Λοφίτη ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 1396/15, 21/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1396/15 Μεταξύ: XXXXX Λοφίτη Ενάγοντος -και- Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένου Αίτηση ημερ. 24/5/2018 για Επιθεώρηση Εγγράφων και Λήψη Αντιγράφων Ημερομηνία: 21 Ιανουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα/Αιτητή: Κ. Γεωργιάδης για Chrysses Demetriades & Co LLC. Για Εναγόμενο/Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Δ. Παπαστεφάνου για Γενικό Εισαγγελέα. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή - Αιτούμενες Θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται η έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει στον Ενάγοντα/Αιτητή να επιθεωρήσει και/ή λάβει αντίγραφο εντός οποιουδήποτε χρόνου το Δικαστήριο θεωρήσει ορθό, των εγγράφων που αναφέρονται στον κατάλογο εγγράφων που επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση της XXXXX Φλωρέντζου, ημερ. 23/3/2017, καθώς και στον κατάλογο εγγράφων που επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση της XXXXX Χατζηζαχαρία,ημερ. 4/4/
- Νομική Βάση Αίτησης Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.28 θ.θ.1-15, Δ.48 θ.θ.1-4 και Δ.48 θ.θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στις εγγενείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση XXXXX Λοφίτη Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα. Στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση, αφού γίνεται αναφορά στην Ένσταση του Εναγόμενου στην προσαγωγή/επιθεώρηση της Συνοπτικής Έκθεσης Ανάκρισης που αποκαλύφθηκε στον κατάλογο εγγράφων, ο ομνύων διατυπώνει τη θέση ότι η εν λόγω έκθεση είναι σχετική με τα επίδικα ζητήματα καθότι περιέχει πληροφορίες που μπορούν είτε άμεσα είτε έμμεσα να βοηθήσουν τον Ενάγοντα/Αιτητή είτε να προωθήσει την υπόθεση του είτε να βλάψει εκείνη του Εναγόμενου/Καθ΄ ου η Αίτηση. Ειδικότερα, αναφέρει ότι έχοντας υπόψη ότι η Συνοπτική Έκθεση Ανάκρισης αναφέρεται στους «μάρτυρες» αλλά και σε «περίληψη μαρτυριών», υπάρχει λογική πιθανότητα το εν λόγω έγγραφο να αναφέρεται σε πρόσωπα των οποίων οι καταθέσεις δεν αποκαλύπτονται εσκεμμένα από τον Εναγόμενο και τα οποία πρόσωπα θα μπορούσαν να κλητευθούν ως μάρτυρες για να προωθήσουν την υπόθεση του Ενάγοντα. Περαιτέρω προβάλλεται ότι υπάρχει λογική πιθανότητα να προκύπτουν από το ίδιο το έγγραφο γεγονότα τα οποία βλάπτουν την υπεράσπιση και τα οποία μπορούν να ρίξουν φως στην υπόθεση ειδικότερα σε σχέση με την ευθύνη του Εναγόμενου. Τέλος, απορρίπτει τη θέση του Εναγόμενου ότι υφίσταται στην προκειμένη περίπτωση ζήτημα προνομίου ή θέμα αυτοενοχοποίησης. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται και αυτή μεταξύ άλλων και στις πρόνοιες της Δ.28 αλλά και στις πρόνοιες του Άρθρου 44 του Κεφ.1 και στο Άρθρο 30 του Συντάγματος. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική. · Η Αίτηση είναι καταχρηστική. · Δεν δίδεται επαρκής αιτιολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. · Τα έγγραφα τα οποία προτίθεται να χρησιμοποιήσει ο Εναγόμενος έχουν ήδη τύχει αποκάλυψης. · Τα έγγραφα τα οποία είναι αναγκαία είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. · Δεν υπάρχει πόρισμα πειθαρχικής έρευνας ούτε διενεργήθηκε πειθαρχική έρευνα. · Το πόρισμα στρατιωτικής ανάκρισης καλύπτεται από προνόμιο και δεν δεσμεύει με οποιοδήποτε τρόπο το Δικαστήριο. · Με το αιτούμενο διάταγμα επιδιώκεται ψάρεμα μαρτυρίας. · Ο αιτών διάδικος δεν χάνει το δικαίωμα του σε δίκαιη δίκη και δεν τίθεται θέμα αιφνιδιασμού του. Ένορκη Δήλωση XXXXX Σελίπα Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Σελίπα, δικηγόρου στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, στην οποία στο πλείστο μέρος αυτής επαναλαμβάνονται και υιοθετούνται οι λόγοι ένστασης στο σύνολο τους. Προβάλλεται δε ως ισχυρισμός ότι η Συνοπτική Έκθεση Ανάκρισης καλύπτεται από το προνόμιο ενώ σε σχέση με το σκοπό των στρατιωτικών ανακρίσεων αναφέρει ότι είναι η διακρίβωση του εάν όντως έχει διαπραχθεί αδίκημα στο στρατό. Επισημαίνει ότι η όλη έρευνα γίνεται με σκοπό την προσαγωγή ενός δημοσίου συμφέροντος που είναι η ομαλή λειτουργία του στρατού, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι οι έρευνες στις οποίες προβαίνει ο στρατιωτικός ανακριτής για την προαγωγή του δημοσίου συμφέροντος θα πρέπει να διαφυλάσσονται. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του ομνύοντα στην Αίτηση για λογική πιθανότητα το έγγραφο της συνοπτικής έκθεσης ανάκρισης να αναφέρεται σε μάρτυρες των οποίων οι καταθέσεις εσκεμμένα δεν αποκαλύπτονται, προβάλλει τη θέση ότι πρόκειται για ισχυρισμούς που δεν τεκμηριώνονται και/ή αποτελούν απλές εικασίες. Τέλος, αναφέρει ότι οι εκθέσεις εξέτασης μαρτύρων, δηλαδή το μαρτυρικό υλικό στη βάση του οποίου ο στρατιωτικός ανακριτής κατέληξε σε συμπέρασμα, έχουν ήδη τύχει σχετικής αποκάλυψης με αποτέλεσμα να μην αποστερείται ο Ενάγων του δικαιώματος της δίκαιης δίκης. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Όπως είχαμε την ευκαιρία να επισημάνουμε στο πλαίσιο σκιαγράφησης της νομικής πτυχής στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 19/3/18 στην παρούσα Αγωγή, κάθε διάδικος οφείλει να αποκαλύψει στον αντίδικο του και να του επιτρέψει να επιθεωρήσει κάθε έγγραφο που έχει στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο του και επί του οποίου σκοπεύει να βασιστεί για σκοπούς προώθησης της υπόθεσης του ή το οποίο επηρεάζει δυσμενώς την υπόθεση του. Βασικός στόχος τόσο της αποκάλυψης όσο και της επιθεώρησης εγγράφων είναι η παροχή στους διάδικους της δυνατότητας για καλύτερη προετοιμασία για την ακρόαση και την δίκαιη διεκπεραίωση της, την αποτροπή αιφνιδιασμού καθώς και την εξοικονόμηση εξόδων. Στο Σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 13, παράγραφο 1 σελίδα 2 παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "The function of the discovery of documents is to provide the parties with the relevant documentary material before the trial so as to assist them in appraising the strength or weakness of their respective cases, and thus to provide the basis for the fair disposal of the proceedings before or at the trial. Each party is thereby enabled to use before the trial or to adduce in evidence at the trial relevant documentary material to support or rebut the case made by or against him, to eliminate surprise at or before the trial relating to documentary evidence and to reduce the costs of the litigation." Στην περίπτωση κατά την οποία διάδικος που έχει προβεί σε αποκάλυψη εγγράφων ενίσταται στην επιθεώρηση ο αντίδικος του έχει το δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο επιδιώκοντας μέσω αίτησης την έκδοση σχετικού Διατάγματος. Ειδικότερα εάν οποιοσδήποτε διάδικος στον οποίο επιδόθηκε η ειδοποίηση προσαγωγής εγγράφων παραλείψει να δώσει ειδοποίηση σύμφωνα με τον τύπο 24 ή ενίσταται στην επιθεώρηση ή προσφέρει επιθεώρηση σε χώρο άλλο από το γραφείο του δικηγόρου του τότε ο αντίδικος του ο οποίος επιθυμεί την επιθεώρηση μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο δυνάμει της Δ.28, θ.9 και να ζητά διάταγμα για επιθεώρηση σε τέτοιο μέρος και με τέτοιο τρόπο που το Δικαστήριο θα κρίνει βολικό. Το Δικαστήριο δεν θα εκδώσει διάταγμα εάν κρίνει ότι δεν είναι αναγκαίο είτε για σκοπούς δικαίας περατώσεως του ζητήματος ή για εξοικονόμηση εξόδων. "
- If a party served with notice under Rule 6 of this Order omits to give such notice of a time for inspection or objects to give inspection, or offers inspection elsewhere than at the office of his advocate, the Court or a Judge may, on the application of the party desiring it, make an order for inspection in such place and in such manner as the Court or Judge may think fit : provided that the order shall not be made when and so far as the Court or Judge shall be of opinion that it is not necessary either for disposing fairly of the cause or matter or for saving costs." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Συνεπώς εκεί όπου ένας διάδικος αρνείται να παρουσιάσει έγγραφα για επιθεώρηση επικαλούμενος ότι αυτά καλύπτονται από προνόμιο μια τέτοια ένσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί με αίτηση που υποβάλλεται στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος παρουσίασης/προσαγωγής των εγγράφων. Επιπλέον όπου σε αίτηση που εκκρεμεί για επιθεώρηση προβάλλεται ως λόγος ένστασης προνόμιο για οποιοδήποτε έγγραφο το Δικαστήριο δύναται να επιθεωρήσει το έγγραφο για τους σκοπούς εξέτασης της βασιμότητας ενός τέτοιου λόγου ένστασης. Αυτό διαλαμβάνεται στο θ.10 της Δ.28 και τον παραθέτω πιο κάτω: "
- Where on an application for an order for inspection privilege is claimed for any document, it shall be lawful for the Court or a Judge to inspect the document for the purpose of deciding as to the validity of the claim of privilege." Η Δ.28 θ.10 είναι πανομοιότυπη με τη Δ.31 θ.19Α
(2)των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Παραπέμπω στο Annual Practice του 1958 στις σελ. 724-725 στις επεξηγηματικές σημειώσεις του εν λόγω διαδικαστικού κανονισμού. Στην υπόθεση Westminster Airways Ltd v. Kuwait Oil Co Ltd
(1951)1 K.B. 134, γίνεται αναφορά στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιθεωρήσει τα έγγραφα σε περιπτώσεις όπου υποβάλλεται ένσταση σε αίτηση για επιθεώρηση των εγγράφων λόγω ύπαρξης προνομίου. Το πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση στις σελίδες 145 - 146 είναι απόλυτα σχετικό με το υπό εξέταση ζήτημα: "It is not open to doubt that under the B. S. C., Ord. 31 r. 10A
(2), the court has power, in a proper case, to inspect documents where a claim of privilege is set up against a claim for inspection of documents by the opposite party. Birmingham and Midland Omnibus Company Ltd, v. London and North Western Ry. Co.
(26)affords an illustration of a case in which the court did take that course, and, as it happened, having done so, held that the claim to privilege was well founded. But there is nothing in the rule, or in the authorities, to constrain the court to hold that, in every case where a claim to privilege is made and disputed, the party seeking production is entitled to come to the court and (as it were) demand as of right that the court should go behind the oath of the opposite party and itself inspect the documents. The question whether the court should inspect the documents is one which is a matter for the discretion of the court, and primarily for the judge of first instance. Each case must depend on its own circumstances; but if, looking at the affidavit, the court finds that the claim of privilege is formally correct, and that the documents in respect of which it is made are sufficiently identified and are such that, prima facie, the claim to privilege would appear to the properly made in respect of them, then, in my judgment, the court should, generally speaking, accept the affidavit as sufficiently justifying the claim without going further and inspecting the documents." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Όπως προκύπτει, ούτε η Δ.28 ούτε και η σχετικές αυθεντίες αναφέρονται σε υποχρέωση του Δικαστηρίου να εξετάσει το προβαλλόμενο ως προνομιούχο έγγραφο πριν αποφασίσει επί της αίτησης για επιθεώρηση του. Πρόκειται σαφώς για διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε εξαιρετικές περιστάσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει, η πλευρά του Ενάγοντα καταχώρησε στις 19/4/18 ειδοποίηση προσαγωγής εγγράφων δυνάμει της Δ.28, θ.7 η οποία επιδόθηκε στον Εναγόμενο στις 11/5/18. Όπως είναι αντιληπτό, δεν έχει δοθεί από πλευράς του Εναγόμενου οποιαδήποτε ειδοποίηση με βάση τον τύπο 24 όπως προβλέπεται στη Δ.28, θ.8. Στο πλαίσιο, ωστόσο, της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης ημερ. 4/4/18 ο Εναγόμενος προέβαλε την ένσταση του να προβεί σε προσαγωγή για σκοπούς επιθεώρησης του εγγράφου που τιτλοφορείται «Συνοπτική Έκθεση Ανάκρισης». Επιλαμβανόμενο το Δικαστήριο αίτησης για επιθεώρηση ορισμένου εγγράφου θα πρέπει εν πρώτοις να διαπιστώσει κατά πόσον η επιθεώρηση είναι απαραίτητη είτε για τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης, είτε για την εξοικονόμηση εξόδων. Νοουμένου ότι συντρέχει η εν λόγω παράμετρος, το Δικαστήριο εξετάζει, περαιτέρω, κατά πόσο το συγκεκριμένο έγγραφο εμπίπτει σε κάποια από τις κατηγορίες των προνομιούχων εγγράφων τα οποία προστατεύονται από επιθεώρηση. Η κατηγορία εγγράφων για τα οποία μπορεί να προβληθεί ένσταση στην παρουσίαση τους ή να διεκδικηθεί προνόμιο στο πλαίσιο της διαδικασίας αποκάλυψης δεν προσδιορίζεται στους Κυπριακούς Θεσμούς. Επομένως, τυγχάνει εφαρμογής η Αγγλική πρακτική, η οποία αντανακλάται στην Ord. 31, r. 12 και r. 13, των Αγγλικών Θεσμών που ίσχυαν το 1960 και οι αρχές που διέπουν την εφαρμογή τους[1]. Στο Annual Practice συνοψίζεται η πρακτική των Αγγλικών Δικαστηρίων στον τομέα τον οποίο εξετάζουμε.[2] Παρατίθεται πιο κάτω η ακόλουθη περικοπή από το Annual Practice 1958, σελ. 684: "The rules now provide that discovery is not to be ordered when and so far as the Court or Judge shall be of opinion that it is not necessary either for disposing fairly of the cause or matter or for saving costs: ... But in addition to this protection there are four grounds upon which it can be resisted as of right—(
- a)as being criminatory or penal, (
- b)as being within the doctrine of legal professional privilege, (
- c)as disclosing the party's evidence, (
- d)as being injurious to public interests...."[3] Στην υπόθεση Taylor v. Chief Constable of Greater Manchester [1995] 1 W.L.R. 447 αποφασίστηκε ότι εκθέσεις οι οποίες είχαν ετοιμαστεί από ερευνώντες λειτουργούς στο πλαίσιο διερεύνησης παραπόνων εναντίον της Αστυνομίας καλύπτονταν από προνόμιο. Και τούτο για να μπορούν κάποιες γνώμες να εκφράζονται ελεύθερα χωρίς τον φόβο ότι αυτές (οι γνώμες) θα αποκαλύπτονταν σε αυτούς που τους αφορούσαν[4]. Σχετική είναι η ακόλουθη παραπομπή στο Σύγγραμμα Civil Evidence for Practitioners 4th Ed. παράγραφος 5-73: "...in Taylor v Anderton and the Police Complaints Authority [1995] 1 W.L.R. 447, it was held that "class immunity" did continue to apply to investigating officers' reports. Bingham M.R. said that he had no difficulty in accepting the need for investigating officers to feel free to report on professional colleagues or members of the public without the apprehension that their opinions might become known to such persons, and he could readily accept that the prospect of disclosure in other than unusual circumstances would have an inhibiting effect on their reports. But at the end of day, it was a matter for the trial judge". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην Αγγλική νομολογία φαίνεται να γίνεται μια διάκριση μεταξύ πρωτεύουσας μαρτυρίας (pimary evidence), όπως είναι οι ίδιες οι καταθέσεις, και δευτερεύουσας μαρτυρίας (secondary evidence), ήτοι μια έκθεση. Συγκεκριμένα φαίνεται ότι ενώ η πρωτεύουσα μαρτυρία δεν θα πρέπει να καλύπτεται από προνόμιο, το ίδιο δεν φαίνεται να ισχύει στην περίπτωση της δευτερεύουσας μαρτυρίας, ήτοι μαρτυρίας που προκύπτει από αυτή και στην οποία βασίζεται η πρωτεύουσα μαρτυρία. Η πιο κάτω περικοπή από το Σύγγραμμα Civil Evidence for Practitioners 4th Ed. παράγραφος 5-74 είναι σχετική: "The distinction between primary evidence emanating from a Part IX investigation, which is covered by Ex p. Wiley, and secondary evidence (such as the report), which is covered by Taylor, has been extended beyond those documents relating to the Part IX inquiry and applied to the documents relating to the police investigation into the criminal offence of which the claimant had originally been suspected of having committed. Once again the distinction is made between the primary evidence—(comprising the witness statements, exhibits, entries in police officers' notebooks, forensic reports, etc.) which, in a subsequent civil claim, is fully disclosable—and other material". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην υπό εξέταση περίπτωση η Συνοπτική Έκθεση Ανάκρισης για την οποία εγείρεται ένσταση στην προσαγωγή για επιθεώρηση αποτελεί έγγραφο το οποίο, όπως αναφέρθηκε από την κα Παπαστεφάνου, ετοιμάστηκε στο πλαίσιο διεξαγωγής στρατιωτικών ανακρίσεων για να διακριβωθεί αν έχει διαπραχθεί αδίκημα στο στρατό. Υπό αυτά τα δεδομένα η θέση που υποστηρίχθηκε εν προκειμένω, ήτοι ότι η έρευνα γίνεται με σκοπό την προαγωγή ενός δημοσίου συμφέροντος που είναι η ομαλή λειτουργία του στρατού, είναι βάσιμη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και συμφωνώντας με τη θέση που διατυπώθηκε από την κα Παπαστεφάνου λέω ότι σε τέτοιου είδους έρευνες στις οποίες προβαίνει ο στρατιωτικός ανακριτής θα πρέπει οι όποιες θέσεις, γνώμες και συμπεράσματα στα οποία αυτός προβαίνει να προστατεύονται και να διαφυλάσσονται από την δημοσιοποίηση. Και τούτο για να εξασφαλίζεται η ελευθερία διατύπωσης αυτών με σκοπό τη διακρίβωση των συνθηκών υπό τις οποίες επεσυνέβη το διερευνώμενο συμβάν χωρίς την έγνοια ότι τέτοιου είδους Έκθεση ή Πόρισμα ενδέχεται να επιθεωρηθεί, αναλυθεί ή διερευνηθεί από τρίτους σε μεταγενέστερες πολιτικές ή άλλες διαδικασίες. Από την άλλη, ωστόσο, η πρωτεύουσα μαρτυρία και υλικό (primary evidence) όπως μαρτυρικές καταθέσεις, ιατρικές γνωματεύσεις, επιστολές, ιατρικά πιστοποιητικά και άλλο μαρτυρικό υλικό επί του οποίου ο στρατιωτικός ανακριτής πολύ πιθανόν να έχει βασιστεί για σκοπούς της ετοιμασίας της Συνοπτικής Έκθεσης Ανάκρισης και το οποίο έχει αποκαλυφθεί μέσω της ένορκης δήλωσης της XXXXX Φλωρέντζου ημερ. 23/3/17 δεν καλύπτεται - και ούτε, βεβαίως, εγέρθηκε τέτοιο ζήτημα - από ένα τέτοιο προνόμιο. Ο Αιτητής με την Αίτηση του ζητά και τη λήψη αντιγράφων των επίδικων εγγράφων. Η διαδικασία αυτή προνοείται από τη Δ.28, θ. 6 όπου αναφέρεται ότι η Ειδοποίηση με βάση τον Τύπο 23, μπορεί να περιλαμβάνει, εκτός από αίτημα για την επιθεώρηση εγγράφων και πρόσθετο αίτημα για λήψη αντιγράφων τους. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι στην Ένσταση του Εναγόμενου δεν έχει προβληθεί οποιοσδήποτε λόγος ως προς τη δυνατότητα λήψης αντιγράφων των αιτούμενων εγγράφων. Όπως είναι νομολογημένο το δικαίωμα λήψης αντιγράφων είναι συνακόλουθο του δικαιώματος επιθεώρησης. Παρατίθεται κατωτέρω το ακόλουθο απόσπασμα από το Halsbury's Laws of England (3η Έκδοση) Τόμος 12, παράγραφος 84 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "84. The right to copies. A party entitled to inspect documents is also entitled to take copies or have them made for him. This right is incidental to the right to inspect (t). The right to the copies may, however, sometimes be more limited than the right to inspect. The right to inspection may, in special cases, extend to the whole of a book or document to find out what part of it really concerns the party exercising the right, but in such a case the party inspecting is only entitled to take copies of those parts which are relevant to the issue (u). Prima facie the party or his solicitor inspecting the document may make the copy himself (a). When, however, inspection of documents not mentioned in the party's affidavits or pleadings is obtained by means of an order made on an application for production of specific documents (b), it would seem from the form of the order prescribed(
- c)that a party must bespeak the copies and is not entitled as of right to make them himself (d), as he is where, as usually happens, inspection is obtained by means of a notice (e)." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι η υπό κρίση Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς, ήτοι καθόσον αφορά την επιθεώρηση και/ή λήψη αντιγράφων των εγγράφων που αναφέρονται στον Κατάλογο Εγγράφων που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της XXXXX Φλωρέντζου ημερ. 23/3/17 ενώ αποτυγχάνει καθόσον αφορά την επιθεώρηση και/ή λήψη αντιγράφων του εγγράφου που αναφέρεται στον Κατάλογο Εγγράφων που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της XXXXX Χατζηζαχαρία ημερ. 4/4/18. Ως εκ τούτου εκδίδεται Διάταγμα που να επιτρέπει στον Ενάγοντα να επιθεωρήσει και λάβει αντίγραφο των εγγράφων που αναφέρονται στον Κατάλογο Εγγράφων που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της XXXXX Φλωρέντζου ημερ. 23/3/17. Η επιθεώρηση να γίνει εντός 30 ημερών από σήμερα στα γραφεία του Εναγόμενου σε ημερομηνία και ώρα που η εκπρόσωπος του θα καθορίσει. Την ίδια ημερομηνία θα δοθούν αντίγραφα προς τον Ενάγοντα και/ή τους δικηγόρους του των ανωτέρω εγγράφων. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της Αίτησης επιδικάζεται υπέρ του Ενάγοντα/Αιτητή και εναντίον του Εναγόμενου/Καθ΄ου η Αίτηση το ½ των εξόδων της Αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος διαδικασίας. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Fayza Shipping Co. Ltd v. Πλοίου M/V "Haj Anies" Ex "Anne" και του φορτίου (cargo) και του οφειλόμενου ναύλου (freight) ευρισκόμενου επί του πλοίου M/V "Haj Anies" Ex "Anne"
(1996)1 Α.Α.Δ.
- [2] Δέστε The Annual Practice 1958, σελ. 684, 694 και
- [3] Δέστε, επίσης, Halbury΄s Laws of England 4η Έκδοση, Τόμος 37, σελ.187, παρ. 468: "The grounds on which this protection can be claimed can be classified under the following main heads:
(1)legal professional privilege;
(2)that production is contrary to public policy;
(3)that the documents in question may tend to incriminate the party or his or her spouse;
(4)that production is contrary to some statutory provision which imposes secrecy:
(5)that production is contrary to some express or implied agreement between the parties; and
(6)that production would, in the circumstances of the particular case, be disproportionate to the issues in the case or (formerly) oppressive." [4] "In very many cases where an investigating officer is appointed, there must be a real prospect of civil, criminal or disciplinary proceedings. I have no difficulty in accepting the need for investigating officers to feel free to report on professional colleagues or members of the public without the apprehension that their opinions may become known to such persons. I can readily accept that the prospect of disclosure in other than unusual circumstances would have an undesirably inhibiting effect on investigating officers' reports. I would therefore hold that the reports of investigating officers made in circumstances such as these form a class which is entitled to public interest immunity. That does not, of course, shut out the plaintiff if he is able to satisfy the judge, applying the familiar tests, that, on the facts of this case, the public interest in disclosure of the contents of these reports or any part of any of them, outweighs the public interest in preserving the confidentiality of these reports. That is a matter for the trial judge, and it is a judgment which he will be very well fitted to make". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο