Megamerlins Gift & Music Store Limited κ.α. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd κ.α., Αίτηση - Έφεση Αρ. : 264/2019, 8/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A519 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αίτηση - Έφεση Αρ. : 264/2019 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65και επί τοις αφορώσι τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο, Κεφ. 224, ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ: 1. Megamerlins Gift & Music Store Limited 2. . Αθανασίου Αιτητών - Εφεσειόντων v. 1. Hellenic Bank Public Company Ltd 2. APS Debt Servicing Cyprus Ltd Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων Ημερομηνία: 8 Νοεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Εφεσείοντες: κ. Δαμιανού με κ. Φανή για Νίκος Δαμιανού & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους: κ. Νικολαΐδης για Ανδρέας Ζαχαρίου & Σια ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές - Εφεσείοντες ζητούν διατάγματα με τα οποία: (
- i)να ακυρώνεται και ή παραμερίζεται η ειδοποίηση ΙΑ και ή το Δελτίο Α και ή η διαδικασία πλειστηριασμού του ακινήτου της Αιτήτριας 1 το οποίο βαρύνεται με την υποθήκη Υ.59/07 και ο οποίος καθορίστηκε στις 8.11.19 (
- ii)να αναγνωρίζεται ότι οι Καθ΄ ων δεν νομιμοποιούνται να προωθήσουν τη διαδικασία πώλησης του ως άνω ακινήτου και επακόλουθα ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση ή επίδοση ή προώθηση της διαδικασίας πλειστηριασμού. Η Αίτηση βασίζεται στους ακόλουθους τρεις λόγους: 1. Οι Καθ΄ ων δεν απέστειλαν και ή δεν απέστειλαν νομότυπα ειδοποιήσεις. 2. Οι προβλεπόμενες στον Νόμο ειδοποιήσεις δεν έχουν δεόντως επιδοθεί. 3. Η διαδικασία είναι παράτυπη, καταχρηστική και παραβιάζει κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα των Καθ΄ ων. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, διευθυντή της Αιτήτριας 1. Σε αυτή ο Αιτητής 2 βασικά αναφέρει ότι πληροφορήθηκε για τον επικείμενο πλειστηριασμό του υπό κρίση ακινήτου κατόπιν τηλεφωνήματος από φιλικό του πρόσωπο που το εντόπισε στην ιστοσελίδα πλειστηριασμών της Καθ΄ ης 2, και ισχυρίζεται ότι ούτε ο ίδιος ούτε και η Αιτήτρια 1 έλαβαν ειδοποίηση για τον προγραμματισμένο στις 8.11.19 πλειστηριασμό. Ο Αιτητής 2 αναφέρει επίσης την ύπαρξη της Αγωγής XXX/14 ΕΔ Λάρνακας την οποία ήγειραν οι Καθ΄ ων εναντίον, μεταξύ άλλων και των Αιτητών, στην οποία ζητούν διάταγμα εκποίησης της υπό κρίση υποθήκης και η οποία εκκρεμεί. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό του Αιτητή 2 πως στις 17.8.18 οι Καθ΄ ων επέδωσαν ειδοποιήσεις για τον πλειστηριασμό του ίδιου ενυπόθηκου ακινήτου για τις 23.11.18 και πως οι Αιτητές καταχώρισαν αίτηση για προσωρινό διάταγμα αναστολής αυτού στα πλαίσια της Αγωγής XXX/14, η οποία αίτηση απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 9.11.18. Σύμφωνα πάντα με τον Αιτητή 2, στις 10.8.18 οι Αιτητές καταχώρισαν την Αίτηση-Έφεση XXX/18 ΕΔ Λεμεσού, και όπως πληροφορήθηκε από τους δικηγόρους του (ενόσω αυτός βρισκόταν στο εξωτερικό), οι Καθ΄ ων δεσμεύτηκαν και ακύρωσαν τον πλειστηριασμό λόγω επικείμενης διευθέτησης του συνόλου των υποχρεώσεων των Αιτητών και άλλων μελών της οικογένειας του Αιτητή 2, συμπεριλαμβανομένης της Αγωγής XXX/14. Έτσι οι δικηγόροι των Αιτητών προχώρησαν στην απόσυρση της Αίτησης εφόσον είχε καταστεί άνευ αντικειμένου. Ο Αιτητής 2 ισχυρίζεται ότι οι Καθ΄ ων επιχειρούν εκ νέου την πώληση με πλειστηριασμό, χωρίς όμως να έχουν επιδώσει στην Αιτήτρια 1 είτε στον ίδιο ως εγγυητή προσωπικά οποιαδήποτε ειδοποίηση Ι ή ΙΑ. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι Καθ΄ ων απέστειλαν Δελτίο Α με επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης τις €232.800 ενώ στην ιστοσελίδα η επιφυλαχθείσα τιμή είναι €650.000, κάτι το οποίο καταδεικνύει πως πρόκειται για νέα δεδομένα, νέα εκτίμηση και νέα διαδικασία. Τέλος, αμφισβητεί το ισχυριζόμενο από τους Καθ΄ ων οφειλόμενο ποσό, στο οποίο προστέθηκαν νέοι τόκοι και έξοδα, και επαναλαμβάνει τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης εστιάζονται κυρίως στα εξής: 1) Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη. 2) Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. 3) Η Αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική. 4) Η Αίτηση περιέχει εν γνώσει του Αιτητή 2 αναληθείς ισχυρισμούς. 5) Η νομική βάση της Αίτησης είναι ελλιπής και λανθασμένη. 6) Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα παραβλάψει τα συμφέροντα των Καθ΄ ων και θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. 7) Η Αίτηση καταστρατηγεί συνταγματικά και νομοθετικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των Καθ΄ ων. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. ΧΜ (εφεξής «ο ΧΜ»), υπάλληλου των Καθ΄ ων. Ο ΧΜ αναφέρεται στο όλο ιστορικό των γεγονότων, απορρίπτοντας ως ψευδείς τους ισχυρισμούς του Αιτητή 2. Ο ΧΜ αναφέρεται στην επίδοση τον Μάΐο του 2018 των ειδοποιήσεων Θ και Ι στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και λόγω μη συμμόρφωσης τους με την απαίτηση πληρωμής, στην επίδοση στις 4.10.19 των υπό κρίση ειδοποιήσεων ΙΑ. Ο ΧΜ απορρίπτει επίσης τους ισχυρισμούς του Αιτητή 2 αναφορικά με τις συνθήκες απόσυρσης της Αίτησης-Έφεσης XXX/18, και ισχυρίζεται πως οι Καθ΄ ων δεν δεσμεύτηκαν να ακυρώσουν τον πλειστηριασμό και πως οι Αιτητές δεν έχουν καταβάλει τα έξοδα της προηγούμενης Αίτησης και επομένως κωλύονται να προωθούν την παρούσα Αίτηση. Ειδικότερα ο ΧΜ ισχυρίζεται πως ήταν ξεκάθαρο στους Αιτητές και στους δικηγόρους τους ότι αν δεν επέρχετο διευθέτηση τότε θα συνέχιζε η διαδικασία από το σημείο όπου είχε μείνει. Ο ΧΜ αναφέρει ακόμα ότι στάληκαν όλες οι αναγκαίες ειδοποιήσεις σε όλα τα πρόσωπα, και πως οι Αιτητές δεν δικαιούνται να αμφισβητούν την επιφυλαχθείσα τιμή, η οποία αυξήθηκε προς όφελος τους, από τη στιγμή που δεν διόρισαν δικό τους εκτιμητή. Ισχυρίζεται τέλος πως το ύψος του οφειλόμενου ποσού είναι ορθό και πως η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως παντελώς αβάσιμη. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες υιοθέτησαν οι δικηγόροι των δύο πλευρών. Ι. Υπόβαθρο Γεγονότων Στα πλαίσια εξέτασης της παρούσας Αίτησης το ακόλουθο ιστορικό γεγονότων είτε αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών είτε παρέμεινε αναντίλεκτο από την αντίθετη πλευρά: (α) Σύμφωνα με τον αναντίλεκτο ισχυρισμό του ΧΜ, περί το 2013 οι Καθ΄ ων τερμάτισαν τις πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες αποτελεί κοινό έδαφος πως παραχωρήθηκαν στην Αιτήτρια 1 και για τις οποίες δόθηκαν ως εξασφαλίσεις η προσωπική εγγύηση από τον Αιτητή 2 και η υπό κρίση υποθήκη Υ.59/07 από την Αιτήτρια 1. Αντίγραφο της υποθήκης αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου Ε στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2. (β) Σύμφωνα με τον αναντίλεκτο ισχυρισμό του ΧΜ, ειδοποιήσεις Θ ημ. 27.4.18 συνοδευόμενες από ειδοποίησεις Ι επιδόθηκαν στις 9.5.18 στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας 1 και στις 25.5.18 στον Αιτητή 2 ως διευθυντή της Αιτήτριας 1. Στις 25.5.18 επιδόθηκαν επίσης στον Αιτητή 2 προσωπικά και μεταξύ 17.5.18 και 4.6.18 σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ήτοι τη . Αθανασίου και τις εταιρείες Νίκος & Γιώτα Αθανασίου και Charilaou Bros Ltd. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Α-Ζ στην ένορκη δήλωση του ΧΜ. (γ) Αποτελεί επίσης αναντίλεκτο ισχυρισμό του ΧΜ πως επιδόθηκε ειδοποίηση ΙΒ ημ. 13.7.18, στην Αιτήτρια 1, η οποία δεν άσκησε το δικαίωμα της να διορίσει εκτιμητή. Η ειδοποίηση ΙΒ αποτελεί το Τεκμήριο ΙΕ στην ένορκη δήλωση του ΧΜ. (δ) Αναφορικά με τον εν λόγω προγραμματισμένο πλειστηριασμό, αποτελεί αναντίλεκτο ισχυρισμό του Αιτητη 2 πως η Καθ΄ ης 1 απέστειλε Ειδοποίηση Δελτίο Α ημ. 23.10.18 με επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης €232.800, Τεκμήριο Στ στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2. (ε) Αποτελεί κοινό έδαφος η καταχώριση της Αγωγής XXX/14 ΕΔ Λάρνακας στις 13.2.14 από την Καθ΄ ης 1 εναντίον των Αιτητών και άλλων προσώπων, με την οποία αξιώνει μεταξύ άλλων εκποίηση της υπό κρίση υποθήκης, και η καταχώριση στις 7.8.18 αίτησης από την Αιτήτρια 1 στην παρούσα (εκεί Εναγομένη 1) για ενδιάμεσο διάταγμα απαγόρευσης της πώλησης και της διαδικασίας του πλειστηριασμού, η οποία απορρίφθηκε με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 9.11.18. Η αίτηση και η απόφαση επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Γ και Δ στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2. Είναι αναντίλεκτος επίσης ο ισχυρισμός του ΧΜ πως οι Εναγόμενοι στην Αγωγή καταχώρισαν υπεράσπιση και αυτή ακόμα εκκρεμεί. (στ) Αποτελεί κοινό έδαφος πως στις 10.8.18 η Αιτήτρια 1 καταχώρισε την Αίτηση-Έφεση XXX/18 ΕΔ Λεμεσού εναντίον της Καθ΄ ης 1 με την οποία ζητούσε τον παραμερισμό των ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ για τον σκοπούμενο πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου στις 23.11.18, Τεκμήριο Ε στη ένορκη δήλωση του Αιτητή 2. (ζ) Όπως καταγράφεται στο πρακτικό του Δικαστηρίου, Τεκμήριο ΙΣτ στην ένορκη δήλωση του ΧΜ, στις 9.1.19 η εν λόγω Αίτηση-Έφεση αποσύρθηκε άνευ βλάβης με επιφύλαξη των δικαιωμάτων της Αιτήτριας να καταχωρίσει νέα με έξοδα εναντίον της και υπέρ της Καθ΄ ης 1. (η) Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος πως η Καθ΄ ης 2 έχει αναλάβει από την Καθ΄ ης 1 τη διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών πελατών της, ανάμεσα στους οποίους είναι και οι λογαριασμοί των Αιτητών. (θ) Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ο ισχυρισμός του ΧΜ για την αποστολή επιστολής ημ. 14.11.18 από την Καθ΄ ης 2 και για λογαριασμό της Καθ΄ ης 1, προς την Αιτήτρια 1, με θέμα «Ειδοποίηση ακύρωσης ημερομηνίας πλειστηριασμού», Τεκμήριο ΙΖ στην ένορκη δήλωση του ΧΜ. (ι) Αποτελεί αδιαμφισβήτητο ισχυρισμό του ΧΜ πως στις 4.10.19 επιδόθηκαν ειδοποιήσεις ΙΑ ημ. 27.9.19 με Δελτίο Α για τον σκοπούμενο πλειστηριασμό του υπό κρίση ενυπόθηκου ακινήτου στις 8.11.19 και με επιφυλασσόμενη τιμή €650.000 στους · Αιτήτρια 1 δια της επίδοσης στη γραμματέα αυτής . Αθανασίου και στο εγγεγραμμένο γραφείο της · Charilaou Bros Ltd δια της επίδοσης στο εγγεγραμμένο γραφείο της · Νίκος & Γιώτα Αθανασίου Λτδ δια της επίδοσης στο εγγεγραμμένο γραφείο της και στη διευθύντρια αυτής . Αθανασίου · . Αθανασίου προσωπικά · Αιτητή 2 δια της επίδοσης στη . Αθανασίου, μητέρα και υπεύθυνη του χώρου εργασίας του. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης ημ. 7.10.19 επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Η-ΙΔ στην ένορκη δήλωση του ΧΜ. (ια) Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί ο ισχυρισμός του Αιτητή 2 πως ο επικείμενος για τις 8.11.19 πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου είναι αναρτημένος στην ιστοσελίδα της Καθ΄ ης 2 η οποία παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος της Καθ΄ ης 1, Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2. ΙΙ. Ισχύον Νομικό Καθεστώς Σύμφωνα με τον φάκελο της Αίτησης, η Αίτηση - Έφεση καταχωρίστηκε στις 11.10.19, καθ΄ ον χρόνο είχε ήδη τεθεί σε ισχύ ο τροποποιητικός Ν.87(Ι)/18ο οποίος ισχύει από την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα, ήτοι στις 13.7.18 (βλ. άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1). Είναι κοινή θέση και των δύο πλευρών πως η παρούσα Αίτηση βασίζεται στον νέο εν ισχύι τροποποιητικό Ν.87(Ι)/18, όπως άλλωστε προκύπτει και από τις πρόνοιες της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 44Α
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65, με την οποία δίδεται αναδρομική ισχύς σε αυτόν. Στο άρθρο αναφέρεται πως οι διατάξεις του τροποποιητικού Νόμου εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του, ήτοι στις 13.7.18, και ανεξαρτήτως του αν στάληκαν ειδοποιήσεις πριν από την εν λόγω ημερομηνία. ΙΙΙ. Λόγοι Παραμερισμού Ειδοποίησης ΙΑ Με το νέο άρθρο 44Γ
(3)του Ν.9/65, όπως έχει τροποποιηθεί από τον Ν.87(Ι)/18, παρέχεται δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να καταχωρίσει έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης ΙΑ μόνο, για τους εκεί προβλεπόμενους λόγους. Σε αυτούς τους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους περιλαμβάνονται οι εξής: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις (β) Η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (γ) Η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (δ) Έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. ΙΙΙ.Α Επίδοση Ειδοποίησης ΙΑ Όπως αναφέρεται ανωτέρω, το άρθρο 44Γ
(3)(β) προνοεί ως λόγο παραμερισμού το ότι η ειδοποίηση ΙΑ δεν έχει δεόντως επιδοθεί. Οι Αιτητές ισχυρίζονται πως ουδέποτε έλαβαν ειδοποιήσεις ΙΑ αναφορικά με τον προγραμματισμένο για τις 18.11.19 πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου, πως ουδέποτε παρέλαβαν τέτοιες ειδοποιήσεις προσωπικά και πως πληροφορήθηκαν γι΄ αυτόν (τον πλειστηριασμό) μέσω τρίτου προσώπου και διαδικτύου στην ιστοσελίδα της Καθ΄ ης 2. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(2), η επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εγκυρότητα και νομιμότητα της διαδικασίας πώλησης δια πλειστηριασμού εφόσον άλλωστε αυτή είναι και η ειδοποίηση με την οποία ορίζεται ο πλειστηριασμός και μέσω αυτής ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Με άλλα λόγια, δεν χωρεί αμφιβολίας πως παράλειψη επίδοσης και ή δέουσας επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ καθιστά τη διαδικασία μη νομότυπη και αντικανονική. Στην προκειμένη περίπτωση ο ισχυρισμός του Αιτητή 2 αναφορικά με τη μη παραλαβή από τους Αιτητές της ειδοποίησης ΙΑ και την πληροφόρηση του για τον πλειστηριασμό μέσω άλλης πηγής αντικρούεται από τους Καθ΄ ων μέσω της ένορκης δήλωσης του ΧΜ ο οποίος προβάλλει ισχυρισμό για την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ με το Δελτίο Α στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Έχει ήδη λεχθεί πως οι ισχυρισμοί του ΧΜ ουδόλως αμφισβητήθηκαν ή αντικρούστηκαν με οποιονδήποτε τρόπο από τους Αιτητές και επομένως αυτοί παρέμειναν αναντίλεκτοι, εξ ου και το Δικαστήριο έχει ήδη προβεί σε ανάλογα ευρήματα. Επιπλέον, ούτε και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του επιδότη και ο τρόπος επίδοσης έχει με οποιονδήποτε τρόπο αντικρουστεί από τους Αιτητές. Μάλιστα, ο Αιτητής 2 αναφέρει πως η Γιώτα Αθανασίου είναι η μητέρα του και διευθύντρια της εταιρείας Νίκος & Γιώτα Αθανασίου Λτδ. Με άλλα λόγια, παραμένουν αδιαμφισβήτητα § Η επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ με το Δελτίο Α στους Αιτητές και στα υπόλοιπα προαναφερόμενα πρόσωπα § Η ιδιότητα των υπόλοιπων προσώπων ως των ενδιαφερόμενων προσώπων στα οποία υπάρχει υποχρέωση βάσει του άρθρου 44Γ
(2)επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ § Ο τρόπος και οι συνθήκες επίδοσης σε καθένα εξ αυτών § Η ορθότητα των στοιχείων, ήτοι οι διευθύνσεις του εγγεγραμμένου γραφείου των εταιρειών, η σχέση και ιδιότητα των φυσικών προσώπων αναφορικά με αυτές και η σχέση και ιδιότητα της . Αθανασίου με τον Αιτητή
- Στην αγόρευση τους οι δικηγόροι των Αιτητών επισημαίνουν την παράλειψη επίδοσης ειδοποίησης ΙΑ στον . Λοΐζου, ως ενδιαφερόμενο μέρος. Ο Αιτητής 2 στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι ο . Λοΐζου είναι ο πατέρας του και επίσης διευθυντής της εταιρείας Νίκος & Γιώτα Αθανασίου Λτδ. Είναι ορθή η επισήμανση των δικηγόρων των Αιτητών πως ο . Λοΐζου φέρεται ως εναγόμενος στην Αγωγή 484/
- Θεωρώ πως αυτό το γεγονός από μόνο του δεν είναι ικανό να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι αυτός θεωρείται ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο εντός της εννοίας των άρθρων 44Γ και 44ΙΕ του Ν.9/65, ειδικότερα ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας επί τούτου, συμπεριλαμβανομένης και της παράλειψης παρουσίασης της έκθεσης απαίτησης στην εν λόγω Αγωγή. Άλλωστε ο ισχυρισμός του ΧΜ πως οι Καθ΄ ων επέδωσαν τις ειδοποιήσεις Θ και Ι, τις πρώτες ειδοποιήσεις ΙΑ και τις μεταγενέστερες υπό κρίση ειδοποιήσεις ΙΑ στους Αιτητές και στα υπόλοιπα πρόσωπα, νομικά και φυσικά, ως τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ουδόλως αντικρούστηκε με οποιονδήποτε τρόπο από τους Αιτητές και επομένως δεν έτυχε οποιασδήποτε αμφισβήτησης. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δέχεται τη θέση των Καθ΄ ων πως οι ειδοποιήσεις επιδόθηκαν στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και αδυνατεί να προβεί σε εύρημα πως ο . Λοΐζου αποτελεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Με βάση όσα αναφέρονται ανωτέρω, ικανοποιούμαι πως οι ειδοποιήσεις ΙΑ ημ. 27.9.19 μαζί με το Δελτίο Α για τον προγραμματισμένο πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου στις 8.11.19 έχει επιδοθεί στους Αιτητές, αλλά και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, σύμφωνα με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του επιδότη. Οι Αιτητές εισηγούνται πως σε περίπτωση που ήθελε καταδειχθεί η επίδοση μέσω ιδιώτη επιδότη, θα έπρεπε να είχε προηγηθεί παράδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή και αφού αυτό δεν ήταν εφικτό τότε να γινόταν ιδιωτική επίδοση, κάτι για το οποίο δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από τους Καθ΄ ων ότι έγινε στην προκειμένη περίπτωση. Οι Αιτητές στηρίζουν την εισήγηση τους στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/
- Στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/65 δίδεται η ερμηνεία του όρου «επίδοση» ότι σημαίνει «. σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο» και νοείται ότι «. ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης». Με βάση τη νομολογία, βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων και όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του Νομοθέτη. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 Α.Α.Δ. 348, σκοπός της ερμηνείας του Νόμου είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του Νομοθέτη. Οι λέξεις σε νομοθέτημα ερμηνεύονται κατ΄ αρχήν με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια τους αλλά και με βάση τα συμφραζόμενα, έχοντας υπόψη το αντικείμενο και τον σκοπό του Νόμου. Σύμφωνα με την υπόθεση Τροκκούδης v. Πέτρου κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 683, όπου η γραμματική ερμηνεία νομοθετικής διάταξης, οδηγεί σε καταφανώς άτοπα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. Τέλος, χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας
(2002)3 Α.Α.Δ. 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. v. Παπαδόπουλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας v. Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 Α.Α.Δ. 348).» Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές θεωρώ πως το άρθρο 44ΙΕ καθόρισε ως πρώτο τρόπο επίδοσης την παράδοση με συστημένη επιστολή και όταν κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό την ιδιωτική επίδοση. Σημειώνεται πως πριν τον τροποποιητικό Ν.87(Ι)/18αυτή η αντίστοιχη ερμηνεία περιλάμβανε την παράδοση με συστημένη επιστολή ή με ιδιωτική επίδοση. Σαφώς ο Νομοθέτης επέλεξε να καταργήσει τη διαζευκτικότητα του τρόπου επίδοσης με τον καθορισμό πρώτου τρόπου και σε περίπτωση αδυναμίας υλοποίησης αυτού τότε με άλλον τρόπο. Αυτή η ερμηνεία δεν φαίνεται να καταστρατηγείται στην υπό κρίση περίπτωση. Ο μοναδικός προβαλλόμενος λόγος στην Αίτηση είναι αφενός η παντελής παράλειψη αποστολής της ειδοποίησης ΙΑ και αφετέρου η παράλειψη παραλαβής αυτών από τους Αιτητές προσωπικά. Αυτός ακριβώς ο ισχυρισμός αντικρούεται και απαντάται από τους Καθ΄ ων, χωρίς να είναι αναγκαία η επέκταση από αυτούς σε διάφορα άλλα ζητήματα που αφορούν μεν στη διαδικασία αλλά δεν καλύπτονται και δεν αποτελούν αντικείμενο της Αίτησης. Με άλλα λόγια, θεωρώ ότι συνάγεται δίχως άλλο πως η επίδοση μέσω ιδιώτη επιδότη έγινε καθότι δεν ήταν εφικτή η παράδοση με συστημένη επιστολή, χωρίς να ήταν αναγκαία η ρητή αναφορά σε αυτό το ζήτημα, το οποίο επαναλαμβάνεται πως δεν ηγέρθη στα πλαίσια της Αίτησης. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, δεν θεωρώ πως στην υπό κρίση περίπτωση οι Καθ΄ ων είχαν απαραιτήτως την υποχρέωση να προσκομίσουν μαρτυρία για το θέμα της παράδοσης με συστημένη επιστολή. Έχουν ήδη παρατεθεί οι συνθήκες επίδοσης των ειδοποιήσεων ΙΑ. Η επίδοση σε νομικά πρόσωπα ρυθμίζεται από τη Δ.5 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία αναφέρονται τα εξής: «7. In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall he deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or a number of persons, corporate, or unincorporate, the service of the office copy of a writ may be effected accordingly.» Ο τρόπος επίδοσης σε φυσικά πρόσωπα καθορίζεται από τη Δ.5 θ.2
(1)των Θεσμών, η οποία προνοεί μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «2.
(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but, if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left: (
- i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; (
- ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; (iii) with his master in the case of a servant living with his master.» Σύμφωνα με τη Δ.5 θ.3: «3. Service on the person to be served may be effected at any time of the day or night and in any place and on any day of the week. This provision applies equally to the leaving of a copy with a member of his family or with his master in the case of a servant living with his master. In other cases the copy left with the person in charge of the place where the person to be served is employed shall be left during the hours, and the place, of employment.» Δεν υιοθετώ την εισήγηση των δικηγόρων των Αιτητών πως, αναφορικά με την επίδοση για τον Αιτητή 2, υπήρχε υποχρέωση στον επιδότη να καταγράψει την ώρα της επίδοσης στη μητέρα του Αιτητή 2, για τον ίδιο, σύμφωνα με τον θ.3 ανωτέρω. Η καταγραφή πως έγινε η επίδοση στη μητέρα του Αιτητή 2 ως υπεύθυνης του χώρου εργασίας του υποδηλοί δίχως άλλο πως αυτή (η επίδοση) έγινε στον τόπο εργασίας και προφανώς κατά τις ώρες εργασίας του Αιτητή 2 εξ ου και η μητέρα του βρισκόταν εκεί. Σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης ημ. 7.10.19, Τεκμήρια Η-ΙΔ στην ένορκη δήλωση του ΧΜ, προκύπτει πως η επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ έγινε σε όλα τα προαναφερόμενα πρόσωπα, νομικά και φυσικά, νομότυπα και σύμφωνα με τις πρόνοιες των Θεσμών και συνακόλουθα με τις πρόνοιες του άρθρου 44ΙΕ του Ν.9/65 όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.87(Ι)/18. ΙΙΙ.Β Διαδικασία Πλειστηριασμού Με δεδομένη τη διαπίστωση του Δικαστηρίου περί του νομότυπου της επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, οι Αιτητές ισχυρίζονται πως η διαδικασία δεν είναι νομότυπη και θα πρέπει να ακυρωθεί για τον λόγο ότι από τη στιγμή ακύρωσης του προηγούμενου πλειστηριασμού οι Καθ΄ ων όφειλαν να στείλουν εκ νέου ειδοποίηση Ι και ακολούθως ΙΑ, και όχι απ΄ ευθείας και μόνο την ΙΑ. Προς υποστήριξη αυτής της θέσης οι Αιτητές παραπέμπουν στην απόφαση ημ. 3.6.19 του παρόντος Δικαστηρίου στην Αίτηση-Έφεση 123/19, στην οποία γίνεται ανάλυση της διαδικασίας του πλειστηριασμού και κατέληξα πως στην περίπτωση παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ, τότε υπάρχει διακοπή και τερματισμός της διαδικασίας πώλησης και η οποιαδήποτε νέα διαδικασία θα πρέπει να ξεκινήσει με εκ νέου επίδοση ειδοποίησης Ι και μετά ΙΑ. Παραθέτω αυτούσιο το σκεπτικό: «Με βάση το περιεχόμενο του άρθρου 44Β, καθίσταται σαφές ότι η ειδοποίηση Θ συνοδεύει την ειδοποίηση για υπερημερία και ή απαίτηση για πληρωμή του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, με την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης πληροφορείται για τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης του χρέους του και προειδοποιείται για την ενεργοποίηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Το άρθρο 44Γ προνοεί για τη διαδικασία πώλησης, η οποία ξεκινά με την επίδοση της ειδοποίησης Ι στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, με την οποία καλούνται να ξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό στην καθορισμένη προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης. Σε περίπτωση μη εξόφλησης εντός της καθορισμένης προθεσμίας, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα πώλησης και επιδίδει δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση ΙΑ εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την σκοπούμενη πώληση, στην οποία αναφέρεται η ημερομηνία καθορισμού της πώλησης δια πλειστηριασμού. Σημειώνεται εδώ πως το άρθρο δεν καθορίζει χρονική προθεσμία εντός της οποίας θα πρέπει να αποστέλλεται η ειδοποίηση ΙΑ σε συνάρτηση με τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής που δίδεται με την ειδοποίηση Ι. Σύμφωνα με το λεκτικό των δύο αυτών άρθρων, προκύπτει χωρίς δυσκολία πως η ειδοποίηση Θ είναι καθαρά ενημερωτικού και πληροφοριακού χαρακτήρα για το ενδεχόμενο ενεργοποίησης της διαδικασίας πώλησης. Εξ ου και προνοείται ρητώς πως αυτή αποστέλλεται μόνο μια φορά. Οι ειδοποιήσεις Ι και ΙΑ εντάσσονται πλέον στη διαδικασία πώλησης. Η έναρξη της διαδικασίας πώλησης σηματοδοτείται με την επίδοση της ειδοποίησης Ι, με την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο καλείται να πληρώσει το χρέος εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Παράλειψη συμμόρφωσης με τη λήξη της προθεσμίας δίδει το δικαίωμα επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ για την πρόθεση πώλησης σε καθορισμένη ημερομηνία. Επομένως, ενώ η ειδοποίηση Θ αφορά στάδιο πριν τη διαδικασία πώλησης, οι ειδοποιήσεις Ι και ΙΑ αφορούν τη διαδικασία πώλησης. Εξ ου και γίνεται αναφορά στην ειδοποίηση ΙΑ ως «δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση», δηλαδή, στα πλαίσια της διαδικασίας πώλησης υπάρχουν δύο ειδοποιήσεις, η πρώτη είναι η Ι και ακολουθεί η δεύτερη, η ΙΑ, οι οποίες συνδέονται και συσχετίζονται μεταξύ τους. Έχει τη σημασία του πως το νέο άρθρο 44Γ διατήρησε εξουσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει μόνο την ειδοποίηση ΙΑ, τερματίζοντας έτσι την όποια παλαιότερη δυνατότητα παραμερισμού και της οποιασδήποτε προγενέστερης ειδοποίησης, ήτοι της Ι και της Θ, δυνατότητα η οποία παρείχετο στον προγενέστερο Ν.142(Ι)/14. Με τον νέο τροποποιητικό Ν.87(Ι)/18, ο Νομοθέτης κατάργησε τη δυνατότητα παραμερισμού των προγενέστερων ειδοποιήσεων, αφήνοντας έτσι απρόσκοπτη τη διαδικασία και διατηρώντας μόνο το δικαίωμα αιτήματος παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ η οποία είναι η βασική ειδοποίηση με την οποία ορίζεται η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δια πλειστηριασμού. Επομένως, η κατάργηση αυτή δεν επηρεάζει την προβλεπόμενη στον Νόμο διαδικασία και καθίσταται ξεκάθαρο πως ο παραμερισμός της ειδοποίησης ΙΑ δεν συνεπάγεται αυτομάτως και τον παραμερισμό της ειδοποίησης Ι. Σε περίπτωση όμως που παραμερίζεται η ειδοποίηση ΙΑ, τότε διακόπτεται και τερματίζεται η ίδια διαδικασία πώλησης που είχε αρχίσει με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση Ι. Ανεξαρτήτως του ότι δεν έχει παραμεριστεί και η ειδοποίηση Ι, εντούτοις η διαδικασία πώλησης η οποία είχε ξεκινήσει με την ειδοποίηση Ι σταματά ούτως ώστε να μην δύναται να προχωρήσει με την επίδοση νέας ειδοποίησης ΙΑ. Με άλλα λόγια, υπό το φως αυτών των δεδομένων, η αρχική διαδικασία έχει πλέον διακοπεί και η νέα ειδοποίηση ΙΑ δεν αποτελεί δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση η οποία ακολουθεί την Ι. Η διαδικασία πώλησης είχε ξεκινήσει με την ειδοποίηση Ι, ο χρόνος συμμόρφωσης παρήλθε και στάληκε η δεύτερη ειδοποίηση ΙΑ. Με τον παραμερισμό της ΙΑ, η διαδικασία πώλησης δεν αναστέλλεται αλλά τερματίζεται με αποτέλεσμα τυχόν επιδίωξη νέας διαδικασίας πώλησης να απαιτεί την ενεργοποίηση εκ νέου της διαδικασίας με την έναρξη αυτής μέσω νέας ειδοποίησης Ι. Ο παραμερισμός της ειδοποίησης ΙΑ ουσιαστικά απολήγει στο προηγούμενο στάδιο της ειδοποίησης Ι, πλην όμως η ταχθείσα προς πληρωμή προθεσμία με την ειδοποίηση Ι έχει ήδη παρέλθει εξ ου και ακολούθησε η προγενέστερη (δεύτερη) ειδοποίηση ΙΑ η οποία όμως έχει παραμεριστεί. Επομένως, σε περίπτωση διαδικασίας πώλησης, αυτή θα πρέπει να ξεκινήσει με την ειδοποίηση Ι, τάσσοντας εκ νέου την προβλεπόμενη προθεσμία πριν επιδοθεί η δεύτερη ειδοποίηση ΙΑ. Η πρόθεση του Νομοθέτη ήταν όπως η διαδικασία πώλησης διενεργείται με δύο ειδοποιήσεις, την Ι και την ΙΑ, από την έναρξη της μέχρι και τον καθορισμό της ίδιας της πώλησης. Σε αυτή τη διαδικασία προνόησε όπως πρώτα σταλεί η ειδοποίηση Ι η οποία πληροφορεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη και ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο για το οφειλόμενο υπόλοιπο και το καλεί να το ξοφλήσει. Αυτή η ειδοποίηση συνιστά βασικά την προειδοποίηση αλλά και την ευκαιρία στον ενυπόθηκο οφειλέτη να επιλέξει να ξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό ούτως ώστε να αποδεσμευτεί η ενυπόθηκη περιουσία του. Μόνο σε περίπτωση που δεν πληρώσει, ακολουθεί η δεύτερη ειδοποίηση ΙΑ για ορισμό ημερομηνίας πώλησης. Βασικά με τον τροποποιητικό Ν.87(Ι)/18ο Νομοθέτης επιδίωξε να προσθέσει ένα νέο τρόπο πώλησης της ενυπόθηκης περιουσίας, όχι αυτομάτως εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, αλλά παρέχοντας πρώτα το δικαίωμα στον οφειλέτη να ξοφλήσει πριν ο πρώτος προχωρήσει με πώληση. Το όλο ζήτημα θα μπορούσε να ιδωθεί και από μια άλλη σκοπιά. Όπως παρατηρείται στην υπό κρίση περίπτωση, είχε σταλεί η ειδοποίηση Ι η οποία αφορούσε την πληρωμή συγκεκριμένου ποσού. Ακολούθησε η ειδοποίηση ΙΑ στη βάση του ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης παρέλειψε να πληρώσει το εκεί αναγραφόμενο ποσό, εξ ου και ο ενυπόθηκος δανειστής προχώρησε με ορισμό πώλησης δια πλειστηριασμού για το ποσό, όπως αυτό διαμορφώθηκε από την ημερομηνία της ειδοποίησης Ι μέχρι και την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ. Η μεταγενέστερη ειδοποίηση ΙΑ αφορούσε σε διαφορετικό και μεγαλύτερο ποσό από την πρώτη ειδοποίηση ΙΑ, για το οποίο βεβαίως δεν είχε δοθεί η ευκαιρία, μέσω της ειδοποίησης Ι, στον ενυπόθηκο οφειλέτη να ενημερωθεί για το ύψος του οφειλόμενου ποσού και να του δοθεί η ευκαιρία να το πληρώσει πριν την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ, καταστρατηγώντας τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου) Επαναλαμβάνω και υιοθετώ πλήρως την πιο πάνω ανάλυση αναφορικά με τη διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό. Στην προκειμένη περίπτωση όμως τα δεδομένα της διαδικασίας διαφέρουν από εκείνα στην προαναφερόμενη Αίτηση. Σε εκείνη την Αίτηση είχε παραμεριστεί η ειδοποίηση ΙΑ και επομένως θεώρησα ότι με τον παραμερισμό διακόπτεται και τερματίζεται η συγκεκριμένη διαδικασία πώλησης η οποία δεν μπορούσε να αναβιώσει ή συνεχιστεί εξ ου και αποφάσισα πως θα έπρεπε οποιαδήποτε διαδικασία πώλησης να ξεκινούσε με την εκ νέου επίδοση της ειδοποίησης Ι και μετά της ΙΑ. Εδώ δεν παρατηρείται κάτι τέτοιο, δηλαδή δεν παραμερίστηκε η προγενέστερη ειδοποίηση ΙΑ. Ο Αιτητής 2 ισχυρίζεται πως στα πλαίσια της προηγούμενης Αίτησης-Έφεσης XXX/18 οι Καθ΄ ων «δεσμεύτηκαν και ακύρωσαν» τον πλειστηριασμό εξ ου και απέσυραν την Αίτηση. Πέραν της απόρριψης και άρνησης αυτού του ισχυρισμού από τον ΧΜ, ο ισχυρισμός του ΧΜ πως «. ήταν ξεκάθαρο σε αυτούς [τους Αιτητές] και στους δικηγόρους τους ότι αν δεν επέρχετο διευθέτηση, θα συνέχιζε η διαδικασία από το σημείο που είχε μείνει, εξ ου και η αναφορά «συνεχίσει» στην επιστολή 14.11.2018» δεν αντικρούστηκε με οποιονδήποτε τρόπο και έτσι παρέμεινε αναντίλεκτος. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του Αιτητή 2 δεν βρίσκει έρεισμα στο ίδιο το περιεχόμενο της επιστολής των Καθ΄ ων προς την Αιτήτρια 1 ημ. 14.11.18, Τεκμήριο ΙΖ στην ένορκη δήλωση του ΧΜ. Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο της επιστολής με «Θέμα: Ειδοποίηση ακύρωσης ημερομηνίας πλειστηριασμού»: «Η παρούσα επιστολή αποστέλλεται εκ μέρους και για λογαριασμό της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ και επιθυμούμε όπως σας πληροφορήσουμε τα ακόλουθα: Δια της παρούσας ειδοποιείστε ότι η ημερομηνία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται στον πιο κάτω πίνακα (το «Ακίνητο»), ήτοι 23/11/18, έχει ακυρωθεί άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ να συνεχίσει την παρούσα διαδικασία πώλησης του Ακινήτου και/ή να επανέλθει με σκοπό τη διεξαγωγή νέου/ων πλειστηριασμού/ών, ως προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου. . Η παρούσα αποστέλλεται με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ και της APS Debt Servicing Cyprus Ltd.» Είναι σαφές πως στην προκειμένη περίπτωση εκείνο το οποίο επεσυνέβη ήταν η ακύρωση της ημερομηνίας του πλειστηριασμού και μόνο, με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων των Καθ΄ ων να συνεχίσουν τη διαδικασία και ή να ορίσουν νέα ημερομηνία (προφανώς με νέα ειδοποίηση ΙΑ). Η ακύρωση της ημερομηνίας του πλειστηριασμού, υπό τις ως άνω συνθήκες, ουδόλως συνιστά ούτε και οδηγεί σε ακύρωση της όλης διαδικασίας η οποία ξεκίνησε με την επίδοση της Ι. Αντιθέτως, η ακύρωση της ημερομηνίας με την επιφύλαξη του δικαιώματος συνέχισης της διαδικασίας και ή ορισμού νέας ημερομηνίας πλειστηριασμού ουσιαστικά διέκοψε και ανέστειλε τη διαδικασία, ήτοι τη συνέχιση του προγραμματισμένου πλειστηριασμού, διαγράφοντας την ημερομηνία και αφήνοντας βασικά σε στάση την όλη διαδικασία από εκείνο το συγκεκριμένο χρονικό σημείο και μετά, χωρίς βεβαίως να αναιρείται και καταργείται η μέχρι τότε διαδικασία με την επίδοση της ειδοποίησης Ι η οποία (διαδικασία) μπορούσε να επανέλθει και συνεχιστεί από εκείνο ακριβώς το σημείο. Με άλλα λόγια, εκείνο το οποίο συντελέστηκε ήταν η προσωρινή παύση της διαδικασίας με την ακύρωση της ημερομηνίας, χωρίς καν την ακύρωση ή απόσυρση της ειδοποίησης ΙΑ, με την επιφύλαξη και διατηρώντας το δικαίωμα επαναπρογραμματισμού της ημερομηνίας πλειστηριασμού με την εκ νέου επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ. Αυτό προκύπτει από το περιεχόμενο της επιστολής το οποίο επισημαίνεται πως περιήλθε εις γνώση της Αιτήτριας 1, ως ενυπόθηκης οφειλέτιδας, και η οποία δεν φαίνεται να αντέδρασε, διαμαρτυρήθηκε ή διαφώνησε με το περιεχόμενο αυτής αλλά αντιθέτως την αποδέχθηκε, όπως άλλωστε ισχυρίζεται ο ΧΜ. Αυτή η κατάσταση είναι σαφώς διαφορετική από εκείνη της Αίτησης-Έφεσης 123/19 και επομένως στην υπό κρίση περίπτωση θεωρώ πως απλώς επήλθε διακοπή και παύση της διαδικασίας με επιφύλαξη του δικαιώματος καθορισμού νέου προγραμματισμού με την επίδοση νέας ειδοποίησης ΙΑ, χωρίς την αναγκαιότητα εκ νέου επίδοσης της ειδοποίησης Ι. Δεν υιοθετώ τη θέση των Αιτητών πως πρόκειται για νέα διαδικασία ή ότι αφορά νέα δεδομένα, νέα εκτίμηση και ποσό. Το ποσό στην ειδοποίηση ΙΑ έχει αυξηθεί λόγω των τόκων, σύμφωνα με τον αναντίλεκτο ισχυρισμό του ΧΜ. Όσον αφορά την επιφυλασσόμενη τιμή, αυτή καθορίζεται στο Δελτίο Α (και όχι στην ειδοποίηση ΙΑ), το οποίο Δελτίο αφορά στη διαδικασία του τρόπου διενέργειας του πλειστηριασμού (βλ. άρθρο 44Ζ του Ν.9/65), αποτελεί τη δημοσίευση του πλειστηριασμού και καλεί την υποβολή προσφορών από δημοπράτες (βλ. άρθρα 4 και 5 της ΚΔΠ). Πέραν του ότι η αύξηση της επιφυλασσόμενης τιμής είναι προς όφελος των Αιτητών, θα πρέπει να σημειωθεί πως το Δελτίο Α ακολουθεί την ειδοποίηση ΙΑ η οποία, στην προκειμένη περίπτωση έχει σταλεί ξανά λόγω ακριβώς της ακύρωσης της πρώτης ημερομηνίας. Επομένως η αποστολή νέου Δελτίου Α ήταν απαραίτητη ως η εύλογη και αναμενόμενη εξέλιξη και συνέχιση της διαδικασίας μετά την επίδοση της νέας ειδοποίησης ΙΑ, η οποία δικαίως είχε διασφαλίσει το δικαίωμα των Αιτητών να καταχωρίσουν την παρούσα. Επομένως θεωρώ πως η διαδικασία την οποία οι Καθ΄ ων ακολούθησαν με την εκ νέου επίδοση της υπό κρίση ειδοποίησης ΙΑ είναι καθόλα νομότυπη και ορθή και δεν έχει καταδειχθεί πως αυτή είναι καταχρηστική. IΙΙ.Γ Άλλοι Λόγοι Οι προβαλλόμενοι λόγοι ως προς το ύψος της επιφυλαχθείσας τιμής πώλησης στο Δελτίο Α και την αμφισβήτηση από πλευράς Αιτητών της οφειλής προς τους Καθ΄ ων σαφώς δεν εμπίπτουν εντός των λόγων για τους οποίους το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την ειδοποίηση ΙΑ. Αξίζει εκ του περισσού να λεχθεί πως ο ΧΜ επισημαίνει την παράλειψη των Αιτητών να διορίσουν εκτιμητή και πως το ποσό έχει διαφοροποιηθεί μόνο ως προς τους τόκους και όχι ως προς τα έξοδα. Ο ισχυρισμός των Αιτητών περί καταστρατήγησης των συνταγματικών δικαιωμάτων τους παρέμεινε παντελώς γενικός και αόριστος και δεν προωθήθηκε στην αγόρευση τους, επομένως θεωρώ ότι εν πάση περιπτώσει έχει εγκαταλειφθεί. IV. Κατάληξη Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, καταλήγω ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων και εναντίον των Αιτητών - Εφεσειόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........ ΄Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο