ΤΑΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 5164/16, 29/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A554 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5164/16 Μεταξύ: ΤΑΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ Ενάγοντες και XXXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Εναγόμενος ----------------- Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες: κα Α. Ιακώβου Για Εναγόμενο 1: κ. Μ. Μούρος ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες στην παρούσα αγωγή είναι ιδιοκτήτες συγκεκριμένου υποστατικού στην Κλήρου της επαρχίας Λευκωσίας και με τον εναγόμενο είχαν συνάψει γραπτή συμφωνία ενοικίασης του εν λόγω υποστατικού έναντι του μηνιαίως καταβληθέντος συνολικού ποσού των €330, ήτοι €300 ως ενοίκιο και €30 ως κοινόχρηστα. Αν και η εν λόγω συμφωνία έληξε την 11/05/15, ο εναγόμενος παρέμεινε στο υποστατικό με τη συγκατάθεση των εναγόντων, ουσιαστικά πλέον ως ενοικιαστής από μήνα σε μήνα. Παρά όμως το ότι ως τέτοιος ενοικιαστής, ο εναγόμενος κατείχε το υποστατικό κατά την περίοδο 01/12/15 μέχρι και 31/08/16, εντούτοις δεν κατέβαλε κανένα ποσό ως ενοίκιο και κοινόχρηστα με αποτέλεσμα να προκύψουν, μέχρι και την 31/08/16, οφειλές ενοικίων και κοινοχρήστων συνολικού ύψους €2700 και €270 αντίστοιχα. Λόγω τούτου αλλά και λόγω του ότι ο εναγόμενος εξακολουθούσε να κατέχει το υποστατικό χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες, οι τελευταίοι τερμάτισαν την ενοικίαση με σχετική επιστολή που απέστειλαν στον πρώτο στις 08/09/16 και τον κάλεσαν όπως τους καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά καθώς επίσης και όπως τους παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή του υποστατικού μέχρι την 08/10/
- Παρά ταύτα, ισχυρίζονται οι ενάγοντες, ο εναγόμενος δεν συμμορφώθηκε με καμία εκ των απαιτήσεων τους και συνεχίζει μέχρι σήμερα να κατέχει το υποστατικό χωρίς να καταβάλλει οποιαδήποτε ενοίκια ή κοινόχρηστα έξοδα. Στη βάση των πιο πάνω, με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες αξιώνουν διάταγμα άμεσης έξωσης του εναγόμενου από το υποστατικό καθώς επίσης και απόφαση εναντίον του τελευταίου τόσο για τα απλήρωτα ενοίκια και κοινόχρηστα της περιόδου 01/12/15 - 31/08/16 συνολικού ύψους €2700 και €270 αντίστοιχα όσο και για μηνιαία καταβολή, από 01/09/16 μέχρι παράδοσης ελεύθερης και κενής κατοχής του υποστατικού, των ποσών των €300 ως ενδιάμεσα οφέλη/ενοίκια και των €30 ως κοινόχρηστα έξοδα. Τις πιο πάνω δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων τις προώθησε με τη μαρτυρία του κατά την ακρόαση ο διευθυντής των τελευταίων, Τ. Δημητρίου (ΜΕ1), η ουσία της κυρίως εξέτασης του οποίου έλαβε τη μορφή γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Α). Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο μάρτυρας κατέθεσε τα εταιρικά έγγραφα των εναγόντων και τον τίτλο ιδιοκτησίας του ενοικιαζόμενου υποστατικού (Τεκ. 1 και 2), τη συμφωνία που είχε συναφθεί με τον εναγόμενο για ενοικίαση του υποστατικού για ένα έτος, ήτοι μέχρι τις 11/05/15 έναντι του συμφωνηθέντος μηνιαίου ποσού των €330 (€300 ενοίκια + €30 κοινόχρηστα) (Τεκ.3), την κατάσταση πληρωμών και οφειλόμενων ενοικίων από το 2014 που ήταν σε ισχύ το ενοικιαστήριο έγγραφο καθώς επίσης και μετά τις 11/05/15 που ο εναγόμενος κατείχε το υποστατικό ως ενοικιαστής από μήνα σε μήνα (Τεκ.4 και 5) και την επιστολή τερματισμού που στάληκε στον τελευταίο στις 08/09/16 (Τεκ.8). Πρόσθετα των εν λόγω εγγράφων, ο ΜΕ1 αναφέρθηκε και σε κάποιες άλλες οικονομικές διαφορές που οι ενάγοντες είχαν με τον εναγόμενο αναφορικά με οικοδομικά υλικά που ο τελευταίος αγόρασε από τους πρώτους, για τις οποίες διαφορές γίνεται λόγος στην υπεράσπιση που καταχώρησε ο τελευταίος και οι οποίες αποτέλεσαν το αντικείμενο της αγωγής XXXX/16 του Ε.Δ Λ/σιας όπου οι ενάγοντες εξασφάλισαν απόφαση εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €805,
- (Τεκ.7) - (Σημειώνω εδώ ότι λόγω λάθους στην αρίθμηση των τεκμηρίων κατά την ακρόαση το οποίο εντοπίστηκε προς το τέλος της υπόθεσης και επισημάνθηκε στους συνηγόρους, δεν σημειώθηκε οποιοδήποτε Τεκμήριο 6). Ισχυρίστηκε τέλος ο ΜΕ1 ότι αν και σε κάποιο στάδιο πριν την επίδικη περίοδο οι ενάγοντες δέχτηκαν όπως χορηγήσουν στον εναγόμενο προσωρινά έκπτωση €30 στο μηνιαίο ενοίκιο ώστε να τον βοηθήσουν να αντεπεξέλθει τις οικονομικές του δυσκολίες, εντούτοις ο τελευταίος, μετά το Νοέμβριο 2015 που κατέβαλε €270, κανένα άλλο ποσό κατέβαλε και αυτό παρά το ότι συνέχισε να κατέχει το υποστατικό. Αν κατέβαλλε έστω αυτά τα €270, ισχυρίστηκε ο ΜΕ1 «.εμείς θα το δεχόμασταν και δεν θα προχωρούσαμε με μέτρα εναντίον του.». Στην αντιπέρα όχθη ο εναγόμενος, αν και με το δικόγραφο του αρνείται γενικά τους ισχυρισμούς των εναγόντων, κατά τη μαρτυρία του, η ουσία της οποίας προβλήθηκε μέσω γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Β), δέχτηκε ότι κατά την επίδικη περίοδο κατείχε και μέχρι σήμερα κατέχει το υποστατικό των εναγόντων όπως δέχτηκε και ότι ούτε τότε αλλά ούτε και τώρα καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό στους τελευταίους ως ενοίκιο ή κοινόχρηστα. Ο λόγος που δεν πληρώνει τους ενάγοντες είναι, ως ισχυρίστηκε, επειδή οι τελευταίοι τον υπερχρέωσαν και τον ξεγέλασαν σε σχέση με οικοδομικά υλικά που είχε αγοράσει από αυτούς στο παρελθόν και μέχρι σήμερα αρνούνται να αναγνωρίσουν τις παρανομίες τους και να του επιστρέψουν τα χρήματα του. Σε κάθε περίπτωση δε, ισχυρίζεται ότι το ενοίκιο δεν ήταν €300 αλλά μειώθηκε από τους ίδιους τους ενάγοντες στο ποσό των €270 μηνιαίως. Η ουσία των θέσεων του εναγόμενου συνοψίζεται επαρκώς θεωρώ στο πιο κάτω απόσπασμα από τη μαρτυρία του το οποίο παραθέτω αυτούσιο: «Στο τέλος Νοεμβριου 2015 ανάφερα στους ενάγοντες ότι θα συνεχίσω να κατέχω το διαμέρισμα όχι ως ενοικιαστής αλλά ως διαμαρτυρόμενος για την μη έκδοση των τιμολογίων και συνεχίζω μέχρι σήμερα απλά να κατέχω το επίδικο διαμέρισμα. Το σπίτι έχω το κλειστό, το κλειδί το κρατώ τζιαι τα πράματα μου εν μέσα τζιαι η περιουσία μου. Όταν διευθετηθεί η κατάσταση, θα πιάσει το κλειδί του τζιαι εγώ τα πράματα μου να φύω. Τούτο ζητώ. Ούτε τόκους θέλω, ούτε τίποτε. Τη διαφορά που έχουμε. Τα τιμολόγια τζιαι τα ριάλια που μου έκλεψε..(Ερ. Γιατί δεν πληρώνεις είπες ενοίκιο;... Γιατί χρωστεί μου. Να κανονιστεί η διαφορά μας. Θέλω τα τιμολόγια να ξεκαθαρίσουν, οι λογαριασμοί στα υλικά τζιαι αν κάμνει να του χρωστώ από τον ενδέκατο μέχρι που λήγει το συμβόλαιο, να του τα δώκω. Αλλά τα ριάλια μου θέλω τα. Δεν αρνούμαι. Μπορεί του χρωστώ που τον ενδέκατο του 2015 που σταμάτησα να πληρώνω τζιαι είπα του "δεν ξαναενοικιάζω". Ως τον πέμπτο του 2016 που λήγει το συμβόλαιο να του δώκω τα ριάλια του, αλλά τα ριάλια μου θέλω τα πίσω. Όσα μου καταχράστηκε.. Εγώ κρατώ το κλειδί του διαμερίσματος γιατί θέλω τα λεφτά μου. Είπα του "δώσ' μου τα λεφτά μου τζιαι να φύω". "Εν θα πιάσεις μπακκίρα''. ''Εν θα σου δώκω το διαμέρισμα αν δεν μου δώκεις τα ριάλια μου". Είπα του "δώσ' μου τες διαφορές μου τζιαι να φύω".. Εγώ σταμάτησα να πληρώνω ενοίκιο τζιαι δεν έχω να ενοικιάζω από τον ενδέκατο του 2015 τζιαι ξέρει το πολλά καλά όταν απέφυγε να μου τα δώκει τζιαι είπα του να μου δώκει τα ριάλια μου τζιαι τα τιμολόγια τζιαι λέω του "δεν θα πιάσεις το διαμέρισμα αν δεν δώκεις τα ριάλια".» Προς επίρρωση των προαναφερόμενων ισχυρισμών, η πλευρά του εναγόμενου κατέθεσε κατά την ακρόαση αριθμό τιμολογίων και αποδείξεων που αφορούν αγορές οικοδομικών υλικών που έκαμε ο τελευταίος από τους ενάγοντες μεταξύ 2013 - 2015 (Τεκ. 9-14), από τα οποία έγγραφα μπορεί να διαφανεί, ως ήταν ο σχετικός ισχυρισμός, ότι οι ενάγοντες υπερχρέωσαν τον εναγόμενο και ότι εισέπραξαν από αυτόν και ποσά ΦΠΑ που δεν δικαιούνταν. Για το θέμα του ΦΠΑ, ο εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι υπέβαλε σχετική καταγγελία στην Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού η διερεύνηση της οποίας εκκρεμεί (Τεκ.15). Πρόσθετα των πιο πάνω, προς υποστήριξη του ο εναγόμενος κάλεσε ως μάρτυρα και τον υιό του, Π.Χριστοφόρου (ΜΥ2), ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας του, μετά που αγόρασε διάφορα υλικά από τους ενάγοντες, αντιλήφθηκε ότι ενδεχομένως οι τελευταίοι να τον είχαν υπερχρεώσει οπόταν «.Ζητούσε τα τιμολόγια ο πατέρας μου από την αρχή και αυτός (ο ΜΕ1) αρνείτο να του τα δώσει.του είπε θέλω τα τιμολόγιά μου, αλλιώς δεν σου δίνω τα ενοίκια. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβηκαν σε εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις στις οποίες υποστήριξαν μεταξύ άλλων το αξιόπιστο των μαρτύρων της πλευράς τους έναντι των μαρτύρων της άλλης πλευράς. Ειδική αναφορά στις αγορεύσεις των συνηγόρων κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Παρατηρώ τα εξής. Επισημαίνω κατ' αρχή ότι συνιστά κοινώς αποδεκτό και μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι μετά το Μάιο 2015 που έληξε η γραπτή συμφωνία των μερών, ο εναγόμενος κατείχε το υποστατικό των εναγόντων ως ενοικιαστής από μήνα σε μήνα και μέχρι και τον Νοέμβριο του 2015, ήτοι για τους επόμενους έξι μήνες, κατέβαλλε κανονικά το μειωμένο ενοίκιο των €270. Είναι επίσης κοινώς αποδεκτό και μη αμφισβητούμενο ότι μετά το Νοέμβριο 2015 και μέχρι σήμερα και παρά το ότι παρέλαβε την επιστολή τερματισμού της ενοικίασης ημερ. 08/09/16, ο εναγόμενος εξακολουθεί να κατέχει το υποστατικό κρατώντας τα κλειδιά και διατηρώντας εντός αυτού περιουσιακά του αντικείμενα, χωρίς όμως να καταβάλλει οποιαδήποτε ποσά είτε ως ενοίκιο είτε ως κοινόχρηστα έξοδα. Για όλα τα πιο πάνω κάνω ανάλογα ευρήματα. Στη βάση των πιο πάνω κοινώς αποδεκτών γεγονότων, τα οποία συνιστούν και την ουσία της μαρτυρίας του ΜΕ1, τα όσα ισχυρίζεται ο εναγόμενος ως υπεράσπιση δεν μπορούν παρά να απορριφθούν εφόσον η δικαιολογία που προβάλλει ο τελευταίος ως προς το γιατί δεν πληρώνει ενοίκια στους ενάγοντες από το Δεκέμβριο 2015 που διατηρεί πραγματική κατοχή του υποστατικού των τελευταίων, ήτοι διότι θεωρεί ότι τον ξεγέλασαν σε προηγούμενες συναλλαγές που έλαβαν χώρα μεταξύ τους, ακόμη και αν η εν λόγω δικαιολογία ευσταθεί, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως υπεράσπιση στα όσα αξιώνονται εναντίον του με την παρούσα αγωγή. Αυτό αφ' ενός γιατί οι συναλλαγές για τις οποίες παραπονείται ο εναγόμενος είναι άσχετες και ασύνδετες με την ενοικίαση του υποστατικού και συνεπώς τα επί του προκειμένου παράπονα του εναγόμενου μόνο αντικείμενο ανταπαίτησης ή χωριστής αγωγής μπορούν να αποτελέσουν και όχι υπεράσπιση σε αγωγή για οφειλόμενα ενοίκια (βλ. μεταξύ άλλων CH ARESTI ESTATES LIMITED κ.α. ν. LOUCAS KYPRIANOU CO ENTERPRISES LTD, ECLI:CY:AD:2016:A492, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 68/11, 21/10/2016, Αριστοδήμου ν. Χαραλάμπους
(1990)1 ΑΑΔ 319) και αφ' ετέρου διότι καθ' όλη την επίδικη περίοδο, ο εναγόμενος εκμεταλλεύτηκε προς όφελος του πλήρως την ιδιότητα του ενοικιαστή, παραμένοντας στο υποστατικό και καταβάλλοντας μάλιστα για ορισμένους μήνες το συμφωνηθέν ενοίκιο. Αν ο εναγόμενος θεωρούσε ότι οι προηγούμενες συναλλαγές των μερών επηρέαζαν τα εκατέρωθεν δικαιώματα και υποχρεώσεις που απέρρεαν από την ενοικίαση, τότε θα έπρεπε να τερματίσει ο ίδιος την ενοικίαση και να εγκαταλείψει το υποστατικό και όχι να συνεχίσει να το κατέχει και να παραμένει σε αυτό. Αφ' ης στιγμής όμως επέλεξε να διατηρήσει την κατοχή και χρήση του υποστατικού, όφειλε και οφείλει να καταβάλλει στους ενάγοντες το ανάλογο τίμημα (βλ. Tουμάζου Tουμάζος ν. SPS Restaurants Ltd,
(2011)1 Α.Α.Δ. 700). Ο ισχυρισμός του εναγόμενου ότι δεν οφείλει να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες είτε για την επίδικη περίοδο είτε για την περίοδο μετά που οι ενάγοντες τερμάτισαν την ενοικίαση διότι παρέμεινε να κατέχει το υποστατικό «υπό διαμαρτυρία» και όχι ως επεμβασίας, είναι έκδηλα έκθετος σε απόρριψη όχι μόνο διότι ο εν λόγω ισχυρισμός στερείται κάθε νομικού ερείσματος αλλά και διότι στην πραγματικότητα, αυτή η συμπεριφορά του εναγόμενου δεν συνιστά τίποτε άλλο παρά μια ανεπίτρεπτη προσπάθεια να εκβιαστούν οι ενάγοντες να ικανοποιήσουν τις οικονομικές του απαιτήσεις - «δεν θα πιάσεις το διαμέρισμα αν δεν δώκεις τα ριάλια». Υπό το φως όλων των πιο πάνω, αντίθετα με το ΜΕ1 ο οποίος μου έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και του οποίου οι ουσιώδεις πτυχές της μαρτυρίας του ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν, τίποτα από τα όσα ισχυρίστηκε ο εναγόμενος, ο οποίος από τις 08/10/16 και μέχρι σήμερα κατέχει το επίδικο ακίνητο ως επεμβασίας, δεν αρκούν για να ανατρέψουν το δικαίωμα των εναγόντων ως ιδιοκτήτες του ακινήτου, να ανακτήσουν από τον πρώτο και την περιουσία τους αλλά και την ανάλογη αποζημίωση για όσο χρόνο αυτός κατέχει την εν λόγω περιουσία. Το ερώτημα συνεπώς που παραμένει να απαντηθεί είναι το ποια είναι αυτή η αποζημίωση που θα πρέπει ο εναγόμενος να καταβάλει στους ενάγοντες, αφ' ενός για την περίοδο που κατείχε το υποστατικό ως ενοικιαστής, ήτοι από Δεκ.15 - 31/08/16 και αφ' ετέρου για την περίοδο από 01/09/16 και εντεύθεν που βρίσκεται στο ακίνητο ως επεμβασίας. Επί αυτού του θέματος σημειώνω τα εξής. Αντίθετα με την πρώτη περίοδο που ίσχυε η ενοικίαση και η σχετική αποζημίωση των εναγόντων συνίσταται στο ποσό που συμφωνήθηκε να καταβάλλεται από τον εναγόμενο ως μηνιαίο ενοίκιο και κοινόχρηστα έξοδα, η αποζημίωση για την περίοδο μετά την 01/09/16 θα πρέπει να προσεγγισθεί με γνώμονα ότι ο εναγόμενος κατέχει το ακίνητο ως επεμβασίας και συνεπώς θα πρέπει να αποδειχθεί με επαρκή μαρτυρία η ενοικιαστική αξία του υποστατικού. Εφόσον όμως το υποστατικό ενοικιάστηκε αρχικά ως κατοικία και η χρήση αυτή ουδέποτε άλλαξε μέχρι σήμερα, το ποσό του μηνιαίου ενοικίου που είχαν συμφωνήσει οι διάδικοι συνιστά θεωρώ ασφαλή και σταθερό στοιχείο για τον υπολογισμό της αποζημίωσης και για τη δεύτερη προαναφερόμενη περίοδο (βλ. Κλεάνθους Ντίνος και Άλλος ν. Union General De Bienfaisance Armenien
(2002)1 ΑΑΔ 1659). Των πιο πάνω λεχθέντων, σημειώνω ότι αν και οι δύο πλευρές διαφώνησαν ως προς το πώς κατέληξε να διαμορφώνεται το τελικό ενοίκιο των €270, εντούτοις αποτέλεσε κοινή συνισταμένη ότι οι ενάγοντες ήταν διατεθειμένοι να δέχονται το μειωμένο ποσό των €270 μηνιαίως προς πλήρη και τέλεια εξόφληση του αρχικά συμφωνηθέντος μηνιαίου ενοικίου των €300 και μάλιστα, όπως δήλωσε και ο ΜΕ1, «αν ο εναγόμενος συνέχιζε να καταβάλλει έστω και αυτά τα €270 ως μηνιαίο ενοίκιο εμείς θα το δεχόμασταν και δεν θα προχωρούσαμε με μέτρα εναντίον του.». Ενόψει αυτού του κοινώς αποδεκτού γεγονότος, κρίνω ότι η εύλογη και ορθή αποζημίωση τόσο για την περίοδο 01/12/15 - 31/08/16 (9 μήνες) όσο και για την περίοδο από 01/09/16 μέχρι παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής του υποστατικού, είναι το ποσό των €270 μηνιαίως πλέον €30 κοινόχρηστα και όχι το ποσό των €300 πλέον €30 που ισχυρίστηκε ο ΜΕ1. Συνεπώς, για όλους τους λόγους που αναφέρω ανωτέρω, κρίνω ότι οι ενάγοντες πέτυχαν να αποδείξουν την υπόθεση τους εναντίον του εναγόμενου στον απαιτούμενο βαθμό, με τη μόνη διαφορά να αφορά στο ύψος της αποζημίωσης που διεκδικούν, η οποία αποζημίωση κρίνω, με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία και τα ευρήματα μου ανωτέρω, ότι ανέρχεται στο ποσό των €2700 για την περίοδο 01/12/15 - 31/08/16 (περιλαμβανομένων των κοινοχρήστων) και σε €300 μηνιαίως (περιλαμβανομένων των κοινοχρήστων) από 01/09/16 μέχρι παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής του υποστατικού. Εκδίδεται επομένως: Α. Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο εναγόμενος όπως εντός 30 ημερών από της επίδοσης του παρόντος διατάγματος παραδώσει στους ενάγοντες κενή και ελεύθερη κατοχή του υποστατικού που αναφέρεται στο υπό στοιχείο Α του αιτητικού (prayer) της Ε/Α. Β. Απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €2700 για τα ενοίκια και κοινόχρηστα της περιόδου 01/12/15 - 31/08/16 πλέον νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης. Γ. Απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου για καταβολή του ποσού των €300 μηνιαίως από 01/09/16 μέχρι την ημερομηνία παράδοσης στους ενάγοντες κενής και ελεύθερης κατοχής του υποστατικού που αναφέρεται στο υπό στοιχείο Α του αιτητικού (prayer) της Ε/Α πλέον νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης. Αναφορικά με τα έξοδα της υπόθεσης, αυτά επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο