← Κύπρος

HELLENIC HULL MUTUAL ASSCIATION PLC ν. IONIAN SKY SHIPPING CO. LTD κ.α., Αρ. Αγωγής:1539/2017, 27/11/2019

HELLENIC HULL MUTUAL ASSCIATION PLC ν. IONIAN SKY SHIPPING CO. LTD κ.α., Αρ. Αγωγής:1539/2017, 27/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A546 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1539/2017 ΜΕΤΑΞΥ: HELLENIC HULL MUTUAL ASSCIATION PLC Εναγόντων και 1. IONIAN SKY SHIPPING CO. LTD 2. PENELOPE SHIPPING CO. LTD και άλλοι όπως το επισυναπτόμενο οπισθόφυλλο Εναγoμένων Ημερομηνία: 27 Νοεμβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για τους εναγόμενους 7-18/ αιτητές: Ο κ. Μ. Φιλίππου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την ενάγουσα/καθ' ης η αίτηση: H κα Γιωρκάτζη για Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση με την οποία επιδιώκεται η ακύρωση και ο παραμερισμός της αγωγής και των επιδόσεων που έλαβαν χώρα στα πλαίσια της) Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ: Οι εναγόμενοι 7 - 18/ καθ' ης η αίτηση, με την παρούσα αίτηση τους, επικαλούμενοι τους δικαιοδοτικούς όρους των κανονισμών, οι οποίοι διέπουν το αγώγιμο δικαίωμα και προνοούν ως εφαρμοστέο δίκαιο για την εφαρμογή τους το δίκαιο του Ηνωμένου Βασιλείου και δίδουν, κατ' αυτούς, περαιτέρω δικαιοδοσία στο Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου, για οποιαδήποτε διαφορά προκύψει αναφορικά με τους εν λόγω κανονισμούς, αιτούνται: α) διάταγμα ακύρωσης και/ή διαγραφής (strike out) και/ή παραμερισμού του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή αναστολής της ενώπιον του δικαστηρίου διαδικασίας λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, β) διάταγμα ακύρωσης και/ή παραμερισμού (setting aside) της επίδοσης της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στους εναγόμενους/καθ' ης η αίτηση 10, 11 και 12 για τον λόγο ότι το παρόν δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και/ή η παρούσα αγωγή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του δικαστηρίου, και γ) διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται (stay) και/ή διαγράφεται (strike out) η οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου για τον λόγο ότι το παρόν δικαστήριο δεν είναι το κατάλληλο και/ή φυσικό και/ή πρόσφορο βήμα για εκδίκαση της παρούσας αγωγής (forum non conveniens). Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.2 θ.θ.1,2,3,4(α),14, Δ.5, Δ.6 θ.θ.1 (
  2. c)(
  3. e)(
  4. f)(
  5. g)(h), 4-7, Δ.16 θ.9, Δ.27, θ.θ.1-3, Δ.30, Δ.39, Δ.48 θ.θ. 1-9, Δ.51, Δ.59, Δ.64 θ.θ. 1-2 στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ.6), άρθρο 3, στον Κανονισμό (ΕΚ) αρ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, άρθρα 1-16, 25 - 28, στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/1960), στις σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο κοινοδίκαιο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη νομολογία της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο δίκαιο και στις αρχές της επιείκειας, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης το θέτει με ένορκη δήλωση του ο ασκούμενος δικηγόρος, στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους καθ' ης η αίτηση, κ. XXXXX Χατζησωτηρίου. Εκτός από την εξουσιοδότηση που έχει για να προβεί στην ένορκη δήλωση από τους καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι είναι νομικές οντότητες του εξωτερικού και ως εκ τούτου αδυνατούσαν να εμφανιστούν στην Κύπρο για να ορκισθούν, δηλώνει προσωπικά γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και δηλώνει ότι τόσο αυτά αλλά και όσα δεν γνωρίζει προσωπικά, για τα οποία αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης του, είναι αληθινά από όσο καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει. Για τα νομικά θέματα που παραθέτει, δηλώνει ότι έλαβε νομική συμβουλή από τους δικηγόρους των αιτητών. Αναφέρει ότι έχει μελετήσει την Ειδοποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος στην παρούσα αγωγή καθώς επίσης και την αίτηση με ημερ. 05.07.2017 για λήψη άδειας για επίδοση των δικαστικών εγγράφων εκτός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της κας ΧΧΧ Αγαπίου (η «Ε.Δ. Αγαπίου») την οποία και σχολιάζει. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η ενάγουσα/ καθ' ης η αίτηση («η καθ' ης η αίτηση»), συνενώνει 18 εναγόμενους σε μια αγωγή αξιώνοντας διαφορετικό ποσό από κάθε Εναγόμενο στη βάση των Κανονισμών με τίτλο «Rules of Hellenic Hull Mutual Association as amended by the Third Annual General Meeting of 26 June 1997» (στο εξής «οι Κανονισμοί») οι οποίοι επισυνάφθηκαν στην ΕΔ Αγαπίου (Τεκμ.1). Σημειώνει ότι ο κάθε εναγόμενος/ αιτητής είχε ξεχωριστό Σημείωμα Κάλυψης («Cover Note»). Στη δε παράγραφο 22 της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος αναφέρεται ότι «Λεπτομέρειες των ασφαλιστικών καλύψεων για κάθε εναγόμενο θα δοθούν κατά τη δικάσιμο». Σχολιάζοντας την αναφορά στην παρ. 24 της ΕΔ Αγαπίου περί της χρεωστικής σημείωσης που αφορά όλους τους αιτητές αναφέρει ότι στις υποπαραγράφους 24 (
  6. i)- 24(xii) κατανέμεται συγκεκριμένο ποσό σε καθένα από τους εναγόμενους 7-18 / αιτητές. Το γεγονός ότι η καθ' ης η αίτηση αξιώνει συγκεκριμένο ποσό και έχει ξεχωριστή αξίωση από τους εναγόμενους ξεχωριστά και δεν αξιώνει οποιοδήποτε ποσό αλληλεγγύως και κεχωρισμένως από τους εναγόμενους ή από κάποιους εξ' αυτών, επιβεβαιώνεται και από την παράγραφο 34 της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος. Το Καταστατικό της καθ' ης η αίτηση δίδει στα Άρθρα 1 & 6 την ερμηνεία και όρους που περιβάλλουν τους Κανονισμούς. Για ευκολία του δικαστηρίου παραθέτει στη συνέχεια την ερμηνεία που αναφέρει το Καταστατικό της καθ' ης η αίτηση για τους Κανονισμούς: «Οι Κανονισμοί: Σημαίνει τους εκάστοτε ισχύοντες Κανονισμούς που καθορίζουν τους κινδύνους έναντι των οποίων τα Μέλη δύνανται να ασφαλιστούν σχετικά με Πλοία που η εισδοχή τους στον Σύνδεσμο έγινε αποδεκτή καθώς και τους όρους και προϋποθέσεις ασφάλισης. Οι Κανονισμοί θα υιοθετηθούν και θα τροποποιούνται από καιρού εις καιρόν σύμφωνα με το άρθρο 6 του Καταστατικού». Περαιτέρω, το Καταστατικό της καθ' ης η αίτηση αναφέρει στις παρ. 12 και 13 τα εξής: «12. Οποιαδήποτε δέσμευση ή υποχρέωση Μέλους σχετικά με ασφάλιση για τους σκοπούς διεκδίκησης τέτοιας δέσμευσης ή υποχρέωσης θα θεωρείται σαν δέσμευση ή υποχρέωση του Μέλους προς τον Σύνδεσμο και όχι προς οποιοδήποτε άλλο Μέλος ή άλλο πρόσωπο και όλα τα ποσά τα οποία θα είναι ούτως πληρωτέα θα πληρώνονται στο Σύνδεσμο. 13. Όλες οι αξιώσεις σχετικά με Ασφάλιση θα υποβάλλονται προς και θα διεκδικούνται μόνο κατά του Συνδέσμου και ουχί κατά Μέλους και μόνο Μέλος θα δικαιούται να υποβάλει προς και διεκδικήσει από τον Σύνδεσμο τέτοια αξίωση». Οι παρ. 18 και 19 του Καταστατικού αναφέρουν ότι οι κλήσεις για συνεισφορά θα αποφασίζονται, πληρώνονται και αξιούνται σύμφωνα με τους Κανονισμούς τους οποίους και παραθέτει: «18. Κλήσεις για συνεισφορά θα αποφασίζονται, πληρώνονται και αξιούνται σύμφωνα με τους Κανονισμούς και πιστοποιητικό εκδομένο από τους Διαχειριστές αναφέρον ότι η κλήσις για συνεισφορά έχει γίνει και πιστοποιόν το ποσό το οποίο έκαστο Μέλος είναι υπόχρεο να συνεισφέρει θα είναι δεσμευτικό και αδιαμφισβήτητο για το Μέλος. 19. Εάν το ποσό το οποίo καθορίζεται σε οποιαδήποτε ειδοποίηση για κλήση για συνεισφορά δεν πληρωθεί στον χρόνο και τόπο που καθορίζεται για πληρωμή καθίσταται άμεσα απαιτητό και δύναται να αξιωθεί από τον Σύνδεσμο με δικαστική αγωγή». Ως αναφέρεται στην παρ. 35 της Ε.Δ. Αγαπίου τα Καλυπτικά Σημειώματα περιλαμβάνουν «ρήτρα σύμφωνα με την οποία κάθε μέρος συμφωνεί να υπαχθεί στην αποκλειστική δικαιοδοσία των αγγλικών δικαστηρίων». Ως συμβουλεύεται από τους δικηγόρους των αιτητών, το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί πηγή δικαίου που έχει αυξημένη ισχύ στην Κυπριακή Δημοκρατία και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τους κανόνες που προέρχονται από τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό την μορφή Κανονισμών και Αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη βάση της αμέσως πιο πάνω παραγράφου, όπως πιστεύει και συμβουλεύεται από τους δικηγόρους των αιτητών, εισηγείται ότι τυγχάνει εφαρμογής ο Κανονισμός (ΕΚ) αρ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (στο εξής «ΕΚ 1215/2012»). Η καθ' ης η αίτηση έχει επίσης καταγράψει τον ΕΚ 1215/2012 στη νομική βάση της μονομερούς αίτησης με ημερ. 05.07.2017 με την οποία αιτείτο την άδεια για επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου. Σύμφωνα με τις αιτιολογικές σκέψεις 15 και 18 του ΕΚ 1215/2012 - «15. Οι κανόνες περί διεθνούς δικαιοδοσίας θα πρέπει να παρουσιάζουν υψηλό βαθμό προβλεψιμότητας και να βασίζονται στην αρχή της γενικής δωσιδικίας της κατοικίας του εναγομένου. Η δωσιδικία αυτή θα πρέπει να ισχύει πάντοτε, εκτός από μερικές συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου το επίδικο αντικείμενο ή η αυτονομία των διαδίκων δικαιολογεί άλλο συνδετικό στοιχείο. Η κατοικία των νομικών προσώπων πρέπει να καθορίζεται αυτοτελώς ώστε να αυξάνεται η διαφάνεια των κοινών κανόνων και να αποφεύγονται οι συγκρούσεις δικαιοδοσίας. 18. Στις συμβάσεις ασφάλισης, καταναλωτών και εργασίας είναι σκόπιμο να προστατεύεται το αδύναμο μέρος με ευνοϊκότερους για τα συμφέροντά του κανόνες διεθνούς δικαιοδοσίας». Πιο συγκεκριμένα με βάση τον ΕΚ 1215/2012 και τα άρθρα που αναφέρονται στη νομική βάση της αίτησης δηλώνει ότι εσφαλμένα έχει ασκηθεί η αγωγή (proceedings brought) στη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων εν αντιθέσει με την αποκλειστική δικαιοδοσία που έχουν τα δικαστήρια των κρατών μελών όπου οι εναγόμενοι έχουν την έδρα τους (domiciled). Διαφωτιστικό ως προς το πιο πάνω είναι το Άρθρο 14 του Κανονισμού ΕΚ1215/2012. Οι διατάξεις του Κεφαλαίου ΙΙ (Διεθνής Δικαιοδοσία), Τμήμα ΙΙΙ (Διεθνής Δικαιοδοσία σε υποθέσεις ασφαλίσεων) του ΕΚ1215/2012 προβλέπουν ορισμένους κανόνες ειδικής δικαιοδοσίας, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι υποθέσεις ασφαλίσεων. Με βάση τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, κατά τον ενόρκως δηλούντα, οι κανόνες ειδικής δικαιοδοσίας τυγχάνουν στενής ερμηνείας ενώ επίσης δεν εφαρμόζονται οι εθνικές διατάξεις στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων του ενάγοντα που προβλέπουν τη δικαιοδοσία έναντι των εναγόμενων που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, η μοναδική περίπτωση όπου επιτρέπεται απόκλιση από το Άρθρο 14 του Κανονισμού, είναι στην περίπτωση όπου υπάρχει συγκεκριμένη συμφωνία μεταξύ των μερών ως προς την δικαιοδοσία των δικαστηρίων (Άρθρο 15). Όπως συμβουλεύεται από τους δικηγόρους των Αιτητών, στην περίπτωση που προκύπτει ερώτημα ακυρότητας (null and void) της συμφωνίας επιλογής δικαιοδοσίας μεταξύ των μερών, τέτοιο ερώτημα θα πρέπει να αποφασίζεται με βάση το δίκαιο του κράτους μέλους που αναφέρεται στη συμφωνία. Σύμφωνα με το Άρθρο 2 των Κανονισμών (Τεκμ. 3 της ΕΔ Αγαπίου) (Insurance, Governing Law, Headings, Delegation) αναφέρονται τα εξής, αναφορικά με το εφαρμοστέο δίκαιο και τη δικαιοδοσία των αρμόδιων δικαστηρίων: «(
  7. ii)These Rules and the contract of Insurance between a Member and the Association contained in these Rules shall be governed by and construed in accordance with English Law and subject to Rule 32 below, the English Courts shall have sole jurisdiction». Ο Κανονισμός 32 των Κανονισμών αναφέρει ότι τα μέλη (ήτοι οι αιτητές) έχουν ήδη προσχωρήσει (The Member hereby submits) στη δικαιοδοσία του αγγλικού δικαστηρίου (High Court of Justice of England) αναφορικά με οποιαδήποτε ποσά η καθ' ης η αίτηση θεωρεί ότι οφείλονται από οποιοδήποτε μέλος της. Το άρθρο 18 του Καταστατικού της καθ' ης η αίτηση, το οποίο παρατίθεται πιο πάνω, αναφέρει ότι οι κλήσεις για συνεισφορά θα αποφασίζονται, πληρώνονται και αξιούνται σύμφωνα με τους Κανονισμούς, ήτοι τους Κανονισμούς που αναφέρουν στα Άρθρα 2 & 32 αυτών, ότι αποκλειστική δικαιοδοσία έχουν τα αγγλικά δικαστήρια. Η παράγραφος Α του παρακλητικού του Κλητηρίου Εντάλματος στην οποία στηρίζεται ολόκληρη η απαίτηση της καθ' ης η αίτηση είναι δυνατό να ερμηνευθεί και αποφασισθεί μόνο με βάση το αγγλικό δίκαιο και μόνο από αγγλικό δικαστήριο ως ορίζουν οι Κανονισμοί. Τα Δικαστήρια στην Κύπρο δεν είναι το κατάλληλο forum (forum non-conveniens) για να επιληφθούν της παρούσας αγωγής. Τα γεγονότα της υπόθεσης φανερώνουν ότι: (
  8. i)η κατοικία και έδρα των αιτητών και/ή των διαχειριστών τους είναι άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήτοι η Μάλτα και/ή η Ελλάδα, (
  9. ii)τα μέρη έχουν επιλέξει το αγγλικό δίκαιο και τα αγγλικά δικαστήρια ως το εφαρμοστέο δίκαιο και το κατάλληλο forum για να επιληφθεί οποιασδήποτε διαφοράς, (iii) η ίδια η καθ' ης η αίτηση αναφέρει στην ΕΔ Αγαπίου ότι το εφαρμοστέο δίκαιο είναι το αγγλικό δίκαιο και με βάση το αγγλικό δίκαιο θα πρέπει να ερμηνευθούν οι Κανονισμοί, (
  10. iv)θα πρέπει να προσφέρουν μαρτυρία Άγγλοι εμπειρογνώμονες επί του αγγλικού δικαίου και ως εκ τούτου θα πρέπει να προσέλθουν μάρτυρες από το εξωτερικό ενώπιον του δικαστηρίου, (
  11. v)αποτελεί μέρος της αξίωσης της καθ' ης η αίτηση, «δηλωτική και/ή αναγνωριστική απόφαση» ως προς την ερμηνεία των Κανονισμών με βάση το αγγλικό δίκαιο. Ήτοι η ερμηνεία αγγλικού δικαίου από δικαστήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας, (
  12. vi)η μεταφορά μαρτύρων από το εξωτερικό καθώς επίσης και μαρτύρων από 11 διαφορετικούς εναγόμενους στην Κύπρο προκαλούν δυσανάλογη επιφόρτιση του κάθε εναγόμενου και κόστους έναντι της καθ' ης η αίτηση, (vii) κανένας από τους αιτητές δεν έχει σχέση με την δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων. (viii) η καθ' ης η αίτηση δεν θα ζημιωθεί από την εφαρμογή της ρήτρας δικαιοδοσίας και από την εκδίκαση της διαφοράς ενώπιον των αγγλικών δικαστηρίων ή ενώπιον άλλων δικαστηρίων. Ενόψει όλων αυτών δηλώνει ότι τα αγγλικά δικαστήρια είναι προφανώς καταλληλότερα (clearly or distinctly more appropriate) για την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και είναι δίκαιο η καθ' ης η αίτηση να εκδικάσει την παρούσα αγωγή στα αγγλικά δικαστήρια ή στα δικαστήρια που έχουν την κατοικία τους οι αιτητές. Δεν υφίσταται κίνδυνος εκδόσεως ασυμβίβαστων αποφάσεων ως αναφέρεται από πλευράς της καθ' ης η αίτηση εφόσον η ερμηνεία των Κανονισμών και ο τρόπος ερμηνείας τους με βάση το αγγλικό δίκαιο είναι συγκεκριμένος μη επιδεχόμενος διαφορετικών ερμηνειών κατά το δοκούν. Περαιτέρω εισηγείται ότι: Α. Η κατάλληλη δικαιοδοσία για την εκδίκαση των ζητημάτων και/ή θεμάτων που εγείρονται στην παρούσα αγωγή είναι το αγγλικό δικαστήριο ή τα δικαστήρια της δικαιοδοσίας των εναγόμενων και σε κάθε περίπτωση τα κυπριακά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία. Β. Εφαρμοστέο δίκαιο είναι το αγγλικό δίκαιο. Γ. Η αγωγή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και/ή επιχειρείται η παρέκκλιση εφαρμογής των συμφωνημένων όρων μεταξύ των μερών και/ή η παρούσα αγωγή δέον όπως απορριφθεί ελλείψει δικαιοδοσίας και/ή ακαταλληλότητας των κυπριακών δικαστηρίων. Οι αιτητές ως αποτέλεσμα των προαναφερθέντων αιτούνται ως η αίτηση τους καθώς δεν προκύπτει ζήτημα εκδίκασης των αξιώσεων της ενάγουσας/ καθ' ης η αίτηση από τα κυπριακά δικαστήρια. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης της να ενστεί. Η ένσταση βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτική Δικονομίας Δ.2 Θ.Θ. 1,2,3 και 14, Δ.5 , 5A , 6, Δ.6 Θ.Θ. 1 (c), (e),(f), (h), 5, 6, 7 Δ.16 Θ.9, Δ.27 Θ.3, Δ.48 Θ.1, 2, 8 και 9 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60)άρθρο 21 και στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο άρθρο 3, στον Κανονισμό (ΕΚ) αριθμό 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ημερ. 13.11.2007 άρθρα 1-15, στον Κανονισμό 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ημερ. 12.12.2012 άρθρο 7

(1), 8
(1), 15, 26 και 2, στον περί της Συμβάσεως περί της εν τη Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών και Ετέρων εγγράφων σε Αστικάς και Εμπορικάς Υποθέσεις (Κυρωτικός) Νόμος του 1982 (Ν.40/82) και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση: « Η παροχή ασφαλιστικής κάλυψης γινόταν στην Κύπρο, η Ενάγουσα είναι Κυπριακή εταιρεία με έδρα εργασιών και η οποιαδήποτε πληρωμή κλήσεων θα έπρεπε να γινόταν στην Κύπρο και η σχετική παράβαση γινόταν στην Κύπρο. ii. Δεν υπάρχει ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας και/ή σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με την επίδικη συμφωνία η Ενάγουσα δύναται να εγείρει αγωγή για ανάκτηση οποιωνδήποτε οφειλόμενων ποσών ενώπιον του Δικαστηρίου οποιασδήποτε χώρας. iii. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι ουσιαστικοί διάδικοι στην αγωγή. iv. Οι απαιτήσεις εναντίον των Εναγομένων (περιλαμβανομένων και Εναγομένων που έχουν την έδρα τους εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας) είναι συναφείς μεταξύ τους θα πρέπει να εκδικαστούν σε μια αγωγή και ταυτόχρονα προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων. Στη προκειμένη περίπτωση πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.2, θ.2 και η Δ.6 σε σχέση με τη καταχώριση και επίδοση αγωγής εκτός δικαιοδοσίας. Η Ενάγουσα έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) και έχει προσκομίσει ικανοποιητική μαρτυρία για το σκοπό αυτό. vii. Η παρούσα περίπτωση είναι κατάλληλη για επίδοση εκτός Κύπρου. Τα κυπριακά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και είναι τα κατάλληλα δικαστήρια για κάτι τέτοιο. Οι Εναγόμενοι προσπαθούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Oι Εναγόμενοι κωλύονται να προωθούν την παρούσα αίτηση αφού έχουν υπαχθεί στη δικαιοδοσία των Κυπριακών δικαστηρίων και/ή σε περίπτωση που έχουν προβεί σε αίτηση για άδεια καταχώρησης αίτησης παραμερισμού παρέλειψαν ως όφειλαν να επιδώσουν το διάταγμα και τη μονομερή αίτηση. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για παραμερισμό. xii. Η επίδοση διενεργήθηκε σύμφωνα με το διάταγμα ημ. 6/7/2017 με το οποίο επιτρέπετο η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και με τον τρόπο και/ή μέθοδο που προνοούσε το εν λόγω διάταγμα και/ή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού 1393/2007». Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η κα ΧΧΧ Σωκράτους. Όπως δηλώνει είναι δικηγορική υπάλληλος συνεργαζόμενη με τη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί στην παρούσα αγωγή την καθ' ης η αίτηση. Αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τους αξιωματούχους της καθ' ης η αίτηση οι οποίοι βρίσκονται στο εξωτερικό να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση για λογαριασμό της καθώς δεν ήταν πρακτικά δυνατό να ταξιδεύσουν στην Κύπρο για να ορκιστούν. Δηλώνει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και όσα από αυτά δεν γνωρίζει αναφέρει την πηγή της γνώσης της για δε τα νομικά θέματα δηλώνει ότι έλαβε νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της καθ' ης η αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα δηλώνει ότι έχει διαβάσει το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης του κ. Χατζησωτηρίου («η ΕΔ ΓΧ») το οποίο απορρίπτει στην ολότητα του. Αναφέρει ότι η επίδοση που έχει διενεργηθεί έγινε σύμφωνα με το διάταγμα του δικαστηρίου με ημερ. 06.07.2017 το οποίο επιτρέπει την επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου. Αναφορικά δε, με τις οντότητες οι οποίες βρίσκονται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αυτές για τις οποίες η επίδοση έγινε στη διαχειρίστρια εταιρεία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η επίδοση έχει γίνει με τρόπο επιτρεπτό δυνάμει του σχετικού Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/
  1. Ως προκύπτει από το ίδιο το Κλητήριο Ένταλμα, η ενάγουσα αποτελεί αλληλοασφαλιστικό οργανισμό ο οποίος παρείχε στα μέλη του, όπως στους εναγόμενους 1 - 18, οι οποίοι ήταν ιδιοκτήτες πλοίων, ασφαλιστική κάλυψη κελύφους και μηχανής πλοίων (ship hull and machinery insurance). Η ενάγουσα αποτελεί εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113 με εγγεγραμμένο γραφείο και έδρα εργασιών την Λεμεσό. Οι εναγόμενοι 1 και 2, είναι μέλη της ενάγουσας και είναι επίσης κυπριακές εταιρείες οι οποίες έχουν το εγγεγραμμένο γραφείο τους και έδρα εργασιών τους την Λεμεσό. Όσον αφορά τους υπόλοιπους εναγόμενους αυτοί τυγχάνουν εταιρείες της Μάλτας, της Ελλάδας, του Παναμά και των Marshal Islands. Ως μέλη της ενάγουσας, οι εναγόμενοι δεσμεύονται από το Ιδρυτικό και Καταστατικό της ενάγουσας και οι εναγόμενοι με την εγγραφή τους ως Μέλη της ενάγουσας συμφωνούσαν να δεσμεύονται από τους Κανονισμούς. Σύμφωνα με νομική συμβουλή που λαμβάνει από το δικηγόρο της καθ' ης η αίτηση κ. Ανδρέα Γιωρκάτζη, τα κυπριακά δικαστήρια είναι τα πλέον κατάλληλα δικαστήρια να εκδικάσουν την παρούσα υπόθεση. H βάση επί της οποίας εδράζεται η παρούσα αγωγή, δεν είναι η οποιαδήποτε τυχόν ερμηνεία των Κανονισμών ούτε η διεκδίκηση από τα μέλη εναντίον της ενάγουσας οποιουδήποτε ποσού, αλλά η διεκδίκηση από την ενάγουσα εναντίον των μελών της διαφόρων οφειλόμενων ποσών, και ως εκ τούτου η ενάγουσα δύναται να ενάγει τους εναγόμενους στα δικαστήρια οποιασδήποτε χώρας. Ισχυρίζεται ότι τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 9 της ΕΔ ΓΧ είναι άσχετα με τη διεκδίκηση οφειλόμενων ποσών από την ενάγουσα. Παραπέμπει δε προς τούτο στον Κανονισμό 15(ι) του Καταστατικού ο οποίος προνοεί ότι σε περίπτωση που μέλος παραβεί την υποχρέωση πληρωμής οποιασδήποτε συνεισφοράς που κατέστη πληρωτέα [..] τέτοια πληρωμή δύναται να διεκδικηθεί από το Σύνδεσμο. Περαιτέρω οι Κανονισμοί 18 και 19 του Καταστατικού αναφέρουν ότι οι κλήσεις συνεισφοράς αποφασίζονται, πληρώνονται και αξιούνται σύμφωνα με τους Κανονισμούς (Rules) το ποσό που έκαστο μέλος είναι υπόχρεο να συνεισφέρει θα είναι δεσμευτικό και αδιαμφησβήτητο ενώ αν δεν πληρωθεί στον χρόνο και τόπο που καθορίζεται καθίσταται άμεσα απαιτητό και δύναται τα αξιωθεί με δικαστική αγωγή. Τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 11 της ΕΔ ΓΧ ισχυρίζεται ότι είναι παραπλανητικά. Ως αναφέρεται ρητά στην παράγραφο 35 της ΕΔ Αγαπίου, που συνοδεύει την αίτηση για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας τα καλυπτικά σημειώματα παρά το ότι υπάρχει ρήτρα σύμφωνα με την οποία κάθε μέρος συμφωνεί να υπαχθεί στην αποκλειστική δικαιοδοσία των αγγλικών δικαστηρίων, εντούτοις σύμφωνα με το προοίμιο των καλυπτικών σημειωμάτων, οι όροι αυτοί ισχύουν τηρουμένων των Κανονισμών και Καταστατικού της ενάγουσας και ως εκ τούτου δεν αποδέχεται και απορρίπτει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς των εναγόμενων περί ύπαρξης ρήτρας αλλοδαπής δικαιοδοσίας και ρήτρας διαιτησίας. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 31 των Κανονισμών (Rules), η οποιαδήποτε διαφορά προκύπτει μεταξύ μέλους και του Συνδέσμου (εκτός από την ανάκτηση ποσών από το Σύνδεσμο εναντίον μέλους), τέτοια διαφορά θα επιλυθεί από τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και εάν δεν επιλυθεί θα παραπεμφθεί σε διαιτησία. Ο Κανονισμός 31 τον οποίο επικαλούνται οι εναγόμενοι αφορά διαφορά σε σχέση με την ερμηνεία των Κανονισμών ενώ παράλληλα προβλέπει ότι εφαρμόζεται σε αγωγές που εγείρονται από μέλη εναντίον της ενάγουσας και όχι το αντίθετο. Το αγώγιμο δικαίωμα που προωθεί η ενάγουσα δεν απορρέει από τον Κανονισμό 31 και ως εκ τούτου η ρήτρα διαιτησίας δεν εφαρμόζεται. Συνεπώς, η επίδικη με την παρούσα αγωγή διαφορά δεν εμπίπτει εντός της ρήτρας διαιτησίας. Όπως αναφέρεται ρητά στον Κανονισμό 32 αλλά και στις αιτήσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και στις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, δίδεται δικαίωμα στην ενάγουσα να εγείρει αγωγή για την ανάκτηση οποιωνδήποτε οφειλόμενων προς αυτήν ποσών ενώπιον των δικαστηρίων οποιασδήποτε χώρας. Ως τυγχάνει νομικής συμβουλής από τον Αντρέα Γιωρκάτζη, ο Κανονισμός 31 δεν στερεί σε καμία περίπτωση το δικαίωμα της ενάγουσας δυνάμει του Κανονισμού 32 (κάτι που εν πάση περιπτώσει προνοείται ρητά) για έγερση αγωγής είτε στα αγγλικά δικαστήρια ή σε δικαστήρια άλλης δικαιοδοσίας σε σχέση με οφειλόμενα προς αυτήν ποσά. Ο Κανονισμός 32 ως ειδικότερος υπερισχύει του Κανονισμού
  2. Περαιτέρω, ο Κανονισμός 2 (ιι), τον οποίο επίσης επικαλούνται οι εναγόμενοι, εφαρμόζεται τηρουμένων πάντα των προνοιών του Κανονισμού 32, ενώ οι όροι των καλυπτικών σημειωμάτων ισχύουν τηρουμένων των Κανονισμών και Καταστατικού της ενάγουσας και ως εκ τούτου συνιστούν όρους υποδεέστερους από τον Κανονισμό
  3. Ως εκ τούτου δεν τυγχάνει επί του προκειμένου εφαρμογής και δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί η εκεί ενσωματωμένη ρήτρα αλλοδαπής δικαιοδοσίας. Εισηγείται ότι η παρούσα αγωγή ορθά καταχωρίστηκε στα κυπριακά δικαστήρια αφού με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή η ενάγουσα επιζητεί εναντίον όλων των εναγόμενων δηλωτική απόφαση ότι η ενάγουσα νομιμοποιείται στη βάση του Καταστατικού και των Κανονισμών της να προβεί σε επιβολή ειδικών εισφορών, σε συμπληρωματικές κλήσεις και σε κλήσεις αποδέσμευσης. Περαιτέρω, αξιώνει εναντίον του κάθε εναγόμενου το ποσό που οφείλεται από αυτόν στην ενάγουσα σε σχέση με τις πιο πάνω κλήσεις. Οι εναγόμενοι 1 και 2, όπως φαίνεται και από το ίδιο το Κλητήριο Ένταλμα, είναι κυπριακές εταιρείες με έδρα εργασιών τους και συνήθη διαμονή τους στη Κυπριακή Δημοκρατία και συνιστούν ουσιαστικούς διάδικους στην παρούσα αγωγή. Εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 έχει ήδη εκδοθεί απόφαση. Είναι δε γεγονός, ισχυρίζεται, ότι υπάρχει η γενική αρχή στη βάση του Κανονισμού 1215/2012 οι εναγόμενοι να ενάγονται στο κράτος μέλος διαμονής τους, όμως υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις οι οποίες εφαρμόζονται στην παρούσα σωρευτικά ήτοι: α) Σύμφωνα με το άρθρο 18
(1)του Κανονισμού είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης όπως οι συναφείς απαιτήσεις της ενάγουσας εναντίον όλων των εναγόμενων (1 έως 18) εκδικαστούν σε μία αγωγή και ταυτόχρονα προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων. β) Όπου αφορά υπηρεσίες, ο τόπος εκπλήρωσης ή ο τόπος που έπρεπε να γίνει η εκπλήρωση των υπηρεσιών. Στην προκειμένη περίπτωση, ο τόπος αυτός είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. γ) Σε υποθέσεις ασφαλίσεων δύναται να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος από την κατοικία των εναγόμενων όπου υπάρχει συμφωνία όπως στην προκειμένη περίπτωση που επιτρέπει κάτι τέτοιο. Όσον αφορά τους εναγόμενους που είναι εγκατεστημένοι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι ισχύει ο κανόνας ότι ο οφειλέτης οφείλει να ανατρέξει στο κράτος όπου βρίσκεται η ενάγουσα, εδώ η Κύπρος, για να πληρώσει τις οφειλές του, με αποτέλεσμα δικαιοδοσία να έχουν τα δικαστήρια του κράτους εκείνου (δηλαδή η Κύπρος). Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας, τα κυπριακά δικαστήρια είναι τα πλέον κατάλληλα δικαστήρια να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή. Το γεγονός ότι εφαρμοστέο δίκαιο είναι το αγγλικό δίκαιο δεν αναιρεί την δυνατότητα έγερσης αγωγής ενώπιον δικαστηρίου άλλης χώρας παρά τα όσα αναφέρονται στην ΕΔ ΓΧ. Η ενάγουσα τυγχάνει Κυπριακή εταιρεία με έδρα εργασιών την Κύπρο, η ασφαλιστική κάλυψη γινόταν στην Κύπρο και η οποιαδήποτε πληρωμή κλήσεων θα έπρεπε να γίνει στην Κύπρο και ως εκ τούτου η παράβαση της σύμβασης έγινε στην Κύπρο. Σύμφωνα με νομική συμβουλή που έλαβε, στην προκειμένη περίπτωση πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.2, θ.2 και η Δ.6 σε σχέση με τη καταχώριση και επίδοση αγωγής εκτός δικαιοδοσίας και η ενάγουσα έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) και έχει προσκομίσει ικανοποιητική μαρτυρία για το σκοπό αυτό. Όπως αναφέρεται και στην Έκθεση Απαίτησης αλλά και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, το αγώγιμο δικαίωμα αφορά οφειλόμενα ποσά από τους εναγόμενους στην ενάγουσα και η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά αγωγή προς ανάκτηση τους. Η ενάγουσα προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη σε σχέση με όλα τα ουσιώδη γεγονότα στα πλαίσια της αίτησης της για έκδοση του διατάγματος επίδοσης της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου. Οι εναγόμενοι δεν έχουν προσκομίσει οποιοδήποτε γεγονός ή ισχυρισμό που να μπορεί να διαφοροποιήσει την απόφαση του δικαστηρίου με την έκδοση διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα υπόθεση. Για τους πιο πάνω λόγους εισηγείται, μετά από νομική συμβουλή που έλαβε, ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή στο βαθμό που αφορά και τους εναγόμενους 7-18, όντας προς τούτο τα πιο κατάλληλα, και εν πάση περιπτώσει δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραμερισμό ή αναστολή της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με νομική συμβουλή που έλαβε, ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 7-18 έχουν υπαχθεί στην δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων αφού έχουν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία χωρίς να λάβουν σχετική άδεια ή να καταχωρήσουν ταυτόχρονα την αίτηση παραμερισμού. Ακόμα και στην περίπτωση που οι εναγόμενοι 7-18 έχουν καταχωρήσει και λάβει σχετική άδεια για καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, έχουν παραλείψει να επιδώσουν στην ενάγουσα τη σχετική αίτηση και το εκδοθέν διάταγμα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους εισηγείται ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς που προβλήθηκαν στις ένορκες δηλώσεις και στα επισυναπτόμενα σε αυτές τεκμήρια. Η πλευρά των αιτητών με την επιχειρηματολογία τους εισηγήθηκαν ότι η αίτηση τους θα πρέπει να πετύχει και να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Θέση της καθ' ης η αίτηση είναι ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, καθότι το παρόν δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Έχω μελετήσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη, όπου δε κριθεί αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτές. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΠΟΥ ΔΙΕΠΕΙ THN ΑΙΤΗΣΗ: Θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ στο ιστορικό της υπόθεσης και στην πορεία της ενώπιον του δικαστηρίου διαδικασίας και σε γεγονότα που οδήγησαν στην επίδικη διαφορά και στην ανάγκη έγερσης της αγωγής. Στις 30.05.2017 η ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον 18 εναγόμενων. Με την αγωγή αυτή αξιώνουν εναντίον όλων των εναγόμενων δηλωτική απόφαση και/ή αναγνωριστική απόφαση ότι η ενάγουσα νομιμοποιείται στη βάση του Καταστατικού της και των Κανονισμών να προβεί: Α. Στην επιβολή ειδικών εισφορών (special contributions) σε σχέση με το ειδικό ταμείο, η σύσταση του οποίου αποφασίστηκε στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση της ενάγουσας στις 19.04.2013 Β. Σε συμπληρωματικές κλήσεις (supplementary calls) για τα έτη 2013 και 2014 Γ. Σε κλήσεις αποδέσμευσης (release calls) για τα έτη 2011 έως το
  1. Εναντίον καθενός από τους εναγόμενους αξιώνουν απόφαση για το υπόλοιπο των ειδικών εισφορών και/ή συμπληρωματικών κλήσεων και/ή κλήσεων αποδέσμευσης που ο καθένας οφείλει στην ενάγουσα. Μεταξύ των εναγόμενων οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν την διεύθυνση τους εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αφού επιδόθηκε το Κλητήριο Ένταλμα στους πιο πάνω εναγόμενους 1 και 2, οι ενάγοντες καταχώρησαν στις 5.07.2017 μονομερείς αιτήσεις (ανάλογα με την χώρα επίδοσης για τον καθένα από τους υπόλοιπους εναγόμενους) (στο εξής «Αίτηση Επίδοσης») οι οποίες υποστηρίζονταν από ένορκη δήλωση της κας XXXXX Αγαπίου με την ίδια ημερομηνία. Στη βάση των εν λόγω τεσσάρων ξεχωριστών αιτήσεων εκδόθηκαν στις 06.07.2017 τα διατάγματα με τα οποία παραχωρείτο άδεια έκδοσης και σφράγισης Παράλληλου Κλητηρίου Εντάλματος (concurrent writ of summons) με σκοπό να επιδοθεί η Ειδοποίηση του στους εναγόμενους εκτός δικαιοδοσίας με τις συναφείς οδηγίες για την εμφάνιση τους και/ή του τρόπου επίδοσης μεταγενέστερων εγγράφων της διαδικασίας. Στη βάση των πιο πάνω η ενάγουσα επέδωσε στους εναγόμενους, συμφώνως προς τις πρόνοιες του διατάγματος επίδοσης τα έγγραφα της αγωγής. Δεν αμφισβητείται με την παρούσα αίτηση η ορθότητα της επίδοσης σύμφωνα με τα εκδοθέντα διατάγματα και ως εκ τούτου δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω το ζήτημα της επίδοσης. Οι εναγόμενοι 7-18 (στη συνέχεια θα αναφέρονται ως οι εναγόμενοι) στις 07.12.2018 καταχώρησαν μέσω των δικηγόρων τους Εμφάνιση Υπό Διαμαρτυρία ενώ στις 18.01.2019 καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση. Στις 03.06.2019 η ενάγουσα- καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην αίτηση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ήδη έχει εκδοθεί απόφαση ως η απαίτηση στο Κλητήριο Ένταλμα σε σχέση με τους κύπριους εναγόμενους 1 και 2/ κυπριακές εταιρείες και εναντίον των εναγόμενων 3 και 5 οι οποίες είναι εταιρείες που βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας. Σε σχέση με την εναγόμενη 6 η αγωγή έχει διακοπεί καθώς όπως αναφέρουν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της ενάγουσας έχουν καταβάλει τις οφειλές τους προς αυτή. ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΟΙ - ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ - ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ: Σύντομη περιγραφή και αναφορά στην ιδιότητα των διαδίκων, στις μεταξύ τους σχέσεις και σε γεγονότα που οδήγησαν στην επίδικη διαφορά θεωρώ ότι είναι χρήσιμη. Παρατίθεται όπως εκτίθεται στην αγόρευση της καθ' ης η αίτηση εφόσον δεν συντρέχει λόγος αμφισβήτησης τους.
  2. Η ενάγουσα ήταν και εξακολουθεί να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια εγγυήσεως με μετοχικό κεφάλαιο, δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, με εγγεγραμμένο γραφείο και έδρα εργασιών στην Λεμεσό.
  3. Η ενάγουσα ήταν αλληλασφαλιστικός οργανισμός ο οποίος παρείχε στα μέλη του ασφαλιστική κάλυψη κελύφους και μηχανής πλοίων (ship hull and machinery insurance) τα μέλη του οποίου ήταν ιδιοκτήτες πλοίων. Όπως εξηγείται από τους συνηγόρους της καθ' ης η αίτηση, αλληλασφαλιστικός οργανισμός είναι ο οργανισμός που αποτελείται από πλοιοκτήτες και άλλα σχετικά πρόσωπα, που παρέχει ασφάλεια έναντι κινδύνων σχετιζόμενων με την εμπορική λειτουργία σκαφών, στην προκειμένη περίπτωση ασφαλιστική κάλυψη κελύφους και μηχανής πλοίων. Ουσιαστικά στους αλληλασφαλιστικούς οργανισμούς τα μέλη τους, είναι ταυτόχρονα και ασφαλιζόμενοι αφού σε περίπτωση που παραστεί ανάγκη, τα μέλη οφείλουν να συνεισφέρουν στις απαιτήσεις/ ανάγκες που προκύπτουν μέσω «κλήσεων» (calls).
  4. Οι κανονισμοί των αλληλασφαλιστικών οργανισμών όπως είναι τα γνωστά P & I Clubs αλλά και της ενάγουσας προνοούν μέσω του μηχανισμού της καταβολής «κλήσεων» (calls), την καταβολή από τα μέλη των, των κεφαλαίων που το διοικητικό συμβούλιο θεωρεί αναγκαία για την κάλυψη των γενικών εξόδων του Οργανισμού και των απαιτήσεων του για τη διατήρηση της επαγγελματικής δραστηριότητας ασφαλιστών για κάθε ασφαλιστικό χρόνο.
  5. Η διαχείριση της ενάγουσας κατά πάντα ουσιώδη με την παρούσα αγωγή χρόνο είχε ανατεθεί στην Hellenic Hull Management (HMA) Limited, εταιρεία συσταθείσα στην Κύπρο (στο εξής οι «Διαχειριστές»).
  6. Όλοι οι εναγόμενοι είναι εταιρείες- μέλη της ενάγουσας ως ιδιοκτήτες διαφόρων πλοίων
  7. Ως μέλη της ενάγουσας, οι εναγόμενοι δεσμεύονταν από το Ιδρυτικό και Καταστατικό έγγραφο της ενάγουσας, το οποίο συνιστούσε και σύμβαση μεταξύ της ενάγουσας και των Μελών της από καιρό σε καιρό.
  8. Οι εναγόμενοι 1 και 2, μέλη της ενάγουσας, είναι επίσης κυπριακές εταιρείες που έχουν το εγγεγραμμένο γραφείο τους και έδρα εργασιών τους την Λεμεσό. Όσο αφορά τους υπόλοιπους εναγόμενους τυγχάνουν εταιρείες της Μάλτας, της Ελλάδας, του Παναμά και των Marshall Islands.
  9. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι όπως και κάθε Μέλος της ενάγουσας συμφωνούσε με την εγγραφή του ως Μέλος της ενάγουσας και/ή με την εισδοχή ενός πλοίου του για ασφάλιση από την ενάγουσα να δεσμεύεται από τους Κανονισμούς της Hellenic Hull Mutual Association (Rules of Hellenic Hull Mutual Association) (στο εξής οι "Κανονισμοί"), όπως αυτοί ίσχυαν από καιρό σε καιρό. Οι Κανονισμοί καθόριζαν τους κινδύνους έναντι των οποίων τα μέλη της ενάγουσας μπορούσαν να ασφαλιστούν σχετικά με πλοία που η εισδοχή τους στους Ενάγοντες έγινε αποδεκτή καθώς και τους όρους και προϋποθέσεις ασφάλισης.
  10. Οι ακόλουθοι ήταν, μεταξύ άλλων, όροι των Κανονισμών κατά πάντα ουσιώδη με την παρούσα αγωγή χρόνο: i. Οι Κανονισμοί καθώς και η σύμβαση ασφάλισης μεταξύ ενός μέλους και της ενάγουσας που περιλαμβάνεται στους Κανονισμούς διέπεται από το αγγλικό δίκαιο. ii.Για την ασφάλιση ενός πλοίου από την ενάγουσα, το μέλος - ιδιοκτήτης του πλοίου θα υποβάλλει πρόταση για ασφάλιση. Οι Διαχειριστές έχουν απόλυτη διακριτική ευχέρεια για να αποφασίζουν κατά πόσο θα απορρίψουν ή αποδεχθούν την πρόταση. iii.Πριν την αποδοχή της πρότασης, οι Διαχειριστές θα συμφωνούν με το μέλος για τους όρους και προϋποθέσεις που θα ισχύουν σε περίπτωση αποδοχής της πρότασης, συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, του ποσού που είναι πληρωτέο για την ασφάλιση, το ποσό της κάλυψης, την έναρξη ισχύος της και τυχόν όρους διαφορετικούς από τους συνήθεις που θα ισχύουν σε σχέση με την ασφάλιση. iv.Οι συνήθεις όροι ασφάλισης είναι αυτοί που περιλαμβάνονται στους Κανονισμούς. v.Κάθε μέλος οφείλει, για κάθε χρόνο (ήτοι κάθε περίοδο μεταξύ 1/1 μέχρι 31/12) που πλοίο του ασφαλίζεται με την ενάγουσα, να συνεισφέρει, μέσω κλήσεων (calls) στα κεφάλαια που απαιτούνται για να ικανοποιηθούν:
(1)οι απαιτήσεις, έξοδα, ασφάλιστρα αντασφαλίσεων (reinsurance premiums), μη πληρωθείσες συνεισφορές και άλλα έξοδα που κατά την γνώμη των Διαχειριστών βαρύνουν την ενάγουσα για το συγκεκριμένο χρόνο (Year of Account),
(2)τέτοια από τα γενικά έξοδα της ενάγουσας που οι Διαχειριστές κατά την απόλυτη κρίση τους θεωρούν πρέπον (fit) να χρεωθούν στην ασφαλιστική δραστηριότητα της ενάγουσας για το συγκεκριμένο χρόνο, μεταφορές στα αποθεματικά της ενάγουσας, και νομοθετικές και/ή εποπτικές απαιτήσεις για τη δημιουργία και/ή διατήρηση περιθωρίου φερεγγυότητας, κεφαλαίων εγγυήσεων και άλλων παρόμοιων κεφαλαίων. vi.Το Διοικητικό Συμβούλιο της ενάγουσας και οι Διαχειριστές θα έχουν απόλυτη διακριτική ευχέρεια σε σχέση με τον υπολογισμό των εισφορών και η απόφαση τους θα είναι τελική και δεσμευτική για τα μέλη. vii. Πριν την αίτηση για την εισδοχή ενός πλοίου με την ενάγουσα, το Μέλος και η Ενάγουσα θα συμφωνούν με τους Διαχειριστές για το ποσό της προκαταβολικής κλήσης (advance call) που είναι πληρωτέο για το ασφαλισμένο πλοίο για τον τρέχοντα χρόνο. viii.Σε σχέση με οποιοδήποτε έτος (any Υear of Account), το Διοικητικό Συμβούλιο μπορεί από καιρό σε καιρό να προβαίνει σε συμπληρωματική κλήση ή κλήσεις για τέτοια ποσά και με τέτοιους όρους όπως κρίνει απαραίτητο ή επιθυμητό. Η συμπληρωματική αυτή κλήση ή κλήσεις υπολογίζονται με αναφορά σε τέτοιο ποσοστό της προκαταβολικής κλήσης όπως το Διοικητικό Συμβούλιο ήθελε αποφασίσει και μπορεί να γίνει κατά τη διάρκεια του έτους ή μεταγενέστερα μέχρι εκείνο το συγκεκριμένο έτος (Year of Account) να έχει κλείσει. ix.Όταν ένα μέλος παύσει να είναι ασφαλισμένο σε σχέση με οποιοδήποτε πλοίο, οφείλει να καταβάλει στην ενάγουσα, ως κλήση αποδέσμευσης (release call), τέτοιο ποσό που σύμφωνα με την γνώμη των Διαχειριστών συνιστά λογική εκτίμηση των συνεισφορών που το μέλος θα κατέβαλλε αν συνέχιζε να είναι ασφαλισμένο σε σχέση με το σχετικό πλοίο, μαζί με τέτοια επιπλέον ποσά ως περιθώριο για ενδεχόμενα (contingencies) όπως οι Διαχειριστές στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια τους θεωρήσουν λογικά. Με την πληρωμή της κλήσης αποδέσμευσης όλες οι υποχρεώσεις του μέλους στην ενάγουσα σε σχέση με το συγκεκριμένο πλοίο παύουν. Εναλλακτικά το μέλος μπορεί να συνεχίσει να πληρώνει συμπληρωματικές κλήσεις ωσάν να είχε παραμείνει ασφαλισμένο σε σχέση με το συγκεκριμένο πλοίο, αλλά κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο με την παροχή εγγύησης ικανοποιούσα την ενάγουσα ως προς το ποσό, διάρκεια και όρους, προς εξασφάλιση της υποχρέωσης πληρωμής του μέλους. x.τυχόν ποσά που οφείλονται σε σχέση με οποιεσδήποτε συνεισφορές θα καταβάλλονται από το μέλος προς την ενάγουσα σε τέτοιες δόσεις και σε τέτοιες ημερομηνίες όπως οι Διαχειριστές καθορίσουν υπό την προϋπόθεση ότι πρέπει να δοθεί ειδοποίηση τουλάχιστον 7 ημερών. 10.Σε σχέση με την καταβολή συμπληρωματικών κλήσεων (supplementary calls) αποφασίστηκαν τα εξής: i.Για το έτος 2013, σε έκτακτη γενική συνέλευση των μελών της ενάγουσας με ημερομηνία 30.12.2014, αποφασίστηκε η επιβολή συμπληρωματικών εισφορών στα Μέλη της για το έτος 2013 σε ποσοστό 50% επί των ετήσιων ασφαλίστρων για τα ποντοπόρα πλοία και 40% επί των ετήσιων ασφαλίστρων για τα πλοία μικρών αποστάσεων, και ii.για το έτος 2014, σε απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ενάγουσας με ημερομηνία 31.03.2015, έγινε δεκτή η πρόταση των Διαχειριστών να επιβληθούν συμπληρωματικές εισφορές για το 2014 μέχρι του ύψους του 100% των ετήσιων ασφαλίστρων.
  1. Σε σχέση με την καταβολή κλήσεων αποδέσμευσης (release calls) αποφασίστηκαν τα εξής: i.Στις 26.11.2014, το Διοικητικό Συμβούλιο της ενάγουσας αποφάσισε την επιβολή κλήσεων αποδέσμευσης σε όλα τα Μέλη της ενάγουσας που έπαψαν να είναι Μέλη στη διάρκεια όλων των ανοικτών ετών. ii.Οι Διαχειριστές καθόρισαν το ύψος των κλήσεων αποδέσμευσης των Μελών που είχαν ένα ή περισσότερα πλοία ασφαλισμένα κατά τη διάρκεια των ανοικτών ετών 2011, 2012 και 2013 αλλά δεν ήταν Μέλη την ημέρα της απόφασης στη βάση της αναλογίας ζημίας (loss ratio) 5 ετών ως ακολούθως:
  2. Αναλογία ζημιάς μεταξύ 0% - 50%: USD5.789,47
  3. Αναλογία ζημιάς μεταξύ 50,01%-75%: USD6.684,11
  4. Αναλογία ζημιάς μεταξύ >75,01%: USD7.894,74
  5. Το καθαρό ποσό της κλήσης δεν θα υπερβαίνει την ετήσια κλήση του πλοίου iii.Σε απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ενάγουσας με ημερομηνία 31.03.2015, έγινε δεκτή η πρόταση των Διαχειριστικών να γίνουν κλήσεις αποδέσμευσης για τα έτη 2014 και 2015 μέχρι του ύψους του 100% των ετήσιων ασφαλίστρων. Το ποσοστό αυτό καθορίστηκε στο 100% για όλα τα μέλη. Σχετικές πρόνοιες του Καταστατικού της ενάγουσας (παρατίθενται αυτούσιες): Σύμφωνα με τον Κανονισμό 15 (ι) του Καταστατικού της ενάγουσας: «15 (i). Σε περίπτωση που Μέλος παραβεί την υποχρέωση πληρωμής οποιασδήποτε συνεισφοράς για Ασφάλιση που κατέστη πληρωτέα (υπό την προϋπόθεση των προνοιών του αμέσως προηγούμενου άρθρου) ταύτη θα πληρώνεται από τα άλλα Μέλη κατ' αναλογία των τελευταίων πληρωτέων συνεισφορών από αυτούς και τέτοια πληρωμή δύναται να διεκδικηθεί από τον Σύνδεσμο. Οποιοδήποτε Μέλος που δικαιούται από τον Σύνδεσμο πληρωμής σχετικά με οποιαδήποτε απώλεια ή αξίωση θα επιβαρύνεται και συνεισφέρει το ποσοστό του σχετικά με οποιοδήποτε Πλοίο ή Πλοία τα οποία έχουν εισέλθει από τον ίδιο για ασφάλιση, περιλαμβανομένου του Πλοίου εκ του οποίου η απώλεια, διεκδίκησης ή αξίωσης πηγάζει. «Καν.18: Κλήσεις για συνεισφορά θα αποφασίζονται, πληρώνονται και αξιώνονται σύμφωνα με τους Κανονισμούς και πιστοποιητικό εκδομένο από τους Διαχειριστές αναφέρον ότι η κλήση για συνεισφορά έχει γίνει και πιστοποιεί το ποσό το οποίο έκαστο Μέλος είναι υπόχρεο να συνεισφέρει θα είναι δεσμευτικό και αδιαμφισβήτητο για το Μέλος. Καν.19: Εάν το ποσό το οποίο καθορίζεται σε οποιαδήποτε ειδοποίηση για κλήση για συνεισφορά δεν πληρωθεί στον χρόνο και τόπο που καθορίζεται για πληρωμή καθίσταται άμεσα απαιτητό και δύναται να αξιωθεί από τον Σύνδεσμο με δικαστική αγωγή». Συνεπώς οι κλήσεις συνεισφοράς αποφασίζονται, πληρώνονται και αξιώνονται σύμφωνα με τους Κανονισμούς (Rules) και το ποσό που έκαστο Μέλος είναι υπόχρεο να συνεισφέρει θα είναι δεσμευτικό και αδιαμφησβήτητο ενώ αν δεν πληρωθεί στο χρόνο και τόπο που καθορίζεται θα καθίσταται άμεσα απαιτητό και δύναται να αξιωθεί με δικαστική αγωγή. Θα με απασχολήσει στη συνέχεια η νομική πτυχή του ζητήματος της επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Εν όψει του ότι οι εναγόμενοι σε σχέση με τους οποίους αφορά η παρούσα αίτηση είναι κάτοικοι εξωτερικού, τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.2 θ.2 και της Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι κάποιοι εκ των εναγόμενων αποτελούν εταιρείες που έχουν το εγγεγραμμένο γραφείο τους στη Μάλτα, χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε σχέση με τους οποίους εφαρμόζονται οι Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί ενώ άλλοι εναγόμενοι είναι εταιρείες που βρίσκονται στον Παναμά, χώρα εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Δ.6 διέπει τα περί επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, σύμφωνα με την οποία:
  6. η υπόθεση πρέπει να εμπίπτει σε τουλάχιστον μία από τις κατηγορίες που αναφέρονται στις υποπαραγράφους (a) έως (h) της Δ.6,θ.
  8. o ενάγοντας πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής (prima facie good cause of action) εναντίον του εναγόμενου και ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη (proper) για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (Δ.6,θ.4).
  9. όταν ο εναγόμενος δεν είναι Κύπριος πολίτης, επιδίδεται σε αυτόν ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος και όχι το ίδιο το ένταλμα (Δ.6,θ.6). Στην υπόθεση S.P.P. Projects Ltd v. Integral Equipment Sarl
(1993)1 A.A.Δ. 762, το Δικαστήριο επεσήμανε πως η διαταγή για την επίδοση Κλητηρίου Εντάλματος στο εξωτερικό επιμαρτυρεί την ύπαρξη των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας για την εκδίκαση αγωγής που στρέφεται εναντίον κατοίκου του εξωτερικού. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη δικαιοδοσίας εκ μέρους του δικαστηρίου να επιληφθεί της διαφοράς. Αποφασίστηκε, επίσης, ότι μόνο μετά την εξασφάλιση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ένας διάδικος που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να υποβληθεί στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων μας. Σύμφωνα με την Διαταγή 6 Θεσμός 1 : «Subject to section 15 of the Courts of Justice Law, Cap 11, service out of the jurisdiction of a writ of summons or notice of a writ of summons may be allowed by the Court or a Judge whenever- [.]
  1. c)Any relief is sought against any person domiciled or ordinarily resident in Cyprus; or [..] (
  2. e)the action is one brought to enforce, rescind, dissolve, annul, or otherwise affect a contract or to recover damages or other relief for or in respect of the breach of a contract- (
  3. i)made in Cyprus, or (
  4. ii)made by or through an agent trading or residing in Cyprus on behalf of a principal trading or residing out of Cyprus, or is one brought in respect of a breach committed in Cyprus of a contract wherever made, even though such breach was preceded or accompanied by a breach out of Cyprus which rendered impossible the performance of the part of the contract which ought to have been performed in Cyprus; or (
  5. f)the action is founded on a civil wrong committed in Cyprus; or (
  6. g)any injunction is sought as to anything to be done in Cyprus, or any nuisance in Cyprus is sought to be prevented or removed, whether damages are or are not also sought in respect thereof; or (
  7. h)any person out of Cyprus is a necessary or proper party to an action properly brought against some other person duly served in Cyprus.» Η παρούσα αγωγή αφορά παράβαση σύμβασης η οποία έχει επισυμβεί στην Κύπρο και άρα τυγχάνει εφαρμογής η Δ.6 θ.(e). Περαιτέρω, εφόσον στο Κλητήριο Ένταλμα εμφανίζονται εναγόμενοι από τους οποίους ένας τουλάχιστον διαμένει ή εδρεύει στην Κύπρο, ενώ άλλος βρίσκεται εκτός Κύπρου τότε τυγχάνουν εφαρμογής και οι πρόνοιες της Δ.6, θ. 1(
  8. h)σύμφωνα με την οποία επίδοση εκτός δικαιοδοσίας Κλητηρίου ή Ειδοποίησης Κλητηρίου μπορεί να επιτραπεί οποτεδήποτε πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος σε αγωγή η οποία ορθά κινήθηκε εναντίον κάποιου άλλου προσώπου στο οποίο επιδόθηκε δεόντως στην Κύπρο (Halsbury's Laws of England, 3rd Ed. Vol. 30 para 588). Αυτό έγινε και στην παρούσα περίπτωση αφού όταν καταχωρήθηκε το Κλητήριο Ένταλμα και αφού επιδόθηκε στους εναγόμενους 1 και 2 εντός δικαιοδοσίας επιδόθηκε στη συνέχεια και στους εναγόμενους που βρίσκονται στο εξωτερικό. Στα πλαίσια λήψης τέτοιας άδειας εξετάζεται κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.6 Θ.1(h). Η Δ.6 Θ.4 προνοεί τα ακόλουθα: «Every application for leave to serve a writ of summons or notice thereof on a defendant out of Cyprus shall be supported by affidavit or other evidence satisfying the Court or Judge the plaintiff has prima facie a good cause of action and showing in what place or country such defendant is or probably may be found, and whether such defendant is a British subject or not, and the grounds upon which the application is made; and no such leave shall be granted unless it shall be made sufficiently to appear to the Court or Judge that the case is a proper one for service out of Cyprus under this Order». Στην υπόθεση S.P.P. Projects Ltd v. Integral Equipment Sarl,
(1993)1 A.A.Δ.762, 764 αναφέρεται ότι: «Η διαταγή για την επίδοση κλητηρίου (ειδοποίησης) εντάλματος στο εξωτερικό επιμαρτυρεί την ύπαρξη των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας για την εκδίκαση αγωγής που στρέφεται εναντίον κάτοικου του εξωτερικού, οπόταν δικαιολογείται η επίδοση της στην αλλοδαπή. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη δικαιοδοσίας εκ μέρους του δικαστηρίου να επιληφθεί της διαφοράς. Η έκδοση διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό, υποδηλώνει ότι το δικαστήριο είναι αρμόδιο και έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί του επίδικου θέματος [βλ. Sekavin S.A. v. Ship "PLATON CH."
(1987)1 C.L.R.297. H απόφαση αναφέρεται στον κ.24 των Θεσμών Ναυτοδικείου. Τα ίδια ισχύουν και για διατάγματα που εκδίδονται βάσει της Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας]. Διαταγή για επίδοση του κλητηρίου στο εξωτερικό, εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα. Διαφυλάσσεται όμως στον εναγόμενο το δικαίωμα να ακουστεί, χάριν της φυσικής Δικαιοσύνης, και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος. Το δικαίωμα κατοχυρώνεται με τις διατάξεις της Δ.16 θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό του διατάγματος, μπορεί να αμφισβητηθούν τόσο τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν όσο και η δικαιοδοτική του βάση». Θεωρώ χρήσιμο να αναφερθώ στη φύση τέτοιων διαδικασιών και ιδιαίτερα στο βάρος απόδειξης που φέρει ο διάδικος που αιτείται τη χορήγηση τέτοιας άδειας για επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Απόλυτα σχετική με το θέμα αυτό είναι η απόφαση στην υπόθεση Gasto Shipping Company Limited ν. Mineag SQM (Africa) (Proprietory) Limited κ.ά. (Aρ. 2)
(1999)1 Α.Α.Δ. 1634 όπου αποφασίστηκε ότι: «Οι αρχές οι οποίες διέπουν την χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας έχουν εξεταστεί από την Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων στις υποθέσεις The Brabo [1949] A.C. 326, Vitkovice Horni v. Korner [1951] A.C. 869, The Siskina (Cargo Owners) v. Distos Compania Naviera S.A. [1979] A.C. 210 και Seaconsar Far East Ltd v. Bank Markazi Jomhouri Islam Iran [1993] 3 W.L.R. 756. Σύμφωνα με τις αρχές που έχουν διατυπωθεί στις πιο πάνω υποθέσεις το μέτρο απόδειξης είναι αυτό της καλής συζητήσιμης υπόθεσης (good arguable case). Η έννοια αυτού του όρου έχει συζητηθεί στις υποθέσεις The Brabo και Vitkovice Horni (πιο πάνω). Σημαίνει ότι αν και το δικαστήριο σ' αυτό το στάδιο δεν θα χρειαστεί απόδειξη που να το ικανοποιεί, θα χρειαστεί κάτι καλύτερο από μια απλή εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Όπου εμπλέκονται πραγματικά ζητήματα η πρακτική είναι να εξεταστεί η υπόθεση του ενάγοντα και να μην γίνει προσπάθεια να εκδικαστούν αμφισβητούμενα γεγονότα με βάση τις ένορκες δηλώσεις». Η αποκάλυψη εκ μέρους της ενάγουσας εκ πρώτης όψεως καλής αιτίας αγωγής για σκοπούς του Θεσμού 4 της Διαταγής 6 εξαρτάται από τα αντικειμενικά συμπεράσματα που εξάγονται από τα γεγονότα τα οποία παρατίθενται στην ένορκη δήλωση και όχι από την εξέταση της ουσίας του πραγματικού υπόβαθρου. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Sekavin S.A. v. Ship "Plato Ch"
(1987)1 C.L.R 297: «... the disclosure of a cause of action is solely dependent on the objective implications of the facts set forth in the affidavit and not on the examination on the merits of the factual situation. Belief in the existence of a cause of action is not of itself sufficient. The facts must give rise to the existence of a prima facie or arguable case in order for the Court to exercise its discretion in favour of the proponent of service outside jurisdiction». Σε κάθε περίπτωση οι εναγόμενοι δεν προβάλλουν κανένα ισχυρισμό ο οποίος μπορεί να διαφοροποιήσει τα όσα είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την έκδοσης των διαταγμάτων επίδοσης και ως εκ τούτου στη βάση των γεγονότων που είχε ενώπιον του το δικαστήριο αποφάσισε το θέμα της δικαιοδοσίας. Το ζήτημα της ρήτρας αποκλειστικής δικαιοδοσίας Στην υπό εξέταση περίπτωση η αίτηση εδράζεται αποκλειστικά στο ότι η υπό εξέταση διαφορά εμπίπτει εντός συγκεκριμένης ρήτρας αποκλειστικής δικαιοδοσίας. Από την άλλη είναι η θέση της ενάγουσας ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν τις αξιώσεις που προωθούνται με την αγωγή αφού οι θεραπείες που αξιώνονται δεν εμπίπτουν εντός της επικαλούμενης ρήτρας δικαιοδοσίας. Στην ΕΔ ΜΣ εξηγείται η ως άνω θέση της ενάγουσας με το ακόλουθο σκεπτικό το οποίο εδράζεται στα γεγονότα της υπόθεσης με το οποίο και συμφωνώ: α) Τα καλυπτικά σημειώματα αφορούν ασφάλιστρα. Οι κλήσεις δεν συνιστούν ασφάλιστρα και το δικαίωμα για επιβολή κλήσεων παραμένει στην ενάγουσα και στους Διαχειριστές σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στους Κανονισμούς. Συνεπώς η επιβολή των κλήσεων ουδεμία σχέση έχει με τα καλυπτικά σημειώματα αλλά σε κάθε περίπτωση στο προοίμιο των καλυπτικών σημειωμάτων, οι όροι αυτοί ισχύουν τηρουμένων των Κανονισμών και του Καταστατικού της ενάγουσας και ως εκ τούτου οι ισχυρισμοί των αιτητών περί δήθεν ύπαρξη ρήτρας αποκλειστικής δικαιοδοσίας δεν μπορούν να τύχουν επιδοκιμασίας. Προς τούτο συνηγορεί και ο Κανονισμός 9 των Κανονισμών ο οποίος διαφοροποιεί τα ασφάλιστρα από τις κλήσεις. β) Σύμφωνα με τους Κανονισμούς δυνάμει των οποίων επιβάλλονται οι κλήσεις και συγκεκριμένα με τον Κανονισμό 31, η οποιαδήποτε διαφορά προκύπτει μεταξύ Μέλους και του Συνδέσμου (εκτός από την ανάκτηση ποσών από το Σύνδεσμο εναντίον μέλους) τέτοια διαφορά θα επιλυθεί από τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και εάν δεν επιλυθεί θα παραπεμφθεί σε διαιτησία. O Κανονισμός 31 αφορά διαφορά σε σχέση με την ερμηνεία των Κανονισμών μόνο ενώ παράλληλα προβλέπει ρητά ότι εφαρμόζεται σε αγωγές που εγείρονται από μέλη εναντίον της ενάγουσας και όχι το αντίθετο. Προκύπτει επομένως ότι το αγώγιμο δικαίωμα που προωθεί η ενάγουσα δεν απορρέει από τον εν λόγω Κανονισμό 31 και άρα η ρήτρα διαιτησίας δεν εφαρμόζεται και κατά συνέπεια η επίδικη διαφορά δεν εμπίπτει εντός της ρήτρας διαιτησίας. Σύμφωνα δε με τον Κανονισμό 32 για αιτήσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και στις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν αναφέρεται ότι η ενάγουσα (Σύνδεσμός) έχει δικαίωμα να εγείρει αγωγή για ανάκτηση ποσών ενώπιον των δικαστηρίων οποιασδήποτε χώρας. Ο Κανονισμός 31 δεν στερεί σε καμία περίπτωση το δικαίωμα της ενάγουσας δυνάμει του Κανονισμού 32 (ως προνοείται ρητά) για έγερση αγωγής εναντίον είτε αγγλικών δικαστηρίων είτε δικαστηρίων άλλης δικαιοδοσίας σε σχέση με οφειλόμενα προς αυτήν ποσά. Ο Κανονισμός 32 ως ειδικότερος υπερισχύει του Κανονισμού 31. Ο δε Κανονισμός 2 (ιι) τον οποίο επίσης επικαλούνται οι εναγόμενοι εφαρμόζεται τηρουμένων πάντα των προνοιών του Κανονισμού 32 ενώ οι όροι των καλυπτικών σημειωμάτων είναι άσχετοι με τις κλήσεις και εν πάση περιπώσει ισχύουν τηρουμένων των Κανονισμών και του Καταστατικού της ενάγουσας. Η ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ης η αίτηση με παρέπεμψε στο σύγγραμμα P&I CLUBS LAW AND PRACTICE, 4η Έκδοση όπου δίδεται η ερμηνεία πανομοιότυπου όρου και επεξηγούνται και οι λόγοι που οδήγησαν στην εισαγωγή του (παραθέτω το σχετικό απόσπασμα): "8.46 [.] In recognition of the international spread of its membership and the inability to arrest in England, the clubs reserve to themselves the power to commence proceedings in jurisdictions other than England and Wales. A typical Club Rule dealing with this is in the following terms 65: "The Owner hereby submits to the jurisdiction of the High Court of Justice of England in respect of any action brought by the Association to recover any sums which the Association may consider to be due to it from an Owner. Without prejudice to the foregoing the Association shall be entitled to commence and maintain any action to recover any sums which the Association may consider to be due to it from a Member (or an Owner) in any jurisdiction." 8.47 Under such wording, although the owner/member is subjected to the court's jurisdiction for sums considered to be due, the club does not submit to the same jurisdiction[..]". 21.2 P&I Clubs invariably include a detailed rule as to how disputes which arise between the Club and any Member are to be resolved: A typical Club Rules wording is as follows: "The Owner hereby submits to the jurisdiction of the High Court of Justice of England in respect of any action brought by the Association to recover sums which the Association may consider to be due to it from the Owner. Without prejudice to the foregoing the Association shall be entitled to commence and maintain in any jurisdiction any action to recover sums which the Association may consider to be due to it from the Owner. ... 21.3 This jurisdiction provision draws a distinction between (i) monies due to the P&I Club (which, in most cases will be unpaid calls, but may also include cases where a club mistakenly pays a member or puts up security which is then drawn down on, in circumstances where the member has no right to reimbursement from the club), and (ii) other disputes between a member and a club (e.g.over cover). 21.4 The provision states that both the member and the club have the right to submit disputes about sums due to the club to the English High Court, but that the club may commence recovery proceedings in any jurisdiction". Έχοντας υπόψη την ως άνω ερμηνεία και το γεγονός ότι στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει διαφορά σε σχέση με την ερμηνεία των Κανονισμών για να εφαρμόζεται ο Κανονισμός 31 κρίνω ότι δεν έχουν έρεισμα οι αιτιάσεις που προβάλλουν οι αιτητές. Επομένως, στην υπό κρίση διαφορά η οποία αφορά ανάκτηση ποσών από τον Σύνδεσμο δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί και δεν ενεργοποιείται οποιαδήποτε ρήτρα αλλοδαπής δικαιοδοσίας και ως εκ τούτου η θέση ότι τα κυπριακά δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας για μόνο τον λόγο ότι υπάρχει ρήτρα αλλοδαπής δικαιοδοσίας παραμένει μετέωρη και ατεκμηρίωτη. Σε σχέση ειδικότερα με τους εναγόμενους που βρίσκονται εγκατεστημένοι στην Μάλτα και Ελλάδα και άρα εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια κατά την αντίληψη μου τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία στη βάση των προνοιών του Κανονισμού (ΕΕ) αρ.1215/12 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ημερ. 12.12.2012 (στη συνέχεια «ο Καν.1215/12»). Ο ως άνω Καν. 1215/2012 όπως και ο Κανονισμός 44/2001 οι πρόνοιες του οποίου ίσχυαν πριν τεθεί σε ισχύ αυτός, εφαρμόζεται στην Κύπρο και ως πράξη ευρωπαϊκού δικαίου υπερισχύει κάθε αντίθετης νομοθετικής ή κανονιστικής διάταξης του κυπριακού δικαίου, περιλαμβανομένων και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ. Ironhold Estates Ltd v. Travelworld Vacation Ltd,
(2010)1(A) A.A.Δ. 452). Επομένως, το θέμα της δικαιοδοσίας των Κυπριακών δικαστηρίων, όπως και κάθε άλλου δικαστηρίου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διέπεται πρωτίστως από τον εν λόγω Κανονισμό. Ως εκ τούτου, όταν μια πρόνοια του εν λόγω Κανονισμού προσδίδει δικαιοδοσία στα κυπριακά δικαστήρια, τότε δεν απαιτείται η υπόθεση να εμπίπτει σε τουλάχιστον μία από τις κατηγορίες που αναφέρονται στις υποπαραγράφους (
  1. a)έως (
  2. h)της Δ.6,θ.1 (οι οποίες στην ουσία κωδικοποιούν τις σχετικές αρχές του κοινοδικαίου σε σχέση με το διεθνές ιδιωτικό δίκαιο (private international common law), όπως ίσχυαν τότε), και ούτε τίθεται θέμα καταλληλότητας των κυπριακών δικαστηρίων (forum conveniens). Με άλλα λόγια, τα κυπριακά δικαστήρια δεν μπορούν να αρνηθούν να ασκήσουν τη δικαιοδοσία που τους προσδίδει ο εν λόγω κανονισμός με αναφορά στο ότι με βάση το ημεδαπό δίκαιο δεν έχουν δικαιοδοσία ή στο ότι υπάρχουν καταλληλότερα δικαστήρια για να επιληφθούν της επίδικης διαφοράς. Ιδιαίτερα σε σχέση με την εφαρμογή της αρχής του forum non conveniens, το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε στην υπόθεση Owusu v. Jackson and others (Case C-281/02) ότι από τη στιγμή που οι συντάκτες της Σύμβασης των Βρυξελλών δεν προέβλεψαν ρητά για εξαίρεση στη βάση του forum non conveniens, δεν μπορεί να γίνεται επίκληση της αρχής αυτής για να αντικρουστεί η δικαιοδοσία εθνικού δικαστηρίου που προσδίδεται σε αυτό από πρόνοια της Σύμβασης (και τώρα του Καν. 1215/12). Η αρχή που καθιέρωσε η εν λόγω υπόθεση υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Hampton Advisory Group S.A., v. Bost Ad κ.α.
(2012)1 A.A.Δ.
  1. Το Κεφάλαιο ΙΙ (άρθρα 4 έως 35) του Καν. 1215/2012 διέπει τα περί διεθνούς δικαιοδοσίας των εθνικών δικαστηρίων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και περιέχει τις ουσιαστικές διατάξεις περί αρμοδιότητας των εν λόγω δικαστηρίων. Το σημείο αφετηρίας είναι συνήθως το άρθρο 4 του Κανονισμού, το οποίο περιλαμβάνει και τη θεμελιώδη αρχή ότι τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους. Σύμφωνα όμως με το άρθρο 5 του Κανονισμού, πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους σε κράτος μέλος μπορούν να εναχθούν ενώπιον των δικαστηρίων άλλου κράτους μέλους αν κάτι τέτοιο επιτρέπεται ή επιβάλλεται σύμφωνα με τους κανόνες που περιλαμβάνονται στα τμήματα 2 έως 7 του Κεφαλαίου ΙΙ του Κανονισμού. Για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας σχετικό είναι το Τμήμα 2 (Ειδικές Δικαιοδοσίες) και Τμήμα 3 όπου υπάρχουν εξαιρέσεις σε σχέση με την γενική αρχή ότι οι Εναγόμενοι πρέπει να ενάγονται στο κράτος μέλος διαμονής τους. Οι 3 εξαιρέσεις εφαρμόζονται στην παρούσα υπόθεση σωρευτικά. α) Σύμφωνα με το Τμήμα 2 Άρθρο 7 πρόσωπο το οποίο έχει την κατοικία του σε κράτος μέλος μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος ως προς τις διαφορές εκ συμβάσεως ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή και για τους σκοπούς εφαρμογής της παρούσας διάταξης και εφόσον δεν συμφωνήθηκε διαφορετικά ο τόπος εκπλήρωσης της επίδικης παροχής είναι, εφόσον πρόκειται για παροχή υπηρεσιών, ο τόπος του κράτους μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης έγινε ή έπρεπε να γίνει η παροχή υπηρεσιών β) Σύμφωνα με το Άρθρο 8, Τμήμα 2 : «Ένα πρόσωπο που έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί επίσης να εναχθεί: 1) εφόσον υπάρχουν πολλοί εναγόμενοι, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου κατοικίας ενός εξ αυτών, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει τόσο στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών ώστε να ενδείκνυται να συνεκδικαστούν και να κριθούν συγχρόνως, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων λόγω της χωριστής εκδίκασής τους». Συνεπώς σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης όπως οι συναφείς απαιτήσεις της ενάγουσας εναντίον των εναγόμενων 1-18 εκδικαστούν σε μια αγωγή και ταυτόχρονα προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων. γ) Τέλος στο Τμήμα 3 Άρθρο
  2. Το Τμήμα 3 αφορά σε υποθέσεις ασφαλίσεων. Το άρθρο 15
(2)ρητά αναφέρει ότι σε περιπτώσεις ασφαλίσεων η αγωγή μπορεί να εγερθεί σε άλλο κράτος μέλος από την κατοικία των εναγόμενων όπου υπάρχει συμφωνία που να επιτρέπει να προσφύγει σε άλλα δικαστήρια, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Στην υπό εξέταση περίπτωση η αγωγή κρίνω ότι ορθά καταχωρίστηκε στα κυπριακά δικαστήρια αφού με την αγωγή η ενάγουσα επιζητεί εναντίον όλων των εναγόμενων την ίδια δηλωτική απόφαση ότι δηλαδή η ενάγουσα νομιμοποιείται στη βάση του Καταστατικού και των Κανονισμών να προβεί σε επιβολή εισφορών, συμπληρωματικών κλήσεων και κλήσεων αποδέσμευσης ενώ παράλληλα αξιώνουν εναντίον του κάθε εναγόμενου το ποσό που οφείλεται από αυτό σε σχέση με τις πιο πάνω κλήσεις. Σε περίπτωση παραμερισμού την αγωγής σε σχέση με κάποιους εκ των εναγόμενων θα υπάρχει ο κίνδυνος να εκδοθούν ασυμβίβαστες αποφάσεις. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης η ενάγουσα είναι κυπριακή εταιρεία, η καταβολή των κλήσεων γινόταν (ή έπρεπε να γίνεται) στην Κύπρο και συνεπώς η παροχή υπηρεσιών γινόταν στην Κύπρο. Όσον αφορά τους εναγόμενους που είναι εγκατεστημένοι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, ισχύει ο κανόνας ότι ο οφειλέτης οφείλει να ανατρέξει στο κράτος όπου βρίσκεται η ενάγουσα για να πληρώσει τις οφειλές του, με αποτέλεσμα δικαιοδοσία να έχουν τα δικαστήρια του κράτους εκείνου, δηλαδή εδώ της Κύπρου. Διαζευκτικά και από τη στιγμή που η ρήτρα δικαιοδοσίας και διαιτησίας δεν μπορούν να εφαρμοστούν για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω, οι εναγόμενοι οι οποίοι επικαλούνται τούτο θα πρέπει να αποδείξουν ότι τα κυπριακά δικαστήρια δεν είναι το forum conveniens για να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Το ζήτημα του Forum non Conveniens Η νομολογία η οποία έχει αναπτυχθεί στο ζήτημα του forum non conveniens ως τον λόγο για την αναστολή της διαδικασίας και η οποία είναι ουσιαστικά μέρος του Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου, έχει ως βασική τοποθέτηση ότι η αναστολή διατάσσεται μόνο αν το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι υπάρχει κάποιο άλλο αρμοδιότερο Δικαστήριο να εκδικάσει την υπόθεση, έχοντας υπόψη τα συμφέροντα των διαδίκων αλλά και αυτά που αφορούν στη γενικότερη απονομή της Δικαιοσύνης. Η κρίση για τυχόν αρμοδιότερο δικαστήριο είναι αποτέλεσμα συσχετισμού της θεώρησης της πραγματικής και ουσιαστικής σύνδεσης της υπόθεσης με μια διαδικασία και στα πλαίσια αυτά συνεκτιμώνται παράγοντες όπως η δημιουργία εξόδων, η ευκολία ή η δυσχέρεια στην παρουσίαση των μαρτύρων, ο Νόμος που διέπει τη συγκεκριμένη συναλλαγή, ο χώρος στον οποίο διαμένουν ή διεξάγουν τις επιχειρήσεις τους οι διάδικοι και διάφορα άλλα παρόμοια πρακτικά ζητήματα. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Λοίζος Λουκά & Υιοί Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος ΑΕ,
(1999)1 Α.Α.Δ 1328: «Ας υπογραμμισθεί ότι ο θεμελιώδης κανόνας σε θέματα ανα­στολής που έθεσε η Spiliada, ανωτέρω, είναι ότι καταλληλότερο είναι το forum στο οποίο μπορεί να εκδικαστεί με μεγαλύτερη ευ­χέρεια μια υπόθεση "for the interest of all the parties and for the ends of justice". Αυτό εξυπακούει έρευνα αν άλλο forum είναι πράγμα­τι καταλληλότερο και αν λόγοι Δικαιοσύνης συνηγορούν υπέρ της εκδίκασης από αγγλικό δικαστήριο. Περαιτέρω, βεβαίωσε τον κανόνα για το βάρος απόδειξης. Ο εναγόμενος οφείλει να δείξει όχι μόνο ότι το αγγλικό (εδώ το κυπριακό) δικαστήριο δεν είναι το κατάλληλο ή φυσικό forum, αλλά και ότι το εναλλακτικό forum εί­ναι καθαρά ή ευδιάκριτα (clearly or distinctly) πιο πρόσφορο από το αγγλικό. Για το σκοπό αυτό η παραπάνω υπόθεση έθεσε γενικά κριτήρια, που συναρτώνται με το εφαρμοστέο δίκαιο, τους μάρτυρες, την έδρα, πού είναι ο πιο βολικός τόπος διεξαγωγής της δίκης κ.λ.π., και διαγράφουν το forum με το οποίο η αγωγή έχει «το ρεαλιστικότερο και ουσιαστικότερο σύνδεσμο» (real and substantial connection). Το θέμα, που δεν είναι μονοδιάστατο, αντιμετωπίζεται από το δικαστήριο με την απαιτούμενη σφαιρικότητα: βλ. για παράδειγμα The Hamburg Star [1994] 1 Lloyd's Rep. 399, 407». Οι νομικές αρχές που διέπουν το θέμα έχουν αποδοθεί με ιδιαίτερη σαφήνεια και συνοπτική παρουσίαση στην υπόθεση Ναυτοδικείου ZEELAND NAVIGATION COMPANY LTD v. BANQUE WORMS
(2000)1(B) A.A.Δ 707. Αυτές θα μπορούσαν να συνοψιστούν στις ακόλουθες: «(Α) Βασική προϋπόθεση για εφαρμογή του forum non conveniens είναι η ύπαρξη δυνατότητας επιλογής μεταξύ των Δικαστηρίων δύο τουλάχιστον χωρών στο καθένα από τα οποία είναι δυνατό η κατάθεση και εκδίκαση της αγωγής. (B) Ο εναγόμενος σε κάθε περίπτωση βαρύνεται με την ευθύνη να πείσει το Δικαστήριο ότι επιβάλλεται η αναστολή. Πρέπει να δείξει όχι μόνο ότι η Κύπρος δεν είναι το κατάλληλο forum αλλά ότι το άλλο forum καθαρά ή ευδιάκριτα είναι κατάλληλο. (Γ) Το Δικαστήριο ασκώντας την κρίση του έχει να σταθμίσει πολλά στοιχεία. Σημαντικός παράγοντας είναι το εφαρμοστέο δίκαιο, η ύπαρξη εχεγγύων στο εναλλακτικό forum για καλή απονομή της Δικαιοσύνης, ο εντοπισμός των μαρτύρων, η ευχερέστερη γενικά διεξαγωγή της δίκης, οι δαπάνες που συνεπάγεται μια δίκη. Δεν υπάρχει εξαντλητικός κατάλογος των κριτηρίων που λαμβάνονται υπόψη, ούτε καθαρή καθοδήγηση ως προς την βαρύτητα που αποδίδεται στον καθένα». Όπως περαιτέρω εξηγείται και στο Σύγγραμμα Cheshire & North "Private International Law" 12η Έκδοση στο οποίο και πάλι με παρέπεμψε η ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ης η αίτηση, για τη διακρίβωση του κατά πόσο υπάρχει ένα εμφανώς καταλληλότερο βήμα στο εξωτερικό η έρευνα αποσκοπεί στην εξεύρεση της χώρας με την οποία η αγωγή έχει την πραγματική και ουσιαστική σύνδεση. Έχει εμπεδωθεί από τη νομολογία μας η αρχή ότι το βάρος απόδειξης μετατοπίζεται στον εναγόμενο όταν πρόκειται να δείξει ότι υπάρχει καταλληλότερο βήμα (forum) αλλού. Στην περίπτωση δε κατά την οποία δεν φαίνεται καθαρά πού υπάρχει αυτό το βήμα με την έννοια ότι δεν υπάρχει τόπος ο οποίος να συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά του φυσικού forum, το δικαστήριο οφείλει να μην ικανοποιήσει το αίτημα αναστολής. Στην υπόθεση Cyprus Trading Corporation Ltd v. Zim Israel Navigation Co Ltd (ανωτέρω) στη σελ. 1187, αφού γίνεται μία επισκόπηση της σχετικής με το θέμα νομολογίας, έγινε αναφορά με επιδοκιμασία και στην ακόλουθη περικοπή από την Αγγλική υπόθεση Macshannon v. Rockware Glass Ltd
(1978)1 All E.R 630 όπως αυτή υιοθετήθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Guendjian v. Societe Tunisienne De Banque S.A.
(1983)1 C.L.R 588: «Για να δικαιολογείται η αναστολή μιας υπόθεσης πρέπει να ικανοποιηθούν δύο όροι, ένας θετικός και ένας αρνητικός. (α) Ο εναγόμενος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει άλλο βήμα (forum) στου οποίου τη δικαιοδοσία υπάγεται, στο οποίο μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων, με ουσιαστικά λιγότερη δυσκολία ή έξοδα, και (β) Η αναστολή δεν πρέπει να αποστερεί από τον ενάγοντα οποιοδήποτε νόμιμο προσωπικό ή διαδικαστικό πλεονέκτημα, που θα ήταν διαθέσιμο σε αυτόν αν επικαλείτο τη δικαιοδοσία του Αγγλικού Δικαστηρίου». Στην ίδια υπόθεση έγινε, επίσης, αναφορά στην υπόθεση Dolphin Shipping Co Ltd a.o v. Cantieri Navali Ruiniti S.P.A
(1984)1 C.L.R 853 στην οποία αποφασίστηκε ότι: «ένας ενάγοντας δεν πρέπει με ελαφρά καρδία να στερείται του δικαιώματος να κινήσει αγωγή σε Κυπριακά Δικαστήρια, αν η δικαιοδοσία του Κυπριακού Δικαστηρίου είναι ορθά θεμελιωμένη». Στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω οι εναγόμενοι όφειλαν να παρουσιάσουν μαρτυρία, κάτι που δεν έπραξαν, για να ικανοποιήσουν το δικαστήριο ότι υπάρχει άλλο προσφορότερο forum προς εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής στη δικαιοδοσία του οποίου υπάγονται όπου μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη μεταξύ τους με ουσιαστικά περισσότερα ευχέρεια και λιγότερα έξοδα. Και περαιτέρω ότι η αναστολή δεν θα αποστερήσει από τον εν λόγω διάδικο οποιοδήποτε ουσιαστικό ή διαδικαστικό πλεονέκτημα το οποίο διαφορετικά θα έχει στο δικαστήριο όπου έχει κινηθεί η διαδικασία. Με την υπό κρίση αίτηση αυτό που προβάλλεται είναι επειδή οι εναγόμενοι είναι εγκατεστημένοι σε διαφορετικές δικαιοδοσίας και επειδή οι διαχειριστές τους που δεν είναι διάδικοι είναι εγκατεστημένοι στην Ελλάδα και επειδή εάν η αγωγή στρεφόταν από τα Μέλη στην Ενάγουσα θα υπήρχε ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας τα κυπριακά δικαστήρια δεν είναι τα κατάλληλα να εκδικάσουν την παρούσα υπόθεση. Αυτά όμως δεν αποτελούν λόγους οι οποίοι θα συνηγορούσαν υπέρ της έγκρισης της αίτησης. Αντίθετα σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης :
  1. Οι εναγόμενοι 1 και 2 όπως φαίνεται και από το ίδιο το Κλητήριο Ένταλμα είναι κυπριακές εταιρείες με έδρα των εργασιών τους και συνήθη διαμονή τους στη Κυπριακή Δημοκρατία και συνιστούν ουσιαστικούς διάδικους στην παρούσα αγωγή.
  2. Εναντίον των εναγόμενων 1 και 2 έχει ήδη εκδοθεί απόφαση και το δικαστήριο.
  3. Η ενάγουσα τυγχάνει κυπριακή εταιρεία με έδρα εργασιών της την Κύπρο, η ασφαλιστική κάλυψη γινόταν στην Κύπρο και η οποιαδήποτε πληρωμή κλήσεων θα έπρεπε να γίνει στην Κύπρο και ως εκ τούτου η παράβαση της σύμβασης έγινε στην Κύπρο.
  4. Οι Διαχειριστές της ενάγουσας βρίσκονται στην Κύπρο. Από την άλλη οι εναγόμενοι δεν έχουν προσκομίσει οποιοδήποτε γεγονός ή ισχυρισμό που να μπορεί να διαφοροποιήσει την απόφαση του δικαστηρίου με την οποία εκδόθηκε το διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας αφού τα κυπριακά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα υπόθεση. Καταλήγω ότι το δικαστήριο αυτό έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή στο βαθμό που αφορά και τους εναγόμενους 7-18, όντας προς τούτο το πιο κατάλληλο. Σε κάθε περίπτωση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για παραμερισμό ή αναστολή της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και οι εναγόμενοι δεν έχουν αποσείσει το βάρος για να αποδείξουν ότι τα κυπριακά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή. Όσον αφορά το ζήτημα το οποίο θίγουν στην αγόρευση τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της καθ' ης η αίτηση και τίθεται και ως λόγος ένστασης είναι ο τρόπος της Εμφάνισης Υπό Διαμαρτυρία των αιτητών και αν αυτή έγινε σύμφωνα με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Σύμφωνα με το φάκελο της υπόθεσης παρατηρώ ότι οι αιτητές στις 28.11.2018 είχαν αιτηθεί άδειας για καταχώρηση Σημειώματος Εμφανίσεως Υπό Διαμαρτυρία και ταυτόχρονα διατάγματος για καταχώρηση αίτησης για ακύρωση της επίδοσης κ.τ.λ. εντός προθεσμίας 45 ημερών τα οποία και εκδόθηκαν στις 04.12.
  5. Η αίτηση καταχωρίστηκε εντός της ως άνω προθεσμίας. Επομένως κρίνω ότι υπάρχει συμμόρφωση των εναγόμενων με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς και έτσι δεν θα εξετάσω την επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται στην αγόρευση της καθ' ης η αίτηση καθώς δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι η αίτηση δεν έχει έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης και για τούτο απορρίπτεται. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και θα είναι υπέρ της ενάγουσας/ καθ' ης η αίτηση και εναντίον των εναγόμενων 7-18/ αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: αίτηση με την οποία επιδιώκεται η ακύρωση και ο παραμερισμός της αγωγής και των επιδόσεων που έλαβαν χώρα στα πλαίσια της. ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ (στην ενδιάμεση απόφαση της 27.11.2019 στην Αρ. Αγ. 1539/2017 Ε.Δ. Λεμεσού)
  6. Penelope A Maritime Company
  7. Bluray Maritime Inc
  8. Ten Bosch Cruise Panama SA
  9. Aνώνυμος Ναυτιλιακή Μεταφορική Εταιρεία Ζακύνθου ΑΕ
  10. Atlantic Anthem Ltd
  11. Regency Freedom Co. Ltd
  12. Sealight Celebrity S.A.
  13. European Continent S.A.
  14. Indian Anthem Shipping Company Limited
  15. Ionian Anthem Shipping Company Limited
  16. Mediterranean Success S.A.
  17. Euro Commander Company Ltd
  18. Baltic Anthem Shipping Company Ltd
  19. Pacific Anthem Limited
  20. Sealink Investment S.A.
  21. Aegean Anthem Shipping Company Limited cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.