← Κύπρος

Α.Θ., διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας Α.Δ. ν. M.B.W. κ.α., Αρ. Αγωγής: 2594/2014, 13/11/2019

Α.Θ., διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας Α.Δ. ν. M.B.W. κ.α., Αρ. Αγωγής: 2594/2014, 13/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A529 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2594/2014 Μεταξύ: Αxxxxx Θxxxx, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας Αxxxxxxxx Δxxxxxxxx Ενάγοντα -και-

  1. Mxxxxxxx Bxxxx Wxxxxxxx
  2. Κxxxxxxx Εxxxxxxxx Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 05.03.2019 Ημερομηνία: 13.11.2019 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Μ. Αχιλλέως για YIANNAKIS K. THOMA LAW FIRM LLC Για Εναγόμενο 1-Καθ' ου η αίτηση 1: κα Ιωάννου για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο 2-Καθ' ου η αίτηση 2: κα Ιωάννου για Α.Γ. Φράγκος & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή ηγέρθηκε από τον διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας, την 27.02.2014, Αxxxxxxxx Δxxxxxxxx, για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του νόμου απορρέοντων καθηκόντων του Εναγόμενου 1, ο οποίος οδηγούσε το λεωφορείο με αρ. εγγραφής xxxxx9 στο δρόμο Πxxxxxxxx-Πxxxxx. Ο Εναγόμενος 2 ενάγεται ως εκ προστήσεως υπεύθυνος. Με την Έκθεση Απαίτησης, καταχωρηθείσας την 25.02.2015, παρατίθενται ισχυρισμοί ως προς τον τρόπο που συνέβη το τροχαίο ατύχημα, καθώς επίσης λεπτομέρειες αμέλειας του Εναγόμενου
  3. Στη βάση των προσωπικών δεδομένων της αποβιώσασας προ του θανάτου της και εξαιτίας αυτού διεκδικούνται, μεταξύ άλλων, ειδικές αποζημιώσεις ύψους €10.085,43 οι οποίες προέρχονται, ως παρατίθενται στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Απαίτησης, από (Α) έξοδα αστυνομικής έκθεσης €85,43 (Β) έξοδα κηδείας και τάφου €5.000,00 και (Γ) έξοδα διαχείρισης €5.000,
  4. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 με ξεχωριστή υπεράσπιση τους αρνούνται τους παρατιθέμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς και καλούν σε αυστηρή απόδειξη τους, ο δε Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι το επίδικο τροχαίο ατύχημα οφειλόταν στην αποκλειστική αμέλεια και/ή συντρέχουσα αμέλεια της αποβιώσασας. Η ακροαματική διαδικασία της αγωγής δεν έχει αρχίσει ακόμη. Στις 05.03.2019 ο Ενάγοντας, διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας Αxxxxxxxx Δxxxxxxxx, - στο εξής ο Αιτητής - καταχώρησε αίτηση - στο εξής η Αίτηση - με την οποία ζητείται η τροποποίηση της παραγράφου 9 της Έκθεσης Απαίτησης δια της οποίας να προστεθεί ως νέα υποπαράγραφος (Δ), αναφορικά με έξοδα πληρωτέα για υπηρεσίες οικιακής βοηθού (φροντίστριας) προς τον σύζυγο της αποβιώσασας από το θάνατο της μέχρι σήμερα, ύψους €26.500,00, και κατ' επέκταση αντικατάσταση του ποσού των €10.085,43, ως αξιούμενου συνολικού ποσού των ειδικών ζημιών, με το ποσό των €36.585,
  5. Περαιτέρω, ζητείται η αντικατάσταση του ποσού των €10.085,43 με το ποσό των €36.585,43 στο παρακλητικό Α της Έκθεσης Απαίτησης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή, ο οποίος αναφέρει πως μετά το 2014 που καταχωρήθηκε η αγωγή δημιουργήθηκαν περαιτέρω έξοδα και ζημιές, τα οποία θα πρέπει να διεκδικηθούν, ως τον πληροφορεί ο δικηγόρος του, πλην όμως είναι αναγκαίο να γίνει τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ούτως ώστε να τεθούν ενώπιον Δικαστηρίου όλες οι ζημιές που υφίσταται η περιουσία της θανούσας και/ή οι κληρονόμοι αυτής. Δηλώνεται ακόμη ότι η αιτούμενη τροποποίηση γίνεται καλόπιστα και δεν έχει σκοπό να επιφέρει οποιαδήποτε καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης ή βλάβη στα δικαιώματα των Εναγόμενων. Εκ μέρους του Εναγόμενου 1 δεν καταχωρήθηκε Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης, υιοθετήθηκε ωστόσο η Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης που καταχώρησε ο Εναγόμενος 2 - στο εξής Καθ' ου η Αίτηση 2 - προβάλλοντας δέκα λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοπτικά συνίστανται στο ότι δεν δικαιολογείται επαρκώς και/ή καθόλου η αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης για την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της αγωγής, ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση ενώ η πρόσθετη αξίωση ήταν γνωστή στον Αιτητή πριν την Έκθεση Απαίτησης, ότι η Αίτηση γίνεται με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας, ότι δεν αποκαλύπτεται ο χρόνος που περιήλθε στη γνώση του Αιτητή η πληροφόρηση για την πρόσθετη αξίωση, ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αποτέλεσμα κακή τη πίστη ενεργειών του Αιτητή ο οποίος σκοπό έχει να πλήξει τα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή να θέσει σε δυσμενή θέση την υπεράσπιση του τελευταίου. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος μέσα από επιχειρήματα υποστηρίζει τη θέση για απόρριψη της Αίτησης, αναφερόμενος και στο ιστορικό του φακέλου της υπόθεσης. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει αλλά και της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, καθώς και δια των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Το Δικαστήριο δεν κρίνει απαραίτητο να παραθέσει λεπτομερώς τις θέσεις που προώθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων διά των στοχευμένων αγορεύσεων τους. Το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου και θα αναφερθεί σε αυτές, στο βαθμό που ήθελε κριθεί αναγκαίο, για σκοπούς αιτιολόγησης της παρούσας απόφασής του. Νομική Πτυχή Κύρια νομική βάση της επίδικης Αίτησης αποτελεί η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.25, προβλέπουσα την τροποποίηση των δικογράφων, ως ισχύει για τις αγωγές που έχουν καταχωρηθεί πριν το 2015 (βλέπε Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2014), έχει τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων, σε βαθμό που θα μπορούσε κανείς να διατυπώσει τη θέση ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε επί μέρους περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναΐδος Ι. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, αναφέρθηκε ότι: "Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ. ά. ν. Α. & G. Leventis κ. ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντες ρόλο. Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, το Εφετείο επισήμανε πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης και ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Στην υπόθεση Anna Latouf v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,
(1999)1 Α.Α.Δ. αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Συνοψίζοντας τις αρχές που καθιερώθηκαν μέσα από τη σχετική νομολογία (Βλ. επιπλέον, ενδεικτικά
(1)Saba & Co. (T.M.P) v. T.M.P Agents,
(1994)1 Α.Α.Δ. 426,
(2)Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. 990,
(3)Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704,
(4)Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., 11) προκύπτουν οι ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές:
  1. Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επιβάλλεται, ως θεμελιακή αρχή, ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
  2. Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε ως καθοριστικούς στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
  3. Το Δικαστήριο δεν θα δώσει άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
  4. Δεν δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Έχοντας αφενός μελετήσει τους λόγους ένστασης, χωρίς να υποβαθμίζεται οποιοσδήποτε από αυτούς, αφετέρου τα πιο πάνω νομολογηθέντα, προκύπτει πως τα καίρια ερωτήματα που θα πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στους Καθ' ων η Αίτηση, αν η παρούσα Αίτηση διαπνέεται εμφανώς από κακή πίστη ή αν η όποια βλάβη στους Καθ΄ ων η Αίτηση μπορεί ή όχι να αποζημιωθεί χρηματικά. Σ' αυτά τα ζητήματα άλλωστε φαίνεται να επικεντρώνεται η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2, πρόσθετα με τη θέση ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν είναι αναγκαία καθώς και πως ο σκοπός είναι η παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο, προκύπτει άλλωστε από το φάκελο της υπόθεσης, πως η παρούσα αγωγή, παρ' ότι έχουν παρέλθει πέντε χρόνια περίπου από την καταχώρηση της, ακόμη δεν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Αυτό οφείλεται σε διάφορους λόγους, όπως αναβολές για συμβιβασμό κατόπιν αιτημάτων των συνηγόρων των διαδίκων αλλά και σε έλλειψη χρόνου του Δικαστηρίου. Δεδομένων των περιστατικών που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, η ύπαρξη καθυστέρησης στην καταχώρηση της Αίτησης, υπό την έννοια ότι θα μπορούσε να γίνει αντιληπτή η ανάγκη τροποποίησης νωρίτερα, αλλά και η Αίτηση να καταχωρούνταν νωρίτερα, αφού η αγωγή είχε ορισθεί προγενέστερα για ακρόαση, είναι δεδομένη. Είναι γεγονός πως στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν δηλώνεται πότε έγινε αντιληπτή η ανάγκη τροποποίησης. Το καίριο όμως ερώτημα που τίθεται είναι αν σκόπιμα υπήρξε αυτή η καθυστέρηση ή ο μη εντοπισμός της ανάγκης τροποποίησης νωρίτερα. Πέραν από τις δύο αντίθετες θέσεις των διαδίκων επί του θέματος αυτού, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία η οποία να συνηγορεί με βεβαιότητα σε συμπέρασμα πως, παρ' ότι η ανάγκη για τροποποίηση έγινε αντιληπτή, πολύ πριν την καταχώρηση της Αίτησης, ο χρόνος αφέθηκε σκόπιμα να παρέλθει χωρίς να επιχειρηθεί η αιτούμενη τροποποίηση προγενέστερα. Τέτοια στοιχεία δεν προκύπτουν από τη μαρτυρία που τέθηκε στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, ώστε να δικαιολογείται εύρημα ότι υπήρξε εσκεμμένη καθυστέρηση και κατ' επέκταση κακή πίστη, συναρτημένη με την επιδίωξη περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης. Άλλωστε ο Αιτητής είναι Ενάγοντας και έχει κάθε λόγο να προχωρήσει η υπόθεση του. Στην υπόθεση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005, το Εφετείο απεφάνθη πως, όπου δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά, ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογημένη καθυστέρηση δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα διαδίκου να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, ως αναφέρθηκε, να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους ώστε να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Ακόμη, αναφέρθηκε πως το γεγονός ότι το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, και ότι δεν θα προκαλούνταν μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντίδικων του Εφεσείοντα με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση. Εξετάζοντας την ουσία της παρούσας Αίτησης το Δικαστήριο συνυπολογίζει κατ' αρχήν τα ακόλουθα στοιχεία:
  1. Η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε.
  2. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης, υπό την έννοια που έχει εξηγηθεί προηγουμένως παρ΄ ότι είναι μη επιθυμητή, δεν είναι ικανή να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση. Η θέση των τελευταίων για πρόκληση ζημιάς που δεν αποζημιώνεται χρηματικά παρέμεινε χωρίς πρόταξη συγκεκριμένων καθοριστικά αρνητικών συνεπειών στα ουσιαστικά ή δικονομικά δικαιώματα τους.
  3. Από τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου ή τη μαρτυρία που τέθηκε εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση, δεν δικαιολογείται, με ασφάλεια, συμπέρασμα για ύπαρξη κακής πίστης και μάλιστα εμφανούς, στην καταχώρηση της Αίτησης, εκ μέρους του Αιτητή. Το εγχείρημα για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ζητώντας την προσθήκη περιπλέον αξίωσης ή κονδυλίου στις ειδικές ζημιές, εξαιτίας του διαγραφόμενου ήδη ισχυρισμού αμέλειας με συνέπεια το θάνατο της αποβιώσασας Αxxxxxxx Δxxxxxxxx έστω μετά που η αγωγή είχε προγραμματιστεί για ακρόαση αρκετές φορές, δεν κρίνεται, από μόνο του, ικανοποιητικό στοιχείο για στοιχειοθέτηση εμφανούς κακής πίστης.
  4. Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν μεταβάλλεται ο χαρακτήρας της αγωγής. Περαιτέρω το Δικαστήριο οφείλει να ξεκαθαρίσει πως ουδόλως παραγνωρίζει την καθυστέρηση που υπήρξε αλλά και την περαιτέρω αναμενόμενη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, εξαιτίας της τροποποίησης, η οποία όμως κρίνεται πως μπορεί να αντιμετωπιστεί και δη με την επιδίκαση εξόδων. Περαιτέρω, ενόψει της μη στοιχειοθέτησης συμπεράσματος ότι η Αίτηση διαπνέεται από κακή πίστη, το Δικαστήριο κρίνει πως νομιμοποιείται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση, ώστε να βρίσκονται ενώπιον του, κατά την ακρόαση, όλα τα επίδικα θέματα που προσδιορίζουν τη διαφορά των διαδίκων, αφού προς αυτή την κατεύθυνση αποσκοπεί η προσθήκη της προτεινόμενης τροποποίησης. Τέλος, σημειώνεται πως δεν έχουν παραγνωριστεί ούτε τα νομολογηθέντα στην υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ. ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.03.
  5. Παρατηρείται πως στην εν λόγω υπόθεση, πέραν των άλλων παραγόντων, οι οποίοι λήφθηκαν υπόψη, τόσο πρωτόδικα όσο και κατ΄ έφεση, ώστε να απορριφθεί το αίτημα τροποποίησης, προσμέτρησε καθοριστικά η αντίληψη ότι η καθυστέρηση που δημιουργήθηκε αλλά και που θα επερχόταν, θα επηρέαζε καταλυτικά τα δικαιώματα των Εφεσιβλήτων, ενόψει της ύπαρξης προσωρινού διατάγματος το οποίο επιδρούσε επί των δικαιωμάτων του Εφεσίβλητου 1 - Εναγόμενου 1 ο οποίος είχε ένσταση καθώς επίσης, παρά την προσθήκη διαδίκων, ως Εναγόμενων 2 - 13, σε μεγάλο αριθμό από αυτούς δεν είχε επιδοθεί ακόμη η αγωγή, με αποτέλεσμα, αν εγκρινόταν η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, θα επερχόταν αργοπορία και εκτροχιασμός της δικαστικής διαδικασίας. Κρίθηκε, συνεπώς, πως ήταν προσφορότερο «τα νέα αγώγιμα θέματα να εκδικαστούν στα πλαίσια άλλων αγωγών». Διαπιστώνεται εύκολα πως τέτοιες συνθήκες και περιστατικά δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση. Αντίθετα, επιχειρείται τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης με προσθήκη αξίωσης - κονδυλίου επί τη βάσει της δικογραφημένης απαίτησης και αφ' ενός δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα το οποίο να επιδρά στα δικαιώματα των Καθ΄ ων η Αίτηση, αφ' ετέρου αν δεν επιτραπεί η προτεινόμενη τροποποίηση ενδεχομένως ο Αιτητής να μην έχει άλλη ευκαιρία να προωθήσει τις θέσεις του, με σοβαρό ενδεχόμενο να προκληθεί σ΄ αυτόν ανεπανόρθωτη βλάβη και αδικία, υπό την έννοια ότι είναι πιθανόν να εγερθεί ζήτημα δεδικασμένου σε μία ενδεχόμενη νέα διαδικασία, που αν επιτύχει αυτός θα στερηθεί της δυνατότητας να προωθήσει κατά τη δίκη πλήρως την απαίτηση του εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω, κρίνεται πως ουδείς λόγος ένστασης δύναται να επιτύχει, ως εκ τούτου η Αίτηση εγκρίνεται ως το αιτητικό Α και Β. Περαιτέρω κρίνεται ότι είναι δίκαιο όπως όλα τα έξοδα που θα απωλεσθούν, εξαιτίας της τροποποίησης που θα ακολουθήσει, να επιβαρύνουν τον Αιτητή - Ενάγοντα - συνεπώς, αυτά επιδικάζονται εναντίον του και προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγόμενων 1 και
  6. Επίσης επιδικάζονται έξοδα της Αίτησης προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση
  7. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της δίκης. Καμία διαταγή για έξοδα της Αίτησης ως προ τον Καθ΄ου η Αίτηση 1 ο οποίος δεν καταχώρησε Ένσταση. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος Διατάγματος. Υπεράσπιση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την καταχώρηση τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Τυχόν Απάντηση να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από την καταχώρηση της Υπεράσπισης. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση Ε/Α cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.