ΜΙΚΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ (ΙΑΤΡΙΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΑΙ) ΛΤΔ ν. Νικολάου, Αρ. Αγωγής: 786/2016, 31/1/2019

(1),

(2)και

(5). Η παρούσα απόφαση θα εκδοθεί με συνοπτική αιτιολογία, ως προνοείται από τη Δ.30 Θ.7(ε). Συνοπτικά αναφέρονται οι ισχυρισμοί των διαδίκων στα ήδη καταχωρισμένα δικόγραφα. Δια της αγωγής τους, οι ενάγοντες αναφέρουν ότι κατά το 1979 αγόρασαν τα τεμάχια X9 και X2 Φ/Σχ 49/33, Τμήμα Ο, τοποθεσία Ασβεστερή στο χωριό Ορά της επαρχίας Λάρνακας (στο εξής «τα ακίνητα»). Τα ακίνητα είναι όμορα χωράφια τα οποία ενεγράφησαν επ΄ ονόματι των εναγόντων δυνάμει της εγγραφής υπ΄ αρ. 9121, αφού τα αγόρασαν από τον XXXXX XXXXX Παυλή. Εκδόθηκε επ΄ ονόματι τους σχετικός τίτλος ημερ. 18/11/1979 ο οποίος περιλάμβανε και τα δύο τεμάχια. Αρκετά χρόνια μετά και περί το 2011 οι ενάγοντες διαπίστωσαν ότι για το τεμάχιο X2 υπήρχε διπλή εγγραφή στα μητρώα του Κτηματολογίου Λάρνακας. Ήταν εγγεγραμμένο όχι μόνο στο όνομα των εναγόντων, αλλά και στο όνομα του εναγόμενου δυνάμει εγγραφής με αρ. 9XX

1. Αναφέρουν ότι λανθασμένα ο εναγόμενος βρέθηκε εγγεγραμμένος ως ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου X2 καθότι δεν είχε τέτοιο δικαίωμα. Ως εκ τούτου επεμβαίνει, ισχυρίζονται, επ΄ αυτού ενώ οι ενάγοντες είναι οι μόνοι νόμιμοι ιδιοκτήτες του. Αξιώνουν, συναφώς, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διόρθωση τόσο του μητρώου του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, όσο και του τίτλου του τεμαχίου X2 ώστε οι ενάγοντες να παρουσιάζονται ως οι νόμιμοι ιδιοκτήτες αυτού. Αξιώνουν περαιτέρω την ακύρωση της εγγραφής επ΄ ονόματι του εναγομένου και την παύση της παράνομης επέμβασης του εντός αυτού. Δια της υπεράσπισης του ο εναγόμενος, προβάλει 3 προδικαστικές ενστάσεις και επί της ουσίας της αγωγής αναφέρει ότι είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αρ. τεμαχίου X2, αφού αυτό του μεταβιβάστηκε δια δωρεάς από τον πατέρα του XXXXX XXXXX Παυλή άλλως XXXXX XXXXX Παύλου, δυνάμει της εγγραφής υπ' αρ. 9XX7 στις 10/09/
2. Ο Χρίστος Νικόλα Παυλή, που κατ΄ισχυρισμό πώλησε το ακίνητο στους ενάγοντες, ποτέ δεν ήταν νόμιμος ιδιοκτήτης του και έτσι δεν μπορούσε να μεταβιβάσει καλό τίτλο στους ενάγοντες. Οι ισχυρισμοί του ενάγοντα περί ύπαρξης διπλής εγγραφής δεν ευσταθούν, συνεχίζει η Υπεράσπιση, αφού πλέον μόνο μία εγγραφή υπάρχει στα κτηματολογικά μητρώα για το επίδικο ακίνητο και είναι επ΄ονόματι του εναγόμενου. Έχω διεξέλθει των μαρτυριών που κατατέθηκαν στην υπόθεση, δηλαδή της ένορκης δήλωσης της Ερμιόνης Αναστασιάδου ημερ. 29/5/17 και του Σταύρου Σαββίδη κτηματολογικού γραφέα στο Κτηματολογίου ημερ. 29/5/17 εκ μέρους των εναγόντων, καθώς την μαρτυρία του ίδιου του εναγόμενου και την μαρτυρία της Ευδοκίας Νικολάου αμφότερες ημερ. 25/8/17, για τους εναγόμενους. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τα όσα αναφέρονται στην αίτηση για αντεξέταση ημερ. 22/9/17 καθώς και τους λόγους ένστασης και τη μαρτυρία που παρατίθεται προς υποστήριξή τους στην ένσταση του εναγομένου, ημερ. 28/11/
3. Αναφορά στα δικόγραφα και τις έγγραφες μαρτυρίες θα γίνει, κατωτέρω, μόνο στο βαθμό και την έκταση που απαιτείται για σκοπούς αιτιολόγησης της παρούσας απόφασης. Η Δ.30 θ.7 προνοεί ως ακολούθως: «
4. Το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει για τις υποθέσεις που καλύπτονται από την παρ. 6 ανωτέρω[1], κατ΄ εξαίρεση και μόνο, διαταγή ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από διάδικο ή μάρτυρα που ήδη κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του ή στην περίπτωση της υποπαραγράφου (γ) κατωτέρω ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από μάρτυρα που δεν κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του στις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) Όπου το Δικαστήριο κρίνει αυτεπαγγέλτως ότι επιβάλλεται η εξέταση ή αντεξέταση του διαδίκου ή του μάρτυρα. (β) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική εξέταση ή αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα είτε του ιδίου, είτε του αντιδίκου του. (γ) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική μαρτυρία οποιουδήποτε μάρτυρα του ιδίου που ένεκα της ιδιότητας του ή του αντικειμένου της μαρτυρίας του δεν υπήρχε η δυνατότητα να κατονομαστεί ενωρίτερα ή να καταγραφεί η κατάθεση του. (δ) Το αίτημα καταχωρείται γραπτώς στο Πρωτοκολλητείο με ειδοποίηση προς τους υπόλοιπους διαδίκους και ορίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου για προφορική παράσταση σε χρόνο που το Δικαστήριο καθορίζει. Στο αίτημα καθορίζεται απαραιτήτως το όνομα του διαδίκου ή μάρτυρα του οποίου η προφορική παρουσίαση απαιτείται, εκείνο το μέρος της μαρτυρίας επί της οποίας καθίσταται αναγκαία η προφορική εξέταση, ο λόγος και η αναγκαιότητα της προφορικής εξέτασης ή αντεξέτασης, καθώς και ο χρόνος που απαιτείται για την προφορική αυτή εξέταση. (ε) Το Δικαστήριο αφού ακούσει τους διαδίκους, ασκεί αναλόγως τη διακριτική του ευχέρεια και εκδίδει αυθημερόν και με συνοπτική αιτιολογία διάταγμα προφορικής παρουσίασης του διαδίκου ή μάρτυρα για σκοπούς διευκρίνισης της μαρτυρίας του. Νοείται ότι ο χρόνος που καθορίζεται για την εξέταση ή αντεξέταση κάθε διάδικου ή μάρτυρα δεν θα υπερβαίνει τα 30 λεπτά, αλλά το Δικαστήριο κατά τη διακριτική του ευχέρεια δύναται κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας να επεκτείνει ανάλογα το χρόνο.» Αδιαμφισβήτητος σκοπός της νέας Δ.30, ειδικά με τη θέσπιση της διαδικασίας Ταχείας Εκδίκασης, είναι η οικονομία της δίκης και η εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού και δικηγορικού χρόνου και χρήματος, με ευρύτερο στόχο την πάταξη, σε βάθος χρόνου, του φαινομένου των καθυστερήσεων στην κυπριακή αστική δικαιοσύνη. Ως προς το γενικότερο στόχο της θέσπισης της νέας Διαταγής 30, υιοθετώ πλήρως την ανάλυση του αδερφού μου Χρ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. στην Αίτηση 8/16 του Ε.Δ. Λεμεσού, Αναφορικά με τον Νίκο Κακουλλή, ημερ. 7.2.17: «Οι τροποποιήσεις της [της νέας Διαταγής 30], στοχεύουν, ως διαφαίνεται και από την γενικής εφαρμογής πρόνοια του κ. 9 της τροποποιηθείσας Δ.30 των Θ. Π. Δ., στο να καταστήσουν πιο δίκαιη, ταχύτερη και ανέξοδη την διαδικασία εκδίκασης μίας υπόθεσης. Κατά πρώτον, με το να περιορίσουν τον αριθμό των ενδιάμεσων αιτήσεων, ή, εν πάση περιπτώσει, με το να επιβάλουν την υποβολή τους σε ένα σχετικά ώριμο, και από αυτή την άποψη, κατάλληλο στάδιο της διαδικασίας, δια της παροχής μίας διαδικασίας ανασκόπησης πριν η αγωγή οδηγηθεί στην ακρόαση της, μέσα από την οποία το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια, πέραν από την εξέταση των όποιων αιτημάτων των διαδίκων, ακριβώς προς επίτευξη του προαναφερόμενου σκοπού, αυτεπάγγελτα, να εκδώσει και όποια άλλα διατάγματα ρυθμιστικά της διαδικασίας κρίνει απαραίτητα. Και κατά δεύτερον, με το να παράσχουν στο Δικαστήριο τον ρόλο διαχείρισης της υπόθεσης ως προς τον τρόπο εκδίκασης της (ειδικότερα ως προς τον τόπο παρουσίασης της μαρτυρίας). Αυτός ήταν διαχρονικά και εξακολουθεί να είναι ο σκοπός της διαδικασίας έκδοσης οδηγιών από το Δικαστήριο δυνάμει της Δ.30 των Θ. Π. Δ. και μέσα από το πνεύμα αυτού του σκοπού πρέπει να αντικρίζεται και η εφαρμογή του, τόσο από το Δικαστήριο που έχει το καθήκον εφαρμογής της, όσο και από τους διαδίκους που έχουν υποχρέωση υποβοήθησης του στην εξάσκηση των εξουσιών του κατά την εφαρμογή της.» Κατ' αρχάς, διαπιστώνω ότι η αίτηση καταχωρίστηκε εμπρόθεσμα και σύμφωνα με το Θ. 7(β), αφού αυτή είναι ημερομηνίας 22/9/2017, ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 25/10/
5. Κατά δεύτερο, αναφέρω ότι η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, έχει όλα τα στοιχεία που η Δ.30, Θ.7(δ), πιο πάνω, αναφέρει ως προαπαιτούμενα. Υπάρχει αναφορά στους μάρτυρες που σκοπούνται να αντεξεταστούν, στις παραγράφους της μαρτυρίας εκάστου που χρήζουν εξέτασης ή αντεξέτασης, στους λόγους που η αντεξέτασή τους είναι αναγκαία, καθώς και στο χρόνο που απαιτείται για την προφορική αυτή εξέταση (εντός της αγόρευσης των εναγόντων καθορίζεται σε 30 λεπτά). Σημειώνω στο σημείο αυτό, ότι οι ισχυρισμοί του εναγόμενου περί του ότι η αίτηση, ή σχετικό προφορικό αίτημα των εναγόντων, θα έπρεπε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο στάδιο της κλήσης για οδηγίες είναι αβάσιμοι, αφού η αναγκαιότητα του αιτήματος προέκυψε μετά τη συμμόρφωση των διαδίκων με τις οδηγίες του Δικαστηρίου στην κλήση για οδηγίες και κατόπιν της καταχώρισης γραπτών μαρτυριών. Οι τυπικές προϋποθέσεις της αίτησης, επομένως, εν προκειμένω πληρούνται. Ως προς την ουσίας της αίτησης, χρήσιμη καθοδήγηση σε σχέση με το πότε απαιτείται η αντεξέταση ενόρκως δηλούντα μπορεί να αντληθεί από τη νομολογία σε σχέση με τη Δ.39 θ.1, για αντεξέταση ενόρκως δηλούντων σε ενδιάμεση αίτηση. Υπάρχει, εν τούτοις, μία ουσιώδης διαφορά η οποία πρέπει να τηρείται κατά νου και με την οποία ασχολούμαι εκτενέστερα στη συνέχεια. Είναι ότι ενώ στις ενδιάμεσες αιτήσεις το Δικαστήριο δεν ενδείκνυται, και στις πλείστες των περιπτώσεων δεν απαιτείται, να προβαίνει σε συμπεράσματα ως προς την ουσία της αγωγής, σε Ταχείας Εκδίκασης υποθέσεις όπως η παρούσα, το Δικαστήριο ακριβώς αυτό καλείται να πράξει. Να κρίνει την υπόθεση στην ουσία της και στο τελικό της στάδιο βάσει των γραπτών μαρτυρίων που καταχωρίστηκαν από τα μέρη και να διατυπώσει ευρήματα. Βάσει των Δ.39, Θ. 1 και Δ.48, Θ. 2, η διακριτική ευχέρεια ως προς την έγκριση ή απόρριψη αιτήματος για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα ανήκει στο Δικαστήριο (βλ. μεταξύ άλλων Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)

(2004)1 A.A.Δ. 1660, Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου,

(2008)1Α Α.Α.Δ. 280). Το ίδιο ισχύει και για τη Δ.30, Θ.7, αφού η διακριτική ευχέρεια που κέκτηται το Δικαστήριο προνοείται ρητά στο εδάφιο (ε) αυτής. Το Δικαστήριο πρέπει να ασκεί αυτή τη διακριτική ευχέρεια, στη βάση εσωγενών, και όχι εξωγενών, της δίκης παραγόντων (βλ. ενδεικτικά Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd

(1993)1 A.A.Δ. 12) Πάντοτε με γνώμονα την ορθή και απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης καθώς και τις ανάγκες κάθε υπόθεσης, ως αυτές προκύπτουν μέσα από τα ιδιαίτερά της περιστατικά. Δια της αιτούμενης αντεξέτασης πρέπει, επίσης, να διαφαίνεται ότι θα αποκρυσταλλωθούν και θα διασαφηνισθούν τα επίδικα θέματα και όχι να συσκοτισθούν (βλ. Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου, ανωτέρω). Υπενθυμίζεται ότι η αντεξέταση δεν διεξάγεται αυτοδίκαια, αλλά διατάσσεται κατ΄εξαίρεση, μόνο όταν τα θέματα επί των οποίων μπορεί να αντεξετάσει ένας διάδικος είναι περιορισμένα, όταν η αντεξέταση εξυπηρετεί τις ανάγκες της διαδικασίας και της δικαιοσύνης και όταν μέσα από αυτή υποβοηθείται το Δικαστήριο να εκδώσει την τελική του απόφαση, ικανοποιούμενο περί αυτής, κατά νόμο και κατά συνείδηση (βλ. τηρουμένων των αναλογιών Balraj Singh Samra ν. Ναταλίας Πατσαλίδου, Αγωγή 7123/2008, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 9.4.2009) Σε Ταχείας Εκδίκασης υποθέσεις, όπου το Δικαστήριο καλείται να προβεί σε ασφαλή ευρήματα κρίνοντας την υπόθεση τελεσίδικα, η εξέταση ή η αντεξέταση ενόρκως δηλούντα δικαιολογείται, ιδιαιτέρως, όπου οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί είναι αντίθετοι και απαιτείται να ακουστεί viva voce μαρτυρία ή αντεξέταση για να δύναται το Δικαστήριο να αποφασίσει επί της αξιοπιστίας συγκεκριμένου μάρτυρα. Είναι, δε, γεγονός ότι εάν τα γεγονότα είναι αμφισβητούμενα και ο εκάστοτε ενάγοντας δεν καταχωρίσει αίτηση για αντεξέταση μάρτυρα του εναγομένου, θα επωμιστεί τη δυσμένεια αυτής του της παράλειψης, όντας ο διάδικος που έχει το βάρος απόδειξης. Προεξάρχων βέβαια στοιχείο, από το οποίο καθοδηγείται το Δικαστήριο, είναι η αναγκαιότητα της εξέτασης ή αντεξέτασης. Ανάμεσα στους παράγοντες που δύνανται να καθοδηγήσουν τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι και οι εξής: - Η ήδη ύπαρξη ικανοποιητικής μαρτυρίας βάσει της οποίας μπορεί να αποφασισθεί το επίδικο θέμα. Εάν, με άλλα λόγια η αντεξέταση είναι αχρείαστη ή δεν θα εξυπηρετήσει κάποιο χρήσιμο σκοπό (βλ. τηρουμένων των αναλογιών Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παράγρ.878). - Εάν η αντεξέταση σκοπείται να γίνει επί άσχετων ή επουσιωδών θεμάτων. - Εάν το αίτημα για αντεξέταση έγινε με σκοπό την καθυστέρηση στην ακρόαση της αίτησης και επομένως κακόπιστα (βλ. Halsbury's Laws of England (ανωτέρω)). Τηρώντας τα πιο πάνω κατά νου προχωρώ να εξετάσω την αίτηση στην ουσία της. Σε σχέση με την προφορική εξέταση του Σταύρου Σαββίδη επισημαίνεται εξ αρχής ότι αυτός είναι ανεξάρτητος μάρτυρας και ορκίζεται υπό την ιδιότητά του ως Κτηματολογικός Γραφέας στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας. Προκύπτει μέσα από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ότι αυτή αναπαράγει τις σχετικές καταχωρίσεις στο κτηματολογικό μητρώο. Η μαρτυρία του είναι, επομένως, ουσιώδους, αν όχι αποφασιστικής σημασίας, για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι, στη μαρτυρία του ότι προβαίνει σε μια ιστορική αναδρομή των εγγραφών στα κτηματολογικά μητρώα του επίδικου τεμαχίου 92, αλλά και του τεμαχίου 89, από το 1947 μέχρι και σήμερα, αναφέροντας εν κατακλείδι ότι υπάρχουν πράγματι δύο ξεχωριστές εγγραφές ως οι ενάγοντες υποστηρίζουν για το επίδικο τεμάχιο

1. Μία επ΄ ονόματι των εναγόντων και μία επ΄ ονόματι των εναγομένων. Προκύπτει, επομένως, ότι και οι δύο πλευρές, αλλά και το Δικαστήριο, έχουν όφελος από τη συγκεκριμενοποίηση και εξειδίκευση της μαρτυρίας του, ώστε να προκύψει η πλήρης εικόνα σχετικά με τα επίδικα θέματα μέσα από το κτηματολογικό μητρώο. Ως εκ τούτου θα επιτρέψω την εξέταση του, ως ζητείται. Σε σχέση με το περιεχόμενο της μαρτυρίας του εναγομένου, αναφέρεται ότι αυτή είναι αντίθετη με τη μαρτυρία των εναγόντων και του Σταύρου Σαββίδη, κτηματολογικού λειτουργού του Κτηματολογίου, στα εξής σημεία της: i. το ιστορικό των εγγραφών υπ' αρ. 9XX1 και 9XX7 (παρ. 5 της μαρτυρίας του). ii. ποίος ήταν κάτοχος και/ή ιδιοκτήτης του επίδικου τεμαχίου X2 κατά το 1979 και ποια η κατάσταση του τεμαχίου αυτού κατά το χρόνο εκείνο (παρ. 6, 14 και 17 της μαρτυρίας του). iii. Από πότε γνώριζαν οι ενάγοντες για την ύπαρξη διπλής εγγραφής, κατά πόσο αυτοί προέβηκαν σε έρευνα αναφορικά με το επίδικο τεμάχιο πριν την αγορά του και κατά πόσο μπορούσαν να ανακαλύψουν την ύπαρξη διπλής εγγραφής νωρίτερα κατόπιν ευλόγων ερευνών (παρ. 15 και 16 της μαρτυρίας του). iv. Κατά πόσο οι ενάγοντες παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους επί του επίδικου τεμαχίου (παρ. 18 της μαρτυρίας του). v. Η σχέση του πατέρα του εναγόμενου με τους ενάγοντες (παρ. 18 της μαρτυρίας του). Ως εκ των πιο πάνω, απαιτείται αντεξέτασή του Εναγόμενου επί των σχετικών παραγράφων της μαρτυρίας του, ώστε το Δικαστήριο να δύναται βάσει της προφορικής του μαρτυρίας και της αξιολόγησης της, να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα. Δεν απαιτείται διευκρίνιση επί των εξής θέσεων του Εναγόμενου: vi. εάν οι ενάγοντες παραμένουν μέχρι σήμερα οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του Τεμαχίου X2 μέσω της εγγραφής 9XX1 ή κατά πόσο η εγγραφή αυτή ήδη ακυρώθηκε (παρ. 7,8 και 9 της μαρτυρίας του), αφού το θέμα αυτό έχει ήδη ξεκαθαριστεί από τον καθ' ύλη αρμόδιο λειτουργό του Κτηματολογίου και δυνατόν να διαφωτιστεί περαιτέρω από την παρουσία του στο Δικαστήριο. vii. Κατά πόσο η XXXXX Αναστασιάδου ή η αδερφή της επιθεώρησαν το επίδικο τεμάχιο πριν την 22.02.2012 (παρ. 10 της μαρτυρίας του), διότι δεν είναι αποφασιστικής σημασίας για τα επίδικα θέματα, viii. Η αξία του επίδικου τεμαχίου (βλ. παρ. 11 της μαρτυρίας του), διότι η αξία αυτή είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα. Δεν ζητούνται με την αγωγή οποιεσδήποτε αποζημιώσεις, αλλά μόνο διατάγματα. Ούτε υποβλήθηκε ανταπαίτηση εκ μέρους του Εναγομένου, ώστε η αξία του εν λόγω ακινήτου να καταστεί επίδικη. Σε σχέση με το περιεχόμενο της μαρτυρίας της XXXXX Νικολάου, αναφέρεται ότι αυτή είναι αντίθετη με τη μαρτυρία των εναγόντων και του XXXXX Σαββίδη, κτηματολογικού λειτουργού του Κτηματολογίου, στα εξής σημεία της: i. ποίος ήταν κάτοχος και/ή ιδιοκτήτης του τεμαχίου X2 κατά το 1XX9 και ποια η κατάσταση του Τεμαχίου X2 κατά το χρόνο εκείνο (παρ. 4, 5 και 6 της μαρτυρίας της). ii. Η σχέση του πατέρα του εναγόμενου με τους ενάγοντες (παρ. 8 μαρτυρίας της). Ως εκ των πιο πάνω, απαιτείται αντεξέτασή της XXXXX Νικολάου επί των σχετικών παραγράφων της μαρτυρίας της, ώστε το Δικαστήριο να δύναται βάσει της προφορικής της μαρτυρίας και της αξιολόγησης της, να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα. Δεν απαιτείται διευκρίνιση επί των εξής θέσεων της XXXXX Νικολάου: iii. Πώς ο Εναγόμενος απέκτησε το επίδικο τεμάχιο (παρ. 3 της μαρτυρίας της), αφού προς τούτο διαφωτίζει επαρκώς η γραπτή μαρτυρία του XXXXX Σαββίδη. Βάσει όλων των πιο πάνω, ασκώ τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της μερικής έγκρισης της αίτησης, ως εξής: Α. Εκδίδεται διάταγμα εξέτασης του XXXXX Σαββίδη, κτηματολογικού γραφέα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακος, επί των παραγράφων 4,6,7, 10, 14, 15 και 16 της μαρτυρίας του ημερ. 29.5.
2. Β. Εκδίδεται διάταγμα αντεξέτασης του Εναγόμενου επί των παραγράφων 5,6, 14, 15, 16, 17 και 18 της μαρτυρίας του ημερ. 25.8.
3. Γ. Εκδίδεται διάταγμα αντεξέτασης της Ευδοκίας Νικολάου επί των παραγράφων 4,5,6 και 8 της μαρτυρίας της ημερ. 25.8.
4. Η κυρίως εξέταση του XXXXX Σαββίδη από τους συνηγόρους των εναγόντων θα είναι διάρκειας 15 λεπτών, η αντεξέτασή του από τους συνηγόρους του εναγόμενου θα είναι διάρκειας μέχρι 30 λεπτών και η, τυχόν, επανεξέτασή του διάρκειας μέχρι 10 λεπτών, εκτός εάν οι χρόνοι αυτοί παραταθούν από το Δικαστήριο ανάλογα με τις ανάγκες της ακρόασης. Η αντεξέταση και επανεξέταση του Εναγόμενου και της XXXXX Νικολάου, από τους συνηγόρους των εναγόντων και του εναγόμενου, αντίστοιχα, θα είναι διάρκειας μέχρι 30 λεπτών και μέχρι 10 λεπτών αντίστοιχα, εκτός εάν οι χρόνοι αυτοί παραταθούν από το Δικαστήριο ανάλογα με τις ανάγκες της ακρόασης. Τα έξοδα της αίτησης θα είναι εναντίον του εναγομένου και υπέρ των εναγόντων, ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............ Μ. Κ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δηλαδή υποθέσεις ταχείας εκδίκασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο