ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. R.L.G. GEORGIADES (HOLDINGS) LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 126/2017, 17/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A495 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 126/2017 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LTD Εναγόντων Και
- Γχχχχχχχχ Γχχχχχχχχχ
- R.L.G. GEORGIADES (HOLDINGS) LIMITED
- Αχχχχχχ Γχχχχχχχχχ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 07.05.2019 Ημερομηνία: 17.10.2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές : κ. Χ. Γαλανός για ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΑΛΑΝΟΣ ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Στ. Αλβάνης για κ. Χρ. Αδάμου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των Εναγόντων στην παρούσα υπόθεση, όπως προκύπτει από το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, καταχωρημένο στις 18.01.2017, αφορά ποσό €190.564,00 πλέον τόκους μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων 2 φορές ετησίως, στις 30.06 και 31.12, καθώς επίσης διατάγματα μεταξύ άλλων, κατοχής, ειδικής εκτέλεσης και υποθήκευσης ενός διαμερίσματος με αριθμό εγγραφής χχχχχ9 στη Λεμεσό και διατάγματα πώλησης και διάθεσης του και/ή εγγραφής επ' ονόματι των Εναγόντων, πλέον έξοδα, Φ.Π.Α και έξοδα επίδοσης. Η εν λόγω απαίτηση στηρίζεται σε παράβαση συμφωνίας στεγαστικού δανείου, ημερομηνίας 28.12.2007, το οποίο παραχωρήθηκε κατ' ισχυρισμό στην Εναγόμενη 1 ύψους Λ.Κ.110.000,
- Σύμφωνα επίσης με την Έκθεση Απαίτησης οι Εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν τους όρους και την εκτέλεση της προαναφερόμενης συμφωνίας δανείου. Οι όροι της συμφωνίας πληρωμής, ως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες, παραβιάστηκαν και ως εκ τούτου οι τελευταίοι τερμάτισαν τη συμφωνία δανείου και ακολούθως καταχώρησαν την παρούσα αγωγή. Με την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι αρνούνται τη δικογραφημένη εκδοχή των Εναγόντων και ισχυρίζονται ότι η ισχυριζόμενη συμφωνία δανείου δεν έγινε με την ελεύθερη βούληση της Εναγόμενης 1, είναι προϊόν αμέλειας και/ή απάτης και/ή δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή αθέμιτης επιρροής και/ή παράβασης εμπιστευτικής σχέσης και/ή επαγγελματικού καθήκοντος που άσκησαν οι Ενάγοντες σε βάρος της Εναγόμενης
- Επιπρόσθετα, ότι οι όροι της συμφωνίας αντιβαίνουν στη νομοθεσία και/ή συνιστούν ποινική ρήτρα. Παρατίθενται σχετικές λεπτομέρειες. Προβάλλεται επίσης ισχυρισμός ότι η Εναγόμενη 1 δεν έτυχε ανεξάρτητης νομικής συμβουλής αναφορικά με τις επίδικες συμφωνίες. Όσον αφορά στο ύψος της απαίτησης οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες προέβηκαν σε αντισυμβατικές και/ή παράνομες χρεώσεις και πως το επιτόκιο δεν ήταν συμφωνημένο. Στην Απάντηση τους οι Ενάγοντες απορρίπτουν τους προβαλλόμενους από τους Εναγόμενους ισχυρισμούς και αιτούνται την έκδοση απόφασης ως η απαίτηση τους. Στις 07.05.2019 οι Ενάγοντες - στο εξής οι Αιτητές - καταχώρησαν μονομερή αίτηση - στο εξής η Αίτηση - με την οποία ζητούν διατάγματα τα οποία να απαγορεύουν στην Εναγόμενη 1 - στο εξής Καθ' ης η Αίτηση - να αποξενώσει και/ή μεταβιβάσει και/ή πωλήσει και/ή επιβαρύνει ένα διαμέρισμα με αριθμό εγγραφής 0/χχχχχ, στη Λεμεσό, και ένα ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/χχχχ σε χωριό της επαρχίας Λεμεσού, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Σχχχχ Άχχχχ, υπάλληλου των Αιτητών, ο οποίος δηλώνει πως έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης, εξαιτίας της εργασίας του, των καθηκόντων του και μελέτης των τεκμηρίων αλλά και του σχετικού φακέλου που διατηρείται στην υπηρεσία του. Κατ' αρχήν κάνει αναφορά σε διάταγμα Δικαστηρίου αναφορικά με τη μεταβίβαση και εκχώρηση των δικαιωμάτων των EMPORIKI BANK - CYPRUS LTD διά του οποίου υπήρξε συγχώνευση με τους Αιτητές. Ως περαιτέρω αναφέρει περί τις 28.12.2007 οι EMPORIKI BANK - CYPRUS LTD παραχώρησαν δυνάμει συμφωνίας στην Εναγόμενη 1 - Καθ' ης η Αίτηση δάνειο για το ποσό των Λ.Κ.110.000,
- Την εν λόγω συμφωνία εγγυήθηκαν οι Εναγόμενοι 2 και
- Το δάνειο παραχωρήθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση την 28.12.2007 σε λίρες Κύπρου και μετατράπηκε σε ισόποσο ποσό σε ευρώ. Περαιτέρω η Καθ' ης η Αίτηση την 28.12.2007 με έγγραφο εκχώρησης δικαιωμάτων αγοραπωλητηρίου συμβολαίου υπό την ιδιότητα της ως αγοραστής, εκχώρησε στους Αιτητές τα δικαιώματα της, προερχόμενα από το προαναφερόμενο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο, το οποίο αφορούσε αγορά ενός διαμερίσματος. Ειδικότερα εκχώρησε το δικαίωμα της για ειδική εκτέλεση της σύμβασης για εγγραφή του διαμερίσματος στο όνομα της. Η Καθ' ης η Αίτηση υπέγραψε ανέκκλητο πληρεξούσιο έγγραφο διορίζοντας και καθιστώντας τους EMPORIKI BANK - CYPRUS LTD μόνιμο πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους. Στις 29.04.2011 εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος για το προαναφερόμενο διαμέρισμα με αρ. εγγραφής χχχχχ9 το οποίο έχει εγγραφεί επ' ονόματι των Εναγόμενων
- Επειδή στις 07.05.2015 ο λογαριασμός του στεγαστικού δανείου παρουσίαζε καθυστερήσεις, ύψους €18.213,56 πλέον τόκους, οι Αιτητές κάλεσαν την Καθ' ης η Αίτηση όπως τακτοποιήσει τις καθυστερήσεις της. Το έπραξαν και στη συνέχεια με νέα επιστολή στις 07.07.2015 πλην όμως η Καθ' ης η Αίτηση δεν συμμορφώθηκε. Για το γεγονός των καθυστερήσεων στάλθηκε επιστολή και στους Εναγόμενους 2 και
- Ακολούθησε και άλλη επιστολή προς την Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 06.10.2015, η οποία επίσης κοινοποιήθηκε στους Εναγόμενους 2 και
- Ακολούθως και επειδή δεν υπήρξε συμμόρφωση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, οι Αιτητές με συστημένη επιστολή ημερομηνίας 21.03.2016 τερμάτισαν τη συμφωνία δανείου και κάλεσαν την Καθ' ης η Αίτηση να εξοφλήσει όλο το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού της, το οποίο τότε ανερχόταν σε €190.564,00 πλέον τόκους. Για τον τερματισμό της συμφωνίας ενημερώθηκαν και οι Εναγόμενοι 2 και
- Ως περαιτέρω αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, οι Αιτητές περί τις 06.05.2019 προέβησαν σε κτηματολογική έρευνα και διαπίστωσαν ότι στις 29.05.2014 η πρώην Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ κατέθεσε απαγόρευση, επιβάρυνση/προσωρινό διάταγμα Συνεργατισμού επί δύο ακινήτων της Καθ' ης η Αίτηση τα οποία είναι το αντικείμενο της παρούσας Αίτησης. Η αξία των δύο ακινήτων κατά την 01.01.2013 ανερχόταν σε €220.200,00 για το διαμέρισμα και €80.000,00 για το έτερο ακίνητο. Παρά την πιο πάνω επιβάρυνση, οι Αιτητές θεωρούν πως ανά πάσα στιγμή υπάρχει ο κίνδυνος εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η Καθ' ης η Αίτηση να επιβαρύνει περαιτέρω τα δύο ακίνητα της ή μπορεί να καταλήξει σε συμφωνία με την πρώην Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ώστε να απελευθερωθούν αυτά, η δε Καθ' ης η Αίτηση να τα πωλήσει ή να τα αποξενώσει. Σε τέτοια περίπτωση οι Αιτητές δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν τα ποσά που έχουν να λαμβάνουν από την Καθ' ης η Αίτηση και θα παραμείνουν ανεξασφάλιστοι. Οι δε Εναγόμενοι 2 είναι ανενεργής εταιρεία και ο Εναγόμενος 3 είναι ηλικιωμένο άτομο χωρίς εργασία και εισοδήματα. Από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής αλλά και έτερης αγωγής οι Εναγόμενοι ουδέν ποσό έχουν καταβάλει εκτός από το ποσό των €130.000,00 το οποίο προέρχεται από πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής χχχχχ
- Το σημερινό υπόλοιπο ανέρχεται σε €99.122,68 πλέον τόκους. Σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά αφού τα δύο ακίνητα θα παραμείνουν εγγεγραμμένα στο όνομα της. Σε περίπτωση όμως που η Καθ' ης η Αίτηση ήθελε υποστεί ζημιά οι Αιτητές δηλώνουν έτοιμοι να την αποζημιώσουν και να καταθέσουν άμεσα οποιαδήποτε εγγύηση τους ζητηθεί από το Δικαστήριο. Παρά το γεγονός ότι από 31.05.2019 δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο προς την Εναγόμενη για καταχώρηση ένστασης 10 μέρες πριν την 25.09.2019 που η Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, αυτή δεν το έπραξε. Ζητήθηκε βέβαια αναβολή για περίοδο ενός μηνός και το Δικαστήριο για τους λόγους που εξήγησε απέρριψε το σχετικό αίτημα. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, ο δε ενόρκως δηλών δεν αντεξετάστηκε. Με τη γραπτή αγόρευση του, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών προώθησε τις θέσεις και τα επιχειρήματα των πελατών του, στην προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο για την επιτυχία της Αίτησης. Από πλευράς της Εναγόμενης-Καθ' ης η Αίτηση ο ευπαίδευτος συνήγορος της δήλωσε ότι πρόκειται για ιδιάζουσα υπόθεση και πως έχει ήδη πωληθεί ένα ακίνητο από την τράπεζα, και ότι θα ήταν άδικο να υπάρξει περαιτέρω δέσμευση ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Επανάληψη των προωθημένων θέσεων των διαδίκων στη λεπτομέρεια τους δε θα ωφελούσε, το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου, θα τις αξιολογήσει και θα αναφερθεί σε αυτές στο κατάλληλο στάδιο, στο βαθμό που αυτό κριθεί αναγκαίο για την αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης του. Νομική πτυχή:- Η Αίτηση στηρίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρα 3, 4, 5, 7 και 9, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Κ1-9, Δ.39, Δ.64 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32 στο δίκαιο της επιείκειας, στο κοινοδίκαιο καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 όπου στη σελίδα 701 αναφέρονται τα εξής: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32 του Ν.14/60 ερμηνεύθηκε μέσα από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Είναι ξεκάθαρο, μέσα από τη νομολογία (βλέπε Κarydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557) πως για να τύχει εφαρμογής θα πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο αιτητής δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση, έχει ερμηνευθεί, από τη νομολογία, ότι δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία, ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει αιτούμενο διάταγμα ή να διατηρήσει εκδοθέν διάταγμα σε ισχύ. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του Αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του Αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται βέβαια με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, εάν είναι δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους (ή περισσότερους αν υπάρχουν), θα υποστεί τη λιγότερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι προσωρινού διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Παράμετρος η οποία επίσης εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι και το κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321. Αποτελεί βασική αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, πως είναι ανεπιθύμητο να ζητείται, με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1827). Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπεράσματα:- Εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Λαμβανομένων υπόψη των νομικών αρχών και κανόνων που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την πλευρά των Αιτητών, χωρίς να διενεργείται αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, αποφασίζονται τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Δεδομένων των νομολογηθέντων αναφορικά με το πρώτο κριτήριο, το οποίο θα πρέπει να αποδεικνύεται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα, και το οποίο θα πρέπει να σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της απαίτησης των Αιτητών, (βλέπε Π. Σκουτέλλα ν. Μ. Σκουτέλλα Έφεση Αρ. 43/2012, ημερομηνίας 24.03.2017) κρίνεται πως αναμφισβήτητα το περιεχόμενο του Ειδικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης, ειδικότερα οι θέσεις περί παροχής δανείου προς την Καθ' ης η Αίτηση ύψους ΛΚ110.000,00 δυνάμει γραπτής συμφωνίας και ο τερματισμός της εξ αιτίας παράβασης εκ μέρους της τελευταίας, με αρχικά οφειλόμενο ποσό €190.564,00 και αργότερα €99.122,68 πλέον τόκους από 14.03.2019, εν' όψει είσπραξης €130.000,00 από εκποίηση ακινήτου, θέσεις που υποστηρίζονται ενόρκως, κρίνονται πως αποτελούν ικανοποιητικό υπόβαθρο το οποίο δικαιολογεί συμπέρασμα ύπαρξης, ενώπιον του Δικαστηρίου, ενός σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συζητήσιμης υπόθεσης για τους Αιτητές. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία:- Αναφορικά με την προϋπόθεση αυτή, λαμβανομένων υπόψη των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνεται ότι, για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια, οι Αιτητές απέδειξαν ότι η εξ' αντικειμένου θεώρηση της εκδοχής τους ξεπερνά το επίπεδο της απλής πιθανότητας. Ειδικότερα, οι Αιτητές βασίζονται στην ύπαρξη συμφωνίας παραχώρησης στεγαστικού δανείου ύψους ΛΚ110.000,00, ποσό για το οποίο άλλωστε δεν προσφέρθηκε μαρτυρία από την Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν της παραχωρήθηκε. Οι Αιτητές, υποστηρίζοντας τη δικογραφημένη εκδοχή τους έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικά έγγραφα, Τεκμήρια 1 έως 14. Ειδικότερα τις συμφωνίες και σχετική κατάσταση λογαριασμού. Καμία μαρτυρία προσφέρθηκε εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση προς υποστήριξη θέσης ότι εξόφλησε το αξιούμενο ποσό ή ότι δεν το οφείλει. Τα στοιχεία, που προκύπτουν μέσα από το περιεχόμενο των τεκμηρίων που υποστηρίζουν την Αίτηση, χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται στην ουσία της αγωγής, κρίνεται ότι είναι δίκαιο όπως, αντικειμενικά ειδωμένα, να βαρύνουν την πλάστιγγα προς την απόδειξη ορατής πιθανότητας και προοπτικής να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία στο τέλος της δίκης της αγωγής. Πρόκειται περί εξ αντικειμένου θετικών στοιχείων ως προς την απόδειξη προοπτικής και πιθανότητας να επιτύχει η αγωγή των Αιτητών, στο απαιτούμενο βέβαια επίπεδο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Το Δικαστήριο αν και δεν έχει προβεί σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, ωστόσο κρίνει ότι η εξ αντικειμένου θεώρηση της στα πλαίσια της παρούσας ακρόασης ήταν αναγκαία, (βλέπε υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980). Είναι δε τέτοια που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Οι τελευταίες σκέψεις και προβληματισμοί του Δικαστηρίου, ουδόλως αποσκοπούν σε εξαγωγή ευρημάτων επί των γεγονότων της υπόθεσης, αλλά, μόνο στη διαπίστωση ότι τα στοιχεία που τέθηκαν από πλευράς των Αιτητών ήταν ικανού βαθμού για να στοιχειοθετήσουν, κατά αντικειμενικό κριτήριο, απόδειξη πιθανότητας επιτυχίας στην αγωγή πέραν από την απλή πιθανότητα. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι αποδείχθηκε και η (β) προϋπόθεση. (γ) Η μη έκδοση και/ή διατήρηση του διατάγματος θα συνεπάγεται δυσκολία και/ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, σε περίπτωση που οι Αιτητές επιτύχουν στην Αγωγή τους. Μπορεί εύλογα να ειπωθεί, πως στην παρούσα υπόθεση οποιαδήποτε ζημιά θα επέλθει στους Αιτητές, αν αυτοί επιτύχουν στην Αγωγή τους, είναι εφικτό να καθοριστεί, άλλωστε είναι ξεκαθαρισμένη στην Έκθεση Απαίτησης τους. Επίσης οποιαδήποτε άλλη ζημιά παρεπόμενη όπως τόκοι και τυχόν άλλα έξοδα είναι δυνατό να υπολογισθούν σε χρήμα. Ταυτόχρονα ωστόσο δεν παραγνωρίζονται τα λεχθέντα στην υπόθεση Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, όπου επισημάνθηκε πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Eν' όψει του ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν προσκόμισε μαρτυρία ότι κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό μετά τον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας, πλην του ποσού των €130.000,00 από εκποίηση ακινήτου, προφανώς το οφειλόμενο ποσό αυξήθηκε και θα αυξάνεται με την επιβάρυνση των τόκων. Ταυτόχρονα παρ' ότι συνυπολογίζεται το στοιχείο της επάρκειας των αποζημιώσεων ως παράγοντας που λειτουργεί εναντίον της έκδοσης προσωρινού διατάγματος (βλέπε εξ αντιδιαστολής επιχείρημα στην υπόθεση Καρυδάς ανωτέρω), το Δικαστήριο οφείλει να τοποθετηθεί ως προς το ερώτημα ποιες θα είναι οι συνέπειες για τους Αιτητές αν εξασφαλίσουν απόφαση προς όφελος τους, και η Καθ' ης η Αίτηση θα έχει αποξενώσει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία της. Η απάντηση προβάλει εύλογη, δεν θα είναι κατά πάσα πιθανότητα οι Αιτητές σε θέση να ικανοποιήσουν δικαστική απόφαση που θα εκδοθεί προς όφελος τους, αφού ήδη τα δύο ακίνητα των οποίων ζητείται η δέσμευση επιβαρύνονται με απαγορεύσεις αποξένωσης (βλέπε Τεκμήριο 14) υπό την έννοια ότι δεν είναι πρόδηλα αξιόχρεη και υπό αυτή την έννοια εξάγεται το συμπέρασμα ότι θα είναι πολύ δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη. Επί του ιδίου ζητήματος δεν παραγνωρίστηκε το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση έχει περιουσία, ήτοι τα δύο ακίνητα των οποίων ζητείται η δέσμευση, ωστόσο αυτό το στοιχείο δεν κρίνεται ικανοποιητικό για να αναχαιτίσει την εξαγωγή του προαναφερόμενου συμπεράσματος του Δικαστηρίου. Ανάλογη θέση προωθήθηκε από την εφεσείουσα στην υπόθεση Νικόλα ν. Κεφάλα κ.α.
(1998)ΙΓ Α.Α.Δ. 1400 η οποία ήταν σε καλή οικονομική κατάσταση και το Εφετείο αποφάσισε ότι « Η ύπαρξη περιουσίας ή καταθέσεων που θα είναι αδέσμευτα και θα υπόκεινται σε κάθε είδους διάθεση ή χειρισμό ανάλογα με τη βούληση των εναγομένων, δεν παρέχει αφ' εαυτής τα εχέγγυα ικανοποίησης πιθανής απόφασης εναντίον τους, που ήταν ο λόγος για τον οποίο το πρωτόδικο Δικαστήριο τερμάτισε την ισχύ του διατάγματος ως προς το ποσό. Η πρωτόδικη απόφαση παραμερίζεται και αποκαθίσταται το παρεμπίπτον διάταγμα που είχε εκδοθεί και ως προς το χρηματικό ποσό." Στην περίπτωση της Καθ' ης η Αίτηση αφ' ενός δεν υπάρχουν στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου για καλή οικονομική κατάσταση αφετέρου είναι δυνατό, ανά πάσα στιγμή, αν οι επιβαρύνσεις που ενεγράφησαν επί των δύο επίδικων ακινήτων της εξαλειφθούν, τότε αυτή θα είναι ελεύθερη για να διαθέσει τα εν λόγω ακίνητα και είναι τότε που όντως τυχόν απόφαση προς όφελος των Αιτητών θα παραμείνει ανικανοποίητη. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο επισημαίνει ότι έλαβε υπόψη του και τα αποφασισθέντα στην υπόθεση LARTICON CO ν. DETERGENTA DEVELOPMENTS LTD
(2004)1B Α.Α.Δ. 1121 όπου αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι « .. στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγομένου για τη μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του." Παρόμοια δε αντιμετώπιση και προσέγγιση διαφαίνεται ότι υιοθετήθηκε και παλαιότερα στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v ΣΚΥΡΟΠΟΙΙΑ «ΛΕΩΝΙΚ» ΛΙΜΙΤΕΔ
(2001)1 Α.Α.Δ. 785 όπου ανατράπηκε πρωτόδικη απόφαση και λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ακούσαμε τις δυο πλευρές και καταλήγουμε πως επιβάλλεται να παρέμβουμε. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μή ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία.» Εν' όψει των προλεχθέντων κρίνεται ότι δικαιολογείται συμπέρασμα πως με την απόρριψη της Αίτησης θα είναι δύσκολο και προφανώς αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη στο μέλλον, αφού η πιθανή επίδραση που θα επέλθει στην απονομή της δικαιοσύνης από τυχόν αποξένωση της ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση θα είναι αρνητική, καθιστώντας δύσκολο ή αδύνατο εγχείρημα την ικανοποίηση από πιθανή δικαστική απόφαση προς όφελος των Αιτητών. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι αποδείχθηκε και η (γ) προϋπόθεση, κατ' επέκταση πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Εν' όψει του προαναφερόμενου συμπεράσματος, το Δικαστήριο, προχωρεί καθηκόντως στην εξέταση κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις, θα ήταν εύλογο και δίκαιο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Κρίνεται ορθό σε αυτό το στάδιο να γίνει παραπομπή στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 788, στην οποία διατυπώθηκαν πολύ βοηθητικές, καθοδηγητικές, αναφορές και σκέψεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας: "Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Αξιολογώντας όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνεται ότι προβάλλει εύλογο το συμπέρασμα ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας θα πρέπει να κλίνει υπέρ των Αιτητών. Δεν θα ήταν εύλογο και δίκαιο να στερηθούν οι Αιτητές της δυνατότητας να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση που ήθελε εκδοθεί προς όφελος τους, δυνάμει μίας έγκυρης μέχρι στιγμής συμφωνίας παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων για δάνειο μεγάλου και σεβαστού χρηματικού ποσού, ενώ η Καθ' ης η Αίτηση έπαυσε να πληρώνει έναντι αυτού και πρόδηλο είναι ότι θα αυξάνεται το ύψος της αξίωσης, η δε Καθ' ης η Αίτηση θα έχει κάθε λόγο να αποξενώσει την περιουσία της, είτε για τακτοποίηση αναγκών της ίδιας ή της οικογένειας της είτε ακόμη και προς αποφυγή πληρωμής μελλοντικού εξ αποφάσεως χρέους. Συνεκτιμώντας και αξιολογώντας όλα τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του το Δικαστήριο κρίνει ότι η επιλογή της έκδοσης διαταγμάτων δέσμευσης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση ενέχει τους λιγότερους κινδύνους. Ταυτόχρονα σημειώνεται πως δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση θα στερηθεί του δικαιώματος της, για διάθεση της ακίνητης περιουσίας της. Κατ' επέκταση το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει και συνεκτιμήσει και αυτό το στοιχείο. Κατά την αξιολόγηση επιβάλλεται όπως συνεκτιμηθεί, μεταξύ άλλων, και η αξία της ακίνητης περιουσίας που οι Αιτητές ζητούν να δεσμευθεί, όπως αυτή προκύπτει από το Τεκμήριο 14 επί της Αίτησης, αφού η Καθ' ης η Αίτηση δεν προσκόμισε μαρτυρία για διαφορετική αξία των ακινήτων της. Σκοπός της δέσμευσης είναι, ως προκύπτει και από τα νομολογηθέντα πιο πάνω, η αποφυγή κινδύνου να μην ικανοποιηθεί δικαστική απόφαση, και όχι βέβαια μία δυσανάλογη δέσμευση περιουσίας, η οποία θα συνιστά είτε τιμωρία είτε άνευ δικαιολογητικής βάσης στέρηση της ακίνητης ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση. Έχοντας λάβει υπόψη τις αξίες των επίδικων ακινήτων της Καθ' ης η Αίτηση κρίνεται ότι η δέσμευση του διαμερίσματος με αριθμό εγγραφής χχχχχχ7 στη Λεμεσό, αγοραίας αξίας €220.000,00, αποτελεί εχέγγυο ασφάλειας για ικανοποίηση πιθανής απόφασης προς όφελος των Αιτητών, δεδομένης της μαρτυρίας που προσφέρθηκε από τους Αιτητές ότι το σημερινό υπόλοιπο ανέρχεται στις €99.122,68 πλέον τόκους από 14.03.2019, καθώς και της απουσίας ως προς το ύψος του ποσού για το οποίο δεσμεύθηκε το εν λόγω ακίνητο από τη Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λίμιτεδ. Κατ' επέκταση η δέσμευση μόνο του δεύτερου ακινήτου αξίας €80.000,00 αφενός δεν θα ήταν επαρκής εξασφάλιση, αφετέρου ως επιπρόσθετη δέσμευση θα συνιστούσε δυσανάλογο μέτρο και εκτός του σκοπού που εξυπηρετεί η έκδοση προσωρινού διατάγματος. Εν' όψει όλων όσων έχουν εξηγηθεί πιο πάνω, κρίνεται ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί διάταγμα ως η παράγραφος 2 της Αίτησης το οποίο να αφορά στη δέσμευση μόνο του διαμερίσματος με αριθμό εγγραφής χχχχχχ7. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στην Εναγόμενη 1-Καθ' ης η Αίτηση να αποξενώσει και/ή μεταβιβάσει και/ή πωλήσει και/ή επιβαρύνει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής χχχχχχ7, Φ/Σχ.χχχχχχχχ1, Τεμάχιο χχχ, Τμήμα 4, Αχχχχχχχχ Πχχχχχ & Πχχχχχ, Διαμέρισμα αρ.2, στον 3ον όροφο, Δήμος Λεμεσού, Λεμεσός μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής, υπό τον όρο ότι οι Αιτητές θα καταθέσουν εγγύηση ύψους €50.000,00 εντός 5 ημερών από σήμερα για τυχόν αποζημίωση προς την Καθ' ης η Αίτηση για δαπάνες ή βλάβη που ήθελε αποδειχθεί ότι αυτή θα υποστεί εξαιτίας της εκτέλεσης του διατάγματος, αν ήθελε φανεί ή αποδειχθεί ότι αυτό βασίστηκε επί ανεπαρκών λόγων ή εάν η απαίτηση των Αιτητών αποτύχει ή έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον τους συνεπεία παραλείψεως ή διαφορετικά και αποδειχθεί στο Δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της απαίτησης των Αιτητών. Τα έξοδα της δίκης, στην παρούσα Αίτηση, επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών, οι οποίοι είναι οι επιτυχόντες διάδικοι, και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) .............. Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΙΜ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο