← Κύπρος

Europe Hotels Private Collection B.V. ν. LMNP City Hotels Ltd, Αγωγή Αρ. 1313/2019, 25/11/2019

Europe Hotels Private Collection B.V. ν. LMNP City Hotels Ltd, Αγωγή Αρ. 1313/2019, 25/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A542 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 1313/2019 Μεταξύ: Europe Hotels Private Collection B.V., από την Ολλανδία Εναγόντων -και- LMNP City Hotels Ltd (H.E.349049), από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 7.8.2019 για Προσωρινό Διάταγμα Ημερ.: 25.11.2019 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Λ. Παπαχαραλάμπους για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κα Π. Κυριακίδου για Κυριακίδου, Λαμάρη ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2.7.2019 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα Αγωγή με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα αξιώνοντας αριθμό Διαταγμάτων και αποζημιώσεις. Παράλληλα με την Αγωγή, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν στις 7.8.2019 την παρούσα Αίτηση διά κλήσεως, αποβλέποντας στην έκδοση του ακόλουθου Προσωρινού Διατάγματος: «(Α) Παρεμπίπτον Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους είτε προσωπικώς είτε δια των διευθυντών τους, είτε δια υπαλλήλων είτε δια των αντιπροσώπων των είτε διά πρακτόρων των, είτε διά προσώπων τα οποία εργάζονται δια λογαριασμό των είτε εκ μέρους των, είτε επί των οποίων εξασκούν έλεγχο καθ' οιονδήποτε τρόπο, από του να χρησιμοποιούν, εκμεταλλεύονται, εμπορεύονται ή και πραγματεύονται ή και διαφημίζονται ή και δραστηριοποιούνται ή και παρέχουν υπηρεσίες χρησιμοποιώντας ή περιλαμβάνοντας την ένδειξη ή και την ονομασία «SIR» ως μέρος της ετικέτας ή και του σήματος ή και της εταιρικής ονομασίας ή και της εμπορικής επωνυμίας τους ή και άλλως πως, μόνη της ή σε συνδυασμό με οποιαδήποτε απεικόνιση ή οποιαδήποτε άλλη λεκτική ένδειξη που περιέχει μόνο του τον όρο «SIR» ή ως συνθετικό στην αρχή ή το τέλος της λεκτικής σύνθεσης, ή οποιαδήποτε άλλη λεκτική ένδειξη ομόηχη της προαναφερθείσας μέχρις εκδικάσεως της υπό τον άνω τίτλο και αριθμό αγωγής ή και εκδόσεως αποφάσεως εις αυτήν ή και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 (όπως τροποποιήθηκε), στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νομού Κεφ.6, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, ειδικότερα στο άρθρο 35, στο Κεφ. 268 άρθρα 2 - 15, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 θ. 1- 9, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ΧΧΧΧ Γεωργίου, ημερ. 7.8.

  1. Όπως διατείνεται ο Ενόρκως Δηλών είναι εσωτερικός νομικός Σύμβουλος του Ομίλου Εταιρειών στον οποίο ανήκουν οι Αιτητές. Ο Όμιλος έχει ως κύρια ενασχόληση τις επενδύσεις στον τομέα των ξενοδοχειακών ακινήτων, τη λειτουργία και διοίκηση ξενοδοχειακών μονάδων και διατηρεί γραφεία στη Λάρνακα, Βερολίνο και Άμστερνταμ. Η δραστηριότητα του Ομίλου επικεντρώνεται στην κεντρική και δυτική Ευρώπη κυρίως στη Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία, Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία. Είναι ιδιοκτήτης και/ή διαχειριστής 98 ξενοδοχειακών μονάδων από το 2006 στην Ολλανδία, Γερμανία, Βέλγιο, Αυστρία και Ισπανία. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του ο Όμιλος επένδυσε σημαντικό φάσμα πόρων για τη δημιουργία, εγγραφή, διατήρηση και ανάπτυξη ιδίων εμπορικών σημάτων, συμπεριλαμβανομένων και των επίδικων. Οι Αιτητές είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Ολλανδία (Τεκμ.1) και εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες και/ή δικαιούχοι των Ευρωπαϊκών Εμπορικών Σημάτων με αριθμούς 014004014, 013319736, 013317276, 013621842, 013317136, 008443781, 013319611, 008505182, 013317227, 008505166, 008505208 και 017926257 εγγεγραμμένων στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) για προϊόντα και υπηρεσίες των κλάσεων 20, 24, 35, 39, 41 και 43 (Πιστοποιητικά εγγραφής των εν λόγω Ευρωπαϊκών Εμπορικών Σημάτων (Τεκμ.2-13 και 14). Περαιτέρω, οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες και/ή διαχειρίζονται ξενοδοχεία στην Ευρώπη από το 2009 μέχρι σήμερα, μεταξύ των οποίων και τη διάσημη σειρά μπουτίκ ξενοδοχείων «SIR HOTELS», η οποία απαριθμεί συνολικά 6 ξενοδοχεία και συγκεκριμένα το «SIR Albert» και «SIR Adam» στο Άμστερνταμ από το 2013 και 2016 αντίστοιχα, το «SIR Nikolai» στο Αμβούργο από το 2017, το «SIR Joan» στην Ίμπιζα από το 2017, το «SIR Victor» στη Βαρκελώνη από το 2019 και το «SIR Savigny» στο Βερολίνο από το
  2. Ισχυρίζεται ότι τα ξενοδοχεία της σειράς «SIR» είναι διάσημα διότι προσφέρουν ξεχωριστή εμπειρία στον πελάτη όσον αφορά την πολυτέλεια τους, την υψηλού επιπέδου εξυπηρέτηση και αισθητική και υψηλό επίπεδο υπηρεσιών. Κάθε ξενοδοχείο της σειράς «SIR» έχει το δικό του χαρακτήρα και ιστορία, συνυφασμένα με την περιοχή που βρίσκεται, εξ' ου και ο σχεδιασμός τους, συνδυασμός χρημάτων και θεματολογία του, και όλα προσφέρουν υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών. Τα δύο ξενοδοχεία «SIR Joan» και «SIR Victor» είναι πέντε αστέρων, ενώ τα υπόλοιπα, τεσσάρων αστέρων. Προς το σκοπό προώθησης και καθιέρωσης των ξενοδοχείων SIR τα οποία κατέχουν ηγετική θέση σε πωλήσεις σε μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές, οι Αιτητές δαπάνησαν και δαπανούν σημαντικά χρηματικά ποσά σε διαφημιστικές καταχωρίσεις, όπως σε επίσημη διαδικτυακή ιστοσελίδα, σε διεθνή έντυπα και περιοδικά και ανέπτυξαν συγκριμένο οδηγό για την ιδέα δημιουργίας τους και για κάθε ξενοδοχείο ξεχωριστά μέσω διάσημου οίκου (Τεκμ.15-21). Περαιτέρω, όλα τα ξενοδοχεία της σειράς «SIR» συγκαταλέγονται στην κατηγορία «Design Hotels» (Τεκμ.22), δηλαδή σε κατηγορία ξενοδοχείων που φημίζονται για το ψηλό επίπεδο υπηρεσιών τους, σχεδιασμό και αρχιτεκτονική τους. Η ψηλή ποιότητα που προσφέρουν τα ξενοδοχεία της σειράς «SIR» και η εκτίμηση του κοινού φαίνεται από τις αξιολογήσεις που έλαβαν από τις τρεις μεγαλύτερες ανά το παγκόσμιο ιστοσελίδες διαδικτυακής πρόσβασης σε ξενοδοχεία, με βάση την αξιολόγηση πελατών που διέμειναν στα ξενοδοχεία των Αιτητών (Σχετικός Πίνακας με πληροφορίες για το έτος 2018). Ο κύκλος εργασιών των έξι ξενοδοχείων της σειράς «SIR» για το έτος 2018 ανήλθε στα 43 εκατομμύρια ευρώ και οι Αιτητές αγόρασαν τρία ακίνητα στην Αθήνα με σκοπό την αξιοποίηση τους για τη λειτουργία ξενοδοχείων «SIR» και στα σύντομα πλάνα τους είναι η επέκταση τους και στην Κύπρο. Τέλη Απριλίου 2019, οι Αιτητές πληροφορήθηκαν από συνεργάτες τους ότι στη Λεμεσό λειτουργούσε ξενοδοχείο με την επωνυμία «SIR Paul Hotel» (Τεκμ.23), ιδιοκτησίας των Καθ' ων η Αίτηση και είναι τριών αστέρων, δηλαδή κατώτερης βαθμολογίας και ποιότητας από τα ξενοδοχεία της σειράς «SIR» των Αιτητών. Με οδηγίες των Αιτητών, οι δικηγόροι τους απέστειλαν επιστολή ημερ. 6.5.2019 (Τεκμ.24) στους Καθ' ων η Αίτηση, ζητώντας τους να σταματήσουν να παραβιάζουν τα πιο πάνω ευρωπαϊκά εμπορικά σήματα τους, αφαιρώντας τη λέξη «SIR» από την ονομασία του ξενοδοχείου τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση απάντησαν με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 28.5.2019 (τεκμ.25), ότι δεν υπάρχει εκ μέρους τους πρόθεση να άρουν την παραβίαση των Ευρωπαϊκών Εμπορικών Σημάτων των Αιτητών. Ως αποτέλεσμα είναι η έγερση της παρούσας αγωγής και η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Ισχυρίζεται ότι η χρήση της λέξης «SIR» από τους Καθ' ων η Αίτηση, δημιουργεί στο γενικό κοινό και στους καταναλωτές σύγχυση, διότι λεκτικά, οπτικά και ηχητικά ταυτίζεται με τα εμπορικά σήματα των Αιτητών, στα οποία η λέξη «SIR» είναι το σήμα κατατεθέν και η ουσία όλης της ιδέας της δημιουργίας της αλυσίδας ξενοδοχείων, η οποία είναι ευρύτατα γνωστή μεταξύ ευρωπαίων αλλά και παγκόσμια, εφόσον δέχονται χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο. Με τη χρήση της λέξης «SIR», οι Καθ' ων η Αίτηση επωφελούνται της μεγάλης φήμης και εκτίμησης των εμπορικών σημάτων και ξενοδοχείων των Αιτητών. Αυτό αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τους Αιτητές, εφόσον τα ξενοδοχεία τους είναι τεσσάρων και πέντε αστέρων, εν αντιθέσει με αυτό των Καθ' ων η Αίτηση, το οποίο είναι τριών αστέρων και συνεπώς η ποιότητα των υπηρεσιών του είναι κατώτερη. Συνεπώς, υπάρχει ορατός κίνδυνος οι καταναλωτές να διαμένουν στο ξενοδοχείο των Καθ' ων η Αίτηση, νομιζόμενοι ότι πρόκειται για ξενοδοχείο των Αιτητών και η μη ικανοποίηση τους να τους αποτρέψει να επιλέξουν να διαμείνουν μελλοντικά σε ξενοδοχεία των Αιτητών. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η χρήση των λέξης «SIR» από τους Καθ' ων η Αίτηση ως μέρος της ονομασίας του ξενοδοχείου τους, αποτελεί αντιγραφή των ευρωπαϊκών εμπορικών σημάτων των Αιτητών με αρ. 014004014 και 013319736 με τα οποία κατοχυρώθηκε το δικαίωμα των Αιτητών στην αποκλειστική από αυτούς χρήσης της λέξης «SIR» σε συγκεκριμένες κλάσεις προϊόντων και υπηρεσιών, οι οποίες περιλαμβάνουν και τις υπηρεσίες ξενοδοχείου. Η υιοθέτηση της λέξης «SIR» από τους Καθ' ων η Αίτηση παραβιάζει και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά σήματα των Αιτητών στα οποία περιέχεται ως το διακριτικό σημείο τους η λέξη «SIR» και αφορούν ονομασίες ξενοδοχείων που λειτουργούν ή πρόκειται να λειτουργήσουν. Οι Καθ' ων η Αίτηση με την Ένσταση τους εγείρουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  3. Η Αίτηση είναι κατά νόμω και ουσία αβάσιμη και χωρίς πραγματικό και νομικό έρεισμα.
  4. Τα εγγεγραμμένα εμπορικά σήματα που επικαλούνται οι Αιτητές αφορούν άλλες λέξεις και όχι αποκλειστικά τη λέξη «SIR».
  5. Η λέξη «SIR» είναι γενική και περιγραφική και δεν μπορεί να αποστερηθεί η χρήση της από τους Καθ' ων η Αίτηση.
  6. Οι Καθ' ων η Αίτηση νομιμοποιούνται να χρησιμοποιούν τις λέξεις «SIR Paul» λόγω ανεξάρτητου δικαιώματος που παραχωρείται κατευθείαν από την οικογένεια των μετόχων τους.
  7. Οι λέξεις «SIR Paul» δεν παραβιάζουν τα επίδικα εμπορικά σήματα γιατί εκφράζουν και συγκροτούν το πατρικό όνομα της οικογένειας των μετόχων των Καθ' ων η Αίτηση και τα εμπορικά σήματα έχουν τη λέξη «SIR» αλλά δεν αναφέρονται σε τίτλο ιππότη, ως η περίπτωση των Καθ' ων Αίτηση.
  8. Η χρήση του «SIR Paul» γίνεται καλόπιστα και οι Καθ' ων η Αίτηση δεν απομιμούνται την επωνυμία των Αιτητών, ούτε το χαρακτηριστικό των εμπορικών σημάτων αλλά χρησιμοποιούν το οικογενειακό όνομα των μετόχων τους (προσωποπαγές δικαίωμα) και συγκεκριμένα τον τίτλο των ιπποτών του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο παραχωρήθηκε από τη Βασίλισσα της Αγγλίας στο προπάππο της ιδιοκτήτριας των Καθ' ων η Αίτηση και πρώτο ιδιοκτήτη του ακινήτου όπου στεγάζεται το ξενοδοχείο.
  9. Οι Αιτητές δεν κατέδειξαν την ύπαρξη πιθανότητας πρόκλησης σε αυτούς ανεπανόρθωτης ζημιάς, ούτε σύγχυση από το κοινό λόγω της χρήσης του ονόματος «SIR Paul» από τους Καθ' ων η Αίτηση και εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα θα παραβιαστούν τα Συνταγματικά και Ανθρώπινα δικαιώματα τους.
  10. Το αιτούμενο Διάταγμα είναι αόριστο και γενικό και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Η ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Μετζίτικου ημερ. 7.11.2019, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση. Δεν αρνείται ότι υπάρχουν εγγεγραμμένα τα επίδικα εμπορικά σήματα, όμως ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δεν απέδειξαν με ικανοποιητική μαρτυρία ότι αυτά τους ανήκουν. Το Τεκμ.14 δεν αποδεικνύει ότι τα εγγεγραμμένα σήματα ανήκουν στους Αιτητές, αλλά αναφέρει ότι είναι οι Αιτητές για την αλλαγή του ονόματος και ότι θα δημοσιεύοντο μελλοντικά στην επίσημη εφημερίδα. Συνεπώς, δεν καταχωρίστηκε οποιοδήποτε τεκμήριο που να βεβαιώνει και επισφραγίζει ότι οι Αιτητές σήμερα είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των σημάτων. Περαιτέρω, στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, δεν αναφέρεται ότι το όνομα «SIR» παραπέμπει σε τίτλο που απονέμεται από τη Βασίλισσα της Αγγλίας, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των Καθ' ων η αίτηση. Η χρήση του ονόματος «SIR» από τους Αιτητές αφορά προσφώνηση του ονόματος που ακολουθεί, με αποτέλεσμα να μην έχει καμιά σχέση με το όνομα που χρησιμοποιούν οι Καθ' ων η Αίτηση στο ξενοδοχείο τους. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν γνώριζαν την ύπαρξη των ξενοδοχείων στην Ευρώπη και ουδέποτε θέλησαν να αντιγράψουν και/ή παραβιάσουν οποιοδήποτε εμπορικό σήμα, εφόσον το όνομα του ξενοδοχείου είναι τίτλος που παραχωρήθηκε στην οικογένεια των μετόχων των Καθ' ων η Αίτηση από τη Βασίλισσα της Αγγλίας. Το ιστορικό του τίτλου του ονόματος του Παύλου Παυλίδη αναφέρεται στην ιστοσελίδα του ξενοδοχείου, σύμφωνα με την οποία αυτός ήταν ο πρώτος ιδιοκτήτης του ακινήτου όπου στεγάζεται το ξενοδοχείο και του αποδόθηκε η τιμή του ιππότη από την Βασίλισσα της Αγγλίας. Σχετικό είναι και έγγραφο από την Επίσημη Εφημερίδα του Ηνωμένου Βασιλείου (Τεκμ.1). Συνεπώς, καμιά σύγχυση προκαλείται και καμιά παραβίαση δεν λαμβάνει χώρα, αφού το όνομα που χρησιμοποιείται από τους Καθ' ων η Αίτηση ανήκει στην οικογένεια τους εδώ και δεκαετίες. Το ξενοδοχείο «SIR Paul» είναι μοναδικό στο είδος του, νεοκλασικό κτήριο διατηρετέας οικοδομής, μικρό με 22 δωμάτια και αποτελεί στολίδι για τη Λεμεσό. Καμιά ανάγκη έχει την εμπορική φήμη ή την εμπορική εύνοια των Αιτητών, αφού το ξενοδοχείο έχει ένα εντελώς δικό του χαρακτήρα, ο οποίος προκύπτει καθαρά από την ταυτότητα και την ιστορία του κτηρίου. Ενόψει του ότι οι Καθ' ων η αίτηση χρησιμοποιούν το όνομα της οικογένειας των μετόχων, η πιθανή έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα παραβιάσει τα συνταγματικά και ανθρώπινα δικαιώματα των μετόχων τους. Η ζημιά που θα υποστούν οι Καθ' ων η Αίτηση, είναι ανεπανόρθωτη σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, ενώ σε περίπτωση μη έκδοσης του, οι Αιτητές δεν θα υποστούν καμιά ζημιά, αφού ακόμα και σ' αυτό το στάδιο, οι Αιτητές καμιά αποδεκτή μαρτυρία έχουν παρουσιάσει που να καταδεικνύει οποιαδήποτε ζημιά. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  11. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά ν. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο, είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές ότι το αγώγιμο τους δικαίωμα συνίσταται στην παραβίαση Ευρωπαϊκού εμπορικού σήματος, στην παράνομη χρήση Ευρωπαϊκού Εμπορικού σήματος και στον αθέμιτο ανταγωνισμό. Ειδικότερα, επικαλούνται το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τα Ευρωπαϊκά εμπορικά σήματα (Τεκμ.2 - 13) αφορούν και περιλαμβάνουν τη λέξη «SIR» για χρήση σε υπηρεσίες ξενοδοχείων και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα των Αιτητών. Ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση χρησιμοποιούν τη λέξη «SIR» χωρίς την άδεια και/ή έγκριση τους, ως μέρος της ονομασίας τους, η οποία (λέξη «SIR») αποτελεί ευρωπαϊκό εμπορικό σήμα εγγεγραμμένο επ' ονόματι τους (Τεκμ.2 και 3). Συνεπώς, πρόκειται για εκ πρώτης όψεως υπόθεση χρήσης σημείου, πανομοιότυπου με το Ευρωπαϊκό σήμα των Αιτητών, για πανομοιότυπες υπηρεσίες, ώστε να υφίσταται εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση παραβίασης εμπορικού σήματος με βάση τις διατάξεις του άρθρου 6
(2)(α) και 6
(3)(β) του περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου Κεφ.268 όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.176
(1)/2000, ως και του άρθρου 9
(1)(α) και 9
(2)(β) του Κανονισμού (ΕΚ) με αρ. 207/2009. Αντίθετα οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές δεν καταχώρησαν οποιοδήποτε τεκμήριο που να αποδεικνύει ότι είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των επίδικων εμπορικών σημάτων και το Τεκμ.14 στην Αίτηση αναφέρεται σε μελλοντικό χρόνο, ως και ότι η εγγραφή θα δημοσιευθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία στην επίσημη εφημερίδα. Ισχυρίζονται ότι δεν υπήρξε απομίμηση συμβόλων και καμιά σύγχυση προκλήθηκε στον συνήθη αγοραστή, εφόσον το ξενοδοχείο ονομάστηκε «SIR Paul» και στο σήμα της ονομασίας του εμφαίνεται η ύπαρξη του σπαθιού, η οποία δημιουργεί και το αρχικό S του ονόματος. Τούτο γιατί είναι παγκοσμίως γνωστό ότι ένας ιππότης χρίζεται από τη Βασίλισσα και του χαρίζεται συγκεκριμένο σπαθί. Συνεπώς, καμιά απομίμηση έγινε, αφού με τρόπο αυθεντικό και σε πλήρη ταύτιση με την ιστορία της οικογένειας των Καθ' ων η Αίτηση, χρησιμοποιούν ένα όνομα άμεσα συνδεδεμένο με τους ίδιους προσωπικά, την ιστορία της πόλης και την ιστορία του κτηρίου που στεγάζεται το ξενοδοχείο. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι καμιά σύγχυση προκαλείται αφού οι Αιτητές δε έχουν εμπορική φήμη εντός της Δημοκρατίας και εντός της Ένωσης, διότι διατηρούν μόλις έξι ξενοδοχεία εντός ολόκληρης της Ηπείρου και είναι με τιμή που δημοσιοποιείται παντού, ο λόγος για τον οποίο ονομάστηκε «SIR Paul» το ξενοδοχείο των Καθ' ων η Αίτηση. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών ή οι αντίθετες θέσεις των Καθ' ων η αίτηση, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για Προσωρινό Διάταγμα, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (βλ. T.A. Micrologic Com. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 1802). Στην προκειμένη περίπτωση, εξετάζοντας τις πιο πάνω θέσεις αμφοτέρων των διαδίκων, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι στη βάση των όσων οι Αιτητές επικαλούνται και αποδίδουν στους Καθ' ων η Αίτηση, με ιδιαίτερη έμφαση στα επίδικα φερόμενα ως εγγεγραμμένα επ' ονόματι τους Ευρωπαϊκά Εμπορικά Σήματα (Τεκμ.2 - 13) στο Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) ως και στην ισχυριζόμενη μεταβίβαση από 27.7.2016 στους Αιτητές των ευρωπαϊκών εμπορικών σημάτων που αναφέρονται στο Τεκμ.14, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης των ουσιαστικών δικαιωμάτων των Αιτητών. Συνεπώς, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι οι Αιτητές δικαιούνται εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση θεραπεία όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι απλός και γενικός ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση σε Προσωρινό Διάταγμα ότι είναι φερέγγυοι και διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία προς ικανοποίηση Δικαστικής απόφασης η οποία θα εκδοθεί προς όφελος των Αιτητών και εναντίον τους, δεν είναι αρκετός και ικανοποιητικός λόγος ώστε να μην εκδοθεί Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα εναντίον τους (βλ. Ρένα Αριστοτέλους Λτδ ν. Benfleet Enterprises Ltd
(2006)1 A.A.Δ. 280). Είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο προσωρινό Διάταγμα και αφεθούν οι Καθ' ων η Αίτηση να παραβιάζουν τα εγγεγραμμένα ευρωπαϊκά εμπορικά σήματα των Αιτητών, χρησιμοποιώντας πανομοιότυπα ή παρόμοια εμπορικά σήματα, θα είναι δύσκολο να αποτιμηθεί σε χρήμα η ζημιά που θα προκληθεί στην αξία και στην εμπορική εύνοια των εν λόγω σημάτων, λαμβάνοντας υπόψη την αποκτηθείσα εμπορική εύνοια των Αιτητών από τη χρήση τα τελευταία έξι χρόνια των εν λόγω εμπορικών σημάτων, ως και την επένδυση που έχουν κάνει σε έξι ξενοδοχεία, σαφώς ανώτερης ποιότητας από αυτή των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία μεταφράζεται μόνο για το 2018, σε 43 εκατομμύρια ευρώ εισπράξεις και πάνω από 100 χιλιάδες διαμένοντες σε τέσσερις ευρωπαϊκές πόλεις. Ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας είναι δύσκολο να καθοριστεί χρηματικά και θα είναι δύσκολο μέχρι και αδύνατο οι Καθ' ων η Αίτηση να είναι σε θέση να αποζημιώσουν τους Αιτητές. Αντίθετα, η ικανότητα των Αιτητών να αποζημιώσουν τους Καθ' ων η Αίτηση είναι δεδομένη, ενόψει του μεγέθους του κύκλου εργασιών των Αιτητών. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος, οι Καθ' ων η αίτηση θα υποστούν τεράστια ζημιά τόσο υλική που αφορά τεράστια έξοδα, αφού θα πρέπει να αλλάξουν το όνομα του ξενοδοχείου το οποίο ιστορικά ανήκει στην οικογένεια τους, αλλά κυρίως θα παραβιαστούν τα συνταγματικά και ανθρώπινα δικαιώματα τους, διότι ουσιαστικά θα αποστερηθούν του δικαιώματος να χρησιμοποιούν το όνομα τους, δηλαδή ένα τίτλο που τους παραδόθηκε από τη Βασίλισσα της Αγγλίας και καμιά σχέση έχει με τα εμπορικά σήματα των Αιτητών, που αφορούν προσφώνηση ονόματος και όχι ιπποτικό τίτλο. Έχω εξετάσει τις θέσεις των διαδίκων και συμφωνώ με τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών ότι οι αποζημιώσεις δεν αποτελούν επαρκή θεραπεία γι' αυτούς, εφόσον ο επηρεασμός της εμπορικής ευνοίας των Αιτητών από τη χρήση των εμπορικών σημάτων, είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο να υπολογισθεί και καθοριστεί χρηματικά. Κατ' επέκταση η απονομή της δικαιοσύνης στους Αιτητές σε μεταγενέστερο στάδιο κρίνεται πολύ δύσκολη. Η ιδιαιτερότητα και η φύση της παρούσας υπόθεσης, δεν επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς των Αιτητών σε μεταγενέστερο στάδιο, δηλαδή στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας. Τούτο γιατί τίθεται θέμα σύγχυσης του καταναλωτικού κοινού, εφόσον η λέξη «SIR» αποτελεί, σύμφωνα με τους Αιτητές, το σήμα κατατεθέν της αλυσίδας ξενοδοχείων που είναι ευρύτατα γνωστή και διαδεδομένη στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως, εφόσον τα ξενοδοχεία των Αιτητών δέχονται χιλιάδες τουρίστες το χρόνο. Είναι περαιτέρω σημαντικό να τονιστεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση σε καμιά αναφορά προέβηκαν περί της ενδεχόμενης φερεγγυότητας τους προς ικανοποίηση τυχόν δικαστικής απόφασης προς όφελος των Αιτητών, εν αντιθέσει με τους Αιτητές οι οποίοι επικαλέστηκαν την ικανότητα τους να αποζημιώσουν τους Καθ' ων η Αίτηση, ισχυρισμός που ουδόλως αμφισβητήθηκε και ως εκ τούτου παρέμεινε αναντίλεκτος. Κάτω από αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Τέλος, προχωρώ να εξετάσω και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή."» Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Αιτητών. Σταθμίζοντας τη ζημιά που θα υποστούν οι Αιτητές από την μη έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρθηκαν κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης ανωτέρω, ως και τη ζημιά που θα υποστούν οι Καθ' ων η Αίτηση από την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, κρίνω ότι η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας, εάν ήθελε φανεί στο τέλος της δίκης, ότι η παρούσα απόφαση είναι εσφαλμένη, εντός της έννοιας Bacardi, (ανωτέρω). Τούτο γιατί η πιθανή ζημιά που οι Καθ' ων η αίτηση θα υποστούν αν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα περιορίζεται, σύμφωνα με την ευπαίδευτη συνήγορο τους, στην υλική ζημιά που θα αφορά τα έξοδα που θα υποστούν για αλλαγή του ονόματος του ξενοδοχείου, αλλά κυρίως αποδίδεται μέγιστη σημασία στην αποστέρηση της χρήσης του ιπποτικού τίτλου. Και τούτο σε σύγκριση με την πιθανή ζημιά των Αιτητών, οι οποίοι λειτουργούν έξι ξενοδοχεία και η εμπορική εύνοια τους από τη χρήση των εγγεγραμμένων επ' ονόματι τους εμπορικών σημάτων, αποτιμάται σε κύκλο εργασιών 43 εκατομμυρίων ευρώ μόνο για το 2018, σε πάνω από 100 χιλιάδες διαμένοντες και σε παρουσία τεσσάρων ευρωπαϊκών πόλεων. Για όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Ο χρόνος συμμόρφωσης των Καθ' ων η Αίτηση με το εκδοθέν Προσωρινό Διάταγμα καθορίζεται σε 45 ημέρες από την επίδοση του Διατάγματος. Ενόψει του γεγονότος ότι το Δικαστήριο δεν έκδωσε το αιτούμενο Διάταγμα μονομερώς αλλά η παρούσα Αίτηση είναι δια κλήσεως, εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εφαρμόσει τις πρόνοιες του άρθρου 9
(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6. Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δέσπω Στυλιανού ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση 354/13, ημερομηνίας 4.12.15 και το πιο κάτω απόσπασμα: «Άλλο είναι βέβαια το ζήτημα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να θέσει, στα ευρεία πλαίσια που εν προκειμένω το δίκαιο και οι αρχές της επιείκειας του παρέχουν, όρους που θεωρεί εύλογους και δίκαιους, κατά την εκτίμηση των κινδύνων που συνεπάγεται η παροχή μιας ενδιάμεσης θεραπείας. Σ' αυτά τα πλαίσια, δεν παραβλέπουμε ότι στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Φυλακτίδη
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, το Ανώτατο Δικαστήριο έψεξε το γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν επέβαλε εγγύηση στους εφεσίβλητους, υπέρ των οποίων είχαν δοθεί ενδιάμεσα διατάγματα σε υπόθεση οχληρίας, για τυχόν ζημίες που μπορεί να είχαν προκληθεί εξαιτίας της τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης απ' αυτούς των διαταγμάτων.» Στην προκειμένη περίπτωση, έλαβα υπόψη μου το περιεχόμενο του εκδοθέντος Διατάγματος, το οποίο είναι δραστικό αλλά και αναγκαίο και αφού συνεκτίμησα τους κινδύνους που συνεπάγεται η έκδοση του, το οποίο συνιστά ενδιάμεση θεραπεία, αποφάσισα να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια και να επιβάλω όρο όπως οι Αιτητές πριν τη σύνταξη του Διατάγματος, καταθέσουν στον Πρωτοκολλητή Τραπεζική Εγγύηση ύψους €200.000, για κάλυψη τυχόν ζημιών στους Καθ' ων η αίτηση, σε περίπτωση που αυτές ήθελε προκληθούν συνεπεία τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης του Διατάγματος. Το εκδοθέν Διάταγμα καθίσταται απόλυτο. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα - Παραβίαση Εμπορικού Σήματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.