VASILYEVA ν. Μ.Ε.Α. IOANNOU PROPERTIES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 3071/2012, 24/10/2019

(1)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149). Για να θεωρείται η συναίνεση ελεύθερη, δεν πρέπει να έχει εξασφαλιστεί συνεπεία ψυχικής πίεσης, απάτης ή ψευδών παραστάσεων (άρθρο 14). Αν η συναίνεση σε συµφωνία παρασχέθηκε συνεπεία ψυχικής πίεσης, η συµφωνία είναι σύµβαση ακυρώσιµη κατ' εκλογή του µέρους, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε µε τον τρόπο αυτό (άρθρο 20

(1)). Το ίδιο αν η συναίνεση παρασχέθηκε συνεπεία απάτης ή ψευδούς παράστασης (άρθρο 19

(1)). Απάτη ή ψευδής παράσταση η οποία δεν προκάλεσε τη συναίνεση προς σύναψη σύµβασης του µέρους επί του οποίου ασκήθηκε η απάτη, ή στο οποίο έγινε η ψευδής παράσταση, δεν καθιστά τη σύµβαση ακυρώσιµη (άρθρο 19

(4)). Το άρθρο 17 ορίζει τι περιλαμβάνεται στον όρο απάτη και προνοεί ότι: «17

(1)"Απάτη" περιλαµβάνει οποιαδήποτε από τις πιο κάτω πράξεις οι οποίες διαπράττονται από κάποιο από τους συµβαλλόµενους, ή µε τη συγκατάθεση αυτού, ή από τον αντιπρόσωπό του, µε σκοπό εξαπάτησης άλλου συµβαλλόµενου ή του αντιπροσώπού του, ή εξώθησης αυτού στη σύναψη σύµβασης (α) την παράσταση αναληθούς γεγονότος ως αληθούς, από πρόσωπο που δεν πιστεύει ότι αυτό είναι αληθές· (β) την ενεργό απόκρυψη γεγονότος από πρόσωπο που γνωρίζει το γεγονός ή πιστεύει αυτό· (γ) υπόσχεση που δόθηκε χωρίς πρόθεση εκπλήρωσής της· (δ) κάθε άλλη πράξη επιτήδεια προς εξαπάτηση· (ε) κάθε πράξη ή παράλειψη που ορίζεται ειδικά από το νόµο ως απάτη». Το άρθρο 18 ορίζει τι συνιστά ψευδή παράσταση και προνοεί ότι: «18. "Ψευδής παράσταση" περιλαµβάνει (α) τη θετική βεβαίωση κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές· (β) κάθε παράβαση καθήκοντος, η οποία, χωρίς πρόθεση εξαπάτησης, επιφέρει όφελος στον υπαίτιο ή σε οποιοδήποτε ο οποίος αξιώνει µέσω αυτού, µε την παραπλάνηση άλλου προς βλάβη αυτού ή προς βλάβη οποιουδήποτε που αξιώνει µέσω αυτού· (γ) την πρόκληση, έστω και ανυπαίτια, πλάνης ως προς την ουσία του αντικειµένου της συµφωνίας σε µέρος αυτής. Ακυρώσιµο συµφωνιών που συνάπτονται χωρίς ελεύθερη συναίνεση». Το άρθρο 16 αναφέρεται στην ψυχική πίεση και προνοεί ότι: «16

(1)Η σύµβαση θεωρείται ότι συνάφθηκε συνεπεία "ψυχικής πίεσης" όταν οι σχέσεις που υπάρχουν µεταξύ των µερών είναι τέτοιες ώστε το ένα από αυτά να είναι σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης του άλλου και να επωφελείται από τη θέση αυτή για να εξασφαλίσει αθέµιτο όφελος έναντι του άλλου.

(2)Ειδικότερα και χωρίς επηρεασµό της πιο πάνω αρχής, θεωρείται ότι είναι σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης άλλου, κάθε πρόσωπο το οποίο— (α) έχει πραγµατική ή προφανή εξουσία επί του άλλου ή βρίσκεται σε σχέση εµπιστοσύνης έναντι του άλλου· ή (β) .

(3)Όταν πρόσωπο το οποίο είναι σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης άλλου, συµβάλλεται µαζί µε αυτόν, και η συναλλαγή φαίνεται από µόνη της ή από τα αποδεικτικά στοιχεία που προσάχθηκαν, ότι είναι υπέρµετρα επαχθής, το βάρος απόδειξης ότι η σύµβαση δεν συνάφθηκε συνεπεία ψυχικής πίεσης φέρει το πρόσωπο που είναι σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης του άλλου.» Το εδάφιο

(3)του άρθρου 16 αφορά στο βάρος απόδειξης. Εφόσον η συναλλαγή είναι υπέρμετρα επαχθής το πρόσωπο που είναι σε θέση να κυριαρχεί επί του άλλου, έχει το βάρος απόδειξης ότι η σύμβαση δεν συνάφθηκε συνεπεία ψυχικής πίεσης. Στην Κεφάλας κ.α. ν. Νικόλα

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1226, 1239, αναφέρεται ότι: «Σε μια αντιδικία, ο ενάγων μπορεί να ισχυρισθεί ότι υπάρχουν και οι δύο περιπτώσεις, ότι δηλαδή, η ψυχική πίεση τεκμαίρεται ότι υπάρχει και ότι όντως υπάρχει. Στο τέλος δεν αποκλείεται να αποβεί επιτυχής η επίκληση και των δύο περιπτώσεων, εφόσον η μια δεν ουδετεροποιεί την άλλη.» Οι ειδικές σχέσεις που ενεργοποιούν το τεκμήριο της ψυχικής πίεσης είναι δύο ειδών, αυτές που ως θέμα δικαίου (as a matter of law) δημιουργούν το τεκμήριο και οι άλλες η ύπαρξη των οποίων θα πρέπει να τεκμηριωθεί από τον παραπονούμενο (de facto). Στην πρώτη περίπτωση ο παραπονούμενος πρέπει να αποδείξει απλώς την ύπαρξη μιας ιστορικά καθιερωμένης σχέσης εμπιστοσύνης (π.χ. δικηγόρος και πελάτης) απ' όπου προκύπτει το τεκμήριο της ψυχικής πίεσης με όλα τα συνεπακόλουθα. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι εφόσον ο Εναγόμενος 2 ήταν, κατά τους ουσιώδεις χρόνους, ο δικηγόρος της, βρισκόταν σε σχέση εμπιστοσύνης έναντι της και θεωρείται ότι ήταν σε θέση να κυριαρχεί επί της θέλησης της και συνεπώς ότι οι επίδικες συμβάσεις συνάφθηκαν συνεπεία ψυχικής πίεσης και χωρίς την ελεύθερη της συναίνεση. Περαιτέρω είναι η θέση της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος 2 γνωρίζοντας την επιθυμία της να αποκτήσει άδεια παραμονής κατηγορίας F στην Κύπρο, της παρέστησε ότι έπρεπε να αποκτήσει αρκετή ακίνητη ιδιοκτησία στην Κύπρο, ασκώντας της κατ' αυτό τον τρόπο ψυχική πίεση. Στην ΣΠΕ Αγίας Φυλάξεως ν. Πουλλά

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 961, 969-971 αναφέρεται ότι: «Η ψυχική πίεση δεν περιορίζεται στις περιπτώσεις εξαναγκασµού, αλλά επεκτείνεται σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες γίνεται κατάχρηση της εµπιστοσύνης που δόθηκε (Κεφάλας κ.ά. ν. Νικόλα

(2000)1 Α.Α.Δ. 1226, Ιωάννου ν. Χαραλαµπίδου

(1998)1 Α.Α.Δ. 555, Chitty on Contract, General Principles, 27η έκδοση, παραγρ. 7-024). Οι συµβάσεις που είναι ακυρώσιµες λόγω ψυχικής πίεσης ταξινοµούνται σε δύο κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία περιλαµβάνονται οι συµβάσεις στις οποίες δεν υπάρχει το στοιχείο της ειδικής σχέσης µεταξύ των µερών, ενώ η δεύτερη κατηγορία περιλαµβάνει τις συµβάσεις στις οποίες υπάρχει ακριβώς µια τέτοια ειδική σχέση. Στην πρώτη περίπτωση η ψυχική πίεση πρέπει να αποδεικνύεται ως ένα πραγµατικό γεγονός. Στη δεύτερη, η ψυχική πίεση τεκµαίρεται ότι υπάρχει. Στην περίπτωση όπου δεν υπάρχει ειδική σχέση, θα πρέπει απαραίτητα να αποδειχθεί θετικά ότι η επιρροή που άσκησε το ένα µέρος επί του άλλου υπήρξε ο αποφασιστικός παράγων για τη σύναψη της συµφωνίας, η οποία δεν θα γινόταν αν δεν µεσολαβούσε η άσκηση της επιρροής. Στη δεύτερη περίπτωση όπου τεκµαίρεται η ύπαρξη ψυχικής πίεσης, το µέρος στο οποίο έχει εναποτεθεί η εµπιστοσύνη, έχει το βάρος να δείξει ότι αυτός που τον εµπιστεύθηκε και τώρα επιδιώκει την ακύρωση της σύµβασης, ενήργησε οικειοθελώς υπό την έννοια ότι ήταν ελεύθερος και καλά πληροφορηµένος να προβεί ο ίδιος σε ανεξάρτητη εκτίµηση της ωφελιµότητας της σύµβασης (Κεφάλας κ.ά. ν. Νικόλα

(2000)1 Α.Α.Δ. 1226). Όταν δεν υφίσταται ειδική σχέση ανάµεσα στα µέρη, το βάρος απόδειξης της ψυχικής πίεσης ανήκει στο διάδικο ο οποίος επιδιώκει να αποφύγει τη συναλλαγή. Η ψυχική πίεση θα πρέπει να αποδειχθεί µε το να καταδειχθεί ότι ο παραλήπτης της δωρεάς άσκησε πραγµατικό εξαναγκασµό ή ότι ο τελευταίος άσκησε επί του δωρητή τέτοιο βαθµό γενικής κυριαρχίας ή ελέγχου, ούτως ώστε να είχε υπονοµευθεί ουσιωδώς η δυνατότητά του να καταλήξει σε ανεξάρτητη απόφαση. Στη δεύτερη περίπτωση όπου η πίεση τεκµαίρεται από κάποια σχέση ανάµεσα στα µέρη, ο διάδικος ο οποίος λαµβάνει το όφελος βαρύνεται να αποδείξει ότι η δωρεά δεν έχει εξασφαλιστεί λόγω ψυχικής πίεσης (βλέπε άρθρο 16

(3)του Κεφ.149 και Ιωάννου ν. Χαραλαµπίδου, ανωτέρω). Στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ειδική σχέση µεταξύ των συµβαλλοµένων τεκµαίρεται η ύπαρξη ψυχικής πίεσης, αφού η θέση εµπιστοσύνης που έχει ο ένας τον τοποθετεί σε θέση ασυνήθιστης εξουσίας, σε βαθµό που να δικαιολογείται η λήψη ανεξάρτητης συµβουλής. Η πιθανότητα να θέσει το πρόσωπο αυτό τα δικά του συµφέροντα πάνω από τα συµφέροντα του άλλου που µπορεί να επηρεαστεί είναι τόσο ορατή, που ο νόµος του επιβάλλει την υποχρέωση να αποδείξει ότι δεν έχει καταχραστεί τη θέση του (Σωκράτους ν. Σιβιτανίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 1602). Το τεκµήριο ότι ασκήθηκε ψυχική πίεση εγείρεται µόνο αν η συναλλαγή ήταν υπερβολικά επαχθής για το πρόσωπο που επηρεάστηκε ([1985] Α.C. 686, 704, relying on a Privy Council decision on the Indian Contracts Act, Poosathurai v. Kannappa Chettiar [1919] L.R. 47 Ind. App.1) ή όπως τέθηκε από τον Nourse L.J. στην υπόθεση Goldsworthy v. Brickell [1987] Ch. 378, 401, το τεκµήριο παραµένει ανενεργό µέχρις ότου ο διάδικος ο οποίος επιδεικνύει την εµπιστοσύνη προβαίνει σε µία δωρεά τόσο µεγάλη ή συνάπτει σύµβαση τόσο ανισοσκελή, ούτως ώστε να µην δικαιολογείται από φιλία, συγγένεια, φιλανθρωπία ή άλλα συνήθη ελατήρια.» Ειδικά για την περίπτωση δικηγόρου - πελάτη, αναφέρεται στην Demerara Bauxite Co Ltd [1923] AC 673, 682 ότι μια συναλλαγή μεταξύ δικηγόρου και του πελάτη του, δεν μπορεί να υποστηριχτεί εκτός εάν ο δικηγόρος μπορεί να αποδείξει κατά τρόπο θετικό ότι αποκάλυψε χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη όλες τις πληροφορίες στην κατοχή του και περαιτέρω, ότι η συναλλαγή ήταν αφ' εαυτής δίκαια έχοντας υπόψη τις περιστάσεις. Και για να ισχύει αυτό είναι απαραίτητο να αποδείξει ότι συμβούλευσε τον πελάτη του με επιμέλεια, όπως θα έκανε εάν η συναλλαγή ήταν μεταξύ του πελάτη του και κάποιου ξένου και ότι η συναλλαγή ήταν τόσο επωφελής για τον πελάτη του όπως εάν επιδιωκόταν η συναλλαγή με ξένο. Στην Gillespie & Sons v Gardner

(1909)SC 1053, 1061, αναφέρθηκε ότι συναλλαγή μεταξύ δικηγόρου και πελάτη δεν μπορεί να υποστηριχτεί εκτός και αν ο δικηγόρος μπορεί να δείξει ότι η συναλλαγή ήταν δίκαια και ότι ο πελάτης προσχώρησε σε αυτήν στην απουσία απόκρυψης οποιουδήποτε είδους. Στην Wright v. Carter and Others (1900-3) All E.R. 706, 718 αναφέρθηκε ότι σε περιπτώσεις αγοραπωλησίας μεταξύ δικηγόρου και πελάτη, ο πελάτης πρέπει να είναι πλήρως ενήμερος, να έχει τύχει επαρκούς συμβουλής και η τιμή να ήταν δίκαια, με το βάρος να πέφτει στους ώμους του δικηγόρου. Οι επίδικες συμβάσεις σε σχέση με τις ακίνητες ιδιοκτησίες ήταν μεταξύ της Ενάγουσας και της ΜΕΑ. Στην έκταση που από αυτές αποκομίστηκε αθέμιτο όφελος, αυτό ήταν για τη ΜΕΑ. Το πρόσωπο με το οποίο η Ενάγουσα είχε σχέσεις εμπιστοσύνης, ήταν ο Εναγόμενος 2 και όχι η ΜΕΑ. Στην Έκθεση Υπεράσπισης προβάλλεται η θέση ότι το Φεβρουάριο του 2008 ο Εναγόμενος 2 δεν ήταν διευθυντής, γραμματέας ή μέτοχος της ΜΕΑ. Στη δια ζώσης μαρτυρία του, ο Εναγόμενος 2 ανάφερε ότι τις διαπραγματεύσεις για την αγορά της κατοικίας της XXXXX έκανε ο ίδιος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της ΜΕΑ. Είχε, ανάφερε, πληρεξούσιο έγγραφο κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο. Την εποχή εκείνη, πρόσθεσε, δεν είχε καμιά σχέση με την ΜΕΑ. Ήταν μια οικογενειακή εταιρεία, με μετόχους και διευθυντές τις θυγατέρες του. Ο ίδιος δεν ήταν ούτε μέτοχος, ούτε διευθυντής της το πρώτο εξάμηνο του

1. Κατά το χρόνο που μαρτυρούσε στη δίκη, ανάφερε πως ήταν διευθυντής της. Αυτό που συμπεραίνεται είναι ότι κατέστη αξιωματούχος της ΜΕΑ το δεύτερο εξάμηνο του
2. Ωστόσο, προηγουμένως και κατά τους ουσιώδεις για την περίπτωση της κατοικίας της XXXXX, που ήταν και η πρώτη συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και της ΜΕΑ, ο Εναγόμενος 2 ήταν και ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της Εταιρείας. Σε ό,τι αφορά το αθέμιτο όφελος, αυτό δεν είναι απαραίτητο να εξασφαλίζεται για το πρόσωπο που είχε τη σχέση εμπιστοσύνης. Στο σύγγραμμα Pollock & Mulla on Indian Contract, 10η έκδ., 172-173, σημειώνεται ότι το όφελος μπορεί να αφορά τρίτο και αναφέρεται το παράδειγμα αθέμιτου επηρεασμού από αξιωματούχο οργανισμού από τον οποίο προκύπτει όφελος για τον οργανισμό στον οποίο ο αξιωματούχος έχει ενδιαφέρον. Στο Chitty on Contracts, 33η έκδ., τομ.1, παρ.8-110, αναφέρεται ότι όπου ένα μέρος επιδιώκει την ακύρωση μιας συμφωνίας στη βάση ψυχικής πίεσης από τρίτο πρόσωπο, θα πρέπει να φαίνεται είτε ότι το τρίτο πρόσωπο ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του αντισυμβαλλόμενου ή ότι ο αντισυμβαλλόμενος είχε πραγματική ή τεκμαιρόμενη γνώση της ψυχικής πίεσης. Συνεπώς, ακόμα και για τις συναλλαγές που έγιναν καθ' ον χρόνο ο Εναγόμενος 2 δεν ήταν αξιωματούχος της ΜΕΑ, η Εταιρεία δεσμεύεται εφόσον ο Εναγόμενος 2 ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της. Ζ. Η Ενάγουσα - Η Γνώση της Αγγλικής - Η Σχέση με τον Εναγόμενο 2 Η Ενάγουσα (Μ.Ε.9) (γραπτή δήλωση στην αγγλική και πιστή μετάφραση στην ελληνική - Τεκμ.92 και 93 αντίστοιχα) κατάγεται από τη Ρωσία και επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Κύπρο το 2007 για διακοπές. Την 18.7.2007 παντρεύτηκε τον ΧΧΧΧ Φοβερό από τη Λεμεσό, όμως ο γάμος τους δεν εξελίχθηκε ομαλά και αρχές του 2008 χρειάστηκε τις υπηρεσίες δικηγόρου σε αίτηση διαζυγίου και άλλες διαδικασίες εναντίον του συζύγου της. Έτσι ήταν που ήρθε σε επαφή με τον Εναγόμενο 2 κατόπιν σύστασης φίλης της. Επρόκειτο για την ΧΧΧΧ Κονναρή (Μ.Υ.13), αναφορά στη μαρτυρία της οποίας γίνεται πιο κάτω. Μαρτύρησε η Ενάγουσα ότι ο γρήγορος και αποτελεσματικός χειρισμός των υποθέσεων της από τον Εναγόμενο 2 συνέβαλε ώστε να του έχει εμπιστοσύνη και να τον βλέπει ως τον σωτήρα της. Ο Εναγόμενος 2 την εκμεταλλεύτηκε προκαλώντας της οικονομική ζημιά επωφελούμενος ο ίδιος και η ΜΕΑ. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι το 2008 - 2009 δεν μιλούσε καθόλου την ελληνική ενώ οι γνώσεις της της αγγλικής ήταν περιορισμένες. Τον Σεπτέμβριο του 2008 και τον Ιανουάριο του 2009 μετέβηκε στην Αγγλία και έκανε μαθήματα αγγλικής γλώσσας βελτιώνοντας το επίπεδο της. Σχετικό δίπλωμα που πρέπει να εκδόθηκε τον Οκτώβρη του 2008 (Τεκμ.94) αναφέρει ότι έφτασε στο επίπεδο «Upper Intermediate Level», το οποίο περιγράφεται ως το επίπεδο που ο χρήστης έχει αφομοιώσει τα ουσιώδη της γλώσσας και μπορεί να επικοινωνεί με ικανότητα και άνεση σε πολλά επαγγελματικά και προσωπικά περιεχόμενα και μπορεί να εξεύρει διαφορετικούς τρόπους σύνταξης αυτού που επιθυμεί να εκφράσει. Ο ΧΧΧΧ Μεσιήτης (Μ.Υ.15) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.189) είναι δικηγόρος και διατηρεί δικηγορικό γραφείο στη Λεμεσό. Είναι ο δικηγόρος που συνέταξε το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 24.5.2007 (Τεκμ.62) με το οποίο η Ενάγουσα αγόρασε από την εταιρεία Georgiou την κατοικία της στον Άγιο Αθανάσιο, πριν την γνωριμία της με τον Εναγόμενο
3. Μαρτύρησε ότι όλες οι συζητήσεις που έγιναν στο γραφείο του μεταξύ κάποιου ΧΧΧΧ Γεωργίου, που εκπροσωπούσε την Georgiou, και της Ενάγουσας ήταν στην αγγλική. Το αγοραπωλητήριο συντάχθηκε στην αγγλική και οι συμβαλλόμενοι το αντιλήφθηκαν αφού και ο ίδιος τους το εξήγησε. Ο Μεσιήτης αντεξεταζόμενος δεν ήταν σε θέση να αναφέρει ποιο ήταν τότε το επίπεδο της Ενάγουσας στην αγγλική γλώσσα, ούτε θυμόταν κατά πόσο οι οδηγίες είχαν δοθεί εξ ολοκλήρου από τον Γεωργίου. Η επί του προκειμένου μαρτυρία του Μεσιήτη δεν είναι υποβοηθητική για τον πρόσθετο λόγο ότι η πρώτη συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και της ΜΕΑ συνομολογήθηκε την 20.5.2008 (αναφορικά με την κατοικία της XXXXX) δηλαδή ένα ολόκληρο χρόνο μετά την προαναφερθείσα επίσκεψη στο γραφείο του. Ωστόσο, κατά την κύρια του εξέταση ο Μεσιήτης παρουσιάστηκε πρόθυμος να υποβοηθήσει την πλευρά των Εναγόμενων. Δεν αναφέρθηκε ο μάρτυρας σε κάτι το σημαντικό ή ασύνηθες που θα τον έκανε να έχει πραγματική θύμηση των λεπτομερειών της συνάντησης που επεσυνέβηκε πριν από 12 χρόνια. Είναι παραδεκτό ότι η ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Demetriou (Μ.Ε.4) είναι καθηγήτρια των αγγλικών. Αυτή μαρτύρησε ότι την περίοδο 4.2.2008 - 23.6.2008 δίδασκε αγγλικά στην Ενάγουσα (βλ. Τεκμ.46). Όταν άρχισαν τα μαθήματα η Ενάγουσα ήταν στο χαμηλό βασικό επίπεδο (low elementary) και όταν τέλειωσαν στο βασικό επίπεδο. Το βασικό επίπεδο είναι κάτω από το μέσο επίπεδο (intermediate). Ήταν η θέση της Demetriou ότι στο επίπεδο που βρισκόταν η Ενάγουσα με κανένα τρόπο δεν μπορούσε να αντιληφθεί πλήρως νομικά έγγραφα και σχολίασε πως και η ίδια θα καταφύγει σε δικηγόρο εάν έχει ενώπιον της κάποιο νομικό έγγραφο στα αγγλικά. Η Demetriou έκαμε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Δεν αποδέχεται το Δικαστήριο ότι η Demetriou διαστρέβλωσε τα γεγονότα για να υποστηρίξει την υπόθεση της Ενάγουσας που είναι φίλη της. Ούτε το γεγονός ότι η ίδια ή εταιρεία της στην οποία αναφέρθηκε δεν είναι εγγεγραμμένοι στα Μητρώα Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, δεν εξέδιδε αποδείξεις πληρωμής ή προέβαινε σε φορολογικές δηλώσεις για τα έσοδα της από την παράδοση μαθημάτων, κλονίζει την αξιοπιστία της σε σχέση με το ζήτημα που μαρτύρησε. H ΧΧΧΧ Κονναρή (Μ.Υ.13)(γραπτή δήλωση - Τεκμ.185) κατάγεται από τη Λευκορωσία. Είναι νομικός και γνωρίζει πολύ καλά τη ρωσική, την αγγλική και την ελληνική και ασχολείται με μεταφράσεις εγγράφων. Μαρτύρησε ότι είχε φιλικές σχέσεις με την Ενάγουσα και όταν της ανάφερε ότι είχε οικογενειακό πρόβλημα και αναζητούσε τις υπηρεσίες δικηγόρου την σύστησε στον Εναγόμενο
4. Μαζί επισκέφθηκαν το δικηγορικό του γραφείο. Κατά τη συνάντηση η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος 2 συνεννοούνταν στα αγγλικά. Η ίδια δεν εκτέλεσε χρέη μεταφραστή. Όταν την γνώρισε περί τα τέλη του 2007 η Ενάγουσα μιλούσε καλά την αγγλική. Μεταξύ τους οι δύο κοπέλες επικοινωνούσαν στη ρωσική, όμως όταν έβγαιναν έξω και είχε και άλλο κόσμο η Ενάγουσα δεν μιλούσε στα ρωσικά. Εννοούσε, επεξήγησε στη συνέχεια, ότι σε εστιατόρια και καταστήματα μπορούσε να παραγγείλει φαγητό και να ζητήσει να αγοράσει κάτι στα αγγλικά. Επίσης η Ενάγουσα της είχε κατά καιρούς αποστείλει κάποια συμβόλαια στα αγγλικά για να της κάμει παρόμοια για κάποια εταιρεία της, που, κατά τη μάρτυρα, σημαίνει πως αντιλαμβανόταν το περιεχόμενο τους. Αντεξεταζόμενη κατά πόσο η Ενάγουσα της είχε ζητήσει να μεταφράσει το βιογραφικό της σημείωμα που ήταν στα ρωσικά στα αγγλικά απάντησε πως η Ενάγουσα της το έστειλε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο απλά για να το τυπώσει και να το δώσει στον Εναγόμενο 2 επειδή η ίδια δεν είχε χρόνο. Το βιογραφικό ήταν, κατά τη θέση της μάρτυρος, ήδη μεταφρασμένο στα αγγλικά. Ανάφερε ακόμα η Κονναρή ότι τον Αύγουστο του 2008 μετάφρασε στην Ενάγουσα τρία έγγραφα που ήταν στην ελληνική και αφορούσαν στη μεταβίβαση μιας κατοικίας στον Άγιο Τύχωνα που η Ενάγουσα είχε αγοράσει. Όπως της είχε αναφέρει σκόπευε να μετατρέψει στην κατοικία σε αγροκατοικία. Υποδείχθηκαν στην Κονναρή τα αγοραπωλητήρια έγγραφα που αφορούν την κατοικία στον Άγιο Τύχωνα το πρώτο για το ποσό των €256.290,22 (Τεκμ.100) και το δεύτερο για το ποσό των €410.064,35 (Τεκμ.101) και ανέφερε ότι αυτά είναι. Δεν υποδείχθηκε στην Κονναρή κάποιο τρίτο έγγραφο. Περαιτέρω, η Κονναρή μαρτύρησε ότι για να προσέλθει ως μάρτυρας αρχικά της είχε ζητήσει η Ενάγουσα. Μετά της το ζήτησε και ο Εναγόμενος
5. Και στους δύο ανταποκρίθηκε ότι θα ερχόταν να μαρτυρήσει. Όταν της τηλεφώνησε η Ενάγουσα της ζήτησε να μαρτυρήσει τι θυμάται για τη συγκεκριμένη συνάντηση και σε ποια γλώσσα συνομιλούσαν. Λέγει η Κονναρή ότι της είπε αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο και η Ενάγουσα επιφυλάχθηκε να συζητήσει με το δικηγόρο της και να αποφασίσει αν θα την καλούσε ως μάρτυρα. Η Ενάγουσα δεν επιχείρησε να υποδείξει στην Κονναρή ποια θα έπρεπε να ήταν η μαρτυρία της. Το γεγονός ότι αναζήτησε τη μαρτυρία της Κονναρή συνηγορεί υπέρ του ότι η Ενάγουσα έντιμα ανέμενε ότι η μαρτυρία της Κονναρή θα ήταν βοηθητική για το σημείο που ήθελε να καταδείξει στο Δικαστήριο. Το γεγονός ότι τελικά η Ενάγουσα απέφυγε να την καλέσει ως μάρτυρά της δεν παραβλάπτει την υπόθεση της, όπως προσπάθησε να προβάλει η υπεράσπιση. Η Κονναρή ήταν δισταχτική στο να αποκαλύψει για ποιο επιμέρους ζήτημα της συνάντησης της ζήτησε ο Εναγόμενος 2 να μαρτυρήσει. Τη δήλωση της, ανάφερε, την έγραψε μόνη της. Δεν προσυνεννοήθηκε με τον Εναγόμενο
6. Όμως για τη δακτυλογράφηση της επισκέφθηκε το γραφείο του Εναγόμενου 2 και την εξυπηρέτησε η γραμματέας του. Η Κονναρή δεν έκαμε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Η ετοιμότητα της να αναγνωρίσει τα Τεκμήρια 100 και 101 ως τα έγγραφα που, κατά τη θέση της, μετάφρασε στην Ενάγουσα στη ρωσική, ανέδειξε την προθυμία της να μη μαρτυρήσει με ειλικρίνεια, αλλά με κυρίαρχη πρόθεση να εξυπηρετήσει την υπεράσπιση. Δεν αποδέχεται το Δικαστήριο πως 11 χρόνια μετά θα μπορούσε η Κονναρή να αναγνωρίσει τις συμφωνίες στις οποίες κανένα προσωπικό ενδιαφέρον δεν είχε. Η δε αναφορά της σε στοιχείο λεπτομέρειας επί των εγγράφων υποδηλώνει κακόπιστη προετοιμασία με σκοπό να καταδείξει ότι είχε πραγματική θύμηση των γεγονότων. Το Δικαστήριο απορρίπτει την εισήγηση των δικηγόρων των Εναγόμενων ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι η Ενάγουσα λάμβανε ανεξάρτητη νομική συμβουλή επειδή συνέβηκε η Κονναρή να της μεταφράσει κάποια κείμενα. Η Κονναρή είναι νομικός, προφανώς πανεπιστημίου της χώρας καταγωγής της. Δεν επικαλέστηκε ότι είχε τις γνώσεις ή την εμπειρία για να συμβουλεύσει επί ζητημάτων του κυπριακού δικαίου. Ούτε αποδέχεται το Δικαστήριο, ως ζήτημα γεγονότων, ότι πέραν των μεταφράσεων παρείχε στην Ενάγουσα οποιαδήποτε συμβουλή. Το ζήτημα της κατανόησης περίπλοκων νομικών συνεπειών, όπου είναι ίσως απαραίτητη η καθοδήγηση από νομικό, είναι διαφορετικό από το ζήτημα της αντίληψης της φύσης μιας δοσοληψίας. Η τελευταία, εφόσον διατυπώνεται με σαφήνεια σε απλά νομικά έγγραφα, μπορεί να γίνει αντιληπτή από ένα πρόσωπο που δεν είναι νομικός, ιδιαίτερα εάν το πρόσωπο αυτό είναι μορφωμένο ή και έμπειρο στη ζωή. Πάντα νοουμένου ότι το πρόσωπο μπορεί να κατανοήσει την γλώσσα στην οποία είναι συνταγμένο το νομικό έγγραφο ή του έχει μεταφραστεί σε γλώσσα που κατανοεί. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι αρχές του 2008 το επίπεδο της Ενάγουσας στα αγγλικά ήταν χαμηλό. Μέχρι τον Ιούνιο του ιδίου έτους βελτιώθηκε και έφθασε το βασικό επίπεδο. Δεν θα μπορούσε όμως να αντιληφθεί πλήρως νομικά έγγραφα. Με τα μαθήματα που είχε στην Αγγλία τον Σεπτέμβριο του 2008 το επίπεδο της ανέβηκε. Είχε αφομοιώσει τα ουσιώδη της γλώσσας και μπορούσε να επικοινωνεί με ικανότητα και άνεση σε πολλά επαγγελματικά και προσωπικά περιεχόμενα και μπορούσε να εξεύρει διαφορετικούς τρόπους σύνταξης αυτού που επιθυμούσε να εκφράσει. Οι γνώσεις της αναμφίβολα βελτιώθηκαν με τη δεύτερη σειρά μαθημάτων στην Αγγλία τον Ιανουάριο του
7. Ο βασικός πυλώνας των αξιώσεων της Ενάγουσας για ακύρωση των διαφόρων συμφωνιών είναι η ψυχική πίεση εκ μέρους του Εναγόμενους 2 κατά τον καταρτισμό τους. Η απόκρυψη κάποιων πτυχών μιας συμφωνίας, με τον καταρτισμό της σε γλώσσα που δεν αντιλαμβάνεται ή δεν κατανοεί πλήρως ο αντισυμβαλλόμενος, μπορεί να συνυπάρχει με στοιχεία ψυχικής πίεσης σε σχέση με άλλες πτυχές της συμφωνίας. Ωστόσο δεν μπορεί να συνυπάρχουν για το ίδιο ζήτημα. Εφόσον με την ψυχική πίεση ο αντισυμβαλλόμενος πείθεται να αποδεχτεί κάτι, σημαίνει ότι το γνωρίζει. Εάν του αποκρύφτηκε με το να εισαχθεί κατά τρόπο που να μην το αντιληφθεί, δεν θα υπήρχε ούτε λόγος για να ασκηθεί ψυχική πίεση για να το αποδεχτεί. Η Ενάγουσα περιγράφει τις διαπροσωπικές της σχέσεις με τον Εναγόμενο 2 ως κοινωνικές, ότι έγιναν φίλοι και έκαναν πολλή παρέα, αρνείται όμως κατηγορηματικά ότι υπήρξε ερωμένη του. Σημειώματα, που σύμφωνα με την Ενάγουσα, η ίδια συνέτασσε κατ' εντολή του Εναγόμενου 2 και ο τελευταίος προσυπόγραφε (Τεκμ.96) αναφέρονται σε επιθυμία γάμου και υποσχέσεις μη εγκατάλειψης. Ακόμα και στη βάση της εκδοχής της Ενάγουσας, η αποδοχή της να τα συντάσσει, αποκαλύπτει μια ιδιαίτερη σχέση, χωρίς απαρέγκλιτα να επιβεβαιώνουν πως ήταν και ερωτική. Ο Εναγόμενος 2 μαρτύρησε πως είχε ερωτική σχέση με την Ενάγουσα και πως συζούσαν στην κατοικία της στην οδό XXXXX στον Άγιο Αθανάσιο. Ο ΧΧΧΧ Κούβαρος (Μ.Υ.6) είναι συντηρητής κήπων. Μαρτύρησε ότι το 2008 - 2009 επισκεπτόταν μια ή δύο φορές την εβδομάδα την κατοικία στην οδό XXXXX στον Άγιο Αθανάσιο και συντηρούσε τον κήπο της. Τον πλήρωνε ο Εναγόμενος
8. Όποτε επισκεπτόταν την κατοικία, συνήθως απόγευμα αλλά και πρωί, ο Εναγόμενος 2 ήταν συνήθως παρών. Το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία του Κούβαρου, ωστόσο, η παρουσία του Εναγόμενου 2 στον χώρο και ότι ο Εναγόμενος 2 τον πλήρωνε, δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στο ότι η σχέση της Ενάγουσας με τον Εναγόμενο 2 ήταν και ερωτική. Το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να εξεύρει κατά πόσον η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος 2 είχαν ερωτική σχέση. Άλλωστε επί του προκειμένου το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε με ασφάλεια να καταλήξει στη βάση ανεξάρτητης μαρτυρίας ή των περιστάσεων που περιβάλλουν τη σχέση (ταξίδια κλπ.). Δεν θα μπορούσε η κατάληξη να κρίνει ποιος εκ των δύο είναι αξιόπιστος. Μάλλον η κρίση της αξιοπιστίας τους θα μπορούσε να δώσει φως στην επιμέρους πτυχή αλλά κι' έτσι με επιφύλαξη λόγω της φύσης του ζητήματος. Η σχέση αναμφίβολα ήταν φιλική και στενή. Αν ήταν ή δεν ήταν και ερωτική δεν αλλάζει αυτό που ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας αγωγής. Ότι δηλαδή δημιουργήθηκε σχέση εμπιστοσύνης της Ενάγουσας προς το πρόσωπο του Εναγόμενου 2 πέραν της συνήθους σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ δικηγόρου και πελάτη, αλλά και που θα μπορούσε αντικειμενικά να δικαιολογήσει κάποιες εξυπηρετήσεις από τον Εναγόμενο 2 εκτός του πλαισίου της επαγγελματικής του ιδιότητας ως δικηγόρου. Η. Οι Εκτιμήσεις Αμφότερες οι πλευρές παρουσίασαν εκτιμήσεις αναφορικά με την αξία των ακινήτων στην Παρεκκλησιά και τον Άγιο Τύχωνα σε διάφορους χρόνους. Για το ακίνητο στην Παρεκκλησιά (τεμ.7X4) παρουσιάστηκαν: Εκτιμήσεις για την Ενάγουσα: - Ιωάννης Μιχαλάκη & Συνεργάτες, ημερ. 21.6.2012 (Τεκμ.84) Αξία κατά την 30.9.2008 €645.
9. - Ιωάννης Μιχαλάκη & Συνεργάτες, ημερ. 21.6.2012 (Τεκμ.85) Αξία κατά την 28.6.2012 €699.
10. - Roussos & Angelides, ημερ. 22.5.2018 (Τεκμ.168) Αξία κατά την 30.9.2008 €510.
11. Αξία κατά την 30.6.2012 €565.
12. Εκτιμήσεις για την Υπεράσπιση: - Αδάμος Καραντώνης & Συνεργάτες, ημερ. 3.9.2012 (Τεκμ.90) Αξία κατά την 30.9.2008 €1.108.
13. Αξία κατά την 3.9.2012 €1.131.
14. Για το ακίνητο στον Άγιο Τύχωνα (τεμ.X4) παρουσιάστηκαν: Εκτιμήσεις για την Ενάγουσα: - Ιωάννης Μιχαλάκη & Συνεργάτες, ημερ. 26.6.2012 (Τεκμ.82) Αξία κατά την 20.8.2008 €126.
15. - Ιωάννης Μιχαλάκη & Συνεργάτες, ημερ. 26.6.2012 (Τεκμ.83) Αξία κατά την 29.6.2012 €141.
16. - Roussos & Angelides, ημερ. 22.5.2018 (Τεκμ.169) Αξία κατά την 30.9.2008 €215.
17. Αξία κατά την 30.6.2012 €225.
18. Εκτιμήσεις για την Υπεράσπιση - Αδάμος Καραντώνης & Συνεργάτες, ημερ. 17.9.2012 (Τεκμ.86) Αξία κατά την 30.9.2008 €444.
19. Αξία κατά την 17.9.2012 €439.
20. - Ιππόδαμος, ημερ. 1.2.2008 (Τεκμ.88) Αξία χωρίς να αναφέρεται πότε €497.
21. Μαρτύρησαν οι εκτιμητές ακινήτων ΧΧΧΧ Μιχαλάκη (Μ.Ε.8), ΧΧΧΧ Αγγελίδης (Μ.Ε.10) και ΧΧΧΧ Καραντώνης (Μ.Υ.14). Στο ακίνητο στην Παρεκκλησιά υπήρχε μια ανεξάρτητη διώροφη κατοικία αποπερατωμένη και μια επίσης ανεξάρτητη διώροφη κατοικία στο στάδιο της τοιχοποιίας, όπου οι εργασίες είχαν διακοπεί. Ο ΧΧΧΧ Αδαμίδης (Μ.Υ.10) είναι επιμετρητής ποσοτήτων με μακροχρόνια εμπειρία (βλ. Τεκμ.182). Καθ' υπόδειξη του Εναγόμενου 2 επισκέφθηκε το ακίνητο στην Παρεκκλησιά και προέβηκε σε εκτίμηση του κόστους των εργασιών στην ημιτελή οικοδομή που επιθεώρησε. Ανέρχονταν σε €96.564 (Τεκμ.183). Παρουσιάστηκε φωτογραφία της ημιτελούς οικοδομής. Φαίνεται ο σκελετός, κολώνες, πλάκα και η τοιχοποιία. Σκοπός των εκτιμήσεων ήταν να βοηθηθεί το Δικαστήριο να καταλήξει επί της αξίας των ακινήτων κατά τους ουσιώδεις χρόνους και αντιπαραβάλλοντας την αξία αυτή με τα ποσά που η Ενάγουσα πλήρωσε για την απόκτηση τους, να αποφανθεί κατά πόσο οι συμφωνίες ήταν ετεροβαρείς ενάντια στην Ενάγουσα. Σημειώνεται εκ προοιμίου ότι μια μικρή διαφορά μεταξύ της εκτιμηθείσας αξίας ενός ακινήτου και του μεγαλύτερου ποσού που ο παραπονούμενος πλήρωσε για να το αποκτήσει, δεν καθιστά αφ' εαυτής τη σύμβαση ετεροβαρή (βλ. Αντωνίου ν. Γεστάμη και Σία Λτδ κ.α.

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1070, 1080). Σε σχέση με το ακίνητο στην Παρεκκλησιά ενδιαφέρει ο χρόνος των σχετικών συμβάσεων που ήταν από τον Σεπτέμβριο του 2008 μέχρι τον Σεπτέμβριο του

1. Σε σχέση με την κατοικία στον Άγιο Τύχωνα ο σχετικός χρόνος είναι ο Αύγουστος του
2. Και οι τρεις εκτιμητές που έκαμαν εκτιμήσεις έδωσαν επί μέρους τιμές αναφορικά με τη γη και τις δύο κατοικίες για το ακίνητο στην Παρεκκλησιά. Για την ημιτελή κατοικία ο Αγγελίδης και ο Καραντώνης συμφωνούν σε αξία €92.750 που είναι περιθωριακά μικρότερη της κοστολόγησης Αδαμίδη. Για την αποπερατωμένη κατοικία συμφωνούν στις €234.500 και η ουσιαστική τους διαφωνία αφορά τις εξωτερικές εργασίες με τον Αγγελίδη να εκτιμά την αξία της πισίνας και της τοπιοτέχνισης σε €25.000 και τον Καραντώνη σε €80.
3. Οι κατοικίες εκτιμήθηκαν με βάση τα κόστη ανέγερσης, η πραγματική τους όμως αξία επηρεάζεται αρνητικά από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πολεοδομικές άδειες και κατά συνέπεια ούτε άδειες οικοδομής για την ανέγερση τους. Το ακίνητο εμπίπτει σε γεωργική ζώνη Γ
4. Ο Μιχαλάκη επικαλούμενος πληροφόρηση από λειτουργό της Πολεοδομίας αναφέρει ότι δυνατό να μην εκδοθούν ποτέ άδειες και να πρέπει ακόμα και να κατεδαφιστούν. Ο Καραντώνης παραπέμπει σε πληροφορίες από το Κοινοτικό Συμβούλιο Παρεκκλησιάς ότι το ακίνητο προτάθηκε για να ενταχθεί στην οικιστική ζώνη. Ακόμα και έτσι, η αβεβαιότητα επηρεάζει αρνητικά την αξία των κατοικιών που βρίσκονται μέσα στο ακίνητο. Η εκτίμηση ότι η αξία των κατοικιών μειώνεται κατά 10% είναι το λιγότερο που θα μπορούσε το Δικαστήριο να αποδεχτεί. Η μεγάλη διαφορά του Αγγελίδη με τον Καραντώνη είναι στο κόστος της γης. Ο Αγγελίδης, όπως και ο Μιχαλάκη, την καθορίζουν σε €38 το τ.μ. ενώ ο Καραντώνης σε €
5. Καθοδήγηση για την πραγματική αξία μπορεί να αντληθεί από τις μεταβιβάσεις που έγιναν την περίοδο εκείνη προς τη ΜΕΑ. Την 25.8.2008 κάποιος ΧΧΧΧ Σιακαλλής ιδιοκτήτης 5/14 μεριδίων τα μεταβίβασε στη ΜΕΑ για το ποσό των €105.
6. Η εκτίμηση του Κτηματολογίου ήταν για €250.000 που έγινε αποδεκτή (Τεκμ.51). Την 12.9.2008 ο ΧΧΧΧ Ευριπίδου μεταβίβασε 23/56 μερίδια στη ΜΕΑ για το ποσό των €427.150,
7. Η εκτίμηση του Κτηματολογίου ήταν για €520.000 που έγινε αποδεκτή (Τεκμ.52). Την 15.10.2008 ο ΧΧΧΧ Ευριπίδου μεταβίβασε 260/3136 μερίδια στη ΜΕΑ με δωρεά. Η εκτίμηση του Κτηματολογίου ήταν για €58.000 που έγινε αποδεκτή (Τεκμ.53). Έτσι η ΜΕΑ έγινε η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια 2668/3136 μεριδίων του ακινήτου. Η ΜΕΑ πλήρωσε γι' αυτά τα μερίδια €532.150,36 ενώ το Κτηματολόγιο τα εκτίμησε σε €828.
8. Η νομική σημασία των εξ αδιαιρέτου μεριδίων είναι αδιαμφισβήτητη. Προδήλως όμως υπήρχε στην προκειμένη περίπτωση κάποια συμφωνία διαχωρισμού ή άλλη συνεννόηση που το Κτηματολόγιο έλαβε υπόψη, γιατί στα 23/56 μερίδια που την 12.9.2008 μεταβιβάστηκαν από τον Ευριπίδου στην ΜΕΑ θεωρήθηκε ότι περιλαμβανόταν και η ολοκληρωμένη κατοικία, ενώ σε καμιά από τις μεταβιβάσεις δεν περιλαμβανόταν η ημιτελής κατοικία. Έτσι, με τις τρεις μεταβιβάσεις (Τεκμ.51-53) μεταβιβάστηκαν στη ΜΕΑ 2668/3136 μερίδια, δηλαδή 7955 τ.μ. του ακινήτου που περιλάμβανε την ολοκληρωμένη κατοικία. Οι εκτιμήσεις του Κτηματολογίου ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των €828.
9. Εάν η αξία της κατοικίας ήταν €314.500, όπως υποστήριξε ο Καραντώνης, η γη άξιζε €513.500, δηλ. €64,55 το τ.μ.. Εάν η αξία της κατοικίας ήταν €259.500, όπως υποστηρίζει ο Αγγελίδης, η γη άξιζε €568.500, δηλ. €71,46 το τ.μ.. Εάν εξεταστεί μεμονωμένα η μεταβίβαση των μεριδίων στα οποία δεν λογίστηκε κάποια κατοικία (Τεκμ.53), η κατάληξη είναι €74,84 το τ.μ.. Διαφαίνεται ότι το Κτηματολόγιο εκτίμησε την κατοικία στις €232.
10. Έτσι η γη θα άξιζε €595.352 που θα οδηγούσε σε €74,84 το τ.μ.. Προκύπτει ότι η εκτίμηση του Καραντώνη αναφορικά με την γη, που είναι πολύ πιο κοντά στην εκτίμηση του Κτηματολογίου, είναι και η ορθή. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η αξία της γης ήταν την περίοδο που ενδιαφέρει τέτοια που κάποιος αγοραστής καλά πληροφορούμενος και ασκώντας ανεπηρέαστα την κρίση του, θα μπορούσε να την αγοράσει στην τιμή των €75 το τ.μ., δηλαδή €697.
11. Η συμπληρωμένη κατοικία είχε κατασκευαστικό κόστος €259.500 ή €314.500 και η ασυμπλήρωτη κατοικία €92.
12. Η απουσία αδειών αναμφίβολα είχε αρνητική επίδραση στην αξία των κτισμάτων. Η αξία της συμπληρωμένης κατοικίας, που ήταν υποβοηθητική στη διαπίστωση της αξίας της γης, δεν θα είναι πλέον χρήσιμη. Και τούτο αφού η θέση των Εναγόμενων είναι ότι αυτή «ανήκει» στα μερίδια που ουδέποτε πωλήθηκαν από τη ΜΕΑ στην Ενάγουσα. Σε σχέση με το ακίνητο στον Άγιο Τύχωνα, οι εκτιμήσεις Μιχαλάκη και Ιππόδαμου απορρίπτονται. Διαφέρουν από τις εκτιμήσεις Αγγελίδη και Καραντώνη αντίστοιχα, που παρουσίασαν εκτιμήσεις για το ίδιο διάδικο μέρος αντίστοιχα. Μεταξύ του Αγγελίδη και του Καραντώνη, υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά. Η αξία που αποδίδει ο Καραντώνης είναι διπλάσια από αυτή που αποδίδει ο Αγγελίδης. Ο Αγγελίδης υιοθετεί αξία της γης €90 το τ.μ., στο σύνολο €93.510 και αξία της κατοικίας €92.500, με τις εξωτερικές κατασκευές να κοστολογούνται στις €40.000, στο σύνολο €225.
13. Ο Καραντώνης υιοθετεί αξία της γης €200 το τ.μ., στο σύνολο €257.800 και αξία της κατοικίας €137.100 και των εξωτερικών κατασκευών €50.000, στο σύνολο €445.
14. Στη μέση τους βρίσκεται η αντικειμενική εκτίμηση του Κτηματολογίου. Ήδη ο Αγγελίδης διαπιστώθηκε λανθασμένος με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα του Κτηματολογίου στην περίπτωση του ακινήτου στην Παρεκκλησιά. Και στην προκειμένη περίπτωση, παρατηρούνται αδυναμίες στην εκτίμηση του αφού, για παράδειγμα, χρησιμοποιεί ως συγκριτικό ακίνητο την αξία του οποίου αναπροσαρμόζει κατά 75% λόγω ποιότητας. Το Δικαστήριο αποδίδει σημασία, όπως και ο Καραντώνης απέδωσε, στο συγκριτικό τεμ.22 που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το επίδικο. Παρατηρεί, ωστόσο, ότι ο Καραντώνης δεν προέβηκε σε μείωση της αξίας της γης λόγω της ρυμοτομίας που αντιστοιχεί σε €50.
15. Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τη θέση του ότι υπάρχει όφελος από τη διαπλάτυνση του δρόμου που αντισταθμίζει τη μείωση της αξίας από την αφαίρεση του σχετικού εμβαδού. Ακόμη, συγκρίνοντας τις εκτιμήσεις του Καραντώνη για την ολοκληρωμένη κατοικία στην Παρεκκλησιά και την κατοικία στον Άγιο Τύχωνα, παρατηρείται ότι ενώ για κάποιους χώρους ο Καραντώνης αναγνωρίζει ότι η κατοικία στον Άγιο Τύχωνα είναι υποδεέστερη, δεν το εφαρμόζει και για τους κλειστούς χώρους όπως ορθά πράττει για τις βεράντες που υιοθετεί αξία 25% πιο κάτω. Αυτό το ποσοστό εφαρμοσμένο και στους κλειστούς χώρους θα σήμαινε ότι κοστίζουν €750 το τ.μ. και όχι €1000, που είναι ψηλότερο από τα €700 το τ.μ. του Αγγελίδη, αλλά μπορεί να γίνει αποδεκτό. Έτσι το κόστος της κατοικίας μειώνεται κατά €56.
16. Αφαιρουμένων αυτών των ποσών από την εκτίμηση Καραντώνη καταλήγουμε στο ποσό των €339.
17. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η αντικειμενική εκτίμηση του Κτηματολογίου αποδίδει την πραγματική αξία του ακινήτου. Οι ίδιοι οι Εναγόμενοι με την αγόρευση των δικηγόρων τους (βλ. παρ. 25.5.3 και 25.5.22) υπεραμύνονται τη σημασίας της εκτίμησης αυτής. Ωστόσο, κάποιος αγοραστής καλά πληροφορούμενος και ασκώντας ανεπηρέαστη κρίση προωθώντας τα δικά του συμφέροντα, θα μπορούσε να πληρώσει και €339.
18. Επισημαίνουν οι δικηγόροι των Εναγόμενων ότι δεν έχει παρουσιαστεί εκτίμηση για την κατοικία της Ενάγουσας στον Άγιο Αθανάσιο. Αυτό που δεν έχει παρουσιαστεί, είναι μαρτυρία εκτιμητή. Υπάρχει, ωστόσο, η μαρτυρία της Ενάγουσας ότι την αγόρασε το Μάιο του 2007 για το ποσό των Λ.Κ.345.000 (€589.467). Περαιτέρω, στη συμφωνία ημερ. 11.3.2009, υπάρχει παραδοχή της ΜΕΑ ότι αυτή ήταν η αξία της. Θ. Η Κατοικία της XXXXX στην Παρεκκλησιά Κατά τις διαπραγματεύσεις για την αγορά της κατοικίας της XXXXX την ιδιοκτήτρια εκπροσωπούσε η δικηγόρος XXXXX Zambartas (Μ.Ε.2) (γραπτή δήλωση στην αγγλική - Τεκμ.11 και πιστή μετάφραση στην ελληνική - Τεκμ.12) της δικηγορικής εταιρείας LG Zambartas LLC. Η Zambartas έκαμε εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Η εκδοχή της υποστηρίζεται από τα διάφορα έγγραφα (Τεκμ.13 - 44) που παρουσίασε. Η προσπάθεια των δικηγόρων των Εναγομένων να πλήξουν την αξιοπιστία της με υποθέσεις και συμπεράσματα απέβηκε άκαρπη. Οι υποδείξεις τους δεν αποπροσανατολίζουν από την ουσία του ζητήματος για το οποίο η Zambartas μαρτύρησε. Από τη μαρτυρία της προκύπτει ότι το πρόσωπο που διαπραγματευόταν μαζί της ήταν ο Εναγόμενος
19. Ενώ η XXXXX θεωρούσε ότι η προσφερθείσα από το Εναγόμενο 2 τιμή των Λ.Κ.260.000 ήταν χαμηλή, ήταν διατεθειμένη τον Φεβρουάριο του 2008 να του πωλήσει την κατοικία της για το πιο πάνω ποσό λόγω προβλημάτων με την εταιρεία που είχε αναπτύξει το ακίνητο και την προβληματική πρόσβαση σε αυτό. Προκύπτει ακόμα ότι την 13.3.2008 η XXXXX είχε υπογράψει προκαταρκτική συμφωνία (Τεκμ.32) για την πώληση της κατοικίας της στην ΜΕΑ για το ποσό των €400.000 πλέον €40.000 για το περιεχόμενο. Είναι στη βάση αυτής της συμφωνίας που καταχωρίστηκε η αγωγή 1405/2009 Ε.Δ. Λεμεσού (Τεκμ.1) εναντίον της XXXXX. Η αξίωση ήταν για €275.000 στη βάση του ισχυρισμού της MEA ότι η αξία της κατοικίας ήταν €675.
20. Η Zambartas δεν εκπροσώπησε την XXXXX στην αγωγή για να είναι διαθέσιμη ως μάρτυρας. Η αγωγή αποσύρθηκε και απορρίφθηκε ανεπιφύλακτα την 3.12.2014 με υποχρέωση της XXXXX να καταβάλει €22.750 έναντι των δικηγορικών εξόδων της MEA (Τεκμ.10). Ήταν η θέση της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος 2 την έπεισε να αγοράσει την κατοικία της XXXXX μέσω της ΜΕΑ, εφόσον η ΜΕΑ θα μπορούσε να την εξασφαλίσει σε χαμηλότερη τιμή λόγω της σχέσης του Εναγόμενου 2 με την XXXXX και το σύζυγο της. Το Δικαστήριο αποδέχεται την πιο πάνω επιμέρους θέση της Ενάγουσας και απορρίπτει τη θέση του Εναγόμενου 2 ότι η παρεμβολή της ΜΕΑ έγινε κατά παράκληση της Ενάγουσας που επιθυμούσε να συμβληθεί με τη ΜΕΑ και όχι με την XXXXX. Σε κάθε περίπτωση, η ΜΕΑ διαπραγματεύτηκε την αγορά του ακινήτου με την XXXXX έχοντας υπόψη ότι θα το πωλούσε άμεσα στην Ενάγουσα και ακόμα και αν η εκδοχή του Εναγόμενου 2 ήταν αληθινή, θα έπρεπε να μεταπωλήσει την κατοικία στην Ενάγουσα στην ίδια ή σχεδόν την ίδια τιμή που την αγόρασε, καλύπτοντας ίσως μόνο πραγματικά έξοδα της διαμεσολάβησης της ΜΕΑ. Όπως θα δούμε αμέσως πιο κάτω δεν είναι αυτό που συνέβηκε. Και από πλευράς της Ενάγουσας, όσο και αν επιθυμούσε την παρεμβολή της ΜΕΑ, όπως αναληθώς της αποδίδεται, δεν θα πρέπει να ήταν ποτέ διατεθειμένη να πληρώσει επιπλέον €158.010,50 γι' αυτή τη διαμεσολάβηση. Την 20.5.2008 η Ενάγουσα συμφώνησε με την ΜΕΑ να την αγοράσει στην τιμή των €598.010,50 (Τεκμ.97). Η τιμή των €598.010,50 είναι πολύ υψηλότερη από την τιμή των €400.000 ή έστω €440.000 με την επίπλωση, που η ΜΕΑ είχε την 13.3.2008, δηλαδή δύο μήνες προηγουμένως συμφωνήσει να αγοράσει την κατοικία. Είναι η θέση της ΜΕΑ πως η κατοικία άξιζε περισσότερα. Καταχώρισε, όπως είδαμε, αγωγή εναντίον της XXXXX επικαλούμενη ότι η κατοικία άξιζε €675.
21. Κατά πόσο ο Εναγόμενος 2 και κατ' επέκταση η ΜΕΑ το πίστευαν παραμένει άγνωστο. Το γεγονός ότι η ΜΕΑ είχε εξασφαλίσει εκτίμηση για το πιο πάνω ποσό (βλ. Τεκμ.7, επισυναπτόμενο Ι) δεν σημαίνει ότι η κατοικία πράγματι είχε αυτή την αξία. Προκύπτει ωστόσο από την αξιόπιστη μαρτυρία της Zambarta ότι η τιμή των €400.000 θεωρείτο χαμηλή. Ανεξάρτητα εάν η κατοικία άξιζε το ποσό των €598.010,50 που η Ενάγουσα συμφώνησε να την αγοράσει γεγονός παραμένει ότι η ΜΕΑ προχώρησε στη συμφωνία με την Ενάγουσα αποσπώντας την προκαταβολή των €102.516,09 (Τεκμ.98) ενώ γνώριζε μέσω του Εναγόμενου 2 ότι η XXXXX είχε ήδη υπαναχωρήσει. Υπάρχει και επιστολή τρίτου δικηγόρου της ΜΕΑ ημερ. 5.5.2008 (Τεκμ.7 μέρος) που επιβεβαιώνει τη γνώση της ΜΕΑ. Όσο και αν ο Εναγόμενος 2 μπορεί να πίστευε ότι η ΜΕΑ είχε ισχυρή υπόθεση εναντίον της XXXXX, απέκρυψε το ουσιαστικό γεγονός της υπαναχώρησης της από την Ενάγουσα. Το γεγονός ότι ο όρος 5 της συμφωνίας ημερ. 20.5.2008 έδινε τη δυνατότητα στην Ενάγουσα να ακυρώσει τη συμφωνία, οπόταν και η ΜΕΑ θα ήταν υπόχρεα να της επιστρέψει το ποσό των €102.516,09, δεν αναιρεί την πιο πάνω αξιόμεμπτη ενέργεια. Σημασία φαίνεται να είχε η κατ' αρχάς απόσπαση του ποσού των €102.516,
22. Όπως θα διαπιστωθεί στη συνέχεια, χωρίς η Ενάγουσα να επιδιώξει την ακύρωση της συμφωνίας, οδηγήθηκε στην ακύρωση της και ούτε το ποσό των €102.516,09 της επιστράφηκε. Αντίθετα, ο Εναγόμενος 2 προνόησε για την εισαγωγή του όρου 8 ώστε η ΜΕΑ να έχει το δικαίωμα ακύρωσης της συμφωνίας σε περίπτωση που η XXXXX αρνείτο να πωλήσει την κατοικία στη ΜΕΑ. Όρος που σε άλλη περίπτωση θα ήταν ένας λογικός και αποδεκτός όρος, αλλά όχι στα γεγονότα της υπόθεσης όπου η XXXXX είχε ήδη αρνηθεί να πωλήσει. Προνόησε συνεπώς ο Εναγόμενος 2 στην περίπτωση που δεν θα είχε άλλη διέξοδο από την επιστροφή της προκαταβολής, να μην είναι η ΜΕΑ υπόλογη για την πληρωμή τόκου ή άλλης αποζημίωσης. Η συμφωνία ακύρωσης ημερ. 29.8.2008 που υπογράφηκε μεταξύ της Ενάγουσας και της ΜΕΑ (Τεκμ.99) προνοούσε για ακύρωση της συμφωνίας ημερ. 20.5.2008 και απαλλαγή των συμβαλλομένων από τις εκεί υποχρεώσεις τους. Η ΜΕΑ, που θα μπορούσε να ήταν υπόλογη αφού η Ενάγουσα ήταν εντελώς αθώο μέρος, απαλλάχτηκε οιωνδήποτε υποχρεώσεων και ούτε επέστρεψε την προκαταβολή των €102.516,
23. Προβλέφθηκε ότι €51.005,25 θα χρησιμοποιούσε η ΜΕΑ για οικοδομικές εργασίες στην κατοικία που πώλησε στην Ενάγουσα στον Άγιο Τύχωνα, ενώ άλλες €51.005,25 θα κρατούσε μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής που καταχωρίστηκε από την ΜΕΑ εναντίον της XXXXX. €10.000 από το τελευταίο ποσό μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από την ΜΕΑ ως έξοδα στην αγωγή. Ακόμα και αν θεωρηθεί ότι για σκοπούς ευκολίας μέρος της προκαταβολής θα κρατείτο και θα χρησιμοποιείτο για τις οικοδομικές εργασίες απαιτείται μια λογική εξήγηση για την κατακράτηση του υπολοίπου. Η ΜΕΑ είχε καταβάλει €1.000 ως προκαταβολή προς την XXXXX και όποια αποζημίωση επιδικαζόταν στην αγωγή που καταχωρίστηκε θα ήταν προς όφελος της, ενώ η Ενάγουσα, έχοντας απαλλάξει πλήρως την ΜΕΑ, σε κανένα όφελος δεν μπορούσε νομικά να προσδοκά. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση (παρ.6) εμπεριέχεται ισχυρισμός που προσφέρει λογική εξήγηση, ότι δηλαδή ο Εναγόμενος 2 είχε ψευδώς παραστήσει στην Ενάγουσα ότι είχε πληρώσει το ποσό των €102.516,09 ως προκαταβολή στην XXXXX και ότι θα της απέδιδε το ήμισυ των €280.000 που διεκδικούσε ως αποζημίωση. Στη δια ζώσης μαρτυρία της η Ενάγουσα ανάφερε ότι ο Εναγόμενος 2 της υποσχέθηκε ότι θα της έδιδε τα μισά από τα χρήματα που θα κέρδιζε η ΜΕΑ με την αγωγή. Αναφέρθηκε η Ενάγουσα στο ποσό των €145.
24. Δεν υποστήριξε όμως ότι ο Εναγόμενος 2 της είπε ότι το ποσό των €102.516,09 είχε πληρωθεί στην XXXXX. Ήταν συνεπώς διαθέσιμο και επομένως η διευθέτηση αναφορικά με αυτό στην ακυρωτική συμφωνία εκτός λογικής. Η συμπεριφορά του Εναγόμενου 2 είναι κατακριτέα και ενδεικτική της εν γένει συμπεριφοράς τους έναντι της Ενάγουσας. Επιβεβαιώνει τον άκρως συμφεροντολογικό τρόπο με τον οποίο ενήργησε και την προσέγγιση του έναντι της. Επιβεβαιώνεται ακόμη ότι είναι πρόσωπο που καταφεύγει στο ψεύδος προκειμένου να εξυπηρετήσει τα οικονομικά και άλλα προσωπικά του συμφέροντα. Αναμφίβολα, πρόσωπο στη μαρτυρία του οποίου κάθε άλλο παρά θα μπορούσε με ασφάλεια το Δικαστήριο να βασιστεί. Επιβαρύνεται η θέση του Εναγόμενου 2 και η συμπεριφορά του λαμβάνει και άλλη διάσταση ως εκ του γεγονότος ότι ήταν ο δικηγόρος της Ενάγουσας και σε σχέση εμπιστοσύνης έναντι της. Ως δικηγόρος της δεν ενήργησε για την προώθηση των συμφερόντων της αλλά, αντίθετα, εκμεταλλεύθηκε τη θέση του έτσι ώστε να αποκομίσει οικονομικό όφελος ή ΜΕΑ σε βλάβη της. Τόσο η συμφωνία ημερ. 20.5.2008 για την αγορά της κατοικίας της XXXXX, μεταξύ της Ενάγουσας και της ΜΕΑ, όσο και η μεταξύ τους ακυρωτική συμφωνία ημερ. 29.8.2008 ήταν για τους πιο πάνω λόγους ετεροβαρείς εναντίον της Ενάγουσας. Ότι η αγορά μέσω της ΜΕΑ θα εξασφάλιζε στην Ενάγουσα μια καλύτερη τιμή για την κατοικία της XXXXX ήταν ψεύδος και ο Εναγόμενος 2 το γνώριζε. Εφόσον η XXXXX ήταν διατεθειμένη να πωλήσει την κατοικία της για €400.000 ή έστω €440.000 θα ήταν ακόμα πιο ευτυχής να την πωλούσε, χωρίς τη διαμεσολάβηση της ΜΕΑ, στην Ενάγουσα για ένα έστω περιθωριακά ψηλότερο ποσό. Ο Εναγόμενος 2 προέβαλε την εισήγηση του για να πείσει την Ενάγουσα να την αγοράσει μέσω της ΜΕΑ, ώστε η ΜΕΑ να αποκομίσει οικονομικό όφελος με ανάλογη ζημιά της Ενάγουσας. Περαιτέρω, ψευδώς παρέστησε στην Ενάγουσα ότι η κατοικία ήταν διαθέσιμη προς πώληση ενώ η XXXXX είχε ήδη υπαναχωρήσει πριν η ΜΕΑ συμβληθεί με την Ενάγουσα. Η δικογραφημένη θέση των Εναγομένων ότι η μεταβίβαση στην ΜΕΑ δεν κατέστη δυνατή λόγω προβλημάτων που προέκυψαν μετά την 20.5.2008 (παρ.9 και 10 της Έκθεσης Υπεράσπισης) δεν ευσταθεί. Ο Εναγόμενος 2 ψευδώς παρέστησε στην Ενάγουσα ότι ανακάλυψε σοβαρό πρόβλημα σε σχέση με την έκταση της γης της κατοικίας της XXXXX καθότι μέρος της θα έπρεπε να αφαιρεθεί για την κατασκευή δρόμου. Ο πραγματικός λόγος που η συμφωνία της ΜΕΑ με την Ενάγουσα δεν μπορούσε να υλοποιηθεί, ήταν γιατί η XXXXX είχε ήδη υπαναχωρήσει. Όμως, εάν ο Εναγόμενος 2 αποκάλυπτε στην Ενάγουσα την αλήθεια, αυτή θα αντιλαμβανόταν ότι την εξαπάτησε ώστε να συμβληθεί την 20.5.2008 και δεν θα αποδεχόταν την ακυρωτική συμφωνία, τουλάχιστον όχι με τους όρους που τέθηκαν και, το λιγότερο, θα απαιτούσε άμεση επιστροφή της προκαταβολής που είχε πληρώσει. Δόλια της απέκρυψε τα αληθινά γεγονότα για να την εξωθήσει στην αποδοχή της συμφωνίας ακύρωσης και να υποστεί βλάβη, δηλαδή τη μη επιστροφή της προκαταβολής, αλλά και την παραίτηση από τη διεκδίκηση αποζημιώσεων στη βάση της συμφωνίας ημερ. 20.5.
25. Η Ενάγουσα δεν διατηρεί αξίωση εναντίον της ΜΕΑ για αποζημιώσεις, ούτε στη βάση των μεταξύ τους συμφωνιών, ούτε στη βάση του συμβιβασμού που έγινε στην αγωγή. Αξιώνει μόνο το ποσό των €102.516,09 που πλήρωσε προς την ΜΕΑ και που ουδέποτε της επιστράφηκε. Οι δικηγόροι των Εναγόμενων επιχειρηματολογούν ότι η Ενάγουσα αποδέχεται ως έγκυρη την ακυρωτική συμφωνία ημερ. 29.8.
26. Σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να διερευνηθεί κατά πόσο αυτή παραβιάστηκε από τη ΜΕΑ και μόνο τότε θα δικαιούτο η Ενάγουσα σε αποζημίωση. Η προσέγγιση δεν είναι ορθή. Την επιμέρους αξίωση καθορίζει η δικογραφία και όχι ο λόγος της Ενάγουσας μάρτυρος. Αλλά και η απαίτηση της Ενάγουσας λαϊκά εκφρασθείσα για την επιστροφή του ποσού των €102.516,09 δεν σημαίνει κάτι άλλο. Η Έκθεση Απαίτησης περιλαμβάνει ισχυρισμούς ότι οι συμφωνίες ημερ. 20.5.2008 και 29.8.2008 είναι ακυρωτέες λόγω δόλου και κάποιες από τις λεπτομέρειες που παρατίθενται στην παρ.38 ((ζ) και (η)) αφορούν αποκλειστικά την περίπτωση των συμφωνιών αυτών, ενώ με την παρ.Β του Παρακλητικού ρητά αξιώνεται η ακύρωση τους λόγω δολίων παραστάσεων. Η ουσιαστική δόλια παράσταση με την οποία επιτεύχθηκε η αποδοχή από την Ενάγουσα της ακυρωτικής συμφωνίας ήταν, όπως εξηγήθηκε, η απόκρυψη του πραγματικού λόγου που η ΜΕΑ δεν μπορούσε να την υλοποιήσει και η δόλια προβολή άλλου. Η συμπεριφορά του Εναγόμενου 2 εμπίπτει στις διατάξεις των παρ. (α) και (β) του άρθρου 17 του Κεφ.
27. Δικογραφείται (παρ.9) τι ειπώθηκε από τον Εναγόμενο
28. Είναι δικονομικά ορθό να διαμορφωθούν και ανάλογες λεπτομέρειες στην παρ.38 της Έκθεσης Απαίτησης ότι: «(η1) Ο Εναγόμενος 2 παρέστησε στην Ενάγουσα ότι η κατοικία στην Παρεκκλησιά ήταν διαθέσιμη προς πώληση ενώ πριν από τις 20.5.2008 η ιδιοκτήτρια είχε αποφασίσει ότι δεν την πωλούσε. (η2) Ο Εναγόμενος 2 παρουσίασε στην Ενάγουσα ότι η ΜΕΑ ακύρωσε τη συμφωνία της για αγορά της κατοικίας στην Παρεκκλησιά γιατί υπήρχε πρόβλημα αναφορικά με το εμβαδόν της γης της κατοικίας, ενώ ο πραγματικός λόγος ήταν ότι η ιδιοκτήτρια της είχε πριν την 20.5.2008 αποφασίσει ότι δεν θα πωλούσε την κατοικία. (η3) Ο Εναγόμενος παρέστησε στην Ενάγουσα ότι η συμφωνία ημερ. 20.5.2008 έπρεπε να ακυρωθεί γιατί υπήρχε πρόβλημα αναφορικά με το εμβαδόν της γης της κατοικίας στην Παρεκκλησιά, ενώ ο πραγματικός λόγος ήταν ότι η ιδιοκτήτρια της είχε πριν την 20.5.2008 αποφασίσει ότι δεν θα πωλούσε την κατοικία.» Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι, τόσο η συμφωνία ημερ. 20.5.2008 όσο και η συμφωνία ημερ. 29.8.2008, ήταν προϊόντα δόλου εκ μέρους του Εναγόμενου 2 ως αντιπροσώπου της ΜΕΑ εναντίον της Ενάγουσας. Η συναίνεση της Ενάγουσας στη συνομολόγηση τους εξασφαλίστηκε με δόλο. Θα πρέπει να ακυρωθούν και το ποσό που πληρώθηκε από την Ενάγουσα στην ΜΕΑ ως προκαταβολή, δηλαδή €102.516,09, να της επιστραφεί. Ότι το συγκεκριμένο ποσό δεν μνημονεύεται στο Παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης, προδήλως εκ παραδρομής, δεν συνιστά λόγο ώστε να μην επιδικαστεί, αφού στο σώμα της απαίτησης προβάλλονται οι ισχυρισμοί που δικαιολογούν την απόδοση του (βλ. Stylianou ν. Papacleovoulou

(1982)1 C.L.R. 542, 552). Άλλωστε πρόκειται για την ουσιαστική θεραπεία της ακύρωσης των σχετικών συμφωνιών. Ι. Τα Μερίδια στην Παρεκκλησιά Το Τεκμ.110 είναι Συμφωνία Ανταλλαγής Ακινήτων ημερ. 30.9.2008 στην ελληνική με την οποία η Ενάγουσα αντάλλαξε την κατοικία της στον Άγιο Αθανάσιο αποκτώντας από την ΜΕΑ 33/56 μερίδια του ακινήτου στην Παρεκκλησιά. Αναφερόταν στην παρ. 11 ότι η Ενάγουσα είχε πληρώσει την ΜΕΑ το ποσό των €256.500 για σκοπούς υλοποίησης της συμφωνίας. Το Τεκμ.111 είναι συμφωνία επίσης ημερ. 30.9.2008, πάλι στην ελληνική, για το ίδιο ζήτημα. Είναι πανομοιότυπη με το Τεκμ.110 με τη διαφορά ότι απουσιάζει η παρ.11. Η Ενάγουσα παρουσίασε και μια τρίτη συμφωνία στην ελληνική (Τεκμ.113), ανυπόγραφη στην οποία αναφέρεται ότι θα πλήρωνε ΛΚ150.000 (€256.290) ως εγγυητήριο ντεπόζιτο. Μια τέταρτη συμφωνία και αυτή στην ελληνική για το ίδιο ζήτημα επίσης ανυπόγραφη έχει ημερομηνία 6.10.2008 (Τεκμ.115). Η Ενάγουσα παρουσίασε και μεταφράσεις συμφωνιών στα ρωσικά (Τεκμ.112 και 114). Αμφότερες είναι ημερ. 6.10.2008. Είναι και αυτές υπογραμμένες από τα μέρη. Το Δικαστήριο δεν γνωρίζει ρωσικά, όμως μπορεί να διαπιστώσει ότι καταγράφεται σε αυτές το κλάσμα 33/56 που προφανώς αναφέρεται σε μερίδια και στοιχεία αναγνώρισης του επίδικου χωραφιού. Ενδεχομένως, η μετάφραση του Τεκμ.113 να είναι το Τεκμ.112, ενώ το Τεκμ.114 δεν μπορεί να είναι η μετάφραση του Τεκμ.110 ή του Τεκμ.111 αφού έχει μόνο 12 αριθμημένες παραγράφους. Αναφέρει η Ενάγουσα ότι η συμφωνία στα ρωσικά αναφερόταν στο ποσό των €256.500 ως επιστρεφόμενο ντεπόζιτο. Το ποσό των €256.500 που αναφέρεται στο Τεκμ.110 πληρώθηκε από την Ενάγουσα την 29.9.2008 (Τεκμ.116), δηλαδή μια ημέρα πριν την υπογραφή της συμφωνίας και καθ' ον χρόνο η Ενάγουσα απουσίαζε από την Κύπρο από 7.9.2008 και επέστρεψε την 4.10.2008 (βλ. Τεκμ.118). Με συμφωνία ημερ. 16.10.2008 που είναι συνταγμένη στα ελληνικά (Τεκμ.122) η Ενάγουσα αγόρασε ακόμη 8/56 μερίδια του ακινήτου στην Παρεκκλησιά από την ΜΕΑ για το ποσό των €179.403. Αυτά ανήκαν σε κάποιο ΧΧΧΧ Ευριπίδου από τον οποίο τα είχε αγοράσει η ΜΕΑ την 14.10.2008, δηλαδή δύο ημέρες προηγουμένως, χωρίς να πληρώσει οιαδήποτε προκαταβολή, για το ποσό των €102.516,09 (βλ. Τεκμ.57). Είναι περισσότερο από αξιοπρόσεκτο ότι το ποσό της αγοράς από τη ΜΕΑ είναι ακριβώς το ίδιο με το ποσό που η Ενάγουσα πλήρωσε στη ΜΕΑ ως προκαταβολή για την αγορά της κατοικίας της XXXXX. Ουδεμία εξήγηση δόθηκε από την Υπεράσπιση γι΄αυτή την ταύτιση των ποσών. Το αγοραπωλητήριο έγγραφο από τον Ευριπίδου στην ΜΕΑ κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο την 22.10.2008. Προφανώς στη διαδικασία διαπιστώθηκε ότι τα μερίδια ήταν κάτι περισσότερα από 8/56. Διορθώθηκε ιδιόχειρα η συμφωνία και αναγράφηκε 468/3136. Είχε όμως ήδη υπογραφεί η συμφωνία ημερ. 16.10.2008 μεταξύ της Ενάγουσας και της ΜΕΑ όπου αναφορά γίνεται σε 8/56 μερίδια. Ο Εναγόμενος 2 προσπαθώντας να πείσει ότι η ΜΕΑ δεν αποκόμισε ως όφελος από τη συναλλαγή τη διαφορά των €76.887 υποστήριξε ότι αφορούσε την αξία ημιτελούς κατοικίας στα μερίδια. Η θέση του απορρίπτεται ως αναληθής. Δεν υποστηρίζεται από τα αγοραπωλητήρια έγγραφα ότι υφίστατο ουσιαστική διαφορά μεταξύ του τι αγόρασε η ΜΕΑ από τον Ευριπίδου και τι πώλησε στην Ενάγουσα. Η Ενάγουσα κατέβαλε το τίμημα πληρώνοντας, όπως ανάφερε, τον Ευριπίδου και τρίτους καθ' υπόδειξη του Εναγόμενου 2 για την ΜΕΑ. Ποσό €55.412,50 πληρώθηκε προς κάποιο ΧΧΧΧ Καραπατάκη (Τεκμ.123), ποσό €20.141,70 προς τον Φόρο (Τεκμ.125 και 126) και ποσό €26.986,89 με την επιταγή XXXXX1407 της Λαϊκής Τράπεζας ημερ. 22.12.2008 προς τον Ευριπίδου (Τεκμ.124). Η Ενάγουσα εξέδωσε και την επιταγή XXXXX1409 της Λαϊκής Τράπεζας με ημερ. 19.1.2009 για το ποσό των €76.887, κενή ως προς το όνομα του δικαιούχου (Τεκμ.127). Η ίδια επιταγή παρουσιάστηκε και συμπληρωμένη ως προς όνομα του δικαιούχου (Τεκμ.175). Δικαιούχος αναφέρεται η «Anastasia Evripidou». Ο ΧΧΧΧ Βρυωνίδης (Μ.Υ.12) υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου μαρτύρησε ότι η επιταγή πιστώθηκε στο λογαριασμό XXXXX8350 που ανήκει στην ΧΧΧΧ Ευριπίδου. Δεν αναφέρθηκε κατά πόσο η ΧΧΧΧ Ευριπίδου έχει κάποια σχέση με τον ΧΧΧΧ Ευριπίδου, αλλά αυτό φαίνεται ως το πιο πιθανόν. O Ευριπίδου υπόγραψε την 22.12.2008 απόδειξη γραμμένη στα ελληνικά (Τεκμ.200 μέρος) ότι έλαβε από την Ενάγουσα το ποσό των €102.516,09 και εξοφλήθηκε. Την 27.1.2009 υπόγραψε νέα απόδειξη, γραμμένη στα αγγλικά (Τεκμ.200 μέρος) αναφέροντας ότι εισέπραξε από τον Εναγόμενο 2, δικηγόρο του, την επιταγή των €76.887 για να την καταθέσει στο όνομα της συζύγου του ΧΧΧΧ Ευριπίδου, και ότι έτσι η Ενάγουσα τον εξοφλούσε πλήρως. Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται ότι είναι δυνατό ο Ευριπίδου να είχε μεταβιβάσει τα μερίδια στην Ενάγουσα και να είχε να λαμβάνει από αυτήν €76.887 χωρίς να έχει οποιαδήποτε σύμβαση που να τον κατοχυρώνει αλλά, αντίθετα, έχοντας από 22.12.2008 υπογράψει εξοφλητική απόδειξη. Είναι η πεποίθηση του Δικαστηρίου ότι η απόδειξη στα αγγλικά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ενδεχόμενα και η χρήση της αγγλικής να έκρυβε κάποια σκοπιμότητα. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο πιστεύει ότι πρόκειται για δόλιο σχέδιο του Εναγόμενου 2 στην προσπάθεια του να καταδείξει ότι η ΜΕΑ δεν αποκόμισε όφελος από τη συναλλαγή. Δεν δόθηκε καμιά εξήγηση γιατί και το ποσό αυτό δεν πληρώθηκε κατά το ίδιο χρονικό στάδιο με τα άλλα ποσά και γιατί όταν εκδόθηκε η επιταγή αφέθηκε κενή ως προς το όνομα του δικαιούχου. Περαιτέρω είναι η πεποίθηση του Δικαστηρίου ότι η ΜΕΑ επωφελήθηκε με το ποσό αυτό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο τρόπος των πληρωμών ορίστηκε από τον Εναγόμενο 2 και το γεγονός ότι υπάρχει ξεχωριστή επιταγή για το ποσό της διαφοράς ανάμεσα στα σχετικά αγοραπωλητήρια έγγραφα, όπου μάλιστα αρχικά το όνομα του δικαιούχου παρέμεινε κενό, επιβεβαιώνει την πεποίθηση του Δικαστηρίου. Δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεχτό ότι η ΜΕΑ που διατηρούσε σύμβαση απόκτησης των μεριδίων για το ποσό των €102.516,09 θα εγκατέλειπε τα δικαιώματα της, ώστε το ποσό των €179.403 που θα πλήρωνε ο νέος αγοραστής, δηλαδή η Ενάγουσα, να το επωφεληθεί ο Ευριπίδου. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι σε σχέση με την επίδικη συμφωνία ημερ. 16.10.2008 η ΜΕΑ ενεργώντας μέσω του Εναγόμενου 2 αποκόμισε οικονομικό όφελος €76.887 αγοράζοντας τα συγκεκριμένα μερίδια την 14.10.2008 από τρίτο πρόσωπο για το ποσό των €102.516,09 και πωλώντας τα δύο ημέρες μετά στην Ενάγουσα για το ποσό των €179.403. Η αλληλουχία των ημερομηνιών καθιστά εμφανές και είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι η ΜΕΑ τα αγόρασε για να τα πωλήσει στην Ενάγουσα γνωρίζοντας κατά την αγορά τους ότι η Ενάγουσα θα τα αγόραζε. Επισημαίνεται ακόμη ότι η Ενάγουσα πλήρωσε ολόκληρο το τίμημα (βλ. Τεκμ.123-127) χωρίς να της έχουν μεταβιβαστεί τα μερίδια και με πρόνοια ότι αν ο Ευριπίδου δεν μεταβίβαζε στην ΜΕΑ η Ενάγουσα δεν θα είχε οποιαδήποτε αξίωση εναντίον της. Το Τεκμ.204 είναι η δήλωση μεταβίβασης ακινήτου ημερ. 23.12.2008 με την οποία 117/784 μερίδια του ακινήτου στην Παρεκκλησιά μεταβιβάστηκαν στην Ενάγουσα από τον ιδιοκτήτη τους ΧΧΧΧ Ευριπίδου. (Σημειώνεται ότι 8/56 μερίδια δεν αντιστοιχούν με 117/784 αλλά με 112/784). Στο Κτηματολόγιο, την μεταβίβαση αποδέχτηκε η XXXXX Θεοχαρίδου (Μ.Υ.17) λειτουργός του Κτηματολογίου. Την διάβασε στα αγγλικά, όπως εκφράστηκε, γιατί αντιλήφθηκε ότι η αγοράστρια αντιλαμβανόταν αγγλικά, όπως και ο πωλητής που ήταν ελληνοκύπριος. Η Θεοχαρίδου αντεξετάστηκε μόνο επί του ζητήματος του κατά πόσο είχε μεσολαβήσει κτηματομεσίτης και εξήγησε ότι η υπεύθυνη δήλωση πωλητή και αγοραστή ήταν ότι δεν υπήρχε διαμεσολάβηση κτηματομεσίτη. Πέραν αυτού η ίδια δεν θα μπορούσε να γνωρίζει την πραγματικότητα. Η Θεοχαρίδου κρίνεται από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη μάρτυρας. Δεν εμπλέκεται ως ενδιαφερόμενη στη διαφορά μεταξύ των διαδίκων και η ανάμιξη της στα γεγονότα ήταν στα πλαίσια των συνήθων καθηκόντων της ως υπαλλήλου του Κτηματολογίου. Η μαρτυρία της ότι εκτέλεσε τα καθήκοντα της κατά τον τρόπο που περίγραψε, όπως πάντοτε και συνεπώς «διάβασε» τη δήλωση μεταβίβασης στην Ενάγουσα στα αγγλικά και η Ενάγουσα αποδέχτηκε ότι κατανόησε τι της ειπώθηκε, γίνεται αποδεχτή. Τα 117/784 μερίδια αντιστοιχούν σε 1395 τ.μ.. Εφόσον πληρώθηκαν €179.403 και στα μερίδια, όπως ήταν η συνεννόηση των μερών, υπήρχε η ημιτελής κατοικία κόστους ανέγερσης €92.750 που άξιζε €83.475, σημαίνει ότι για τη γη μόνο πληρώθηκαν €95.928 που αντιστοιχεί σε €69 το τ.μ. που είναι στα πλαίσια της εκτίμησης Καραντώνη. Ακόμα και με την εκδοχή του Εναγόμενου 2 ότι ποσό €76.887 αφορούσε την ημιτελή κατοικία, σημαίνει ότι ποσό €102.516,09 πληρώθηκε από την Ενάγουσα για 1395 τ.μ., δηλαδή €76 το τ.μ.. Με συμφωνία ημερ. 5.1.2009 η ΜΕΑ παραχώρησε διάβαση στην Ενάγουσα για το μέρος που αναλογούσε στα μερίδια της (Τεκμ.128). Αναφέρει η Ενάγουσα ότι η συμφωνία ανταλλαγής ημερ. 30.9.2008 και αυτή της 6.10.2008 ακυρώθηκαν. Σημειώνεται ότι οι συμφωνίες στην ελληνική που έχουν ημερομηνία 6.10.2008 είναι ανυπόγραφες. Υπάρχουν υπογραμμένες συμφωνίες ημερ. 6.10.2008 στη ρωσική. Δεν είχε στην κατοχή της οιαδήποτε ακυρωτική συμφωνία για να παρουσιάσει. Υπάρχει όμως συμφωνία ανταλλαγής ημερ. 11.3.2009 που αφορά 462/784 μερίδια, που είναι το ίδιο με 33/56 μερίδια, και αφορά την ανταλλαγή με την κατοικία στον Άγιο Αθανάσιο (Τεκμ.129). Συνεπώς ακυρώθηκαν οι προγενέστερες συμφωνίες που αφορούσαν 462/784 ή 33/56 μερίδια, όχι με κάποια άλλη συμφωνία αλλά ως αποτέλεσμα της συμφωνίας ημερ. 11.3.2009. Ότι η συμφωνία ημερ. 30.9.2008 ακυρώθηκε είναι και κοινό έδαφος. Στη συμφωνία ανταλλαγής ημερ. 11.3.2009 αναφέρεται ότι η αξία τόσο των 462/784 μεριδίων όσο και της κατοικίας στον Άγιο Αθανάσιο ήταν €589.467,49. Όσον αφορά την αξία της κατοικίας στον Άγιο Αθανάσιο το ποσό δεν ήταν αυθαίρετο. Είναι το ακριβές ποσό που η Ενάγουσα διατείνεται ότι την αγόρασε το 2007. Στην συμφωνία δεν γίνεται καμιά αναφορά στην πληρωμή του ποσού των €256.500 από την Ενάγουσα. Σύντομα μετά, την 20.3.2009, υπογράφηκε από την ΜΕΑ και την Ενάγουσα δήλωση στα αγγλικά (Τεκμ.117) ότι €256.290 (και όχι €256.500) θεωρήθηκε ως προκαταβολή για τη συμφωνία ανταλλαγής. Είναι αξιοσημείωτο ότι δίπλα από το ποσό των €256.290 αναφέρεται σε παρένθεση Λ.Κ.150.000. Ίσως τα μέρη δεν αναφέρονταν στο ποσό των €256.500 αλλά σε άλλο ποσό €256.290. Ο προαναφερθείς Μεσιήτης είναι ο δικηγόρος που συνέταξε τη συμφωνία ημερ. 11.3.2009 (Τεκμ.129) με την οποία η Ενάγουσα αντάλλαξε με την ΜΕΑ την κατοικία της στον Άγιο Αθανάσιο με 462/784 μερίδια του ακινήτου στην Παρεκκλησιά. Ανάφερε ο Μεσιήτης ότι ο ίδιος εισηγήθηκε να το συντάξει στα ελληνικά και η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος 2 το αποδέχτηκαν γιατί επειδή ήταν συμφωνία ανταλλαγής δυσκολευόταν στη σύνταξη του στην αγγλική. Στην Ενάγουσα το εξήγησε στα αγγλικά. Οι συμβαλλόμενοι δεν το υπόγραψαν ενώπιον του. Στο εύλογο ερώτημα γιατί να ζητηθούν οι υπηρεσίες του εφόσον ο ίδιος ο Εναγόμενος 2 ήταν δικηγόρος, ο Μεσιήτης ανάφερε ότι ρώτησε και ο Εναγόμενος 2 του είπε «η συμφωνία να είναι από ουδέτερο και γι' αυτό ήρθαμε κοντά σου». Συμφώνησε ότι ο Εναγόμενος 2 ήθελε να συνταχθεί από κάποιον τρίτο που να είναι αντικειμενικός, ωστόσο, στον Μεσιήτη δόθηκαν ρητές οδηγίες ως προς την συμφωνία και ο Μεσιήτης απλά συνέταξε το έγγραφο. Υποβλήθηκε στο Μεσιήτη ότι η Ενάγουσα δεν επισκέφθηκε το γραφείο του. Ο Μεσιήτης επέμενε βασιζόμενος στην πρακτική του πάντα να ελέγχει το διαβατήριο ή την ταυτότητα κάποιου που επισκέπτεται το γραφείο του πρώτη φορά και εξέφρασε βεβαιότητα ότι είδε τη φωτογραφία της Ενάγουσας και διαπίστωσε ότι ήταν το ενώπιον του πρόσωπο. Παραμένει το ερώτημα γιατί, ειδικά για την περίπτωση αυτή και ενώ υφίστατο συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και της ΜΕΑ σε σχέση με την ανταλλαγή, να επιδιωχθεί η ετοιμασία νέας συμφωνίας από άλλο δικηγόρο. Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι η συμφωνία ημερ. 11.3.2009 συνιστά πτυχή του δόλιου σχεδιασμού του Εναγόμενου 2 να αποκτήσει την κυριότητα της κατοικίας της Ενάγουσας στον Άγιο Αθανάσιο. Είναι πρόδηλο ότι ο Εναγόμενος 2 αισθανόταν ανασφαλής με τη συμφωνία ημερ. 30.9.2008. Άλλωστε η σύνταξη τόσων πολλών συμφωνιών για το ίδιο ζήτημα (Τεκμ.110-115) θα μπορούσε να εγείρει ερωτηματικά. Για παράδειγμα, καμία εξήγηση δεν δόθηκε για την ύπαρξη της συμφωνίας Τεκμ. 111 και γιατί δεν καταγράφεται το ποσό που πλήρωσε η Ενάγουσα. Περαιτέρω, η Ενάγουσα ήταν στο εξωτερικό την 30.9.2008 (Τεκμ.118). Αυτό δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία αφού η Ενάγουσα παραδέχεται την υπογραφή των συμφωνιών με προγενέστερη ημερομηνία. Όμως ο Εναγόμενος 2 δεν γνώριζε ότι η Ενάγουσα έντιμα θα το παραδεχόταν. Επεδίωξε να υπάρχει εμπλοκή άλλου δικηγόρου που θα μπορούσε να επικαλεστεί ως μάρτυρα όταν θα στράβωναν τα πράγματα. Έτσι προσέτρεξε στο Μεσιήτη. Ποιος ήταν ο πραγματικός ρόλος του τελευταίου το Δικαστήριο δεν μπορεί να διαπιστώσει. Κατά πόσο δηλαδή με καλή πίστη προσέφερε τις υπηρεσίες του ή είχε γνώση του δόλιου σχεδιασμού του Εναγόμενου 2. Όμως, ακόμα και αν αυτός εξήγησε στην Ενάγουσα στην αγγλική το περιεχόμενο της συμφωνίας που συνέταξε, με κανένα τρόπο δεν μπορεί να εκληφθεί ότι τη συμβούλευσε σχετικά. Η θέση ότι ο Εναγόμενος 2 επιθυμούσε όπως η συμφωνία καταρτιστεί από άλλο δικηγόρο που να είναι αντικειμενικός δεν έχει καμία υπόσταση, αφού τα μέρη ήταν ήδη δεσμευμένα και δεν έγινε καμιά επαναδιαπραγμάτευση, ούτε εισάχθηκαν νέοι όροι που θα μπορούσε να ήταν πιο ευνοϊκοί για την Ενάγουσα. Ο Εναγόμενος 2 απλά δημιουργούσε ευνοϊκή, όπως νόμιζε, μαρτυρία σε σχέση με τα συμφέροντα της ΜΕΑ και τα δικά του. Όμως, το γεγονός της εμπλοκής του Μεσιήτη, όχι μόνο δεν ενδυναμώνει την υπόθεση της υπεράσπισης αλλά επιβεβαιώνει ότι ο Εναγόμενος 2 είχε δόλιους σχεδιασμούς και ενεργούσε κακόπιστα για να τους υλοποιήσει. Το πόσο επαχθής ήταν η συμφωνία ημερ. 11.3.2009 για την Ενάγουσα αποκαλύπτεται από το ίδιο το περιεχόμενο της σε συνδυασμό με το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι είχε ήδη πληρώσει το ποσό των €256.500. Αναφέρεται στη συμφωνία ότι η αξία των 462/784 μεριδίων ήταν €589.467,49 και πως η αξία της κατοικίας στον Άγιο Αθανάσιο ήταν επίσης €589.467,49. Επομένως η αρχική συμφωνία ημερομηνίας 30.9.2008 για την ανταλλαγή που προνοούσε επιπλέον πληρωμή €256.500 ήταν επαχθής για την Ενάγουσα, όπως και η συμφωνία ημερομηνίας 11.3.2009 που την αντικατέστησε, έστω και αν σε αυτή δεν αποκαλύπτεται ότι είχε πληρωθεί το ποσό αυτό. Όμως, τα 462/784 μερίδια δεν άξιζαν €589.467,49. Σύμφωνα με τη σύμβαση ημερ. 11.3.2009, για τα 462/784 μερίδια που αντιστοιχούν σε 5.510 τ.μ. δόθηκε περιουσία αξίας €589.467,49 που σημαίνει ότι η Ενάγουσα αγόρασε προς €107 το τ.μ.. Εάν προστεθεί όπως πρέπει και το ποσό των €256.500 σημαίνει ότι στην Ενάγουσα τα 462/784 μερίδια κόστισαν €845.967 δηλαδή €153,53 το τ.μ.. Η τιμή αυτή αφορά την ημερομηνία 30.9.2008 εφόσον η μεταγενέστερη συμφωνία την 11.3.2009 ήταν προς αντικατάσταση της. Οι πιο πάνω τιμές ανά τ.μ. είναι ασύγκριτα πιο ψηλές από την αξία των €74 το τ.μ. που καθόρισε ο Καραντώνης εκ μέρους των Εναγόμενων. Ουσιαστικά η Ενάγουσα πλήρωσε διπλάσια από την πραγματική αξία. Το γεγονός αυτό καθιστά τη συμφωνία ημερ. 11.3.2009 επαχθή για την Ενάγουσα, όπως και τη συμφωνία ημερ. 30.9.2008. Με συμφωνία ημερ. 7.9.2009 η Ενάγουσα αγόρασε από την ΜΕΑ ακόμη 96/784 μερίδια του ακινήτου για το ποσό των €167.170 (Τεκμ.59 μέρος) και κατέβαλε στην ΜΕΑ αυθημερόν το ποσό των €38.170 (Τεκμ.131). Η συμφωνία ήταν στην αγγλική. Ανάφερνε ότι η Ενάγουσα είχε πληρώσει για τις εργασίες στην κατοικία στον Άγιο Τύχωνα €249.819, ενώ κατά τη θέση της είχε πληρώσει €343,450, και πως η ΜΕΑ είχε ήδη δαπανήσει για τις εργασίες €120.819 και ότι το υπόλοιπο των €129.000 θα λογιζόταν έναντι του τιμήματος αγοράς που έτσι εξοφλείτο. Η συμφωνία ημερ. 7.9.2009 εμπεριέχει στο τέλος πρόνοια ότι με την υπογραφή της όλες οι διαφορές (disputes) μεταξύ της Ενάγουσας και της ΜΕΑ διευθετούνται οριστικά και αμετάκλητα και ότι κανένα μέρος δεν θα είχε απαίτηση εναντίον του άλλου. Επισημαίνουν οι δικηγόροι της Ενάγουσας ότι την περίοδο εκείνη δεν είχαν έλθει στην επιφάνεια οι διαφορές μεταξύ των μερών και εισηγούνται ότι, επ' ευκαιρία της συμφωνίας πώλησης των 96/784 μεριδίων, ο Εναγόμενος 2, εκ του πονηρού, εισήγαγε τον όρο, γνωρίζοντας τις μέχρι τότε αξιόμεπτες ενέργειες του, για να έχει κάλυψη έναντι μελλοντικών αξιώσεων της Ενάγουσας. Την 7.9.2009 η Ενάγουσα πλήρωσε και €6.000 για ανόρυξη γεώτρησης και οριοθέτηση του τεμαχίου (Τεκμ.130). Στη συμφωνία ημερ. 7.9.2009 η τιμή αγοράς των €167.170 είναι περίπου 65% πιο ψηλή από την τιμή των €102.516,09 στην οποία η ΜΕΑ 11 μήνες προηγουμένως, την 14.10.2008 αγόρασε τα μερίδια από τον Ευριπίδου. Περαιτέρω, εφόσον τα 96/784 μερίδια αντιστοιχούν σε 1145 τ.μ., σημαίνει ότι η Ενάγουσα πλήρωσε €146 το τ.μ.. Και πάλιν η Ενάγουσα πλήρωσε διπλάσια από την πραγματική αξία. Ήταν συνεπώς και αυτή η συμφωνία ημερ. 7.9.2009 επαχθής για την Ενάγουσα, όχι μόνο λόγω της τιμής αγοράς, αλλά και γιατί στερούσε την Ενάγουσα των δικαιωμάτων της να στραφεί εναντίον της ΜΕΑ για αποζημιώσεις, δηλαδή ακόμα και για την περίπτωση του ποσού που, συνεπεία δόλου, πλήρωσε για την κατοικία της XXXXX. Είναι χρήσιμο να δοθεί και η συνολική εικόνα των συμφωνιών για το ακίνητο στην Παρεκκλησιά. Η ΜΕΑ πλήρωσε €532.150,36 και απέκτησε 2668/3136 μερίδια στα οποία περιλαμβανόταν μια ολοκληρωμένη κατοικία κόστους €259.500 ή €314.500. Η Ενάγουσα έδωσε μια κατοικία στον Άγιο Αθανάσιο αξίας €589.467,49, πλήρωσε και €603.073 (€256.500 πλέον €179.403 πλέον €167.170) και έλαβε 2700/3136 μερίδια στα οποία περιλαμβανόταν μια ημιτελής κατοικία κόστους €92.750. Ως αποτέλεσμα των συμφωνιών, η ΜΕΑ κατέληξε με δύο ολοκληρωμένες κατοικίες (αυτή στην Παρεκκλησιά βρίσκεται στα 436/3136 μερίδια που είναι επ' ονόματι της) και έβαλε και στο ταμείο της €70.922,64 σε απόλυτους αριθμούς. Υπάρχει ένα περαιτέρω ζήτημα πέραν της διάστασης μεταξύ της τιμής αγοράς από την Ενάγουσα και της πραγματικής αξίας. Πρόκειται για το κέρδος της ΜΕΑ. Ακόμα και αν η ΜΕΑ είχε αγοράσει παρά τιμής και πωλούσε στην Ενάγουσα στην τρέχουσα αξία, που δεν είναι η περίπτωση, ο Εναγόμενος 2, δικηγόρος, όφειλε να είχε αποκαλύψει στην Ενάγουσα πελάτισσα του τις σχετικές τιμές ώστε η τελευταία να έχει πλήρη εικόνα προτού αποφασίσει. Ο Εναγόμενος 2 ασφαλώς δεν το έπραξε. Ιδιαίτερα εμφαντικό είναι το στοιχείο αυτό στην περίπτωση της συμφωνίας ημερ. 16.10.2008 όπου η ΜΕΑ είχε αγοράσει τα συγκεκριμένα μερίδια την 14.10.2008 για €102.516,09 και τα πώλησε στην Ενάγουσα δύο ημέρες μετά για €179.403. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία 16.10.2008 που από μόνη της δεν παρουσιάζεται επαχθής για την Ενάγουσα, αφού αυτή πλήρωσε την περίπου αξία που εκτιμήθηκε η γη και η ημιτελής κατοικία που περιλάμβανε, δεν μπορεί να απομονωθεί από την προηγηθείσα συμφωνία ημερ. 30.9.2008, έστω και αν αυτή αντικαταστάθηκε από τη συμφωνία ημερ. 11.3.2009. Η συμφωνία ημερ. 16.10.2008 δεν είναι στην ουσία της ανεξάρτητη και επιτεύχθηκε υπό το φως της αγοράς μεριδίων στο ίδιο ακίνητο που προηγήθηκε. Εντάσσεται στη γενικότερη δοσοληψία της αγοράς μεριδίων στο ακίνητο στην Παρεκκλησιά. Ήταν μια επιμέρους πράξη στην επαχθή για την Ενάγουσα δοσοληψία. Με αυτή την προσέγγιση όλες οι συμφωνίες για την ανταλλαγή και την απόκτηση μεριδίων στο ακίνητο στην Παρεκκλησιά ήταν υπέρμετρα επαχθείς για την Ενάγουσα. Το τεκμήριο του Νόμου εγείρεται και ενεργοποιείται. Ο Εναγόμενος 2 ήταν ο δικηγόρος της Ενάγουσας και σε σχέση εμπιστοσύνη έναντι της. Οι συμφωνίες θεωρούνται ότι επιτεύχθηκαν συνεπεία ψυχικής πίεσης. Τίποτε από όσα έχουν ακουστεί κατά τη δίκη δεν ανατρέπουν το τεκμήριο. Αντίθετα, από τη μαρτυρία της Ενάγουσας για τις προτροπές του Εναγόμενου 2 για να προβεί στις αγορές, επιβεβαιώνεται η ψυχική πίεση και ως γεγονός. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι στις συμφωνίες αυτές η συναίνεση της Ενάγουσας εξασφαλίστηκε με ψυχική πίεση, δεν ήταν ελεύθερη και συνεπώς οι συμφωνίες θα πρέπει να ακυρωθούν και να επιστραφεί στην Ενάγουσα το συνολικό ποσό των €603.073 που πλήρωσε. Η εκδοχή της Ενάγουσας ότι δεν επιθυμούσε την ανταλλαγή της κατοικίας της στον Άγιο Αθανάσιο και πως οι σχετικές συμφωνίες ανταλλαγής ήταν για να καλύψουν δάνειο €256.500 που έκαμε προς το δικηγόρο είναι εκτός της δικογραφίας της. Στην παρ.21 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται ότι με τη συμφωνία ημερ. 30.9.2008 συμφώνησε να την ανταλλάξει, θέση που επαναλαμβάνεται και στην παρ.36. Πέραν του δικονομικού ζητήματος η θέση δεν συνάδει με τη λογική. Εάν η πρόθεση ήταν ο δανεισμός του δικηγόρου και η παροχή εξασφάλισης του δανείου, με τη μεταβίβαση στην Ενάγουσα μεριδίων στο ακίνητο της ΜΕΑ στην Παρεκκλησιά, ποιος ήταν ο λόγος ανάμιξης της κατοικίας στον Άγιο Αθανάσιο. Περαιτέρω, η θέση της ότι η πρώτη συμφωνία απόκτησης μεριδίων δεν αποσκοπούσε στην ιδιοκτησία τους αλλά στην κατοχύρωση της ότι ο Εναγόμενος 2 θα της αποπλήρωνε το δάνειο, δεν συνάδει με το γεγονός ότι με δύο μεταγενέστερες συμφωνίες απέκτησε περαιτέρω μερίδια στο ακίνητο και ακόμα με το γεγονός πως πλήρωσε για την ανόρυξη γεώτρησης σε αυτό και την οριοθέτηση του. Στη δια ζώσης μαρτυρία της διευκρίνισε ότι είχε αντιληφθεί ότι η κατοικία της περιλαμβανόταν στη συμφωνία. Η απόρριψη αυτής της θέσης της Ενάγουσας δεν μεταβάλλει την πιο πάνω κατάληξη σε σχέση με τις συμφωνίες που αφορούν τα μερίδια του ακινήτου στην Παρεκκλησιά. Κ. Η Κατοικία στον Άγιο Τύχωνα (

1. i)Η Ανέγερση της Αρχικά Για την κατοικία στον Άγιο Τύχωνα υφίστατο Γνωστοποίηση Πολεοδομικής Άδειας ημερ. 25.6.2003 (Τεκμ.78) και Άδεια Οικοδομής (Τεκμ.79). Στο έγγραφο που παρουσιάστηκε, που δεν είναι πλήρες, δεν εντοπίζεται η ημερομηνία έκδοσης. Ο ΧΧΧΧ Μιχαηλίδης (Μ.Υ.18) είναι ο εργολάβος που έκτισε την κατοικία στον Άγιο Τύχωνα. Μαρτύρησε ότι αυτή αποπερατώθηκε τον Ιούνιο του 2008 και συνδέθηκε με ηλεκτρικό ρεύμα. Όπως επιχειρηματολόγησε, για να γίνει αυτό σημαίνει ότι η κατοικία ήταν κλειστή. Η εκκρεμότητα εξωτερικών εργασιών δεν εμποδίζει την ηλεκτροδότηση. Ο ΧΧΧΧ Ιωάννου (Μ.Υ.4) υπάλληλος της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου μαρτύρησε ότι η κατοικία στον Άγιο Τύχωνα συνδέθηκε με ηλεκτρικό ρεύμα την 5.3.2009 και έκτοτε εξακολουθεί να είναι συνδεδεμένη στο όνομα της Ενάγουσας. Το Δικαστήριο αποδέχεται τις μαρτυρίες των Μιχαηλίδη και Ιωάννου και βρίσκει ότι η κατοικία ως οικοδομή ήταν συμπληρωμένη στην έννοια που αποδόθηκε και ηλεκτροδοτημένη. Όπως έχει ήδη σημειωθεί, δεν διευκρινίζεται στην Έκθεση Απαίτησης τι εννοείται με τον ισχυρισμό ότι η κατοικία ήταν ημιτελής. Η εντύπωση που αποκόμισε το Δικαστήριο είναι ότι το παράπονο της Ενάγουσας δεν αφορούσε το κτίσμα της κατοικίας, αλλά λεπτομέρειες και τον περιβάλλοντα χώρο. (
2. ii)Η Αγορά της από την Ενάγουσα - Η Μεταβίβαση Για την πώληση της κατοικίας στον Άγιο Τύχωνα από την ΜΕΑ προς την Ενάγουσα υπάρχουν δύο αγοραπωλητήρια έγγραφα του 2008 και τα δύο χωρίς συμπληρωμένη την ημερομηνία. Το πρώτο για το ποσό των €256.290,22 (Τεκμ.100) και το δεύτερο για το ποσό των €410.064,35 (Τεκμ.101). Η δεύτερη συμφωνία, αναφέρει η Ενάγουσα, πρέπει να υπογράφηκε την 5.8.2008 που είναι η ημερομηνία που έμβασε το συγκεκριμένο ποσό στο λογαριασμό της ΜΕΑ (Τεκμ.102). Αναφέρεται στη συμφωνία πως ολόκληρο το τίμημα πώλησης ήταν πληρωτέο με την υπογραφή της. Δεν εξήγησε η Ενάγουσα γιατί καταρτίστηκαν δύο συμφωνίες, όμως η καταβολή του μεγαλύτερου ποσού δείχνει ότι αυτή ήταν η τιμή που συμφώνησε. Ότι η Ενάγουσα πλήρωσε €410.064,35, δηλαδή την τιμή πώλησης που αναφερόταν στη συμφωνία Τεκμ.101, είναι παραδεκτό από τον Εναγόμενο 2. Δεν παρουσιάστηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι πληρώθηκε επιπλέον το ποσό των €256.290,22, όπως η Ενάγουσα δικογραφεί. Μαρτύρησε η Ενάγουσα ότι για τη μεταβίβαση στο όνομα της μετέβηκε στο Κτηματολόγιο μαζί με τον Εναγόμενο 2 που ήταν παρών κατά τη μεταβίβαση. Υποστηρίζει ότι απλά ήταν παρούσα. Ο Εναγόμενος 2 είχε κάμει όλες τις διευθετήσεις. Η μεταβίβαση στο όνομα της έγινε από την εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια και οι συμφωνίες που έκαμε με την ΜΕΑ δεν αποκαλύφθηκαν. Πράγματι η μεταβίβαση έγινε από την Chris Themistocleous Building Developers Ltd (Τεκμ.47) και ως τιμή πώλησης αναφέρεται €256.290,22. Σύμφωνα με την εκτίμηση του Κτηματολογίου το ακίνητο, λαμβάνοντας υπόψη και την κατοικία που ήταν κτισμένη σ' αυτό, άξιζε €320.000, το οποίο η Ενάγουσα υπόγραψε ότι αποδέχεται. Ο Εναγόμενος 2 υποστήριξε πως η συμφωνία Τεκμ.100 καταρτίστηκε ώστε να αποκρυβεί από το Κτηματολόγιο η πραγματική τιμή πώλησης του ακινήτου. Αρνείται ότι ήταν παρών κατά τη μεταβίβαση. Η Ενάγουσα παραδέχτηκε πως είχε υπογράψει και αυτή τη συμφωνία διατείνεται όμως πως δεν είδε πως αναγραφόταν το ποσό των €256.290,22. Παρατηρεί το Δικαστήριο ότι η συμφωνία ήταν στα ελληνικά όμως το ποσό ήταν γραμμένο αριθμητικά. Δεν κατάλαβε, ανάφερε η Ενάγουσα, εάν ο υπάλληλος του Κτηματολογίου ανάφερε το ποσό αυτό ως το τίμημα αγορά. Θυμάται ότι πλήρωσε φόρο €18.467 και προμήθεια στον Εναγόμενο 2 €20.496 χωρίς να της δώσει απόδειξη παρά το ότι του είχε ζητήσει. Για την πληρωμή φόρου δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Σε σχέση με την προμήθεια αναφορά γίνεται πιο κάτω. Η ΧΧΧΧ Σωτηρίου (Μ.Υ.5) εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού στον Κλάδο Μεταβιβάσεων και Υποθηκών. Η μεταβίβαση της κατοικίας στον Άγιο Τύχωνα που έγινε στις 13.8.2008 από την Themistocleous προς την Ενάγουσα (βλ. Τεκμ.47) εκτελέστηκε από την Σωτηρίου. Η μεταβίβαση κατέστη εφικτή αφού προηγουμένως αποσύρθηκε επιβάρυνση που υπήρχε προς όφελος της ΜΕΑ (Τεκμ.48). Σύμφωνα με τις καταχωρίσεις η Ενάγουσα ήταν παρούσα. Ανάφερε η Σωτηρίου ότι στους προσερχόμενους για μεταβίβαση ενδιαφερομένους διαβάζεται τι γράφει στη δήλωση μεταβίβασης. Δεν δίδονται οιεσδήποτε εξηγήσεις από πλευράς του Κτηματολογίου. Όταν ο αγοραστής ή ο πωλητής είναι αλλοδαπός η δήλωση μεταβίβασης διαβάζεται, κατά την έκφραση της, στην αγγλική. Εάν ο ενδιαφερόμενος δεν καταλαβαίνει αγγλικά θα πρέπει να εξυπηρετηθεί με μεταφραστή. Όπως ανέφερε η Σωτηρίου «Δεν θα φύγει εάν δεν καταλάβει την πράξη». Στην προκειμένη περίπτωση η Ενάγουσα πρέπει να είχε αντιληφθεί την πράξη. Κατά πόσο αυτό έγινε γιατί αντιλαμβανόταν αγγλικά ή παρουσιάστηκε μεταφραστής προς ικανοποίηση της Σωτηρίου δεν καταγράφεται στη δήλωση. Υπάρχει όμως και ένα άλλο ενδεχόμενο. Εάν ο αγοραστής συνοδεύεται από κύπριο δικηγόρο και ο ίδιος ο αγοραστής δώσει άδεια για να προχωρήσει η μεταβίβαση γιατί του εξήγησε ο δικηγόρος του αυτό γίνεται αποδεχτό από το Κτηματολόγιο. Η Σωτηρίου κρίνεται ως αξιόπιστη μάρτυρας. Από τη μαρτυρία της προκύπτει ότι η Ενάγουσα ήταν παρούσα στο Κτηματολόγιο και ακολουθήθηκαν οι πιο πάνω διαδικασίες. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει τι επακριβώς έγινε, κατά πόσο δηλαδή εξηγήθηκε στην Ενάγουσα η πράξη στα αγγλικά ή με την βοήθεια μεταφραστή στα ρωσικά ή η Ενάγουσα είχε δηλώσει πως η πράξη της είχε εξηγηθεί από τον Εναγόμενο 2. Το Δικαστήριο αποδέχεται την επιμέρους θέση της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος 2 είχε κάμει όλες τις διευθετήσεις και ήταν παρών στο Κτηματολόγιο. Η μεταβίβαση από την Themistocleous προς την Ενάγουσα έγινε την 13.8.2008. Αποκαλύπτεται από το Τεκμ.48 πως το ακίνητο ήταν βεβαρημένο με την ΠΩΕ 1110/2007. Επρόκειτο για το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 28.4.2007 με το οποίο η ΜΕΑ είχε αγοράσει το ακίνητο από τη Themistocleous για Λ.Κ.150.000 πληρώνοντας Λ.Κ.10.000 προκαταβολή. Το αγοραπωλητήριο έγγραφο αποσύρθηκε την 13.8.2008. Ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτευχθεί η μεταβίβαση από την Themistocleous στην Ενάγουσα. Η δήλωση μεταβίβασης έγινε δεκτή η ώρα 12.27 μ.μ. και η απόσυρση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου της ΜΕΑ η ώρα 12.30 μ.μ. Η απόσυρση υπογράφεται από τον Εναγόμενο 2 που συνεπώς ήταν παρών στο Κτηματολόγιο. Σημειώνεται ότι το ποσό των Λ.Κ.150.000 που αναφέρεται στη συμφωνία ημερ. 28.4.2007 αντιστοιχεί με €256.290,22 που είναι το ποσό που αναφέρεται στη συμφωνία Τεκμ.100. Δεν αποκαλύφθηκε η συμφωνία πώλησης από την ΜΕΑ προς την Ενάγουσα και δεν πραγματοποιήθηκε μεταβίβαση από την Themistocleous προς την ΜΕΑ και στη συνέχεια από την ΜΕΑ προς την Ενάγουσα, όπως ήταν η πραγματικότητα των γεγονότων. Αντί τούτου καταρτίστηκε ακυρωτική συμφωνία ημερ. 13.8.2008 (είναι μεταγενέστερη της συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και της ΜΕΑ) μεταξύ της Themistocleous και της ΜΕΑ (Τεκμ.198) που προνοούσε για τη μεταβίβαση στην Ενάγουσα με ιδίους όρους ως η συμφωνία μεταξύ Themistocleous και ΜΕΑ που ακυρωνόταν. Καταδολιεύθηκε το δημόσιο που απώλεσε δικαιώματα και η ΜΕΑ ωφελήθηκε. Οι περιστάσεις καταδεικνύουν και επιβεβαιώνουν εκ νέου ότι ο Εναγόμενος 2 δεν είχε αναστολές προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του. Φαίνεται πως στο ενδιάμεσο η ΜΕΑ είχε πωλήσει το ακίνητο και σε κάποιο άλλο πελάτη του Εναγόμενου 2 με το όνομα ΧΧΧΧ Γεωργίου έναντι της τιμής αγοράς των Λ.Κ.285.000 (€487.013). Η συμφωνία ακυρώθηκε με διευθέτηση μεταξύ τους ώστε το ακίνητο να πωληθεί στην Ενάγουσα. Οι δικηγόροι της Ενάγουσας παραπέμπουν στο Τεκμ.202 στο επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση (ζ) υποδεικνύοντας ότι ο Γεωργίου που είχε πληρώσει όλο το τίμημα αποδέχθηκε να του επιστραφεί μόνο το ποσό που πλήρωσε η Ενάγουσα και να ακυρώσει τη συμφωνία του με τη ΜΕΑ χωρίς άλλη αποζημίωση. Υποδεικνύεται συνεπώς πως η ΜΕΑ δεν είχε να αποζημιώσει τον Γεωργίου με κάποιο επιπλέον ποσό. Όμως προκύπτει και ότι η ΜΕΑ δεν επωφελήθηκε άμεσα από την πράξη της αγοράς από την Ενάγουσα αφού ότι έλαβε το έδωσε στον Γεωργίου. Κατά πόσο ο Γεωργίου ήταν παραπονούμενος ή θα προσέβαλε τη συμφωνία του με την ΜΕΑ και με αυτόν τον τρόπο η ΜΕΑ απαλλάχθηκε ευθυνών δεν μαρτυρήθηκε. Αυτό που αποκαλύπτεται και με ασφάλεια μπορεί να λεχθεί, είναι ότι ο Γεωργίου, όποια και αν ήταν η σχέση του με τη ΜΕΑ ή τον Εναγόμενο 2, είχε πληρώσει πάρα πολλά σε σχέση με την πραγματική αξία του ακινήτου. Εν κατακλείδι, η Ενάγουσα αγόρασε την κατοικία στον ΄Αγιο Τύχωνα πληρώνοντας την 5.8.2008 €410.064,35 στη ΜΕΑ που δεν ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια και τα δικαιώματα της εδράζονταν επί πωλητηρίου εγγράφου που είχε κατατεθειμένο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Η ΜΕΑ είχε πληρώσει μέχρι τότε μόνο Λ.Κ.10.000 έναντι της τιμής των Λ.Κ.150.000 (€256.290) που την είχε αγοράσει την 28.3.2007 παρόλο που είχε εισπράξει από το Γεωργίου ΛΚ285.000. Η μεταβίβαση στο όνομα της Ενάγουσας έγινε την 13.8.2008 και για έστω 8 ημέρες η Ενάγουσα ήταν εκτεθειμένη. Όσον αφορά το ποσό ήταν κατά €153.774,35 μεγαλύτερο από αυτό στο οποίο συμφώνησε να το αγοράσει η ΜΕΑ 17 μήνες προηγουμένως και κατά €90.064,35 μεγαλύτερο από την αξία των €320.000 που εκτιμήθηκε από το Κτηματολόγιο κατά τη μεταβίβαση. Η ακυρωτική συμφωνία ημερ. 13.8.2008 προνοούσε ότι η Themistocleous θα μεταβίβαζε στην Ενάγουσα με ιδίους όρους όπως εμπεριέχονταν στη συμφωνία της με τη ΜΕΑ. Τη διαφορά στις δύο τιμές επωφελήθηκε η ΜΕΑ. Η Themistocleous έλαβε μόνο το ποσό των €256.290,22. Συμφέρον στην απόκρυψη της πραγματικής τιμής είχε η ΜΕΑ που μόλις την 2.5.2011 δήλωσε το κέρδος της από την πράξη στις φορολογικές αρχές (Τεκμ. 197) και όχι η Themistocleous όπως υποστήριξε ο Εναγόμενος 2. Η Ενάγουσα πλήρωσε για την κατοικία στον Άγιο Τύχωνα την 5.8.2008 €410.064,35 ενώ η ΜΕΑ την είχε αγοράσει την 28.4.2007 για το ποσό των ΛΚ150.000 (€256.290,22). Είχε μεταξύ των δύο πράξεων μεσολαβήσει χρόνος 15 μηνών, όμως η αύξηση στην τιμή κατά 60% φαντάζει μεγάλη. Δεν μαρτυρήθηκε αλλά ίσως η ΜΕΑ να είχε αγοράσει την κατοικία παρά τιμής. Ακόμα και έτσι ή και αν η αξία αυξήθηκε στο μεσοδιάστημα στις €320.000, η τιμή των €410.064,35 δεν δικαιολογείται. (iii) Οι Οικοδομικές Εργασίες στην Κατοικία Ανάφερε η Ενάγουσα ότι η κατοικία ήταν μικρή και ατέλειωτη και δεν την ικανοποιούσε. Ούτε ήθελε να έχει πάρε δώσε με εργολάβους. Αποδέχθηκε να την αγοράσει κατόπιν διαβεβαιώσεων του Εναγόμενου 2 ότι η ΜΕΑ θα κατασκεύαζε μέσα σε λίγους μήνες ό,τι χρειαζόταν. Την διαβεβαίωσε ακόμα ότι έκθεση εκτιμητή που είχε, καταδείκνυε ότι μόνο η γη άξιζε περισσότερο από το τίμημα πώλησης και ότι σύντομα η πολεοδομική ζώνη θα άλλαζε και θα μπορούσε να αναγείρει και δεύτερη κατοικία στο ακίνητο. Μετά την αγορά της κατοικίας συμφώνησε με την ΜΕΑ να της κατασκευάσει μια πισίνα, διάφορους τοίχους αντιστήριξης και άλλες εργασίες κήπου. Παρουσιάζονται αναλυτικά σε έγγραφο χωρίς ημερομηνία, τιτλοφορούμενο «Cost for building works - house in Ayios Tychonas» (Τεκμ.103) που ο Εναγόμενος 2 της παρέδωσε. Έναντι των εξόδων, την 27.8.2008 η Ενάγουσα έμβασε το ποσό των Δολ. Αμερ. 220.000 στο λογαριασμό πελατών του Εναγόμενου 2 (Τεκμ.104 και 105). Η ΜΕΑ εξέδωσε απόδειξη για το ποσό ως προκαταβολή για την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών. Στο Τεκμ.103 καταγράφονται τα έξοδα των εργασιών ως €148.450 που αντιστοιχούσε με Δολ. Αμερ. 220.000 (βλ. Τεκμ.105). Πιο κάτω αναφερόταν το ποσό των €51.005,25 συμφώνως της συμφωνίας ακύρωσης και στη συνέχεια ότι είχαν ήδη πληρωθεί, προφανώς εννοείτο από την ΜΕΑ €38.613. Αναφερόταν ακόμα ότι θα απαιτούνταν άλλες περίπου €185.000 για τις υπόλοιπες εργασίες που ήθελε η Ενάγουσα και δεν μπορούσαν να υπολογιστούν επακριβώς. Η πισίνα συμφωνήθηκε ότι θα ήταν με κεραμικά και υπερχείλιση, όμως, αναφέρει η Ενάγουσα, η ΜΕΑ ανέθεσε στην εταιρεία Saratoga την κατασκευή πισίνας με επένδυση PVC με συνολικό κόστος €28.000. Η ΜΕΑ δεν τήρησε τα συμφωνηθέντα και αρχές του Οκτωβρίου του 2009 ο Εναγόμενος 2 ανάφερε στην Ενάγουσα ότι είχε πέσει έξω στους υπολογισμούς του και δεν μπορούσε να ανταποκριθεί. Καταρτίστηκε νέα συμφωνία για την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών ημερ. 5.10.2009 (Τεκμ.108). Προνοούσε για κόστος €360.000. Καταβλήθηκαν από την Ενάγουσα άλλες €195.000 (Τεκμ.109). Όπως η ίδια αναφέρει πλήρωσε €343.450, λαμβανομένου δε υπόψη και των €51.005,25 από το υπόλοιπο της προκαταβολής για την κατοικία της XXXXX συνολικά €394.455,25 (€148.450 συν €195.000 συν €51.005,25). Η ΜΕΑ και πάλι δεν ανταποκρίθηκε. Ο χρόνος των έξι μηνών που προβλεπόταν στη συμφωνία ημερ. 5.10.2009 είχε παρέλθει, οπόταν η Ενάγουσα ανέθεσε σε πολιτικό μηχανικό την ετοιμασία έκθεσης πραγματογνωμοσύνης. Ο ΧΧΧΧ Ευλογημένος (Μ.Ε.3) είναι πολιτικός μηχανικός. Έχει για λογαριασμό της Ενάγουσας ετοιμάσει Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης ημερ. 22.9.2010 (Τεκμ.45) σε σχέση με την κατοικία στον Άγιο Τύχωνα. Καταμετρώντας ποσότητες και λαμβάνοντας υπόψη κανονικές τιμές μονάδος κατέληξε ότι οι εργασίες που έγιναν στο ακίνητο από το Φθινόπωρο του 2008 ήταν αξίας €38.037 στην κατοικία και €129.553 στον περιβάλλοντα χώρο για εκσκαφές, τοίχους αντιστήριξης και τοίχους από ογκόλιθους. Δημιουργήθηκαν μεγάλες υψομετρικές διαφορές, επικίνδυνες για την ίδια την κατοικία, ενώ μέρος τοίχου αντιστήριξης ανεγέρθηκε εντός του χώρου που καλύπτεται από ρυμοτομία. Κάποιοι άλλοι τοίχοι αντιστήριξης που σημειώνονται είναι επικίνδυνοι και πρέπει να κατεδαφιστούν, όπως και οι τοίχοι από ογκόλιθους. Αυτές οι κατασκευές όχι μόνο δεν έχουν αξία, αλλά θα πρέπει να κατεδαφιστούν με κόστος €32.000. Ο Ευλογημένος εκπόνησε αποτύπωση του τεμαχίου με τις κατασκευές που υπήρχαν κατά την 1.9.2010 όπου φαίνεται καθαρά η παρέμβαση. Οι εξωτερικές κατασκευές που θα παραμείνουν κοστολογούνται σε €72.719 που μαζί με την αξία των εργασιών στην κατοικία ανέρχονται σε €110.756. Ο Ευλογημένος επισκέφθηκε το ακίνητο και την 16.3.2018 και φωτογράφησε σημεία κατάρρευσης στους τοίχους αντιστήριξης. Η κατοικία είναι εγκαταλελειμμένη στην κατάσταση που ήταν το 2010. Οι τοίχοι από ογκόλιθους δεν επιδέχονται επιδιορθώσεις. Ο ίδιος είχε εκτιμήσει ότι δεν θα άντεχαν και, όπως αναφέρει, επιβεβαιώθηκε. Καταλογίζει ο Ευλογημένος ευθύνη στην MEA γιατί σύμφωνα με συμφωνία ημερ. 5.10.2009 που του παρουσιάστηκε από την Ενάγουσα ήταν η MEA που είχε αναλάβει την κατασκευή των τοίχων αντιστήριξης. Δεν αμφισβητήθηκαν οι εκτιμήσεις του Ευλογημένου ως προς τις αξίες. Ό,τι αμφισβητήθηκε ήταν ότι επρόκειτο για έργα που διεκπεραιώθηκαν από τον Οκτώβριο του 2010 και μετά και ότι κατασκευαστής ήταν η MEA. Στη συμφωνία ημερ. 7.9.2009 που κατάρτισε ο Εναγόμενος 2 αναφερόνταν ότι είχαν δαπανηθεί €120.819. Η διαφορά ήταν ότι στη συμφωνία αναφερόταν ότι η Ενάγουσα είχε πληρώσει €249.819. Είναι πολύ παράξενο κάποιος να πληρώνει προκαταβολικά €249.819 για εργασίες αξίας €120.819. Όμως, ο Εναγόμενος 2 δεν επέστρεψε τη διαφορά των €129.000 στην Ενάγουσα. Αντίθετα η Ενάγουσα φέρεται να πλήρωσε το επιπλέον ποσό των €38.170 για να αγοράσει επιπλέον μερίδια στο ακίνητο στην Παρεκκλησιά. Στις €249.819 περιλαμβάνονται οι €148.450, προφανώς και οι €51.005,25 και κάποιες άλλες €50.000. Όμως, μετά τις 7.9.2009 η Ενάγουσα πλήρωσε επιπλέον €60.000 την 5.10.2009, άλλες €60.000 την 10.11.2009, άλλες €60.000 την 23.12.2009 και €15.000 την 26.4.2010. Ο ΧΧΧΧ Καραολίδης (Μ.Ε.6) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.64) είναι πολιτικός μηχανικός. Ο Εναγόμενος 2 ζήτησε τις υπηρεσίες του αρχές του 2009 αναφορικά με την κατοικία στον Άγιο Τύχωνα. Όπως του εξήγησε την είχε πωλήσει σε μια ρωσίδα που ήθελε να κάμει αλλαγές. Ο Καραολίδης ετοίμασε σχέδια ως οι οδηγίες του Εναγόμενου 2 και αφού ο Εναγόμενος 2 του τα επέστρεψε υπογραμμένα από τη ρωσίδα τα υπόβαλε στην αρμόδια αρχή για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας. Πριν την εξασφάλιση της άδειας ο Εναγόμενος 2 είχε προχωρήσει σε κάποιες εργασίες χωρίς την έγκριση του. Στη συνέχεια πάλι με οδηγίες του Εναγόμενου 2 ετοίμασε περαιτέρω σχέδια για άδεια οικοδομής αλλά ο Εναγόμενος 2 αρνείτο να τον πληρώσει. Η βασική θέση του Καραολίδη ήταν ότι οδηγίες λάμβανε από τον Εναγόμενο 2 και ότι την Ενάγουσα δεν θυμάται να συνάντησε ποτέ. Οι αποδείξεις για την αμοιβή του εκδόθηκαν στο όνομα της κατ' εντολή του Εναγόμενου 2. Την ενυπόγραφη γραπτή εντολή της Ενάγουσας για την ετοιμασία σχεδίων ημερ. 29.4.2009 (Τεκμ.68) του προσκόμισε ο Εναγόμενος 2. Ο Καραολίδης είπε αρχικά πως πρώτα έλαβε την γραπτή εντολή και μετά άρχισε να εργάζεται. Αυτό δεν είναι ορθό. Άλλωστε στα σχέδια του αναφέρεται «Μάρτιος 2009» που ήταν ο χρόνος που άρχισε την εκπόνηση τους. Παραδέχτηκε στη συνέχεια πως είχε αρχίσει πριν λάβει τη γραπτή εντολή. Η γραπτή εντολή ανάφερε πρέπει να καταχωρείται με την υποβολή των σχεδίων, οπόταν άρχισε την εργασία του και την ζήτησε όταν θα τα υπόβαλλε στην αρμόδια αρχή. Η τελευταία από τις τρεις αποδείξεις είσπραξης των Ντίνος Καραολίδης & Συνεργάτες που παρουσιάστηκαν, ημερ. 29.1.2010 (Τεκμ.72) είναι εξοφλητική. Υποστήριξε ο Καραολίδης, που έχει αξίωση εναντίον του Εναγόμενου 2 για απλήρωτη αμοιβή, πως μετά του ανατέθηκε και άλλη εργασία που έμεινε απλήρωτη. Αυτό έγινε χωρίς άλλη γραπτή εντολή και ήταν για βοηθητικές οικοδομές κοντά στην πισίνα. Σε σχέδιο του Καραολίδη που παρουσιάστηκε (Τεκμ.73) φαίνεται ένας τοίχος αντιστήριξης να παρεμβαίνει στο χώρο της ρυμοτομίας. Πρόκειται για μια γωνιά σε σχήμα τριγώνου. Ήταν η θέση του Καραολίδη πως υφίστατο επιτόπου η επέμβαση, ήταν δηλαδή κατασκευασμένος ο τοίχος και τον αποτύπωσε στο σχέδιο. Οι Ντίνος Καραολίδης & Συνεργάτες εξέδωσαν δύο κοστολογήσεις εκτελεσθείσας εργασίας αμφότερες ημερ. 29.4.2009. Η πρώτη απευθύνεται προς την ΜΕΑ και πιστοποιεί συνολικό κόστος εργασιών €98.400 (Τεκμ.75). Η δεύτερη απευθύνεται προς τον Εναγόμενο 2 και πιστοποιεί συνολικό κόστος εργασιών €113.100. Καταγράφεται στη δεύτερη ότι το πλακόστρωτο από φυσική πέτρα ήταν 385 τ.μ. αντί 140 τ.μ. που καταγράφεται στην πρώτη (Τεκμ.74). Ο Καραολίδης ανάφερε πως θα του είπε ο Εναγόμενος 2 ότι έγιναν κάποιες δουλειές παραπάνω, ενώ στη συνέχεια εξέφρασε βεβαιότητα ότι επισκέφθηκε το εργοτάξιο και μέτρησε το πλακόστρωτο. Τη δεύτερη κοστολόγηση απεύθυνε προς τον Εναγόμενο 2 και όχι προς την ΜΕΑ γιατί έτσι του ζήτησε ο Εναγόμενος 2. Σε κάθε περίπτωση δεν έδωσε νέα ημερομηνία στη δεύτερη κοστολόγηση, χρησιμοποιώντας την ημερομηνία της πρώτης. Το Δικαστήριο προσέγγισε με επιφυλακτικότητα τη μαρτυρία του Καραολίδη. Το τελευταίο ζήτημα με τις δύο κοστολογήσεις αφήνει υποψίες στο Δικαστήριο ότι ίσως ο Καραολίδης να συνέδραμε τον Εναγόμενο 2 για να εξαπατήσει τη Ενάγουσα. Το αδιάσειστο όμως συμπέρασμα στη βάση των κοστολογήσεων είναι ότι πελάτης του Καραολίδη δεν ήταν η Ενάγουσα. Προδήλως ήταν η ΜΕΑ και γι' αυτό, σε ανύποπτο χρόνο, εξέδωσε την πρώτη κοστολόγηση στο όνομα της. Στη συνέχεια ο Εναγόμενος 2 ζήτησε νέα κοστολόγηση στο όνομα του, προφανώς για να μην αποκαλύπτεται η εμπλοκή της ΜΕΑ, αλλά του Εναγόμενου 2 προσωπικά. Ο ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Τούμπας (Μ.Υ.18) είναι εργολάβος οικοδομών και εργάζεται ως Κύπρος Τούμπας Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ. Μαρτύρησε ότι από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι και τα τέλη Δεκεμβρίου του 2009 έκαμε εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης στην αποπερατωμένη κατοικία στον Άγιο Τύχωνα. Η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος 2 του είπαν τι εργασίες ήθελαν και έκανε προσφορά. Ο Τούμπας δεν μιλά αγγλικά. Ακολούθησε άλλη συνάντηση στο εργοτάξιο μεταξύ του, του Εναγόμενου 2 και του Καρολίδη χωρίς την παρουσία της Ενάγουσας. Τον Τούμπα πλήρωνε ο Εναγόμενος 2. Ήταν η θέση του Τούμπα ότι εργάστηκε ακολουθώντας σχέδια του Καρολίδη. Όταν τέθηκε υπόψη του κατά την αντεξέταση ένορκη δήλωση ημερ. 20.9.2012 που είχε ορκιστεί τα πλαίσια διαδικασίας αίτησης στην παρούσα αγωγή (Τεκμ.205) επεξήγησε πως τις εσωτερικές εργασίες στην κατοικία διεκπεραίωσε χωρίς σχέδια και χωρίς άδεια οικοδομής για μετατροπές γιατί, όπως του είχε αναφέρει η Ενάγουσα που είχε συμβουλευτεί αρχιτέκτονα, δεν απαιτείτο. Σχέδια του Καραολίδη του παραδόθηκαν τον Φεβρουάριο του 2010 αναφορικά με εξωτερικές εργασίες. Ωστόσο, ο Καραολίδης επέβλεπε τις εσωτερικές εργασίες στην κατοικία από τον Οκτώβριο του 2008. Ο Τούμπας είχε κάμει και κάποιες εξωτερικές εργασίες στην κατοικία το 2007 με εντολή του Εναγόμενου 2. Τότε η κατοικία ανήκε σε τρίτο πρόσωπο. Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τη θέση του Τούμπα ότι η Ενάγουσα του ανάφερε αυτά που της αποδίδει. Επρόκειτο για δικαιολογία της τελευταίας στιγμής. Κατά τα λοιπά, η μαρτυρία του επιβεβαιώνει την κοινή θέση για την εμπλοκή του Εναγόμενου 2 χωρίς στοιχεία που να καταδεικνύουν τον ακριβή του ρόλο, κατά πόσο δηλαδή εκπροσωπούσε τη ΜΕΑ που είχε αναλάβει τις οικοδομικές εργασίες ή την Ενάγουσα ως φίλος ή εραστής. Ο ΧΧΧΧ Γαβριήλ (Μ.Ε.11) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.171) είναι πελεκάνος εμπορευόμενος ως Massif Wooden Doors & Windows Ltd. Τον Δεκέμβριο του 2009 ο Εναγόμενος 2 του ζήτησε να του υποβάλει προσφορά ξύλινων πορτοπαραθύρων για την κατοικία στον Άγιο Τύχωνα που είχε πωλήσει σε μια πελάτισσα του και ένα διαμέρισμα που ανήκε στη θυγατέρα του. Η εργασία συμφωνήθηκε και τα πορτοπαράθυρα ετοιμάστηκαν. Τοποθετήθηκαν στο διαμέρισμα ενώ σε σχέση με την κατοικία ο Εναγόμενος 2 του ανέφερε ότι είχε προκύψει κάποιο ζήτημα με την πελάτισσα του και να αναμένει. Στη συνέχεια τον πληροφόρησε ότι δεν θα τοποθετούνταν στον Άγιο Τύχωνα και πως θα εξέταζε την προοπτική να τοποθετηθούν σε κάποια άλλη κατοικία. Αυτό θα ήταν δύσκολο, ανάφερε ο Γαβριήλ γιατί κατασκευάστηκαν σε διαστάσεις για τη συγκεκριμένη κατοικία. Όταν ο Γαβριήλ, αφότου πέρασαν μήνες, ζήτησε με επιστολή της Massif ημερ. 11.2.2011 (Τεκμ.173) το υπόλοιπο, ο Εναγόμενος 2 με επιστολή του ημερ. 22.2.2011 (Τεκμ.174) επικαλέστηκε ότι η συμφωνία τους είχε τερματιστεί προ πολλού λόγω καθυστέρησης στην κατασκευή των πορτοπαραθύρων και ζήτησε επιστροφή κάποιου ποσού. Κατά την αντεξέταση του Γαβριήλ τέθηκε υπόψη του μαρτυρία που είχε δώσει στην αγωγή που καταχώρισε εναντίον του Εναγόμενου 2. Αποδέχτηκε ο Γαβριήλ ότι είχε πει πως τον επισκέφθηκε και η ξένη ιδιοκτήτρια μαζί με τον Εναγόμενο 2. Στην ερώτηση ότι εκείνη του ζήτησε να κατασκευάσει τα πορτοπαράθυρα είχε απαντήσει ότι ο λόγος της επίσκεψης της ήταν να δει το χρώμα και την ποιότητα της δουλειά του. Σε υποβολή ότι ο Εναγόμενος 2 μεσολαβούσε επειδή είχε πωλήσει την κατοικία στην ξένη απάντησε ότι συμφωνούσε. Στην παρούσα διαδικασία υποβλήθηκε στον Γαβριήλ ότι δεν είπε την αλήθεια, όμως δεν του τέθηκε η θέση ότι η συμφωνία του ήταν με την Ενάγουσα και όχι τον Εναγόμενο 2. Σε κάθε περίπτωση το περιεχόμενο της επιστολής του Εναγόμενου 2 ημερ. 22.2.2011 δεν αφήνει περιθώριο για τέτοια εκδοχή. Είναι ξεκάθαρο ότι ο Εναγόμενος 2 αναφέρεται σε προσωπική του συμφωνία με την Massif. Άλλωστε η σχετική απόδειξη για τις €25.000 που είχαν καταβληθεί στην Massif εκδόθηκε στο όνομα του Εναγόμενου 2 και το ποσό είχε πληρωθεί με επιταγή από το λογαριασμό πελατών του Εναγόμενου 2 (Τεκμ.172). Ο Γαβριήλ έκαμε εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται δεκτή στην ολότητα της. Η βασική του θέση στην έκταση που ενδιαφέρει την παρούσα αγωγή επιβεβαιώνεται από την επιστολή του ιδίου του Εναγόμενου 2. Από τη δοσοληψία αυτή προκύπτουν τα εξής ενδιαφέροντα. Ο Εναγόμενος 2 πλήρωσε στην Massif €25.000 από τις οποίες €20.975 αφορούσαν την επίδικη κατοικία. Όταν τα πράγματα στράβωσαν με την επιστολή του ισχυριζόταν ότι οι εργασίες στο διαμέρισμα της θυγατέρας του είχαν εξοφληθεί και ότι συνεπώς μόνο €13.500 ήταν η προκαταβολή για τις εργασίες στην επίδικη κατοικία. Ο πρόδηλος λόγος ήταν για να μην υπάρχει αξίωση σε σχέση με το διαμέρισμα της θυγατέρας του. Όμως στις συμφωνίες Τεκμ.145, 148 και 149 που συνέταξε μεταξύ της ΜΕΑ και της Ενάγουσας και αφορούσαν τις οικοδομικές εργασίες στην κατοικία παρουσίαζε στην Ενάγουσα ότι €25.000 είχαν πληρωθεί ως προκαταβολή για τις εργασίες της κατοικίας στον Άγιο Τύχωνα. Αυτό ήταν αναληθές και σκοπό είχε να καταδείξει στην Ενάγουσα ότι ολόκληρο το ποσό των €25.000 είχε καταβληθεί για δικούς της σκοπούς. Αντίθετα ενήργησε όταν αντιμετώπισε την αξίωση της Massif. Η αλήθεια ήταν στη μέση όπως μαρτυρήθηκε από τον Γαβριήλ. Η συμπεριφορά του Εναγόμενου 2 στο επιμέρους ζήτημα επιβεβαιώνει τις προαναφερθείσες εκτιμήσεις του Δικαστηρίου αναφορικά με το χαρακτήρα και την εντιμότητα του και εύλογα γεννά ερωτηματικά στην Ενάγουσα αναφορικά και με άλλες πληρωμές σε σχέση με τις εργασίες στην κατοικία. Ο ΧΧΧΧ Φιλίππου (Μ.Ε.7) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.76) είναι πολιτικός μηχανικός. Αρχές του 2010 κάποιος εργολάβος του ανάφερε ότι κάποιος δικηγόρος ζητούσε τις υπηρεσίες του. Τον Εναγόμενο 2 επισκέφθηκε στο γραφείο του. Ο Εναγόμενος 2 του ζήτησε να ετοιμάσει κατασκευαστικά σχέδια για τις μετατροπές στην κατοικία στον Άγιο Τύχωνα. Παρέδωσε τα σχέδια που ετοίμασε στο Εναγόμενο 2, χωρίς να φαίνεται το όνομα του ως δημιουργού σε αυτά, όπως του το ζήτησε ο Εναγόμενος 2. Τον Μάϊο του 2010 επικοινώνησε μαζί του η Ενάγουσα και του συστήθηκε ως η ιδιοκτήτρια της κατοικίας. Την συνάντησε. Αντιλήφθηκε ότι δεν ήταν ευχαριστημένη από τις εργασίες που είχε αναλάβει ο Εναγόμενος 2 και ήθελε να συνεχίσει μόνη της. Του ζήτησε να ετοιμάσει πιο λεπτομερή σχέδια και της παρέδωσε γραπτή προσφορά ημερ. 28.5.2010 την οποία η Ενάγουσα αποδέχθηκε υπογράφοντας την. Στη συνέχεια του ζήτησε να καταθέσει σχέδια για σκοπούς εξασφάλισης πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής. Συμφώνησαν να ετοιμάσει τα περαιτέρω σχέδια που χρειάζονταν. Ο Φιλίππου αποτάθηκε στις αρμόδιες αρχές για να διαπιστώσει ότι υπήρχαν πολλές ανωμαλίες, όπως ανάφερε, και ρυμοτομία εντός της οποίας υπήρχαν κατασκευασμένα κτίσματα. Πληροφόρησε σχετικά την Ενάγουσα και ζήτησε να αποσυρθεί, όπως και έγινε. Ήταν περίπου ενάμιση μήνα μετά που ανέλαβε. Η Υπεράσπιση παρουσίασε ένα σχέδιο του Φιλίππου όπου φαίνεται το όνομα του (Τεκμ.80). Εξήγησε ο Φιλίππου πως αυτό είναι ένα από τα σχέδια που έγινε μετά. Ο Φιλίππου αρνήθηκε υποβολή ότι ήταν η Ενάγουσα που του σύστησε τον Εναγόμενο 2 ως ενδιαφερόμενο, αναφέροντας ότι ήταν κάποιος εργολάβος, γνωστός του πατέρα του. Ο Φιλίππου έκαμε εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεχτή στην ολότητα της. (
3. iv)Η Νομική Πτυχή των Συμφωνιών για τις Οικοδομικές Εργασίες Ότι η ΜΕΑ δεν ήταν εγγεγραμμένος εργολήπτης είναι κοινό έδαφος. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι δεν αρνούνται την συνομολόγηση της συμφωνίας ημερ. 5.10.2009 (Τεκμ.108) μεταξύ της Ενάγουσας και της MEA. Εκείνο που αρνούνται είναι πως με αυτή η MEA ανέλαβε τη διεκπεραίωση οικοδομικών εργασιών υποστηρίζοντας ότι αυτό που ανέλαβε ήταν υπηρεσία διαμεσολαβητή προς ανάθεση των εργασιών σε εγκεκριμένους εργολήπτες. Το Δικαστήριο απορρίπτει τη θέση των Εναγομένων. Έχει ήδη διαπιστωθεί ότι η ΜΕΑ και ο Εναγόμενος 2 συναλλάττονταν με τρίτα πρόσωπα για το έργο και όχι ως αντιπρόσωποι της Ενάγουσας. Η συμφωνία που είναι στην αγγλική τιτλοφορείται «Agreement for Execution of Construction Works .» δηλαδή «Συμφωνία για την Εκτέλεση Οικοδομικών Εργασιών .» και παρόλο που περιγράφονται οι εργασίες χωρίς να αναφέρεται ρητά ότι θα διεκπεραιωθούν από την MEA, στον όρο 14 αναφέρεται ότι η MEA δίδει εγγύηση τριών ετών νοουμένου ότι υπάρχει μαρτυρία ότι ελαττωματικές εργασίες προκλήθηκαν από δική της αμέλεια. Ο τίτλος της συμφωνίας υποδηλώνει ότι η ΜΕΑ ανέλαβε την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών και όχι κάτι άλλο, η δε παραχώρηση εγγύησης και μάλιστα συνδεδεμένης με αμέλεια της ΜΕΑ, επιβεβαιώνει ότι αυτό που η ΜΕΑ ανέλαβε ήταν να διεκπεραιώσει τις εργασίες και να είναι υπόλογη αν ήταν αμελής. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα έπρεπε να εκτελεστούν από δικό της προσωπικό, που το Δικαστήριο αποδέχεται ότι δεν είχε. Περαιτέρω, παρουσιάστηκε δέσμη πολλών αποδείξεων, τιμολογίων και άλλων εγγράφων (Τεκμ.201) που εκδόθηκαν προς την ΜΕΑ ή τον Εναγόμενο 2 σε σχέση με υλικά και προσφερθείσες υπηρεσίες σε σχέση με τις εργασίες στην κατοικία στον Άγιο Τύχωνα, που ανατρέπουν τη θέση της υπεράσπισης ότι ο Εναγόμενος 2 ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της Ενάγουσας και διαμεσολαβητής για την ανάθεση των εργασιών. Σε τέτοια περίπτωση οι αποδείξεις θα έπρεπε να εκδίδονταν στο όνομα της Ενάγουσας ως του κυρίου και όχι στο όνομα του αντιπροσώπου. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τη συμφωνία με την εταιρεία Saratoga για την κατασκευή της πισίνας (Τεκμ.107). Ακόμα, στο Τεκμ.103 αναφέρεται ότι το ποσό των €51,005, που προερχόταν από την ακυρωτική συμφωνία ημερ. 29.8.2008, θα χρησιμοποιείτο από την ΜΕΑ για οικοδομικές εργασίες, ενώ στο Τεκμ.106 που είναι απόδειξη ημερ. 29.8.2008 της ΜΕΑ για την είσπραξη των Δολ. Αμερ. 220.000 αναφέρεται ότι αυτό ήταν προκαταβολή για την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών (down payment for execution of building works). Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι με τη συμφωνία ημερ. 5.10.2009 η ΜΕΑ ανέλαβε την εκτέλεση οικοδομικού έργου το οποίο νόμιμα μπορούσε να εκτελέσει μόνο εγγεγραμμένος εργολήπτης, που παραδεχτά η ΜΕΑ δεν ήταν. Το άρθρο 24(δ) των περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμων του 2001 και 2004, όπως ίσχυε κατά τους ουσιώδεις χρόνους, προνοεί ότι απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο που δεν είναι εγγεγραµµένος εργολήπτης σύµφωνα µε τις πρόνοιες του Νόµου να αναλαµβάνει ή να εκτελεί οικοδοµικό ή τεχνικό έργο είτε για δικό του λογαριασµό ή για λογαριασµό άλλου. Προκύπτει πως και οι δικηγόροι των Εναγομένων αποδέχονται στη γραπτή τους αγόρευση ότι ως εκ τούτου η συμφωνία ημερ. 5.10.2009 ήταν παράνομη. Παραπέμπουν στην Χριστοφή κ.ά ν. Φετοκάκη

(2009)1 (Β ) Α.Α.Δ. 1208, 1214, όπου αναφέρεται ότι αυτό που έχει σημασία είναι αυτός που αναλαμβάνει την εκτέλεση οικοδομικού έργου για το οποίο χρειάζεται εγγεγραμμένος εργολήπτης να είναι τέτοιος και πως δεν διαφοροποιείται η ουσία εάν στη συνέχεια αυτός που αναλαμβάνει διορίζει εγγεγραμμένο εργολήπτη για να διεκπεραιώσει τις εργασίες. Έτσι, ακόμα και αν όλες οι οικοδομικές εργασίες εκτελέστηκαν από την Κύπρος Τούμπας Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ και αυτή ήταν εγγεγραμμένος εργολήπτης, η συμφωνία ημερ. 5.10.2009 θα ήταν και πάλι παράνομη. Η θέση που προωθούν με την αγόρευση τους οι δικηγόροι των Εναγομένων είναι πως η Ενάγουσα δεν δικαιούται σε οποιαδήποτε θεραπεία ως αποτέλεσμα της παρανομίας αφενός γιατί γνώριζε ότι η ΜΕΑ δεν ήταν εγγεγραμμένος εργολήπτης και αφετέρου γιατί δεν υφίσταντο οι σχετικές άδειες από την αρμόδια αρχή για την εκτέλεση των εργασιών που συμφωνήθηκαν, ζήτημα που αφορούσε την ίδια ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου μέσα στο οποίο εκτελέστηκαν οι εργασίες και που είχε υπογράψει τα αρχιτεκτονικά σχέδια που θα υποβάλλονταν για τις άδειες. Αναφορικά με το γεγονός ότι δεν υφίσταντο οι σχετικές άδειες από την αρμόδια αρχή για την εκτέλεση των εργασιών που συμφωνήθηκαν, είναι η θέση των δικηγόρων των Εναγόμενων πως το ζήτημα θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα εφόσον προέκυψε από τη μαρτυρία και παρά το γεγονός πως δεν εγείρεται στη δικογραφία. Όπως αναφέρεται στην Ιωάννου κ.ά ν. Μουσκάλλη κ.ά

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1595, 1600, η αυτεπάγγελτη εξέταση από το Δικαστήριο παρανομίας που παρουσιάζεται ενώπιον του αποτελεί δικαστικό καθήκον, το οποίο απορρέει από την εγγενή φύση της λειτουργίας του ως φύλακας της εφαρμογής του νόμου, που είναι ο πυρήνας της δικαστικής λειτουργίας. Στην Ayia Napa Nissi κ.ά ν. Παπάμιχαηλ

(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 549, σημειώνεται ότι σύμφωνα με τη Δ.19, θ.13 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ο διάδικος ο οποίος θέλει να εγείρει την παρανομία ως υπεράσπιση πρέπει να αναφέρει στις έγγραφες προτάσεις του τα γεγονότα που δεικνύουν την παρανομία. Το Δικαστήριο μπορεί αυτεπάγγελτα να εξετάσει ζήτημα παρανομίας, μόνο όταν αυτή είναι πρόδηλη στη σύμβαση (βλ. ακόμα Χρίστου ν. S.D. Clinic Co Ltd

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 2039, 2042). Στην προκειμένη περίπτωση η παρανομία την οποία οι Εναγόμενοι επικαλούνται, δηλαδή η απουσία αδειών, δεν ήταν πρόδηλη στη σύμβαση. Παρανομία θα μπορούσε να προκύψει κατά την εφαρμογή της σύμβασης, εφόσον υλοποιούνταν αναληφθείσες οικοδομικές εργασίες για τις οποίες προαπαιτείτο άδεια οικοδομής χωρίς να υφίσταται τέτοια. Όπως παρανομία τέτοια θα μπορούσε να προκύψει ακόμα και αν υφίσταντο άδειες, αλλά οι οικοδομικές εργασίες εκφεύγαν των πλαισίων τους. Εκείνο που ενδιαφέρει είναι κατά πόσο κατά το χρόνο της συνομολόγησης της συμφωνίας ημερ. 5.10.2009 διαπιστώνεται παρανομία. Τέτοια διαπίστωση θα καθιστούσε τη συμφωνία παράνομη και εξ υπαρχής άκυρη (βλ. Πισιάρας κ.α. ν. Μιχαηλίδη κ.α.

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 817). Αναφορικά με τη γνώση της Ενάγουσας ότι η ΜΕΑ δεν ήταν εγγεγραμμένος εργολήπτης βασίζονται σε διατύπωση της ότι δεν ήθελε να έχει πάρε δώσε με εργολάβους. Το άρθρο 25 των Νόμων προνοεί ότι «Κανένας δεν µπορεί να αναθέτει σε ή να επιτρέπει την εκτέλεση οποιουδήποτε οικοδοµικού ή και τεχνικού έργου από πρόσ