ΚΑΡΥΔΑ ν. Καρυδά κ.α., Αριθμός Αγωγής: 698/18, 6/2/2019

(1), 4

(2)και 9, Δ.64, στη νομολογία, στην διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Αναφέρει η ομνύουσα, συνοπτικά, τα ακόλουθα:

1. Έχει διαβάσει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ειδοποίηση Ένστασης του καθ' ου η αίτηση, το περιεχόμενο της οποίας απορρίπτει στην ολότητά του. Η εν λόγω ένορκη δήλωση περιέχει σειρά ψευδών και παραπλανητικών ισχυρισμών, οι οποίοι πρέπει να απαντηθούν και να αντικρουστούν. Πρόθεσή της είναι να αντικρούσει και να απαντήσει τους ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτήν, ώστε να μην παραμείνουν αναντίλεκτοι και το Δικαστήριο να έχει ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα της ενώπιον του διαφοράς.
2. Συγκεκριμένα, ζητείται η άδεια καταχώρησης απαντητικής και/ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αναφορικά με τα ακόλουθα σημεία της ένορκης δήλωσης του καθ' ου η αίτηση: α. αναφορικά με τις παραγράφους 10 και 12 της ένορκης δήλωσης και των ψευδών αναφορών του καθ' ου η αίτηση, ότι ο XXXXX Πελεκάνος και ο XXXXX Πελεκάνος του ανέφεραν ότι η υπόθεση (965/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας) θα χαθεί και γι' αυτό το λόγο θα έπρεπε να μεταβιβάσει τις μετοχές που κατείχε στην αιτήτρια επ' ονόματι της μητέρας της, β. αναφορικά με την παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης και τις ψευδείς αναφορές του καθ' ου η αίτηση σε σχέση με το ακίνητο στην Τερσεφάνου και την καταβολή των ΛΚ £100.000 προς την εναγόμενη 2 από τον καθ' ου η αίτηση. Το εν λόγω ακίνητο δόθηκε στην μητέρα της από τον παππού της ως δωρεά και δεν αγοράστηκε από την μητέρα της και τον καθ' ου η αίτηση, όπως ψευδώς αναφέρει ο ίδιος. Επίσης ο καθ' ου η αίτηση δεν έδωσε κανένα ποσό στην εναγόμενη 2 από το ποσό των ΛΚ £100.000 το οποίο πήρε από τον πατέρα του όταν έφυγε από την οικογενειακή επιχείρηση, γ. αναφορικά με τις παραγράφους 14 και 15 της ένορκης δήλωσης και τα όσα αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση σε σχέση με την συνεισφορά στην οποία προέβηκε η μητέρα της στην εναγόμενη 2 και την οικονομική κατάσταση της εναγόμενης 2, δ. αναφορικά με τις παραγράφους 17 -19 και στα όσα ψευδώς αναφέρει ο καθ' ου η αίτηση σε σχέση με τον τρόπο και χρόνο κατάρτισης του εγγράφου μεταβίβασης και του εγγράφου καταπιστεύματος, ε. αναφορικά με την παράγραφο 21 και το αυτοκίνητο μάρκας FERRARI στ. αναφορικά με την παράγραφο 22 και το αυτοκίνητο μάρκας MERCEDES ζ. αναφορικά με την παράγραφο 32 και τα όσα ψευδώς αναφέρει ο καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με το κατά πόσο είναι ή όχι η πραγματική μέτοχος της εναγομένης 2, η. αναφορικά με την παράγραφο 35 και τα όσα ψευδώς αναφέρει ο καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με την μεταβίβαση των μετοχών από την μητέρα της στην ίδια και σε σχέση με το Μητρώο Μελών που διατηρεί η εναγόμενη
4. Η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α.
5. Όλα τα στοιχεία, που επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με την προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, είναι συγκεκριμένα και τεκμηριωμένα και αποτελούν απάντηση ή διευκρινίσεις σε συγκεκριμένες θέσεις και ισχυρισμούς του καθ' ου η αίτηση. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν αλλοίωση, διόρθωση, τροποποίηση ή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών ή ανεπίτρεπτη μαρτυρία.
6. Ο λόγος που τα όσα θα αναφερθούν μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης της δεν έχουν αναφερθεί στην αρχική της Ένορκη Δήλωση, είναι επειδή δεν μπορούσαν να προβλεφθούν και να καλυφθούν όλες οι πιθανές τοποθετήσεις του καθ' ου η αίτηση, ιδιαίτερα από τη στιγμή που αυτές είναι ψευδείς.
7. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν την ύπαρξη καλού λόγου και πως είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και/η να δοθεί η αιτούμενη άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του το πλήρες φάσμα των γεγονότων και το σύνολο της μαρτυρίας, λαμβανομένου υπόψη και του ότι η Ακρόαση της Μονομερούς Αίτησης θα διεξαχθεί στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στις Ένορκες Δηλώσεις. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΘ'ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του καθ' ου η αίτηση, ο οποίος καταχώρισε σχετική ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εγείροντας τους ακόλουθους 3 λόγους: (α). Δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την κατάθεση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (β). Η αίτηση έχει ήδη οριστεί για αγορεύσεις. Δεν δικαιολογείται στο παρόν στάδιο ούτε είναι δυνατή η καταχώρηση τέτοιας αίτησης. (γ). Με δεδομένη την έκδοση διατάγματος, δεν επιτρέπεται στην ενάγουσα να διορθώσει / συμπληρώσει την ένορκη δήλωση της, η οποία ήταν το υπόβαθρο στο οποίο στηρίχθηκε η έκδοση του διατάγματος. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου ως αναφέρεται στο σώμα της. ΑΚΡΟΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη μέσων γραπτών αγορεύσεων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν ως προς τις θέσεις τους, παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Τα όσα και οι δύο πλευρές ανάφεραν έχουν ληφθεί δεόντως υπόψιν και αναφορά σε αυτές θα γίνει όταν και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο. Αποτελεί, συνοπτικά, θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου για την αιτήτρια, ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να επιτύχει εφόσον προβάλλεται καλός λόγος που να δικαιολογεί την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Και τούτο γιατί στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση, η οποία συνοδεύει την ένσταση, περιέχονται σειρά ψευδών και παραπλανητικών ισχυρισμών, οι οποίοι θα πρέπει να απαντηθούν και να αντικρουσθούν από την πλευρά της αιτήτριας, ώστε να μην μπορούν να παραμείνουν αναντίλεκτοι. Περαιτέρω, θα πρέπει να δοθεί απάντηση από την πλευρά της αιτήτριας, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του μία ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων σε σχέση με την διαφορά των διαδίκων. Από την άλλη, η ευπαίδευτη συνήγορος του καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, εφόσον η αιτήτρια δεν έχει παρουσιάσει πειστικά στοιχεία ώστε να αποδείξει ότι το αίτημα της εδράζεται σε καλό λόγο. Αφενός αυτό που ουσιαστικά επιχειρεί να πράξει είναι να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του καθ' ου η αίτηση και αφετέρου είναι να καλύψει κενά λόγω παράλειψης της αιτήτριας να συμμορφωθεί με την υποχρέωση της, για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των γεγονότων της υπόθεσης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.48 Θ. 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η υπό κρίση αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Βασικός σκοπός της καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης, ανάλογα από ποιόν υποβάλλεται το αίτημα, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλα τα αναγκαία γεγονότα, με σκοπό να ασκήσει με ορθό τρόπο την δικαστική του κρίση επί του αιτήματος που έχει να αποφασίσει. Έχει νομολογηθεί ότι η αμφισβήτηση γεγονότων δεν θεμελιώνει άνευ άλλου, καλό λόγο ανάγκης αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου (Χαράλαμπου Α. Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτης Λτδ κ.α. Π.Ε. 312/10 ημερομηνίας 17.07.2014). Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες της Διαταγής 48, Θ.4

(2)βασική προϋπόθεση για να πετύχει αίτημα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι η ικανοποίηση του Δικαστηρίου για την ύπαρξη καλού λόγου προς τούτο. Ο διάδικος που υποβάλλει τέτοιο αίτημα και ο οποίος έχει το βάρος της απόδειξης, θα πρέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να το πείσουν ότι το αίτημα υποβάλλεται για καλό λόγο. Ο όρος «καλός λόγος» δεν ερμηνεύεται στους εν λόγω Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Επομένως, το κατά πόσο στοιχειοθετείται ή όχι «καλός λόγος» στην προκειμένη περίπτωση, εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και την φύση της διαδικασίας για την οποία ζητείται η συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην υπόθεση Α. Μέσσιος & Sons Ltd κ.α ν. Ανδρέα Λεωνίδα,, Πολ. (Aρ. 1),

(2010)1 Α.Α.Δ. 195 σε αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, αναφέρθηκε από το Εφετείο ότι τα στοιχεία που προτίθενται να κατατεθούν με τις νέες ένορκες δηλώσεις, σχετίζονται με τις θέσεις του αντιδίκου στην ένσταση του και δεν πρόκειται για ανεπίτρεπτη μαρτυρία η επανάληψη αρχικών ισχυρισμών αλλά για διευκρινίσεις, ώστε το Δικαστήριο να έχει ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.

(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μία αίτηση ενδιάμεσης φύσης, εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ο καλός λόγος είναι συνυφασμένος με την ευχέρεια παρουσίασης του περιεχομένου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με την αρχική ένορκη δήλωση όπως και με την ανάγκη αντίκρουσης της μαρτυρίας του αντιδίκου. Ο κανόνας καθολικής εφαρμογής είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο (Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του Πλοίου Lipa

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976). Στην υπόθεση Kώστα v Kώστα

(2003)1 Α.Α.Δ 269 λέχθηκε ότι η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς αντίκρουση αμφισβητούμενων ισχυρισμών είναι ανεπίτρεπτη. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση Μαρία Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου Αρ. Έφεσης 29/14 ημερομηνίας 03.11.2016, αναφέρθηκαν επίσης τα εξής σχετικά: «Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων.» Σε άλλο σημείο στη ίδια απόφαση λέχθηκε επίσης ότι: «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη». Το Δικαστήριο στο στάδιο εκδίκασης αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δεν εξετάζει την αξιοπιστία αντίθετων ισχυρισμών και ούτε προβαίνει σε ευρήματα ως προς τα ουσιώδη επίδικα θέματα (Jonitexo v. Adidas

(1984)1 C.L.R 263). Αυτό θα γίνει στο τέλος της κύριας δίκης. Παρόλο που δεν είναι απαραίτητο να επισυνάπτεται αυτούσια η συμπληρωματική ένορκη δήλωση η οποία επιχειρείται να κατατεθεί, εν τούτοις το Δικαστήριο οφείλει να έχει ενώπιον του τα απαραίτητα στοιχεία για να γνωρίζει το περιεχόμενο αυτής. Αυτή η διαπίστωση του Δικαστηρίου βρίσκει έρεισμα στην υπόθεση Παπακόκκινου κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ,

(2012)1 Α.Α.Δ. 643 . ΚΑΤΑΛΗΞΗ Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, ο λόγος για τον οποίο ζητείται η άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι για να απαντηθούν οι ισχυρισμοί του καθ' ου η αίτηση στην ένσταση του, οι οποίοι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της αιτήτριας είναι ψευδείς και ανυπόστατοι. Προβάλλεται ως λόγος επίσης, ότι το Δικαστήριο αφενός με το να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα έχει μία ολοκληρωμένη εικόνα των γεγονότων και αφετέρου θα αντικρουσθούν οι ισχυρισμοί του καθ' ου η αίτηση οι οποίοι αν παραμείνουν αναντίλεκτοι, θα οδηγήσουν στην απόρριψη της μονομερούς αίτησης για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων. Σε σχέση με τα στοιχεία για το οποία η αιτήτρια ζητεί την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θεωρώ ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο Δικαστήριο από τη σχετική δικονομική πρόνοια και νομολογία είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί στην προκειμένη περίπτωση υπέρ της αιτήτριας για τους εξής λόγους: (α) Μελετώντας το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, προκύπτει ότι αυτές περιέχουν γεγονότα και στοιχεία τα οποία, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, είναι αναγκαία να διευκρινισθούν, ώστε αυτό να έχει ενώπιον του μία ολοκληρωμένη εικόνα ως προς τα επίδικα ζητήματα της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Επιτρέποντας την καταχώρηση της θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα επίδικα και αμφισβητούμενα γεγονότα. Ο καλός λόγος πρέπει να προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία εξειδικεύονται και αναφέρονται έστω και περιληπτικά στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και για τα οποία η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι αναγκαία, έτσι ώστε αυτά να απαντηθούν ή να συμπληρωθούν με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην προκειμένη περίπτωση, ως έχω αναφέρει, πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις. (β) Κρίνω ότι η αιτήτρια είναι δίκαιο να προβάλει τις δικές της θέσεις, μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εφόσον δεν γνώριζε εκ των προτέρων, δηλαδή κατά την σύνταξη της αίτησης της για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, ότι θα προβάλλοντο τέτοιοι ισχυρισμοί από τον καθ' ου η αίτηση. (γ)Η αιτήτρια δεν προσπαθεί να εισάξει νέους ισχυρισμούς ή να τροποποιήσει τις αρχικές της θέσεις. Τα στοιχεία που επιχειρούνται να κατατεθούν, δεν αφορούν σε αλλοίωση ή τροποποίηση των αρχικών ισχυρισμών της αιτήτριας. Ούτε πρόκειται για ανεπίτρεπτη μαρτυρία, ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών της. (δ) Τα γεγονότα που περιέχονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, άπτονται επί των ζητημάτων που το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει και είναι απόλυτα σχετικά με αυτά. Στην ενδιάμεση αίτηση για οριστικοποίηση ή όχι των εκδοθέντων διαταγμάτων, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Δεν πρέπει επίσης να παραγνωρισθεί η πάγια νομολογιακή αρχή, ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις όπου υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα, επιβάλλεται η απόδειξη τους από τον διάδικο που φέρει το βάρος απόδειξης (Luis Vuitton v Δερμοσακ Λτδ κ.α

(1992)1Β Α.Α.Δ 1453). Η ακρόαση της αίτησης θα διεξαχθεί με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Στην προκειμένη περίπτωση το βάρος αυτό βρίσκεται στους ώμους της αιτήτριας. (ε) τα στοιχεία που προτίθενται να κατατεθούν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση σχετίζονται με τις θέσεις του καθ' ου η αίτηση στην ένσταση του και δεν πρόκειται για ανεπίτρεπτη μαρτυρία αλλά για διευκρινίσεις ώστε το Δικαστήριο να έχει ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Ούτε και οι λόγοι ένστασης που ήγειρε ο καθ' ου η αίτηση ισχύουν. Ως έχει αναφερθεί, ανωτέρω, το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος στην προκειμένη περίπτωση από την αιτήτρια, ώστε να της επιτραπεί να καταθέσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σε σχέση με τον λόγο ένστασης (β) και με τη θέση του καθ' ου η αίτηση ότι από τη στιγμή που η κυρίως αίτηση έχει ορισθεί για αγορεύσεις δεν δικαιολογείται στο παρόν στάδιο και δεν επιτρέπεται η καταχώρηση της παρούσας αίτησης, σημειώνω τα ακόλουθα: Αποτελεί, εμμέσως, εισήγηση του καθ' ου η αίτηση ότι η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε καθυστερημένα. Ανατρέχοντας όμως στο ιστορικό της παρούσας υπόθεσης, τέτοιο συμπέρασμα επ' ουδενί δεν μπορεί να εξαχθεί. Όπως προκύπτει το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε στις 22/6/18 και ορίσθηκε επιστρεπτέον την 2/7/

1. Την ίδια ημέρα ο καθ' ου η αίτηση ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει ένσταση και η αίτηση ορίσθηκε για οδηγίες την 12/9/
2. Την εν λόγω ημέρα οι διάδικοι από κοινού, μέσω των συνηγόρων τους, ζήτησαν χρόνο σε μία προσπάθεια τους να υπάρξει συνολική διευθέτηση της υπόθεσης. Ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση ορίσθηκε για οδηγίες 2/10/
3. Στις 2/10/08 ο καθ' ου η αίτηση ζήτησε χρόνο να καταχωρήσει ένσταση και η αίτηση ορίσθηκε για Ακρόαση στις 20/11/
4. Η ένσταση καταχωρίστηκε, τελικώς, στις 19/10/
5. Στις 20/11/18, ορίσθηκε για Ακρόαση η παρούσα αίτηση, μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου. Από τα πιο πάνω γεγονότα, ουδόλως μπορεί να καταδειχθεί οποιαδήποτε σκοπιμότητα ή καθυστέρηση από την αιτήτρια. Η αιτήτρια ενήργησε τάχιστα για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης μόλις πληροφορήθηκε για το περιεχόμενο της ένστασης του καθ' ου η αίτηση. Εξάλλου, δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στις 20/11/18, η ευπαίδευτη συνήγορος του καθ' ου η αίτηση δεν έφερε ένσταση στο αίτημα αναβολής της ακρόασης της κυρίως αίτησης που η αιτήτρια υπέβαλε. Συνεπακόλουθα, ο καθ' ου η αίτηση κωλύεται να εγείρει το ζήτημα αυτό περί καθυστέρησης στο παρόν στάδιο. Έπεται πως και ο λόγος ένστασης αυτός απορρίπτεται. Σε σχέση με τον (γ) λόγο ένστασης και αυτός δεν μπορεί να επιτύχει εφόσον, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, η αιτήτρια με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν επιχειρεί να διορθώσει και να συμπληρώσει την αρχική της ένορκη δήλωση, βάσει της οποίας εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι η πλευρά της αιτήτριας αποκαλύπτει καλό λόγο για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε σχέση με τα πιο πάνω στοιχεία, καθότι με αυτή δίνεται η ευκαιρία στην πλευρά της αιτήτριας να παραθέσει τις δικές τις απαντήσεις, θέσεις και διευκρινίσεις επί του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του καθ' ου η αίτηση και έτσι το Δικαστήριο να έχει την πλήρη εικόνα των θέσεων των δύο πλευρών και των γεγονότων που αφορούν την αίτηση για την έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων. Υπό τις περιστάσεις και για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα που να επιτρέπει στην αιτήτρια να καταχωρήσει μέσα σε 15 μέρες από την σύνταξη του διατάγματος συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ως το Τεκμήριο Α που επισυνάπτεται στην παρούσα αίτηση. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιδικάζονται εναντίον της αιτήτριας. (Υπ.) ....................................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο