Εν πτωχεύσει: Παναγή, Αρ. Αίτησης: 2/2018, 6/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ Αρ. Αίτησης: 2/2018 ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Εν πτωχεύσει: XXXXX Παναγή (Α.Δ.Τ. XXXXX98) XXXXX 5Α XXXXX, Λάρνακα Αίτηση ημερομηνίας 30/8/18 για παράταση χρόνου καταχώρησης Έφεσης Ημερομηνία: 6 Φεβρουαρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητή/Πιστωτή: Στ. Βασιλακκάς για Ε. Φλουρέντζου & Σία ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ ου η Αίτηση/Χρεώστη: Α. Γιάγκου για κα Α. Κλαΐδου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενη Θεραπεία Με την υπό κρίση Αίτηση ο Αιτητής/Πιστωτής επιζητεί την έκδοση Διατάγματος για παράταση του χρόνου καταχώρησης ειδοποίησης έφεσης στην ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 9/8/18, κείμενο της οποίας εδόθη στις 24/8/18, εντός 10 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος ή ως το Δικαστήριο ήθελε κρίνει. Νομική βάση της Αίτησης αποτελεί η Δ.57, θ.2 και Δ.35 θ.2 και 19, Δ.48, θ. 1-9, Δ.63 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το δίκαιο της επιείκειας καθώς και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση XXXXX Αλεξάνδρου Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Αλεξάνδρου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή. Σε αυτήν αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Στις 9/8/18 εξεδόθη απόφαση στην εν λόγω Αίτηση μετά από Αίτηση για αναστολή της διαδικασίας της Αίτησης πτώχευσης η οποία και επιτεύχθηκε. · Μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος της αίτησης ο δικηγόρος ο οποίος άκουσε εκ μέρους του Αιτητή - Πιστωτή την απόφαση Θεόδουλος Θεοδούλου τους πληροφόρησε ότι το Δικαστήριο δεν είχε δώσει το πλήρες κείμενο της απόφασης και ότι αυτό θα αποστελλόταν στους δικηγόρους όταν θα ήταν έτοιμο με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. · Το κείμενο της απόφασης το παρέλαβαν οι δικηγόροι του Αιτητή - Πιστωτή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μόλις στις 24.8.18 λόγω του ότι η συνεχής και επανειλημμένες προσπάθειες τους να επικοινωνήσουν με το Δικαστήριο και συγκεκριμένα με κάποιο αρμόδιο λειτουργό από το γραφείο της Προέδρου για να τους αποστείλουν το κείμενο της απόφασης δεν καρποφορούσαν, αφού άλλοτε δεν απαντούσαν στα τηλεφωνήματα των δικηγόρων και άλλοτε τους ενημέρωναν ότι απουσίαζε το αρμόδιο άτομο για τον εντοπισμό του φακέλου και την εκτύπωση του κειμένου της απόφασης. · Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω και της καθυστέρησης στην αποστολή του κειμένου της απόφασης από το Δικαστήριο παρήλθε ο χρόνος για την καταχώρηση της έφεσης εναντίον της απόφασης ημερ. 9.8.
- · Περαιτέρω υπήρχε και ανάγκη ουσιαστικής μελέτης της απόφασης και όλων των εγγράφων και πρακτικών της έφεσης τα οποία λόγω απουσίας του δικηγόρου που την χειρίζετο από την εργασία του, δεν πρόλαβε να διαβάσει για να μπορέσει να ετοιμάσει την έφεση. · Επισημαίνεται ακόμη ότι ο πελάτης τους Καθ΄ ου η Αίτηση - Πιστωτής απουσίαζε στο εξωτερικό τις μέρες της προθεσμίας καταχώρησης της αίτησης και δεν ήταν δυνατή η επικοινωνία μαζί του ούτως ώστε να δοθούν οδηγίες αν θα προχωρήσουν στην καταχώρηση της έφεσης. · Υπό τις περιστάσεις ο Αιτητής δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την αιτούμενη παράταση, ενώ θα ήταν άδικο να επηρεαστούν τα δικαιώματα του Πιστωτή λόγω της ανυπαίτιας εκ μέρους του καθυστέρησης στην παράδοση του κειμένου της απόφασης και συνεπώς και στην καταχώρηση της έφεσης. · Η υπό κρίση Αίτηση έχει καταχωρηθεί άμεσα μόλις παραλήφθη το κείμενο της απόφασης χωρίς να παρέλθει οποιαδήποτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Ένσταση-Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση καταχωρήθη Ένσταση η οποία έχει την ίδια νομική βάση ως και η Αίτηση και στην οποία ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Η υπό κρίση Αίτηση υπόκειται σε απόρριψη αφού καταχωρήθηκε έκδηλα καθυστερημένα και μετά την εκπνοή της προθεσμίας καταχώρησης έφεσης. · Το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει την απόρριψη της αίτησης. · Τυχόν έγκριση της αίτησης θα επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στον Καθ΄ ου η Αίτηση αφού δεν υπάρχει ικανοποιητικός λόγος και παράταση της προθεσμίας καταχώρησης έφεσης. · Οι προθεσμίες και/ή οι χρόνοι που ορίζονται από τους Θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. · Η διακριτικής ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν πρέπει να ασκηθεί υπέρ έγκρισης του αιτήματος αφού δεν θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. · Με την παρέλευση του χρόνου καταχώρησης έφεση ο επιτυχόν Καθ΄ ου η Αίτηση θεώρησε με βεβαιότητα ως τελεσίδικη τη δικαστική απόφαση ημερ. 9/8/
- · Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για αποδοχή αιτήματος παράτασης χρόνου καταχώρησης έφεσης θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις ώστε να μην πλήττεται η αρχή της τελεσιδικίας. · Η υπό εξέταση αίτηση είναι αδικαιολόγητη και δεν εμπίπτει σε εκείνες τις εξαιρετικές περιπτώσεις που δικαιολογούν την έγκριση της. · Η ενόρκως δηλούσα είναι αναρμόδιο πρόσωπο να προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης και κανένας λόγος δεν έχει δοθεί για την παράλειψη του Αιτητή να προβεί ο ίδιος σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης του. Ένορκη Δήλωση Καθ΄ου η Αίτηση Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η Αίτηση στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Στις 9/8/18 ο ομνύων εμφανίστηκε μαζί με τους δικηγόρους του στο Ε.Δ. Λάρνακας για να ακούσουν την απόφαση που θα εκδίδετο σε σχέση με την αίτηση του ημερ. 4/4/18 για αναστολή της διαδικασίας εκδίκασης της αίτησης πτώχευσης. · Κατά την πιο πάνω ημερομηνία ενημερώθηκε από τους δικηγόρους του και συγκεκριμένα από τον κ. Ανδρέα Γιάγκου ότι εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου του Αιτητή θα εμφανιζόταν κάποιος δικηγόρος με το όνομα Θεοδούλου. Περαιτέρω στη συνέχεια και στην παρουσία του ομνύοντα ο εν λόγω δικηγόρος ανέφερε ότι θα εμφανιζόταν εκ μέρους του κ. Βασιλακκά αφού δεν μπορούσε να εμφανιστεί ο ίδιος στο Δικαστήριο να ακούσει την απόφαση. · Γύρω στις 10:00 π.μ. αρμόδιος υπάλληλος του Δικαστηρίου κάλεσε τους δικηγόρους του ομνύοντα και τον δικηγόρο κ. Θεοδούλου όπως εμφανιστούν ενώπιον του Προέδρου του Δικαστηρίου ώστε να ακούσουν την απόφαση. · Το Δικαστήριο προχώρησε σε πλήρη απαγγελία του κειμένου της απόφασης με αποτέλεσμα οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί του Αιτητή για την ανάγκη ουσιαστικής μελέτης της απόφασης να μην ευσταθούν αφού είχε απαγγελθεί το πλήρες κείμενο της απόφασης από το Δικαστήριο. Στη βάση νομικής συμβουλής την οποία τυγχάνει από τους δικηγόρους του ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής και οι δικηγόροι του είχαν το δικαίωμα από τις 9/8/18 να ζητήσουν γραπτώς το κείμενο της απόφασης και να μην αφήσουν την προθεσμία που προβλέπεται από τους Θεσμούς να εκπνεύσει. Προστίθεται ακόμη ότι ο Αιτητής και οι δικηγόροι του γνώριζαν το κείμενο της απόφασης και τους λόγους που οδήγησαν το Δικαστήριο στην έγκριση του αιτήματος του ομνύοντα. Επιπλέον και πάντοτε στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει ο ομνύον αναφέρεται ότι κανένας ουσιαστικός και καλόπιστος λόγος έχει δοθεί για την αιτούμενη παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης όπως επίσης και γιατί θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να γίνει αποδεκτή η καταχώρηση της έφεσης. Προβάλλεται δε η θέση ότι σε περίπτωση που εγκριθεί το αίτημα θα προκληθούν στον ομνύοντα σοβαρές επιπτώσεις αφού με την παρέλευση του χρόνου καταχώρησης της έφεσης η βεβαιότητα που ένιωθε για την τελεσίδικη απόφαση θα απωλεσθεί πλήττοντας την αρχή της τελεσιδικίας. Προστίθεται ακόμη ότι ο ίδιος θα υποστεί σοβαρές επιπτώσεις σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος αφού έχει αποκατασταθεί το όνομα του στον τομέα των εργασιών του. Όπως δεν δε επεξηγείται πρώην συνεργάτες του είναι πλέον πρόθυμοι να συνεργαστούν μαζί του και του έχουν ανατεθεί διάφορες εργοληπτικές εργασίες. Αναφέρεται ακόμη ότι αποκαταστάθηκε η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του από τους συνεργάτες του αφού εταιρείες πώλησης οικοδομικών υλικών είναι πλέον πρόθυμοι να του προμηθεύουν οικοδομικά υλικά επί πιστώσει και άλλοι συνεργάτες να του αναθέτουν εργοληπτικές εργασίες κάτι το οποίο δεν ίσχυε πριν την έκδοση τα απόφαση στις 9/8/
- Νομική Πτυχή Αίτημα για παροχή παράτασης χρόνου για καταχώρηση έφεσης διέπεται από τη Δ.35, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα ακόλουθα: "Subject and without prejudice to the power of the Court of Appeal under Order 57, rule 2, no appeal from any interlocutory order, or from an order, whether final or interlocutory, in any matter not being an action, shall be brought after the expiration of fourteen days, and no other appeal shall be brought after the expiration of six weeks, unless the Court or Judge, at the time of making the order or at any time subsequently, or the Court of Appeal shall enlarge the time ." Η Δ.35, θ.2 αναφέρει ρητά ότι, καμία Έφεση δεν θα καταχωρείται εναντίον ενδιάμεσης απόφασης αφού παρέλθει η χρονική περίοδος των 14 ημερών, και καμία έφεση δεν θα καταχωρείται εναντίον τελικής απόφασης αφού παρέλθει η χρονική περίοδος των έξι εβδομάδων, εκτός αν Δικαστήριο επεκτείνει τον χρόνο αυτό. Δυνάμει της Δ.35, θ.19 τέτοια Αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης γίνεται αρχικά στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Η Δ.35, θ.19 προνοεί τα ακόλουθα: "Whenever under these rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below". Το Δικαστήριο έχει εξουσία να παρατείνει το χρόνο για καταχώρηση έφεσης έστω και αν η προς τούτο Αίτηση καταχωρηθεί μετά την εκπνοή του προνοούμενου χρόνου για καταχώρηση έφεσης. Συναφής είναι και η Δ.57, θ.2 στην οποία, επίσης, βασίζεται η υπό κρίση Αίτηση και η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed ." Υπάρχει πλούσια νομολογία η οποία οριοθετεί και τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου[1]. Η έγκριση του αιτήματος είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της οποίας είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Η διακριτική εξουσία που παρέχουν στο Δικαστήριο οι πιο πάνω Διατάξεις δεν υπόκειται σε οποιοδήποτε προκαθορισμένο περιορισμό και/ή οποιουσδήποτε όρους υπό την έννοια ότι δεν αποκλείεται ο συνυπολογισμός οποιουδήποτε γεγονότος στην κρίση του αιτήματος[2]. Η άσκηση της υπέρ ή κατά του αιτητή εξαρτάται αποκλειστικά από τα ιδιαίτερα περιστατικά και δεδομένα της κάθε υπόθεσης. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Deluxe Terrazo Tiles & Marbles Ltd v. Εργοληπτική Εταιρεία Νέμεσις Λτδ
(1989)1 Α.Α.Δ. 658 την προσέγγιση του Δικαστηρίου στην άσκηση της υπό εξέταση εξουσίας του χαρακτηρίζει πάντοτε η συμμόρφωση με ορισμένες αρχές που έχουν νομολογιακά καθιερωθεί ανάμεσα στις οποίες πρωτεύουσα θέση κατέχει η αρχή του σεβασμού των χρονικών προθεσμιών που καθόρισε ο Νομοθέτης για την άσκηση του δικαιώματος εφέσεως και ότι με φειδώ και σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις οι προθεσμίες αυτές θα πρέπει να παρατείνονται. Και τούτο γιατί οποτεδήποτε οι προθεσμίες αυτές παρατείνονται επηρεάζονται το δημόσιο συμφέρον και τα δικαιώματα που οι διάδικοι έχουν στον τερματισμό των δικαστικών διαδικασιών και στο τελεσίδικο των δικαστικών αποφάσεων μέσα στις καθορισμένες για όλους προθεσμίες. Όπως δε επισημάνθηκε μόνο στις περιπτώσεις που ο αιτητής ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι η αιτούμενη παράταση είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη από τις ειδικές περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης επιβάλλεται η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να ασκείται υπέρ του. Ενώ η παράταση της προθεσμίας χωρίς αποχρώντα λόγο αποτελεί αυθαίρετη παραβίαση των σχετικών Κανόνων που καθορίζουν τις προθεσμίες και είναι ασυμβίβαστη με την άσκηση από τα Δικαστήρια της σχετικής διακριτικής τους εξουσίας κατά τρόπο δικαστικό. Στην υπόθεση First Ukranian Development Ltd Πολ. Αίτηση Αρ. 214/13 ημερ. 15/10/14: «Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Οι προθεσμίες που τίθενται από τους Θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Για να γίνει δεκτό αίτημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. Η προθεσμία που τίθεται από τη Δ.35, θ.2 για την άσκηση έφεσης είναι συνυφασμένη με την τελεσιδικία και τις αρχές της δικαιοσύνης που ταυτίζονται με αυτή. Μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την άσκηση έφεσης ο επιτυχών διάδικος μπορεί με βεβαιότητα να προσβλέπει στην άσκηση των δικαιωμάτων που του αναγνωρίζονται με τη δικαστική απόφαση και το δημόσιο στην τελεσφόρηση των μηχανισμών της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης...........» Η νομολογία αποκαλύπτει ότι και σφάλμα του δικηγόρου, ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σε αμέλεια, μπορεί να θεμελιώσει λόγο για την παράταση του χρόνου νοουμένου ότι το επιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο Δικαστήριο να επιτρέψει παρατάσεις προθεσμιών, δεν υποδηλοί ότι αυτή μπορεί να εξασκηθεί υπέρ του αιτητή σε κάθε περίπτωση. Αντισταθμίζονται, αφενός, οι συνέπειες της παρεκτροπής από τα θέσμια, τα επακόλουθα τους στα δικαιώματα του αντιδίκου, και, αφετέρου, οι συνέπειες άρνησης του αιτήματος στα συμφέροντα του αιτητή. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Eν πρώτοις να πω ότι με βάση την πάγια νομολογία μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλώς και μόνο επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος[3]. Εν πάση περιπτώσει στην παρούσα υπόθεση δεν προκαλεί εντύπωση που η σχετική ένορκη δήλωση καταρτίστηκε από δικηγόρο με δεδομένο ότι τα όσα προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση αφορούν το χειρισμό της υπόθεσης από τους ίδιους τους δικηγόρους και τις ενέργειες τους. Με δεδομένο ότι η προθεσμία των 14 ημερών είχε εκπνεύσει μετά την πάροδο της προβλεπόμενης προθεσμίας των 14 ημερών, ήτοι στις 24/8/18 ο χρόνος που καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση, ήτοι στις 30/8/18 δεν είναι μεγάλος. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση, ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος[4]. Eπί της ουσίας ο Αιτητής επικαλείται καθυστέρηση στην αποστολή του κειμένου της απόφασης του Δικαστηρίου η οποία, με βάση τους ισχυρισμούς που προβάλλονται, παρελήφθη με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μόλις στις 24/8/2018 με αποτέλεσμα να παρέλθει ο χρόνος καταχώρησης της έφεσης. Η θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ότι στις 9/8/2018 που εξεδόθη η Απόφαση το Δικαστήριο είχε προβεί στην πλήρη απαγγελία της δεν έχει αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά. Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι, όπως προκύπτει, η απαγγελία της Απόφασης δεν έλαβε χώρα στην παρουσία του δικηγόρου που την χειρίζετο εκ μέρους του Αιτητή/Πιστωτή αλλά άλλου δικηγόρου. Επιπλέον λόγος προβάλλεται η απουσία από την εργασία του δικηγόρου που χειρίζετο την υπόθεση καθώς και του Αιτητή στο εξωτερικό με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή αφενός η λήψη οδηγιών από τον Αιτητή για καταχώρηση έφεσης και αφετέρου η ουσιαστική μελέτη της Απόφασης και όλων των εγγράφων από το δικηγόρο. Δεν είναι άνευ σημασίας στο σημείο αυτό να επισημανθεί και συνυπολογίζεται ότι στην υπό εξέταση περίπτωση η προθεσμία για καταχώρηση έφεσης ενέπιπτε εντός περιόδου δικαστικών διακοπών[5] . Οι πιο πάνω λόγοι είναι τέτοιας φύσεως που θα μπορούσαν, κατά την κρίση μου, να δικαιολογήσουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για έγκριση του αιτήματος. Μένει, ωστόσο, να εξετασθεί κατά πόσο ενδεχόμενη έγκριση του υπό κρίση αιτήματος θα επηρεάσει δυσμενώς τα δικαιώματα της άλλης πλευράς. Στην προκειμένη περίπτωση η πλευρά του Καθ΄ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι θα υποστεί σοβαρές επιπτώσεις αφού έχει αποκατασταθεί το όνομα του και η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του από τους συνεργάτες του εφόσον εταιρείες πώλησης οικοδομικών υλικών είναι πλέον πρόθυμες να του προμηθεύσουν οικοδομικά υλικά επί πιστώσει και άλλοι συνεργάτες του να του αναθέσουν εργοληπτικές εργασίες κάτι το οποίο δεν ίσχυε πριν την έκδοση της Απόφασης ημερ. 9/8/18. Δεν είναι αντιληπτό πως η καταχώρηση έφεσης εναντίον της Απόφασης ημερ. 9/8/18 από πλευράς του Αιτητή θα επηρεάσει δυσμενώς τον Καθ΄ου η Αίτηση σε σχέση με τις συναλλαγές του με τρίτα άτομα. Η καταχώρηση έφεσης δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης, ούτε μειώνει το κύρος της απόφασης που εκδόθηκε η οποία και θα εξακολουθεί να ευρίσκεται σε ισχύ μέχρις ότου ανατραπεί κατ΄έφεση. Κατάληξη Ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δικαιολογείται να ασκηθεί υπέρ της ικανοποίησης του αιτήματος του Αιτητή/Πιστωτή. Κατά συνέπεια η υπό κρίση Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται Διάταγμα για παράταση του χρόνου καταχώρησης Ειδοποίησης Έφεσης στην ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 9/8/2018 για περίοδο 10 ημερών από σήμερα. Όσον αφορά τα έξοδα λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση ουδεμία ευθύνη έχει για την μη εμπρόθεσμη καταχώρηση έφεσης από πλευράς του Αιτητή θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να ακολουθηθεί ο κανόνας ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς αυτά επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ου η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή/Πιστωτή όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Deluxe Terrazo Tiles & Marbles Ltd v. Εργοληπτική Εταιρεία Νέμεσις Λτδ
(1989)1 Α.Α.Δ. 658, Χόππης v. Παναγή
(1993)1 Α.Α.Δ. 140, The Turkish Co Operative Carob Marketing Society Ltd v. Lutfi Kiamil & Another,
(1973)1 C.L.R. 1 Σολιάτης & Συνεργάται v. Α. Χριστοδουλίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 1162 Βουριά v. Δασκάλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 808, [2] Δέστε First Ukranian Development Ltd Πολιτική Αίτηση αρ. 214/13, ημερ. 15/10/2014. [3] Δέστε Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva
(2010)1 Α.Α.Δ.
- [4] Δέστε First Ukranian Development Ltd Πολ. Αίτηση Αρ. 214/13 ημερ. 15/10/
- [5] Δέστε Δ.61
(1)(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «1. Αι κατωτέρω αναφερόμενοι περίοδοι θα είναι αι υπό του Ανωτάτου Δικαστηρίου τηρούμεναι διακοπαί: (α) θεριναί διακοπαί: από της 10ης Ιουλίου μέχρι της 9ης Σεπτεμβρίου, αμφοτέρων των ημερομηνιών συμπεριλαμβανομένων. ................................................» Δέστε, επίσης, Lapertas Fisheries Ltd κ.ά. v. Ευαγόρου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1505. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο