ΑΡΧΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ν. Κ.Κ. ΕΧΤRA T.V. LIMITED, Αρ. Αγωγής: 876/2018, 4/12/2019

(2)και 9, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στις Αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης, στις Αρχές της Επιείκειας, την πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προς υποστήριξη της Αίτησης επισυνάπτεται ένορκη δήλωση του XXX Παπανδρέου ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι με την αιτούμενη άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιχειρείται να απαντηθούν οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 4 της Ένορκης Δήλωσης του κου XXX Κωνσταντίνου ημερομηνίας 19.4.2019 η οποία συνοδεύει την ένσταση ίδιας ημερομηνίας που καταχωρήθηκε από μέρους της Εναγομένης στην αίτηση για συνοπτική απόφαση της Ενάγουσας. Ειδικότερα επιθυμεί να ξεκαθαρίσει ότι ορθά επιβλήθηκε το πρόστιμο στην Εναγόμενη και ότι ορθά η παρούσα αγωγή στρέφεται εναντίον τους. Είναι η θέση του ότι είναι σημαντικό να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, καθότι με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει η Ενάγουσα να αποδείξει την υπόθεση της και να καταρρίψει τους ισχυρισμούς της Εναγομένης. Περαιτέρω, θα εξοικονομήσει σημαντικό δικαστικό χρόνο και θα περιορίσει την ταλαιπωρία για όλες τις πλευρές. Για τους πιο πάνω λόγους αλλά και του γεγονότος ότι η ακρόαση της αίτησης θα διεξαχθεί με βάση τα γεγονότα που αναφέρονται στις ενόρκους δηλώσεις, είναι η θέση του ότι, καθίσταται αναγκαίο να ζητηθεί άδεια για να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση που να δίνει πλήρη εικόνα της υπόθεσης λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων γεγονότων και περιστατικών της υπόθεσης ως αυτά εκτίθενται ανωτέρω και ως φαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Δηλώνει, επίσης ότι αν δεν τους επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δεν θα τους δοθεί η δυνατότητα να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα γεγονότα και στοιχεία που είναι αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει ορθά για τον τρόπο που θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. Τέλος αναφέρει ότι όλοι οι πιο πάνω λόγοι αποτελούν καλό λόγο για το Δικαστήριο για να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης στην υπό κρίση αίτηση η οποία έχει ως νομική βάση τις Δ.18, Δ.39, Δ.48 θ.θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τη σχετική νομολογία και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην ένσταση εκτίθενται 15 λόγοι ένστασης, προς απόρριψη της αίτησης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος, ότι τα γεγονότα είναι προγενέστερα της καταχώρησης της αίτησης για συνοπτική απόφαση τα οποία η Ενάγουσα αναμένετο να τα προβλέψει ως θέσεις της Εναγόμενης και να τα δικογραφήσει, η ανάγκη προσθήκης απαντητικών ισχυρισμών καταδεικνύει την ύπαρξη καλής υπεράσπισης της Εναγομένης στην ουσία της αγωγής και ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα δημιουργήσει ανισότητα όπλων μεταξύ των διαδίκων. Στη συνοδεύουσα την ένσταση ένορκη δήλωση η δικηγόρος XXX Ιωαννίδου, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν αποκαλύπτεται και δεν αποδεικνύεται βασίμως εκ των ισχυρισμών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση καλός λόγος για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αναφέρει, περαιτέρω ότι η αίτηση για συνοπτική απόφαση καταχωρήθηκε στις 14.2.2019 και στηρίχθηκε σε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 13.2.2019 ενώ επί του παρόντος σταδίου επιχειρείται από την Ενάγουσα να ενισχυθεί με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Είναι η θέση της πως στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση ο ενόρκως δηλών προτίθεται να επισυνάψει τεκμήρια τα οποία φέρουν ημερομηνίες προγενέστερες της καταχώρισης της αίτησης για συνοπτική απόφαση ημερομηνίας 14.2.2019. Επομένως ήταν εις γνώση και κατοχή του ενόρκως δηλούντος πριν από την καταχώριση της αίτησης για συνοπτική απόφαση και ο ίδιος παρέλειψε να τα προσκομίσει ως όφειλε. Είναι ως εκ τούτου η θέση της ότι δεν είναι αποδεκτή η εκ των υστέρων προσκόμιση τους χωρίς παράλληλα να προβάλλεται κανένας επαρκής και πειστικός λόγος για τη μη προσκόμιση τους εξ αρχής μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση για συνοπτική απόφαση. Είναι επίσης η θέση της ότι σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι να μπορέσει η Ενάγουσα να αποδείξει την υπόθεση της και να καταρρίψει τους ισχυρισμούς της Εναγομένης, κάτι το οποίο δεν μπορεί να αποτελέσει καλό λόγο και δεν μπορεί να επιτραπεί σε διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς το σκοπό απάντησης, αντίκρουσης, αντιπαράθεσης και κατάρριψης ισχυρισμών της ένστασης, λόγω της φύσης της διαδικασίας καθώς θα υποχρεώσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης και θα μετατραπεί η διαδικασία για έκδοση συνοπτικής απόφασης σε ακροαματική διαδικασία. Αναφέρει επίσης ότι η ανάγκη απάντησης εκ μέρους της Ενάγουσας στους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης του κου Κωνσταντίνου περί ύπαρξης καλής υπεράσπισης αποδεικνύει ακριβώς την ύπαρξη καλής υπεράσπισης εκ μέρους της Εναγόμενης και αναιρεί τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα περί έλλειψης υπεράσπισης της Εναγομένης. Ως εκ των ανωτέρω ζητά την απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης. Η ακρόαση της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Ως εκ τούτου, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των αγορεύσεων τους ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Έχω μελετήσει την αίτηση, την ένσταση, τις εκατέρωθεν υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις και έχω λάβει υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Νομική Πτυχή Η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε αίτηση προβλέπεται από τη Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία μεταξύ άλλων βασίζεται η αίτηση και η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «4

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.

(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Χρήσιμη καθοδήγηση επί τούτου προσφέρει επίσης η υπόθεση Α. Messios & Sons Ltd κ.ά. ν. Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, στην οποία να σημειωθεί πως επιτράπηκε η καταχώριση δύο συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων εκ των οποίων η μία προερχόταν από άλλο πρόσωπο και όχι την αρχικώς ενόρκως δηλούσα, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Στην προκειμένη περίπτωση, είναι σημαντικό να λεχθεί πως επιδιώκεται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στα πλαίσια αίτησης για συνοπτική απόφαση. Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Χριστόδουλος Μεττή κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου

(2002)1 Α.Α.Δ. 417, η διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι κατ' εξαίρεση διαδικασία που παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης των αγωγών, αφού ουσιαστικά, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, αποκλείει τον Εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εναντίον του αξίωση. Τούτου δεδομένου, μόνο σε περιπτώσεις όπου προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Εναγόμενος στερείται υπεράσπισης μπορεί να εκδοθεί συνοπτική απόφαση (βλ. Ιουλία Μαγγλή ν. C.B.C.I Cyprus - Balkan Consulting and Investment Ltd,

(2004)1 (A) A.A.Δ. 896 και LCA DOMIKI LIMITED ν. ICE DEVELOPERS LTD, ECLI:CY:AD:2017:A323, Π.Ε. 473/2011, 28/9/2017 ). Σύμφωνα με την νομολογία στα πλαίσια αίτησης για συνοπτική απόφαση ο Ενάγων οφείλει να συμμορφωθεί με τις τυπικές προϋποθέσεις που επιβάλλει η Δ.18 θ1(α). Εφόσον ικανοποιηθούν οι σχετικές τυπικές προϋποθέσεις, τότε το βάρος μετατίθεται στον Εναγόμενο προκειμένου να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση ή ότι έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που είναι ουσιώδη και δικαιολογούν την παραχώρηση του δικαιώματος υπεράσπισης (βλ. Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 818, καθώς και σε πιο πρόσφατες αποφάσεις όπως η Atlaspantou Co Ltd v. Angelos Nicolaides Holdings Ltd, 2013 1(Γ) 2553 και Γλαύκος Μιχαηλίδης κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. 60/11, ημερ. 12.7.16). Στη υπόθεση Νεάρχου (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Ο σκοπός της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση είναι κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόσο καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18 κκ.1-5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου . . . . . . . . . . . . . . . . Στην προαναφερθείσα υπόθεση Rck Sports v. Persona Advertising Ltd ο Δικαστής Καλλής με αναφορά στο Αγγλικό σύγγραμμα The Annual Practice 1967 διατύπωσε τις αρχές ως εξής: Ή εξουσία έκδοσης συνοπτικής απόφασης, δυνάμει της Δ.14, εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει εύλογη αμφιβολία ότι ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση και όπου είναι απρόσφορο να επιτραπεί στον εναγόμενο να υπερασπισθεί απλώς για λόγους καθυστέρησης (Jones ν. Stones [1984] A.C. 122). Αποτελεί γενική αρχή ότι οσάκις ο εναγόμενος αποδεικνύει ότι έχει μια καλόπιστη υπεράσπιση πρέπει να του δοθεί άδεια να υπερασπισθεί. . . . . . . . . . . . . . . Πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση εκτός εάν είναι καθαρό ότι δεν υπάρχει ουσιώδες ζήτημα για εκδίκαση (Godd ν. Delap [1905] 92 L.T. 510, H.L.), και ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση σε σχέση με πραγματικά ή νομικά ζητήματα τα οποία εγείρουν εύλογη αμφιβολία κατά πόσο ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση». Μέσα από την νομολογία, είναι σαφές πως το γεγονός ότι η αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης διέπεται από τους αυστηρούς κανόνες και προϋποθέσεις της Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν απαγορεύεται ούτε αποκλείεται η προσκόμιση απαντητικής ένορκης δήλωσης από τον Ενάγοντα ακόμα και σε τέτοιες αιτήσεις. Το θέμα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Σχετική επί τούτου είναι η υπόθεση Αθηνούλλα Γ. Δημητρίου v. Τράπεζας Κύπρου ΛΤΔ

(1997)1Β Α.Α.Δ 782 αντικείμενο εξέτασης της οποία ήταν η έκδοση συνοπτικής απόφασης όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχει δυνατότητα για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον ενάγοντα. Αυτή μπορεί να καταχωρηθεί μετά από άδεια του δικαστηρίου. Το ζήτημα το πραγματεύεται ως πιο κάτω η υπόθεση Les Fils Dreyfus et CieAnonyme v. Clarke [1958] 1All E.R. 459, 463: "There always has been and is jurisdiction in the court to allow an affidavit filed in support of an application for summary judgment to be supplemented and in deciding jurisdiction one looks at the matter at the end of the day on the affidavits which have been filed." Σε ελληνική μετάφραση: "Πάντοτε το δικαστήριο είχε και έχει εξουσία να επιτρέψει όπως συμπληρώνεται η ένορκη δήλωση, που καταχωρείται προς υποστήριξη αίτησης για συνοπτική απόφαση και όταν αποφασίζει για τη δικαιοδοσία ένας κοιτάζει πως έχει το ζήτημα στο τέλος με βάση τις ένορκες δηλώσεις που έχουν κατατεθεί."» Καθίσταται επομένως σαφές πως στην κατάλληλη περίπτωση μπορεί να επιτραπεί στον Ενάγοντα να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση και να επισυνάψει έγγραφα, που καταδεικνύουν ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλει ο Εναγόμενος στην ένσταση του, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1958 σελ. 248: «Affidavit in Reply - "The obligation on defendant to ' show cause ' by necessary implication, allows the plaintiff to answer the defendant's case " (Davis v. Spence, 1 C.P.D. p. 721, per Brett, L.J.); but it is a discretionary matter to allow it (N. Central Wagon Co. v. N. Wales Wagon Co., 39 L.T. 628; Rotherham v. Priest, 28 W.R. 277). In Girvin v. Grepe, 13 Ch. D. 174, Jessel, M.R., considered affidavit in reply admissible on the language of the rule, and according to the Common Law practice under Keating's Act and the Chancery practice on interlocutory injunctions. For forms see 12 Court Forms 147. But the case cannot be tried on affidavits, and if the defendant's affidavit discloses a defence it is generally useless for the plaintiff to file an affidavit in reply, unless he is in a position to exhibit some document clearly demonstrating the untruth of the defendant's affidavit, e.g., a letter from the defendant admitting the debt by promise to pay. See r. 6, (n.) " General Principle " , infra, p. 263.» Στην παρούσα περίπτωση, σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, η αγωγή αφορά διοικητικό πρόστιμο που η Ενάγουσα επέβαλε στην Εναγόμενη, κατά την ενάσκηση των αρμοδιοτήτων της με την απόφαση της ημερομηνίας 20.12.2017 στα πλαίσια σχετικής διαδικασίας υπ' αριθ. 91/2017

(6). Η Ενάγουσα με επιστολή της ημερομηνίας 24.1.2018 κοινοποίησε στην Εναγόμενη την απόφαση της ημερομηνίας 20.12.2017. Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για συνοπτική απόφαση, ο ενόρκως δηλών κος XXX Παπανδρέου, αναφέρει ότι έχει θετική γνώση των γεγονότων και ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Επιβεβαιώνει επίσης ότι η Εναγόμενη αληθώς οφείλει στην Ενάγουσα το αξιούμενο ποσό καθώς και ότι η τελευταία ουδεμία υπεράσπιση έχει στην αγωγή. Στην Ένορκη δήλωση του, μεταξύ άλλων, επισυνάπτει αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 24.1.2018 που απευθύνεται στην Εναγόμενη στη διεύθυνση της και φέρει την ένδειξη «ΜΕ ΦΑΞ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΩΣ». Η Εναγόμενη με την ένσταση της ημερομηνίας 19.4.2019, και συγκεκριμένα στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του κου Κωνσταντίνου, αμφισβητεί ότι την αφορά το πρόστιμο και τούτο γιατί ως αναφέρει η επιστολή ημερομηνίας 24.1.2018 και η απόφαση ημερομηνίας 20.12.2017 απευθύνονται στην εμπορική επωνυμία "NEW EXTRA TV" της οποίας ιδιοκτήτης δεν είναι η Εναγόμενη αλλά η εταιρεία Κ.Κ. ΝEW EXTRA LIMITED και κατ' επέκταση τούτου δεν έλαβε την επιστολή ημερομηνίας 24.1.2018 και ούτε την απόφαση ημερομηνίας 20.12.2017 και συνεπώς δεν έλαβε γνώση του περιεχομένου της, γεγονός που σκοπεύει ως ισχυρίζεται να προβάλει ως υπεράσπιση στην αξίωση της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα ζητά άδεια να απαντήσει με συμπληρωματική ένορκη δήλωση στους πιο πάνω συγκεκριμένους ισχυρισμούς επισυνάπτοντας σχετικά έγγραφα που καταδεικνύουν ως η ίδια αναφέρει ότι ο ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι επιβλήθηκε το πρόστιμο σε άλλη εταιρεία και όχι εναντίον της Εναγόμενης είναι ανεδαφικός. Θεωρώ πως τα στοιχεία τα οποία η Ενάγουσα επιθυμεί να προβάλει σχετίζονται άμεσα με τις θέσεις που προέβαλε η Εναγόμενη στην ένσταση της στην αίτηση για συνοπτική απόφαση και γι' αυτό θα πρέπει να της επιτραπεί να τα παραθέσει, ούτως ώστε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου. Επισημαίνω πως στο παρόν στάδιο δεν προβαίνω σε οποιαδήποτε αξιολόγηση αυτών των ισχυρισμών, κάτι το οποίο αποτελεί έργο του Δικαστηρίου στα πλαίσια ακρόασης, και στο βαθμό που αυτό είναι επιτρεπτό, της αίτησης για συνοπτική απόφαση. Το θέμα αυτό ήγειρε με την ένσταση της η Εναγόμενη και κρίνω πως θα πρέπει να δοθεί δικαίωμα στην Ενάγουσα να απαντήσει. Η μαρτυρία αυτή δεν είναι ανεπίτρεπτη, και η Ενάγουσα δεν μπορούσε να γνωρίζει εξ αρχής ότι θα ετύγχανε αμφισβήτησης το πρόσωπο που αφορά η απόφαση και κατ' επέκταση τούτου η ορθότητα της έγερσης της αγωγής εναντίον της Εναγόμενης. Όλα τα πιο πάνω συνιστούν κάλο λόγο για να επιτραπεί η συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεδομένου ότι σχετίζεται με ισχυρισμούς που προέβαλε η πλευρά της Εναγόμενης στη δική της ένορκη δήλωση κατά την ένσταση στην αίτηση για συνοπτική απόφαση. Κατάληξη Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, η Αίτηση εγκρίνεται. Δίδεται άδεια στην Ενάγουσα για καταχώρηση εντός 10 ημερών από σήμερα της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης, ήτοι το Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του XXX Παπανδρέου ημερομηνίας 11.6.2019, και αντίγραφο να παραδοθεί στην άλλη πλευρά. Όσον αφορά τα έξοδα, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ............ Χρ. Παρπόττα, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Συμπληρωματική Ε/Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο