ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. HADJIANTONAS (KOLAS) WINERY LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3606/2017, 20/12/2019

(16)ακίνητα, τα 14 εγγεγραμμένα επ' ονόματι του Εναγόμενου 2 και 2 ακίνητα εγγεγραμμένα επ' ονόματι του Εναγόμενου

1. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Δxxxxxxx Τxxxxxxx, υπάλληλου των Αιτητών, ο οποίος αναφέρεται στη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 25.06.2009 η οποία συνάφθηκε, ως είναι ο ισχυρισμός, μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγόμενων 1 καθώς και σε συμφωνία δανείου, μεταξύ πάλι των προαναφερόμενων διαδίκων, ημερομηνίας 01.11.
2. Δυνάμει δύο γραπτών συμφωνιών εγγύησης οι Εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις των Εναγόμενων
3. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι 2 και 3 ενέγραψαν, ως επιπρόσθετη εξασφάλιση των δανείων, τις υποθήκες Υxxxx7/2008 και Υxxx4/2009 κατά τον τρόπο που ο ενόρκως δηλών εξηγεί. Οι Αιτητές παραχώρησαν τα ποσά του δανείου στους Εναγόμενους
4. Δυνάμει των όρων των δύο συμφωνιών δανείου οι Αιτητές έκλεισαν τους λογαριασμούς που αφορούν τα δάνεια και τερμάτισαν αυτά, ειδοποιώντας προς τούτο τους Εναγόμενους με επιστολή ημερομηνίας 01.11.2017, καλώντας τους όπως πληρώσουν τα οφειλόμενα στους Αιτητές ποσά, ως αυτά αξιώνονται στην αγωγή πλέον τόκους. Αναφέρει επίσης ο ενόρκως δηλών ότι μετά από πρόσφατη έρευνα, που οι Αιτητές διεξήγαγαν στο Κτηματολόγιο, διαπιστώθηκε ότι οι Εναγόμενοι διαθέτουν, εγγεγραμμένα στο όνομα τους, 14 ακίνητα ο Εναγόμενος 2 και 2 ακίνητα ο Εναγόμενος 3, τα οποία περιγράφονται στην ένορκη δήλωση, με επισύναψη σχετικών ερευνών και εκτιμήσεων του Κτηματολογίου. Ως ο ενόρκως δηλών πιστεύει, μετά την καταχώρηση της αγωγής υπάρχει ορατός κίνδυνος οι Εναγόμενοι 2 και 3 να αποξενώσουν με κάθε τρόπο την ακίνητη περιουσία τους, ήτοι τα 16 ακίνητα, εκτός αν εμποδιστούν με διάταγμα του Δικαστηρίου, οπότε σε πιθανή έκδοση απόφασης προς όφελος των Αιτητών οι τελευταίοι δεν θα μπορούν να εγγράψουν την απόφαση επί της περιουσίας των Εναγόμενων 2 και
5. Δηλώνει επίσης ο ενόρκως δηλών ότι εξ όσων πιστεύει οι Αιτητές έχουν καλή βάση αγωγής. Κρίθηκε από το Δικαστήριο όπως η μονομερής επίδικη Αίτηση επιδοθεί στους Εναγόμενους 2 και 3 - στο εξής Καθ' ων η Αίτηση - οι οποίοι αφού τους επιδόθηκε καταχώρησαν, στις 12.02.2019 Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας 17 λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψιζόμενοι συνίστανται στο ότι, η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν όλα τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, ότι η Αίτηση στερείται νομικού ερείσματος, ότι δεν προσάχθηκε μαρτυρία προς απόδειξη του κινδύνου για αποξένωση της περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση, ότι δεν προσδιορίζεται η αξία των ακινήτων των Καθ' ων η αίτηση και/ή δεν παρουσιάστηκε εκτίμηση για την αξία τους, ότι η αξία της περιουσίας που ζητείται να δεσμευθεί είναι δυσανάλογη με την απαίτηση, και πως δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και των Καθ' ων η Αίτηση να εγκριθεί η Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2 - Εναγόμενου 3 - ο οποίος αναφέρεται στην καταχώρηση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγόμενων ενάντια στην εκδοχή των Αιτητών, όπως αυτή προβάλλεται δια της Έκθεσης Απαίτησης. Αμφισβητούνται δε οι επικαλούμενες από τους Αιτητές συμφωνίες και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτές υπογράφηκαν. Περαιτέρω ισχυρίζονται πως αν ήθελε αποδειχθεί ότι συνάφθηκαν τέτοιες συμφωνίες οι λογαριασμοί των Εναγόμενων 1 έχουν διογκωθεί παράνομα με υπερχρεώσεις. Υποδεικνύεται από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι οι Αιτητές, στην Έκθεση Απαίτησης τους, αιτούνται απόφασης για πώληση περιουσίας η αξία της οποίας είναι €2.712.709,10 ενώ η απαίτηση είναι για το συνολικό ποσό των €2.403.709,
6. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αναφέρει επίσης ότι οι Αιτητές επισύναψαν στην Αίτηση τους, ως Τεκμήριο Δ, επιστολές μαζί με Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Θ» ημερομηνίας 01.11.2017, κάνοντας αναφορά σε δύο λογαριασμούς, που είναι επίδικοι στην παρούσα αγωγή καθώς και σε εξασφαλίσεις και υποθήκες οι οποίες είναι προγενέστερες των επίδικων συμφωνιών δανείου. Αναφέρεται ακόμη ο Καθ' ου η Αίτηση 2 σε αποστολή εκ μέρους των Αιτητών Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» με πρόθεση να προωθηθεί διαδικασία πλειστηριασμού αναφορικά με την υποθήκη xxxx2/2008, ως εκ τούτου οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την 13.09.2018 αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο να αναστέλλει την εκποίηση και εξασφαλίστηκε στις 17.09.2018 σχετικό διάταγμα. Παρεμβάλλει επίσης αναφορά του Καθ' ου η Αίτηση 2 σε συνάντηση που είχε με αξιωματούχους των Αιτητών οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να αφαιρέσουν €1.500.000,00 από το ποσό των €3.300.000,00 που απαιτούν και ο Καθ' ου η Αίτηση 2 τους ζήτησε να δοθούν γραπτώς τα στοιχεία στη βάση των οποίων οι Αιτητές κατέληξαν στους υπολογισμούς τους. Οι Αιτητές αντί να ενεργήσουν ως υποσχέθηκαν απέστειλαν Ειδοποίηση Τύπου «Ι» στη βάση της νέας νομοθεσίας. Υποδεικνύει ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι η συνολική αξία των ενυπόθηκων ακινήτων είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από τις αξιώσεις των Αιτητών στην παρούσα αγωγή. Ειδικότερα η συνολική αξία των ακινήτων που βαρύνονται με την υποθήκη 1xxx7/2008 ανέρχεται στο ποσό των €3.159.000,20, επισυνάπτεται σχετική έκθεση εκτίμησης, ημερομηνίας 03.09.
7. Επιπλέον προς εξασφάλιση των Αιτητών υφίστανται και οι υποθήκες Υxxx4/2009, Υxxx0/2009 και Υxxxx2/2008 αναφορικά με ακίνητα στο xxxx xxxx και στη xxx, η αξία των οποίων υπερβαίνει και/ή υπερκαλύπτει την αξίωση των Αιτητών. Τέλος απορρίπτονται οι ισχυρισμοί που προβάλλονται από τους Αιτητές ως ανυπόστατοι και αναληθείς. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και τους λόγους ένστασης, οι δε ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Με τις γραπτές αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών προώθησαν τις θέσεις και τα επιχειρήματα των πελατών τους, στην προσπάθεια τους να πείσουν το Δικαστήριο για την αποδοχή των εκατέρωθεν εκδοχών. Επανάληψη των προωθημένων θέσεων των διαδίκων στη λεπτομέρεια τους δε θα ωφελούσε, το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου, θα τις αξιολογήσει και θα αναφερθεί σε αυτές στο κατάλληλο στάδιο, στο βαθμό που αυτό κριθεί αναγκαίο για την αιτιολόγηση της παρούσας απόφασής του. Νομική πτυχή:- Η Αίτηση στηρίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρα 4, 5, 7 και 9, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Κ1 και 2 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, καθώς και στην εγγενή αρμοδιότητα και εξουσία του Δικαστηρίου. Αναφορικά με το άρθρο 5 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,

(1994)1 Α.Α.Δ. 694 όπου στη σελίδα 701 αναφέρονται τα εξής: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32 του Ν.14/60 ερμηνεύθηκε μέσα από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Είναι ξεκάθαρο, μέσα από τη νομολογία (βλέπε Κarydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another

(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R. 557) πως για να τύχει εφαρμογής θα πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση, καθώς και, υπό αναλογικές προϋποθέσεις, επιτυχία στην Υπεράσπιση (βλέπε υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των IGOR ZHIGACHOV κ.α.

(2013)1Α ΑΑΔ 133). (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση, έχει ερμηνευθεί, από τη νομολογία, ότι δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν της απόδειξης ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία, ότι αφορά στην απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Επιπλέον σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση κρίνονται χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι

(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others

(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφανθεί κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει αιτούμενο διάταγμα ή να διατηρήσει εκδοθέν διάταγμα σε ισχύ. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται βέβαια με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, εάν είναι δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους (ή περισσότερους αν υπάρχουν), θα υποστεί τη λιγότερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι προσωρινού διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd

(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Παράμετρος η οποία επίσης εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι και το κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης

(1975)1 Α.Α.Δ 321. Αποτελεί βασική αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, πως είναι ανεπιθύμητο να ζητείται, με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd

(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou

(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1827). Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπεράσματα:- Εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Λαμβανομένων υπόψη των νομικών αρχών και κανόνων που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τους διάδικους, χωρίς να διενεργείται αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, αποφασίζονται τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Δεδομένων των νομολογηθέντων αναφορικά με το πρώτο κριτήριο, το οποίο θα πρέπει να αποδεικνύεται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα, και το οποίο θα πρέπει να σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της απαίτησης των Αιτητών, (βλέπε Π. Σκουτέλλα ν. Μ. Σκουτέλλα Έφεση Αρ. 43/2012, ημερομηνίας 24.03.2017) κρίνεται πως αναμφισβήτητα το περιεχόμενο του Ειδικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης, ειδικότερα οι θέσεις περί παροχής δύο δανείων προς τους Εναγόμενους 1 για μεγάλα χρηματικά ποσά, δυνάμει σχετικών γραπτών συμφωνιών με τη γραπτή εγγύηση των Καθ' ων η Αίτηση και ο τερματισμός του εξ αιτίας παράβασης εκ μέρους των όρων αυτών από τους Εναγόμενους 1, με οφειλόμενα υπόλοιπα ποσά €2.089.819,64 και €313.886,38 πλέον τόκους, κρίνονται πως αποτελούν ικανοποιητικό υπόβαθρο το οποίο δικαιολογεί συμπέρασμα ύπαρξης, ενώπιον του Δικαστηρίου, ενός σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συζητήσιμης υπόθεσης για τους Αιτητές. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία:- Αναφορικά με την προϋπόθεση αυτή, λαμβανομένων υπόψη των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνεται ότι, για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια, οι Αιτητές απέδειξαν ότι η εξ' αντικειμένου θεώρηση της εκδοχής τους ξεπερνά το επίπεδο της απλής πιθανότητας. Ειδικότερα, οι Αιτητές βασίζονται στην ύπαρξη δύο συμφωνιών δανείου ύψους €1.380.000,00 και €200.000,00, ποσά για τα οποία άλλωστε δεν προσφέρθηκε σαφής μαρτυρία από τους Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν δόθηκαν ή δεν παραχωρήθηκαν στους Εναγόμενους 1. Οι Αιτητές, υποστηρίζοντας τη δικογραφημένη εκδοχή τους έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου σχετικά έγγραφα, Τεκμήρια Α έως Δ. Καμία μαρτυρία είτε απόδειξη προσφέρθηκε εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση προς υποστήριξη θέσης ότι εξοφλήθηκαν τα αξιούμενα ποσά. Βέβαια δεν παραγνωρίζεται η θέση των Καθ' ων η αίτηση ότι οφείλουν, αν αποδειχθεί η σύναψη των συμφωνιών, χαμηλότερα ποσά από τα αξιούμενα, υπό την έννοια ότι υπάρχουν παράνομες χρεώσεις, αλλά και σε αυτή την περίπτωση δεν υποδεικνύουν ποιο ποσό οφείλουν. Τα στοιχεία, που προκύπτουν μέσα από το περιεχόμενο των τεκμηρίων που υποστηρίζουν την Αίτηση, χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται στην ουσία της αγωγής, κρίνονται, αντικειμενικά ειδωμένα, ότι είναι δίκαιο να βαρύνουν την πλάστιγγα προς την απόδειξη ορατής πιθανότητας και προοπτικής να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία στο τέλος της δίκης της αγωγής. Πρόκειται περί εξ αντικειμένου θετικών στοιχείων ως προς την απόδειξη προοπτικής και πιθανότητας να επιτύχει η αγωγή των Αιτητών, στο απαιτούμενο βέβαια επίπεδο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Επισημαίνεται πως ουδόλως παραγνωρίστηκαν οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση περί άκυρων συμφωνιών, περιλαμβανομένων των υποθηκών, ωστόσο τα στοιχεία που υποστηρίζουν τις εν λόγω θέσεις είναι τέτοια που δεν είναι ικανά να αλλοιώσουν την εικόνα που δικαιολογημένα προκύπτει για την πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Άλλωστε η μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση ότι επισκέφθηκαν την τράπεζα - Αιτητές - συζητώντας για το ύψος του πιθανού χρέους το οποίο αφορά σε πολύ μεγάλο ποσό συνιστά συμπεριφορά η οποία απάδει από την αναμενόμενη όταν υπάρχει θέση για άκυρες συνθήκες ή συμφωνίες. Βέβαια το Δικαστήριο ξεκαθαρίζει ότι δεν αποκλείει την πιθανότητα στο τέλος της δίκης να επιτύχουν οι Καθ' ων η Αίτηση στις θέσεις τους, για σκοπούς όμως της παρούσας διαδικασίας δεν δικαιολογείται η ανατροπή της θετικής κρίσης πως οι Αιτητές έχουν αποδείξει ότι έχουν σοβαρή προοπτική να επιτύχουν στην αγωγή τους. Το Δικαστήριο αν και δεν έχει προβεί σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, ωστόσο κρίνει ότι η εξ αντικειμένου θεώρηση της στα πλαίσια της παρούσας ακρόασης ήταν αναγκαία, (βλέπε υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980). Είναι δε τέτοια που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Οι τελευταίες σκέψεις και προβληματισμοί του Δικαστηρίου, ουδόλως αποσκοπούν σε εξαγωγή ευρημάτων επί των γεγονότων της υπόθεσης, αλλά, μόνο στη διαπίστωση ότι τα στοιχεία που τέθηκαν από πλευράς των Αιτητών ήταν ικανού βαθμού για να στοιχειοθετήσουν, κατά αντικειμενικό κριτήριο, απόδειξη πιθανότητας επιτυχίας στην αγωγή πέραν από την απλή πιθανότητα. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι αποδείχθηκε και η (β) προϋπόθεση. (γ) Η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα συνεπάγεται δυσκολία και/ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, σε περίπτωση που οι Αιτητές επιτύχουν στην Αγωγή τους. Μπορεί εύλογα να ειπωθεί πως, στην παρούσα υπόθεση οποιαδήποτε ζημιά θα επέλθει στους Αιτητές, αν αυτοί επιτύχουν στην Αγωγή τους, είναι εφικτό να καθοριστεί, άλλωστε οι αξιώσεις τους είναι ξεκαθαρισμένες στην Έκθεση Απαίτησης τους. Επίσης οποιαδήποτε άλλη ζημιά παρεπόμενη όπως τόκοι και τυχόν άλλα έξοδα είναι δυνατό να υπολογισθούν σε χρήμα. Ταυτόχρονα ωστόσο δεν παραγνωρίζονται τα λεχθέντα στην υπόθεση Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, όπου επισημάνθηκε πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προσκόμισαν μαρτυρία ότι κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό μετά τον τερματισμό των επίδικων συμφωνιών, άρα τα ποσά της απαίτησης θα αυξάνονται με την επιβάρυνση των τόκων. Ταυτόχρονα παρ' ότι συνυπολογίζεται το στοιχείο της επάρκειας των αποζημιώσεων ως παράγοντας που λειτουργεί εναντίον της έκδοσης προσωρινού διατάγματος (βλέπε εξ αντιδιαστολής επιχείρημα στην υπόθεση Καρυδάς ανωτέρω), το Δικαστήριο οφείλει να σταθμίσει και να τοποθετηθεί ως προς το ερώτημα ποιες θα είναι οι συνέπειες για τους Αιτητές αν εξασφαλίσουν απόφαση προς όφελος τους, και οι Καθ' ων η Αίτηση θα έχουν αποξενώσει την ακίνητη περιουσία της οποίας ζητείται η δέσμευση. Η απάντηση θα πρέπει να δοθεί μετά από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε ώστε να αξιολογηθεί κατά πόσο οι Αιτητές θα είναι σε θέση να ικανοποιήσουν δικαστική απόφαση που ενδεχομένως θα εκδοθεί προς όφελος τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση έθεσαν μαρτυρία με σχετική εκτίμηση - Τεκμήριο Ζ επί της Ένστασης - ότι η αξία των υποθηκευμένων ακινήτων είναι κατά πολύ μεγαλύτερη των αξιώσεων των Αιτητών. Αντίλογος δεν υπάρχει σ' αυτή τη μαρτυρία αφού με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν γίνεται οποιαδήποτε σχετική αναφορά αλλά ούτε και απαντητική ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε. Συνεπώς δεν είναι επιτρεπτό για το Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι υπάρχει ενδεχόμενο σε περίπτωση τυχόν απόφασης υπέρ των Αιτητών αυτή να παραμείνει ανικανοποίητη, αφού υπάρχουν εξασφαλίσεις με τις υποθήκες. Αλλιώς βέβαια θα αξιολογούσε το ζήτημα το Δικαστήριο αν προσκομιζόταν από τους Αιτητές μαρτυρία για μικρότερη αξία των υποθηκευμένων ακινήτων από την αξίωση τους. Συνεπώς τα δεδομένα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου δείχνουν ότι αφ' ενός υπάρχει διαφορά στην αξία των υποθηκευμένων ακινήτων μεγαλύτερη από το ύψος των αξιώσεων των Αιτητών, άρα αυτοί είναι εξασφαλισμένοι, αφετέρου ζητείται ως επιπρόσθετη εξασφάλιση, άνευ όμως δικαιολογημένης αιτίας, για 16 ακόμη ακίνητα μεγάλης αξίας, κατά την εκτίμηση - Τεκμήριο Ε επί της Αίτησης - αρκετών χιλιάδων ευρώ. Η δέσμευση των επίδικων ακινήτων προβάλλει ως μη αναγκαία υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Ο κίνδυνος για μη ικανοποίηση ενδεχομένης δικαστικής απόφασης είναι απομακρυσμένος εν' όψει των υφιστάμενων εξασφαλίσεων που έχουν οι Αιτητές. Σκοπός δεν είναι η υπέρμετρη ή δυσανάλογη δέσμευση περιουσίας η αξία της οποίας υπερβαίνει κατά πολύ τις αξιώσεις, και κάτι τέτοιο διαφαίνεται ότι θα συμβεί αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v. ΣΚΥΡΟΠΟΙΪΑ «ΛΕΩΝΙΚ» LIMITED την οποία επικαλέστηκε η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών κρίθηκε με βάση διαφορετικά γεγονότα από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, αφού δεν υπήρχε κάποια εξασφάλιση ως συμβαίνει στην παρούσα. Βέβαια το Δικαστήριο επισημαίνει ότι έλαβε υπόψη του και τα αποφασισθέντα στην υπόθεση LARTICON CO ν. DETERGENTA DEVELOPMENTS LTD

(2004)1B Α.Α.Δ. 1121 όπου κρίθηκε, μεταξύ άλλων, ότι « .. στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγομένου για τη μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του." Ωστόσο η διαπίστωση και το συμπέρασμα, ότι δεν προκύπτει ως σοβαρό ενδεχόμενο να παραμείνει ανικανοποίητη τυχόν απόφαση προς όφελος των Αιτητών, έχουν καθορίσει την κρίση του Δικαστηρίου για την τρίτη προϋπόθεση. Εν' όψει των προλεχθέντων κρίνεται ότι δικαιολογείται συμπέρασμα πως με την απόρριψη της Αίτησης δεν θα είναι δύσκολο και προφανώς όχι αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη στο μέλλον, αφού η πιθανή επίδραση που θα επέλθει στην απονομή της δικαιοσύνης από τυχόν αποξένωση της ακίνητης περιουσίας των Καθ' ων η Αίτηση δεν διαφαίνεται να είναι αρνητική, και ούτε θα καταστήσει δύσκολο ή αδύνατο εγχείρημα την ικανοποίηση από πιθανή δικαστική απόφαση προς όφελος των Αιτητών. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι δεν αποδείχθηκε η (γ) προϋπόθεση, κατ' επέκταση δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Μυλωνάς ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Πολιτική Έφεση Ε176/2019, ημερομηνίας 10.12.2019, υποδείχθηκε με αναφορά στη Σεβαστού ν. Σεβαστού

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1980, ότι «από τη στιγμή που διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει συζητήσιμο θέμα, περιττεύει η εξέταση των άλλων κριτηρίων και είναι αχρείαστος ο προβληματισμός για το πού κλίνει το ισοζύγιο ευχέρειας. Ακόμα πως θα ήταν αντιφατικό να µην υφίσταται η προϋπόθεση αυτή και να εξετάζεται θέμα προοπτικής επιτυχίας ή τα άλλα θέματα που συνάπτονται µε το ζήτημα. Στη Σταυράκης κ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Αρ. Ε68/2013, ημερ. 24.3.2015, αναφέρθηκε ότι από τη στιγμή που το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν τηρείτο η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα θα έπρεπε να είχε λήξει εκεί, χωρίς να παρίστατο ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη µη έκδοση του διατάγματος. Στο σύγγραμμα των Γ. Ερωτοκρίτου & Π. Αρτέμη, «Διατάγματα Injunctions», 2016, σελ.142, με παραπομπή στις πιο πάνω αποφάσεις συνοψίζεται ότι δεν τίθεται θέμα εξέτασης του ισοζυγίου ευχέρειας αν δεν πληρούνται τα τρία κριτήρια του άρθρου 32, ενώ στο σύγγραμμα του D. Bean, «Injunctions», 8η Έκδ., παρ.3.31, σελ.34, αναφέρεται ότι τα γενικά κριτήρια για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, όπως το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν μπορεί να ευνοήσουν την έκδοση διατάγματος μονομερώς, εκτός εάν η περίπτωση είναι πολύ επείγουσα». Συνακόλουθα το Δικαστήριο, νομιμοποιείται να μην προχωρήσει στην εξέταση κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις, θα ήταν εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Πριν ολοκληρωθεί η παρούσα απόφαση το Δικαστήριο επιθυμεί να αναφέρει πως τα επιχειρήματα που ανέπτυξε, κατά τις αγορεύσεις, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, περί μη νομιμοποίησης πλέον των Εναγόντων στην προώθηση της αγωγής λόγω της ειδοποίησης περί αντικατάστασης των Εναγόντων, ημερομηνίας 06.06.2019, δεν δύνανται να εξετασθούν. Επισημαίνεται κατ' αρχήν ότι τέτοια ζητήματα δεν εγείρονται στην Ένσταση, προφανώς επειδή αυτή καταχωρήθηκε πριν την προαναφερόμενη Ειδοποίηση. Κατά δεύτερο λόγο τέτοια ζητήματα δεν είναι επιτρεπτό να αποφασιστούν στα πλαίσια αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η ορθή διαδικασία προώθησης είναι η καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης. Εν' όψει όλων των προαναφερόμενων κρίνεται πως δεν αποδείχθηκαν όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, και ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της δίκης, στην παρούσα Αίτηση, επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών, οι οποίοι είναι οι αποτυχόντες διάδικοι, και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Προσωρινό Διάταγμα για δέσμευση ακινήτων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο