαντώντας και αρνούμενη έναν προς έναν τους ισχυρισμούς της ενάγουσας για κάθε επί μέρους εργασία για την οποία της καταλογίζει αμέλεια ή κακό σχεδιασμό. Κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει θα γίνει αναφορά σε όρους της Συμφωνίας στους οποίους με λεπτομέρεια παραπέμπουν και καταγράφουν στα δικόγραφα τους οι διάδικοι οι οποίοι έχουν τη σημασία τους για την επίλυση των επίδικων ζητημάτων. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Για την πλευρά της ενάγουσας κατέθεσαν ο Διευθυντής της κ. XXX Μακεδόνας (ΜΕ1), γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης ως προσωπικά αναμεμειγμένος κατά τη σύναψη της Συμφωνίας. Ο κ. XXX Πολυκάρπου (ΜΕ2), επιμετρητής ποσοτήτων ο οποίος κατέγραψε και ετοίμασε έκθεση με τα κόστη κάθε επί μέρους εργασίας που του υποδείχθηκε ως αναγκαία για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών όπως και το κόστος των υλικών που απαιτήθηκαν, ο κ. XXX Αταλιώτης (ΜΕ3), ο οποίος ήταν ο υπεύθυνος συντονισμού για την εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών των επαύλεων που ανήγειρε κατά τον επίδικο χρόνο η ενάγουσα και γνώστης των επίδικων εργασιών και ο κ. XXX Στυλιανίδης (ΜΕ4), ο οποίος είναι πολιτικός μηχανικός. Από πλευράς της εναγόμενης κατάθεσε η ίδια ως ΜΥ1, ο κ. XXX Παμπόσκης (ΜΥ2), ο οποίος αναφέρθηκε σε συγκεκριμένη λανθασμένη τοποθέτηση καθρεπτών τους οποίους στη συνέχεια αντικατέστησε και η κα XXX Ιάσωνος (ΜΥ3), η οποία είναι διευθύντρια εταιρείας η οποία εκτέλεσε κάποιες εξειδικευμένες εργασίες διακόσμησης στο έργο κατά την επίδικη περίοδο. Κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας κατατέθηκαν συνολικά 29 έγγραφα τα οποία σημειώθηκαν ως τεκμήρια. Ο κ. Μακεδόνας (ΜΕ1), του οποίου η Γραπτή Κατάθεση σημειώθηκε ως Έγγραφο Α, κατέθεσε υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της ενάγουσας και προσωπικά γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης. Κατάθεσε τη Συμφωνία ως Τεκμ. 1 και αναφέρθηκε στους όρους της. Ανέφερε ότι η εναγόμενη ανέλαβε και ετοίμασε εντυπωσιακά σχέδια, όπως τα χαρακτήρισε, τα οποία αφορούσαν εργασίες κατασκευής και ανακατασκευής του επίδικου έργου, τα οποία η ενάγουσα ενέκρινε. Τα σχέδια και οι απεικονίσεις των χώρων καταχωρήθηκαν στο Δικαστήριο και σημειώθηκαν ως Τεκμ. 3α και 3β αντίστοιχα. Ισχυρίστηκε ότι με βάση την επίδικη συμφωνία η εναγόμενη είχε αναλάβει την αποκλειστική επίβλεψη και τον έλεγχο των κατασκευών, ανακατασκευών και άλλων εργασιών του Έργου στη βάση των σχεδίων που η ίδια είχε εκπονήσει. Αυτή η υποχρέωση της εναγόμενης αφορούσε τη διαδικασία της εσωτερικής διακόσμησης του Έργου και ως εκ τούτου κατά τον ΜΕ1 οι αρχιτέκτονες, ο πολιτικός μηχανικός αλλά και οι εργολάβοι του Έργου ουδεμία ευθύνη είχαν για την ορθή εκτέλεση των εργασιών που ανέλαβε να επιβλέπει η εναγόμενη, πάντοτε μέσα στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων ως διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων. Ανέφερε ότι οποιαδήποτε εργασία ολοκληρωνόταν στους εσωτερικούς χώρους του Έργου, αυτή καλυπτόταν είτε με υφάσματα είτε με χοντρό νάιλον με σκοπό την προστασία τους για να μην υποστούν οποιανδήποτε ζημιά λόγω και της αξίας τους εφόσον όλο το εσωτερικό του κτηρίου ήταν εργοτάξιο και σε αυτό εργάζονταν διάφορα πρόσωπα διαφόρων ειδικοτήτων. Ανέφερε ότι όταν οι εργασίες στους εσωτερικούς χώρους ήταν στο τελικό τους στάδιο, μετακινήθηκαν τα ως άνω προστατευτικά καλύμματα και μόλις τότε αποκαλύφθηκαν οι διάφορες κακοτεχνίες οι οποίες οφείλονταν στην αποτυχία της εναγόμενης να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Η ενάγουσα δεν είχε καμία απαίτηση ή κανένα παράπονο όσον αφορά την σύλληψη της ιδέας για την εσωτερική διακόσμηση του έργου ή για τα σχέδια που εκπόνησε η εναγόμενη. Η αξίωση και το παράπονο της εστιάζεται στην πλήρη αποτυχία της εναγόμενης να υλοποιήσει κατά βάση και κυρίως να επιβλέψει την ορθή εφαρμογή και εκτέλεση των σχεδίων της στο Έργο, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται κατασκευαστικά λάθη, ατέλειες και κακοτεχνίες, τα οποία οδήγησαν την ενάγουσα στο να ανακατασκευάσει και επιδιορθώσει αρκετά σημεία στο Έργο με την ανάλογη επιβάρυνση της. Ισχυρίστηκε ότι η επίβλεψη και ο έλεγχος των εργασιών που σχετίζονταν με την εκτέλεση των σχεδίων που εκπόνησε η εναγόμενη ήταν αποκλειστικά δική της υποχρέωση όπως αναφέρεται και στη Συμφωνία. Για τούτο, ανέφερε, λόγω ακριβώς της αποτυχίας της εναγόμενης να εκπληρώσει έναντι της ενάγουσας τις συμβατικές της υποχρεώσεις, η τελευταία με επιστολή μέσω των δικηγόρων της με ημερομηνία 07.06.2012 (Τεκμ. 4), τερμάτισε τη Συμφωνία τους. Αποτάθηκε στον κ. Πολυκάρπου, ο οποίος είναι επιμετρητής ποσοτήτων από τον οποίο ζήτησε να επισκεφθεί και επιθεωρήσει το Έργο και να ετοιμάσει έκθεση σχετικά με τυχόν κακοτεχνίες και το κόστος της αποκατάστασής τους. Ο κ. Πολυκάρπου είχε ζητήσει, για να μπορέσει να ετοιμάσει την έκθεση του, την οποία κατάθεσε ως Τεκμ. 2 και στη συνέχεια ως «η έκθεση Πολυκάρπου», όπως εφοδιαστεί με τα σχετικά τιμολόγια των εργασιών και των υλικών που απαιτήθηκαν για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών που εντόπισε και που αφορούσαν τις εργασίες που επέβλεπε η εναγόμενη στη βάση της Συμφωνίας. Ο μάρτυς (ΜΕ1), αναφέρθηκε συγκεκριμένα και λεπτομερειακά για τα σημεία επί του Έργου με ταυτόχρονη υπόδειξη τους στα σχέδια και στις φωτογραφίες - λεπτομερής περιγραφή τους θα γίνει στο κατάλληλο σημείο της αξιολόγησης -, όπου διαπιστώθηκαν κακοτεχνίες και εν γένει κακή εκτέλεση του Έργου και/ή κακή υλοποίηση των σχεδίων καθώς επίσης αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα ποσά που αφορούσαν το επιπλέον κόστος με το οποίο κατά συνέπεια επιβαρύνθηκε. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι, για την εκτέλεση των εργασιών αποκατάστασης των κακοτεχνιών, το Έργο καθυστέρησε να συμπληρωθεί για περίπου τρείς μήνες. Η εν λόγω καθυστέρηση δεν θα υπήρχε αν η εναγόμενη εκπλήρωνε τη συμβατική της υποχρέωση για την επίβλεψη των εργασιών. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω η ενάγουσα υπέστη ζημιά και αναγκάστηκε να καταβάλει διάφορα ποσά τα οποία αξιώνει με την αγωγή της. Ο μάρτυς (ΜΕ1), αντεξετάστηκε επί όλου του φάσματος της μαρτυρίας του. Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις και με παραπομπή στα σχέδια και στο υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, επέμεινε στη θέση της ενάγουσας για την ύπαρξη κακοτεχνιών την ευθύνη των οποίων έφερε η εναγόμενη στη βάση της Συμφωνίας τους. Επανέλαβε, όταν ρωτήθηκε επ' αυτού, πότε είχε αρχίσει η συνεργασία τους και πότε και πώς έληξε αυτή όταν η ενάγουσα την τερμάτισε με την επιστολή τερματισμού όταν είχε διαπιστώσει τις κακοτεχνίες και γενικά την αδυναμία της εναγόμενης να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις, δηλαδή την ορθή επίβλεψη και εκτέλεση των έργων που αφορούσαν τα σχέδια που η ίδια εκπόνησε. Παραδέχθηκε ότι πριν την αποστολή της επιστολής τερματισμού, όταν ο ίδιος αντιλήφθηκε τις κακοτεχνίες και την αδυναμία της εναγόμενης να προβεί σε αποκατάσταση τους της είχε απαγορεύσει την είσοδο στο Έργο. Ήταν δε τότε και μόνον που η εναγόμενη ξεκίνησε την αποστολή διαφόρων μηνυμάτων/ επιστολών προς την ενάγουσα, κάνοντας αναφορά στις εργασίες στο Έργο. Ο ΜΕ1, όταν ρωτήθηκε σχετικά δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι η εναγόμενη είχε συνεργαστεί μαζί του και σε άλλα έργα. Παρ' όλα αυτά, ανέφερε ότι οι άλλες συνεργασίες τους δεν είχαν να κάνουν με ένα τόσο μεγάλο και απαιτητικό έργο όπως το επίδικο, αλλά ότι ήταν συνήθεις εργασίες χωρίς κάτι το απαιτητικό. Επέμεινε ότι η συμβατική ευθύνη της εναγόμενης και η σύμφωνα με τη συνήθη επαγγελματική πρακτική ευθύνη της έγκειτο στο να επιβλέπει ότι οι εργασίες που γίνονταν στο Έργο θα ήταν σύμφωνες με όσα η ίδια σχεδίασε και να ήταν καλής ποιότητας. Το εύρος δε και η λεπτομέρεια του σχεδιασμού που έγινε από την εναγόμενη είχε ως αποτέλεσμα ο ρόλος της να είναι αναπόφευκτα καθοριστικός όσο αφορά την επίβλεψη για την ορθή εφαρμογή των σχεδίων και σε αυτό αποσκοπούσε η ίδια η σύναψη της Συμφωνίας. Ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι ουδέποτε αμφέβαλλε για τις σχεδιαστικές ικανότητες της εναγόμενης, αλλά αυτό που οδήγησε την ενάγουσα στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής ήταν η παταγώδης αποτυχία της να επιβλέψει την ορθή εφαρμογή των σχεδίων του Έργου, επίσης να διακρίνει τα λάθη έγκαιρα για να μην πρέπει να χαλαστούν κατασκευές και να ξαναγίνουν από την αρχή. Ο ΜΕ 1 επανέλαβε τη διαδικασία εντοπισμού των κακοτεχνιών και των προβλημάτων που φανερώθηκαν κατά την παράδοση του Έργου καθώς και για το πότε επήλθε ο τερματισμός της Συμφωνίας. Προς το τέλος της ολοκλήρωσης των εργασιών, ανέφερε, επισκέφθηκε το Έργο για να δει τις κατασκευές και όταν εντόπισε κάποιες κακοτεχνίες ζήτησε από την εναγόμενη εξηγήσεις χωρίς να λάβει οποιαδήποτε πειστική απάντηση, με αποτέλεσμα να της αναφέρει ότι τερματιζόταν η Συμφωνία τους. Παραδέχτηκε στη συνέχεια ότι ανέθεσε σε άλλο διακοσμητή (interior designer) να διορθώσει τα κακώς έχοντα. Παράλληλα κάλεσε τον κ. Στυλιανίδη να επιθεωρήσει το Έργο και να του ετοιμάσει κατάσταση με τις κακοτεχνίες και τον κ. Πολυκάρπου να δει αυτές τις ζημιές και τις κακοτεχνίες που έγιναν και ζήτησε εκτίμηση έτσι ώστε να υπολογιστούν τα κόστη αποκατάστασης τους. Ανέφερε ότι η εναγόμενη δεν ήταν παρούσα κατά τη σύνταξη του snugging list, ήτοι μιας λίστας με τα προβλήματα στο Έργο, ήταν όμως παρούσα όταν αυτός της έδειχνε τις εν λόγω κακοτεχνίες. Ήταν δε στη βάση των πιο πάνω που η ενάγουσα στις 07.06.2012 με σχετική επιστολή της (Τεκμ. 4) τερμάτισε τη Συμφωνία τους. Ο ΜΕ1, περιέγραψε αναλυτικά το ρόλο της εναγόμενης επί του Έργου. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι τόσο με τη Συμφωνία τους όσο και στην πράξη η ενάγουσα έδωσε απεριόριστη εξουσία σε αυτή για να επιτύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Χαρακτηριστική ήταν και η θέση του ότι η εναγόμενη είχε υπό τις οδηγίες της δυο διευθυντές του Έργου. Επίσης αναφέρθηκε στα στάδια τα οποία θα έπρεπε η εναγόμενη κάθε φορά να ακολουθεί δυνάμει της Συμφωνίας τους. Ο μάρτυς (ΜΕ1), κατά την αντεξέτασή του παρέσχε λεπτομέρειες με παραπομπή σε μαρτυρικό υλικό για το πώς υπολόγισαν τα κόστη αποκατάστασης των κακοτεχνιών και τα ποσά που δαπανήθηκαν δυνάμει τιμολογίων και αποδείξεων. Ο κ. Αταλιώτης (ΜΕ2), υιοθέτησε τη Γραπτή του Δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Ανέφερε ότι αρχές Απριλίου του 2012, έλαβε οδηγίες από τον ΜΕ 1 να συμβάλει στην αποκατάσταση των προβλημάτων και κακοτεχνιών που είχαν εντοπιστεί στο Έργο. Στις 28.04.2012, ήταν παρών σε επίσκεψη που έγινε στο Έργο από τον κ. Πολυκάρπου, ο οποίος με οδηγίες του ΜΕ 1 το επιθεώρησε με σκοπό να ετοιμάσει έκθεση για τυχόν κακοτεχνίες και για το κόστος αποκατάστασης τους. Ήταν δε αυτός που συνόδευε τον κ. Πολυκάρπου κατά τις επισκέψεις του που ακολούθησαν στο Έργο και το πρόσωπο στο οποίο ο κ. Πολυκάρπου υπεδείκνυε επί τόπου τις διάφορες κακοτεχνίες και τα σημεία στα οποία έπρεπε να γίνουν διορθωτικές αλλαγές. Ανέφερε επίσης ότι, με βάση τις οδηγίες Πολυκάρπου, φωτογράφιζε τα διάφορα σημεία που του υποδείκνυε πριν την έναρξη των εργασιών αποκατάστασης τους, κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης και όταν αυτές ολοκληρώνονταν. Ο ΜΕ2, ισχυρίστηκε ότι συμμετείχε στις εργασίες αποκατάστασης και συντόνιζε τους διάφορους υπεργολάβους και το προσωπικό που ασχολείτο με τις εργασίες αποκατάστασης. Κατάθεσε τις φωτογραφίες που έβγαλε ως Τεκμ. 25 και επεξήγησε τι απεικονίζει η κάθε μια. Τις φωτογραφίες αυτές τις έδειξε και παρέδωσε στον κ. Πολυκάρπου μετά την ολοκλήρωση των εργασιών αποκατάστασης. Κατά την αντεξέτασή του ο ΜΕ2, σε σχέση με τα προσόντα του, ανέφερε ότι η δουλειά του από το 2009 αφορούσε το οργανωτικό κομμάτι εκτέλεσης ενός οικοδομικού έργου από της έναρξης του μέχρι και την αποπεράτωση του. Όταν ρωτήθηκε που βασίστηκε για να προχωρήσει στην λήψη των φωτογραφιών για τις κακοτεχνίες που έχριζαν αποκατάστασης, απάντησε ότι του υπέδειξε ο κ. Πολυκάρπου σημείο προς σημείο πού εντοπίζονταν τα προβλήματα κακοτεχνιών και τι έπρεπε να γίνει για κάθε μια ξεχωριστά. Επίσης, αναφέρθηκε και στον κ. XXX Waldren, ο οποίος προσλήφθηκε από την ενάγουσα ως διακοσμητής μετά τον τερματισμό τη Συμφωνίας με την εναγόμενη. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος δεν καταλαβαίνει από σχέδια αλλά επέμεινε ότι επί του Έργου υπήρχαν εμφανείς κακοτεχνίες. Όταν εντοπίστηκαν οι κακοτεχνίες το Έργο βρισκόταν σε εξέλιξη και βρισκόταν προς το τέλος του και ότι κατά το χρόνο που είχε εμπλακεί ο ίδιος στο Έργο έπαιρνε οδηγίες από τον κ. Πολυκάρπου. Ο κ. Πολυκάρπου (ΜΕ3), επιμετρητής ποσοτήτων με δικό του γραφείο στην Λεμεσό από το 1964 και μέλος του ΕΤΕΚ και fellow member του Royal Institute of Charter Surveyors (RICS), του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του δόθηκε μέσω Γραπτής Δήλωσης (Έγγραφο Γ), κλήθηκε ως ειδικός/ εμπειρογνώμονας, αφού είναι το πρόσωπο το οποίο ετοίμασε την έκθεση (Τεκμ. 2). Ανέφερε ότι κατόπιν αιτήματος του κ. Μακεδόνα, επισκέφθηκε το Έργο στις 28.04.2012 στο οποίο κατά το χρόνο της επίσκεψης του οι οικοδομικές εργασίες ευρίσκοντο σε πολύ προχωρημένο στάδιο. Σκοπός της επίσκεψης του ήταν να επιθεωρήσει τις εργασίες στους εσωτερικούς χώρους και να ετοιμάσει σχετική έκθεση την οποία και ετοίμασε στις 2.07.2013 την οποία παρέδωσε στον κ. Μακεδόνα. Εξήγησε ότι ως βάση για την εκτίμηση των κακοτεχνιών, λόγω της φάσης στην οποία βρισκόταν το Έργο και το είδος των κακοτεχνιών που διαπιστώθηκαν και λόγω της πείρας και της γνώσης του στον τομέα αυτό προκρίθηκε η απολογιστική μέθοδος με την κράτηση τιμολογίων και καταγραφή των αναγκαίων εργασιών για τον προσδιορισμό του πραγματικού κόστους των υλικών και εργασιών που απαιτούνταν για τις επιδιορθώσεις. Προς τούτο ετοιμάστηκαν: α) Σύντομη περιγραφή κακοτεχνιών, β) ανάλυση κόστους των επί μέρους εργασιών και γ) έλεγχος κοστολογήσεων σύμφωνα με τα τιμολόγια - αποδείξεις των διαφόρων υπεργολάβων - προμηθευτών, αντίγραφα των οποίων συμπεριέλαβε ως Παράρτημα στην έκθεση του. Εξήγησε ότι στην έκθεση του επισυνάπτονται τα σχετικά τιμολόγια/ προσφορές για κάθε εργασία την οποία κοστολόγησε και που ο ίδιος έλεγξε και αποδέχτηκε. Ο κ. Πολυκάρπου ισχυρίστηκε ότι επιθεώρησε το Έργο προς εντοπισμό και καταγραφή των κακοτεχνιών συνοδευόμενος από τον Εργοδηγό και υπεύθυνο συντονισμού εργασιών στο Έργο τον ΜΕ2 αρχικά στις 28.04.2012 στην παρουσία του Αρχιτέκτονα - Πολιτικού Μηχανικού του Έργου κ. Στυλιανίδη. Διαπίστωσαν διάφορες κακοτεχνίες ή αστοχίες οι οποίες ήταν αδύνατον να γίνουν ανεκτές σε ένα τέτοιου είδους Έργο πολυτελείας και υψηλών προδιαγραφών. Συμβούλευσε να γίνουν οι κατάλληλες επιδιορθώσεις και κρατηθεί κοστολόγιο για κάθε εργασία χωριστά καθ' όσον οι επιδιορθώσεις αφορούσαν εξειδικευμένα υλικά και τεχνουργία. Κατά την διάρκεια των εργασιών επισκεπτόταν το Έργο περιοδικά για απόκτηση ιδίας αντίληψης και εκτίμησης της εκτέλεσης των εργασιών. Ο μάρτυς έκανε εκτενή αναφορά στην έκθεση του (Τεκμ. 2), την οποία, όπως εξήγησε, είχε ετοιμάσει 14 μήνες μετά την πρώτη επίσκεψη του στο Έργο καθώς έπρεπε να λάβει υπόψη του και συμπεριλάβει σε αυτή και την κοστολόγηση των εργασιών αποκατάστασης των κακοτεχνιών μετά τη συμπλήρωση τους. Κατά την αντεξέτασή του ο ΜΕ 3, ξεκαθάρισε ότι, το τι έπρεπε να γίνει για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών, το υπεδείκνυε ο αρχιτέκτονας. Αυτό το οποίο περιλάμβανε η δική του έκθεση, αφορούσε μια κοστολόγηση των εργασιών αποκατάστασης των κακοτεχνιών, έτσι ώστε να ικανοποιηθεί ο αρχιτέκτονας ποιοτικά. Διευκρίνισε ότι για σκοπούς ετοιμασίας της έκθεσης του ήταν δυνατόν να λάβει υπόψη ακόμα και προσφορές (Quotation). Επανέλαβε εκ νέου τον τρόπο και τη μεθοδολογία με την οποία εργάστηκε για την ετοιμασία της έκθεσης του και τις οδηγίες που είχε δώσει στον ΜΕ 2 ως εκπρόσωπο της ενάγουσας. Επανέλαβε ότι κατά την αρχική του επίσκεψη παρόν στο Έργο ήταν και ο αρχιτέκτονας του Έργου ο οποίος τους συνόδευε προς εντοπισμό και καταγραφή των κακοτεχνιών ενώ την εναγόμενη δεν την είχε δει στο Έργο. Ο κ. Στυλιανίδης (ΜΕ4), του οποίου η κυρίως εξέταση συμπεριλήφθηκε στη Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο Δ), ανέφερε ότι είναι πολιτικός μηχανικός, μέλος του ΕΤΕΚ από το 1998 και ότι διατηρεί δικό του γραφείο από το
- Το γραφείου του εκπονεί σχέδια και μελέτες και επιβλέπει οικοδομικά έργα και είχε αναλάβει πέραν των χιλίων οικοδομικών έργων. Το γραφείο του εξήγησε, ανέλαβε στο συγκεκριμένο Έργο συγκεκριμένες εργασίες, ήτοι την εκπόνηση σχεδίων για έκδοση πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής, ως επίσης και την επίβλεψη για την κατασκευή του σκελετού και της εξωτερικής τειχοποιίας. Όπως ανέφερε οι οικοδομικές και άλλες εργασίες αφορούσαν τη μετατροπή του εστιατορίου γνωστού ως Santa Barbara σε έπαυλη. Το Έργο, ανέφερε ο ΜΕ4, ήταν ένα ιδιαίτερο έργο, πολύ υψηλών προδιαγραφών όπου χρησιμοποιήθηκαν πολύ ακριβά υλικά και προβλέπονταν ιδιαίτερες ανέσεις για τους ιδιοκτήτες. Λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα του Έργου οι ιδιοκτήτες έκαναν ξεχωριστή συμφωνία με διακοσμήτρια εσωτερικού χώρου, την εναγόμενη, στην οποία ανέθεσαν την εκπόνηση των σχεδίων και την επίβλεψη της εκτέλεσης των σχεδίων που αφορούσαν τους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους του Έργου. Εξήγησε ότι ο διαχωρισμός αυτός της ευθύνης μεταξύ πολιτικού μηχανικού και διακοσμητή γίνεται και είναι κάτι που συναντάται σε έργα πολυτελείας. Διευκρίνισε επίσης ότι η εμπλοκή της διακοσμήτριας δεν επηρεάζει σε καμία περίπτωση τη στατικότητα του κτηρίου ή άλλα ζητήματα που με βάση τη σχετική νομοθεσία αποτελούν ευθύνη του επιβλέποντα αρχιτέκτονα - μηχανικού. Ανέφερε ότι μετά την ολοκλήρωση του σκελετού και της εξωτερικής τοιχοποιίας οι επισκέψεις του στο Έργο ήταν πιο αραιές και ελάχιστες φορές είχε συναντηθεί με την εναγόμενη με την οποία δεν είχε οποιαδήποτε συνεργασία. Ο ΜΕ4 ανέφερε ότι περί τα μέσα Απριλίου του 2012 του ζήτησε ο κ. Μακεδόνας να του ετοιμάσει μια λίστα με παρατηρήσεις για τυχόν κακοτεχνίες ή ελλείψεις (Snagging List) που θα έπρεπε να διορθωθούν στο Έργο, γιατί όπως του είχε αναφέρει είχε διαπιστώσει αρκετές κακοτεχνίες στο Έργο οι οποίες αφορούσαν εργασίες οι οποίες ήταν κάτω από την επίβλεψη της εναγόμενης. Κατέθεσε ως Τεκμ. 26 το Snagging List το οποίο ετοίμασε ο ίδιος με ημερομηνία 30.04.
- Διευκρίνισε ότι σε αυτό περιλαμβάνονται και διαπιστώσεις για κακοτεχνίες και αστοχίες που δεν αφορούν τις εργασίες που επέβλεπε η εναγόμενη υπό την ιδιότητα της ως διακοσμήτρια εσωτερικού χώρου. Ανέφερε επίσης ότι ήταν παρών κατά την επίσκεψη του κ. Πολυκάρπου στο Έργο η οποία έγινε στις 28.04.
- Περιόδευσαν το Έργο με σκοπό τη διαπίστωση κακοτεχνιών και ετοιμασία εκτίμησης που αφορούσαν τις εργασίες που εκτελέστηκαν κάτω από την επίβλεψη της εναγόμενης με βάση τα σχέδια της. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν ασχολήθηκε με την αποκατάσταση των εργασιών που αφορούσαν τις εργασίες τις οποίες έπρεπε να επιβλέπει η εναγόμενη. Κατά την αντεξέτασή του ο μάρτυς (ΜΕ4), ξεκαθάρισε ότι εκπόνησε τα αρχιτεκτονικά σχέδια που αφορούσαν την έκδοση πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής, με τα σχέδια που είχε εκπονήσει η εναγόμενη δεν είχε ασχοληθεί και απλώς τα είχε δει επιφανειακά, «τα είχα μετροφυλλίσει» ανέφερε χαρακτηριστικά. Σε ερώτηση που ακολούθησε αυτής της τοποθέτησης του πώς μπορούσε δηλαδή χωρίς να μελετήσει τα σχέδια να κρίνει ότι υπήρχαν κακοτεχνίες; ανέφερε ότι μια κακοτεχνία δεν είναι κάτι που είναι συνυφασμένο με τα σχέδια. Κακοτεχνία είναι εμφανής στους επαγγελματίες αλλά και ένας μη επαγγελματίας καταλαβαίνει αν υπάρχει κακοτεχνία. Ο μάρτυς επανέλαβε τη θέση ότι για τις εσωτερικές εργασίες στο έργο, επιβλέπων ήταν η διακοσμήτρια και ότι για τις εργασίες αυτές, δεν επιβαλλόταν η επίβλεψη από επιβλέποντα μηχανικό ή αρχιτέκτονα. Διευκρίνισε επίσης ότι, στη συνάντηση που είχε με τον κ. Πολυκάρπου, υπέδειξε σε αυτόν τις κακοτεχνίες που εντόπιζε και ξεκαθάρισε ότι δεν ήταν ο κ. Πολυκάρπου που έκρινε την ύπαρξη κακοτεχνιών αλλά ο ίδιος. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι αν ο ίδιος είναι επιβλέπων σε κάποιο έργο, οφείλει να το επιβλέψει για να γίνει σωστά και ότι αν ο εργολάβος δεν μπορεί να το κάνει τον διώχνει. Επανέλαβε ότι η εναγόμενη είχε την επίβλεψη των όσων είχε σχεδιάσει για το Έργο και ότι στην περίπτωση που οι διάφοροι υπεργολάβοι ή τεχνίτες δεν ανταποκρίνονταν στις οδηγίες της θα έπρεπε να τους είχε αντικαταστήσει ενημερώνοντας σχετικά την ενάγουσα. Τέλος, ανέφερε ότι το ζήτημα ύπαρξης κακοτεχνιών είναι ένα πραγματικό ζήτημα το οποίο εντοπίζεται με επιτόπια επίσκεψη. Η εναγόμενη XXX (ΜΥ1), της οποίας μέρος της κυρίως εξέτασης της δόθηκε με τη Γραπτή της Δήλωση (Έγγραφο Ε στην αγγλική και Έγγραφο Ε1 στην ελληνική γλώσσα), ανέφερε ότι είναι Σχεδιάστρια Εσωτερικών Χώρων από το
- Όταν ήρθε στην Κύπρο, ανέφερε, ίδρυσε με το σύζυγο της την εταιρεία KC Elite Interiors Ltd. Ανέφερε επίσης ότι πριν τη συνεργασία τους στο επίδικο έργο είχε συνεργαστεί με τον κ. Μακεδόνα και σε άλλα έργα του. Επιβεβαίωσε την υπογραφή της Συμφωνίας (Τεκμ. 1), μεταξύ αυτής της KC Elite Interiors Ltd και της ενάγουσας και έκανε αναφορά σε συγκεκριμένες πρόνοιες της εν λόγω Συμφωνίας. Αφού αναφέρθηκε στα καθήκοντα και την ευθύνη ενός διακοσμητή εσωτερικού χώρου, όπως την αντιλαμβανόταν η ίδια, εξέφρασε τη θέση ότι δεν ανέλαβε οποιαδήποτε ευθύνη για οποιαδήποτε εργασία επί του Έργου όσον αφορά την ποιότητα της και για το πως θα εκτελείτο οποιαδήποτε τέτοια κατασκευαστική εργασία. Θέση της ήταν ότι δεν είχε συμφωνήσει ποτέ να επιβλέπει την εκτέλεση των διαφόρων εργασιών στο Έργο σε καθημερινή βάση και ότι δεν είχε καμιά ευθύνη ως προς το να δίνει εντολές για κατεδάφιση, τροποποίηση ή παύση εργασιών σε εξέλιξη. Ανέφερε ότι επισκεπτόταν το Έργο για επίβλεψη τουλάχιστον 2 φορές την βδομάδα για έλεγχο των υπό εξέλιξη εργασιών. Ισχυρίστηκε ότι με βάση τις οδηγίες που είχε λάβει από το διευθυντή της ενάγουσας, έπρεπε να κοινοποιεί όλα τα σχόλια και τις προδιαγραφές που αφορούσαν την εργασία, τόσο στον ίδιο όσο και στους αντιπροσώπους του και οι εντολές του κ. Μακεδόνα προς τους επιστάτες του ήταν να ακούν τις εισηγήσεις και τα σχόλια της, ώστε το Έργο να μπορεί να εκτελεστεί όπως εμφανίζεται στο εγκεκριμένα και συμφωνημένα σχέδια. Κατά τις επισκέψεις της στο Έργο, την συνόδευαν οι επιστάτες που είχε διορίσει ο κ. Μακεδόνας. Η εναγόμενη κατέθεσε ως Τεκμ. 27 και 28 ηλεκτρονικά μηνύματα προς το κ. Μακεδόνα τα οποία περιλάμβαναν το Snagging List για τον 4ο (μερικώς) και τον 5ο όροφο του Έργου, τα οποία ως ανέφερε, ετοίμασε η ίδια. Τα εν λόγω μηνύματα είχαν ημερομηνία 2.05.2012 και 8.05.2012 αντίστοιχα. Ανέφερε ότι οι διάφοροι εργολάβοι και υπάλληλοι στο Έργο δεν είχαν τις απαραίτητες δεξιότητες για να ανταποκριθούν στις ανάγκες του και ότι κατά το τελικό στάδιο του Έργου ο κ. Μακεδόνας προσέλαβε τρίτο πρόσωπο τον κ. XXX Waldren ως σχεδιαστή εσωτερικών χώρων. Η εναγόμενη παραδέχτηκε ότι υπήρχαν ατέλειες και/ή κακοτεχνίες για τις οποίες ως ισχυρίστηκε, ενημέρωνε τακτικά τον πελάτη της ή τους επιστάτες του. Για να στηρίξει αυτή την κατ' ισχυρισμό τακτική ενημέρωση επικαλέστηκε τα Τεκμ. 27 και 28 (Snagging List), το Τεκμ.17 το οποίο ήταν ένα email της ΜΥ 1, προς τον κ. Μακεδόνα ημερομηνίας 15.05.2012, ως επίσης και επιστολή της προς την ενάγουσα ημερομηνίας 2.06.2012, ενώ παραπονέθηκε ότι ο κ. Μακεδόνας δεν της επέτρεψε να ολοκληρώσει την εργασία της στο Έργο. Υπέδειξε ότι, η παρούσα αγωγή δεν θα έπρεπε να στρέφεται εναντίον της, αλλά εναντίον των διάφορων επιστατών, εργολάβων, μηχανικών του Έργου, τους οποίους και κατονόμασε. Σχολίασε στη συνέχεια τις συγκεκριμένες κακοτεχνίες στο Έργο, τις οποίες επικαλέστηκε και ισχυρίζεται η ενάγουσα ότι ήταν αποτέλεσμα της αποτυχίας της να ασκήσει ορθή επίβλεψη με βάση τις συμβατικές της υποχρεώσεις και έδωσε τις δικές της θέσεις, καταθέτοντας και σχετικά τεκμήρια. Το Τεκμ. 27 το οποίο αφορά το Snagging List Level 5 η οποία απεστάλη στις 2.05.2012, το Τεκμ. 28 το οποίο αφορά το Snagging List Level 4 except main area το οποίο απεστάλη στις 8.05.2012 και το Τεκμ. 29 επιστολή που απευθύνεται στην εταιρεία ELITE INTERIORS LTD από την Marazzi Group S.p.A. με ημερ. 26.08.2011 όπου γίνεται αναφορά στο Marazzi Glass Mosiac. Κατέληξε με τη θέση ότι η ίδια δεν ευθύνεται για τυχόν ζημιές που υπέστη η ενάγουσα, ότι η αγωγή έγινε εκδικητικά και κακοπροαίρετα εναντίον της και ότι της προκάλεσε ανεπανόρθωτη ζημιά στην προσωπική και επαγγελματική της ζωή. Η εναγόμενη κατά την αντεξέτασή της επιχείρησε να προβάλει τη θέση ότι η Συμφωνία (Τεκμ. 1), ουσιαστικά ήταν συμφωνία μεταξύ της ενάγουσας και της εταιρείας KC Elite Interiors και ότι η ίδια προσωπικά δεν συναλλασσόταν ως σχεδιάστρια εσωτερικών χώρων. Για να δικαιολογήσει τη θέση της αυτή επικαλέστηκε τα σχέδια τα οποία φέρουν το όνομα και τη σφραγίδα της εταιρείας, ότι η επικοινωνία με την ενάγουσα γινόταν μέσω του email της εταιρείας και ότι οι πληρωμές γίνονταν προς την εταιρεία της, η οποία εξέδιδε τα σχετικά τιμολόγια. Σε σχετική ερώτηση που της υποβλήθηκε ότι, οι απαιτήσεις της ενάγουσας στηρίζονταν στην αποτυχία της να επιβλέψει ορθά την εκτέλεση των εργασιών που σχετίζονταν με την υλοποίηση των σχεδίων της, απάντησε ότι αυτή είναι η γνώμη της ενάγουσας, ανέφερε δε ότι έκανε επισκέψεις στο εργοτάξιο και επεξηγούσε στους επιστάτες πώς θα έπρεπε να γίνονται στην πράξη οι εργασίες. Για να στηρίξει τη θέση της ότι ενημέρωνε τον πελάτη για τις κακώς εκτελεσθείσες εργασίες, επικαλέστηκε και το Τεκμ. 7, το οποίο είναι ένα δικό της email προς τον ΜΕ 1 που φέρει ημερομηνία 29.05.2012, στο οποίο μεταξύ άλλων γίνεται αναφορά από την ίδια ότι ο κ. Μακεδόνας της είχε ήδη απαγορεύσει να επισκέπτεται το Έργο. Ενώ σε σχετική ερώτηση δήλωσε ότι, η ρήξη των σχέσεων της με την ενάγουσα επήλθε τον Μάιο - Ιούνιο
- Σε ερώτηση αν για το διάστημα από το 2010 κατά το οποίο ξεκίνησαν τα κατασκευαστικά έργα μέχρι το Μάιο 2012 είχε στείλει στην ενάγουσα οποιοδήποτε μήνυμα σε σχέση με την ύπαρξη προβλημάτων ή δυσκολιών που αντιμετώπισε ως επιβλέπων Interior Designer στο Έργο, απάντησε ότι δεν έστειλε γιατί το Έργο δεν είχε αρχίσει. Ρωτήθηκε επίσης κατά πόσο έστειλε οποιαδήποτε ειδοποίηση ή ενημέρωση στην ενάγουσα για την κατ' ισχυρισμό της ανικανότητα των οικοδόμων, την άγνοια τους και τη μη εξοικείωση τους με τα υλικά και απάντησε καταφατικά παραπέμποντας στα Τεκμ. 5(α) και (β) και 6(α) και (β) τα οποία όμως αποτελούσαν τρισδιάστατες εικόνες και φωτογραφίες της εξωτερικής πισίνας στο Έργο, κάνοντας αναφορά στην άγνοια του εργολάβου να τοποθετήσει την ειδική ψηφίδα. Όταν της υποβλήθηκε ότι ουδέποτε ενημέρωσε την ενάγουσα για την κατ' ισχυρισμό ανικανότητα του εργολάβου να τοποθετήσει τις ψηφίδες στην εξωτερική πισίνα και ότι απέτυχε να αντιληφθεί ότι η ψηφίδα τοποθετήθηκε λανθασμένα, αρνήθηκε την υποβολή και ισχυρίστηκε ότι αυτό περιλαμβανόταν στα Τεκμ. 28, 29 (Snagging List), Τεκμ. 17 email ημερομηνίας 18.05.2012 και Τεκμ. 7 (email ημερομηνίας 29.05.2012). Η τοποθέτηση του ψηφιδωτού έγινε κατά την ΜΥ 1 περί τα τέλη του 2011 με αρχές του
- Η εναγόμενη κατά την αντεξέταση της, απαντώντας σε σχετική ερώτηση παραδέχθηκε ότι ανέλαβε να επιβλέψει την εφαρμογή των σχεδίων της στο Έργο. Σε ερώτηση σχετικά με το κατά πόσο το ψηφιδωτό της εξωτερικής πισίνας αποτυπώνεται στα σχέδια της, απάντησε αρχικά ότι αυτό δεν φαίνεται στα σχέδια της, αλλά μόνο τρισδιάστατα και ακολούθως υπέδειξε στο Τεκμ.3β την εξωτερική πισίνα και ανέφερε ότι για αυτό δεν χρειαζόταν συγκεκριμένα σχέδια για το πώς δηλαδή θα έπρεπε να τοποθετηθεί αλλά επαφίετο στη δεξιότητα και στις γνώσεις του εργολάβου για το πώς θα τοποθετούσε την ψηφίδα. Ερωτηθείσα για το πότε διαπίστωσε ότι το ψηφιδωτό στην εξωτερική πισίνα δεν τοποθετήθηκε σωστά, απάντησε ότι το διαπίστωσε από καιρό πριν την απαλλάξουν από το Έργο. Υποδείχθηκε στην εναγόμενη ότι στην Υπεράσπιση της πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι η ενάγουσα αποδέχθηκε την ποιότητα και το είδος της ψηφίδας και προέβη η ίδια η ενάγουσα στην παραγγελία της και ακολούθως η ενάγουσα την αφαίρεσε και προέβη σε δεύτερη παραγγελία της ίδιας ψηφίδας, ενώ στην Γραπτή της Δήλωση ανέφερε ότι η ενάγουσα προχώρησε στην παραγγελία ενός συνηθισμένου μεγαλύτερου ψηφιδωτού και όταν της έγινε η σχετική υποβολή για το πότε λέει την αλήθεια, κατέληξε στο να δηλώσει ότι δεν θυμάται ακριβώς αν η ψηφίδα που τοποθετήθηκε στην πισίνα προς αποκατάσταση των κακοτεχνιών ήταν η ίδια. Της υποβλήθηκε ότι το παράπονο της ενάγουσας δεν έχει να κάνει με την τοποθέτηση των οροφών αλλά με την αποτυχία της να επιβλέψει την ορθή εκτέλεσε των όσων σχεδίασε σε σχέση με τις οροφές, απάντησε ότι οι οροφές κατασκευάστηκαν με βάση τα σχέδια της αλλά είχαν ελαττωματικά φινιρίσματα και ότι κατά την παρουσία της στο Έργο αυτές τοποθετήθηκαν ορθά. Μπορεί οι εργολάβοι να είχαν τοποθετήσει λανθασμένα τις οροφές, όπως είχε ισχυριστεί προηγουμένως, αλλά στη συνέχεια η θέση της ήταν ότι οι οροφές τοποθετήθηκαν σωστά αναφέροντας ότι αυτό ήταν θέμα ποιότητας. Όταν ρωτήθηκε για το ζήτημα της κακής ποιότητας των μπογιατισμάτων και αν αυτά ενέπιπταν στην υποχρέωση της να επιβλέπει το έργο, απάντησε ότι η κακή ποιότητα ήταν κάτι για το οποίο η ίδια δεν είχε την εξουσία να επέμβει. Ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα δεν παραπονέθηκε ποτέ ως προς οποιανδήποτε αποτυχία της για την επίβλεψη και επανέλαβε τη θέση της ότι το ποσόν των €176.000,00 το οποίο η ενάγουσα απαιτεί από την ίδια θα έπρεπε να το απαιτούσε από τους ανθρώπους που της παρέδωσαν κακής ποιότητας εργασία. Ο κ. Πομπόσκης (ΜΥ2), υιοθέτησε τη Γραπτή Δήλωση του η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο ΣΤ. Ανέφερε ότι η εργασία του είναι να τοποθετεί καθρέπτες και άλλα υαλικά αντικείμενα. Το 2011 ανέλαβε υπεργολαβία στο Έργο για τοποθέτηση καθρεπτών μεταξύ άλλων στο 4ο επίπεδο του Έργου. Η τοποθέτηση έγινε το 2011 και επειδή υπήρχε πρόβλημα επικοινώνησε μαζί του η επιστάτρια του Έργου η κα XXX Πεπέκου για να τους αντικαταστήσει, πράγμα το οποίο έπραξε τους πρώτους μήνες του 2012, χωρίς μάλιστα να τιμολογήσει και χρεώσει την ενάγουσα γιατί η προβληματική τοποθέτηση τους ήταν, όπως αναγνώρισε, λάθος αποκλειστικά δικό του. Μετά την επανατοποθέτηση των καθρεπτών, ανέφερε ότι δεν υπήρχε πλέον κανένα παράπονο. Ανέφερε ότι το Μάιο του 2012 εμφανίστηκε στο Έργο κάποιος κ. XXX Γουόλτερ, που του συστήθηκε ως διακοσμητής εσωτερικών χώρων, διορισμένος από τον κ. Μακεδόνα, ο οποίος ήθελε να κάνει αλλαγές σε εργασίες που εκείνος είχε τελειώσει σύμφωνα με τις υποδείξεις της κας Πεπέκου αλλά αυτός δεν συμφώνησε και αποχώρησε από το Έργο. Είπε επίσης, ότι κατά τη διάρκεια της τοποθέτησης των καθρεπτών, έπαιρνε οδηγίες από την ως άνω κα Πεπέκου. Κατά την αντεξέταση του αναίρεσε τη θέση του ότι είχε αναλάβει υπεργολαβία στο Έργο και δήλωσε ότι την υπεργολαβία την είχε αναλάβει η εταιρεία XXX Προκοπίου και ότι εκείνος πήγε στο Έργο μέσω αυτής της εταιρείας για να βοηθήσει. Παραδέχτηκε ότι αντισυμβαλλόμενος του εργολάβου ήταν η εταιρεία XXX Προκοπίου και όχι ο ίδιος. Παραδέχτηκε ακόμα ότι δεν είχε καμία σχέση με τον κ. Μακεδόνα και ότι αυτός δεν πληρωνόταν από τον κ. Μακεδόνα αλλά από την εταιρεία XXX Προκοπίου. Ο μάρτυς παραδέχθηκε ότι γνώριζε την εναγόμενη μόνο οπτικά. Η κα Ιάσωνος (ΜΥ3), ανέφερε ότι είναι διευθύντρια της εταιρείας IK PRINT DIRECΤ, η οποία ασχολείται με ψηφιακές εκτυπώσεις και ταμπελογραφίες. Ανέφερε ότι η εταιρεία τους έκανε κάποιες εργασίες στο Έργο κατόπιν αιτήματος της BAKE VIEW. Την όλη εργασία την είχε χειριστεί ο σύζυγος της, ο οποίος όμως κατά το χρόνο που έδινε μαρτυρία δεν εργαζόταν πλέον στην εταιρεία. Ανέφερε ότι ήταν ο σύζυγος της που είχε πιο πολλή επαφή με το Έργο, τους διακοσμητές και τον ιδιοκτήτη και την κα Πεπέκου η οποία ανέφερε πως ήταν διακοσμήτρια. Η δουλειά που ανέλαβε η εταιρεία της στο Έργο, ήταν η τοποθέτηση αρκετών τζελατινών plexiglass. Παραδέχτηκε ότι κατά την τοποθέτηση τους στο Έργο παρουσιάστηκαν κατά την εφαρμογή τους κάποια προβλήματα όπως ήταν σιλικόνες που ήταν ορατές. Το πρόβλημα το εντόπισε η ενάγουσα και η εταιρεία της τα αντικατέστησε, το υλικό δε το οποίο αφαίρεσε από το Έργο το έχει ακόμα στο γραφείο της. Σε ερώτηση αν είχε τιμολογήσει εκ νέου την αντικατάσταση, ενώ αρχικά απάντησε καταφατικά στη συνέχεια απάντησε ότι εκδόθηκε μόνο ένα τιμολόγιο. Υποδείχθηκε στη μάρτυρα το έγγραφο ΙΣΤ, το οποίο εμπεριέχεται στο Τεκμ. 2, το οποίο και αναγνώρισε ως την προσφορά της εταιρείας της. Παραδέχθηκε επίσης ότι εισέπραξε από την ενάγουσα το ποσόν των €8.000,00 ως προκαταβολή και ότι η ενάγουσα δεν τους ξόφλησε για τις εργασίες τους στο Έργο. Δήλωσε ότι η ίδια ασχολείτο με τα λογιστικά της εταιρείας και ότι ήταν ο σύζυγος της που ασχολείτο με τις εργασίες στο Έργο. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι πήγε μόνο 3-4 φορές στο Έργο όταν παρουσιάζονταν προβλήματα. Αποδέχτηκε ότι σχεδόν αμέσως με την υποβολή της προσφοράς έλαβε και την προκαταβολή. Όταν της ζητήθηκε να περιγράψει τις αλλαγές που ζήτησε η ενάγουσα λόγω του ότι δεν την ικανοποιούσε το αποτέλεσμα, ανάφερε ότι ζητήθηκαν αλλαγές στα ταβάνια. Δήλωσε ότι κανένας δεν εξέφρασε παράπονο για τη δουλειά τους και ο κ. Μακεδόνας της έκανε πρόταση να τους δώσει €25.000,00 για να τελειώσουν τη δουλειά. Δεν διευκρίνισε όταν της ζητήθηκε κατά πόσον στις €25.000,00 περιλαμβάνονταν και οι €8.000,00 της προκαταβολής. Η εμπλοκή της εταιρείας τους στο Έργο αφορούσε καθαρά την τοποθέτηση διακοσμητικών υλικών και ανέφερε ότι δεν γνωρίζει η ίδια την εναγόμενη. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων στις εκτενείς και εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, τις οποίες είχαν την καλοσύνη να ετοιμάσουν σε γραπτή μορφή τις οποίες και μου παρέδωσαν, κάνουν αναφορά τόσο στη μαρτυρία που δόθηκε με την κάθε πλευρά να δίδει σε αυτή τη δική της ερμηνεία, όσο και στη νομική πτυχή που διέπει τα διάφορα επίδικα ζητήματα. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με παρέπεμψαν και οι οποίες μου στάθηκαν υποβοηθητικές στην κατανόηση των θέσεων τους. Στη συνέχεια, κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει, όπου χρειαστεί θα αναφερθώ ειδικότερα σε αυτές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αναδείχθηκαν μέσω της μαρτυρίας και τη συνολική θεώρηση τους καταδεικνύουν ότι η Συμφωνία των διαδίκων (Τεκμ. 1), και η ερμηνεία των όρων της είναι καθοριστικής σημασίας. Το περιεχόμενο της Συμφωνίας και η σχετική δικογραφημένη παραδοχή της εναγόμενης (παρ. 1 της Υπεράσπισης) στην οποία γίνεται παραδοχή του σχετικού ισχυρισμού της ενάγουσας αυτής της παρ. 3 της Εκθέσεως Απαιτήσεως, δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία στο μυαλό μου ότι την ευθύνη υπό την ιδιότητα της Σχεδιάστριας Εσωτερικού Χώρου (Interior Designer) ως αντισυμβαλλόμενη η ίδια της ενάγουσας τη φέρει η εναγόμενη υπό την προσωπική της ιδιότητα και όχι η εταιρεία K.C. ELITE INTERIORS LTD ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο από εκείνα τα οποία κατονομάζει η εναγόμενη στην Γραπτή της Δήλωση (Έγγραφο Ε) παρ.
- Ήταν δε η εναγόμενη προσωπικά, όπως καθίσταται εύρημα μου, η οποία ανέλαβε έναντι πληρωμής - αμοιβής, την υποχρέωση εκπόνησης σχεδίων εσωτερικής διακόσμησης και την υποχρέωση επίβλεψης της υλοποίησης αυτών των σχεδίων επί του Έργου. Τα όσα εκ διαμέτρου αντίθετα με όσα προνοούνται στην Συμφωνία (Τεκμ. 1) και της παραδοχής της στην Υπεράσπιση της προσπάθησε να υποστηρίξει η εναγόμενη, επικαλούμενη το γεγονός ότι οι πληρωμές γίνονταν μέσω της εταιρείας K.C. ELITE INTERIORS LTD παραγνωρίζοντας τη σχετική παράγραφο 7.4 της Συμφωνίας (Τεκμ. 1) ότι: «It is understood and agreed that payment to KC Elite Interiors Ltd shall be considered and payment to the interior Designer» δεν μπορεί παρά να κριθούν ως εκ των υστέρων σκέψεις της. Επομένως, η προσπάθεια της εναγόμενης να απεκδυθεί της προσωπικής της ευθύνης αποτυγχάνει και δεν μπορεί να τύχει της επιδοκιμασίας του Δικαστηρίου ως μη συνάδουσα σε ρητούς όρους της Συμφωνίας και ως απέχουσας από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς ή παραδοχές της και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Αποδίδω δε την προσπάθεια της αυτή στην απεγνωσμένη προσπάθεια της να απαλλαχθεί από την προσωπική της ευθύνη η οποία δεν μπορεί παρά να έχει την επίδραση της και στην εν γένει αξιολόγηση της μαρτυρίας της. Η ενάγουσα από την άλλη δεν προσκόμισε οποιανδήποτε συγκεκριμένη μαρτυρία ως προς την αξίωση της για τη ζημιά που κατ' ισχυρισμό υπέστη για την καθυστέρηση που προκλήθηκε για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών, πλην της αόριστης αναφοράς του κ. Μακεδόνα (ΜΕ1), στο τέλος της Γραπτής του Δήλωσης (Εγγράφου Α) όπου στην παρ. 36 ανάφερε: «Για την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών αποκατάστασης των κακοτεχνιών το έργο καθυστέρησε περίπου τρεις μήνες». Ως εκ τούτου θεωρώ ότι η ως άνω αξίωση δεν προωθήθηκε και απορρίπτεται ως εγκαταληφθείσα. Τόσο από την Έκθεση Απαιτήσεως όσο και από την όλη μαρτυρία που κατατέθηκε, τα επίδικα ζητήματα που προκύπτουν στην παρούσα αγωγή είναι κατά πόσο η εναγόμενη είχε τη συμβατική υποχρέωση της ορθής επίβλεψης για την ορθή και/ή συμφωνημένη και/ή στη βάση των σχετικών σχεδίων εκτέλεση των όσων η ίδια σχεδίασε και τα οποία αφορούσαν τους εσωτερικούς χώρους του Έργου. Περαιτέρω τίθεται ζήτημα κατά πόσο η ενάγουσα έχει αποδείξει στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων - ως το μέτρο απόδειξης που διέπει τις πολιτικές δίκες -, εσφαλμένη επίβλεψη εκ μέρους της εναγόμενης και/ή πλημμελούς εκτέλεσης εκ μέρους της των συμβατικών της υποχρεώσεων. Ακολούθως η ενάγουσα, για να μπορέσει να επιτύχει στις αξιώσεις της, θα πρέπει να αποδείξει ότι από την πιο πάνω συμπεριφορά και/ή αμέλεια της εναγόμενης, η ενάγουσα έχει υποστεί τις επίδικες ζημιές ή ποιες από αυτές ή σε ποια έκταση τους βαραίνει την εναγόμενη οι οποίες ασφαλώς να έχουν δικογραφηθεί και περιγραφεί στην Έκθεση Απαιτήσεως της με αποτέλεσμα να δικαιούται τα ποσά που αξιώνει ή μέρος τους. Σύμφωνα με τη νομολογία μας το βάρος απόδειξης βρίσκεται γενικά στους ώμους της ενάγουσας να αποδείξει τους ισχυρισμούς της στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η απόσειση του βάρους απόδειξης θα αποτιμηθεί υπό το φως της μαρτυρίας που θα κριθεί αξιόπιστη, πάντοτε στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αναξιόπιστη μαρτυρία δεν αποτελεί αποδεικτικό υλικό αλλά μόνο αξιόπιστη μαρτυρία βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων (Miorage v. Radivojenik,
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1162 και Αθανασίου κ.α. v. Κουνούνη,
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614). Σύμφωνα περαιτέρω με τη νομολογία μας κατά την ερμηνεία των όρων μιας σύμβασης, το Δικαστήριο μέσα στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας, σκοπό έχει τον εντοπισμό της πραγματικής πρόθεσης των συμβαλλομένων. Αυτό όμως γίνεται όταν το νόημα ενός συμβατικού όρου είναι ασαφές. Σχετική προς τούτο είναι η απόφαση στην υπόθεση Amethyst Distributors Ltd v.Ιεράς Μονής Κύκκου,
(2011)1Α ΑΑΔ 199 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Είναι φανερό ότι η έφεση αφορά στην ερμηνεία των όρων της επίδικης σύμβασης. Πρόκειται για νομικό θέμα για το οποίο το δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια. Σκοπός είναι η εξεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των συμβαλλομένων. Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία μιας σύμβασης είναι καλά καθιερωμένες και δεν χρειάζεται να τις επαναλάβουμε. Οι ερμηνευτικοί κανόνες χρησιμοποιούνται μόνο όταν το νόημα ενός όρου, είναι ασαφές (Pell Frischmann Consultants Ltd v. Δημοκρατίας
(2001)1 Α.Α.Δ. 33, 44). Όπου επιχειρείται ερμηνεία όρων της σύμβασης, το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της σύμβασης στον μέσο λογικό άνθρωπο (βλ. Maison Jenny Ltd v. Krashias Footwear Industry Ltd
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1156, Θεολόγου κ.ά. v. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 407, 413 και Saab and Another v. Holy Monastery Ayios Neophytos,
(1982)1 C.L.R. 499)». Στην πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην υπόθεση Σιαπίτη v. Κυμίση, ECLI:CY:AD:2018:A445, Πολιτική Έφεση 281/12, ημερομηνίας 16.10.2018 τέθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την ερμηνεία μιας σύμβασης: «Είναι νομολογιακά γνωστή η αρχή ότι οι κανόνες ερμηνείας εγγράφων στόχο έχουν τη γραμματική ερμηνεία, συμπληρωμένη από την αντίληψη που δημιουργείται σ' ένα κοινό άνθρωπο, η δε πρόθεση των μερών εξάγεται από τη γλωσσική διατύπωση (βλ. Transnatco Ltd v. Superclima Eng. Ltd.
(2010)1 (A) AAΔ 643 και Καρατσιόλης ν. Royal Sports Betting Ltd.
(2008)1 (A) AAΔ 669). Το έργο του Δικαστηρίου είναι η διαπίστωση της έννοιας της σύμβασης και οποιουδήποτε όρου αυτής (με βάση την αντικειμενική θεωρία των συμβάσεων και το τι μεταδίδεται στο μέσο λογικό άνθρωπο) στο πλαίσιο του όλου κειμένου και έχοντας υπόψη το υπόβαθρο και τα δεδομένα της περίπτωσης, αλλά όχι με βάση τις υποθέσεις του Δικαστή σ' όσον αφορά στις επιδιώξεις των μερών (βλ. σύγγραμμα Πολύβιου Πολυβίου: «Το δίκαιο των Συμβάσεων,» Τόμος Β, σελ. 479)». Επομένως είναι το κατάλληλο σημείο σε αυτό το αρχικό σημείο της ανάλυσης μου να εξετάσω υπό το πρίσμα της πραγματικής μαρτυρίας - της Συμφωνίας δηλαδή μεταξύ των διαδίκων - και της νομολογίας, κατά πόσο ευσταθεί ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι αυτή δεν είχε υποχρέωση και/ή δεν ευθυνόταν για την επίβλεψη των εργασιών που αφορούσαν την εσωτερική διακόσμηση επί του Έργου. Σχετικές είναι οι παράγραφοι 1 και 3 της Συμφωνίας (Τεκμ. 1) τις οποίες λόγω της σημαντικότητας τους τις παραθέτω αυτούσιες στη συνέχεια: «
- Pursuant to the provisions of the present Agreement the Interior Designer undertakes within the agreed periods of time as set out in clause 10 herein below, to execute the set of design and decoration activities (hereinafter referred to as 'The Set of Activities') as set out in clause 2 herein below as well as the supervision and control of execution of the works and all other activities assigned to the Interior Designer under the provisions of this present agreement .». Σε μετάφραση: «
- Δυνάμει των προνοιών της παρούσας Συμφωνίας, η Σχεδιάστρια Εσωτερικών Χώρων αναλαμβάνει εντός της συμφωνημένης χρονικής περιόδου, όπως καθορίζεται στην παράγραφο 10 πιο κάτω του παρόντος, να διεκπεραιώσει το σύνολο των σχεδιαστικών και διακοσμητικών δραστηριοτήτων (εφεξής θα αναφέρονται ως «Το Σύνολο των Δραστηριοτήτων») όπως καθορίζονται στην παράγραφο 2 πιο κάτω του παρόντος καθώς και την επίβλεψη και τον έλεγχο της εκτέλεσης των εργασιών και όλων των άλλων δραστηριοτήτων που ανατέθηκαν στη Σχεδιάστρια Εσωτερικών Χώρων δυνάμει των προνοιών της παρούσας συμφωνίας.». «
- The Interior Designer undertakes to supervise and control the execution of the relevant constructions, reconstructions, repairs and other activities and their conformity with design. Any alterations from the approved by The Client designs that The Interior Designer may consider during execution must be notified to The Client prior to their execution. The Interior Designer shall be visiting The Object when the construction, reconstruction, repair and other activities are being performed, unti completion to the satisfaction of The Client, subject to clause 8 herein below». Σε μετάφραση: «
- Η Σχεδιάστρια Εσωτερικών Χώρων αναλαμβάνει την επίβλεψη και τον έλεγχο της εκτέλεσης των σχετικών κατασκευών, ανακατασκευών, επιδιορθώσεων και άλλων δραστηριοτήτων και τη συμμόρφωση τους με το Σχεδιασμό. Οποιεσδήποτε μετατροπές επί των εγκεκριμένων από τον Πελάτη σχεδίων που η Σχεδιάστρια Εσωτερικών Χώρων μπορεί να κάνει κατά την εκτέλεση θα πρέπει να κοινοποιηθούν στον Πελάτη πριν την εκτέλεση τους. Η Σχεδιάστρια Εσωτερικών Χώρων θα επισκέπτεται το Έργο όταν η κατασκευή, ανακατασκευή, επιδιόρθωση και άλλες εργασίες εκτελούνται, μέχρι την ολοκλήρωση προς ικανοποίηση του Πελάτη, τηρουμένης της παραγράφου 8 του παρόντος πιο κάτω». . «
- The interior designer will visit the site twice a week for a half-day visit to supervise the project.». Σε μετάφραση: «
- Η Σχεδιάστρια Εσωτερικών Χώρων θα πρέπει να επισκέπτεται για μισή ημέρα δύο φορές την εβδομάδα το Έργο για επιθεώρηση των εργασιών.» Οι ως άνω όροι είναι σαφείς και δεν αφήνουν οποιαδήποτε ερμηνευτική ασάφεια ή κενό. Προκύπτει από αυτούς ότι η εναγόμενη είχε τη συμβατική υποχρέωση επίβλεψης και ελέγχου της εκτέλεσης των εργασιών (constructions, reconstructions, repairs and other activities) που γίνονταν στο έργο με σκοπό την υλοποίηση των όσων η ίδια είχε σχεδιάσει και τα οποία - σχέδια - ενέκρινε η ενάγουσα. Προς το σκοπό τούτο μάλιστα, είχε την υποχρέωση να επισκέπτεται το έργο δύο φορές την εβδομάδα, για μισή μέρα. Αν δεν υπήρχε η υποχρέωση της επίβλεψης προκαλείται εύλογα το ερώτημα προς τι τότε η πρόβλεψη στη Συμφωνία περί της υποχρέωσης της να επισκέπτεται το Έργο δύο φορές τη βδομάδα; Επομένως, δεν με βρίσκει σύμφωνο ο επαναλαμβανόμενος ισχυρισμός της εναγόμενης, τον οποίο θεωρώ αβάσιμο, ότι αυτή δεν είχε οποιαδήποτε συμβατική υποχρέωση για επίβλεψη των εργασιών επί της εσωτερικής διακόσμησης και των όσων η ίδια σχεδίασε. Ούτε βέβαια μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση της ότι δεν είχε ευθύνη για τυχόν κακής ποιότητας εργασίες που έγιναν από τους εργολάβους και/ή εργάτες αλλά ούτε και τα περί κακής ποιότητας υλικών τα οποία επίσης όφειλε να είχε απορρίψει. Και αυτό γιατί η αξίωση των εναγόντων είναι σαφής: «η πλημμελής και/ή αμελής και/ή κακή επίβλεψη και/ή αποτυχία επίβλεψης των εργασιών κατά την υλοποίηση των δικών της σχεδίων, είχε ως αποτέλεσμα την κακή ποιότητα των εγκαταστάσεων, η οποία μάλιστα δεν ανταποκρινόταν στα σχέδια που η ίδια η εναγόμενη είχε σχεδιάσει». Άλλωστε, δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι από την όλη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, όπως έχει περιληπτικά αναφερθεί ανωτέρω, προκύπτει ότι η εναγόμενη κατά την ακροαματική διαδικασία αναγνώρισε εν τέλει, σε αντίθεση με τη θέση της με την οποία απεκδυόταν κάτι τέτοιο, τη συμβατική της υποχρέωση για επίβλεψη της υλοποίησης των σχεδίων εσωτερικής διακόσμησης του Έργου. Η μαρτυρία και η παραδοχή της εναγόμενης με οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα και καθίσταται εύρημα μου ότι η εναγόμενη είχε την ως άνω συμβατική ευθύνη η οποία και της καταλογίζεται. Ανακύπτει επομένως το ερώτημα το οποίο θα πρέπει να απαντηθεί αν η εναγόμενη προέβη σε επίβλεψή και/ή σε ορθή επίβλεψη στις εργασίες για την ορθή υλοποίηση τους και εφαρμογή των όσων αυτή είχε σχεδιάσει σύμφωνα με τη συμβατική της υποχρέωση. Σε περίπτωση δε που διαπιστωθεί ότι η εναγόμενη δεν τήρησε τις συμβατικές της υποχρεώσεις, δηλαδή την ορθή επίβλεψη του Έργου, τότε η ενάγουσα δικαιούται σε αποζημίωση, νοουμένου ότι η τελευταία έχει αποδείξει, στη βάση πάντοτε του ισοζυγίου των πιθανοτήτων τις ζημιές που έχει υποστεί από μια τέτοια αντισυμβατική συμπεριφορά της εναγόμενης. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της πλευράς της ενάγουσας (ΜΕ 1 - 4), την οποία και αποδέχομαι επί του προκειμένου, στο τελικό στάδιο όταν το Έργο είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και μετά από την επιθεώρηση του διαπιστώθηκε αριθμός κακοτεχνιών. Κάποιες εξάλλου από αυτές τις παραδέχθηκε και η ίδια η εναγόμενη. Καθίσταται εύρημα μου επομένως ότι κατά την παράδοση του Έργου διαπιστώθηκαν κακοτεχνίες σε διάφορα σημεία του Έργου. Η ενάγουσα ως εκ τούτου ήταν αναγκασμένη να προβεί σε διορθωτικές εργασίες αποκατάστασης με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί με επιπρόσθετο κόστος. Με αυτά ως δεδομένα θα προχωρήσω στη συνέχεια στην ανάλυση της μαρτυρίας έτσι που στη βάσει αυτής θα μπορούσε να διαπιστωθεί κατά πόσο η εναγόμενη φέρει ευθύνη γι' αυτές και αν η απάντηση είναι θετική τότε σε ποια έκταση και ποιο ήταν το κόστος αποκατάστασης τους. Είναι κατανοητό ότι θα πρέπει να εξετασθεί η μαρτυρία σε αντιπαραβολή των εκατέρωθεν ισχυρισμών. Ειδικότερη και λεπτομερής ανάλυση για κάθε επιμέρους κακοτεχνία θα ακολουθήσει. Θα πρέπει δηλαδή στη συνέχεια να εξετασθεί η θέση της πλευράς της ενάγουσας, στηριζόμενη σε παραδεκτή μαρτυρία που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αν αυτή καταδεικνύει ότι η εναγόμενη παραβίασε τους συμβατικούς της όρους για ορθή επίβλεψη για την πρακτική εφαρμογή των σχεδίων επί του Έργου και εάν συνεπεία της παράλειψης της να το κάνει διαπιστώθηκαν αστοχίες και κακοτεχνίες επ' αυτού, προκαλώντας έτσι ζημιές και έξοδα στην ενάγουσα για την αποκατάσταση τους. Σχετική προς τούτο είναι η μαρτυρία του διευθυντή της ενάγουσας (ΜΕ1), του αρχιτέκτονα του Έργου (ΜΕ4) καθώς και του επιμετρητή ποσοτήτων (ΜΕ3) ο οποίος εκτίμησε την αξία αποκατάστασης των ζημιών συνεπεία των κακοτεχνιών χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται και η μαρτυρία του ΜΕ 2 ο οποίος ασχολήθηκε με τις εργασίες επιδιόρθωσης και/ή αποκατάστασης και/ή αντικατάστασης των κακοτεχνιών και ο οποίος μερίμνησε να φωτογραφήσει όπως και τα διάφορα στάδια των εργασιών αποκατάστασης τους και το τελικό αποτέλεσμα τους. Η μαρτυρία των ΜΕ3 και ΜΕ4 ως εμπειρογνωμόνων δεν έχει αντικρουστεί με αντίστοιχη μαρτυρία από πλευράς της εναγόμενης με αποτέλεσμα το αξιόπιστο της μαρτυρίας τους ή των συμπερασμάτων τους να μην έχει κλονιστεί και/ή αμφισβητηθεί και/ή καταρριφθεί. Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Κωστάκη κ.ά.,
(2008)1 ΑΑΔ 432, 451-2 λέχθηκε ότι: «Η μαρτυρία όμως που δίνεται από ένα εμπειρογνώμονα πρέπει να εξετάζεται πρωτόδικα με ιδιαίτερη προσοχή. Οφείλει ένα πρωτόδικο Δικαστήριο να προχωρεί σε ανάλυση και αντιπαραβολή της συγκρουόμενης επιστημονικής μαρτυρίας και να καταγράφει με επιμέλεια και με πειστικό τρόπο τη δική του ανεξάρτητη κρίση, η οποία όμως να αναδύεται και να παραπέμπει στα επιστημονικά δεδομένα και παρατηρήσεις, όπως εξηγήθηκαν από τους ειδικούς». Στην προκειμένη περίπτωση όμως δεν έχουμε δυο αντίθετες μαρτυρίες ειδικών αφού η εναγόμενη δεν κάλεσε κάποιον ειδικό και γενικά δεν παράθεσε οποιαδήποτε μαρτυρία ειδικού που να αντικρούει ή να καταρρίπτει τη μαρτυρία τόσο του ΜΕ 3 όσο και του ΜΕ 4. Στην υπόθεση Αυγουστή κ.ά. v. Ιωάννου,
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1498 λέχθηκε ότι η γνώμη του πραγματογνώμονα θα πρέπει να αιτιολογείται και να τεκμηριώνεται με απόλυτη επάρκεια και πειστικότητα. Διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχτεί και να στηριχτεί στη μαρτυρία του, έστω και αν είναι ο μόνος πραγματογνώμονας που κατάθεσε στο Δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία των ΜΕ 3 και ΜΕ 4 κατά την αντίληψη μου ήταν πλήρως αιτιολογημένη με βάση την επιστημονική τους κατάρτιση και γνώση και επαγγελματική εμπειρία. Οι μάρτυρες εξήγησαν με λεπτομέρεια και σαφήνεια τον τρόπο και τη μεθοδολογία με την οποία εργάστηκαν για να ετοιμάσουν τις εκθέσεις τους και πως κατέληξαν στα συμπεράσματα τους. Κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία τους ως ειδικών και να εξαγάγω από αυτή τα αναγκαία και ανάλογα συμπεράσματα μου. Ο ΜΕ 4 στην Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο Δ), αναφέρει ρητά ότι επισκέφθηκε το έργο και εντόπισε κακοτεχνίες, οι οποίες οφείλονται σύμφωνα με την εμπειρογνωμοσύνη του στην κακή επίβλεψη της εναγόμενης. Ακόμη δε γίνεται αναφορά από τον ίδιο ότι υπήρχαν και σχεδιαστικά λάθη, τα οποία η ενάγουσα ως μη ειδική δεν μπορούσε να εντοπίσει ασχέτως αν ενέκρινε τα σχέδια της εναγόμενης της οποίας την σχεδιαστική ικανότητα ο κ. Μακεδόνας (ΜΕ1), δεν αμφισβήτησε αλλά τουναντίον επαίνεσε. Παρόλα αυτά και χωρίς να έρχεται σε αντίφαση με τα προηγούμενα, σε σχέση με την εγκατάσταση πολυτελούς μπάνιου χωρίς την εγκατάσταση αποχέτευσης, ο ΜΕ 4 ως ειδικός ανέφερε ότι αυτό συνιστά όχι μόνο κακοτεχνία ένεκα κακής επίβλεψης αλλά και σχεδιαστικό λάθος της εναγόμενης. Αυτό το ζήτημα εξάλλου είναι και ζήτημα κοινής λογικής και δεν χρειάζεται μαρτυρία ειδικού για να καταδειχθεί ένας κακός σχεδιασμός. Η θέση της εναγόμενης περί της ύπαρξης αυτόνομης αποχέτευσης στην ίδια την μπανιέρα δεν έχει αποδειχθεί πλην της αόριστης αναφοράς της περί της ύπαρξης της και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Αν ήταν έτσι τότε για ποιο λόγο να επιδειχθεί σπουδή στην ακύρωση της εκεί τοποθέτησης του εφόσον αρχικά είχαν εγκρίνει το σχετικό σχεδιασμό της; Ο ΜΕ 4 ως ο αρχιτέκτονας του έργου με τη μαρτυρία του κατέδειξε το εσφαλμένο της εκτέλεσης των εργασιών στο Έργο καθώς και τις σχετικές κακοτεχνίες όπως αυτές διαπιστώθηκαν από τον ίδιο στην παρουσία και των ΜΕ 2 και 3 και καταγράφηκαν στην έκθεση του το Snagging List (Τεκμ. 26). Στη μαρτυρία του ανέφερε ότι αυτό ήταν αποτέλεσμα κακής επίβλεψης επί των εργασιών σχετικά με την εσωτερική διακόσμηση του Έργου. Η μαρτυρία του επίσης διασκέδασε την όποια αντίληψη δημιούργησε ο κ. Αταλιώτης (ΜΕ2) με τις αναφορές του μόνο στον κ. Πολυκάρπου (ΜΕ3) και οι οποίες προκάλεσαν την εισήγηση της πλευράς της εναγόμενης ότι αυτός χωρίς τα απαιτούμενα προσόντα είναι που διαπίστωσε τις κακοτεχνίες. Είναι γεγονός ότι κατά την επιτόπια επιθεώρηση του ΜΕ4 στις 28.04.2012 ήταν παρόντες και ο κ. Πολυκάρπου και ο κ. Αταλιώτης, όμως όπως εξήγησε ο κ. Στυλιανίδης (ΜΕ4), ο εντοπισμός και καταγραφή των κακοτεχνιών έγινε από τον ίδιο ο οποίος και ετοίμασε σε δύο ημέρες ήτοι στις 30.04.2012 το Snagging List (Τεκμ. 26). Επομένως δεν βλέπω να υπάρχει οποιαδήποτε αδυναμία ως προς τη διαπίστωση και καταγραφή των κακοτεχνιών από πλευράς της ενάγουσας. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι για την ύπαρξη πλείστων τόσων κακοτεχνιών και/ή αστοχιών σχετική υπήρξε και παραδοχή από την ίδια την εναγόμενη, αποποιούμενη όμως η ίδια τη σχετική ευθύνη γι' αυτές. Σχετική αναφορά θα γίνει στη συνέχεια κατά την ανάλυση της κάθε μιας ξεχωριστά. Ο ΜΕ3 ως επιμετρητής ποσοτήτων, στην έκθεση του κατέγραψε τις σχετικές ζημιές που προέκυψαν από τις κακοτεχνίες καθώς και κοστολόγησε το ύψος αυτών στη βάση των αποδείξεων και τιμολογίων με τα οποία τον είχε εφοδιάσει η ενάγουσα. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή ως προς την εκτίμηση των διαφόρων κακοτεχνιών ή παραλείψεων που του υποδείχθηκαν στο Έργο από πλευράς της ενάγουσας και του ΜΕ 4. Αυτό όμως από μόνο του, ως είναι κατανοητό δεν οδηγεί αναπόφευκτα συλλήβδην στην αποδοχή της μαρτυρίας που προσφέρθηκε από πλευράς ενάγουσας και αφορά το ζήτημα των κακοτεχνιών ή και του κακού σχεδιασμού εκ μέρους της εναγόμενης. Αυτές θα πρέπει να εξετασθούν στη βάση της προσφερθείσας μαρτυρίας στην λεπτομέρεια τους και να εξετασθεί ταυτόχρονα για ποιες και σε ποιο ποσοστό και πως εν τέλει ευθύνεται η εναγόμενη γι' αυτές. Υπενθυμίζω ότι, όπως θα αναφερθεί και στη συνέχεια, σε δύο περιπτώσεις η πλευρά της ενάγουσας παραδέχεται ότι συμπεριέλαβε στις αξιώσεις της και ποσά που χρεώθηκαν δύο φορές. Με την ως άνω επιφύλαξη κρίνω ως προς τα υπόλοιπα ότι, εφόσον δεν προσφέρθηκε διαφορετική μαρτυρία από πλευράς της εναγόμενης ότι μπορώ να στηριχθώ στη μαρτυρία του κ. Πολυκάρπου για την εξαγωγή των ανάλογων συμπερασμάτων μου ως προς τις αξίες των όσων έλαβε υπόψη του και συμπεριέλαβε στην έκθεσή του. Το γεγονός ότι υπήρξε προσπάθεια από την άλλη πλευρά να πληγεί η αξιοπιστία και η εμπειρογνωμοσύνη από το γεγονός ότι δήθεν δεν έλαβε υπόψη του τα σχέδια της εναγόμενης δεν βρίσκει έρεισμα στη μαρτυρία καθώς αυτή όπως κρίνω δεν ήταν δική του δουλειά αλλά ούτε και τα ίδια τα σχέδια είναι προς αξιολόγηση ως προς τις κακοτεχνίες αλλά οι ίδιες οι κατασκευές και το κόστος που απαιτήθηκε για να αποκατασταθούν έτσι ώστε να μη γίνονται άμεσα αντιληπτές εμφανείς κακοτεχνίες ακόμα και σε ένα μη ειδικό, όπως ανέφερε ο μάρτυρας. Η μαρτυρία του ΜΕ2 και ειδικότερα οι φωτογραφίες του Τεκμ. 25 παρουσιάζουν τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες όπως τις υπέδειξε σε αυτές και επεξήγησε και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, οι οποίες έχριζαν αποκατάστασης. Περαιτέρω αυτές παρουσιάζουν τα διάφορα στάδια της αποκατάστασης τους συμπληρώνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τη μαρτυρία της ενάγουσας με την οποία προσπάθησε να καταδείξει ότι η εναγόμενη, ως αποτέλεσμα της αντισυμβατικής της συμπεριφοράς, δηλαδή της μη επίβλεψης και/ή της πλημμελούς επίβλεψης της για την ορθή υλοποίηση των σχεδίων επί του επίδικου έργου και τον λανθασμένο σχεδιασμό, προκάλεσε ζημιές σε αυτή. Ο Τερματισμός της Συμφωνίας και οι Συνέπειες: Σύμφωνα με τη νομολογία μας μία σύμβαση τερματίζεται είτε με κοινή συναίνεση είτε μονομερώς από το αθώο μέρος εξαιτίας ουσιώδους παραβίασης της από το υπαίτιο μέρος. Η διάρρηξη της σύμβασης θεωρείται ουσιώδης όταν αυτή πηγαίνει στη ρίζα της. Τέτοιας μορφής παράβαση συμβαίνει όταν υπάρχει πλήρης αποτυχία του ανταλλάγματος της σύμβασης ή σημειώνεται παραβίαση σημαντικού όρου αυτής. Ο τερματισμός της σύμβασης γίνεται με βάση τη διαδικασία που ενδεχομένως να καθορίζεται μέσα από το περιεχόμενο της και εν πάση περίπτωση εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από τη στιγμή της ουσιώδους παράβασης έτσι ώστε να μην δοθεί η εντύπωση στο υπαίτιο μέρος ότι το αθώο μέρος με τη στάση του επέλεξε να συνεχίσει να δεσμεύεται από τη σύμβαση επιφυλάσσοντας το δικαίωμα του να διεκδικήσει ειδικές και/ή γενικές αποζημιώσεις και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που θεωρεί ότι δικαιούται. Το πρόσωπο το οποίο υπαναχωρεί νόμιμα από τη σύμβαση, δικαιούται αποζημίωση για κάθε ζημιά την οποία υπέστη συνεπεία της μη εκπλήρωσης της σύμβασης (άρθρο 75 του Κεφ.149). Στην υπόθεση Καλησπέρας v. Δρυάδη κ. ά.,
(1998)1 Α.Α.Δ. 867 τονίστηκε ότι το άρθρο 75 του Κεφ.149[1] ορίζει ότι, πρόσωπο, το οποίο αποκηρύττει τη σύμβαση (υπαναχωρεί νόμιμα από τη σύμβαση), δικαιούται σε αποζημίωση για ζημία, την οποία υπέστη λόγω της μη εκπλήρωσής της. Όπως περαιτέρω εξηγείται στην Παντζιαρή ν. Aquarian Ltd κ.ά.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 748, το άρθρο 75 διαφυλάττει το δικαίωμα συμβαλλομένου, ο οποίος ακυρώνει τη σύμβαση για βάσιμο λόγο, να διεκδικήσει αποζημιώσεις για ζημία, που έχει υποστεί λόγω ανακοπής ή μη εκπλήρωσης του συμβολαίου. Η αποζημίωση είναι η παραδοσιακή θεραπεία που πηγάζει από το κοινοδίκαιο και καλύπτει τη ζημιά ή απώλεια που το αθώο μέρος υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνομολογούσαν τη σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης (άρθρο 73
(1)του Κεφ.149)[2]. Όταν η ζημιά μπορεί να εκτιμηθεί, τότε το αθώο συμβαλλόμενο μέρος αξιώνει ειδικές αποζημιώσεις (special damages) τις οποίες καλείται να αποδείξει στο Δικαστήριο στη βάση προσκόμισης αποδειχτικών στοιχείων κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, ενώ όταν αυτό είναι αδύνατο διεκδικούνται γενικές αποζημιώσεις (general damages), οι οποίες υπολογίζονται από το Δικαστήριο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Καλησπέρας v. Δρυάδη (πιο πάνω) το λογικά προβλεπτό της ζημίας, όπως διαγράφεται από τη σύμβαση, είναι το μέτρο της αποζημίωσης. Ο κρίσιμος χρόνος για τον καθορισμό της είναι, κατά κανόνα, ο χρόνος της διάρρηξης. Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos,
(1982)1 C.L.R. 499. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προκλήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης. Κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας η οποία προκλήθηκε συνεπεία της μη εκτέλεσης της σύμβασης (άρθρο 73
(3)του Κεφ.149)[3]. Η γενική αρχή είναι ότι το αθώο μέρος πρέπει να τεθεί, σε όποιο βαθμό αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το χρήμα, στην ίδια θέση στην οποία θα ήταν ως εάν η σύμβαση να είχε εκτελεστεί. Ωστόσο δεν μπορεί να απαιτήσει τη ζημιά την οποία ήταν δυνατό να περιορίσει, αν ελάμβανε προς τούτο μέτρα και δεν το έπραξε (George Charalambous Ltd v. Kalos Kafes Ltd κ. ά.,
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 199). Κάθε συμβαλλόμενο μέρος έχει υποχρέωση να λάβει τέτοια μέτρα έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσει τη ζημιά του από ενέργειες της άλλης πλευράς (duty to mitigate loss).Το βάρος αποδείξεως για την λήψη μέτρων για μετριασμό των ζημιών του ενάγοντα, βαρύνει τον εναγόμενο (Centra (Holdings) Ltd v. Reuters Ltd,
(1999)1(A) A.A.Δ. 298 και Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ v. G&C Exhaust Systems Ltd,
(2001)1(A) A.A.Δ. 500). Στη βάση των πιο πάνω και ένεκα της αντισυμβατικής συμπεριφοράς της εναγόμενης η ενάγουσα, ως το αθώο μέρος της Συμφωνίας, με επιστολή της μέσω του δικηγόρου της με ημερομηνία 7.06.2012 τερμάτισε την επίδικη συμφωνία με την εναγόμενη και με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής αξιώνει αποζημιώσεις ως οι σχετικές θεραπείες που παρέχει το δίκαιο των συμβάσεων. Εκ μέρους της εναγόμενης έγινε προσπάθεια να μεταθέσει το πρόβλημα των κακοτεχνιών στους ώμους των εργατών - εργολάβων και λοιπών συνεργατών της ενάγουσας στο Έργο. Η πιο πάνω θέση όμως καταρρίπτεται από την όλη μαρτυρία. Ειδικότερα ο ΜΕ4 ανέφερε ότι ο εργάτης ή ο εργολάβος όταν έχει ορθή καθοδήγηση και οδηγίες από τον επιβλέποντα του τότε μπορεί να ανταπεξέλθει στα καθήκοντα του. Περαιτέρω ανέφερε ότι ένας επιβλέπων οφείλει να ελέγχει αν κάτι έγινε ή όχι σωστά. Αν ο εργολάβος δεν μπορεί να ανταπεξέλθει τότε πρέπει να φύγει. Ακόμη από τη μαρτυρία προκύπτει ότι η εναγόμενη δεν είχε ενημερώσει έγκαιρα και/ή ως έπρεπε την ενάγουσα ότι - κατ' ισχυρισμό της - οι εργολάβοι αδυνατούσαν να εκτελέσουν τις εργασίες ή να ακολουθήσουν τις οδηγίες της. Και αυτό φάνηκε από την παραδοχή της εναγόμενης ότι δεν είχε ενημερώσει την ενάγουσα για τυχόν κακοτεχνίες παρά μόνο μετά τον Μάιο του 2012 όταν η ενάγουσα ήδη είχε εντοπίσει μέσω του κ. Μακεδόνα (ΜΕ 1) τις εν λόγω κακοτεχνίες. Αυτή δε η θέση της εναγόμενης δεν μπορεί να αντέξει στη βάσανο της λογικής (βλ. Κυριάκου v. Γρίβα
(2002)1 ΑΑΔ σελ. 825) στην οποία λέχθηκε ότι η εφαρμογή των κανόνων της λογικής δεν είναι έξω από τα όρια της δικαστικής συλλογιστικής, αλλά είναι το κύριο εργαλείο για την εκλογίκευση του μαρτυρικού υλικού για την εφαρμογή συμπερασμάτων. Ειδικότερα θεωρείται παράλογο να εντοπιστούν μόνο προς το τέλος του Έργου και ενώ οι επί μέρους κατασκευές ήταν σκεπασμένες με ευθύνη ασφαλώς της εναγόμενης, τόσες πολλές κακοτεχνίες όταν η εναγόμενη είχε υποχρέωση έστω και δύο μισές ημέρες την εβδομάδα να ελέγχει το Έργο (Παρ. 8.1 του Τεκμ. 1) και θα έπρεπε να αναμένει τη διαδικασία παράδοσης του Έργου για να αναφέρει στην ενάγουσα πως τα οποιαδήποτε λάθη οφείλονται στους εργάτες ή εργολάβους που βρίσκονταν κατά την αντίληψη της υπό την ευθύνη της ενάγουσας. Θα μπορούσε κάλλιστα η εναγόμενη κατά την εκκίνηση των εργασιών και όπου εκεί εντόπιζε κακοτεχνίες άμεσα να ελάμβανε τα δέοντα μέτρα, όπως ανέφερε και ο ΜΕ4, να ενημέρωνε κατά την αντίληψη μου σχετικά την ενάγουσα και να την καλούσε να πάρει τις δέουσες αποφάσεις και όχι να αναμένει την αποπεράτωση του Έργου. Είναι δε άξια προσοχής η αναφορά της εναγόμενης ότι οι κακοτεχνίες οφείλονταν στο χαμηλό επίπεδο επαγγελματικής κατάρτισης σχεδόν όλων των υπεργολάβων του Έργου (κατασκευαστών πισίνας, γυψοσανιδάδες, μπογιατζήδων, γυαλιτζίδων και κτιστών). Η αντίληψη της όμως αυτή την οποία είχε αποκομίσει κατά την εκτέλεση των εργασιών θα έπρεπε να την οδηγήσει ως αρμόδιας υπεύθυνης για την επίβλεψη τους σύμφωνα με τις συμβατικές της υποχρεώσεις, στην αναφορά τους στην ενάγουσα. Άλλωστε η ίδια η εναγόμενη στη μαρτυρία της παραδέχτηκε ότι ανέλαβε την ευθύνη της επίβλεψης του Έργου σύμφωνα με τα σχέδια της, έστω και σε αντίφαση των όσων άλλων αντίθετα ισχυρίστηκε. Επίσης ένεκα της αντισυμβατικής συμπεριφοράς της εναγόμενης το αποτέλεσμα των εργασιών ήταν διαφορετικό από αυτό που σχεδίασε και εγκρίθηκε από την ενάγουσα. Κρίνω επομένως στη βάση των πιο πάνω ότι οι ενέργειες και/ή παραλείψεις της εναγόμενης είχαν ως αποτέλεσμα την παραβίαση συμβατικών όρων εκ μέρους της. Αυτό έδωσε το δικαίωμα στην ενάγουσα, ως το αναίτιο μέρος, να προβεί σε νόμιμο τερματισμό της Συμφωνίας τους και παράλληλα να αξιώσει αποζημιώσεις ένεκα ζημιών που υπέστη. Η εναγόμενη δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι με έκπληξη της έλαβε την αγωγή εφόσον σχετική προειδοποίηση έλαβε με την επιστολή τερματισμού (Τεκμ. 6), όπου συγκεκριμένα εν κατακλείδι δίδεται η σχετική προειδοποίηση ότι: «In addition to the above our clients reserve their rights to commence proceedings against you for any loss, damages, costs and expenses which are the result of same». Συγκεκριμένα με βάση τη Συμφωνία η εναγόμενη ανέλαβε την υποχρέωση να επιβλέψει και να ελέγξει την διαδικασία υλοποίησης των όσων είχε σχεδιάσει επί του Έργου, διαπίστωση την οποία κατέγραψα πιο πάνω και η οποία έχει καταστεί εύρημα μου και δεν αποδέχομαι την επαναλαμβανόμενη εκ διαμέτρου αντίθετη δική της θέση. Στη συνέχεια η προσπάθεια μου για αξιολόγηση της σχετικής μαρτυρίας θα επικεντρωθεί στην εξέταση κάθε μιας από τις κακοτεχνίες όπως αυτές δικογραφούνται και έχουν επεξηγηθεί κατά την παράθεση της μαρτυρίας. Ανάλυση κακοτεχνιών/ ζημιών συνεπεία την πλημμελούς επίβλεψης και κόστος αποκατάστασης υπό το πρίσμα των Δικογράφων και της προσαχθείσας μαρτυρίας: (α) Η εναγόμενη ενεργώντας αμελώς και/ή κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, ανέχτηκε την τοποθέτηση και/ή απέτυχε να διαπιστώσει ότι η τοποθέτηση της ψηφίδας στην εξωτερική πισίνα του έργου ήταν λανθασμένη και/ή αντιαισθητική. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τον ΜΕ 4 κατά την επί τόπου εξέταση όπως ο ίδιος είχε εξηγήσει στο σημείο 9 του Τεκμ.
- Ο ΜΕ 2 αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας. Φωτογραφίες του Τεκμ. 25 παρουσιάζουν τα διάφορα στάδια των εργασιών αυτών και το κόστος για την αποκατάσταση της σχετικής κακοτεχνίας, υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €8.800,00 σύμφωνα με το Τεκμ. 2, σημείο 8.α, κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και 8.α κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Η εναγόμενη δεν είχε να αντιτείνει οτιδήποτε σε αυτά. Ουσιαστικά παραδέχθηκε ότι η τοποθέτηση έγινε λανθασμένα και επέρριψε την ευθύνη στους εργολάβους (παρ. 26 του Εγγράφου Ε). Ισχυρίστηκε ότι ενημέρωσε την ενάγουσα για την αδυναμία του εργολάβου να τοποθετήσει τη ψηφίδα στην πισίνα και για να στηρίξει τη θέση της αυτή. Επικαλέστηκε προς τούτο τα τεκμήρια 28, 29, 17 και
- Όμως το Τεκμ. 28 δεν κάνει οποιανδήποτε αναφορά στην πισίνα, στο Τεκμ. 29 παρέχονται πληροφορίες από την προμηθεύτρια υλικού από την εταιρεία η οποία δεν βοηθά προς τούτο τη θέση της εναγόμενης, το Τεκμ. 7 αφορά τα ταβάνια και το Τεκμ. 17 είναι ένα email με επισυνημμένες φωτογραφίες από διάφορους εσωτερικούς χώρους του Έργου. Επομένως, η μαρτυρία που δόθηκε σε σχέση με αυτή τη συγκεκριμένη κακοτεχνία εκ μέρους της ενάγουσας δεν έχει αμφισβητηθεί γίνεται αποδεκτή ως κακοτεχνία και έτσι βρίσκω ότι η ενάγουσα επιβαρύνθηκε αναίτια με το ποσό των €8.800,00 για την επιδιόρθωση της συγκεκριμένης κακοτεχνίας για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €8.800,
- (β) Σε σχέση με τα ταβάνια στο 2ο και στο 3ο επίπεδο του Έργου, η εναγόμενη απέτυχε να επιβλέψει ως ήταν το καθήκον της έτσι ώστε να μην τοποθετηθούν στραβά και/ή να μην έχουν ικανοποιητικά τελειώματα, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί η ενάγουσα να τα αφαιρέσει μαζί με το φωτισμό ο οποίος είχε ήδη εφαρμοστεί στα ταβάνια και να τα επανακατασκευάσει και επανασυναρμολογήσει. Η κακοτεχνία αυτή επιβεβαιώνεται από τον ΜΕ 4 στο σημείο 10 του Τεκμ. 26, δόθηκαν σχετικές λεπτομέρειες από τον ΜΕ 2 για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, παρουσιάστηκαν σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες εμφαίνονται στο Τεκμ. 25 και το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €14.560,00, όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση του Τεκμ. 2, σημείο 8β κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και 8β κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Η εναγόμενη στην Υπεράσπιση της (παρ. 6.β) δεν αρνήθηκε ή αμφισβήτησε την εν λόγω κακοτεχνία και ουσιαστικά παραδέχτηκε την ύπαρξη της και ισχυρίστηκε ότι δεν αποτελούσε δικό της σφάλμα και ότι η ενάγουσα θα έπρεπε να στρεφόταν εναντίον των εργολάβων ή των μηχανικών του έργου. Περαιτέρω, ουδεμία μαρτυρία παρουσίασε που να αντικρούει τα πιο πάνω ευρήματα και διαπιστώσεις των ΜΕ 2, 3 και 4 και εμμέσως πλην σαφώς παραδέχτηκε ότι οι οροφές μπορεί να είχαν τοποθετηθεί λανθασμένα (παρ.29 της Γραπτής Δήλωσης της (Έγγραφο Ε), και επέρριψε ξανά την ευθύνη στους εργολάβους και τους άλλους τεχνίτες οι οποίοι κατά την ίδια σκαρφάλωναν σε αυτές. Παρόλα αυτά δεν μου διαφεύγει ότι, στην προσπάθεια της να απεκδυθεί την όποια ευθύνη την βάραινε, κατά την αντεξέτασή της ισχυρίστηκε ότι η τοποθέτηση είχε γίνει σύμφωνα με τα σχέδια της, ενώ απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι οι οροφές είτε δεν είχαν τοποθετηθεί σωστά από την αρχή είτε υπέστηκαν βλάβη κατά τη διάρκεια διαφορετικών κατασκευαστικών εργασιών και ότι αυτό παραπέμπει στην ποιότητα. Το ποσόν της ζημιάς €14.560,00 που υπέστη η ενάγουσα όπως αυτό προκύπτει από το Τεκμ. 2 και τα σχετικά με το ζήτημα τιμολόγια, δεν έτυχε αμφισβήτησης από πλευράς της εναγόμενης, τα αποδέχομαι και επομένως βρίσκω ότι η ενάγουσα υπέστη ζημιά ύψους €14.560,00 για αυτή την κακοτεχνία για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό. (γ) Τα κουφώματα στους τοίχους του 2ου επιπέδου τα οποία η ίδια τα σχεδίασε και όφειλε να επιβλέψει για την ορθή κατασκευή τους διαπιστώθηκε ότι ήταν στραβά με αποτέλεσμα η ενάγουσα να αναγκαστεί να αφαιρέσει τις γυψοσανίδες και να τις επανατοποθετήσει χωρίς τις εν λόγω ατέλειες. Η κακοτεχνία αυτή επιβεβαιώθηκε από τον ΜΕ 4 στο σημείο 11 του Τεκμ. 26, δόθηκαν σχετικές λεπτομέρειες από τον ΜΕ 2 για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, παρουσιάστηκαν σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών της αποκατάστασης οι οποίες εμφαίνονται στο Τεκμ.25, ενώ το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €8,930, όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση Τεκμ. 2, σημείο 8γ κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και 8γ κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Στον αντίποδα, η εναγόμενη στην Υπεράσπιση της (παρ. 6.γ) ισχυρίστηκε ότι κατά το χρόνο επίβλεψης της κατασκευής - και σε αυτό το σημείο παρεμβάλλω ότι γίνεται εκ μέρους της παραδοχή της υποχρέωσής της για επίβλεψη εκ μέρους της των κατασκευαστικών εργασιών - των κουφωμάτων, η οποία όπως αναφέρεται στην εν λόγω παράγραφο της Υπεράσπισης έγινε πολύ πριν την ολοκλήρωση του έργου, ενημέρωσε την ενάγουσα ότι είχε παρατηρήσει κάποιες ατέλειες, αλλά καμιά επιδιόρθωση δεν έγινε από την ενάγουσα, σύμφωνα με τις οδηγίες που είχε δώσει, χωρίς όμως να παρουσιάσει στο δικαστήριο οποιαδήποτε μαρτυρία για την κατ' ισχυρισμό ενημέρωση. Όμως, την πιο πάνω θέση της Υπεράσπισης της η εναγόμενη δεν την προώθησε με οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία κατά την ακρόαση. Κατά την κυρίως εξέταση της, παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική και άσχετη εκδοχή με τα όσα αναφέρει στην Έκθεση Υπεράσπισής της. Σε αντίθεση λοιπόν με την παράγραφο 6γ της Υπεράσπισης, όπου εκεί δηλώνει ότι, κατά το χρόνο κατασκευής των κουφωμάτων παρατήρησε ατέλειες για τις οποίες ενημέρωσε την ενάγουσα, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε επιδιόρθωση, στην παράγραφο 30 της Γραπτής της Δήλωσης (Έγγραφο Ε), δηλώνει ότι οι οβάλ διακοσμητικές εσοχές στους τοίχους του 2ου ορόφου, έγιναν σύμφωνα με τα σχέδια που παραδόθηκαν, αλλά τα φινιρίσματα δεν ήταν σωστά για την οποία κακοτεχνία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ποσό των €8.930,
- (δ) Η εναγόμενη ενεργώντας αμελώς και/ή κατά παράβαση των συμφωνηθέντων ανέχτηκε την τοποθέτηση και/ή απέτυχε να διαπιστώσει ότι οι καθρέπτες που τοποθετήθηκαν στο δωμάτιο στο 2ο επίπεδο το οποίο θα χρησιμοποιείτο ως γυμναστήριο, εφαρμόστηκαν έχοντας κάποια κλίση με αποτέλεσμα το είδωλο στον καθρέπτη να αλλοιώνεται αναγκάζοντας την ενάγουσα να τους αφαιρέσει και να τους επανατοποθετήσει ορθά. Η κακοτεχνία αυτή επιβεβαιώθηκε από τον ΜΕ 4 στο σημείο 12 του Τεκμ. 26, δόθηκαν σχετικές λεπτομέρειες από τον ΜΕ 2 για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, παρουσιάζοντας μάλιστα και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης (Τεκμ. 25), ενώ το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €7.117,00 όπως φαίνεται στην Έκθεση του (Τεκμ. 2), σημείο 8δ κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και 8δ κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Αμφισβητήθηκε από το δικηγόρο της εναγόμενης ότι οι ενάγοντες αγόρασαν δύο φορές τους καθρέπτες θέλοντας να προωθήσει τη θέση της εναγόμενης ότι η εταιρεία αντικατέστησε τους καθρέπτες χωρίς έξτρα χρέωση, ενώ ο Μ.Ε1 κατά την επανεξέταση του και ερωτώμενος σχετικά με το ζήτημα αυτό επιβεβαίωσε ότι αγόρασε τους καθρέπτες δύο φορές και ο λόγος ήταν ότι ήταν κολλημένοι και έσπασαν κατά την αφαίρεση τους και διαλύθηκαν. Η εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι οι καθρέπτες αντικαταστάθηκαν χωρίς η εναγόμενη να χρειαστεί να καταβάλει κάποιο κόστος, γιατί ως ανέφερε ήταν κακής ποιότητας ο καθρέπτης, - παρόλο που ως επιβλέπων είχε την υποχρέωση, αν αυτό ίσχυε να το διαπίστωνε πριν την τοποθέτηση του και όχι μετά την ολοκλήρωση της - χωρίς όμως να παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία για τον ισχυρισμό περί κακής ποιότητας του υλικού. Περαιτέρω, με βάση τα λεχθέντα της ΜΥ 1, ο κατ' ισχυρισμό εντοπισμός της κακής ποιότητας καθρεπτών και η αποκατάσταση τους, προηγήθηκε χρονικά από την επιθεώρηση και εντοπισμό της σχετικής κακοτεχνίας από τους ΜΕ 3 και ΜΕ 4, οι οποίοι διαπίστωσαν την εν λόγω κακοτεχνία και την περιέλαβαν στις εκθέσεις τους. Εδώ αξίζει να σημειωθεί με βάση την έκθεση Πολυκάρπου και τα επισυνημμένα σε αυτή τιμολόγια το ποσόν των €8.930,00 για την αφαίρεση και επανατοποθέτηση των καθρεπτών αφορά €1.813,00 για την αγορά καθρεπτών, ως το τιμολόγιο της Glastec Trading (αρ, τιμολογίου 0009510, επισυνάπτεται στην έκθεση Πολυκάρπου) και €7.117,00 εργατικά για την αφαίρεση και τοποθέτηση ως το τιμολόγιο της Silverland Constructions & Developments Ltd (αρ. τιμολογίου 84 επισυνάπτεται στην έκθεση Πολυκάρπου) το οποίο ουδέποτε αμφισβητήθηκε από την εναγόμενη. Σε σχέση με την απαίτηση αυτή σύμφωνα με την Έκθεση Απαιτήσεως Παρ. 8 (δ) αξιώνεται το ποσό των €3.890,00 ποσό το οποίο κρίνω ότι μπορεί να αποδοθεί. Σημειώνω ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας δεν κάνει οποιαδήποτε εισήγηση επί της διαφοράς αυτής. Επομένως κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €3.890,00 σύμφωνα με τη δικογραφημένη αξίωση της. (ε) Η εναγόμενη ενεργώντας αμελώς και/ή κατά παράβαση των συμφωνηθέντων και/ή χωρίς να επιδείξει τη δέουσα προσοχή και φροντίδα κατά την επίβλεψη της ανέχτηκε την πλημμελή κατασκευή του πάγκου της κουζίνας στο 2ο επίπεδο του Έργου, το σχεδιασμό του οποίου ανέλαβε η ίδια, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να τον χαλάσει και να τον επανακατασκευάσει. Ο ΜΕ4 στο σημείο 13 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία ενώ ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες (Τεκμ. 25) από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης, ενώ το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €17,320,00 όπως φαίνεται στην Έκθεση (Τεκμ. 2), σημείο 8ε κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και 8ε κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Η εναγόμενη από την πλευρά της υπέβαλε ότι οι σχετικές εργασίες έγιναν με βάση τα σχέδια της και για να στηρίξει τη θέση αυτή επικαλέστηκε «τελικές φωτογραφίες» (όπως τις χαρακτήρισε), για τις οποίες όταν της ζητήθηκαν διευκρινίσεις ποιες φωτογραφίες εννοεί - κατά την προσφιλή της τακτική - δεν έδωσε ξεκάθαρη απάντηση αλλά από τα συμφραζόμενα ενδεχομένως να εννοούσε, φωτογραφίες που υπάρχουν στο διαδίκτυο και μπορεί να τις δει ο καθένας, όπως είπε. Πρόκειται ασφαλώς για αόριστη μαρτυρία η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως τέτοια. Αναφέρθηκε σε κάποια προβλήματα, τα οποία είναι εντελώς άσχετα με αυτά που είχε εντοπίσει και καταγράψει στο Τεκμ. 26 ο ΜΕ 4 και ισχυρίστηκε ότι για τα προβλήματα αυτά είχε ενημερώσει την ενάγουσα. Ως προς το ποσό που αναφέρθηκε στην έκθεση Πολυκάρπου για την αποκατάσταση των πάγκων €17.320,00, η ΜΥ 1 ισχυρίστηκε ότι είναι εξωπραγματικό γιατί η ίδια γνωρίζει - ως ανέφερε - ότι η αγορά του συγκεκριμένου υλικού κυμαίνεται από €100 μέχρι €500 το τ.μ, χωρίς όμως να παρουσιάσει κάποιο έγγραφο ή άλλη μαρτυρία το οποίο να τεκμηριώνει τη θέση της αυτή. Έκανε δε ένα συλλογισμό ότι 13 μέτρα επί €500,00 δεν μπορεί να ανέρχεται σε €17.320,00 που αξιώνει η ενάγουσα. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι η ενάγουσα έλαβε προσφορά (χωρίς να λέει από πού και χωρίς να την παρουσιάσει στο Δικαστήριο) για τοποθέτηση στην τιμή των €300 το μέτρο. Εν κατακλείδι από τη μια τέθηκε ως μαρτυρία το τιμολόγιο της εταιρείας Κώστας Θωμά, το οποίο έγινε αποδεκτό από τον ΜΕ3 και περιλήφθηκε στην έκθεση του (Τεκμ. 2), και το οποίο επιβεβαιώθηκε από τον ΜΕ 3 ως κόστος αποκατάστασης το ποσό των €17.320,00 και από την άλλη η εναγόμενη προέβη σε γενική τοποθέτηση ότι το ποσό αυτό είναι υπερβολικό και ότι η ίδια γνωρίζει και έχει προσφορές για την εκτέλεση της εν λόγω εργασίας με αρκετά πιο χαμηλό κόστος χωρίς όμως να παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο περί τούτου. Αποδέχομαι ότι η ενάγουσα υπέστη την ως άνω ζημιά για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των € 17.320,
- (στ) Η εναγόμενη ανέχτηκε το μπογιάτισμα των εσωτερικών χώρων του Έργου, το οποίο ήταν πολύ χαμηλής ποιότητας. Ο ΜΕ 4 στο σημείο 37 του Τεκμ. 26, επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία και ανάγκη αποκατάστασης. Ο ΜΕ3 στην έκθεση του Τεκμ. 2, κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή των Κακοτεχνιών αναφέρει στο σημείο στ «Μετά από όλες τις κακοτεχνίες στο κτήριο χρειάστηκε να σπατουλαριστεί και μπογιατιστεί», υπολόγιζε δεν το κόστος για τα σπατουλαρίσματα και μπογιατίσματα σε €28,520,00 (σημείο 8 στ Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης (Τεκμ. 2). Από την άλλη η εναγόμενη επανέλαβε ως προς το ζήτημα αυτό την πάγια θέση της περί ανικανότητας του προσώπων που ανάλαβαν να εκτελέσουν και αυτή την εργασία, ενώ στην Έκθεση Υπεράσπισης της αναφέρεται στην καλή ποιότητα των μπογιών (θέση η οποία ουδέποτε αμφισβητήθηκε από την ενάγουσα). Σημειώνω ότι το πιο πάνω συμπέρασμα του ΜΕ 3, δεν αμφισβητήθηκε από την εναγόμενη. Πρόκειται για κακοτεχνία για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €28.520,
- (ζ) Η εναγόμενη απέτυχε να επιβλέψει ορθά την τοποθέτηση των διακοσμητικών ψηφίδων στο τρίτο επίπεδο του έργου με αποτέλεσμα αυτές να τοποθετηθούν στραβά και η ενάγουσα να αναγκαστεί να τις αφαιρέσει και να τοποθετήσει άλλες. Ο ΜΕ4 στο σημείο 17 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία, όπου αναφέρει ότι οι ψηφίδες στα Water Falls στο 3ο Level δεν ήταν ευθυγραμμισμένες. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης (Τεκμ. 25). Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €5.300,00 όπως φαίνεται στη σχετική Έκθεση (Τεκμ. 2 8η παρ. κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και 8η παρ. κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Η εναγόμενη από την πλευρά της ισχυρίστηκε ότι η λανθασμένη τοποθέτηση των ψηφίδων έγινε από τους εργολάβους της ενάγουσας και το λάθος αυτό εντοπίστηκε και αντικαταστάθηκε κατά την παρουσία της στο έργο. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με όσα κατέθεσαν όλοι οι μάρτυρες που κατέθεσαν για την ενάγουσα ενώπιον του Δικαστηρίου όπου ο καθένας από αυτούς κατά το χρόνο που επήλθε η ρήξη στις σχέσεις της ενάγουσας με την εναγόμενη επισκέφθηκαν και επιθεώρησαν το Έργο και όλοι τους διαπίστωσαν την ύπαρξη της εν λόγω κακοτεχνίας. Σημειώνεται και πάλι ότι τα ποσά με τα οποία ζημιώθηκε η ενάγουσα και/ή τα ποσά αποκατάστασης της ζημιάς ως αναφέρει η έκθεση Πολυκάρπου (Τεκμ. 2) και τα σχετικά επισυνημμένα τιμολόγια, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την εναγόμενη. Πρόκειται για κακοτεχνία για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €5.300,
- (η) Η κατασκευή των τοίχων με γυψοσανίδα σε δωμάτιο ξένων (guestroom) του 3ου επιπέδου, επί του οποίου επικολλήθηκε και wallpaper, και ενώ ο τοίχος είχε κατασκευαστεί στραβά. Ως αποτέλεσμα του πιο πάνω η ενάγουσα αναγκάστηκε να χαλάσει τον εν λόγω τοίχο και να αχρηστεύσει και το wallpaper και επανακατασκευάσει τον τοίχο και να τοποθετήσει νέο wallpaper. Ο ΜΕ 4 στο σημείο 18 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες είναι το Τεκμ.
- Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €5.210,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση Τεκμ. 2, σημείο 8θ κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και 8θ κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Ο κ. Πολυκάρπου συνυπολόγισε για την αποκατάσταση της εν λόγω ζημιάς και το ποσόν εκ €700,00 μπογιατζήδες το οποίο θα πρέπει να αφαιρεθεί με βάση τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο (στ) ανωτέρω. Άρα το ορθό ποσό για τον υπολογισμό της ζημιάς της ενάγουσας σε σχέση με την κακοτεχνία αυτή είναι €4.510,
- Για το ζήτημα αυτό η εναγόμενη ουσιαστικά παραδέχεται τη σχετική κακοτεχνία/ αστοχία αλλά θεωρεί ξανά υπεύθυνους τους εργολάβους και όχι τον εαυτό της (παρ. 36 της Γραπτής Δήλωσης της (Έγγραφο Ε) και καθόλου δεν αμφισβήτησε το ποσό της εκτίμησης Πολυκάρπου για την προκληθείσα ζημιά και/ή την αποκατάσταση της για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €4.510,
- (θ) Η εναγόμενη ενεργώντας αμελώς και/ή κατά παράβαση των συμφωνηθέντων υπέπεσε σε σχεδιαστικά και/ή διακοσμητικά σφάλματα, ανεχόμενη την τοποθέτηση σε διάφορα μέρη των εσωτερικών χώρων του έργου αριθμό πριζών και/ή τηλεχειριστήριων οι οποίες τοποθετήθηκαν σε εμφανή σημεία και/ή αντιαισθητικά και/ή επί διακοσμητικών σημείων με αποτέλεσμα η ενάγουσα να αναγκαστεί είτε να τις μετακινήσει είτε να κατασκευάσει κρυψώνες. Ο ΜΕ 4 στο σημείο 19 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες παρουσιάζονται στο Τεκμ.
- Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €5.820,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση (Τεκμ. 2), σημείο 8 1 κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και 8ι κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Το κόστος αυτό, δεν έτυχε αμφισβήτησης από την εναγόμενη. Η εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι σε σχέση με την τοποθέτηση των πριζών αυτές έγιναν με βάση το σχέδιο που ενέκρινε ο πελάτης. Πρόσθεσε και ανέφερε ότι ο πελάτης απαίτησε και η εγκατάσταση έγινε υπό την πίεση του χρόνου και κατάληξε παραδεχόμενη ότι το αποτέλεσμα δεν ικανοποίησε τις προσδοκίες (παρ. 38 της Γραπτής Δήλωσης της (Έγγραφο Ε). Κρίνω ότι για την κακοτεχνία αυτή ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €5.820,
- (ι) Σε συγκεκριμένες κολόνες στο 4ο και 5ο επίπεδο του Έργου είχε σχεδιαστεί η τοποθέτηση και/ή επένδυση τους με συγκεκριμένο διακοσμητικό γυαλί, το οποίο έπρεπε να τοποθετηθεί με συγκεκριμένο τρόπο για να δημιουργηθούν συγκεκριμένα σχέδια. Η εναγόμενη ανέχτηκε τη λανθασμένη τοποθέτηση του γυαλιού και/ή απέτυχε να προβεί στη δέουσα επίβλεψη με αποτέλεσμα το διακοσμητικό γυαλί να τοποθετηθεί ακατάστατα και να παρουσιάζει εξογκώματα. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω η ενάγουσα αναγκάστηκε να βγάλει το διακοσμητικό γυαλί - καθρέπτη από τις κολόνες, το οποίο και καταστράφηκε και να παραγγείλει άλλο και να το τοποθετήσει ορθά. Ο ΜΕ4 στο σημείο 20 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία ενώ ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες εμφαίνονται στο Τεκμήριο 25, ενώ το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €7.110,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση (Τεκμ. 2) σημείο 1α κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και ια κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Η εναγόμενη παραδέχτηκε την ύπαρξη της κακοτεχνίας και ισχυρίστηκε ότι η κακοτεχνία αυτή είχε εντοπιστεί και απαίτησαν την αντικατάσταση της από τον υπεργολάβο πράγμα το οποίο και έγινε. Προς ενίσχυση της θέσης αυτής προσέτρεξε και ο ΜΥ2 ο οποίος ανέφερε στο δικαστήριο ότι αποκατάστησε το λάθος χωρίς να ζητήσει επιπλέον πληρωμή. Η μαρτυρία του ΜΥ2 έχει ήδη σχολιαστεί πιο πάνω. Σύμφωνα με τη μαρτυρία όμως όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο ΜΥ2 δεν ήταν ο υπεργολάβος που ανέλαβε αυτή την εργασία, αλλά πήγε για να βοηθήσει τον υπεργολάβο και ούτε πληρωνόταν από την ενάγουσα. Εξάλλου με βάση την έκθεση Πολυκάρπου και τα σχετικά με το θέμα, επισυνημμένα σε αυτή τιμολόγιο/προσφορά, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν ή αντικρούστηκαν από την εναγόμενη, οι σχετικές εργασίες αποκατάστασης έγιναν από τη Silverland Constructions & Developments Ltd (τιμολόγιο 82 ημερ. 20.05.2012) για το ποσόν των €2.510,00 και η αγορά των καθρεπτών από την εταιρεία Άντης Προκοπίου & Υιοί Λτδ με βάση την προσφορά ημερομηνίας 22.11.2011 για το ποσόν εκ €4,600,
- Αποδέχομαι επομένως ότι για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας η ενάγουσα υπέστη ζημιά για το ποσό των €7.110,
- (ια) Σε σχέση με την κατασκευή της εσωτερικής τοιχοποιίας και κουφωμάτων από γυψοσανίδες στο 5ο επίπεδο του Έργου, επί της οποίας τοιχοποιίας τοποθετήθηκε wallpaper η ενάγουσα σύμφωνα με τη μαρτυρία αναγκάστηκε να προβεί σε διορθωτικές εργασίες επί της τοιχοποιίας και των κουφωμάτων, να αγοράσει νέα wallpaper και να τα τοποθετήσει. Ο ΜΕ4 στο σημείο 21 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία ενώ ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες είναι Τεκμ.25, ενώ το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €11.140,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση Τεκμ. 2, σημείο 1β κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και ιβ κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωση. Διευκρινίζεται ότι το ποσόν που αφορά τα μπογιατίσματα έχει ήδη υπολογιστεί και με βάση την έκθεση Πολυκάρπου από το ποσόν των €11.140,00 θα πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των €730,
- Ήτοι συνολικό ποσό για αποκατάσταση της κακοτεχνίας €10.410,
- Σημειώνω ότι η εν λόγω απαίτηση της ενάγουσας βρίσκει δικονομικό έρεισμα στην παράγραφο 8(ιβ) της Έκθεσης Απαιτήσεως της. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί της ενάγουσας δεν αντικρούστηκαν από την εναγόμενη στην Υπεράσπισή της και έτσι δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο αφού βρίσκεται εκτός δικογράφων. Ανεξάρτητα από την πιο πάνω διαπίστωση, η εναγόμενη ουσιαστικά δεν αντίκρουσε τα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες της ενάγουσας σε σχέση με την πιο πάνω κακοτεχνία/ αστοχία επέρριψε ξανά την ευθύνη στους διάφορους εργάτες που εργάζονταν στο Έργο και ενώ η ίδια είχε την ευθύνη της επίβλεψης τους. Επομένως κρίνω ότι για την εν λόγω κακοτεχνία ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €10.410,
- (ιβ) Η εναγόμενη προέβη σε σχεδιαστικά και/ή διακοσμητικά σφάλματα αφού σχεδίασε και/ή ανέχτηκε την κατασκευή μπάνιου τύπου υδρομασάζ (Jacuzzi) στο 5ο επίπεδο του Έργου, η πρόσβαση στο οποίο ήταν επικίνδυνη αφού με βάση το σχέδιο κατασκευάστηκε σκαλί από ακατάλληλα και ολισθηρά υλικά με αποτέλεσμα η ενάγουσα να αναγκαστεί να προβεί σε διορθωτικές εργασίες. Ο ΜΕ 4 στο σημείο 22 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες εμφαίνονται στο Τεκμ.
- Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €8.580,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση Τεκμ. 2, σημείο 1γ κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και ιγ κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Η εναγόμενη παρουσίασε τη δική της εκδοχή στην παρ. 40 της Γραπτής της Δήλωσης (Έγγραφο Ε). Τα όσα αναφέρει εκεί ουδόλως αναιρούν τη θέση ότι κατά την επιθεώρηση του Έργου από το ΜΕ1 αλλά κυρίως από τους ΜΕ 3 δηλαδή €8.580,00 και ΜΕ4, υφίστατο αυτή η αστοχία, η οποία ήταν αποτέλεσμα της κακής επίβλεψης της εναγόμενης και η οποία και έχριζε αντικατάστασης/επιδιόρθωσης, πράγμα το οποίο και έγινε. Τα δε ποσά που υπολόγισε στην έκθεση του ο ΜΕ 3 για την εν λόγω ζημιά, ουδόλως έτυχαν αμφισβήτησης. Κρίνω ότι για την ως άνω κακοτεχνία ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €8.580,
- (ιγ) Η εναγόμενη προέβη στο σχεδιασμό και επέβλεψε την κατασκευή νιπτήρα στο κυρίως υπνοδωματίου (masterbedroom) του 5ου επιπέδου, ο οποίος κατά την κατασκευή παρουσίασε ατέλειες και/ή δεν ανταποκρινόταν στο σχεδιασμό με αποτέλεσμα η ενάγουσα να τον μετακινήσει από το Έργο και να προβεί σε άλλη κατασκευή με επιπλέον ζημιά. Ο ΜΕ 4 στο σημείο 23 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες εμφαίνονται στο Τεκμ.
- Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €5.400,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση (Τεκμ. 2), σημείο 1δ κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και ιδ κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Στην Υπεράσπιση της η εναγόμενη δηλώνει ότι η τοποθέτηση της ψηφίδας έγινε από προσωπικό της ενάγουσας με βάση τα σχέδια, ενώ αντεξεταζόμενη εξέφρασε τη θέση ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε κακοτεχνία και ότι κατασκευάστηκε σύμφωνα με το σχεδιασμό της. Το ποσό για την αποκατάσταση ως αυτό παρουσιάστηκε στην έκθεση Πολυκάρπου δεν έτυχε αντεξέτασης ή αμφισβήτησης από την πλευρά της εναγόμενης. Πρόκειται για κακοτεχνία για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €5.400,
- (ιδ) Η εναγόμενη ενεργώντας αμελώς, σχεδίασε την τοποθέτηση διακοσμητικών δακτυλίων (rings) σε 9 κολόνες στο 4ο επίπεδο του Έργου οι οποίοι κατά την εφαρμογή παρουσίασαν ατέλειες και/ή αδυναμίες στις ενώσεις με αποτέλεσμα να αφαιρεθούν και να καταστραφούν. Ο ΜΕ 4 στο σημείο 24 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες εμφαίνονται στο Τεκμ.25, Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €3.190,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση Τεκμ. 2, σημείο 1ε κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και ιε κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Η εναγόμενη στην παράγραφο 6 στ της Υπεράσπισης της αρνήθηκε τη θέση της ενάγουσας σε σχέση με την αμέλεια της να επιβλέψει την ορθή εφαρμογή, με βάση τα σχέδια της, των διακοσμητικών δακτυλίων και ισχυρίστηκε ότι η ζημιά οφειλόταν στην κακής ποιότητας εργασία των λοιπών συνεργατών της ενάγουσας και στα υλικά που χρησιμοποίησαν. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι η εναγόμενη ουδεμία μαρτυρία παρουσίασε που να στοιχειοθετεί τα όσα αναφέρει στην παράγραφο 6 στ της Υπεράσπισης της ή με την οποία να κλονίζει ή αντικρούει τα όσα η πλευρά της Ενάγουσας παρουσίασε στο Δικαστήριο προς απόδειξη της θέσης ότι η αποτυχία της εναγόμενης να επιβλέψει την ορθή τοποθέτηση των εν λόγω διακοσμητικών δακτυλίων είχε ως συνέπεια για την ενάγουσα να υποστεί ζημιά €3.190,00 για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό. (ιε) Σε μέρος της οροφής του 4ου επιπέδου η εναγόμενη σχεδίασε διακοσμητικό ακριλικό πλαίσιο το οποίο κατά την τοποθέτηση του δεν ανταποκρινόταν στο σχεδιασμό που προέβη η εναγόμενη, με αποτέλεσμα η ενάγουσα να προβεί σε διορθωτικές εργασίες. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες εμφαίνονται στο Τεκμ.
- Ο ΜΕ 4 στο σημείο 25 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία. Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €12.900,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση Τεκμ. 2, σημείο 1στ κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και ιστ κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωση. Από τη μαρτυρία που παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου η εναγόμενη προκύπτει ότι υφίστατο αυτή η κακοτεχνία, η οποία κατά την ενάγουσα οφείλεται στη συμβατική αποτυχία της εναγόμενης να επιβλέψει την ορθή εφαρμογής των όσων σχεδίασε. Αυτό που επιχείρησε να παρουσιάσει η πλευρά της εναγόμενης μέσω της ΜΥ 3 ήταν η θέση ότι η ενάγουσα δεν πλήρωσε για το ποσόν αυτό. Όμως ακόμα και αν η θέση αυτή είναι αληθής είναι αδιάφορη και δεν κλονίζει το θεμέλιο της απαίτησης της ενάγουσας για αποζημίωση την οποία ενδεχομένως να κληθεί να καταβάλει. Κι αυτό γιατί αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι υπήρξε κακοτεχνία, ο δε ισχυρισμός ότι η εταιρεία της ΜΥ 3 δεν πληρώθηκε - ο οποίος δεν ελέγχεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας - δεν αναιρεί την υποχρέωση της ενάγουσας για πληρωμή. Για την κακοτεχνία αυτή κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €12.900,
- (ιστ) Η εναγόμενη σχεδίασε έπιπλο τηλεόρασης για το 4ο επίπεδο του Έργου το οποίο κατασκευάστηκε με βάση το σχεδιασμό της εναγόμενης και το οποίο κατά την τοποθέτηση του στο χώρο διαπιστώθηκε ότι δεν μπορούσε να λειτουργήσει όπως σχεδιάστηκε με αποτέλεσμα να είναι άχρηστο. Η ενάγουσα αναγκάστηκε να κατασκευάσει και τοποθετήσει άλλο έπιπλο τηλεόρασης. Ο ΜΕ 4 στο σημείο 26 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία. Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €3.800,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση Τεκμ. 2, σημείο 1ζ κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και ιζ κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Το κόστος αποκατάστασης δεν έτυχε αντεξέτασης και δεν αμφισβητήθηκε από την εναγόμενη. Η εναγόμενη στην παρ. 44 της Γραπτής της Δήλωσης (Έγγραφο Ε), παραδέχτηκε ότι μετά από αίτημα του διευθυντή της ενάγουσας (ΜΕ1), σχεδίασε ένα έπιπλο τηλεόρασης το οποίο έγινε αποδεκτό από την ενάγουσα. Για την ορθή εφαρμογή του σχεδίου της η εναγόμενη και πάλι παραπέμπει στους εργολάβους, αποποιούμενη τη συμβατική της ευθύνη να επιβλέπει την ορθή εκτέλεση των όσων είχε σχεδιάσει. Η εναγόμενη αντεξεταζόμενη ερωτήθηκε κατά πόσον το έπιπλο για εγκατάσταση τηλεόρασης είχε ολοκληρωθεί ενόσω η ίδια ήταν στο Έργο και απέφυγε να απαντήσει. Επομένως αποδέχομαι ότι γι' αυτή την κακοτεχνία ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €3.800,
- (ιζ) Το ψευδοτάβανο στο κυρίως υπνοδωμάτιο (master bedroom) του 5ου επιπέδου του Έργου το οποίο παρουσίαζε υψομετρικές διαφορές. Ο ΜΕ 4 στο σημείο 27 του Τεκμ. 26 επιβεβαιώνει τη σχετική κακοτεχνία. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες εμφαίνονται στο Τεκμ.25 Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €4.130,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση Τεκμ. 2, σημείο 1η κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και ιη κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Στην υπεράσπιση της η εναγόμενη προβάλει τη θέση ότι το εν λόγω ψευδοτάβανο σχεδιάστηκε με μεγάλη ακρίβεια χρησιμοποιώντας το σύστημα Audocat (υπενθυμίζεται ότι η ακρίβεια στο σχεδιασμό και εν γένει ο σχεδιασμός δεν αμφισβητήθηκε από την ενάγουσα), ισχυριζόμενη ότι η αμέλεια οφειλόταν σε πράξεις η παραλείψεις τρίτων προσώπων που ήταν στην υπηρεσία της ενάγουσας. Στη μαρτυρία της η εναγόμενη (παρ. 46 Γραπτής Δήλωσης της Εγγράφου Ε) δεν προσθέτει κάτι καινούργιο. Ουσιαστικά δεν αμφισβητεί την ύπαρξη κακοτεχνίας και προβαίνει σε κάποιες πιθανολογήσεις για να την δικαιολογήσει. Το δε σχετικό ποσό της έκθεσης Πολυκάρπου, παρέμεινε ακλόνητο. Πρόκειται για κακοτεχνία για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €4.130,
- (ιη) Η εναγόμενη προέβη σε αριθμό σχεδιαστικών και/ή διακοσμητικών λαθών στο 5ο επίπεδο του Έργου αφού κατά την εκτέλεση των σχεδίων διαπιστώθηκε ότι (ι) Η τοποθέτηση γυάλινης πόρτας - την οποία η ενάγουσα κατασκεύασε με βάση τα σχέδια της εναγόμενης- ήταν κατασκευαστικά αδύνατο να τοποθετηθεί στο χώρο, (ιι) τοποθετήθηκε η τσεκολαδούρα λανθασμένα, (ιιι) το υδρομασάζ στο κυρίως υπνοδωμάτιο του 5ου επιπέδου σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με τρόπο ώστε κατά τη χρήση του να μην υπάρχει πρόνοια για καθαρισμό και/ή διοχέτευση των νερών που θα βγαίνουν απ' αυτό κατά την χρήση του, (ιv) στο κυρίως υπνοδωμάτιο του 5ου ορόφου η εναγόμενη σχεδίασε την τοποθέτηση κουρτινών, χωρίς να σχεδιάσει και/ή να προβλέψει τις σχετικές πρόνοιες για την τοποθέτηση κουρτινών. για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας. Συγκεκριμένα: Ως προς το σημείο (ι) ανωτέρω, στο σημείο 28 του Τεκμ. 26 ο ΜΕ 4 επιβεβαιώνει ακριβώς τη σχετική κακοτεχνία. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, παρουσιάστηκαν δε και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες είναι Τεκμ.
- Η εν λόγω κακοτεχνία/αστοχία περιλαμβάνεται στην έκθεση του ΜΥ 3 (Τεκμ. 2) στο σημείο ιθ, κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών, ενώ το κόστος στο οποίο είχε αναφερθεί και ο ΜΕ 1 κατά την κυρίως εξέταση του, το οποίο ανέρχεται σε €2.213,00 επιβεβαιώνεται από το Τεκμ. 2 κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης στο σημείο ιθ.i. Η εναγόμενη δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία που να αντικρούει το πιο πάνω εύρημα του ΜΕ
- Η εναγόμενη αρνήθηκε ότι σχεδίασε την εν λόγω πόρτα και επανέλαβε τη θέση της ότι για οποιαδήποτε κακοτεχνία/αστοχία ευθύνη δεν φέρει η ίδια αλλά οι διάφοροι που ανέλαβαν να εκτελέσουν τη σχετική εργασία. Ως προς το σημείο (ιι) ανωτέρω η σχετική αστοχία/κακοτεχνία εντοπίζεται στο σημείο 29 του Τεκμ. 26 όπου ο ΜΕ 4 αναφέρει ότι στο 5ο επίπεδο η τσεκολαδούρα χρώματος μπλε που τοποθετήθηκε δεν ήταν σωστά και αισθητικά τοποθετημένη. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας. Η εν λόγω κακοτεχνία/αστοχία περιλαμβάνεται στην έκθεση του ΜΥ 3 (Τεκμ. 2) στο σημείο ιθ ΙΙ, κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών ενώ το κόστος υπολογίστηκε από τον ΜΥ 2 στο ποσόν εκ €1.723,00 Σημείο ιθ ιι του Τεκμ. 2, κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εκτίμηση του ποσού ως αυτή περιέχεται στο Τεκμ. 2 δεν αμφισβητήθηκε από την εναγόμενη κατά την ακρόαση. Στην παράγραφο 6 (ιθ) της Υπεράσπισης η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι η τοποθέτηση της τσεκολαδούρας δεν ήταν δική της ευθύνη, ενώ στη Γραπτή της Δήλωση (Έγγραφο Ε), στην παράγραφο 48 αναφέρει - τον μη δικογραφημένο ισχυρισμό - ότι η τσεκολαδούρα δεν περιλαμβανόταν ποτέ στα σχέδια της και επανέλαβε τη θέση ότι η ίδια δεν φέρει ευθύνη για την ποιότητα της δουλειάς που έγινε. Ως προς το σημείο (ιιι) ανωτέρω η σχετική αστοχία/κακοτεχνία εντοπίζεται στο σημείο 30 του Τεκμ. 26 όπου γίνεται και η σχετική αναφορά από τον ΜΕ 4, ο οποίος και ανέφερε ότι το μπάνιο δεν είχε αποχέτευση με αποτέλεσμα τα νερά να βγαίνουν έξω και να μένουν στο πάτωμα. Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας. Η εν λόγω κακοτεχνία/αστοχία περιλαμβάνεται στην έκθεση του ΜΥ3 (Τεκμ. 2), στο σημείο ιθ ΙΙΙ, κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών, ενώ το κόστος υπολογίστηκε από τον ΜΥ 2 στο ποσόν εκ €8.464,00 (Σημείο ιθ ιιι Τεκμ. 2), κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εκτίμηση του ποσού ως αυτή περιέχεται στο Τεκμ. 2 δεν αμφισβητήθηκε από την εναγόμενη. Η εναγόμενη ισχυρίστηκε στην παρ. 6 (ιθ) της Υπεράσπισης της ότι το μπάνιο δεν χρειάζεται οποιαδήποτε αποχέτευση αφού κατά τον ισχυρισμό της φέρει δική του αποχέτευση (θέση που έρχεται σε αντίθεση με τα όσα αναφέρονται στο Τεκμ. 26), ισχυρισμός όμως ο οποίος έμεινε μετέωρος αφού ουδεμία μαρτυρία δόθηκε για να υποστηρίξει τη θέση αυτή. Ως προς το σημείο ιθ iv ανωτέρω η σχετική αστοχία/κακοτεχνία εντοπίζεται στο σημείο 31 του Τεκμ. 26 όπου γίνεται και η σχετική αναφορά από τον ΜΕ
- Ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας. Η εν λόγω κακοτεχνία/αστοχία περιλαμβάνεται στην έκθεση του ΜΥ 3 (Τεκμ. 2) στο σημείο ιθ ΙV, κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών, ενώ το κόστος υπολογίστηκε από τον ΜΥ2 στο ποσόν εκ €1.800,00 (Σημείο ιθ ιv Τεκμ. 2), κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Και σε αυτή την περίπτωση η εκτίμηση του ποσού ως αυτή περιέχεται στο Τεκμ. 2 δεν αντικρούστηκε από την εναγόμενη, κατά την ακρόαση. Η εναγόμενη στην Υπεράσπιση της (παρ. 6(ιθ)), πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι η ενάγουσα της ζήτησε να τροποποιήσει το αρχικό σχέδιο χωρίς επιπλέον χρέωση, το οποίο η ενάγουσα αποδέχτηκε και κατασκεύασε πριν ακόμα κατασκευαστεί το έργο. Με άλλα λόγια η εναγόμενη στην Υπεράσπιση της ισχυρίζεται το οξύμωρο και ακατανόητο ότι η ενάγουσα εφάρμοσε το σχέδιο που αφορούσε τις πρόνοιες για τις κουρτίνες πριν ακόμα κατασκευαστεί το Έργο. Τη θέση αυτή της Υπεράσπισης της η εναγόμενη δεν την έχει προωθήσει κατά το στάδιο της ακρόασης. Η μαρτυρία που παρουσίασε στο Δικαστήριο για το θέμα αυτό η πλευρά της εναγόμενης, είναι άσχετη με τη δικογραφημένη της θέση, δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα και ως εκ τούτου ουδεμία βαρύτητα μπορεί να δοθεί σε αυτή. Συγκεκριμένα στην παρ. 49 της γραπτής της δήλωσης (Έγγραφο Ε) η εναγόμενη ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι οι μηχανισμοί για εγκατάσταση κουρτινών περιλαμβάνονταν στα σχέδια της, ακολούθως ανέφερε ότι η εγκατάσταση κουρτινών δεν εμφανιζόταν στα σχέδια, για να καταλήξει ότι η όλη περίμετρος του δωματίου του μπάνιου ήταν καλυμμένη με ειδική τεχνολογία γυαλιού που μετατρεπόταν σε γαλακτώδες με το πάτημα ενός κουμπιού, χωρίς επί της ουσίας να τοποθετείται κατά τρόπο συγκεκριμένο και θετικό ως προς τη δική της υποχρέωση. Αποδέχομαι ότι το συνολικό κόστος για τις ως άνω κακοτεχνίες της παραγράφου αυτής ανέρχεται στο ποσό των €14.200,00 και ότι πρόκειται για ζημιά για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό. (ιθ) Σε σχέση με την λανθασμένη τοποθέτηση των ψηφίδων στο μπάνιο του κυρίως υπνοδωματίου του 5ου επιπέδου που είχε ως αποτέλεσμα την αφαίρεση και τοποθέτηση άλλων ο ΜΕ 2 έδωσε πληροφορίες για τις εργασίες που έγιναν από την ενάγουσα για αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας, και παρουσιάστηκαν και σχετικές φωτογραφίες από τα διάφορα στάδια εργασιών αποκατάστασης οι οποίες εμφαίνονται στο Τεκμ.
- Το κόστος για την αποκατάσταση αυτής της κακοτεχνίας το οποίο υπολογίστηκε από τον ΜΕ 3 σε €7.200,00 όπως φαίνεται στη σχετική έκθεση Τεκμ. 2, σημείο Κ κάτω από τον τίτλο Σύντομη Περιγραφή Κακοτεχνιών και σημείο κ κάτω από τον τίτλο Ανάλυση Κόστους Επιδιόρθωσης. Το συμπέρασμα του ΜΕ 3 ότι για την εν λόγω αποκατάσταση απαιτείται το ποσόν των €7.200,00 δεν αντικρούστηκε με τη μαρτυρία που πρόσφερε η εναγόμενη. Η εναγόμενη στη γραπτή της δήλωση εμμέσως παραδέχεται την ύπαρξη αυτής της αστοχίας αφού στην παρ. 50 της Δήλωσής της, για το ζήτημα αυτό αναφέρει ότι: «η τοποθέτηση κάποιων υλικών φινιρίσματος δεν έγινε σωστά από τους εργολάβους του κου Μακεδόνα». Αποδέχομαι επομένως ότι η ενάγουσα υπέστη ζημιά από την εν λόγω κακοτεχνία για την οποία κρίνω ότι ευθύνεται η εναγόμενη στα πλαίσια των συμβατικών της υποχρεώσεων και ως εκ τούτου είναι υπόχρεη σε αποζημίωση της ενάγουσας με το ως άνω ποσό των €7.200,
- Στη βάση της πιο πάνω ανάλυσης της μαρτυρίας και την αποδοχή αυτής που παρουσίασε η πλευρά της ενάγουσας και απόρριψη αυτής της εναγόμενης, η οποία χαρακτηριζόταν από γενικότητα και υπεκφυγή και ενίοτε αντιφατική μεταξύ της, καταλήγω να μην αποδεχθώ τη μαρτυρία που πρόσφερε η εναγόμενη και γενικά τις θέσεις που πρόβαλε αυτή με τελική κατάληξη στο συμπέρασμα ότι η εναγόμενη απέτυχε να τηρήσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις και συγκεκριμένα την υποχρέωση της για επίβλεψη της υλοποίησης των εργασιών επί των εσωτερικών χώρων του Έργου στη βάση των όσων σχεδίασε. Έχω διεξέλθει με προσοχή όσα αντίθετα εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγόμενης στη τελική του αγόρευση τα οποία δεν με βρίσκουν σύμφωνο και δεν τα αποδέχομαι. Η εναγόμενη στη βάση της Συμφωνίας είχε υποχρέωση επίδειξης δεξιότητας και επιμέλειας ως μια προσοντούχα επαγγελματίας στα πλαίσια άσκησης του επαγγέλματος της, είτε στο στάδιο του σχεδιασμού του Έργου από πλευράς διακοσμητικής οπτικής είτε κατά το στάδιο της εκτέλεσης των εργασιών ήταν δε γι' αυτό που την εμπιστεύτηκε η ενάγουσα. Οι μάρτυρες (ΜΥ 2 και 3) τους οποίους παρουσίασε η εναγόμενη δεν πρόσφεραν ουσιαστικά οτιδήποτε στην υπόθεση της και μάλλον επιβεβαίωσαν και οι δύο τα περί επαναλαμβανόμενων κακοτεχνιών. Ως εκ τούτου δεν ήταν υποβοηθητική για την υπόθεση της Υπεράσπισης. Ως προς το ζήτημα των αποζημιώσεων, σύμφωνα με την πάγια νομολογία το αναίτιο μέρος δικαιούται σε αποζημιώσεις ένεκα της αντισυμβατικής συμπεριφοράς του άλλου μέρους (βλ. ΑΛΠΑΝ (Αδελφοί Τάκη) Λτδ κ.ά. ν. Τρυφωνίδου,
(1996)1Α Α.Α.Δ.679, 686). Στην προκειμένη περίπτωση με την μαρτυρία της η ενάγουσα απέδειξε τόσο τις ζημιές που υπέστη αλλά και τα ποσά που καταβλήθηκαν για σκοπούς αποκατάστασης κάθε μιας ξεχωριστά των ζημιών όπως αναλυτικά έχουν καταγραφεί πιο πάνω οι οποίες ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €174.570,
- ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Συνοψίζοντας τα όσα πιο πάνω ανάλυσα καταλήγω ότι η ενάγουσα με τη μαρτυρία την οποία έχει προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου έχει αποδείξει: (α) τη συμβατική σχέση της με την εναγόμενη και στη βάση αυτής τη συμβατική υποχρέωση της εναγόμενης έναντι της να επιβλέπει την ορθή εκτέλεση των όσων η ίδια έχει σχεδιάσει, (β) την αποτυχία της εναγόμενης να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις, συνεπεία της οποίας αποτυχίας, η ενάγουσα ως το αναίτιο και/ή αθώο μέρος αναγκάστηκε να τερματίσει τη συμφωνία, (γ) την ύπαρξη ζημιάς την οποία υπέστη η ενάγουσα συνεπεία της αντισυμβατικής συμπεριφοράς της εναγόμενης, (γ) τα συγκεκριμένα ποσά τα οποία έχει ζημιωθεί η ενάγουσα και τα οποία αξιώνει με την αγωγή της και τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €174.570,
- Επομένως εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €174.570,00 πλέον νόμιμο τόκο από την έγερση της αγωγής δηλαδή από την 14.06.2012 μέχρι εξοφλήσεως. ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και αυτά θα είναι υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Αξιώσεις για αποζημιώσεις για απώλειες λόγω επαγγελματικής αμέλειας. [1]
- Το πρόσωπο το οποίο υπαναχωρεί νόμιμα από τη σύμβαση, δικαιούται αποζημίωση για κάθε ζημιά την οποία υπέστη συνεπεία της μη εκπλήρωσης της σύμβασης. [2] 73.-
(1)Σε περίπτωση παράβασης της σύμβασης, ο συμβαλλόμενος που ζημιώνεται από την εν λόγω παράβαση έχει δικαίωμα αποζημίωσης από τον υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο, για τη ζημιά ή απώλεια που υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προξενήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης. [3]
(3)Κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας η οποία προκλήθηκε συνεπεία της μη εκτέλεσης της σύμβασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο