ΚΟΥΒΑΣ ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αιτ. Έφεσης: 258/2019, 18/10/2019

(3)του Νόμου και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του αιτητή ο οποίος αναφέρεται στα γεγονότα που την περιβάλουν. Από την άλλη η καθ' ης η αίτηση (από τώρα θα καλείται η συνεργατική) φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και προβάλει μεταξύ άλλων ότι ειδοποιήσεις επιδόθηκαν δεόντως, πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις ως επίσης δεν υφίσταται αντισυνταγματικότητα του συγκεκριμένου άρθρου. Η δε ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας ΧΧΧ Αγά, στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα που την περιβάλουν. 3. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Τα γεγονότα που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση όπως εκτίθενται από τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις έχουν ως ακολούθως: (α) Η συνεργατική στις 06.08.2008 παραχώρησε στον αιτητή δάνειο ύψους €200.000,00 και ο τελευταίος για περαιτέρω εξασφάλιση παραχώρησε προς όφελος της συνεργατικής την υποθήκη με αρ. ΥΧΧΧ/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού (βλ. Τεκ. 1 της αίτησης). (β) Στις 27.11.2012 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση υπέρ της συνεργατικής και εναντίον του αιτητή για το ποσό των €228.970,92 πλέον τόκοι προς 9% ετησίως από 27.11.12 μέχρι εξόφλησης και κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30.06 και 31.12 κάθε χρόνου ως επίσης εκδόθηκε και απόφαση εναντίον της πιο πάνω υποθήκης (βλ. Τεκ. Α1 της ένστασης). Ακολούθως την 02.04.2014 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε διάταγμα για εγγραφή και εκτέλεση της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης (βλ. Τεκ. Α2 της ένστασης). (γ) Η συνεργατική στις 14.01.2019 με ιδιωτική επίδοση, επέδωσε στον αιτητή την ειδοποίηση τύπος Ι η οποία συνοδευόταν από κατάσταση λογαριασμού και συνοδευτική επιστολή (βλ. Τεκ. 2 της αίτησης). Ακολούθως με τον ίδιο τρόπο την 09.09.2019 επιδόθηκε στον αιτητή η ειδοποίηση τύπος ΙΑ, ημερ. 31.7.2019 (βλ. Τεκ. 3 της αίτησης). 4.1 Αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι η ειδοποίηση τύπος ΙΑ θα πρέπει να παραμεριστεί καθότι η ειδοποίηση τύπος Ι δεν επιδόθηκε δεόντως και κατ' επέκταση η προθεσμία των 30 ημερών που τάσσει η ειδοποίηση για καταβολή του ενυπόθηκου χρέους δεν έχει παρέλθει. Περαιτέρω δε ήταν η θέση του ότι η ειδοποίηση τύπος ΙΑ δεν επιδόθηκε δεόντως καθότι σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 44 ΙΕ θα έπρεπε να παραδοθεί με συστημένη επιστολή και σε περίπτωση που αυτό δεν ήταν εφικτό τότε θα έπρεπε να γίνει με ιδιωτική επίδοση. Στην προκείμενη περίπτωση ως ανέφερε οι πιο πάνω ειδοποιήσεις επιδόθηκαν με ιδιώτη επιδότη. Επιπρόσθετα εισηγήθηκε ότι η ειδοποίηση ΙΑ δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις καθότι (α) άλλο ποσό καταγράφεται στην ειδοποίηση τύπος Ι και άλλο ποσό αναγράφεται στην ειδοποίηση τύπος ΙΑ και (β) στην τελευταία δεν περιγράφεται το ενυπόθηκο ακίνητο και ειδικότερα δεν αναγράφεται ο αριθμός των χαρουπιών και ελιών που βρίσκονται σε αυτό. Περαιτέρω στο στάδιο των αγορεύσεων εισηγήθηκε ότι το άρθρο 44 ΙΑ

(1)του Νόμου είναι αντισυνταγματικό καθότι παραβιάζει το άρθρο 26 του Συντάγματος το οποίο προστατεύει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελεύθερα αφού δίνει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να αγοράσει ο ίδιος το ακίνητο μετά την παρέλευση 6 μηνών από την ημερομηνία του πρώτου πλειστηριασμού σε περίπτωση που δεν πωληθεί το ακίνητο, ενώ το έγγραφο υποθήκης δεν περιέχει τέτοια πρόνοια. 4.2 Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της συνεργατικής ο οποίος επισήμανε ότι οι ειδοποιήσεις τύπος Ι και ΙΑ επιδόθηκαν δεόντως στον αιτητή και η τελευταία πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις ως επίσης η συγκεκριμένη πρόνοια του Νόμου δεν αντίκειται στο πιο πάνω άρθρο του Συντάγματος. Εισήγηση ότι οι ειδοποιήσεις τύπος Ι και ΙΑ δεν επιδόθηκαν δεόντως

1. Προκύπτει από τα γεγονότα που περιβάλουν την παρούσα αίτηση ότι τόσο η ειδοποίηση Ι όσο και η ειδοποίηση ΙΑ επιδόθηκαν στον αιτητή την 14.01.2019 και 09.09.2019 αντίστοιχα με ιδιωτική επίδοση. Το άρθρο 44 ΙΕ του Νόμου ρητά προνοεί τα ακόλουθα: «Για σκοπούς του παρόντος Μέρους ... «επίδοση σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης.» Σκοπός της συγκεκριμένης πρόνοιας είναι για να λάβουν γνώση των ειδοποιήσεων ο ενυπόθηκος οφειλέτης και όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Με βάση τις πρόνοιες του Νόμου, όπως εκτίθενται πιο πάνω, αναγνωρίζεται ως τρόπος επίδοσης και η ιδιωτική επίδοση. Στην προκείμενη περίπτωση οι πιο πάνω ειδοποιήσεις επιδόθηκαν δεόντως στον αιτητή με ιδιώτη επιδότη, και έλαβε γνώση για το περιεχόμενο τους. Έτσι το Δικαστήριο καταλήγει ότι οι ειδοποιήσεις Ι και ΙΑ επιδόθηκαν δεόντως στον αιτητή και συνακόλουθα οι σχετικές περί του αντιθέτου εισηγήσεις απορρίπτονται. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης απορρίπτεται και η εισήγηση ότι δεν άρχισε να προσμετρά η προθεσμία των 30 ημερών για αποπληρωμή του ενυπόθηκου χρέους που καθορίζει η ειδοποίηση τύπος Ι. Εισήγηση ότι η ειδοποίηση ΙΑ δεν πληροί κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις.
2. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι ειδοποίηση τύπος ΙΑ θα πρέπει να παραμερισθεί καθότι δεν πληροί κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις ενόψει (α) του γεγονότος ότι καταγράφονται διαφορετικά ποσά στις ειδοποιήσεις Ι και ΙΑ και (β) δεν περιγράφεται σ' αυτήν ο αριθμός των χαρουπιών και των ελιών που βρίσκονται στο ενυπόθηκο ακίνητο. Με την ειδοποίηση τύπος Ι, ημερ. 15.10.2018, ειδοποιήθηκε ο αιτητής ότι «έγινε απαιτητό το ποσό των €325.140,19 . πλέον τόκοι επί €325.140,19 προς 6,50 επί τοις εκατόν από τις 01/01/2018, το οποίο οφείλετε σύμφωνα με τη δήλωση σύμβασης υποθήκης με αρ. 5/Υ/ΧΧΧΧ/2008 . Καλείστε προς τούτο, όπως εντός τριάντα

(30)ημερών καταβάλετε το πιο πάνω ποσό και τους οφειλόμενους τόκους . » Ακολούθως με την ειδοποίηση τύπος ΙΑ, ημερ. 31.7.2019, ειδοποιήθηκε ότι το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω υποθήκης ανέρχεται στο ποσό €346.273,38 πλέον τόκος €13.073,

1. Επί τούτου η συνεργατική προβάλει ότι στην ειδοποίηση τύπος ΙΑ η οποία επιδόθηκε την 09.09.2019 προστέθηκε ο τόκος για το έτος 2018 το οποίο ανέρχεται στο ποσό των €21.133,19 και όταν προστεθεί στο ποσό που αναγράφεται στην ειδοποίηση τύπος Ι ανέρχεται στο ποσό των €346.273,
2. Το ποσό των €13.073,01 αντιστοιχεί σε τόκο για την περίοδο από 01.01.2019 μέχρι 31.07.2019 όπου εκδόθηκε η ειδοποίηση τύπος ΙΑ. Τα πιο πάνω γεγονότα παρέμειναν αδιαμφισβήτητα αφού δικαιωματικά δεν υποβλήθηκε οποιοδήποτε αίτημα για εξέταση του ενόρκως δηλούντα. Συνεπώς με βάση όλα τα πιο πάνω, η ειδοποίηση τύπος ΙΑ πληροί την συγκεκριμένη απαιτούμενη κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋπόθεση και έτσι η περί του αντιθέτου εισήγηση απορρίπτεται. Επιπρόσθετα ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι η ειδοποίηση τύπος ΙΑ που επιδόθηκε στον αιτητή δεν καταγράφει τον αριθμό των χαρουπιών και των ελιών που βρίσκονται στο ενυπόθηκο ακίνητο. Σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 44 Γ

(2)του Νόμου ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον τύπο ΙΑ του δεύτερου παραρτήματος και θα πρέπει να περιέχει τα στοιχεία που αναφέρονται σ' αυτόν και μεταξύ άλλων να αναφέρεται το είδος του ακινήτου όπως περιγράφεται στον τίτλο. Στην προκείμενη περίπτωση η ειδοποίηση τύπος ΙΑ καταγράφει την κοινότητα, τον αριθμό εγγραφής, το φύλλο/σχέδιο, το τεμάχιο, το μερίδιο του ακινήτου που θα πωληθεί ως επίσης κάτω από το είδος ακινήτου όπως περιγράφεται στον τίτλο αναγράφεται «ΧΩΡΑΦΙ, ΧΑΡΟΥΠΙΕΣ, ΕΛΙΕΣ». Στον τίτλο που έχει παρουσιάσει ο αιτητής σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο αναφέρεται «πάνω στη γη υπάρχουν ξένα δέντρα . υπάρχουν δέντρα που δεν αναφέρονται στην εγγραφή». Στο δε πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας που εκδόθηκε την 26.09.2019 δηλαδή μετά την επίδοση της ειδοποίησης τύπος ΙΑ αναφέρεται ότι στο ακίνητο υπάρχουν 5 χαρουπιές και 2 ελιές. Δεν υφίσταται μαρτυρία ότι κατά την έκδοση και επίδοση της ειδοποίησης τύπος ΙΑ υφίστατο τίτλος στον οποίο καταγραφόταν ο αριθμός των δέντρων. Αντιθέτως, προκύπτει από όλα τα πιο πάνω ότι στην ειδοποίηση ΙΑ καταγράφεται το είδος του ακινήτου όπως περιγράφεται στον τίτλο αφού, όπως έχει ήδη επισημανθεί, στον τίτλο ιδιοκτησίας που παρουσίασε ο ίδιος ο αιτητής δεν καθορίζεται ο αριθμός των δέντρων. Στην προκείμενη περίπτωση η επιδοθείσα ειδοποίηση τύπος ΙΑ περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα στοιχεία κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο. Εισήγηση ότι το άρθρο 44 ΙΑ

(1)του Νόμου είναι αντισυνταγματικό Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγήθηκε ότι το πιο πάνω άρθρο 44 ΙΑ

(1)του Νόμου είναι αντισυνταγματικό καθότι παραβιάζει το άρθρο 26 του Συντάγματος το οποίο προστατεύει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελεύθερα. Το πιο πάνω άρθρο του Νόμου δίδει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να αγοράσει ο ίδιος το ενυπόθηκο ακίνητο μετά την παρέλευση 6 μηνών από την ημερομηνία του πλειστηριασμού. Αναδύεται από τη νομολογία ότι όταν τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας οποιασδήποτε πρόνοιας του Νόμου, υπάρχει τεκμήριο συνταγματικότητας. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο προτού κηρύξει την πρόνοια ως αντισυνταγματική, οφείλει να ικανοποιηθεί προς τούτο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην υπόθεση Κυριακίδης Ηλίας κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1997)3 ΑΑΔ 485, μεταξύ άλλων σημειώθηκε ότι: «Αποτελεί αξίωμα του δικαίου ότι εφόσον παρέχεται η δυνατότητα ερμηνείας του νόμου κατά τρόπο συνάδοντα προς το Σύνταγμα, αυτή υιοθετείται και ο νόμος διασώζεται. Σύμφωνα με άλλο ερμηνευτικό αξίωμα, επίσης σχετικό, επενεργεί μαχητό τεκμήριο ότι πρόθεση του νομοθέτη είναι η θεσμοθέτηση κανόνων μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο του Συντάγματος. Μόνο όπου τούτο αποκλείεται από το λεκτικό του νόμου ανατρέπεται το τεκμήριο και προκύπτει θέμα αντισυνταγματικότητας του νόμου.» (βλ. επίσης την υπόθεση Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 C.L.R.640) Στην Μαυρογένης ν. Βουλής κ.ά. (Αρ. 3)

(1996)1 Α.Α.Δ. 315, 339 υποδείχτηκε ότι: «Η μεθοδολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα.» (Βλ. επίσης Ανδρέα Οικονόμου ν. Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού

(2002)3 Α. Α. Δ. 676) Επιπρόσθετα, από την απόφαση στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία v. Π. Πογιατζή

(1992)3 Α.Α.Δ. 196, σημειώνονται και τα ακόλουθα: «Η συνταγματικότητα νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας. Η πραγματικότητα αυτή αναγνωρίστηκε στην The Improvement Board of Eyienja v. Andreas Constantinou

(1967)1 C.L.R., 167. To δικαστήριο υπέδειξε ότι η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν. Στην Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ. 1)

(2000)3 Α.Α.Δ. 157 λέχθηκαν τα εξής: «Η εξουσία αποκήρυξης νόμου ως αντισυνταγματικού εκτείνεται, σύμφωνα με το Άρθρο 140.1 του Συντάγματος, στο σύνολο του νόμου ή μπορεί να περιοριστεί σε συγκεκριμένη διάταξη του. Η αντισυνταγματικότητα διάταξης ή διατάξεων του νόμου συμπαρασύρει και το υπόλοιπο μέρος του, εάν η νομοθεσία αποτελεί ενιαίο σύνολο. Έχει αυτό το χαρακτηριστικό οποτεδήποτε οι πρόνοιες του νόμου είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους, οπόταν δε χωρεί διάσπασή τους - (βλ. Pres. Of Republic v. House of R/ntatives

(1985)3 C.L.R. 1724. Pres. of Republic v. House of R/ntatives

(1985)3 C.L.R. 2165).» Το άρθρο 44 ΙΑ

(1)του Νόμου προνοεί ότι σε περίπτωση που ενυπόθηκος δανειστής δεν πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο εντός χρονικής περιόδου 6 μηνών από την ολοκλήρωση της διαδικασίας του πρώτου πλειστηριασμού, τότε έχει την επιλογή να το αγοράσει στην αγοραία αξία του βάση της τελευταίας εκτίμησης που διενεργήθηκε δυνάμει των διατάξεων του μέρους VIA ή με εξ υπαρχής διεξαγωγή διαδικασίας εκτίμησης με βάση τις διατάξεις του άρθρου 44 Δ του Νόμου. Στην προκείμενη περίπτωση με βάση το έγγραφο υποθήκης ο αιτητής συμφώνησε ότι στην περίπτωση που παραλείψει να πληρώσει το ενυπόθηκο χρέος, η συνεργατική «. θα δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε μένα . » Όπως έχει ήδη αναφερθεί η διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του αιτητή εγγράφηκε την 02.04.2014 και χρόνια μετά και ειδικότερα την 14.01.2019 και 09.09.2019 επιδόθηκαν σ' αυτόν ειδοποιήσεις τύπου Ι και ΙΑ αντίστοιχα. Ο αιτητής θεωρεί ως δεδομένο ότι το ακίνητο θα αγοραστεί από τη συνεργατική κάτι το οποίο δεν είναι βέβαιο. Δεν καταδεικνύεται καθ' οιονδήποτε τρόπο οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στο δικαίωμα του αιτητή να συμβάλλεται ελεύθερα συμφωνίες. Αντιθέτως. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε, ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο να καταδεικνύει επέμβαση στο πιο πάνω δικαίωμα. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, ο αιτητής κάνοντας χρήση των αναφαίρετων του δικαιωμάτων διέθεσε τη συγκεκριμένη ακίνητη περιουσία, παραχωρώντας την μέσω της δήλωσης υποθήκευσης ακινήτου με αριθμό ΥΧΧΧ/08, ως ενυπόθηκη εγγύηση για εξασφάλιση της συνεργατικής για την παραχώρηση από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων και συμφώνησε ότι η Συνεργατική δικαιούται να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο. Υπό το σύνολο όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου δεν καταδεικνύεται καθ' οιονδήποτε τρόπο ότι η συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια βρίσκεται σε αντίθεση με το άρθρο 26 του Συντάγματος. Έτσι η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. 7. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση - έφεση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση εφεσίβλητης και εναντίον του αιτητή εφεσείοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΗΓ/ΘΓ Subject: Civil / General Applications / Final Αναφορά: Παραμερισμός ΙΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο