← Κύπρος

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (ΟΣΕΛ ΛΤΔ) κ.α. ν. ΜΙΧΑΗΛ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5811/15, 29/11/2019

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (ΟΣΕΛ ΛΤΔ) κ.α. ν. ΜΙΧΑΗΛ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5811/15, 29/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A552 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5811/15 Μεταξύ:

  1. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (ΟΣΕΛ ΛΤΔ)
  2. XXXXX ΙΟΡΔΑΝΟΥΣ Εναγόντων και
  3. XXXXX ΜΙΧΑΗΛ
  4. XXXXX ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ
  5. XXXXX ΚΙΤΤΟΥ
  6. XXXXX ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
  7. XXXXX ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
  8. XXXXX ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
  9. XXXXX ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ
  10. XXXXX ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ Εναγόμενων ----------------- (Αίτηση εναγομένων για διαγραφή παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης ημερ. 26/09/18) Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Καθών η αίτηση: κ. Λιασίδης για Τ. Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους - Αιτητές: κα Γεωργιάδου για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 24/11/15 με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο. Της καταχώρησης ακολούθησαν διάφορες ενδιάμεσες διαδικασίες που αφορούσαν κυρίως σε αίτηση των εναγόντων για προσωρινά διατάγματα, οι οποίες ολοκληρώθηκαν στις 17/06/16 με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Προέδρου που επιλαμβάνετο τότε της υπόθεσης λόγω της κλίμακας που είχε κατ' εκείνο το χρόνο η αγωγή (€500.000 - €2.000.000). Στη συνέχεια και αφού παρήλθε περί τον 1½ χρόνο αδράνειας από αμφότερες τις πλευρές και το Πρωτοκολλητείο προειδοποίησε γραπτώς για τον κίνδυνο απόρριψης της αγωγής λόγω μη προώθησης της, οι ενάγοντες καταχώρησαν την Ε/Α τους στις 18/01/
  11. Σύμφωνα με την Ε/Α αλλά και τις εκατέρωθεν έγγραφες παραστάσεις που καταχωρήθηκαν στα πλαίσια των προαναφερόμενων ενδιάμεσων διαδικασιών, η ουσία των διαφορών των μερών εντοπίζεται στις προστριβές ενάγοντα 2 και εναγόμενου 1, οι οποίοι διάδικοι συνιστούν, ο μεν πρώτος τον πρώην πρόεδρο του Δ.Σ. της ενάγουσας 1, ο δε δεύτερος τον μέχρι και σήμερα μέτοχο της τελευταίας κατά 6.88% και πρώην μέλος του Δ.Σ της. Οι υπόλοιποι εναγόμενοι (2 - 8) είναι πρόσωπα άμεσα ή έμμεσα συνδεδεμένα με τον εναγόμενο 1 είτε λόγω συγγένειας ή άλλως πως. Σημειώνω εδώ ότι η ενάγουσα 1 είναι εταιρεία η οποία ασχολείται με την παροχή οδικών μεταφορών και η οποία από τα τέλη του 2009 έχει συμβληθεί με την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Τμήματος Οδικών Μεταφορών για την παροχή συναφών υπηρεσιών. Από τα όσα προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης, ο τρόπος διοίκησης της ενάγουσας 1 καθώς και η οικονομική αξιοποίηση των δραστηριοτήτων της είναι τα όσα συνιστούν το γενικότερο αντικείμενο της διαφωνίας των μερών. Συνεπεία των προστριβών των εμπλεκομένων έλαβαν χώρα διάφορα περιστατικά για τα οποία καταχωρήθηκαν μεταξύ άλλων τόσο η παρούσα αγωγή όσο και η αγωγή XXXX/15 του Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία καταχωρήθηκε από την εδώ ενάγουσα 1 εναντίον των εδώ εναγομένων 1, 4, 5, 6 και 7 και άλλων προσώπων. Σημειώνω εδώ ότι η XXXX/15 καταχωρήθηκε 21 μέρες πριν την παρούσα αγωγή, ήτοι στις 03/11/
  12. Τόσο στην παρούσα αγωγή όσο και στην αγωγή XXXX/15, οι αντίστοιχες Ε/Α καταχωρήθηκαν την ίδια ημερομηνία, ήτοι στις 18/1/18 και σε αμφότερες γίνεται αναφορά τόσο στην ύπαρξη των δύο αγωγών όσο και στα γεγονότα που περιβάλλουν και συνθέτουν την απαίτηση της κάθε μιας από αυτές. Η υπό κρίση αίτηση διαγραφής την οποία καταχώρησαν οι εδώ εναγόμενοι στις 26/09/18 και την οποία καταχώρησαν προτού καταχωρήσουν οποιαδήποτε υπεράσπιση, εδράζεται κυρίως στις πρόνοιες των Δ.19 Θ.26 και Δ.20 και αφορά στις παραγράφους 8 - 24 και 27 της Ε/Α της παρούσας αγωγής και στις αναφορές που εκεί γίνονται στην αγωγή 5391/15 και στα γεγονότα που περιβάλλουν και συνθέτουν την απαίτηση εκείνης της αγωγής. Σύμφωνα με την Ε/Δ του εναγόμενου 1 που υποστηρίζει την αίτηση, ο λόγος που ζητείται η διαγραφή των συγκεκριμένων παραγράφων είναι «επειδή συνιστούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή πολλαπλότητα της διαδικασίας και/ή είναι επιπόλαιες και ενοχλητικές και/ή καταπιεστικές και/ή σκανδαλώδεις και/ή αχρείαστες και/ή προκαλούν αμηχανία και/ή δυσμενείς και παραπλανητικές εντυπώσεις και επειδή τείνουν να περιπλέξουν αχρείαστα την παρούσα Αγωγή και να καθυστερήσουν τη διεξαγωγή της διαδικασίας και επειδή στις παραγράφους αυτές εγείρονται ζητήματα ή/και ισχυρισμοί που είναι άσχετοι με τα επίδικα ζητήματα και τις θεραπείες που ζητούνται στην παρούσα Αγωγή και είναι επίδικα στην Αγωγή αρ. XXXX/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η οποία καταχωρίσθηκε από τον Ενάγοντα 1 εναντίον των Εναγομένων 1, 4, 5, 6 και 7 και τριών άλλων Εναγομένων, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί, καθώς και στις συναφείς ενδιάμεσες διαδικασίες που καταχωρίσθηκαν στο πλαίσιο εκείνης και επίσης εκκρεμούν». Προς επίρρωση των πιο πάνω θέσεων τους οι εναγόμενοι επικαλούνται μεταξύ άλλων τις αναφορές που οι ίδιοι οι ενάγοντες κάνουν στην παρ. 21 της Ε/Α της παρούσας αγωγής, ήτοι ότι «Συνεπεία όλων των ανωτέρω γεγονότων, στις 03.11.2015, η Ενάγουσα αρ. 1 καταχώρησε την αγωγή υπ' αριθμό XXXX/15 εναντίον του Εναγομένου αρ.1 και άλλων προσώπων συμπεριλαμβανομένων και των Εναγομένων αρ. 4 - αρ. 7 με την οποία η Ενάγουσα αρ.1 αξιώνει μεταξύ άλλων γενικές ή/και ειδικές αποζημιώσεις για τον παράνομο αποκλεισμό του σταθμού λεωφορείων στο Αρεδιού ή/και τον παράνομο αποκλεισμό της Ενάγουσας αρ.1 από την χρήση ή/και διαχείριση ή/και εκμετάλλευση 27 λεωφορείων ή/και οχημάτων που βρίσκονταν αποκλεισμένα στον υπό αναφορά σταθμό λεωφορείων» και επισυνάπτουν στην ένσταση τους τα δικόγραφα της XXXX/15 και τις διάφορες διαδικασίες που εκκρεμούν εκεί. Στην αντίπερα όχθη οι ενάγοντες, υπεραμυνόμενοι της ορθότητας και αναγκαιότητας όλων των παραγράφων της Ε/Α τους στην παρούσα αγωγή, υποστηρίζουν ουσιαστικά ότι κανένας λόγος δεν συντρέχει που να δικαιολογεί την διαγραφή των επίμαχων παραγράφων είτε λόγω κατάχρησης είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο και ισχυρίζονται ότι τα γεγονότα που αναφέρονται στις επίμαχες παραγράφους «είναι ουσιώδη αφού αποτελούν μέρος του ιστορικού της υπόθεσης και αναγκαία αφού σχετίζονται με την παραχώρηση ή/και στοιχειοθέτηση των αιτούμενων θεραπειών ή/και αξιώσεων από τους ενάγοντες /καθ' ων η αίτηση και γενικά με τη διαμόρφωση ολοκληρωμένης Ε/Α.». Σε κάθε περίπτωση όμως, υποστηρίζουν οι ενάγοντες, «.τα μέρη, η βάση της αγωγής, οι αιτούμενες θεραπείες και αξιώσεις και κατ' ακολουθία, ο στόχος και ο σκοπός ο οποίος επιδιώκεται στην παρούσα αγωγή.δεν είναι ο ίδιος ή/και δεν σχετίζεται ή/και διακρίνεται ή/και διαφοροποιείται με τους στόχους και σκοπούς οι οποίοι επιδιώκονται στην αγωγή με αρ. XXXX/15.». Η ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης ολοκληρώθηκε με την κατάθεση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων από αμφότερους τους ευπαίδευτους συνηγόρους των μερών, όπου οι τελευταίοι ασχολήθηκαν με τις νομικές αρχές και την νομολογία που περιβάλλει το θέμα διαγραφής δικογράφων. Αναφορά στις αγορεύσεις των συνηγόρων κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Σημειώνω τα εξής: Η νομολογία που διέπει τη διαγραφή δικογράφου ή μέρος αυτού στη βάση, τόσο της Δ.19 Θ26 ως μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής, όσο και στη βάση της Δ.27 Θ3 για παρόμοιους λόγους είναι γνωστή και δεν θα την επαναλάβω. Υπενθυμίζω απλά ότι η μεν Δ.19 Θ26 περιορίζει τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σε διαγραφή μέρους του δικογράφου, ενώ η Δ.27 Θ3 παρέχει ευχέρεια στο Δικαστήριο για διαγραφή όλου του Δικογράφου (βλ. σχετικά ΝΙΚΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ ν FEDERAL BANK OF LEBANON (SAL)

(1998)1 ΑΑΔ 1338). Ως προς την εμβέλεια και σκοπό της Δ.19.Θ.26, παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα από την απόφαση BUNKERNET LTD ν. PNO SHIPMANAGEMENT LTD κ.α., Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ.: 9/2013, 20/11/2017 όπου η έντιμη Παναγή Δ. συνόψισε τις σχετικές νομολογιακές αρχές: «.η δικονομική διάταξη O.19, r.27 των Αγγλικών Θεσμών, . αντιστοιχεί στη Δ.19, θ.26 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Η εν λόγω δικονομική διάταξη προνοεί για τη διαγραφή ή τροποποίηση ισχυρισμών που δεν χρειάζονται ή που είναι κακόβουλοι ή πεισματικοί (frivolous or vexatious) ή που τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς ή να εμβάλουν σε αμηχανία (prejudice or embarrass) τον αντίδικο ή να καθυστερήσουν την δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης. Όπως επεξηγείται στο Annual Practice 1958 (βλ. σελ. 477) πρόκειται για γενική διάταξη, σκοπός της οποίας είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Η εξουσία του Δικαστηρίου είναι διακριτικής μορφής, η οποία ασκείται με πολλή φειδώ και μόνο σε εξαιρετικά κατάδηλες υποθέσεις. Στη Vector Onega A.G. ν. Πλοίου M/V Girvas κ.ά. (Αρ. 1)
(2000)1 Α.Α.Δ. 16, λέχθηκε ότι: (σελ.23) «Ακόμη και στις περιπτώσεις που οι συνθήκες υπαγορεύουν στένεμα της εξουσίας για να ασκηθεί κατά συγκεκριμένο τρόπο, όπως όταν επιζητείται διαγραφή υλικού από δικόγραφο λόγω δεδικασμένου, η εξουσία αυτή δε χάνει ολότελα το διακριτικό της χαρακτήρα.» Παρόλο που το διάταγμα για διαγραφή μπορεί να εκδοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, εντούτοις η σχετική αίτηση θα πρέπει πάντοτε να υποβάλλεται έγκαιρα και ως κανόνας πριν το κλείσιμο των δικογράφων. Σε περίπτωση καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, το Δικαστήριο, κατά την κρίση του, μπορεί να μην ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης (βλ. Cross v. Howe, 62 L. J. Ch. 342 και το Αnnual Practice 1958 (ανωτέρω)). Οι καθιερωμένες από τη νομολογία αρχές επαναδιατυπώθηκαν πρόσφατα στην υπόθεση Esquire Holding Ltd v Tsentas Developers κ.ά, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε191/2015, ημερομηνίας 23.3.2016: «Με βάση τη σχετική νομολογία κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου είναι εξαιρετικό μέτρο και μέρη από τη δικογραφία μπορούν να διαγραφούν όταν τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Όπως έχει τεθεί από παλαιά (βλ Annual Practice 1958, σελ.477 κ.ε.) απλή πολυλογία δεν προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεση τους εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους Κανόνες. Ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα τούτο δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Η τελευταία αυτή φράση αποτελεί το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίδεται για τη διαγραφή. Όπως εύστοχα έχει παρατηρηθεί παλαιότερα «though the language of Order 19 Rule 26 is wide, its operation is limited". (βλ. Lavar Shipping Co. Ltd & Another v. Souras Bros Ltd & Another
(1972)4 J.S.C. σελ. 416).»» Ως προς το σκοπό και εμβέλεια της Δ.27 Θ3, μια εξαιρετική και δραστική δικαιοδοσία η οποία πρέπει να ασκείται με φειδώ και μόνο σε προφανείς και ξεκάθαρες περιπτώσεις (βλ. Σάουρου κ.ά. ν. Φιλίππου
(2012)1Γ Α.Α.Δ. 2141), η εν λόγω διάταξη δεν ενεργοποιείται μόνο στη βάση ότι ισχυρισμός περιεχόμενος στο δικόγραφο είναι αχρείαστος ή αναληθής, εφόσον αυτός δεν προκαλεί αμηχανία στο διάδικο (βλ. σχ. WILLIAMS AND GLYNS BANK ν. SHIP MARIA
(1984)1 CLR 821). Το απόσπασμα που παρατίθεται στην Bunkernet ανωτέρω από την απόφαση ESQUIRE HOLDING LTD ν. ΤSENTAS DEVELOPERS LTD κ.α., Πoλιτική ΄Εφεση αρ. E191/2015, 23/3/2016 όπου εξετάστηκε η υπό κρίση διάταξη, δεν χρίζει περαιτέρω σχολιασμού. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές παρατηρώ τα εξής σε σχέση με την υπό κρίση περίπτωση. Όντως οι επίμαχοι ισχυρισμοί αφορούν κατά κύριο λόγο, όπως άλλωστε και οι ίδιοι οι ενάγοντες δηλώνουν στην Ε/Α, στα γεγονότα που συνθέτουν και περιβάλλουν την αγωγή XXXX/15. Όντως επίσης οι εν λόγω ισχυρισμοί καλύπτουν μια σημαντική έκταση στην Ε/Α της παρούσας αγωγής και συγκεκριμένα τις 26 από τις 40 παραγράφους. Παρά ταύτα, οι επίμαχοι ισχυρισμοί δεν μπορούν να θεωρηθούν ως παντελώς άσχετοι με τα επίδικα θέματα αφού είναι κοινώς αποδεκτό ότι αφορούν στο όλο ιστορικό της γενικότερης διαφωνίας των μερών που οδήγησε στην πτυχή της υπόθεσης που συνιστά το αντικείμενο της παρούσας αγωγή. Αυτή άλλωστε η σχετικότητα των επίμαχων ισχυρισμών με το επίδικο αντικείμενο και θεραπεία της παρούσας αγωγής, όχι μόνο διαπιστώθηκε και από τον έντιμο Πρόεδρο που επιλήφθηκε της αίτησης των εναγόντων για προσωρινά διατάγματα αλλά μάλιστα αποτέλεσε και τη βάση επί της οποίας ο εν λόγω Πρόεδρος έκρινε ότι ικανοποιείτο η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 εξ' ου και εξέδωσε τα αιτούμενα διατάγματα. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την ενδιάμεση απόφαση της 17/06/16: «Ερχόμενος στην τρίτη προϋπόθεση, θα επαναλάβω πως επρόκειτο για σοβαρά και εκτεταμένα επεισόδια, στα οποία δόθηκε ευρεία δημοσιότητα, όπως προκύπτει από τα πολλά δημοσιεύματα που έχουν κατατεθεί. Σχετική με την πτυχή αυτή είναι και η θέση των Αιτητών ότι είχε προηγηθεί και άλλο επεισόδιο το προηγούμενο βράδυ, στο σταθμό λεωφορείων της Ενάγουσας 1 στους Εργάτες. Σχετικά είναι επίσης και τα κατ' ισχυρισμόν γεγονότα που έλαβαν χώρα περί το τέλος Οκτωβρίου 2015, στο σταθμό λεωφορείων της Ενάγουσας 1 στο χωριό Αρεδιού, στα οποία φαίρονται ως εμπλεκόμενοι οι Εναγόμενοι 1, 4, 5, 6 και 7 και άλλα συγγενικά τους πρόσωπα.Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις και ενόψει του κινδύνου επανάληψης παρόμοιων ή άλλων επεισοδίων, κρίνεται ότι συντρέχει και η τρίτη προϋπόθεση. Σημειώνεται, περαιτέρω, πως λόγω της φύσης της δραστηριότητας της Ενάγουσας 1, υπάρχει ο κίνδυνος πρόκλησης ζημιών στη φήμη και την πελατεία της από τυχόν άλλα παρόμοια επεισόδια.» Σίγουρα στα πλαίσια της παρούσας αγωγής δεν θα δικαστούν τα επίδικα θέματα της αγωγής XXXX/15 και σίγουρα, εφόσον η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε μεταγενέστερα της XXXX/15 όπου είχε ήδη παρατεθεί σε έκταση το ιστορικό που περιβάλλει τις γενικότερες διαφωνίες των μερών, το εν λόγω ιστορικό θα μπορούσε να προβληθεί εδώ με πολύ πιο συνοπτικό τρόπο ώστε να αντικατοπτρίζει τον πραγματικό βαθμό της σχετικότητας του με τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής που είναι η κατ' ισχυρισμό επίθεση και παράνομη επέμβαση των εναγομένων εναντίον των εναγόντων σε υποστατικό στην Έγκωμη. Όπως όμως επεσήμανε και το Εφετείο στην BUNKERNET ανωτέρω «Όπως έχει τεθεί από παλαιά (βλ Annual Practice 1958, σελ.477 κ.ε.) απλή πολυλογία δεν προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεση τους εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους Κανόνες. Ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα τούτο δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο». Πρόσθετα των πιο πάνω σημειώνω και το ότι υπό το φως της προαναφερόμενης ενδιάμεσης απόφασης της 17/06/16 όπου οι επίμαχοι ισχυρισμοί κρίθηκαν και σχετικοί αλλά και άμεσα ουσιώδεις για τις επίδικες θεραπείες και αξιώσεις, τυχόν διαγραφή των εν λόγω ισχυρισμών σε αυτό το στάδιο θα οδηγούσε ουσιαστικά στην εκθεμελίωση του υπόβαθρου επί του οποίου ήδη κρίθηκε δικαστικά ότι δικαιολογείτο η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων μέχρι αποπεράτωσης της αγωγής. Εφόσον λοιπόν διαπιστώνεται ότι οι επίμαχοι ισχυρισμοί είναι άμεσα σχετικοί με τα επίδικα θέματα και ότι πέραν από απλής πολυλογίας, δεν προκαλούν ζημιά στους εναγόμενους οι οποίοι θα έχουν κάθε ευκαιρία να απαντήσουν στους εν λόγω ισχυρισμούς στο βαθμό που αυτοί είναι όντως επίδικοι στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι η παρούσα περίπτωση δεν συνιστά τέτοια εξαιρετική περίπτωση όπου να δικαιολογείται η διαγραφή είτε λόγω κατάχρησης είτε για τους λόγους που αναφέρονται στις Δ.19 και Δ.27 Για όλους τους πιο πάνω λόγους συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ εναγόντων και εναντίον εναγομένων ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο περιορισμένα σε ένα σετ. Θα είναι δε πληρωτέα στο τέλος. (Υπ.) .......... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.