← Κύπρος

X.A. κ.α. ν. Α.Σ.Χ, Αρ. Αγωγής: 5880/12, 24/9/2019

X.A. κ.α. ν. Α.Σ.Χ, Αρ. Αγωγής: 5880/12, 24/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A472 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5880/12 Μεταξύ: Χxxxxxxxxx Αxxxxxxxxx Ενάγοντας και Αxxxxxx Σxxxxxxxx Χxxxxxxx Εναγόμενος Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 20.05.2013 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ. Αγωγής: 5880/12 Μεταξύ:

  1. Χxxxxxxxxx Αxxxxxxxxx
  2. Κxxxxx Αxxxxxxxxx Εναγόντων και Αxxxxx Σxxxxxxxx Χxxxxxxx Εναγόμενος Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 05.02.2016 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Αρ. Αγωγής: 5880/12 Μεταξύ:
  3. Χxxxxxxxxx Αxxxxxxxxx
  4. Κxxxxx Αxxxxxxxxx Εναγόντων και Αxxxxx Σxxxxxxxx Χxxxxxxx Εναγόμενος Αίτηση ημερομηνίας 24.01.2019 Ημερομηνία: 24.09.2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο-Αιτητή: κα Φ. Βερεσιέ για Georgios E. Konnaris & Co. LLC Για Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση: κα Παπασολωμού για L.G. Zambartas LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση των Εναγόντων, δυνάμει του Ειδικά Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος, τροποποιημένου αρχικά στις 20.05.2013 και αργότερα στις 05.02.2016, αφορά σε αίτημα για έκδοση διατάγματος και/ή απόφασης με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος όπως εκκενώσει και παραδώσει στους Ενάγοντες ελεύθερη κατοχή χωραφιού, το οποίο βρίσκεται σε χωριό της Επαρχίας Λεμεσού, εντός 15 ημερών από την επίδοση. Ζητείται περαιτέρω, ποσό €9.600,00 ως δεδουλευμένα και/ή καθυστερημένα ενοίκια και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας ενοικίασης, και ποσό €2.400,00 το χρόνο από 01.04.2016 μέχρι την παράδοση, ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή ενοίκια και/ή αποζημιώσεις, πλέον τόκους και έξοδα. Στην Υπεράσπιση του ο Εναγόμενος αρνείται τη δικογραφημένη εκδοχή των Εναγόντων και ισχυρίζεται κατ' αρχήν ότι η επίδικη συμφωνία συνάφθηκε μόνο μεταξύ του Εναγόμενου και του Ενάγοντα 1, και προέβλεπε τη χρησιμοποίηση του χωραφιού και/ή μέρους αυτού ως ανθοπωλείο και/ή χώρο στάθμευσης και/ή ως φυτώριο και/ή ως αποθηκευτικό χώρο για τις ανάγκες της επιχείρησης του Εναγόμενου. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται πως ουδέποτε ενημερώθηκε ότι τερματίστηκε η συμφωνία ενοικίασης. Κατ' επέκταση είναι η θέση του Εναγόμενου ότι η παρούσα αγωγή είναι πρόωρη και παράτυπη. Παραδέχεται ωστόσο ότι έχει ειδοποιηθεί να παραδώσει την κατοχή του επίδικου χωραφιού, πλην όμως αρνείται να το πράξει καθότι το κατέχει νόμιμα. Στην Απάντηση τους οι Ενάγοντες απορρίπτουν τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του Εναγόμενου. Η ακροαματική διαδικασία για την ουσία της αγωγής δεν έχει ακόμη αρχίσει. Τελευταία φορά προγραμματίστηκε για ακρόαση στις 25.01.
  5. Με αίτησή του ημερομηνίας 24.01.2019 - στο εξής η Αίτηση - ο Εναγόμενος - στο εξής ο Αιτητής - αιτείται την έκδοση Διατάγματος το οποίο να του επιτρέπει την τροποποίηση της Υπεράσπισης του ως ακολούθως: (α) Πριν από την παράγραφο
  6. Να προστεθούν οι ακόλουθες παράγραφοι: Α. Ο Εναγόμενος εγείρει προδικαστική ένσταση και λέγει ότι ουδέποτε ο ίδιος ο Εναγόμενος συμβλήθηκε με τους Ενάγοντες. Ο Εναγόμενος λέγει ότι το επίδικο ακίνητο ενοικιάστηκε από την Εταιρεία ANDROS & CLIVE GARDEN CENTER LIMITED της οποίας είναι διευθυντής. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα έναντι του Εναγόμενου. (β) Η παράγραφος 3 να διαγραφεί και να αντικατασταθεί με την ακόλουθη παράγραφο:
  7. Ο Εναγόμενος από την παράγραφο 2 παραδέχεται μόνο ότι είναι ελληνοκύπριος και ότι είναι μόνιμος κάτοικος Λεμεσού. Αρνείται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς και λέγει ότι δεν είναι ιδιοκτήτης ανθοπωλείου αλλά διευθυντής της εταιρείας ANDROS & CLIVE GARDEN CENTER LIMITED η οποία διατηρεί φυτώριο και/ή ανθοπωλείο το οποίο βρίσκεται και εντός του τεμαχίου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Απαίτησης. γ) Στην παράγραφο 4, στην 2η γραμμή μετά την φράση «μόνο μεταξύ του Εναγόμενου» να προστεθεί η φράση «ως διευθυντή της Εταιρείας ANDROS & CLIVE GARDEN CENTER LIMITED». Στην 3η γραμμή πριν τη φράση «Ενάγοντα αρ.1» να προστεθεί «του αντιπροσώπου του». Στην τελευταία γραμμή να διαγραφεί η φράση «επιχείρηση του Εναγομένου» και να αντικατασταθεί με «της εταιρείας στην οποία είναι διευθυντής ο Εναγόμενος. Περαιτέρω λέγει ότι η συμφωνία συνάφθηκε το 2002 και το τίμημα της ενοικίασης αρχικά ήτο £1.200.» δ) Στην παράγραφο 5, στην 1η γραμμή πριν την φράση «των Εναγόντων» να προστεθεί η φράση «του αντιπροσώπου». Στην τελευταία γραμμή πριν την φράση «του Ενάγοντα 1» να προστεθεί η φράση «του αντιπροσώπου του». Στην τελευταία γραμμή μετά την λέξη Εναγομένου να προστεθεί «ως διευθυντής της Εταιρείας ANDROS & CLIVE GARDEN CENTER LIMITED και δεν ουδέποτε συμφωνήθηκε ότι όταν ζητούσαν οι Ενάγοντες μονομερώς κατοχή του εν λόγω ακινήτου θα τους την παρέδιδαν ελεύθερα». Β. Διάταγμα όπως η Τροποποιημένη Υπεράσπιση καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος». H Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή, ο οποίος αναφέρει πως στις 06.07.2018 αποσύρθηκαν οι προηγούμενοι δικηγόροι του, οι οποίοι δεν του παρέδιδαν τον φάκελο προσωπικά, καθότι υπήρχαν οικονομικές εκκρεμότητες, και τελικά παρέδωσαν τον φάκελο στους νέους δικηγόρους του περί τα μέσα Δεκεμβρίου
  8. Πρόσφατα, ως αναφέρει, (με αναφορά στις 24.01.2019 ημερομηνία της ένορκης δήλωσης) τον κάλεσαν στο γραφείο τους οι νέοι δικηγόροι για ετοιμασία της ακρόασης που ήταν ορισμένη στις 25.01.
  9. Οι νέοι δικηγόροι του διαπίστωσαν ελλείψεις στην Υπεράσπιση του, ειδικότερα ως προς το πρόσωπο που ενοικίαζε το επίδικο ακίνητο αφού δεν είναι αυτός προσωπικά αλλά η εταιρεία ANDROS & CLIVE GARDEN CENTER LIMITED της οποίας είναι διευθυντής. Αυτό οφείλεται σε καλόπιστο λάθος, όλες δε οι πληρωμές προς τους Ενάγοντες γίνονταν πάντοτε με επιταγές της προαναφερόμενης εταιρείας. Δηλώνει ακόμη ο Αιτητής ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι απόλυτα αναγκαίες για να τεθούν στο Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση και που σχετίζονται με την προώθηση της Υπεράσπισης του αλλά και την απόδοση δικαιοσύνης. Οι Ενάγοντες - στο εξής Καθ΄ ων η Αίτηση - καταχώρησαν στις 23.04.2019, Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας λόγους οι οποίοι συνίστανται στις θέσεις ότι, η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και πραγματικά αστήρικτη και/ή δεν είναι σύμφωνη με τους σχετικούς νόμους και κανονισμούς, ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της Αίτησης, τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι πράξη αντίθετη με την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, αποσκοπεί στην καταχρηστική απασχόληση του δικαστικού χρόνου, έχει διαρρεύσει πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, τυχόν έγκριση της Αίτησης θα επιφέρει πλήρη ανάπλαση της δίκης αφού εισάγεται νέα βάση υπεράσπισης, η οποία θα μπορούσε να εισαχθεί στην αρχική Υπεράσπιση. Τέλος, ότι γίνεται προσπάθεια για καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης και θα προκληθεί αδικία και βλάβη στα δικαιώματα των Εναγόντων - στο εξής Καθ' ων η Αίτηση - η οποία δεν είναι αποτιμώμενη σε χρήμα. Oι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1 - Καθ' ου η Αίτηση 1 - ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος για να προβεί σε ένορκη δήλωση και από τον Καθ' ου η Αίτηση
  10. Γνωρίζει, ως αναφέρει, προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Εκφράζει κατ' αρχήν τη διαφωνία του με την Αίτηση και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει. Περαιτέρω κάνει αναφορά στο ιστορικό του φακέλου, αποδίδοντας στον Αιτητή καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης και πρόθεση παρέλκυσης της διαδικασίας. Εκφράζει τη θέση πως αν εγκριθεί η αιτούμενη τροποποίηση θα προκληθεί αδικία και βλάβη στα δικαιώματα και συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση, μη αποτιμώμενη σε χρήμα εφόσον το συμφέρον των Καθ' ων η Αίτηση επιβάλλει να προχωρήσει η εκδίκαση των επίδικων θεμάτων χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αναφέρει ακόμη ότι η Αίτηση είναι κακόπιστη και απολήγει σε κατάχρηση της διαδικασίας. Αναπτύσσονται επιχειρήματα περί της υποστήριξης της θέσης για απόρριψη της αιτούμενης τροποποίησης, και τούτο βέβαια ανεπίτρεπτα αφού στις ένορκες δηλώσεις θα πρέπει να διατυπώνονται μόνο γεγονότα - μαρτυρία. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ένορκων δηλώσεων οι οποίες υποστηρίζουν την Αίτηση και τους λόγους ένστασης. Ουδείς εκ των ενόρκων δηλώσεων αντεξετάστηκε. Με τις γραπτές αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των τελευταίων, στην προσπάθεια τους να πείσουν το Δικαστήριο για την επιτυχία των εκατέρωθεν εκδοχών. Επανάληψη των προωθημένων θέσεων των διαδίκων στη λεπτομέρεια τους δε θα ωφελούσε σ΄ αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου και θα τις αξιολογήσει αργότερα, σε συνδυασμό με τα επίδικα ζητήματα της Αίτησης, στο βαθμό που αυτό κριθεί αναγκαίο για την αιτιολόγηση της απόφασής του. Νομική Πτυχή Η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, προβλέπουσα την τροποποίηση των δικογράφων, ως ισχύει για τις αγωγές που έχουν καταχωρηθεί πριν το 2015 (βλέπε Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2014), έχει τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων, σε βαθμό που θα μπορούσε κανείς να διατυπώσει τη θέση ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναΐδος Ι. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, αναφέρθηκε ότι: "Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ. ά. ν. Α. & G. Leventis κ. ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, το Εφετείο επισήμανε πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης και ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Στην υπόθεση Anna Latouf v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,
(1999)1 Α.Α.Δ. αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Συνοψίζοντας τις αρχές που καθιερώθηκαν μέσα από τη σχετική νομολογία (Βλ. επιπλέον, ενδεικτικά
(1)Saba & Co. (T.M.P) v. T.M.P Agents,
(1994)1 Α.Α.Δ. 426,
(2)Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. 990,
(3)Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704,
(4)Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., 11) προκύπτουν οι ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές:
  1. Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επιβάλλεται, ως θεμελιακή αρχή, ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
  2. Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως καθοριστικούς στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
  3. Το Δικαστήριο δεν θα δώσει άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
  4. Δεν δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Πριν το Δικαστήριο αποφανθεί επί της ουσίας της Αίτησης κρίνει ορθό να ασχοληθεί εν συντομία, με ένα ζήτημα το οποίο προκύπτει ενώπιον του. Η ειδοποίηση ένστασης και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν φέρουν τον ορθό τίτλο (δεν περιλαμβάνουν τον τίτλο κατά τις δύο προηγούμενες τροποποιήσεις που εξασφάλισαν με διάταγμα οι Καθ' ων η Αίτηση στις 20.02.2013 και 05.02.2016). Σαφώς πρόκειται για παρατυπία για την οποία το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα απαλλαγής έχοντας αφ' ενός κατά νου τα νομολογηθέντα στις υποθέσεις Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 366 και KOZA MICHAEL DAVID v. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2017:A415, Πολιτική Έφεση Αρ. 208/2012 ημερομηνίας 24.11.2017, οι οποίες ασχολήθηκαν περιεκτικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, αφ' ετέρου λήφθηκε υπόψη ότι το ζήτημα δεν ηγέρθηκε κατά την ακρόαση και μέσα από τις αγορεύσεις των συνηγόρων του Αιτητή, συνεπώς θεωρείται ως εγκατελημμένο. Έχοντας μελετήσει τους λόγους ένστασης, χωρίς να υποβαθμίζεται οποιοσδήποτε από αυτούς, προκύπτει, από τα νομολογηθέντα, πως τα καίρια ερωτήματα που πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στους Καθ΄ων η Αίτηση και αν η παρούσα Αίτηση διαπνέεται εμφανώς από κακή πίστη ή αν η όποια βλάβη στους Καθ΄ ων η Αίτηση μπορεί ή όχι να αποζημιωθεί χρηματικά. Σ' αυτά τα ζητήματα άλλωστε φαίνεται να επικεντρώνεται η ένσταση, πρόσθετα με τη θέση για κατάχρηση της διαδικασίας. Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο, προκύπτει άλλωστε από το φάκελο της υπόθεσης, πως η παρούσα αγωγή, παρ' ότι έχουν παρέλθει επτά χρόνια περίπου από την καταχώρηση της ακόμη δεν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Αυτό οφείλεται σε διάφορους λόγους, όπως αναβολές για συμβιβασμό αλλά και σε δύο τροποποιήσεις του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης. Η ύπαρξη καθυστέρησης στην καταχώρηση της Αίτησης, υπό την έννοια ότι θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή η ανάγκη τροποποίησης νωρίτερα, αλλά και η Αίτηση να καταχωρούνταν νωρίτερα, αφού η αγωγή είχε ορισθεί και προγενέστερα για ακρόαση, είναι δεδομένη. Το καίριο όμως ερώτημα που τίθεται είναι αν σκόπιμα υπήρξε αυτή η καθυστέρηση ή ο μη εντοπισμός της ανάγκης τροποποίησης νωρίτερα. Πέραν από τις δύο αντίθετες θέσεις των διαδίκων επί του θέματος αυτού, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία η οποία να συνηγορεί με βεβαιότητα σε συμπέρασμα πως παρ' ότι η ανάγκη για τροποποίηση έγινε αντιληπτή, έστω και πολύ πριν την καταχώρηση της Αίτησης, ο χρόνος αφέθηκε σκόπιμα να παρέλθει χωρίς να επιχειρηθεί η αιτούμενη τροποποίηση προγενέστερα. Τέτοια στοιχεία δεν προκύπτουν από τη μαρτυρία ώστε να δικαιολογείται εύρημα ότι υπήρξε εσκεμμένη καθυστέρηση και ενδεχομένως κακή πίστη συναρτημένη με την επιδίωξη περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης. Εν πάση περιπτώσει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δηλώνεται ότι η αναγκαιότητα τροποποίησης προέκυψε μία εβδομάδα πριν την τελευταία φορά που ήταν η υπόθεση ορισμένη για ακρόαση, κατόπιν μελέτης αυτής από τους νέους δικηγόρους του Αιτητή, οι οποίοι όντως καταχώρησαν Ειδοποίηση Αλλαγής Δικηγόρου στις 24.01.2019. Οι Καθ' ων η Αίτηση βέβαια αρνούνται τη σχετική μαρτυρία και απορρίπτουν τον εν λόγω ισχυρισμό πλην όμως δεν προσέφεραν μαρτυρία που να θέτει υπό αμφισβήτηση ή να κλονίζει αυτόν, ως εκ τούτου το Δικαστήριο οφείλει αλλά και νομιμοποιείται να τον αποδεχθεί. Προβάλλει ως εκ τούτου ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε σύντομα από το χρόνο που καθορίστηκε ως αφετηρία για την ανάγκη τροποποίησης. Στην υπόθεση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005, το Εφετείο απεφάνθη πως, όπου δεν προκαλείται ζημιά, ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογημένη καθυστέρηση δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα διαδίκου να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, ως αναφέρθηκε, να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους ώστε να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Ακόμη, αναφέρθηκε πως το γεγονός ότι το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, και ότι δεν θα προκαλούνταν μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντίδικων του Εφεσείοντα με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση. Προχωρώντας στην εξέταση του λόγου ένστασης αρ. 10, στον οποίο προωθείται η θέση περί κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και απορρίπτεται. Η ενάσκηση δικονομικού δικαιώματος από μόνη της, όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση, χωρίς να συνοδεύεται από άλλες ενέργειες ή παράλληλα διαβήματα προς την επίτευξη αλλότριων, προς τη δικαστική διαδικασία, σκοπών, δεν δύναται να στοιχειοθετήσει κατάχρηση διαδικασίας, ούτε μπορεί να θεωρηθεί, από τα δεδομένα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι επιχειρείται παράκαμψη προβλεπόμενης διαδικασίας. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης αφορούν στην ουσία της Αίτησης και θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας ως προς την έγκριση ή την απόρριψη της. Το Δικαστήριο εξετάζοντας την ουσία της Αίτησης συνυπολογίζει και τα ακόλουθα στοιχεία:
  1. Η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε.
  2. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης, υπό την έννοια που έχει εξηγηθεί προηγουμένως παρ΄ ότι είναι μη επιθυμητή, δεν είναι ικανή να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση. Η θέση των τελευταίων για πρόκληση ζημιάς που δεν αποζημιώνεται χρηματικά παρέμεινε χωρίς πρόταξη συγκεκριμένων καθοριστικά αρνητικών συνεπειών στα ουσιαστικά ή δικονομικά δικαιώματα τους.
  3. Από τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου ή τη μαρτυρία που τέθηκε εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση, δεν δικαιολογείται, με ασφάλεια, συμπέρασμα για ύπαρξη κακής πίστης και μάλιστα εμφανούς, στην καταχώρηση της Αίτησης, εκ μέρους του Αιτητή. Το εγχείρημα για τροποποίηση της Υπεράσπισης του Αιτητή, έστω και μετά που η αγωγή είχε προγραμματιστεί για ακρόαση, δεν κρίνεται, από μόνο του, ικανοποιητικό στοιχείο για στοιχειοθέτηση εμφανούς κακής πίστης. Άλλωστε και οι Καθ' ων η Αίτηση, για ότι αυτό αξίζει, εξασφάλισαν δύο φορές διάταγμα τροποποίησης του Κλητηρίου και της Έκθεσης Απαίτησης.
  4. Η προβολή νέας βάσης Υπεράσπισης, που όντως επιχειρεί ο Αιτητής να προσθέσει στην Υπεράσπιση του, ως μέρος της διαφοράς κατά τη δίκη, δεν είναι δίκαιο να αποτελέσει από μόνη της ικανό στοιχείο για απόρριψη της παρούσας Αίτησης τροποποίησης. Στην παρούσα υπόθεση, ως γίνεται κατανοητό, επιχειρείται εισαγωγή νέας βάσης Υπεράσπισης. Το γεγονός όμως αυτό από μόνο του δεν αποτελεί χωρίς άλλο εμπόδιο στην έγκριση της Αίτησης. Στην υπόθεση ΝΙΚΟΛΑΟΥ (ανωτέρω) παρά το γεγονός ότι θα εισαγόταν νέος ισχυρισμός στην Υπεράσπιση, η αίτηση τροποποίησης εγκρίθηκε αφού ως κυρίαρχο στοιχείο θεωρήθηκε η ανάγκη επίλυσης όλων των πραγματικών διαφορών των διαδίκων κατά τη δίκη. Επισημαίνεται πως το Δικαστήριο ξεκαθαρίζει ότι ουδόλως παραγνωρίζει την καθυστέρηση που υπήρξε αλλά και την περαιτέρω αναμενόμενη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, εξαιτίας της τροποποίησης, η οποία όμως κρίνεται πως μπορεί να αντιμετωπιστεί και δη με την επιδίκαση εξόδων. Περαιτέρω, ενόψει της μη στοιχειοθέτησης συμπεράσματος, ότι η Αίτηση διαπνέεται από κακή πίστη, το Δικαστήριο κρίνει πως νομιμοποιείται στο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση, ώστε να βρίσκονται ενώπιον του, κατά την ακρόαση, όλα τα επίδικα θέματα που προσδιορίζουν τη διαφορά των διαδίκων, αφού προς αυτή την κατεύθυνση αποσκοπεί η προσθήκη της προτεινόμενης τροποποίησης, που ο Αιτητής επιθυμεί να αποτελέσει τον πυρήνα της εκδοχής του. Τέλος, σημειώνεται ότι ουδόλως έχουν παραγνωριστεί τα νομολογηθέντα στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ. ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.03.
  5. Παρατηρείται πως στην εν λόγω υπόθεση, πέραν των άλλων παραγόντων, οι οποίοι λήφθηκαν υπόψη, τόσο πρωτόδικα όσο και κατ΄ έφεση, ώστε να απορριφθεί το αίτημα τροποποίησης, προσμέτρησε καθοριστικά η αντίληψη ότι η καθυστέρηση που δημιουργήθηκε αλλά και που θα επερχόταν, θα επηρέαζε καταλυτικά τα δικαιώματα των Εφεσιβλήτων ενόψει της ύπαρξης προσωρινού διατάγματος το οποίο επιδρούσε επί των δικαιωμάτων του Εφεσίβλητου 1 - Εναγόμενου 1 ο οποίος είχε ένσταση - μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης, παρά την προσθήκη διαδίκων - ως Εναγόμενων 2 - 13 σε μεγάλο αριθμό από αυτούς δεν είχε επιδοθεί ακόμη η αγωγή με αποτέλεσμα, αν εγκρινόταν η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, θα επερχόταν αργοπορία και εκτροχιασμός της δικαστικής διαδικασίας. Κρίθηκε, συνεπώς, πως ήταν προσφορότερο «τα νέα αγώγιμα θέματα να εκδικαστούν στα πλαίσια άλλων αγωγών». Διαπιστώνεται εύκολα πως τέτοιες συνθήκες και περιστατικά δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση. Αντίθετα, εδώ όπου επιχειρείται τροποποίηση της υπεράσπισης και όχι της έκθεσης απαίτησης, ως ήταν η περίπτωση στην υπόθεση ΙΚΟS (ανωτέρω), αφ' ενός δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα το οποίο να επιδρά στα δικαιώματα των Καθ΄ ων η Αίτηση, αφ' ετέρου αν δεν επιτραπεί η προτεινόμενη τροποποίηση ο Αιτητής δεν θα έχει άλλη ευκαιρία να προωθήσει τις θέσεις του, με σοβαρό ενδεχόμενο να προκληθεί σ΄ αυτόν ανεπανόρθωτη βλάβη και αδικία υπό την έννοια ότι θα στερηθεί της δυνατότητας να προωθήσει κατά τη δίκη την εκδοχή του. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω, ουδείς λόγος ένστασης δύναται να επιτύχει, ως εκ τούτου η Αίτηση εγκρίνεται ως το αιτητικό Α. Περαιτέρω κρίνεται ότι είναι δίκαιο όπως όλα τα έξοδα που θα απωλεσθούν, εξαιτίας της τροποποίησης που θα ακολουθήσει, καθώς και τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, να επιβαρύνουν τον Αιτητή - Εναγόμενο συνεπώς, αυτά επιδικάζονται εναντίον του και προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης. Αναφορικά με το αίτημα Β, το Δικαστήριο θεωρεί ότι είναι ορθότερο να συντομευθεί η διαδικασία και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Δίδονται οδηγίες όπως ο αρμόδιος Πρωτοκολλητής μεριμνήσει για τη σύντομη σύνταξη του εκδοθέντος διατάγματος. Τροποποιημένη Υπεράσπιση από τον Αιτητή να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Απάντηση στην τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης της τροποποιημένης Υπεράσπισης. Λόγω του ότι πρόκειται για πολύ παλαιά υπόθεση, η αγωγή ορίζεται για Ακρόαση την 11.11.2019 ώρα 10:
  6. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΙΜ Subject : Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Τροποποίηση Υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.