Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν. Λάμπρου κ.α., Αρ. Αγωγής 4932/11, 21/10/2019

Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν. Λάμπρου κ.α., Αρ. Αγωγής 4932/11, 21/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A500 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4932/11 Μεταξύ: Marfin Popular Bank Public Co Ltd, από τη Λευκωσία Εναγόντων -και- 1. ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Λάμπρου σύζυγος ΧΧΧΧ Χρήστου, από την Ελλάδα 2. ΧΧΧΧ Χρήστου, από την Ελλάδα 3. ΧΧΧΧ Χρήστου, από την Ελλάδα. Εναγομένων ------------------------------------- Αίτηση Εναγομένης 1 ημερ. 19.6.2019 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης ημερ. 16.6.2014 Ημερ.: 21.10.2019 Για την Εναγόμενη 1 - Αιτήτρια: κ. Σ. Ζαχαρίου για Δημήτρης Παναούτας & Συνργάτες ΔΕΠΕ Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Τ. Γρηγορίου για Chrysses Demetriades & Co LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Με νομικό υπόβαθρο το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.40 θ.7(β), Δ.48 θ.1, 2, 3 και 9 και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, η Εναγόμενη 1 (στο εξής η Αιτήτρια) καταχώρησε την παρούσα Αίτηση με την οποία αποσκοπεί στην έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να αναστέλλει την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε στις 16.6.2014 στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, για χρονική περίοδο ενός έτους από την έκδοση του Διατάγματος. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας ημερ. 19.6.2019. Αναφέρθηκε στην δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στις 16.6.2014 εναντίον της ιδίας και των Εναγομένων 2 και 3, η εκτέλεση της οποίας - όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου - αναστάληκε για δύο χρόνια από την έκδοση της όσον αφορά την παραγρ. Α1 του Παρακλητικού και 6 μήνες όσον αφορά την παραγρ. Β1 του Παρακλητικού. Η εν λόγω αναστολή παραχωρήθηκε ώστε να μπορέσει να πωλήσει σε προσφορότερο βαθμό την ακίνητη περιουσία της η οποία είναι υποθηκευμένη προς όφελος των Εναγόντων (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση) με τις Υποθήκες ΥΧΧΧΧ/08 και ΥΧΧΧΧ/08 και για τις οποίες εκδόθηκε διάταγμα πώλησης τους με δημόσιο πλειστηριασμό, ώστε να εξοφληθεί το επίδικο εξ αποφάσεως χρέος. Ωστόσο, λόγω της οικονομικής κρίσης, της περιορισμένης ζήτησης στην αγορά ακίνητης ιδιοκτησίας και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι τραπεζικοί οργανισμοί, κατέστη αδύνατο μέχρι και σήμερα να ολοκληρωθεί οποιαδήποτε αγοραπωλησία του επίδικου ακινήτου. Ισχυρίστηκε ότι υπάρχει διστακτικότητα και επιφυλακτικότητα από προτιθέμενους αγοραστές και είναι σε αναμονή για την επίτευξη συμφωνίας η οποία θα επηρεάσει και τους Εναγόμενους 2 και 3, ως εξ αποφάσεως οφειλέτες. Με βάση τις μέχρι σήμερα ενδείξεις, πιστεύει ότι το μέγιστο μέχρι τις αρχές του 2020, θα επιτευχθεί η πώληση του ακινήτου. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να της παραχωρηθεί μια τελευταία ευκαιρία για περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης της απόφασης για ακόμα ένα έτος. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, υπάρχει η πιθανότητα να πωληθεί το ακίνητο σε τιμή που δεν θα ικανοποιεί πλήρως την απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση. Αυτό φαίνεται και από την τιμή πώλησης που αναγράφεται στην Ειδοποίηση Πλειστηριασμού Τύπου «ΙΑ» (Τεκμ.Α), ο οποίος είναι ορισμένος στις 23.10.2019. Σε σχέση με το εν λόγω ακίνητο, εξασφάλισε Εκτίμηση (Τεκμ.Β), με βάση την οποία η αξία του ανέρχεται σε ποσό κατά πολύ μεγαλύτερο της τιμής που φαίνεται στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Συνεπώς, οι Καθ' ων η Αίτηση επιχειρούν να πωλήσουν το ακίνητο της σε εξευτελιστική τιμή και πολύ χαμηλότερη της πραγματικής του αξίας, με αποτέλεσμα να μην ικανοποιηθεί η επίδικη δικαστική απόφαση. Στο εν λόγω ακίνητο υφίστανται διαμερίσματα τα οποία έχουν εκτιμηθεί σε €860.000 σύμφωνα με την εκτίμηση (Τεκμ.Β σελ.12). Η δε αξία των ακινήτων ανερχόταν κατά το έτος 2013 σε €604.900 (σελ.17). Ισχυρίζεται ότι η περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση, εφόσον ο τόκος θα εξακολουθεί να υπολογίζεται μέχρι την πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι εξ αποφάσεως ενυπόθηκοι δανειστές και καμιά ζημιά θα υποστούν από την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Η Αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η αίτηση η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Γρηγόριου Γρηγορίου ημερ. 30.9.2019. Από το 1996 μέχρι 28.3.2013 εργαζόταν στην Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και από 29.3.2013 εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, στην Υπηρεσία Είσπραξης Χρεών. Αναφέρθηκε στην έκδοση της εκ συμφώνου επίδικης δικαστικής απόφασης (Τεκμ.Α), ημερ. 16.6.2014 στην οποία περιλαμβάνεται και Διάταγμα για εκποίηση των Υποθηκών Υ13498/08 και ΥΧΧΧΧ/08 με δημόσιο πλειστηριασμό. Οι Εναγόμενοι κανένα ποσό κατέβαλαν εντός της περιόδου αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ως ρητά αναφέρεται σ' αυτήν, με αποτέλεσμα από 16.6.2016 ολόκληρο το ποσό κατέστη άμεσα πληρωτέο και απαιτητό και οι Καθ' ων η Αίτηση μπορούσαν να προωθήσουν τη διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων με βάση το Μέρος VIΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/65. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι ουδέν έπραξαν από το 2016 και μετά την πάροδο της αναστολής, ώστε να πετύχουν τυχόν περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Αντίθετα, οι προσπάθειες για παρεμπόδιση των Καθ' ων η Αίτηση να ικανοποιήσουν το εξ αποφάσεως χρέος άρχισαν, όταν αυτοί με βάση το Μέρος VIA του Ν.9/65, αποφάσισαν να εκποιήσουν την Υποθήκη ΥΧΧΧΧ/08 (Τεκμ.Β). Τονίζει ότι οι Εναγόμενοι από την έκδοση της απόφασης στις 16.6.2014 μέχρι σήμερα, είχαν στη διάθεση τους πέντε και πλέον χρόνια για να εξοφλήσουν το εξ αποφάσεως χρέος και η Αιτήτρια 1 παρέλειψε να εξειδικεύσει στην Ένορκη Δήλωση της τις «ενδείξεις» που θα καταστήσουν δυνατή την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Διευκρινίζει ότι στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερ. 6.5.2019 (Τεκμ.Α στην Αίτηση) δεν αναφέρεται η επιχειρηθείσα τιμή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου ούτε και η εκτιμημένη αξία του. Η Αιτήτρια 1 κατά παράβαση των όρων του Εγγράφου Υποθήκης, προέβηκε σε μίσθωση των πέντε διαμερισμάτων και τα ενοίκια εισπράττονται από την ίδια, χωρίς αυτά να καταβάλλονται έναντι του ενυπόθηκου χρέους. Σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» το απαιτητό ποσό ανέρχεται σε €949.427,34 πλέον τόκους και έξοδα. Με βάση την Εκτίμηση που επικαλείται η Αιτήτρια 1, (Τεκμ.Β στην Αίτηση) η αγοραία αξία του ενυπόθηκου ακινήτου ανέρχεται σε €800.000. Επομένως και αν ακόμα εξευρεθεί αγοραστής, το ενυπόθηκο χρέος δεν θα εξοφληθεί και οι Εναγόμενοι θα συνεχίσουν να οφείλουν τη διαφορά που θα παραμείνει (Τεκμ.Δ - κατάσταση του εξ αποφάσεως χρέους). Ενόψει του ότι οι Εναγόμενοι δεν εξόφλησαν το εξ αποφάσεως χρέος, οι Καθ' ων η Αίτηση άσκησαν νομότυπα τα δικαιώματα που τους παρέχει ο Ν.9/65. Αφού εξασφάλισαν Διάταγμα για επίδοση των σχετικών Ειδοποιήσεων εκτός δικαιοδοσίας (Τεκμ.Στ) προχώρησαν με επίδοση στην Αιτήτρια 1 και στους Εναγόμενους 2 και 3 της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» (Τεκμ.Ζ1, Ζ2, Ζ3) και Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» (Τεκμ.Η1, Η2, Η3). Ανέφερε περαιτέρω, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση επιχείρησαν πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και σε προγενέστερο στάδιο, προτού τεθεί σε ισχύ ο Ν.87(Ι)/2018. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν στις 2.4.2018, την Έφεση με αρ. 110/18 στο Ε.Δ. Λεμεσού και εκδόθηκε σχετική απόφαση Δικαστηρίου ημερ. 11.5.2018 (Τεκμ.Θ), συνεπεία της οποίας ο προγραμματισμένος πλειστηριασμός στις 17.5.2018 ακυρώθηκε. Μετά τη θέσπιση του τροποποιητικού Νόμου Ν.87(Ι)/2018, οι Καθ' ων η Αίτηση προωθούν εκ νέου την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Οι Εναγόμενοι άφησαν να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία των 30 ημερών και δεν εφεσίβαλαν τη σχετική Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» (Τεκμ.Α στην Αίτηση) ημρ. 6.5.2019. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στις προσπάθειες που έγιναν για διευθέτηση του εξ αποφάσεως χρέους από την Αιτήτρια 1, με επιστολή της ημερ. 2.5.2017 (Τεκμ.11), ως και την πρόταση που υποβλήθηκε για μεταβίβαση του ακινήτου με αρ. εγγρ. 0/12911 που ανήκε στο γιο της Αιτήτριας 1, προς πλήρη και τελική διευθέτηση του εξ αποφάσεως χρέους και με καταβολή περαιτέρω συγκεκριμένου ποσού. Η πρόταση αυτή, αν και έτυχε έγκρισης από τους Καθ' ων η Αίτηση και καθορίστηκαν ημερομηνίες κατά τις οποίες οι Εναγόμενοι θα έπρεπε να βρίσκονται στην Κύπρο για υλοποίηση της πρότασης (Τεκμ.12 ημερ. 9.6.2017) εντούτοις, ουδέν έπραξαν. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι Καθ' ων η Αίτηση άρχισαν τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ισχυρίζεται ότι στη βάση των πιο πάνω, η παρούσα Αίτηση ισοδυναμεί με κατάχρηση διαδικασίας εφόσον είναι εμφανέστατη η πρόθεση της Αιτήτριας 1 για καταφρόνηση του Δικαστηρίου και απαξίωση της δικαστικής απόφασης ημερ. 16.6.2014. Η Αιτήτρια 1 απέτυχε να τεκμηριώσει ικανοποιητικό και σοβαρό λόγο, ως και εξαιρετική περίσταση που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Ούτε και έδωσε επαρκή αιτιολογία σε σχέση με την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Από τις 16.6.2016 που παρήλθε η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, οι Εναγόμενοι σε καμιά ενέργεια προέβησαν ώστε να πετύχουν την περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, εκμεταλλευόμενοι την καθυστέρηση που παρατηρείται στην εκποίηση υποθηκών με δημόσιο πλειστηριασμό. Με την εκκίνηση της νέας διαδικασίας που προβλέπει ο Ν.9/65, οι Εναγόμενοι δεν καταχώρησαν έφεση εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και ουσιαστικά επιδιώκουν με την παρούσα Αίτηση να σταματήσουν την σκοπούμενη πώληση. Η πρόθεση της Αιτήτριας 1 είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας και η στέρηση των καρπών της επιτυχίας των Καθ' ων η Αίτηση, κάτι που επιχειρεί να πράξει με καταχρηστικό τρόπο και έκδηλη καταφρόνηση του Δικαστηρίου και της Απόφασης ημερ. 16.6.2014. Περαιτέρω η Αιτήτρια 1 καμιά μαρτυρία παρέθεσε στην Ένορκη Δήλωση της, για γεγονότα που προέκυψαν μεταγενέστερα της έκδοσης της απόφασης. Τονίζει επιπρόσθετα, ότι η εκποίηση ενυπόθηκης περιουσίας με βάση το Μέρος VIA του Ν.9/65, δεν συνιστά μέτρο εκτέλεσης, ώστε να επηρεάζεται από αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Εξάλλου, η εν λόγω διαδικασία του Μέρους VIA, μπορεί να αρχίσει ακόμα και στις περιπτώσεις που δεν εκδόθηκε δικαστική απόφαση. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να εκδώσει Διάταγμα για αναστολή του επικείμενου πλειστηριασμού, εφόσον δεν αποτελεί μέρος της αιτούμενης θεραπείας. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των Ενόρκων Δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση, ως και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Η Αιτήτρια 1, προς υποστήριξη της Αίτησης της, επικαλέστηκε τη Δ.40 θ.7(β) και 11 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ως και το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, που ορίζουν ως ακολούθως: Δ.40, θ.7(β) και 11: «7. Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows:- (
2. a)If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (
3. b)The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit. 11. Any party against whom judgment has been given on an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just. Άρθρο 47 του Ν.14/60: 47. Η απόφασις oιoυδήπoτε δικαστηρίoυ, επιφυλασσoμέvης oιασδήπoτε εv αυτή περιεχoμέvης αvτιθέτoυ διαταγής και ασχέτως τoυ γεγovότoς ότι αύτη έχει ληφθή επί παραλείψει υπoβoλής εγγράφωv πρoτάσεωv ή εμφαvίσεως oιoυδήπoτε διαδίκoυ, θα είvαι δεσμευτική δι' όλoυς τoυς διαδίκoυς ευθύς ως αύτη εκδoθή, ασχέτως πρoς oιαvδήπoτε έφεσιv κατ' αυτής, αλλά τo δικαστήριov υπό τoυ oπoίoυ εκδίδεται η τoιαύτη απόφασις, ή oιovδήπoτε δικαστήριov έχov δικαιoδoσίαv vα εκδικάση κατ' έφεσιv τηv τoιαύτηv απόφασιv δύvαται καθ' oιovδήπoτε χρόvov, εάv θεωρήση τoύτo πρέπov, και ασχέτως πρoς τo εάv εξεδόθη ή μη διάταγμα πρoς εκτέλεσιv αυτής, vα διατάξη όπως αvασταλή η εκτέλεσις της τoιαύτης απoφάσεως, διά τoσoύτov χρovικόv διάστημα και υπό τoιoύτoυς όρoυς ή άλλως, ως ήθελε κρίvει oρθόv τo τoιoύτov δικαστήριov.» Εξετάζοντας τις πιο πάνω πρόνοιες, σε συνάρτηση με τα γεγονότα της παρούσας Αίτησης, κρίνω ότι η Δ.40 θ.11 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Τούτο γιατί η Αιτήτρια 1 στην Ένορκη Δήλωση της που υποστηρίζει την Αίτηση, καμιά αναφορά έκαμε σε γεγονότα που προέκυψαν πολύ αργά και καθυστερημένα, τα οποία δεν ήταν δυνατό να δικογραφηθούν, δηλαδή σε γεγονότα που προέκυψαν μετά την έκδοση της απόφασης ημερ. 16.6.2014 και δεν μπορούσαν να περιληφθούν στα δικόγραφα (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Νίκου Νικολάου