MARIE-NELLI ENTERPRISES LIMITED ν. Ν.&Γ. ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 3053/2011, 9/9/2019

MARIE-NELLI ENTERPRISES LIMITED ν. Ν.&Γ. ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 3053/2011, 9/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A584 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3053/2011 MARIE-NELLI ENTERPRISES LIMITED Ενάγουσα -V- Ν.&Γ. ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΛΤΔ Εναγόμενοι --------------------------------------------- Ημερομηνία: 09 Σεπτεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Λ. Πέτρου για Ηλία Νεοκλέους & Σια ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους : κ. Π. Αγαπητός για Π. Αγαπητός ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 07 Μαρτίου 2008 και περί ώρα 1515, η Πυροσβεστική Υπηρεσία Λεμεσού ειδοποιήθηκε από περιοίκους της Λεωφόρου Αμαθούντος να μεταβεί στο τετραώροφο οικοδομικό συγκρότημα «Limassol Bay» διότι είχε ξεσπάσει πυρκαγιά στο ισόγειο του εν λόγω κτηρίου, όπου βρίσκονταν δύο υποστατικά τα οποία εφάπτονταν μεταξύ τους. Το ένα υποστατικό, το οποίο καταλάμβανε τα καταστήματα υπ' αρ.3 και 4, ήταν ιδιοκτησίας των εναγόντων και σε αυτό στεγάζετο το κατάστημα σουβενίρ των τελευταίων με την ονομασία MARIE-NELLI SOUVENIR SHOP. Ιδιοκτήτες και κάτοχοι του άλλου υποστατικού, το οποίο καταλάμβανε τα καταστήματα υπ. αρ' 1 και 2 και εντός του οποίου στεγαζόταν εστιατόριο με την ονομασία «Φλαμίνγκο», ήταν οι εναγόμενοι. Από το 2006 και κατά το χρόνο της πυρκαγιάς το εστιατόριο δεν λειτουργούσε και το υποστατικό ήταν κλειστό. Τόσο στο υποστατικό των εναγόντων όσο και στο υποστατικό των εναγομένων είχαν στο παρελθόν γίνει διάφορες παράνομες οικοδομικές προεκτάσεις, οι οποίες, αν και διατάχθηκαν από Δικαστήριο να κατεδαφιστούν στα πλαίσια σχετικών ποινικών υποθέσεων, εντούτοις εξακολουθούσαν να υφίστανται κατά τον ουσιώδη χρόνο της φωτιάς. Ειδικότερα, στο μεν κατάστημα των εναγόντων είχε προστεθεί τζαμαρία στην πρόσοψη του καταστήματος από αλουμίνια και γυαλιά διαστάσεων 4μ.Χ3μ.Χ3μ., στο δε υποστατικό των εναγομένων επεκτάθηκε η πρόσοψη και πλάγια όψη επίσης με κατασκευές από αλουμίνια και γυαλιά. Ανταποκρινόμενη στην ειδοποίηση, η πυροσβεστική κατέφθασε στο χώρο περί τις 1522 και κατάφερε, με τη χρήση πέντε πυροσβεστικών οχημάτων και βολές νερού, να κατασβέσει την πυρκαγιά περί τις

1. Στην προσπάθεια κατάσβεσης της πυρκαγιάς συμμετείχαν και εκπρόσωποι των εναγόντων ενώ στο χώρο μετέβη και ο διευθυντής των εναγομένων. Ο τελευταίος απεβίωσε στις 15/12/15, ήτοι μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Οι ενάγοντες, οι οποίοι είχαν ασφαλισμένο το κατάστημά τους και το περιεχόμενό του στη CNP ASFALISTIKI LTD, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ονομάζετο Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ και την οποία αντιπροσώπευε ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος της NEOKLIS N. THOMA INSURANCE AGENCY LTD, υπέβαλαν σχετική απαίτηση για κάλυψη ζημιών συνολικού ύψους €17.061,44 που ισχυρίστηκαν ότι υπέστηκε το κατάστημα και τα εμπορεύματα τους από την πυρκαγιά. Η εν λόγω απαίτηση των εναγόντων ικανοποιήθηκε μερικώς από την ασφαλιστική τους εταιρεία, η οποία τους κατέβαλε το ποσό των €15.945 οπόταν και αυτοί την απάλλαξαν πλήρως από κάθε άλλη απαίτηση τυχόν είχαν εναντίον της στη βάση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Τα πιο πάνω συνιστούν είτε παραδεκτά είτε μη αμφισβητούμενα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση και ως τέτοια καθίστανται ευρήματα μου. Με την παρούσα αγωγή, η οποία εγείρεται και εκ μέρους της CNP στη βάση της αρχής του subrogation για το ποσό που η εν λόγω ασφαλιστική κατέβαλε στους ενάγοντες, οι τελευταίοι, ισχυριζόμενοι ότι «κατά ή περί την 7/3/2008 ξέσπασε φωτιά στο εστιατόριο «Φλαμίνγκο» των Εναγομένων, η οποία προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα μέσα στο ξύλινο ψευδοτάβανο της μπροστινής προέκτασης του πιο πάνω εστιατορίου, με αποτέλεσμα αυτή να επεκταθεί στο παρακείμενο υποστατικό...των Εναγόντων...» και να τους προκαλέσει συγκεκριμένες υλικές ζημιές οι οποίες καταγράφονται στην παρ. 7 της Ε/Α, αξιώνουν από τους εναγόμενους «...€17.061,44 ως ειδικές αποζημιώσεις και/ή αποζημιώσεις, συνεπεία πρόκλησης και/ή επέκτασης φωτιάς...». Σημειώνω εδώ ότι με το δικόγραφο τους, στο οποίο παρατίθενται διάφορες λεπτομέρειες αμέλειας, οι ενάγοντες απέδιδαν στους εναγόμενους συγκεκριμένες αμελείς πράξεις και/ή παραλείψεις ως τους λόγους για τους οποίους θεωρούσαν ότι προκλήθηκε η φωτιά και στη συνέχεια επεκτάθηκε στο δικό τους υποστατικό προκαλώντας τους έτσι ζημιές. Στην πορεία όμως και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, οι ενάγοντες αιτήθηκαν και έλαβαν άδεια από το Δικαστήριο κατόπιν σχετικής ενδιάμεσης απόφασης εφόσον υπήρξε ένσταση από πλευράς εναγομένων, να τροποποιήσουν την αγωγή τους και να εισάξουν, ως διαζευκτική βάση αγωγής, ότι στα γεγονότα της υπόθεσης τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 53 του Κεφ. 148 και/ή το δόγμα ή η αρχή ή ο κανόνας της υπόθεσης Ryland v Fletcher [1868] UKHL
2. Αφού η Ε/Α τροποποιήθηκε αναλόγως, οι ενάγοντες δήλωσαν δεν θα προωθούσαν πλέον την αγωγή τους στη βάση του κλασσικού αστικού αδικήματος της αμέλειας και των σχετικών λεπτομερειών, αλλά μόνο στη βάση των προνοιών του αρ.53 Κεφ.149 (βλ. πρακτικά 06/07/19). Στην αντίπερα όχθη οι εναγόμενοι, αν και δέχονται με την υπεράσπιση που καταχώρησαν ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν οι ιδιοκτήτες του υποστατικού εντός του οποίου στεγάζετο το Φλαμίνγκο, εντούτοις ισχυρίζονται ότι καμία σχέση είχαν με αυτό ή τη διαχείριση του, την οποία διαχείριση ισχυρίζονται ότι την ασκούσαν τρίτα πρόσωπα. Δέχονται επίσης οι εναγόμενοι ότι όντως στις 07/03/08 ξέσπασε φωτιά στο σημείο που βρίσκονταν τα δύο υποστατικά, αρνούνται όμως ότι η φωτιά ξεκίνησε από το δικό τους υποστατικό ή ότι αυτοί ευθύνονται με οποιοδήποτε τρόπο για την πρόκληση ή την επέκταση της είτε λόγω αμέλειας είτε κατ' εφαρμογή των προνοιών του αρ.53 και/ή του κανόνα της Rylands. Αρνούνται επίσης ότι η ενάγουσα υπέστη τις ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη. Ισχυρίζονται οι εναγόμενοι ότι η φωτιά δεν μπορούσε σε καμιά περίπτωση να είχε προκληθεί από βραχυκύκλωμα εντός του υποστατικού τους ως δικογραφούν οι ενάγοντες, εφόσον κατά τον ουσιώδη χρόνο, σύμφωνα με την υπεράσπιση, η μεν παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό είχε διακοπεί από τον κεντρικό διακόπτη της πολυκατοικίας, οι δε λογαριασμοί της ΑΗΚ ήταν παγοποιημένοι με ένδειξη μηδενικής κατανάλωσης. Ούτε όμως οι εναγόμενοι δέχονται οποιαδήποτε ευθύνη για την επέκταση της φωτιάς στο υποστατικό των εναγόντων και ισχυρίζονται ότι είναι οι ενάγοντες που ευθύνονται για την επέκταση της φωτιάς και στα δύο υποστατικά. Παραθέτουν δε λεπτομέρειες ως προς την αμέλεια που θεωρούν ότι επέδειξαν οι ενάγοντες σε σχέση με το θέμα αυτό. Προς απόδειξη της υπόθεσης τους, οι ενάγοντες κάλεσαν τρεις μάρτυρες, ήτοι τον εκτιμητή ζημιών Ν. Κανικλίδη (ΜΕ1), το Μ. Κυπριανίδη, υπάλληλο στον ασφαλιστικό αντιπρόσωπο NEOKLIS N. THOMA INSURANCE AGENCY LTD (ΜΕ2) και τον Αξιωματικό Υπηρεσίας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λεμεσού, Β. Σπύρου (ΜΕ3). Από πλευράς εναγομένων κατέθεσαν η Α. Αγαπητού, νυν διευθύντρια των εναγομένων και θυγατέρα του αποβιώσαντα και τότε διευθυντή των τελευταίων (ΜΥ1), ο Γ. Γεωργίου, Επιθεωρητής Εγκαταστάσεων στην ΑΗΚ (ΜΥ2) και ο Α. Χριστοδούλου, Επιστάτης της Ηλεκτρομηχανολογικής Υπηρεσίας (ΜΥ3). Πρόσθετα των εν λόγω μαρτύρων, κατατέθηκαν κατά την ακρόαση στο σύνολο τους είκοσι δύο τεκμήρια. Συνοψίζω την προσκομισθείσα μαρτυρία. ΜΕ1 - Ν. Κανικλίδης Ο μάρτυρας ανέφερε ότι είναι πτυχιούχος μηχανολόγος μηχανικός του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και από το 2000 δραστηριοποιείται ως επαγγελματίας ειδικός εκτιμητής ζημιών. Εργάζεται στο εκτιμητικό γραφείο Ε.Ν.(ΜΑΝΟΣ) ΚΥΠΡΟΣ ΛΤΔ και προβαίνει σε 200 περίπου εκτιμήσεις ζημιών το χρόνο. Σύμφωνα με το μάρτυρα, το γραφείο του έλαβε οδηγίες στις 07/03/08 από τη CNP να μεταβεί στο ασφαλισμένο κατάστημα των εναγόντων για τον αποκλειστικό σκοπό της διερεύνησης και εκτίμησης της κατ' ισχυρισμό ζημιάς που είχε προκληθεί από την πυρκαγιά. Μετά που λήφθηκαν οι οδηγίες από την CNP, ανέφερε ο μάρτυρας, το χώρο επισκέφθηκε ο διευθυντής του, ο οποίος είναι Πυρομηχανικός (Fire Engineer) και άρτια καταρτισμένος για να προβεί σε δικανική διερεύνηση των αιτιών μιας πυρκαγιάς. Επειδή όμως οι οδηγίες που δόθηκαν από την CNP ήταν αποκλειστικά για εκτίμηση ζημιών και όχι για διερεύνηση των αιτιών της φωτιάς, ο διευθυντής του προέβη απλά σε μια εκ πρώτης όψεως αξιολόγηση της κατάστασης και στη συνέχεια έδωσε σ' εκείνον οδηγίες να μεταβεί στο χώρο για να προβεί στην εντεταλμένη εκτίμηση ζημιών. Τη σχετική έκθεση - εκτίμηση του ο μάρτυρας την υιοθέτησε κατά τη μαρτυρία του και μαζί με τις φωτογραφίες που έλαβε ο ίδιος κατά την επιτόπια επιθεώρηση του χώρου, την κατέθεσε ως Τεκ.
3. Σύμφωνα επίσης με το μάρτυρα, από την επιτόπια επιθεώρηση του καταστήματος των εναγόντων που διενήργησε στις 11/03/08 και στη βάση της δικής του πείρας αλλά και της πείρας του διευθυντή του, ήταν ξεκάθαρο ότι η φωτιά ξεκίνησε από το εφαπτόμενο υποστατικό όπου στεγαζόταν το Φλαμίνγκο και ειδικότερα από το στέγαστρο της προέκτασης του εστιατορίου το οποίο καλύπτετο με ξύλινο σκελετό και κυματοειδή πλαστικά φύλλα. Η φωτιά, σύμφωνα με το μάρτυρα, φαίνεται ότι αφού ξεκίνησε από το εστιατόριο, εισχώρησε στο κατάστημα των εναγόντων μέσω των σημείων που τα δύο υποστατικά εφάπτοντο, ήτοι μέσω διαχωριστικής γυψοσανίδας, του τμήματος της ξύλινης πλαγιοκάλυψης και του τμήματος της ξύλινης ψευδοροφής της προέκτασης του καταστήματος στο σημείο που αυτή εφάπτετο με την προέκταση του εστιατορίου. Σχολιάζοντας αναφορά του στην έκθεση Τεκ.1 ότι «κατά την εκτίμηση μας η φωτιά ξεκίνησε είτε από βραχυκύκλωμα στο χώρο του πλαστικού στεγάστρου είτε από αναμμένο τσιγάρο που πιθανόν να ρίχτηκε από την πολυκατοικία στο στέγαστρο», ο μάρτυρας, τονίζοντας ότι δεν προέβη σε οποιαδήποτε δικανική διερεύνηση των αιτιών της φωτιάς εφόσον ούτε ο ίδιος ούτε και το γραφείο του είχαν τέτοιες οδηγίες εξ' ου και δεν ενεπλάκη ο αρμόδιος πυρομηχανικός, ισχυρίστηκε ότι η εν λόγω αναφορά του σε βραχυκύκλωμα ή αναμμένο τσιγάρο ως αιτία της φωτιάς, ήταν μια εντελώς υποθετική εκτίμηση του την οποία όμως δεν υιοθετούσε ως διαπιστωθέν συμπέρασμα ή εύρημα του. Αρμόδια για να διαφωτίσει ως προς την αιτία της φωτιάς, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, είναι η Πυροσβεστική Υπηρεσία, η οποία και είχε προβεί στην απαιτούμενη δικανική διερεύνηση του θέματος. Ως προς τις διαπιστώσεις του σε σχέση με τις ζημιές που προκλήθηκαν από την πυρκαγιά, ο μάρτυρας ανέφερε τα εξής: «.Η φωτιά πήρε μεγάλες διαστάσεις λόγω των ξύλινων επίπλων και περιεχομένων του εστιατορίου. Ο εξοπλισμός και το περιεχόμενο του εστιατορίου στο εσωτερικό του κάηκαν ολοκληρωτικά όπως επίσης και τμήμα της προέκτασης της ξύλινης στέγης του. Λόγω καταστροφής τμήματος της στέγης της προέκτασης, οι φλόγες και η αιθάλη προκάλεσαν ζημιές στα υπερκείμενα του εστιατορίου διαμερίσματα καθώς επίσης και στο διπλανό κατάστημα τουριστικών ειδών..από την αιθάλη που εισχώρησε στο χώρο του καταστήματος προκλήθηκε ζημιά σε εμπορεύματα που βρίσκονταν σε σταντ πλησίον του σημείου από το οποίο εισχώρησε η φωτιά και ο καπνός. Η αιθάλη επικάθησε σε τσάντες από ρούχο, σε παντόφλες, σε ενδύματα και μαγιό τα οποία εκθέτονταν σε κρεμάστρες στο εσωτερικό του καταστήματος.από την φωτιά επηρεάστηκε η ηλεκτρολογική εγκατάσταση του καταστήματος αφού κάηκαν τα ηλεκτρικά καλώδια στην οροφή της προέκτασης προκαλώντας ζημιά σε τέσσερις φλορέντζες οροφής και στην καλωδίωση του κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης. Από τη θερμότητα προκλήθηκε ζημιά και σε ένα κλιματιστικό σύστημα, η εσωτερική μονάδα του οποίου παραμορφώθηκε από την θερμότητα.» Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι για να προβεί στην εκτίμηση των ζημιών, εξέτασε πρώτα το ασφαλιστήριο συμβόλαιο ώστε να διαπιστώσει τι ακριβώς είναι που κάλυπτε και στη συνέχεια έκαμε επιτόπου φυσική καταμέτρηση και καταγραφή των αντικειμένων που καλύπτονταν από το ασφαλιστήριο και που διαπιστώνονταν ιδίοις όμμασι να έχουν υποστεί κάποιας μορφής ζημιά. Κατά την εν λόγω καταμέτρηση και καταγραφή, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, η οποία χρειάστηκε δύο μέρες για να ολοκληρωθεί, δεν λήφθηκαν υπόψη εμπορεύματα που είχαν καεί εντελώς εφόσον αυτά δεν ήταν ούτε αναγνωρίσιμα αλλά ούτε και καταμετρήσιμα ενώ ούτε τα εμπορεύματα που ήταν προστατευμένα με νάιλον συσκευασίες λήφθηκαν υπόψη εφόσον αυτά διασώθηκαν και μπορούσαν να αξιοποιηθούν εμπορικά. Στη συνέχεια και αφού ολοκλήρωσε την καταμέτρηση των αντικειμένων που υπέστηκαν ζημιά, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ζήτησε από τους ασφαλισμένους να του προσκομίσουν στοιχεία αναφορικά με την αξία τους οπόταν και του προσκομίσθηκαν δεκάδες σχετικά τιμολόγια και βεβαιώσεις (Τεκ. 2, 3 και 4). Αφού διεξήλθε ένα έκαστο των εν λόγω τιμολογίων ώστε να ταυτοποιήσει τα εκεί αναφερόμενα εμπορεύματα με τα εμπορεύματα που καταμέτρησε, αγνόησε τα τιμολόγια που είτε δεν αφορούσαν σε προϊόντα που καταμετρήθηκαν είτε δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως ασφαλή βάση για την εξαγωγή συμπερασμάτων λόγω π.χ. της χρονολογίας τους (βλ. τιμολόγια του 1997 Τεκ.4). Στη συνέχεια, αφού αντιπαρέβαλε τις τιμές κόστους που αναφέρονταν στα «αποδεκτά» τιμολόγια με τα αρχεία τιμών που διατηρεί για σκοπούς του επαγγέλματος του ώστε να διασφαλίσει ότι δεν υπήρχε ουσιώδης απόκλιση από τις συνήθεις τιμές του εμπορίου είτε λόγω του χρόνου που παρήλθε από την αγορά είτε άλλως πώς, κατέληξε σε συγκεκριμένη εκτίμηση για την αξία του κάθε αντικειμένου. Σημειώνω εδώ ότι ο μάρτυρας κατέθεσε ως μέρος του Τεκ.4 και τα τιμολόγια που αν και του παρουσιάστηκαν από τους ενάγοντες, για τους λόγους που ανέφερε τα αγνόησε. Ακολούθως, επειδή δεν ήταν όλα τα καταμετρηθέντα αντικείμενα που είχαν καταστραφεί ολοκληρωτικά, αλλά κάποια από αυτά μπορούσαν, σύμφωνα με το μάρτυρα να καθαριστούν και να πωληθούν με έκπτωση, θεώρησε αυτά τα αντικείμενα ότι είχαν υποστεί μερική ζημιά, οπόταν σε σχέση με αυτά τα αντικείμενα, αναπροσάρμοσε το εκτιμηθέν ποσό ώστε να αντικατοπτρίζει το ποσοστό της ζημιάς που υπέστηκαν. Σκοπός του ήταν, ισχυρίστηκε, να επιτευχθεί ο ορθός περιορισμός της έκτασης της αποζημιωθείσας ζημιάς ώστε να μην τύχουν αποζημίωσης αντικείμενα τα οποία μπορούσαν να πωληθούν, έστω και με έκπτωση. Όσον αφορά τα αντικείμενα για τα οποία δεν κατέστη δυνατό να εντοπισθούν σχετικά τιμολόγια αγοράς, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ακολούθησε άλλη μέθοδο για να διαπιστώσει το κόστος τους, ήτοι με αναγωγή στην τιμή πώλησης άλλων παρόμοιων προϊόντων και στη συνέχεια τα αντιπαρέβαλε και αυτά με τα αντίστοιχα αρχεία τιμών. Αφού ολοκληρώθηκε η πιο πάνω διεργασία, ανέφερε ο μάρτυρας, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η καλυπτόμενη από το ασφαλιστήριο ζημιά στην επίπλωση και εξοπλισμό του καταστήματος ανερχόταν στο ποσό των €2040,06 και στα εμπορεύματα €14.076,44, ήτοι συνολικά €16.116,50 που ήταν και το πόσο το οποίο εισηγήθηκε στη CNP ότι ενδεχομένως να δικαιούνται οι ενάγοντες. Στην έκθεση - εκτίμηση του Τεκ.1, ο μάρτυρας επεσύναψε τους πίνακες που ετοίμασε στα πλαίσια της όλης εργασίας του για εκτίμηση των ζημιών, στους οποίους καταγράφονται όλα τα καταμετρηθέντα αντικείμενα, η αξία αγοράς και πώλησης του καθενός από αυτά, το τιμολόγιο αγοράς στο οποίο αντιστοιχούν (τα εν λόγω τιμολόγια ο μάρτυρας τα κατέθεσε ως Τεκ.2, 3 και 4), το ποσοστό ζημιάς τους και η τελική εκτίμηση τους. Η ουσία των πινάκων αυτών παρατίθεται αυτούσια στην παρ.7 της Ε/Α όπου δικογραφούνται οι ειδικές ζημιές που ισχυρίζονται οι ενάγοντες ότι υπέστηκαν. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ως προς την αναφορά που έκανε στην έκθεση του ότι είχε ενημερωθεί από τον ιδιοκτήτη του καταστήματος ότι ο τελευταίος, κατά την προσπάθεια του να βοηθήσει στην κατάσβεση της φωτιάς, χρησιμοποίησε πυροσβεστήρα ξηράς σκόνης, ο μάρτυρας ανέφερε ότι μπορεί μεν η ξηρά σκόνη να συνέβαλε στον τρόπο με τον οποίο έπαθαν ζημιά τα εμπορεύματα, όμως από την πείρα του, αν χρησιμοποιείτο νερό στα συγκεκριμένα εμπορεύματα του καταστήματος, αυτό θα οδηγούσε στην ολοκληρωτική τους καταστροφή. Σε κάθε περίπτωση όμως, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, η όποια ζημιά προκλήθηκε από τη ξηρά σκόνη, δεν μπορούσε να διαχωριστεί από τη ζημιά που προκάλεσε η αιθάλη λόγω της φωτιάς. ΜΕ2 - Μ. Κυπριανίδης Ως υπάλληλος του ασφαλιστικού πράκτορα της CNP, ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο ιστορικό μετονομασίας της τελευταίας (Τεκ. 5, 6, 7, 8 και 9) και στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο που συνήφθη με τους ενάγοντες στις 23/02/06, το οποίο ανανεωνόταν ετησίως και κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν σε ισχύ (Τεκ.12). Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας ότι στις 07/03/08 το γραφείο του ενημερώθηκε από τους ενάγοντες ότι είχαν υποστεί σοβαρές ζημιές λόγω φωτιάς που είχε ξεσπάσει στο εστιατόριο Φλαμίνγκο και η οποία επεκτάθηκε στο δικό τους εφαπτόμενο υποστατικό. Ακολούθως το γραφείο του επικοινώνησε με τους εκτιμητές Ε.Ν.(ΜΑΝΟΣ) ΚΥΠΡΟΣ ΛΤΔ, στους οποίους ανέθεσε τη διενέργεια εκτίμησης των κατ' ισχυρισμών ζημιών και παράλληλα έγιναν οι απαιτούμενες ενέργειες και καταβλήθηκαν τα νενομισμένα τέλη για να εξασφαλιστεί η σχετική πυροσβεστική και αστυνομική έκθεση αναφορικά με την πυρκαγιά (Τεκ.13). Στην πυροσβεστική αναφορά της 07/03/08 (Τεκ.9) και την αστυνομική έκθεση της 18/01/10 (Τεκ.10) που εξασφαλίστηκαν, αναφέρετο ότι η πυρκαγιά είχε ξεσπάσει στο εστιατόριο Φλαμίνγκο και συγκεκριμένα ότι η εστία της εντοπίστηκε στο ξύλινο ψευδοτάβανο της μπροστινής επέκτασης του εστιατορίου και ότι η αιτία της ήταν βραχυκύκλωμα μέσα στο εν λόγω ψευδοτάβανο και ότι λόγω των ξύλινων και πλαστικών υλικών με τα οποία ήταν κατασκευασμένο το ψευδοτάβανο, η φωτιά επεκτάθηκε γρήγορα και πέραν από ολοκληρωτική σχεδόν καταστροφή του εστιατορίου, προκάλεσε σοβαρές ζημιές και σε άλλα υποστατικά της πολυκατοικίας, ήτοι τα διαμερίσματα που βρίσκονταν άνωθεν του και στο εφαπτόμενο κατάστημα των εναγόντων. Στη βάση των πιο πάνω πορισμάτων ως προς την εστία και αίτια της φωτιάς, καθώς επίσης και στη βάση της εκτίμησης ζημιών που ετοίμασε ο ΜΕ1, η CNP, ανέφερε ο μάρτυρας, προχώρησε και κάλυψε μερικώς, στις 21/04/08, την απαίτηση των εναγόντων, καταβάλλοντας τους, λόγω και κάποιων απαλλαχτικών και εκπτωτικών όρων που υπήρχαν στο συμβόλαιο, το ποσό των €15.495 προς πλήρη και τέλεια απαλλαγή της από οποιαδήποτε απαίτηση τους δυνάμει του ασφαλιστηρίου (Τεκ.11). Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ως προς το κατά πόσο όφειλε η CNP να αποζημιώσει για αντικείμενα που βρίσκονταν εντός χώρου του καταστήματος που είχε παράνομα ανεγερθεί, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι η ασφαλιστική ήταν υποχρεωμένη να καλύψει το ασφαλιζόμενο κεφάλαιο αφ' ης στιγμής διαπιστώθηκε ότι αυτό έπαθε ζημιά και ότι η μόνη περίπτωση να έφερνε ένσταση σε τέτοια κάλυψη θα ήταν αν η φωτιά ξεκινούσε από την παράνομη προέκταση κάτι που δεν ίσχυε στην παρούσα περίπτωση εφόσον η φωτιά ξεκίνησε από το υποστατικό των εναγομένων. ΜΕ3 - Β. Σπύρου Ο μάρτυρας, 29 χρόνια πυροσβέστης, ήταν ο Αξιωματικός Υπηρεσίας της Πυροσβεστικής που ανέλαβε στις 07/03/08 να ανταποκριθεί στην κατάσβεση και στη συνέχεια στη δικανική διερεύνηση της επίδικης πυρκαγιάς. Κατά την κυρίως εξέταση του περιορίστηκε στο να εξηγήσει ότι από την έρευνα του διαπίστωσε ότι η φωτιά είχε ξεσπάσει πρώτα μέσα στη ψευδοροφή της μπροστινής επέκτασης του εστιατορίου και στη συνέχεια επεκτάθηκε στα άνωθεν διαμερίσματα και στο κατάστημα ων εναγόντων. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι όταν έφτασε στη σκηνή, διαπίστωσε ότι το εστιατόριο Φλαμίνγκο φλεγόταν. Αφού έκανε ένα γρήγορο έλεγχο και αξιολόγηση της όλης κατάστασης, έδωσε οδηγίες στους πυροσβέστες του ως προς το πώς να επιχειρηθεί η κατάσβεση, συντονίζοντας παράλληλα όλες τις απαιτούμενες ενέργειες που γίνονταν. Μετά που έσβησε η φωτιά, εισήλθε στο εστιατόριο για να διενεργήσει τη νενομισμένη δικανική διερεύνηση, και αφού την ολοκλήρωσε, συνέταξε σχετική έκθεση - επιστολή την οποία απέστειλε μέσω του Διευθυντή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λεμεσού στον Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού (Τεκ.14). Αν και η εν λόγω επιστολή του συντάχθηκε σε μεταγενέστερη της πυρκαγιάς ημερομηνία, αυτή, ως είθισται ανέφερε ο μάρτυρας, χρονολογήθηκε με την ημερομηνία του συμβάντος. Στην εν λόγω έκθεση του ο μάρτυρας, αφού περιγράφει το χώρο και το πώς έφτασε να εμπλακεί η πυροσβεστική και σε ποιες ενέργειες προέβη, αναφέρει ότι η εστία της φωτιάς εντοπίστηκε στο ξύλινο ψευδοτάβανο της μπροστινής επέκτασης του εστιατορίου, ότι προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα μέσα στο εν λόγω ψευδοτάβανο και ότι επεκτάθηκε γρήγορα λόγω των υλικών με τα οποία ήταν κατασκευασμένο το ψευδοτάβανο και προκάλεσε ζημιές τόσο στα άνωθεν διαμερίσματα όσο και στο κατάστημα των εναγόντων. Εξηγώντας τις ενέργειες και το πόρισμα του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι όλες οι πυρκαγιές παίρνουν μια πορεία όταν ξεκινήσουν και εκεί που είναι η εστία της πυρκαγιάς, η ένταση είναι πιο μεγάλη. Στην παρούσα περίπτωση, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, σύμφωνα με την πορεία της φωτιάς, η οποία ήταν από πάνω προς τα κάτω, ήταν εύκολο να εντοπισθεί η εστία και να διαπιστωθεί ότι ήταν μέσα στο ψευδοτάβανο. Στη συνέχεια και αφού αποκλείστηκε οποιαδήποτε κακόβουλη ενέργεια καθώς επίσης και η χρήση εύφλεκτης ύλης εφόσον δεν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη περί τούτου, ερευνήθηκε το σημείο της εστίας οπόταν και διαπιστώθηκε ότι εκεί υπήρχαν διάφορες συρματώσεις. Αποκλείοντας σταδιακά και άλλες πιθανές αιτίες, ανέφερε ο μάρτυρας, στη βάση των όσων είχαν διαπιστωθεί πλέον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για φωτιά που προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα. Σε μια τέτοια περίπτωση, ανέφερε ο μάρτυρας, όταν δηλαδή εντοπίζεται «ηλεκτρικό θέμα», καλείται στο χώρο είτε την ίδια μέρα είτε αργότερα, και αρμόδιος υπάλληλος της Ηλεκτρομηχανολογικής Υπηρεσίας ώστε να πιστοποιήσει την ορθότητα του εν λόγω συμπεράσματος, κάτι που πρέπει να έγινε και στην παρούσα περίπτωση. Υποδείχθηκε στο μάρτυρα η αναφορά στην έκθεση του ΜΕ1 (Τεκ.1) ότι ενδεχομένως η αιτία να ήταν αναμμένο τσιγάρο που ρίχτηκε στην οροφή του εστιατορίου. Ο μάρτυρας επικαλούμενος τη γνώση και την εμπειρία του απέκλεισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ισχυριζόμενος ότι από τις πάρα πολλές πυρκαγιές που ξεσπούν και διερευνούνται ανά το παγκύπριο, διαπιστώθηκε ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να ξεκινήσει φωτιά από αναμμένο τσιγάρο. Μάλιστα δε, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, είναι αρκετά δύσκολο να ξεκινήσει φωτιά σε χόρτα από τσιγάρο πόσο μάλλον σε πλαστικό που ήταν και το υλικό του ψευδοτάβανου του εστιατορίου. Ως προς τον τρόπο κατάσβεσης της πυρκαγιάς, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αν και στα πυροσβεστικά οχήματα που ενεπλάκηκαν υπάρχουν μικροί πυροσβεστήρες ξηράς σκόνης εντούτοις για τη συγκεκριμένη πυρκαγιά χρησιμοποιήθηκε μόνο νερό και ειδικός αφρός. ΜΥ1 - Α . Αγαπητού Η μάρτυς είναι η θυγατέρα του τότε διευθυντή των εναγομένων Ν.Αγαπητού και μετά που ο τελευταίος απεβίωσε το 2015, τον αντικατέστησε αυτή ως διευθύντρια των εναγομένων. Για τα πλείστα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση η ίδια δεν είχε άμεση γνώση ή εμπλοκή εφόσον τα θέματα της εταιρείας τα χειριζόταν αποκλειστικά ο πατέρα της και η όποια πληροφόρηση της για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης προήλθε κατά κύριο λόγο από τα όσα την ενημέρωνε ο πατέρας της πριν αποβιώσει καθώς επίσης και από διάφορα έγγραφα που εντόπισε στα αρχεία του μετά το θάνατο του. Γνωρίζει ότι το εστιατόριο Φλαμίνγκο, το οποίο διαχειρίζονταν τρίτα πρόσωπα στα οποία είχε ενοικιαστεί το υποστατικό, είχε σταματήσει να λειτουργεί περί το 2006 οπόταν και το υποστατικό έκλεισε. Η τελευταία φορά που η ίδια επισκέφθηκε το υποστατικό πριν την πυρκαγιά ήταν ένα με δύο χρόνια προηγουμένως, γνωρίζει όμως ότι ο πατέρας της προσπαθούσε να εξεύρει άλλους ενοικιαστές και ότι εντός του υποστατικού είχε παραμείνει εξοπλισμός του εστιατορίου επειδή εξακολουθούσαν να τους οφείλονταν ενοίκια. Η ίδια δεν επισκέπτετο το υποστατικό μετά που έκλεισε το εστιατόριο όμως εξ' όσων γνωρίζει, κατά καιρούς πήγαινε εκεί ο πατέρας της για να ελέγξει ότι όλα ήταν εντάξει, όμως πότε και για πόση ώρα έμενε εκεί ο τελευταίος της είναι άγνωστο. Απ' ότι την πληροφόρησε ο πατέρας της, όταν έκλεισε το εστιατόριο, μετέβη ο ίδιος στο χώρο και έκλεισε το διακόπτη του ηλεκτρικού ρεύματος. Από κάποιους λογαριασμούς της ΑΗΚ για την περίοδο 04/04/08 - 05/06/08 και 09/03/07 - 15/07/08 και σχετικές καταστάσεις από το ηλεκτρονικό σύστημα της ΑΗΚ που εντόπισε στα αρχεία του πατέρα της μετά το θάνατο του, διαπίστωσε και αυτή ότι κατά τον επίδικο χρόνο δεν είχε γίνει κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, ότι ο λογαριασμός ήταν παγοποιημένος (frozen) και ότι η παροχή ρεύματος διακόπηκε τελείως στις 15/07/08 οπόταν έκλεισε ο λογαριασμός και η ΑΗΚ τους επέστρεψε την προκαταβολή που είχαν δώσει κατά το άνοιγμα του λογαριασμού (Τεκ.16, 17, 18, 19 και 20). Η μάρτυς τέλος ανέφερε ότι εξ' όσων γνωρίζει, το υποστατικό των εναγομένων ήταν ασφαλισμένο και ότι η ασφάλεια τους κάλυψε μερικές από τις ζημιές που είχαν προκληθεί από την πυρκαγιά. Δεν γνωρίζει όμως γιατί ο πατέρας της φέρεται να ανέφερε στην αστυνομία ότι δεν υπήρχε τότε σε ισχύ ασφαλιστήριο συμβόλαιο (Τεκ.14). ΜΥ2 - Γ. Γεωργίου Ως Επιθεωρητής Εγκαταστάσεων της ΑΗΚ, ο μάρτυρας κλήθηκε να καταθέσει αναφορικά με την παροχή και κατανάλωση ρεύματος στο υποστατικό των εναγομένων κατά τον ουσιώδη χρόνο καθώς και να εξηγήσει τους λογαριασμούς και καταστάσεις που παρουσίασε η ΜΥ
4. Σύμφωνα με το μάρτυρα, για την περίοδο 04/04/08 - 05/06/08, δεν φαίνεται να υπήρξε οποιαδήποτε κατανάλωση ρεύματος από το υποστατικό εφόσον τόσο η ένδειξη των κιλοβατώρων όσο και η σχετική χρέωση για κατανάλωση είναι μηδενική. Το ότι ο λογαριασμός παρουσιάζει την ένδειξη frozen, ανέφερε ο μάρτυρας, είναι λογιστικό θέμα και άσχετο με την κατανάλωση εφόσον αυτό το οποίο υποδηλοί η εν λόγω αναφορά είναι ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε λογιστική κίνηση στο λογαριασμό. Όσον αφορά το κατά πόσο ο γενικός διακόπτης του ηλεκτρικού ρεύματος του εστιατορίου ήταν κλειστός κατά το χρόνο της πυρκαγιάς, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν μπορεί να το γνωρίζει. Εξήγησε περαιτέρω ότι το κλείσιμο, είτε του γενικού διακόπτη του υποστατικού ή του κτηρίου, είτε της κάθε πρίζας, συνεπάγεται μεν ότι ο μετρητής δεν θα καταγράψει οποιαδήποτε κατανάλωση ρεύματος, δεν συνεπάγεται όμως διακοπή της παροχής ρεύματος και ο κίνδυνος βραχυκυκλώματος υπάρχει πάντα εκεί όπου υπάρχει τέτοια παροχή σε ηλεκτρική εγκατάσταση. Το υποστατικό των εναγομένων, ανέφερε περαιτέρω ο μάρτυρας, είχε συνεχή παροχή ρεύματος από τις 05/03/07 που ενώθηκε με την ΑΗΚ μέχρι και την 15/07/08 που η σύνδεση διακόπηκε. ΜΥ3 - Α. Χριστοδούλου Ο μάρτυρας κλήθηκε να καταθέσει ως ο λειτουργός που έστειλε η Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία κατόπιν παράκλησης της Αστυνομίας για να επιθεωρήσει την ηλεκτρική εγκατάσταση του εστιατορίου Φλαμίνγκο ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο η επίδικη πυρκαγιά προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα ή άλλη βλάβη στην ηλεκτρική εγκατάσταση. Σύμφωνα με σχετική έκθεση που ετοίμασε και απέστειλε στον προϊστάμενο του κατόπιν της έρευνας που διενήργησε, η οποία έκθεση στη συνέχεια, στάλθηκε, σύμφωνα με το μάρτυρα, στην πυροσβεστική και στην αστυνομία για να συνταχθεί το τελικό πόρισμα, «.κανένα θετικό στοιχείο ή ένδειξη βρέθηκε βάσει του οποίου να βγει το συμπέρασμα ότι η πυρκαγιά προκλήθηκε από ηλεκτρικό βραχυκύκλωμα ή άλλη βλάβη στην εγκατάσταση» (Τεκ.21). Εξηγώντας τις ενέργειες στις οποίες προέβη κατά την έρευνα του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι επιθεώρησε και το σημείο που του υπεδείχθη από την πυροσβεστική ως η εστία της φωτιάς αλλά και το χώρο γενικότερα, εφόσον ο ίδιος θεώρησε ότι η εστία της φωτιάς ήταν «γενική» και δεν μπορούσε να τοποθετηθεί σε συγκεκριμένο σημείο. Ισχυρίστηκε ότι με βάση την πείρα του μπορούσε και ο ίδιος να εντοπίσει πιθανή εστία της φωτιάς εφόσον στο σημείο εκείνο «ο τοίχος ασπρίζει». Στη συνέχεια επισκέφθηκε το δωμάτιο των μετρητών ηλεκτρικού ρεύματος και αν και διαπίστωσε ότι ο «αυτόματος» ήταν κλειστός, δεν μπορεί να γνωρίζει αν ήταν κλειστός πριν την πυρκαγιά ή αν έκλεισε λόγω της φωτιάς. Δέχθηκε ο μάρτυρας ότι όταν υπάρχει παροχή ρεύματος σε ένα υποστατικό, η ηλεκτρική του εγκατάσταση λειτουργεί κανονικά, όμως επειδή η καταστροφή του εστιατορίου ήταν τόσο ολοκληρωτική, δεν μπορούσαν να βρεθούν θετικά στοιχεία για να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι είχε προκληθεί βραχυκύκλωμα. Υποδείχθηκαν στο μάρτυρα οι εκθέσεις της πυροσβεστικής και της αστυνομίας στις οποίες γίνεται λόγος σε βραχυκύκλωμα ως αιτία της φωτιάς, ήτοι συμπέρασμα διαφορετικό από το δικό του. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι τον τελευταίο λόγο για το επίσημο πόρισμα ως προς την πυρκαγιά τον έχει η αστυνομία, η οποία λαμβάνει υπόψη της και την έκθεση της πυροσβεστικής αλλά και της υπηρεσίας του και ανέφερε ότι δεν γνωρίζει για ποιο λόγο η αστυνομία κατέληξε, αντίθετα με τον ίδιο που είναι ειδικός επί του θέματος, στο συγκεκριμένο συμπέρασμα της και ισχυρίστηκε ότι κάτι τέτοιο δεν του έχει ξανά τύχει. Ο μάρτυρας τέλος απέρριψε υποβολές που του τέθηκαν περί πλημμελούς διερεύνησης και μεροληψίας υπέρ των εναγομένων αναφέροντας ότι καμία σχέση είχε με τους τελευταίους. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προχώρησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τόσο προφορικά όσο και γραπτώς, στις οποίες ασχολήθηκαν τόσο με την ποιότητα της προσκομισθείσας μαρτυρίας, υποστηρίζοντας την αξιοπιστία της εκδοχής των πελατών τους σε αντίθεση με την εκδοχή της άλλης πλευράς, όσο και με τη νομική πτυχή των όσων διέπουν το θέμα ευθύνης για ζημιά που προκαλείται από φωτιά. Αναφορά στις εν λόγω αγορεύσεις κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας