Renaissance Consolidated Incorporated ν. Xafom Holdings Ltd, Γενική Αίτηση Αρ. 1/2019, 24/10/2019

(1)(p), Δ.25, Δ.40

(8), Δ.64, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την Ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧ Κορέλλη ημερ. 5.6.

1. Ο ΧΧΧΧ Κορέλλης είναι συνέταιρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Stratiy. Αναφέρθηκε στην έκδοση της Ελβετικής Απόφασης ημερ. 23.8.2018 ως και στην καταχώρηση της παρούσας Γενικής Αίτησης ημερ. 9.1.
2. Ισχυρίζεται ότι στις 27.12.2018, ο Stratiy ως ο μοναδικός μέτοχος των Αιτητών, αποφάσισε να αρχίσει την εκούσια εκκαθάριση των Αιτητών (Τεκμ.1, 2, 3, 4, 5 και 6). Στις 11.2.2019 οι Αιτητές, ο εκκαθαριστής τους και ο Stratiy συμφώνησαν, δυνάμει συμφωνίας εκχώρησης ιδίας ημερομηνίας (Τεκμ.7), όπως όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από την Ελβετική Απόφαση εκχωρηθούν προς όφελος του Stratiy. Στις 21.2.2019 οι Αιτητές διαλύθηκαν (Τεκμ.8 και 9). Στις 20.3.2019 εκδόθηκε η Δικαστική Απόφαση του Ε.Δ. Λεμεσού και στις 19.4.2019 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν αίτηση παραμερισμού της εν λόγω απόφασης. Μετέπειτα, ενημερώθηκαν για την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης των Αιτητών (στις 21.2.2019), τους αποστάληκαν τα σχετικά έγγραφα, και ο Stratiy τους διόρισε ως δικηγόρους του. Ισχυρίζεται ότι ενόψει της έγκυρης και νομότυπης συμφωνίας εκχώρησης, η διάλυση των Αιτητών, δεν οδηγεί στην εξάλειψη του επίδικου αγώγιμου δικαιώματος τους εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Αντίθετα το επίδικο θέμα είναι τέτοιας φύσης ώστε να επιβιώνει της διάλυσης των Αιτητών και δεν τερματίζεται ούτε και επηρεάζεται από αυτήν. Το επίδικο θέμα συνεχίζει να αποτελεί το αντικείμενο αντιδικίας είτε αυτό αφορά τον παραμερισμό του διατάγματος αναγνώρισης της Ελβετικής Απόφασης είτε αυτό αφορά την εκτέλεση της Κυπριακής απόφασης. Ο Stratiy ως ο νόμιμος διάδοχος των Αιτητών, στον οποίο εκχωρήθηκαν τα δικαιώματα της Ελβετικής Απόφασης, μπορεί δικαιωματικά να ζητήσει την υποκατάσταση και αντικατάσταση των Αιτητών στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και να συνεχίσει ο ίδιος τη διαδικασία. Σχετική είναι η γνωμάτευση Ελβετού δικηγόρου με βάση το Ελβετικό Δίκαιο (Τεκμ.10). Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η Γενική Αίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εξ υπαρχής άκυρη ως να είχε εγερθεί από ανύπαρκτο πρόσωπο, αφού οι Αιτητές συνέχισαν να υφίστανται ως νομική οντότητα στις 27.12.2018 (όταν άρχισε η εκούσια εκκαθάριση) αλλά και μέχρι τη διάλυση τους στις 21.2.
3. Σχετική είναι η γνωμάτευση του δικηγόρου από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (Τεκμ.11). Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα από την εκχώρηση (στις 11.2.2019) των δικαιωμάτων των Αιτητών επί της Ελβετικής Απόφασης και/ή τη διάλυση των Αιτητών στις 21.2.
4. Ο λόγος για τον οποίο δεν υποβλήθηκε προγενέστερα, είναι διότι έπρεπε ως δικηγόροι τους να ενημερωθούν για την εκκαθάριση/διάλυση, να τους αποσταλούν τα σχετικά έγγραφα, να συμφωνηθεί ο διορισμός τους από τον Stratiy και να ετοιμαστούν οι γνωματεύσεις από τους αλλοδαπούς δικηγόρους. Εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, η τελεσίδικη Ελβετική απόφαση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία δικαίως και νομίμως εγγράφηκε και αναγνωρίστηκε στην Κύπρο, θα καταστεί άνευ ουσίας και αντικειμένου και θα καταστρατηγούνται οι πρόνοιες της Συνθήκης του Λουγκάνο αλλά και της ημεδαπής νομοθεσίας. Η Αίτηση προσέκρουσε ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ΧΧΧΧ Βλαδιμήρου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση, ημερ. 2.8.
5. Αναφέρθηκε συνοπτικά στο χρονικό των σχετικών διαδικασιών (παρ.5 της Ένορκης Δήλωσης του) και τόνισε ότι η έναρξη της εκούσιας εκκαθάρισης των Αιτητών έγινε στις 27.12.2018, δηλαδή πριν την έναρξη της διαδικασίας στην Κύπρο για αναγνώριση της Ελβετικής Απόφασης στις 9.1.2019 και μετά την έκδοση της Ελβετικής Απόφασης στις 23.8.
6. Επομένως, οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνταν να καταχωρήσουν την Αίτηση για εγγραφή ημερ. 9.1.2019 και δεν ήταν το κατάλληλο πρόσωπο να την καταχωρήσουν, ούτε και ο διευθυντής τους είχε έγκυρη εξουσιοδότηση για να προβεί σε ένορκη δήλωση εκ μέρους τους, που να υποστηρίζει την αίτηση. Περαιτέρω, ο Stratiy γνώριζε για την εκούσια εκκαθάριση των Αιτητών, αφού ο ίδιος ως ο μοναδικός μέτοχος τους αποφάσισε την έναρξη της, και η εκχώρηση των δικαιωμάτων των Αιτητών στον Stratiy έγινε στις 11.2.2019 δηλαδή προτού οι Καθ' ων η Αίτηση καταχωρήσουν στις 18.2.2019 ένσταση στην Αίτηση για εγγραφή. Η διάλυση των Αιτητών επήλθε στις 21.2.2019 δηλαδή πριν την έκδοση της Απόφασης των Ε.Δ. Λεμεσού ημερ. 20.3.
7. Ωστόσο η παρούσα Αίτηση για αντικατάσταση των Αιτητών από τον Stratiy καταχωρίστηκε μετά τη διάλυση των Αιτητών στις 21.2.2019 και κατά την έκδοση της Απόφασης ημερ. 20.3.2019 δεν υπήρχαν οι Αιτητές εφόσον είχαν ήδη διαλυθεί. Η αδικαιολόγητη καθυστέρηση που επέδειξε ο Stratiy στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, δηλαδή 4 μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας εκχώρησης στις 11.2.2019 και σχεδόν 5 μήνες μετά τη διάλυση των Αιτητών στις 21.2.2019, καθιστά την παρούσα Αίτηση υποκείμενη σε απόρριψη. Η Αίτηση θα πρέπει επίσης να απορριφθεί διότι στις 20.3.2019 εκδόθηκε η απόφαση του Ε.Δ. Λεμεσού με την οποία αναγνωρίστηκε η Ελβετική Απόφαση υπέρ των Αιτητών, οι οποίοι όμως, δεν υπήρχαν κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης ημερ. 20.3.
8. Ο Stratiy όφειλε να προβεί σε αντικατάσταση των Αιτητών ενωρίτερα και όχι μετά πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος και μάλιστα να επιτρέψει να εκδοθεί απόφαση υπέρ ανύπαρκτου προσώπου. Σημειώνει τέλος ότι αν επιτραπεί η αντικατάσταση των Αιτητών από τον Stratiy, αυτός θα πρέπει να ζητήσει να αντικαταστήσει τους Αιτητές και στην Ελβετική Απόφαση. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των Ενόρκων Δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση, ως και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Ο ΧΧΧΧ Stratiy, προς υποστήριξη της Αίτησης του, επικαλέστηκε τη Δ.12, θ.3 και 4 η οποία έχει ως ακολούθως: «
9. In case of an assignment, creation, or devolution of any estate or title pendente lite, the cause or matter may be continued by or against the person to or upon whom such estate or title has come or devolved.
10. Where by reason of death, bankruptcy, or any other event occurring after the commencement of a cause or matter, and causing a change or transmission of interest or liability, or by reason of any person interested coming into existence after the commencement of the cause or matter, it becomes necessary or desirable that any person not already a party should be made a party, or that any person already a party should be made a party in another capacity, an order that the proceedings shall be carried on between the continuing parties, and such new party or parties, may be obtained ex parte on application to the Court or a Judge, upon an allegation of such change, or transmission of interest or liability, or of any such person interested having come into existence.» Είναι νομολογημένο ότι οι πρόνοιες της Δ.12 δεν καθίστανται ανενεργές στις περιπτώσεις που υπάρχει τελεσίδικη απόφαση. Ενόσω μια τελική δικαστική απόφαση παραμένει ανικανοποίητη, συνεχίζει να υπάρχει επίδικο θέμα. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Επίσημου Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της Περιουσίας της D.K. Intercity Buses Larnacas Ltd κ.ά, ECLI:CY:AD:2017:A256, Πολ. Εφ. 388/11 ημερ. 7.7.
11. «Ως προς την ουσία του θέματος, προκύπτει με σαφήνεια από τη νομολογία ότι οι πρόνοιες της Δ.12 δεν καθίστανται ανενεργές στις περιπτώσεις που υπάρχει τελεσίδικη απόφαση. Η Ζηντίλη ν. Νεοκλέους κ.ά.

(2005)1 Α.Α.Δ. 662, είναι σχετική. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, είχε εκδοθεί απόφαση το 1993 υπέρ της εφεσείουσας, η οποία το 2002 υπέβαλε αίτηση για την πώληση κτήματος του εξ αποφάσεως χρεώστη, ο οποίος είχε αποβιώσει το 1998, προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους. Η αίτηση επιδόθηκε στους διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα, οι οποίοι καταχώρισαν ένσταση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση, κρίνοντας ότι η διαδικασία δεν μπορούσε να συνεχίσει εναντίον του αποβιώσαντα ως είχε, αλλά, με βάση τη Δ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, θα έπρεπε να γίνει τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και να προστεθούν οι διαχειριστές της περιουσίας ως διάδικοι. Επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, το Εφετείο αναφέρθηκε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Σπανού άλλως Καφφά κ.ά. ν. Καφφά

(1999)1 Α.Α.Δ

1. (στη σελ. 548), στην οποία βασίστηκε και το πρωτόδικο Δικαστήριο στη δική μας περίπτωση: «Είναι πρόδηλο από τη Δ.12 θ.1 ότι, εφόσον επίδικο θέμα (cause or matter) είναι τέτοιας φύσεως ώστε να επιβιώνει του θανάτου του διαδίκου (δηλαδή, ουσιαστικά, δεν είναι τέτοιας προσωπικής φύσεως ώστε να εξαιρείται του γενικού κανόνα), δεν τερματίζεται (abates) λόγω του θανάτου και δεν επηρεάζεται από αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση το επίδικο θέμα, εφόσον δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις των προσωπικής φύσεως απαιτήσεων, επιβιώνει του θανάτου. Η Δ.12 θ.2 ρυθμίζει περαιτέρω ότι, σε τέτοια περίπτωση, ο διαχειριστής αποβιώσαντος μπορεί να γίνει διάδικος ώστε να διεκπεραιωθεί η διαδικασία και να αποφασισθούν τα επίδικα θέματα. Και η Δ.12 θ.4 ρυθμίζει τα του διατάγματος για συνέχιση της διαδικασίας μεταξύ των υφισταμένων διαδίκων και του καθισταμένου αναγκαίου νέου διαδίκου. Ούτε περιορίζεται η Δ.12 στο προ της αποφάσεως στάδιο. Και λογικά. Εφόσον μετά την έκδοση αποφάσεως υπάρχει δικαίωμα εφέσεως, όπως και άλλα ζητήματα, υπάρχει και "cause or matter" το οποίο συνεχίζει και το οποίο καθιστά αναγκαία τη διεκπεραίωση της διαδικασίας για να αποφασισθούν τελεσίδικα τα επίδικα θέματα, ώστε να είναι δυνατή η επίκληση της Δ.
2. Ενόσω μια τελική δικαστική απόφαση παραμένει ανικανοποίητη, συνεχίζει να υπάρχει επίδικο θέμα (βλ. Salt v. Cooper, (1880-81 L. R. 16 Ch. D. 544).» Η εφαρμογή της Δ.12 σε συνδυασμό με τη Δ.25 εξετάστηκε στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Χρίστου Χαρίδη

(2011)1 Α.Α.Δ. 825 και το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: «Τόσο οι πρόνοιες της Δ.12 όσο και οι πρόνοιες της Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τις οποίες επικαλούνταν οι αιτητές στην αίτηση τους, μαζί με το συνοδευτικό υλικό που παρείχαν μέσω της ένορκης δήλωσης τους και των τεκμηρίων, υποστήριζαν και δικαιολογούσαν πλήρως την αιτούμενη θεραπεία που εζητείτο. Οι αιτητές είχαν ήδη εξασφαλίσει την έγκριση του Δικαστηρίου για τη νομιμοποίηση της δυνατότητας τους όπως συνεχίσουν τη δικαστική διαδικασία στην αγωγή μέσω του Διατάγματος της 13.12.2005 και εκείνο που εζητείτο με την αίτηση τους, ήταν η τυπική εφαρμογή της νέας κατάστασης πραγμάτων στα πλαίσια της εκκρεμούσας αγωγής, με την υποκατάσταση του υφιστάμενου ενάγοντα από το νέο ο οποίος δικαιωματικά μπορούσε να συνεχίσει την αρξάμενη διαδικασία. Είτε αυτή η θεραπεία χαρακτηριζόταν ως «υποκατάσταση» ή «τροποποίηση» ή και τα δύο, ή άλλως πως, δεν ενέχει καμιά σημασία. Το Δικαστήριο εκαλείτο όπως εγκρίνει την επελθούσα αλλαγή με υποκατάσταση του ονόματος του ενός διαδίκου από άλλο και αυτό μπορούσε να γίνει δικονομικά στη βάση τόσο της Διαταγής 12 όσο και της Διαταγής 25 στις οποίες βασιζόταν η αίτηση και θα είχε ως αποτέλεσμα τη νόμιμη συνέχιση της διαδικασίας από το νέο διάδικο. Παραχωρουμένης δηλαδή της θεραπείας τροποποίησης του ονόματος του διαδίκου, εγκρινόταν η υποκατάσταση του και παρείχετο συνακόλουθα και η άδεια για συνέχιση της διαδικασίας από τον ίδιο, την οποία και εδικαιούτο. Όπως οι ίδιες οι πρόνοιες της Δ.12, κ.3 αναφέρουν, σε περίπτωση εκχώρησης δικαιωμάτων ή μεταβίβασης τίτλου εκκρεμούσας αγωγής, η αγωγή μπορεί να συνεχισθεί από το πρόσωπο το οποίο απέκτησε τον τίτλο ή το δικαίωμα. Σχετική δε αίτηση υποβάλλεται για σκοπούς δικονομικής τάξης, ενώ σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48, κ.8

(1)(p) η αίτηση για άδεια συνέχισης διαδικασίας μεταξύ υφιστάμενου και νέου διάδικου μπορεί να γίνει μονομερώς (ex parte).» Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Παναγιώτα Ζηντίλη ν. Αρχιμήδη Νεοκλέους κ.ά

(2005)1 Α.Α.Δ. 762: «Είναι πρόδηλο από τη Δ.12 θ.1 ότι, εφόσον επίδικο θέμα (cause or matter) είναι τέτοιας φύσεως ώστε να επιβιώνει του θανάτου του διαδίκου (δηλαδή, ουσιαστικά, δεν είναι τέτοιας προσωπικής φύσεως ώστε να εξαιρείται του γενικού κανόνα), δεν τερματίζεται (abates) λόγω του θανάτου και δεν επηρεάζεται από αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση το επίδικο θέμα, εφόσον δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις των προσωπικής φύσεως απαιτήσεων, επιβιώνει του θανάτου. Η Δ.12, θ.2 ρυθμίζει περαιτέρω ότι, σε τέτοια περίπτωση, ο διαχειριστής αποβιώσαντος μπορεί να γίνει διάδικος ώστε να διεκπεραιωθεί η διαδικασία και να αποφασισθούν τα επίδικα θέματα. Και η Δ.12, θ.4 ρυθμίζει τα του διατάγματος για συνέχιση της διαδικασίας μεταξύ των υφισταμένων διαδίκων και του καθισταμένου αναγκαίου νέου διαδίκου. Ούτε περιορίζεται η Δ.12 στο προ της αποφάσεως στάδιο. Και λογικά. Εφόσον μετά την έκδοση αποφάσεως υπάρχει δικαίωμα εφέσεως, όπως και άλλα ζητήματα, υπάρχει και "cause or matter" το οποίο συνεχίζει και το οποίο καθιστά αναγκαία τη διεκπεραίωση της διαδικασίας για να αποφασισθούν τελεσίδικα τα επίδικα θέματα, ώστε να είναι δυνατή η επίκληση της Δ.12.» Στην προκειμένη περίπτωση, η Ελβετική απόφαση ημερ. 23.8.2018, η οποία αναγνωρίστηκε στην Κύπρο με την Δικαστική απόφαση ημερ. 20.3.2019 του Ε.Δ. Λεμεσού, παραμένει ανικανοποίητη. Ενόσω εκκρεμεί ακόμα η εκτελεστότητα της Ελβετικής απόφασης και πολύ περισσότερο εκκρεμούσης της αίτησης ημερ. 19.4.2019 εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση για παραμερισμό της Απόφασης ημερ. 20.3.2019, αδιαμφισβήτητα συνεχίζει να υπάρχει επίδικο θέμα για να συνεχισθεί. Περαιτέρω, ο Stratiy δυνάμει της Συμφωνίας ημερ. 11.2.2019 για εκχώρηση των δικαιωμάτων των Αιτητών που απορρέουν από την Ελβετική απόφαση στον ίδιο, κατέστη ο νόμιμος δικαιούχος των Αιτητών σε σχέση με την Εβλετική απόφαση, σύμφωνα με τη γνωμάτευση του Ελβετού δικηγόρου ημερ. 4.6.2019 (Τεκμ.10 στην Αίτηση), η οποία ουδόλως αμφισβητήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση. Συνεπώς τίθεται θέμα εκχώρησης ημερ. 11.2.2019 η οποία προέκυψε μετά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης ημερ. 9.1.2019, ως και συνέχισης επίδικου θέματος, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η αντικατάσταση των Αιτητών από τον Stratiy, ώστε να δικαιούται να συνεχίσει ο ίδιος τη διαδικασία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, εισηγήθηκε ότι με βάση τη νομική γνωμάτευση του δικηγόρου από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους (Τεκμ.11 στην Αίτηση), την οποία ο Stratiy επεσύναψε στην παρούσα Αίτηση του, κατά την καταχώριση της Κυρίως Αίτησης ημερ. 9.1.2019, οι Αιτητές βρίσκονταν υπό εκκαθάριση, εφόσον η εκούσια εκκαθάριση τους είχε αρχίσει στις 27.12.

1. Με βάση την ίδια γνωμάτευση το μόνο πρόσωπο που είχε εξουσία να καταχωρήσει την Κυρίως Αίτηση ήταν ο ίδιος ο Εκκαθαριστής ή ο Εκκαθαριστής με το όνομα των Αιτητών, αναφέροντας ότι βρισκόταν υπό εκκαθάριση. Κατ' επέκταση, ο ενόρκως δηλών ΧΧΧΧ Moustras, ο οποίος προέβηκε στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Κυρίως Αίτηση, ως Διευθυντής των Αιτητών, δεν είχε την εξουσία να προβεί σ' αυτήν, εφόσον οι Αιτητές ήταν υπό εκκαθάριση και όλες οι εξουσίες των Διευθυντών, βρίσκονταν πλέον στον Εκκαθαριστή. Κατ' επέκταση, αν επιτραπεί η υποκατάσταση των Αιτητών από τον Stratiy, στην ουσία θα διορθωθεί η εκ προοιμίου λανθασμένη καταχώρηση της Γενικής Αίτησης από λανθασμένο διάδικο. Εξέτασα με προσοχή το πιο πάνω επιχείρημα του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση και έχω την άποψη ότι τα όσα ανέφερε, δεν μπορεί να αποτελέσουν λόγο απόρριψης του επίδικου αιτήματος. Τούτο γιατί τα όσα πιο πάνω επικαλείται, ανάγονται στο χρόνο καταχώρησης της Κυρίως Αίτησης και οποιοδήποτε επιχείρημα σχετίζεται με τους διάδικους της, όπως αυτοί εμφαίνονται και στον τίτλο της Δικαστικής απόφασης ημερ. 20.3.2019 του Ε.Δ. Λεμεσού, θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο της αίτησης ημερ. 19.4.2019 εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση, για παραμερισμό της εν λόγω Δικαστικής απόφασης ημερ. 20.3.
2. Αυτή εξάλλου είναι και η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση στη γραπτή του αγόρευση ότι δηλαδή όλα τα πιο πάνω θα προωθηθούν κατά την ακρόαση της αίτησης παραμερισμού. Κρίνω ότι με δεδομένη - στο παρόν στάδιο - την καταχώρηση Γενικής Αίτησης από τους Αιτητές και συνακόλουθα της έκδοσης της Δικαστικής Απόφασης ημερ. 20.3.2019 με διάδικο τους Αιτητές, το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης ό,τι έχει να αποφασίσει είναι κατά πόσο, μετά την καταχώρηση της Γενικής Αίτησης επήλθε γεγονός που επιβάλλει την αντικατάσταση των Αιτητών. Για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω και ενόψει της μεταγενέστερης εκχώρησης ημερ. 11.2.2019, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Stratiy δικαιούται και νομιμοποιείται να αιτηθεί την αντικατάσταση των Αιτητών από τον ίδιο. Διευκρινίζεται ότι η κατάληξη αυτή ουδόλως εμποδίζει τους Καθ' ων η Αίτηση να εγείρουν στα πλαίσια της αίτησης παραμερισμού που καταχώρησαν στις 19.4.2019, όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω περί μη νομιμοποίησης των Αιτητών να καταχωρήσουν την Κυρίως Αίτηση. Τούτο γιατί τυχόν παραμερισμός της Δικαστικής απόφασης ημερ. 20.3.2019 γι' αυτό το λόγο, άνευ ετέρου θα συμπαρασύρει και την αντικατάσταση των Αιτητών από τον Stratiy. Συμφωνώ με τη θέση του ευπαίδευττου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση ότι υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, η Δ.9, θ.θ. 10 και 11 δεν τυγχάνει εφαρμογής. Τούτο γιατί δεν τίθεται θέμα έναρξης της Κυρίως Αίτησης στο όνομα λανθασμένου διάδικου λόγω καλόπιστου λάθους. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η σταθερή θέση του Stratiy είναι ότι η Κυρίως Αίτηση ορθά άρχισε επ' ονόματι των Αιτητών. Τέλος, κρίνω ότι ο Stratiy δεν επέδειξε υπερβολική και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Από τις 11.2.2019 που υπογράφτηκε η Συμφωνία Εκχώρησης, μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης στις 5.6.2019, παρήλθαν σχεδόν 4 μήνες, χρόνος που δεν θεωρώ ότι είναι τόσο μακρύς ώστε να δικαιολογεί την απόρριψη του αιτήματος. Ο Stratiy δικαιολογεί την παρέλευση του χρόνου αυτού, επικαλούμενος την αναγκαία ενημέρωση των δικηγόρων του, την αποστολή σ' αυτούς των σχετικών εγγράφων και την ετοιμασία των γνωματεύσεων από αλλοδαπούς δικηγόρους, στοιχεία που κρίνονται ως ικανοποιητικά και επαρκή για να δικαιολογήσουν την παρέλευση μόλις 4 μηνών μέχρι την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδονται Διατάγματα ως η παρ.Α, Β, Γ και Δ της Αίτησης. Σ' ότι αφορά το αιτητικό Γ, επιτρέπεται επιπρόσθετα, με τον ίδιο τρόπο και η τροποποίηση του τίτλου της Δικαστικής Απόφασης ημερ. 20.3.
3. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος του Αιτητή - Vladimir Stratiy - και σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / General Applications / Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση τίτλου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο