← Κύπρος

LAVORY GENERAL TRADING LIMITED ν. Άσπρου κ.α., ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ: 525/2013, 4/3/2019

LAVORY GENERAL TRADING LIMITED ν. Άσπρου κ.α., ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ: 525/2013, 4/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ꞉ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. ΑΡ. ΑΓΩΓΗΣ: 525/2013 ΜΕΤΑΞΥ: AGATHOCLEOUS (LARNACA) LIMITED Εναγόντων -και-

  1. XXXXX Άσπρου
  2. XXXXX Μουστάκα Εναγομένων Και ως ετροποποιήθη δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 28.11.2017 LAVORY GENERAL TRADING LIMITED, HE24628 Εναγόντων -και-
  3. XXXXX Άσπρου
  4. XXXXX Μουστάκα Ημερομηνία꞉ 4.3.2019 Εμφανίσεις꞉ Για τους Ενάγοντες꞉ κ. Γ. Πέτρου, για Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους αρ. 1 και 2꞉ κ. Θ. Θωμά, για Θέμη Θωμά & Συνεργάτες ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η Ενάγουσα εταιρεία αξιώνει από τους Εναγόμενους 1 και 2 ποσό €1.188,30σ. ως υπόλοιπο τιμήματος εμπορευμάτων ή και λογαριασμού, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα πλέον 18% ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης. Στην παρα. 1 της Έκθεσης Απαίτησης, όπως έχει τροποποιηθεί δυνάμει Δικαστικού διατάγματος ημερ. 28.11.2017, η Ενάγουσα εταιρεία περιγράφεται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομοτύπως εγγεγραμμένη, με έδρα τη Λάρνακα, που ασχολείται με πωλήσεις ειδών υγιεινής, οικοδομής, επενδύσεις τοίχων, πατωμάτων κλπ. Η Ενάγουσα σε διάφορα χρονικά διαστήματα διεξήγε εργασίες υπό το όνομα Χρίστος Αγαθοκλέους (Λάρνακα) Λίμιτεδ ή/και Χρ. Αγαθοκλέους (Λάρνακα) Λτδ ή/και Chr. Agathocleous (Larnaca) Ltd ή/και υπό την εμπορική επωνυμία Χρίστος Αγαθοκλέους (Λάρνακα) ή/και υπό τον όμιλο εταιρειών Agathocleous (Larnaca) Group. Στην παρα. 2 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται ότι «Κατά ή περί την περίοδο από 6.8.2008 μέχρι 24.6.2011 οι ενάγοντες πώλησαν και παρέδωσαν στους εναγόμενους εμπορεύματα της ειδικότητας τους και τους εχρέωσαν με το συμφωνηθέν ή και λογικό τίμημα και τους επίστωσαν με οποιεσδήποτε τυχόν πληρωμές. (Λεπτομέρειες του λογαριασμού δυνατόν να χορηγηθούν εφ' όσον ζητηθούν.)». Καταλήγει στην παρα. 3 της Έκθεσης Απαίτησης να αναφέρει ότι «Παραταύτα ο λογαριασμός των εναγομένων στους ενάγοντες εξακολουθεί να δείχνει χρεωστικό υπόλοιπο ανερχόμενο σε €1.188,30σ. το οποίο αρνούνται ή αμελούν να καταβάλουν.». Με την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, όπως τροποποιήθηκε δυνάμει του Δικαστικού διατάγματος ημερ. 28.11.2017, η οποία και καταχωρήθηκε στις 17.1.2018, οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνήθηκαν όλους τους ισχυρισμούς των Εναγόντων και τους κάλεσαν σε αυστηρή απόδειξη (βλ. παρα. 1 έως 5 της Ε/Υ). Έπειτα, οι Εναγόμενοι εξειδίκευσαν την υπεράσπισή τους ως συγκείμενη στους εξής ισχυρισμούς γεγονότων꞉ · (βλ. παρα. 5) - Ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στους Ενάγοντες και αν οφείλουν τότε αυτό είναι μικρότερο των €1.188,30σ.. · (βλ. παρα. 6) - Ότι υπήρξε παράβαση της συμφωνίας εκ μέρους των Εναγόντων, διότι ενώ οι Εναγόμενοι 1 και 2 υπέβαλαν στους Ενάγοντες παραγγελία συγκεκριμένων προϊόντων και συγκεκριμένης ποιότητας, εντούτοις τα πατώματα και οι τσεκολατούρες που τους έφεραν οι Ενάγοντες ήταν προβληματικά και /ή ελαττωματικά και/ή κακής ποιότητας σε σχέση με αυτά που τους παρήγγειλαν οι Εναγόμενοι. · (βλ. παρα. 7) - Μόλις οι Εναγόμενοι 1 και 2 παρέλαβαν τα ως άνω προϊόντα, ενημέρωσαν τους Ενάγοντες για τη δυσαρέσκειά τους και για την ελαττωματικότητα των προϊόντων. Εντούτοις οι Ενάγοντες παρότρυναν τους Εναγόμενους 1 και 2 να τοποθετήσουν τα πατώματα και τις τσεκολατούρες, υποσχόμενοι ότι δεν θα είχαν κανένα απολύτως πρόβλημα και/ή ελάττωμα. · (βλ. παρα. 8) - Ως εκ των ανωτέρω, οι Εναγόμενοι 1 και 2 προχώρησαν στην τοποθέτηση των πατωμάτων και των τσεκολατούρων χρησιμοποιώντας και τις γόμες που είχαν αγοράσει. Η τοποθέτησή τους στοίχισε €600 (ήτοι €10 το τ.μ.) εφόσον έγινε σε χώρο περί τα 60 τ.μ.. Αφού τοποθετήθηκαν τα εν λόγω προϊόντα, οι Εναγόμενοι 1 και 2 διαπίστωσαν το πρόβλημα και/ή επιβεβαίωσαν την αρχική τους δυσαρέσκεια για τα ελαττωματικά προϊόντα. · (βλ. παρα. 9) - Για τους πιο πάνω λόγους οι Εναγόμενοι σήμερα είναι αναγκασμένοι να αφαιρέσουν τα εν λόγω πατώματα και τσεκολατούρες, εφόσον είναι ελαττωματικά και/ή προβληματικά και/ή άχρηστα. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα, οι Εναγόμενοι εγείρουν Ανταπαίτηση (βλ. παρα. 11 Ε/Υ και Ανταπαίτησης), ισχυριζόμενοι ότι, για να αφαιρεθούν και να αντικατασταθούν τα ελαττωματικά προϊόντα, οι Εναγόμενοι θα υποστούν ειδική ζημιά, ως εξής꞉ (α) Για την τοποθέτηση των πατωμάτων και τσεκολατούρων που αγόρασαν από τους Ενάγοντες και ήταν προβληματικά, κόστος €
  5. (β) Θα πρέπει να πληρώσουν €5 το τ.μ. για την αφαίρεση των πατωμάτων, ήτοι συνολικά €
  6. (γ) Θα αναγκασθούν να αγοράσουν νέα πατώματα και τσεκολλατούρες τα οποία θα στοιχίσουν περί τα €850 συνολικά. (δ) Για το χώλιασμα των νέων πατωμάτων, οι Εναγόμενοι θα πρέπει να πληρώσουν περί τα €
  7. (ε) Επιπρόσθετα, οι Εναγόμενοι θα χρειαστούν νέα κόλλα για την τοποθέτηση των κεραμικών και τσεκολατούρων, που θα στοιχίσει περί τα €
  8. (στ) Για την τοποθέτηση των νέων πατωμάτων και στεκολατούρων, οι Εναγόμενοι θα πρέπει να πληρώσουν επιπλέον €10 το τ.μ., ήτοι συνολικά €
  9. (Οι Εναγόμενοι επιφυλάσσονται να αναφερθούν σε λεπτομέρειες κατά τη δικάσιμο.) Με βάση τους λόγους που εκτίθενται ανωτέρω, οι Εναγόμενοι 1 και 2 ανταπαιτούν συνολικό ποσό €2690 για την οικονομική ζημιά και/ή τα έξοδα που υπέστηκαν και/ή θα υποστούν, πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού, πλέον τα δικηγορικά έξοδα, ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης. Στην Τροποποιημένη Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, οι Ενάγοντες απορρίπτουν κάθε ισχυρισμό των Εναγομένων 1 και 2 και αξιούν απόφαση ως η Έκθεση Απαίτησής τους. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ. Αφού συμπληρώθηκε όλη η δικογραφία και καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της αξίωσής τους, οι Ενάγοντες παρουσίασαν μία μόνο μάρτυρα στο Δικαστήριο, την κα XXXXX Χαραλάμπους (ΜΕ1). Από την άλλη, οι Εναγόμενοι 1 και 2 προσήλθαν αμφότεροι προσωπικά και έδωσαν ενόρκως μαρτυρία (στο εξής «η ΜΥ1» και «ο ΜΥ2», αντίστοιχα). Η ίδια μαρτυρία χρησιμοποιήθηκε και για σκοπούς απόδειξης της ανταπαίτησης των Εναγομένων. Ουδείς άλλος μάρτυρας, προσήλθε. Η μαρτυρία της ΜΕ
  10. Η ΜΕ1 στο πλαίσιο της μαρτυρίας της, επιχείρησε να καταθέσει ως τεκμήρια καταστάσεις λογαριασμού και ένα τιμολόγιο, τα οποία έφεραν στην επιγραφή που έδειχνε τον εκδότη τους άλλοτε την εταιρεία «CHR. AGATHOCLEOUS (LARNACA) LTD» και άλλοτε την επωνυμία «AGATHOCLEOUS (LARNACA) GROUP ή/και την εταιρεία LAVORY GENERAL TRADING LTD». Η ΜΕ1 ερωτηθείσα συναφώς από το συνήγορο των Εναγόντων δήλωσε ότι η εταιρεία «CHR. AGATHOCLEOUS (LARNACA) LTD» είναι η ίδια εταιρεία ακριβώς με την «LAVORY GENERAL TRADING LTD». Αρχικά ήταν με το όνομα «LAVORY GENERAL TRADING LTD» και όταν αγοράστηκε από τη «CHR. AGATHOCLEOUS LTD» στη Λ/σια, μετονομάστηκε σε «CHR. AGATHOCLEOUS (LARNACA) LTD». Η κατάθεση των εν λόγω εγγράφων ως τεκμηρίων προσέκρουσε σε ένσταση του συνηγόρου Υπεράσπισης των Εναγομένων 1 και 2, ο οποίος επικαλέστηκε ως λόγο ένστασης την έλλειψη σχετικότητας των εγγράφων με τα επίδικα θέματα, εφόσον, ως η θέση του, προερχόταν από διαφορετικό νομικό πρόσωπο απ' ό,τι είναι οι Ενάγοντες. Η ένσταση στην κατάθεση των εγγράφων εδραζόταν και στη βάση ότι δεν παρουσιάστηκε κανένα έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών που να δείχνει ότι επρόκειτο για το ίδιο πρόσωπο. Η ένσταση έγινε δεκτή από το Δικαστήριο όσον αφορά το προτεινόμενο τεκμήριο τιμολόγιο ημερ. 25.8.2009 που έφερε ως εκδότη την «AGATHOCLEOUS (LARNACA) GROUP, LAVORY GENERAL TRADING LTD». Διακόπηκε η ακροαματική διαδικασία στο σημείο αυτό. Αμέσως πριν την ημερομηνία που η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακρόασης, οι Ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης (Ε/Α). Η επιδιωκόμενη τροποποίηση αφορούσε στο να εισαχθεί στην παρα. 1 της Ε/Α η εξής πρόταση꞉ «Η Ενάγουσα σε διάφορα χρονικά διαστήματα διεξήγε εργασίες υπό το όνομα Χρίστος Αγαθοκλέους (Λάρνακα) Λίμιτεδ ή/και Χρ. Αγαθοκλέους (Λάρνακα) Λτδ ή/και Chr. Agathocleous (Larnaca) Ltd ή/και υπό την εμπορική επωνυμία Χρίστος Αγαθοκλέους (Λάρνακα) ή/και υπό τον όμιλο εταιρειών Agathocleous (Larnaca) Group.». Παρά την ένσταση που ήγειρε η πλευρά της Υπεράσπισης στο να εγκριθεί η επιδιωκόμενη τροποποίηση της Ε/Α, το παρόν Δικαστήριο επέτρεψε την τροποποίηση με το εξής σκεπτικό, το οποίο κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω και στο πλαίσιο της παρούσας τελικής απόφασης꞉ Στην απόφαση WiIIiams and Glyn's Bank Ltd v. Τhe Ship "Maria"

(1983)1 C.L.R. 106, κρίθηκε ότι η διόρθωση λανθασµένου ονόµατος είναι θέµα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο δεν πρέπει να επιτρέπει σε άτοµα να αποκτούν πλεονέκτηµα από µια λανθασµένη περιγραφή ονόµατος, όταν όλοι γνωρίζουν την πραγµατικότητα. Στην υπόθεση SpyropouIIos v. Τransavia HoIIand Ν. v. Amsterdam
(1979)1 C.L.R. 421, σημειώθηκε ότι υπήρχε πάντα μια εταιρεία των Εναγόντων με την οποία συναλλάχτηκαν οι Εναγόμενοι, ότι η αγωγή κινήθηκε στο όνομα εκείνης της εταιρείας με κάποιο σφάλμα / περικοπή αυτού, που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως misnomer και το οποίο θα μπορούσε οπωσδήποτε να διορθωθεί με τροποποίηση. Το σφάλμα αυτό δεν θα μπορούσε να καταστήσει ανύπαρκτη την εταιρεία ως αναφερόταν στον τίτλο της αγωγής. Το ότι μετά την έγερση της αγωγής άλλαξε το όνομα της εταιρείας και πάλιν δεν σήμαινε ότι άλλαξε η εταιρεία ή ότι καθίστατο ανύπαρκτη η ενάγουσα εταιρεία υπό το προηγούμενό της όνομα. Λέχθηκαν επακριβώς τα εξής꞉ «We do not subscribe to this contention. The respondents placed before the trial Court sufficient material to justify it grant the application. There all along existed a company with which the appellant had contracted. The proceedings were instituted in the name of that company in a somewhat abbreviated form, but as it was before it was changed by an amendment of its memorandum and articles of association. The original misnomer could definitely be amended under the Rules. The change V of the name of the company could not render the company under its previous name as non-existent, so as to bring the case within the principle of the case of Tetlow v. Orela (supra). The plaintiff company was an existing company referred to by a mistake in its name and whilst so existing it had its name changed and the proceedings commenced in its previous name. The Company never ceased to exist, it was only a matter of an action commenced with a wrong name; it is a case of misnomer and leave should have been given to amend on the principle of the Alexander Mountain & Co. case where the text of an article in the Law Journal of May 9, 1942 at p. 150 was quoted.» Τη συνέχιση της νομικής οντότητας μιας εταιρείας παρά την αλλαγή του ονόματός της και τη συνέχιση της δικαιοπρακτικής της δυνατότητας, ως επίσης και τυχόν δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν υπό το προηγούμενό της όνομα, διασφαλίζουν οι πρόνοιες των εδαφίων
(3)και
(4)του άρθρου 19 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, που προβλέπουν τα εξής꞉ «Αλλαγή ονόματος 19.-
(3)Όταν εταιρεία αλλάζει το όνομα της βάσει του άρθρου αυτού, ο έφορος καταχωρεί στο μητρώο, στη θέση του προηγούμενου ονόματος το νέο όνομα και εκδίδει πιστοποιητικό σύστασης αλλαγμένο για να αντιμετωπίσει τις περιστάσεις της υπόθεσης.
(4)Αλλαγή ονόματος από εταιρεία που έγινε βάσει του άρθρου αυτού δεν επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα ή υποχρεώσεις της εταιρείας ή καθιστά ελαττωματική οποιαδήποτε νομική διαδικασία από ή εναντίον της και οποιαδήποτε νομική διαδικασία που δυνατό να συνεχίζεται ή άρχισε εναντίον της με το προηγούμενο της όνομα, δύναται να συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της με το νέο της όνομα.» Στην προμνησθείσα απόφαση WiIIiams and Glyn's Bank Ltd v. Τhe Ship "Maria"
(1983)1 C.L.R. 106 έγινε επίκληση των εν λόγω διατάξεων για να καταδειχθεί η δυνατότητα συνέχισης της δικαστικής διαδικασίας παρά την αλλαγή του ονόματος, εφόσον τούτο δεν καθιστούσε ανύπαρκτο το νομικό πρόσωπο εξ ονόματος του οποίου είχε εγερθεί η αγωγή. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα꞉ «Under the provisions of section 18
(4)of the English Companies Act, 1948, which has been incorporated verbatim in our Companies Law, Cap. 113, section 19
(4), provision is made as to the effect in legal proceedings of the change in the name of a company as follows: "A change of name by a company under this section shall not affect any rights or obligations of the company or render defective .any legal proceedings by or against the company, and any legal proceedings that might have been continued or commenced against it by its former name may be continued or commenced against it by its new name". Section 18 deals with the position arising when a change of the name occurs, either by special resolution with the approval of the Eoard of Trade or on the directions of the Board of Trade in the circumstances provided therein. (Such section was copied by the drafters of our Companies Law, Cap. 113 and embodied in section 19 with the substitution of the word "Board, )f Trade" by the word Council of Ministers. On the material before me I am satisfied that the plaintiff company has never ceased to exist and that by operation of law, the plaintiff, being "an old company as defined in the law" had to be re-registered under the 1980 Act, as a result of which its original description according to the certificate of re-registration such description being "Williams and Glyn's Bank Plc". The change of such name does not affect or render defective the present legal proceedings which were instituted in the original name of the plaintiff. (See section 19
(4)of our Companies Act, Cap. 113 and section 18
(4)of the English Companies Act, 1948 (supra)).» Υπό το φως των ανωτέρω αυθεντιών έκρινα ότι η παρούσα υπόθεση προσομοιάζει στην υπόθεση SpyropouIIos v. Τransavia HoIIand Ν. v. Amsterdam
(1979)1 C.L.R. 421, και θα πρέπει να τύχει ανάλογης αντιμετώπισης, για τους εξής λόγους꞉ - Υπήρχε πάντα μια εταιρεία με την οποία συναλλάχτηκαν οι Εναγόμενοι, την ύπαρξη της οποίας οι Εναγόμενοι αναγνωρίζουν, αφού έχουν εγείρει ανταπαίτηση εναντίον αυτής ακριβώς που είναι η ενάγουσα στην αγωγή. - Η εταιρεία με την οποία συναλλάχθηκαν οι Εναγόμενοι είχε δύο διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές όπως φαίνονται στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών (βλ. Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση τροποποίησης της Ε/Α)꞉ προηγουμένως το όνομα ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ και τελευταίως το όνομα «LAVORY GENERAL TRADING LIMITED». Επρόκειτο για την ίδια εταιρεία που ενεγράφη στις 3.7.1985 με αριθμό εγγραφής ΗΕ24627 (βλ. το Τεκμήριο 1 στην εν λόγω αίτηση τροποποίησης). - Η αγωγή κινήθηκε αρχικά στο όνομα της εταιρείας κατά τρόπο που εμπεριείχε κάποιο σφάλμα, ήτοι στο όνομα «ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ» αντί «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ» και δη στα αγγλικά αντί στα Ελληνικά. Εδώ έγκειται το misnomer, δηλαδή η εσφαλμένη περιγραφή ενός υπαρκτού νομικού προσώπου. Το σφάλμα αυτό μπορεί βάσει της SpyropouIIos να διορθωθεί με τροποποίηση δυνάμει της Δ.25, θ.1, διότι δεν μπορεί αφ' εαυτού να καταστήσει ανύπαρκτη την εταιρεία. - Η αλλαγή του ονόματος της ίδιας εταιρείας σε «LAVORY GENERAL TRADING LIMITED» χωρεί αντιμετώπισης στη βάση του άρθρου 19
(4)του περί Εταιρειών Νόμου. Ακόμη και χωρίς τροποποίηση του ονόματος της εταιρείας στον τίτλο της αγωγής, θα μπορούσε να συνεχίσει υπό το νέο της όνομα. Εφόσον όμως ζητήθηκε η τροποποίηση της Ε/Α, δεν θα παράβλαπτε τα δικαιώματα των Εναγομένων, εφόσον οι Ενάγοντες διατηρούν εκ του Νόμου το δικαίωμα να διατηρήσουν την αγωγή υπό το νέο όνομα της εταιρείας. Μετά, λοιπόν, από την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 28.11.2017, με την οποία αυτό ενέκρινε την ως άνω τροποποίηση του ονόματος των Εναγόντων και την παρα. 1 στην Ε/Α, καταχωρήθηκαν τα τροποποιημένα δικόγραφα, ως τα έχω περιγράψει στην αρχή της παρούσας απόφασης και συνεχίσθηκε η ακροαματική διαδικασία με την κυρίως εξέταση της ΜΕ1 (βλ. δικάσιμο 13.3.2018). Στην ουσία, κατατέθηκαν από τη ΜΕ1 τα εξής τεκμήρια꞉ «Έγγραφο Β»꞉ Πρόκειται για Πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών που δείχνει ότι η εταιρεία LAVORY GENERAL TRADING LTD είναι η εταιρεία με αριθμό ΗΕ24627, εγγεγραμμένη από 3.7.1985 και ότι η εταιρεία με αυτό τον αριθμό εγγραφής είχε ως προηγούμενο όνομα το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ. «Έγγραφο Γ»꞉ Πρόκειται για Πιστοποιητικό Αλλαγής Ονόματος, εκδοθέν από τον Έφορο Εταιρειών, που δείχνει ότι από τις 25.11.1994 η εταιρεία LAVORY GENERAL TRADING LTD μετονομάστηκε σε ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ. «Έγγραφο Δ»꞉ Πρόκειται για Πιστοποιητικό Αλλαγής Ονόματος, εκδοθέν από τον Έφορο Εταιρειών, που δείχνει ότι από τις 4.4.1995 η εταιρεία ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ μετονομάστηκε εκ νέου σε LAVORY GENERAL TRADING LTD. "Έγγραφο Ε»꞉ Πρόκειται για Πιστοποιητικό Εμπορικής Επωνυμίας, εκδοθέν από τον Έφορο Εταιρειών επίσης στις 4.4.1995 που δείχνει ότι η εταιρεία LAVORY GENERAL TRADING LTD έχει εγγράψει την εμπορική επωνυμία ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) σύμφωνα με τον περί Ομόρρυθμων και Ετερρόρυθμων Εταιρειών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμο, Κεφ.
  1. Μετά από την πιο πάνω αποκρυστάλλωση της πορείας του ονόματος της Ενάγουσας εταιρείας, η ΜΕ1 παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο τα διάφορα τιμολόγια και τα αντίστοιχα δελτία μεταφοράς που εκδόθηκαν από την Ενάγουσα εταιρεία προς τους πελάτες επ ονόματι «Άσπρου Παρασκευή και Μουστάκας Ευάγγελος» (ήτοι τους Εναγόμενους 1 και 2). Πρόκειται για τα εξής έγγραφα꞉ Τιμολόγια Τεκμήριο 2 υπό Έγγραφο Α꞉ Το τιμολόγιο, ημερ. 25.8.2009 (αριθ. SI/0900304) το οποίο αφορά στην πώληση προϊόντων συνολικής αξίας €850,09 συν ΦΠΑ €127,52 = €977,
  2. Τα προϊόντα που περιλάμβανε ήταν꞉ Πάτωμα γρανιτέ 6ΑJ116, 60Χ60, συνολικής ποσότητας 43,96 τ.μ. @ €14/τ.μ., σύνολο €615,
  3. Κόψιμο τσεκολατούρας γρανιτέ συνολικής αξίας €34,
  4. Κόλλα technola gris αξίας €110,
  5. Χώλιασμα tehnostuk γκρίζο €
  6. Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Α꞉ Το τιμολόγιο, ημερ. 17.9.2009 (αριθ. SI/0900322), το οποίο αφορά μόνο ένα προϊόν, ήτοι την Κόλλα technola gris αξίας €158,13, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ. Τεκμήριο 6 υπό Έγγραφο Α꞉ Το τιμολόγιο, ημερ. 20.10.2009 (αριθ. SI/0900352), για προϊόντα συνολικής αξίας €1042,56 συν ΦΠΑ €156,38 = €1198,
  7. Τα προϊόντα που περιλάμβανε ήταν꞉ Πάτωμα γρανιτέ LV6ΑJ116, 60 Χ 60, γιαλιστό, συνολικής ποσότητας 10,44 τ.μ. @ €14 / τ.μ., σύνολο €146,16, συν ΦΠΑ. Κόψιμο τσεκολατούρας γρανιτέ συνολικής αξίας €14,
  8. Γιούνικα + Σαπουνοθήκη αξίας €140,00 Μίξερ μπάνιου (2 τεμάχια) €196,
  9. Μίξερ νιπτήρα (3 τεμάχια) €210,
  10. Σίγμα ντους (2 τεμάχια) €14,
  11. Λεκάνη ντους (2 τεμάχια) €322,
  12. Τεκμήριο 8 υπό Έγγραφο Α꞉ Τιμολόγιο ημερ. 22/10/2009, αριθ. SI/0900361, συνολικής αξίας €530,32 συν ΦΠΑ €79,55 = €609,
  13. Τα προϊόντα που περιλάμβανε ήταν τα εξής꞉ Πόρτα (2 τεμάχια) συνολικής αξίας €490,00 συν ΦΠΑ. Πάτωμα LV6ΑJ116, 60 Χ 60, γιαλιστό, συνολικής ποσότητας 2,88 τ.μ. @ 14,00/τ.μ. = €40,
  14. Τεκμήριο 13 υπό Έγγραφο Α꞉ πρόκειται για το τιμολόγιο ημερ. 7.4.2010 αριθ. SI/1000134, το οποίο αφορούσε μία μόνο σαπουνοθήκη αξίας €20 συν ΦΠΑ €3 = €
  15. Τεκμήριο 14 υπό Έγγραφο Α꞉ πρόκειται για το τιμολόγιο ημερ. 12.4.2010 αριθ. SI/1000162 που αφορά σε 3 τεμάχια μίξερ νιπτήρα συνολικής αξίας €362,25σ., περιλαμβανομένου του ΦΠΑ. Αντίστοιχα προς τα πιο πάνω τιμολόγια, η ΜΕ1 παρουσίασε και κατέθεσε ως τεκμήρια τα σχετικά δελτία μεταφοράς των προϊόντων στους πελάτες επ' ονόματι «Άσπρου XXXXX και Μουστάκας XXXXX» (ήτοι τους Εναγόμενους 1 και 2). Πρόκειται για τα εξής έγγραφα꞉ - Στο Τιμολόγιο ως το Τεκμήριο 2 υπό Έγγραφο Α αντιστοιχούσε το Δελτίο Μεταφοράς, ημερ. 25.8.2009, ως το Τεκμήριο 3 υπό Έγγραφο Α. - Στο Τιμολόγιο ως το Τεκμήριο 4 υπό Έγγραφο Α αντιστοιχούσε το Δελτίο Μεταφοράς ημερ. 17.9.2009 ως το Τεκμήριο 5 υπό Έγγραφο Α. - Στο Τιμολόγιο ως το Τεκμήριο 6 υπό Έγγραφο Α αντιστοιχούσε το Δελτίο Μεταφοράς ημερ. 20.10.2009 ως το Τεκμήριο 7 υπό Έγγραφο Α. - Στο Τιμολόγιο ως το Τεκμήριο 8 υπό Έγγραφο Α αντιστοιχούσε το Δελτίο Μεταφοράς ημερ. 22.10.2009 ως το Τεκμήριο 9 υπό Έγγραφο Α. - Στο Τιμολόγιο ως το Τεκμήριο 14 υπό Έγγραφο Α αντιστοιχούσε το Δελτίο Μεταφοράς ημερ. 12.4.2010 ως το Τεκμήριο 15 υπό Έγγραφο Α. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της ΜΕ1, το μόνο προϊόν που εμφαίνεται σε εκδοθέν Credit Note αρ. CN/1000018 (Τεκμήριο 16 υπό Έγγραφο A) να επιστράφηκε τον Απρίλιο του 2010 από τους πελάτες στην Ενάγουσα ήταν τα τρία τεμάχια μίξερ νιπτήρα, συνολικής αξίας €241,50σ., συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Τέλος, η ΜΕ1 παρουσίασε τις καταστάσεις λογαριασμού για τις εξής περιόδους꞉ Περίοδος 1.1.2009 - 31.12.2009 (Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α). Περίοδος 1.1.2010 - 31.12.2010 (Τεκμήριο 12 υπό Έγγραφο Α). Περίοδος 1.1.2011 - 31.12.2011 (Τεκμήριο 19 υπό Έγγραφο Α). Περίοδος 1.1.2012 - 31.12.2013 (Τεκμήριο 21 υπό Έγγραφο Α). Περίοδος 1.1.2013 - 31.12.2014 (Τεκμήριο 22 υπό Έγγραφο Α). Περίοδος 1.1.2014 - 31.12.2014 (Τεκμήριο 23 υπό Έγγραφο Α). Περίοδος 1.1.2015 - 31.12.2015 (Τεκμήριο 24 υπό Έγγραφο Α). Περίοδος 1.1.2016 - 31.12.2016 (Τεκμήριο «Έγγραφο Στ»). Περίοδος 1.1.2017 - 31.12.2017 (Τεκμήριο «Έγγραφο Ζ»). Περίοδος 1.1.2018 - 31.12.2018 (Τεκμήριο «Έγγραφο Η»). Για ν' αποδείξει τις πληρωμές που έγιναν από καιρό εις καιρό από τους πελάτες επ' ονόματι «Άσπρου XXXXX και Μουστάκας XXXXX» (ήτοι τους Εναγόμενους 1 και 2) η ΜΕ1 παρουσίασε τις εξής αποδείξεις꞉ Ποσό €500 πληρωθέν στις 6.8.2009 τοις μετρητοίς ως προκαταβολή για παραγγελία 03015 (Τεκμήριο 11 υπό Έγγραφο Α). Ποσό €200 πληρωθέν στις 24.8.2009 τοις μετρητοίς ως προκαταβολή για παραγγελία 03015 (Τεκμήριο 10 υπό Έγγραφο Α). Ποσό €300 πληρωθέν με επιταγή έναντι λογαριασμού στις 28.2.2010 (Τεκμήριο 18 υπό Έγγραφο Α). Ποσό €500 πληρωθέν με επιταγή έναντι λογαριασμού στις 30.4.2010 (Τεκμήριο 17 υπό Έγγραφο Α). Ποσό €400 πληρωθέν τοις μετρητοίς στις 24.6.2011 έναντι λογαριασμού (Τεκμήριο 20 υπό Έγγραφο Α). Οι πληρωμές των Τεκμηρίων 10 και 11 υπό Έγγραφο Α φαίνονται καταχωρημένες στην κατάσταση λογαριασμού του έτους 2009 (βλ. το Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α). Οι πληρωμές των Τεκμηρίων 17 και 18 υπό Έγγραφο Α, καθώς επίσης η επιστροφή προϊόντος ως το credit note (Τεμήριο 16 υπό Έγγραφο Α) φαίνονται καταχωρημένες στην κατάσταση λογαριασμού του έτους 2010 (βλ. το Τεκμήριο 12 υπό Έγγραφο Α. Η πληρωμή ως το Τεκμήριο 20 υπό Έγγραφο Α φαίνεται καταχωρημένη στην κατάσταση λογαριασμού του έτους 2011 (βλ. το Τεκμήριο 19 υπό Έγγραφο Α). Από τις πιο πάνω καταστάσεις λογαριασμού φαίνεται ότι το υπόλοιπο λογαριασμού στις 31.12.2009 ήταν €2244.55σ., μειώθηκε σε €1.588,30σ. στις 31.12.2010 και μειώθηκε περαιτέρω σε €1.188,30σ. στις 31.12.
  16. Έκτοτε παρέμεινε στο ίδιο ποσό (€1.188,30σ.) μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης της υπό κρίση αγωγής. Αυτό είναι το ποσό που αξιώνει η Ενάγουσα εταιρεία να εισπράξει από τους Εναγόμενους 1 και
  17. Όπως δήλωσε η ΜΕ1 κατά την κυρίως εξέτασή της, οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενημερώθηκαν από την Ενάγουσα για το υπόλοιπο λογαριασμού τόσο τηλεφωνικώς (μιλούσε η ίδια μαζί τους) όσο και γραπτώς με επιστολές. Οι επιστολές αυτές δεν είχαν αποκαλυφθεί από την Ενάγουσα στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης που είχε καταχωρηθεί στο Δικαστήριο πριν την ακρόαση, γι'αυτό και έγινε δεκτή από το Δικαστήριο η ένσταση του συνηγόρου Υπεράσπισης στην κατάθεσή τους ως τεκμηρίων. Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα της ΜΕ1, ουδεμία απάντηση έλαβε η Ενάγουσα από τους Εναγόμενους αναφορικά με το οφειλόμενο υπόλοιπο όταν ενημερώθηκαν για το ύψος του. Κατά την αντεξέταση της ΜΕ1 από το συνήγορο Υπεράσπισης υποβλήθηκε σε αυτήν ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν χρωστούν τίποτε σε καμία εταιρεία CHR. AGATHOCLEOUS (LARNAKA) LTD όπως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού για το έτος 2009 ως το Τεκμήριο 1 υπό Έγγραφο Α, και ότι αυτή η εταιρεία που φαίνεται στο Τεκμήριο 1 δεν υπήρχε ποτέ! Διαφώνησε η ΜΕ1 με τις θέσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης. Υπέδειξε η ΜΕ1 ότι ο πελάτης έρχετουν και έδινε λεφτά στην εταιρεία για υπαρκτές συναλλαγές, άρα πώς μπορεί να μην υπήρχε η εταιρεία; Επεσήμανε, επίσης, ο συνήγορος Υπεράσπισης ότι, ενώ τα τιμολόγια (Τεκμήρια 2, 4, 6, 8, 13, 14 υπό Έγγραφο Α) εκδίδονταν σε έντυπο της Lavory General Trading Ltd, Agathocleous (Larnaca) Group, εντούτοις τα δελτία μεταφοράς εκδίδονταν σε έντυπο της ΧΡ. ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΤΔ, AGATHOCLEOUS GROUP, που ήταν ανύπαρκτη εταιρεία, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στην Lavory General Trading Ltd. Η ΜΕ1 επέμεινε ότι επρόκειτο πάντα για την ίδια ακριβώς εταιρεία, η οποία ήταν υπαρκτή. Εξήγησε η ΜΕ1 αντεξεταζόμενη ότι η ίδια υπέγραφε τα τιμολόγια στο σημείο του εκδότη, ενώ τα δελτία μεταφοράς υπογράφονταν από τον μεταφορέα / οδηγό που παρέδιδε τα προϊόντα στους πελάτες. Συνήθως, οι πελάτες υπέγραφαν στο δελτίο μεταφοράς, παρά στο τιμολόγιο. Η ΜΕ1 ήταν αυτή που έδιδε εντολή στους μεταφορείς / οδηγούς, βάσει της παραγγελίας, να παραδίδουν τα προϊόντα στους πελάτες. Υποβλήθηκε στη ΜΕ1 ότι ούτε φορτώθηκαν ούτε παραδόθηκαν τα επίδικα προϊόντα. Ήταν σίγουρη η ΜΕ1 ότι παραδόθηκαν στην Εναγόμενη 1 τα προϊόντα που είχε παραγγείλει, αφού μιλούσε η ΜΕ1 με την Εναγόμενη 1, η οποία έδινε και λεφτά, για το ότι τα επήραν στο σπίτι της. Όταν η ΜΕ1 ζητούσε από την Εναγόμενη 1 να ξεπληρώσει τα προϊόντα, εκείνη απαντούσε ότι «δυσκολεύομαι, θέλω λίγο χρόνο». Ήταν η θέση της ΜΕ1 ότι «Ποτέ δεν ήρθε [η Εναγόμενη 1] να μου κάνει παράπονο ότι δεν της έκαμναν [τα προϊόντα]». Για το τιμολόγιο ως το Τεκμήριο 13 υπό Έγγραφο Α δεν υπήρχε αντίστοιχο δελτίο μεταφοράς, επειδή, όπως εξήγησε η ΜΕ1, πήγε η ίδια η πελάτης στο κατάστημα να πιάσει το προϊόν. Υποβλήθηκε στη ΜΕ1 ότι είναι ξοφλημένα από χρόνια όσα παραδόθηκαν στους Εναγόμενους. Διαφώνησε η ΜΕ
  18. Υπέδειξε ότι παρέμεινε υπόλοιπο ως φαίνεται στις καταστάσεις λογαριασμού. Υποβλήθηκε στη συνέχεια στη ΜΕ1 ότι, αν παραδόθηκαν τα προϊόντα στους Εναγόμενους, τότε αυτά ήταν προβληματικά. Αρνήθηκε αυτή την εκδοχή η ΜΕ1, επισημαίνοντας ότι δεν είχε λάβει κανένα παράπονο από την Εναγόμενη 1 τα τελευταία 10 χρόνια. Πρόσθεσε η ΜΕ1 τα εξής꞉ «Ούτε μας διευκρίνισε τί πρόβλημα έχει το κεραμικό της. Γιατί δεν μου το έφερε πίσω πριν να το βάλει; Δεν ήταν ανάγκη να βάλει 150 τ.μ. ή 100 τ.μ. ή 70 τ.μ. για να φανεί αν έχει πρόβλημα.». Αντέταξε ο συνήγορος Υπεράσπισης τη θέση ότι πρέπει να τοποθετηθούν τα κεραμικά, για να φανεί το πρόβλημα. Επέμεινε όμως η ΜΕ1 ότι μετά το πρώτο κιβώτιο κεραμικών που τοποθέτησαν, θα έπρεπε, αν είχε πρόβλημα, να είχε φανεί. Δεν υπήρξε επανεξέταση της ΜΕ
  19. Η μαρτυρία της ΜΥ
  20. Η ΜΥ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης, ως το τεκμήριο με ένδειξη «Έγγραφο Θ».
  21. «Ονοµάζοµαι XXXXX Άσπρου και κατάγοµαι από το Μενεού.
  22. Είµαι η Εναγόµενη 1 εις τον ως άνω αριθµό και τίτλο αγωγή και γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ορκίζοµαι και λέγω τα ακόλουθα.
  23. Υιοθετώ πλήρως τις αξιώσεις και τα γεγονότα ως εµφαίνονται στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης που καταχωρήθηκε εκ µέρους µας την 17/05/
  25. Εξ' όσων προκύπτει και από τις δηλώσεις των Εναγόντων ήτοι των LAVORY GENERAL TRADING LIMITED (ΗΕ24627), αυτοί είναι εταιρία που ασχολούνται µε την πώληση ειδών υγιεινής, οικοδοµής, επενδύσεις τοίχων, πατωµάτων και άλλων. Ως µε έχουν ενηµερώσει οι δικηγόροι µου, κατά την ακροαµατική διαδικασία προς υποστήριξη των θέσεων των Εναγόντων εµφανίστηκε η κα XXXXX Χαραλάµπους, η οποία ως ανέφερε κατά την ακροαµατική διαδικασία είναι υπεύθυνη καταστήµατος των Εναγόντων. Η κα XXXXX Χαραλάµπους δεν είναι σε καµία περίπτωση το αρµόδιο πρόσωπο να προβαίνει στις εν λόγω µαρτυρίες καθότι δεν γνωρίζει την υπόθεση και περαιτέρω ως µε έχουν ενηµερώσει οι δικηγόροι µου κατά την ακροαµατική διαδικασία δεν έχει παρουσιαστεί κανένα πληρεξούσιο έγγραφο ως Τεκµήριο το οποίο να δηλοί την αλήθεια των ισχυρισµών της.
  26. Περαιτέρω δε, θα ήθελα να αναφέρω ότι δεν οφείλουµε κανένα ποσό στους Ενάγοντες δυνάµει συναλλαγής ύψους €1.188,30.- καθώς αυτοί που οφείλουν χρήµατα είναι οι Ενάγοντες σε εµάς. Περαιτέρω δε, µέσω της διαδικασίας διαφάνηκε δεν γνωρίζουµε την ταυτότητα των Εναγόντων, αφού µέσω της πληθώρας των τεκµηρίων που έχουν κατατεθεί στη διαδικασία είναι εµφανές ότι δεν µπορεί να γίνει κατανοητή η πραγµατική ταυτότητα των Εναγόντων. Ως µε έχουν ενηµερώσει οι δικηγόροι µας, οι Ενάγοντες παρουσίασαν κατά την ακροαµατική διαδικασία καταστάσεις λογαριασµών, τιµολόγια δελτία µεταφορών και αποδείξεις έχοντας το κάθε ένα διαφορετική ονοµασία µε αποτέλεσµα να µην είµαστε σε θέση να γνωρίζουµε ούτε ποιος µας πουλούσε, αλλά ούτε και ποιος µας χρέωνε.
  27. Περαιτέρω δε, η κα Κατερίνα Χαραλάµπους ενώ ξεκίνησε ως µάρτυρας προς υποστήριξη της AGATHOCLEOUS (LARNACA) LIMITED και ενώ ανέφερε ότι έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί από την εν λόγω εταιρεία να προβεί στη δήλωση της όπως παρουσιάζεται στην παράγραφο 1 της γραπτής δήλωσης της, κατά τη διάρκεια της ακρόασης κανένα τεκµήριο δεν έφερε προς επαλήθευση της εν λόγω δήλωσης. Περαιτέρω δε, ενώ ξεκίνησε ως μάρτυρας της AGATHOCLEOUS (LARNACA) LIMITED, κατά τη διάρκεια της κυρίως εξέτασης της βρέθηκε να µαρτυρά προς όφελος κάποιου άλλου προσώπου, ήτοι της LAVORΥ GENERAL TRADING LIMITED, χωρίς και πάλι να παρουσιάσει κάποιο έγγραφο που να δεικνύει την εξουσιοδότηση της. Περαιτέρω δε, ως εµφαίνεται και στο Έγγραφο Γ το οποίο έχει κατατεθεί ως Τεκµήριο κατά την διάρκεια της κυρίως εξέτασης της κας Κατερίνας Χαραλάµπους, στις 25 Μαρτίου 1994 η εταιρεία LAVORY GENERAL TRADING LIMITED µετονοµάστηκε σε ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΠΕΔ. Περαιτέρω δε, σύµφωνα και µε το Έγγραφο Δ, η ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ στις 4 Απριλίου 1995 µετονοµάστηκε σε LAVORY GENERAL TRADING LIMITED, ονοµασία η οποία εξ όσων παρουσιάστηκε από τους Ενάγοντες ισχύει µέχρι και σήµερα. Ως εκ τούτου, το 2008 όπου επισυνέβη η επίδικη συναλλαγή εµείς γνωρίζαµε ότι αγοράζαµε προϊόντα από την ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ, γεγονός που υποστηρίζεται και από τα τιµολόγια τα οποία εξέδιδαν οι Ενάγοντες. Σε καµία περίπτωση δεν έχουµε αγοράσει προϊόντα από καµία εταιρεία υπό την ονοµασία LAVORY GENERAL TRADING LIMITED και σε καµία περίπτωση δεν χρωστούµε κάτι στην εν λόγω εταιρεία. Προς επίρρωση της Θέσης µου αποτελεί και το γεγονός ότι και οι ίδιοι οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή υπό την ονοµασία AGATHOCLEOUS (LARNACA) LIMITED και γεγονός που πιστοποίησε και η ίδια η κα Κατερίνα Χαραλάµπους όταν ανέφερε µε την δήλωση της ότι έχει εξουσιοδοτηθεί από την AGATHOCLEOUS (LARNACA) LIMITED. Περαιτέρω δε, είναι απορίας άξιον γιατί οι Ενάγοντες να εκδίδουν τιµολόγια και άλλα έγγραφα στο όνοµα της ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ και CHR. AGATHOCLEOUS (LARNACA) LTD και ΧΡ. ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ (ΛΑΡΝΑΚΑ) ΛΤΔ, όταν από το 1995 είχαν µετονοµαστεί σε LAVORY GENERAL TRADING LIMITED.
  28. Συγκεκριµένα θα ήθελα να αναφερθώ στο περιεχόµενο της συναλλαγής, στη βάση της οποίας οι Ενάγοντες επιζητούν χρηµατική αποζηµίωση και να δηλώσω στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι οι Ενάγοντες ή και όποιοι άλλοι έχουν παραβεί τους όρους της συµφωνίας. Ενώ παραγγείλαµε συγκεκριµένα προϊόντα, συγκεκριµένης ποιότητας από τους Ενάγοντες και δεν ξέρω τελικά ποιοι, αυτοί έφεραν κάποια προϊόντα διαφορετικής ποιότητας από αυτά τα οποία ρητά τους παραγγείλαµε, τα οποία ήταν προβληµατικά και ελαττωµατικά και κακής ποιότητας σε σχέση µε αυτά τα οποία τους ζητήσαµε. Περαιτέρω δε, τα δελτία µεταφοράς τα οποία έχουν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο από τους Ενάγοντες είναι ανυπόγραφα ή όχι υπογραµµένα από το σύζυγο µου και εµένα, γεγονός που υποστηρίζει τη θέση µας περί µη παραλαβής των προϊόντων των οποίων οι Ενάγοντες διατείνονται ότι παραλάβαµε. Περαιτέρω δε, ως µε έχουν ενηµερώσει οι δικηγόροι µας σε ερώτηση τους προς την κα Κατερίνα Χαραλάµπους σχετικά µε το αν γνώριζε το τι είχε σταλεί σε εµάς µέσω της φορτωτικής, η ίδια δεν γνώριζε. Ως εκ τούτου είναι προφανές ότι οι Ενάγοντες δεν γνωρίζουν τι έχουν αποστείλει και αν τα προϊόντα που έχουν αποστείλει έχουν παραληφθεί από εµάς και αν η ποσότητα, ταυτότητα και ποιότητα αυτών την οποία διατείνονται ότι έχουν αποστείλει ότι ανταποκρίνεται στην ποσότητα, ταυτότητα και ποιότητα που υποστηρίζουν ότι έχουν, που σε καµία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται, καθώς τόσο η ποσότητα δεν ήταν η ίδια, γιατί αυτά που παραλήφθηκαν ήταν πολύ λιγότερα από αυτά που παραγγείλαµε, καθώς και η ποιότητα που είχαν τα εν λόγω προϊόντα δεν ανταποκρίνεται σε αυτή που ζητήσαµε, αφού τα εν λόγω προϊόντα ήταν κατώτερης ποιότητας από αυτή που παραγγείλαµε αφού αυτά ήταν προβληµατικά.
  29. Άµεσα µε την παραλαβή των ως άνω προϊόντων ειδοποιήσαµε τους Ενάγοντες, ή δεν ξέρω ποιούς, για την δυσαρέσκεια µας αναφορικά µε τα προϊόντα τα οποία µας παρέδωσαν, ωστόσο µας παρότρυναν και µας διαβεβαίωσαν προφορικά για την ποιότητα των εν λόγω προϊόντων και µας είπαν να προχωρήσουµε µε την τοποθέτηση των πατωµάτων και των τσεκουλατούρων, υποσχόµενοι ότι τα τελευταία δεν θα είχαν κανένα απολύτως πρόβληµα και ή ελάττωµα. Περαιτέρω δε, δεν είναι δυνατόν µέσα από το κουτί να διαπιστώσουµε επακριβώς ότι το συγκεκριµένο προϊόν είναι ελαττωµατικό, καθώς αυτό µπορεί να διαφανεί ξεκάθαρα µόνο κατά την τοποθέτηση τους.
  30. Βασιζόµενοι στις διαβεβαιώσεις των Εναγόντων, προχωρήσαµε στην τοποθέτηση των πατωµάτων και των τσεκουλατούρων χρησιµοποιώντας και τις γόµες που είχαµε αγοράσει. Η τοποθέτηση αυτή µας κόστισε €10.- το τετραγωνικό µέτρο, ήτοι συνολικά €600.-, εφόσον η τοποθέτηση έγινε σε χώρο περί τα 60 τετραγωνικά μέτρα. Αφού τοποθετήσαμε τα εν λόγω προϊόντα, διαπιστώσαμε το πρόβλημα και επιβεβαιώσαµε την αρχική µας δυσαρέσκεια και ανησυχία για τα ελαττωµατικά αυτά προϊόντα τα οποία προµηθευτήκαµε από τους Ενάγοντες. Περαιτέρω δε, ουδέποτε ζητήσαµε πίστωση χρόνου για πληρωµή των Εναγόντων, αλλά αντιθέτως άµεσα τους ενηµερώσαµε για τη δυσαρέσκεια µας και την απαίτηση µας για αποζηµίωση µας.
  31. Εξαιτίας των όσων αναφέρω ανωτέρω είµαστε αναγκασµένοι να αφαιρέσουµε τα εν λόγω πατώµατα και τσεκουλατούρες, καθώς αυτά είναι άχρηστα και προβληµατικά, στρεβλωµένα και ανοµοιογενή. Ούτως ώστε να αφαιρέσουµε τα προβληµατικά και χαµηλής ποιότητας πατώµατα και τσεκουλατούρες, τα οποία τοποθετήσαµε κατόπιν των διαβεβαιώσεων των Εναγόντων θα πρέπει να πληρώσουµε το ποσό των €5.- το τετραγωνικό µέτρο, το οποίο συνολικά θα µας κοστίσει συνολικά €300.-. Περαιτέρω δε, θα αναγκαστούµε να αγοράσουµε νέα πατώµατα και τσεκουλατούρες, τα οποία θα µας στοιχίσουν περί τα €850.- συνολικά. Επιπρόσθετα, θα χρειαστούµε νέα κόλλα για την τοποθέτηση των νέων κεραµικών και τσεκουλατούρων που θα στοιχίσει περί τα €250.-. Για την τοποθέτηση των νέων πατωµάτων και τσεκουλατούρων θα πρέπει να πληρώσουµε επιπλέον €10.- το τετραγωνικό µέτρο, ήτοι συνολικά €600.- για την τοποθέτηση, και επιπλέον περί τα €90.- για το χώλιασµα. Συνολικά για την αφαίρεση και την τοποθέτηση νέου πατώµατος και τσεκουλατούρων θα χρειαστούµε το ποσό των €2090.00.-. Λαµβάνοντας υπόψη και τη ζηµιά που υποστήκαµε εξαιτίας της τοποθέτησης των εν λόγω πατωµάτων και τσεκουλατούρων ως ανωτέρω αναφέρω, ήτοι συνολικά η ζηµιά την οποία υποστήκαµε αγγίζει τις €2690.00.-.
  32. Οι Ενάγοντες εξακολουθούν µέχρι και σήµερα να αµελούν και να αρνούνται την πληρωµή των πιο πάνω ποσών, τα οποία ως εξήγησα συνολικά υπολογίζονται στις €2690.00.-.
  33. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία θεωρήσει το Δικαστήριο δικαία και πρέπουσα υπό τις περιστάσεις και άπασα την δικαστική δαπάνη πλέον Φ.Π.Α.». Ο συνήγορος Υπεράσπισης υπέδειξε στη ΜΥ1 τα δελτία μεταφοράς (way bill) ως τα Τεκμήρια 3, 5, 7, 9 και 15 υπό Έγγραφο Α, ερωτώντας την κατά πόσον διακρίνει σε αυτά τη δική της υπογραφή στο σημείο του «παραλήπτη». Η ΜΥ1 απάντησε αρνητικά, δηλαδή δεν έβλεπε να υπάρχει η υπογραφή της στο εν λόγω σημείο, με εξαίρεση το Τεκμήριο 15 υπό Έγγραφο Α, όπου αναγνώρισε την υπογραφή του παραλήπτη ως δική της. Ήταν η θέση της ΜΥ1 ότι για να μην έχει υπογράψει τα υπόλοιπα δελτία μεταφοράς, έπεται ότι δεν παρέλαβε αυτή τα προϊόντα. Αξίζει στο σημείο αυτό να επισημάνω ότι στα Τεκμήρια 3 και 5 υπό Έγγραφο Α υπάρχει υπογραφή παραλήπτη, πλην όμως δεν την αναγνώρισε η ΜΥ1 ως δική της, ενώ στα Τεκμήρια 7 και 9 υπό Έγγραφο Α δεν υπάρχει καθόλου υπογραφή στο σημείο «παραλήπτης». Ισχυρίστηκε η ΜΥ1 ότι η ίδια δεν εξουσιοδότησε κανέναν άλλον, πέραν του συζύγου της (ΜΥ2), να παραλάβει εκ μέρους και για λογιαριασμό της τα παραγγελθέντα προϊόντα. Στα πιο πάνω δελτία μεταφοράς, η ΜΥ1 δεν διέκρινε να υπήρχε η υπογραφή του συζύγου της. Ήταν η θέση της ΜΥ1 κατά την κυρίως εξέτασή της ότι στο στάδιο που υπεβλήθη η παραγγελία για τα επίδικα προϊόντα, η ίδια ήταν που υπέγραψε το δελτίο παραγγελίας. Ο σύζυγος της ΜΥ1 δεν είχε καμία ανάμειξη σε εκείνο το στάδιο. Υπεδείχθηκαν στην ΜΥ1 από το συνήγορο Υπεράσπισης τα Τεκμήρια 12, 19, 21 και 22 υπό Έγγραφο Α. Πρόκειται για τις καταστάσεις λογαριασμού που παρουσίασε η ΜΕ1, τις οποίες κατ' ισχυρισμόν τηρούσε η εταιρεία CHR. AGATHOCLEOUS (LARNACA) LTD για το λογαριασμό επ' ονόματι των «ΑΣΠΡΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ & ΜΟΥΣΤΑΚΑ ΕΥ». Κληθείσα να πει αν τα είχε ξαναδεί οποτεδήποτε προηγουμένως, η ΜΥ1 απάντησε λέγοντας ότι δεν τα είχε δει ποτέ. Τέλος, υπεδείχθησαν στην ΜΥ1 από το συνήγορο Υπεράσπισης τα Τεκμήρια 2, 4, 6, 8, 13 και 14 υπό Έγγραφο Α, που είναι τα τιμολόγια που είχε παρουσιάσει η ΜΕ
  34. Κληθείσα η ΜΥ1 να πει αν τα είχε ξαναδεί, παραλάβει ή/και υπογράψει, αυτή απάντησε ότι δεν είχε υπογράψει κανένα εκ των εν λόγω τιμολογίων, ούτε είχε παραλάβει τα συγκεκριμένα τιμολόγια. Όσον αφορά τα επίδικα κεραμικά, η ΜΥ1 δήλωσε κατά το κλείσιμο της κυρίως εξέτασής της ότι εξακολουθούν να βρίσκονται τοποθετημένα στην οικία της. Δεν έχουν αφαιρεθεί. Κατά την αντεξέτασή της, η ΜΥ1 παραδέχθηκε ότι γνωρίζει ποια είναι η ΜΕ1, αφού τη γνώρισε στο κατάστημα όπου η ίδια η ΜΥ1 πήγε για να παραγγείλει τα είδη υγιεινής για το σπίτι της. Θυμόταν επίσης η ΜΥ1 ότι μαζί με την ΜΕ1 στο κατάστημα υπήρχε ακόμη μία κυρία, αλλά δεν μπορούσε να ανακαλέσει στη μνήμη της το όνομα εκείνης της άλλης κυρίας. Περαιτέρω, κατά την αντεξέτασή της, η ΜΥ1 δεν δίστασε να απαριθμήσει κάποια προϊόντα που παραδέχεται ότι η ίδια είχε παραγγείλει και τα οποία η ίδια παρέλαβε, στην παρουσία του κτίστη της. Ήταν ένα είδος πατώματος για το σαλόνι της, τα μίξερ και τα τηλέφωνα, δύο τέτοια για τα ντους, συρόμενες πόρτες δύο για τα ντους. Το ελάττωμα που η ίδια η ΜΥ1 διέκρινε στο υλικό που παρέλαβε για το πάτωμα του σαλονιού της, ήταν κάτι που, απ'ό,τι τη διαβεβαίωσε η κοπέλα στο κατάστημα όπου πήρε για να παραπονεθεί, προκλήθηκε από ένα είδος κερί του καλύμματος που βάζουν για να μην γρατσουνιούνται τα πατώματα όταν εφάπτονται μεταξύ τους κατά την παράδοση. Προχώρησε ο κτίστης στην τοποθέτηση ενός τμήματος του σαλονιού και τότε η ΜΥ1 ενημέρωσε την κοπέλα στο κατάστημα ότι αυτό που η ΜΥ1 έβλεπε να έχει το τοποθετημένο πάτωμα, δεν φεύγει, δηλαδή δεν θα βγαίνει μετά. Και πάλιν όμως η κοπέλα στο κατάστημα διαβεβαίωσε τη ΜΥ1 ότι θα βγει. Περαιτέρω, η ΜΥ1 περιέγραψε το ελάττωμα που είχαν τα μίξερ που της παραδόθηκαν. Συγκεκριμένα, τα μίξερ ήταν αντίστροφα. Τα νερά δεν ταίριαζαν. Ήταν «ανεμόστροφα», όπως χαρακτηριστικά της τα περιέγραψε ο υδραυλικός. Όσον αφορά το ερώτημα του συνηγόρου των Εναγόντων, ποια ήταν «η κοπέλα στο κατάστημα» στην οποία αναφερόταν η ΜΥ1, η απάντηση που έδωσε η ΜΥ1 ήταν ότι συνήθως αυτή μιλούσε με την ΜΕ
  35. Όσον αφορά το όνομα του κτίστη που έκανε την τοποθέτηση, η ΜΥ1 δήλωσε ότι δεν το θυμόταν, αλλά θα μπορούσε εύκολα να το εντοπίσει. Δεν μπορούσε η ΜΥ1 να προσδιορίσει τη χρονική περίοδο που έλαβε χώρα το πηγαινέλα της στο κατάστημα των Εναγόντων. Θυμόταν όμως ότι πήγε περισσότερες από 2 - 3 φορές και όμως δεν άλλαξε κάτι. Το κατάστημα που επισκέφθηκε ήταν των «Αγαθοκλέους, κοντά στο Λιμάνι». Ο συνήγορος των Εναγόντων ζήτησε από την ΜΥ1 να εξηγήσει τί εννοεί όταν ανέφερε στη γραπτή της δήλωση ότι τα προϊόντα που παρέλαβε «ήταν άλλης ποιότητας». Εξήγησε τότε η ΜΥ1 τα εξής꞉ «Τα προϊόντα δεν ήταν άλλης ποιότητας. Απλώς, βάζουν ένα δίκτυ πάνω από κάθε στρώση που είναι στο παλέτο. Ενδιάμεσα ήταν τοποθετημένο ένα δίκτυ με μεγάλα τετραγωνάκια, επιστρωμένα με κερί, για να προστατεύσουν το πάτωμα. Για κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω, το πάτωμα είχε απορροφήσει το κερί και τα τετραγωνάκια φαίνονται πάνω στο πάτωμα. Ήταν λίγο κτυπημένα στις άκριες, αλλά το πιο σημαντικό είναι το σημάδι που φαίνεται πάνω στο πάτωμα. Ήταν ελαττωματικό, διότι φαίνονται τα σημάδια. Αυτό που βλέπω είναι ένα πράγμα λερωμένο, με τάτσες πάνω.». Κληθείσα να απαντήσει στο ερώτημα αν ήταν αναγκαίο να τοποθετηθεί όλο το πάτωμα προτού αυτή αντιληφθεί το ισχυριζόμενο ελάττωμα, η ΜΥ1 εξήγησε τα εξής꞉ «Δεν εφαίνετουν πολλά καθαρά το πρόβλημα. Τηλεφώνησα αμέσως μετά την παραλαβή. Με καθησύχασαν ότι είναι κάτι το οποίο είχαν ξανασυναντήσει και με το σφουγγάρισμα θα έφευγε. Μετά έφυγα από το σπίτι και μετέβηκα την ίδια μέρα για να τους πάρω ένα κομμάτι να δουν. Μέχρι να γυρίσω, ο κτίστης, ενώ εγώ του είπα να περιμένει, προχώρησε και τοποθέτησε ένα σημαντικό μέρος από το πάτωμα. Όσον αφορά τα μίξερ, εμφανισιακά δεν μπορούσα να εντοπίσω το πρόβλημα, παρά μόνο όταν ήρθαν οι υδραυλικοί. Παρά το ότι μου είχαν δώσει οδηγίες ποιο μοντέλο να παραγγείλω, μου είπαν είναι ανεμόστροφα και δεν μπορούν να τα ενώσουν.». Διευκρίνισε η ΜΥ1 ότι «εκεί στις κυρίες», δηλαδή στο κατάστημα όπου είχε παραγγείλει τα επίδικα υλικά, η ίδια έμεινε κανένα δίωρο όταν πήγε για να παραπονεθεί. Μέχρι να επιστρέψει η ίδια στο σπίτι, ο κτίστης προχώρησε και στο διάδρομο. Δεν είναι μεγάλος χώρος το σαλόνι του σπιτιού της. Μέσα σε μιάμιση - δύο μέρες τοποθέτησε όλο το πάτωμα ο κτίστης. Ισχυρίστηκε η ΜΥ1 ότι ο κτίστης δεν ήταν εμπειρογνώμονας για να διαπιστώσει το πρόβλημα, το ελάττωμα στο πάτωμα. Από την άλλη, παραδέχθηκε η ΜΥ1 ότι η ίδια είναι υπάλληλος, συγκεκριμένα, γραμματέας σε λογιστικό γραφείο. Ωστόσο, όπως δήλωσε στηρίχθηκε στις διαβεβαιώσεις των κοπέλων στο κατάστημα των Εναγόντων ότι θα καθάριζε το υλικό του πατώματος με το σφουγγάρισμα. Επομένως, όσο περνούσε ο καιρός και δεν καθάριζε ούτε με το σφουγγάρισμα ούτε με τη μηχανή, η ΜΥ1 ξεκίνησε να ψέχνει να το αντικαταστήσει. Εν τέλει, λόγω της οικονομικής κρίσης, η ΜΥ1 δεν κατάφερε να μαζέψει το ποσό για το κόστος αντικατάστασης. Αναφορικά με την άρνηση της ΜΥ1 ότι αυτή είχε ξαναδεί τα Τεκμήρια 2, 4, 6, 8 και 13 υπό Έγγραφο Α οποτεδήποτε προηγουμένως, η ΜΥ1 επέμεινε στη θέση αυτή. Ωστόσο, ο συνήγορος των Εναγόντων της υπέδειξε ότι στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων που η ίδια ορκίστηκε και υπέγραψε στις 26.3.2015, αυτή κατέγραψε ότι έχει στην κατοχή της και αποκαλύπτει ακριβώς αυτά τα έγγραφα που τώρα δηλώνει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δήθεν δεν τα είχε δει ποτέ προηγουμένως! Ευρισκόμενη ενώπιον αυτής της αντίφασης στα λεγόμενά της και στον όρκο που παλαιότερα είχε δώσει, η ΜΥ1 αρκέστηκε στο να πει ότι «δεν μπορώ να τα συσχετίσω». Της έθεσε τότε ο συνήγορος των Εναγόντων ένα έκαστο εκ των προαναφερθέντων τεκμηρίων για να το συσχετίσει με τα έγγραφα που η ίδια είχε αποκαλύψει στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης της και κατ' αυτόν τον τρόπο φάνηκε επακριβώς ο μεταξύ τους συσχετισμός. Αρνήθηκε η ΜΥ1 τη θέση ότι ψεύδεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα ήταν ανούσιο για την ίδια το ψεύδος, ισχυρίστηκε. «Θυμώνω να με λεν ψεύτρα. Ούτε καταλάβω γιατί ενέπλεξαν το σύζυγο μου αφού δεν είχε εμπλοκή στην παραγγελία ή την παραλαβή», επεσήμανε η ΜΥ
  36. Δεν άκουσα την ΜΕ1 να αρνείται τα παράπονα μου, σχολίασε η ΜΥ
  37. Ισχυρίστηκε η ΜΥ1 ότι μετά από την πιο πάνω εμπειρία που είχε με το συγκεκριμένο κατάστημα, διέκοψε τη συνεργασία μαζί τους. Συνέχισε με άλλη εταιρεία για το υπόλοιπο μέρος του σπιτιού της. Η μαρτυρία του ΜΥ
  38. Η μαρτυρία του ΜΥ2 δόθηκε εξ ολοκλήρου προφορικά επί του όρκου του. Πρόκειται για το σύζυγο της ΜΥ
  39. Ήταν η θέση του ότι αυτός δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στην αγορά των επίδικων κεραμικών και των ειδών υγειηνής. Ο ίδιος δεν επισκέφθηκε ποτέ το κατάστημα των Εναγόντων, ούτε υπέγραψε οποιαδήποτε τιμολόγια. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχε δει ποτέ προηγουμένως τα τιμολόγια που παρουσίασε στο Δικαστήριο η ΜΕ1 (Τεκμήρια 13 και 14 υπό Έγγραφο Α), έστω και αν σε αυτά αναγραφόταν ως πελάτης και το δικό του όνομα μαζί με εκείνο της συζύγου του ΜΥ
  40. Η μόνη εξήγηση που ο ίδιος μπορούσε να δώσει γιατί να είχε συμπεριληφθεί και το δικό του όνομα στα τιμολόγια, ήταν ότι το δάνειο που έκαναν στην Τράπεζα αναφορικά με την επίδικη κατοικία ήταν στο όνομα και των δύο (αυτού και της ΜΥ1). Ίσως να έπρεπε να φαίνεται προς την τράπεζα ότι τα τιμολόγια εκδίδονταν στο όνομα και των δύο δανειζόμενων. Ερωτηθείς από το συνήγορο Υπεράσπισης να πει αν αντιλήφθηκε οποιοδήποτε πρόβλημα με τα κεραμικά ή/και τα είδη υγειηνής, ο ΜΥ2 απάντησε λέγοντας ότι του τηλεφώνησε η σύζυγός του (ΜΥ1) και του ανέφερε ότι υπήρχαν κάποια κεραμικά προβληματικά. Είδε και ο ίδιος το πρόβλημα που υπήρχε αφότου τοποθετήθηκαν τα κεραμικά σε έκταση περίπου 35 - 40 τετραγωνικά μέτρα. Ενώ η σύζυγός του ήθελε να αλλαχθούν τα εν λόγω κεραμικά, όταν τηλεφώνησε στην εταιρεία, της είπαν ότι το πρόβλημα θα φύγει με τον καιρό. Το πρόβλημα που υπάρχει στα κεραμικά συνίσταται σε «μία τάτσα πάνω στα κεραμικά, σαν τετραγωνάκι - τετραγωνάκι, που δεν φεύγει με τίποτα». Έφερε μαζί του στο Δικαστήριο ο ΜΥ2 ένα κεραμικό που είχε απομείνει από τα κομμάτια που τοποθετήθηκαν στην κατοικία τους και το φύλαγαν σε μια γωνιά πάνω στην ταράτσα του σπιτιού τους, σε περίπτωση που χρειαζόταν. Ισχυρίστηκε ότι αυτό έχει την ίδια όψη με τα επίδικα, είναι όμως σε ελαφρώς καλύτερη κατάσταση από τα επίδικα, διότι αυτός και η ΜΥ1 έφεραν κάποιον να γυαλίσει, να περιποιηθεί τα επίδικα κεραμικά. Το εν λόγω κεραμικό κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως τεκμήριο με ένδειξη «Έγγραφο Ι». Υπέδειξε ο ΜΥ2 επί του κεραμικού που κατατέθηκε ως τεκμήριο «Έγγραφο Ι», ότι επιφανειακά, όπως το βλέπει κανείς, δεν φαίνεται το πρόβλημα. Παράπλευρα, όπως το βλέπει κάποιος, έχει «μια θαμπάδα», η οποία δεν καθαρίζει με τίποτε. Αυτό ήταν το παράπονό τους. Υπήρχε όμως ακόμη ένα πρόβλημα σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΜΥ
  41. Ότι τα κεραμικά δεν είχαν τις σωστές διαστάσεις. Είχαν αποκλίσεις από τις κανονικές διαστάσεις (60 εκ Χ 60 εκ) έως τα 3 χιλιοστά. Για τούτο το λόγο δεν ταίριαζαν, δηλαδή δεν εφάρμοζαν, το ένα με το άλλο. Έπειτα, ο ΜΥ2 αναφέρθηκε και σε ένα τρίτο πρόβλημα, ως προς «την επιπεδότητά τους». Δεν ήταν ευθεία η επιπεδότητα από την μια άκρη έως την άλλη. Έκαναν καμπύλη. Ως εκ τούτου, ήταν ακόμη πιο δύσκολη η εφαρμογή τους. Κληθείς ο ΜΥ2 να απαντήσει στο ερώτημα αν η σύζυγός του (ΜΥ1) ενημέρωσε τους Ενάγοντες για τα πιο πάνω αναφερόμενα από τον ίδιο προβλήματα όσον αφορά τις διαστάσεις και την επιπεδότητα των κεραμικών, η απάντηση που έδωσε ο ΜΥ2 ήταν ότι «Ο τεχνικός της τα είπε» και ότι από εκεί που τα αγόρασε της είπαν ότι «αυτό το πράγμα δεν ισχύει». Την ίδια στιγμή, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι ο ίδιος δεν θυμάται να επεστράφηκαν οποιαδήποτε υλικά στο κατάστημα και να έλαβαν αυτοί άλλα για αντικατάστασή τους. Ήταν η εκτίμηση του ΜΥ2 ότι ακόμη και οποιοσδήποτε άλλος μάστορας θα δυσκολευόταν να αντιληφθεί το πρόβλημα με τα κεραμικά όπως ήταν μέσα στις κάσιες, διότι δεν φαινόταν κάτι εκ πρώτης όψεως. Όσον αφορά τον μάστορα που τοποθέτησε τα επίδικα κεραμικά στην οικία τους, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι τον είχε γνωρίσει σε ένα εργοτάξιο και του πρότεινε να κάνει αυτή τη δουλειά. Ήταν τότε 58 χρονών, ενώ τώρα είναι συνταξιούχος. Τον έλεγαν Κώστα. Άλλα στοιχεία του, δεν κράτησε ο ΜΥ2, γι'αυτό και δεν μπορούσε να τον εντοπίσει τώρα που δικάζετο η υπόθεση. Ο ίδιος ο ΜΥ2 εργάζεται στην KNAUF Κύπρου, η οποία παράγει γυψοσανίδες και μεταλλικά. Προηγουμένως είχε ο ίδιος δικό του συνεργείο γυψοσανίδων. «Λόγω κόστους» δεν έβγαλαν ποτέ τα επίδικα κεραμικά, για να τα αλλάξουν, εξήγησε ο ΜΥ
  42. Για να βγουν τα μισά τετραγωνικά, κόστιζε πάρα πολλά και δεν είχαν λάβει ποτέ τη διαβεβαίωση των Εναγόντων ότι αν αυτοί (οι Εναγόμενοι) έκαμναν τη δαπάνη για την αντικατάστασή τους, θα τους έδιναν καινούρια κεραμικά ή ότι θα τους πλήρωναν τα μεροκάματα για το ξήλωμα των επίδικων και την τοποθέτηση των νέων. Αδυνατούσαν οι Εναγόμενοι να αναλάβουν αυτό το κόστος μόνοι τους, το οποίο ήταν περί τα €10 το τετραγωνικό μέτρο για την τοποθέτηση, γύρω στα €1.5 - €2 για το χόλιασμα και άλλα €5 για την αφαίρεση. Αν λαμβανόταν υπόψη και το αρχικό κόστος αγοράς αυτών που θα αφαιρούνταν, ο ΜΥ2 υπολόγισε ότι θα τους στοίχιζε κάπου στα €30 τ.μ. η όλη υπόθεση και έτσι έφευγαν τελείως από το κοστολόγιο τους. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΥ2 επιβεβαίωσε ότι η επίδικη κατοικία ανήκει τόσο στην ΜΥ1 όσο και στον ίδιο και ότι έχουν κάνει από κοινού το δάνειο στην τράπεζα, στο όνομα και των δύο. Τούτος ήταν και ο λόγος που η τράπεζα ήθελε όλες οι εργασίες και τα έξοδα για την οικία τους να φαίνονται στο όνομα και των δύο. Παραραύτα, ο ίδιος επέμεινε ότι δεν είχε καμία σχέση με την πααγγελία και αγορά των επίδικων κεραμικών. Επανέλαβε, επίσης, ότι αυτός εργάζεται στην KNAUF ως τεχνίτης και ως εκπαιδευτής σε σεμινάρια για γυψοσανίδες. Από απόψεως προσόντων, διαθέτει πιστοποιήσεις ξηράς δόμησης. Η σύζυγός του είναι λογίστρια. Μοίρασαν τις ευθύνες για το σπίτι αυτός και η σύζυγός του. Το ότι ο ίδιος κατέχει από γυψοσανίδες δεν τον καθιστά ειδικό για κεραμικά, αφού άλλο το ένα και άλλο το άλλο, επεσήμανε ο ΜΥ
  43. Όσον αφορά τα τιμολόγια (Τεκμήρια 13 και 14 υπό Έγγραφο Α), που του είχε δείξει ο συνήγορος Υπεράσπισης και τα οποία αυτός δεν αναγνώρισε ως έγγραφα που να είχε δει οποτεδήποτε προηγουμένως, ο ΜΥ2 σημείωσε ότι δεν θυμόταν να του είχε αναφέρει η ΜΥ1 ότι τα είχε εκείνη στην κατοχή της, ούτε θυμόταν να την εξουσιοδότησε να προβεί εκ μέρους του σε ένορκη δήλωση αποκάλυψή τους στην παρούσα δικαστική διαδικασία. Δεν απέκλεισε όμως ο ΜΥ2 το ενδεχόμενο, αν η ΜΥ1 του ζήτησε τέτοια εξουσιοδότηση, τότε αυτός να της την έδωσε. Δεν δίστασε, συγχρόνως, ο ΜΥ2 να παραδεχθεί ότι τα τιμολόγια ως τα Τεκμήρια 13 και 14 υπό Έγγραφο Α περιλαμβάνονταν πράγματι στην ένορκη δήλωση αποκάλυψης των εγγράφων που οι Εναγόμενοι καταχώρησαν στο Δικαστήριο στις 26.3.2015, την οποία του υπέδειξε ο συνήγορος των Εναγόντων. Επέμεινε ο ΜΕ2 κατά την αντεξέτασή του, ότι συνειδητοποίησαν το πρόβλημα που είχαν τα πλακάκια όταν είχαν ήδη τοποθετηθεί περίπου τα μισά. Συνέχισαν την τοποθέτηση τους, εφόσον τηλεφωνικώς η σύζυγός του έλαβε τις διαβεβαιώσεις τωνπωλητών ότι το πρόβλημα θα έφευγε με τον καιρό. Όσον αφορά τις διαστάσεις, η διαφορά ήταν «ελάχιστα μιλίμετρα». Αντί 60 εκ. Χ 60 εκ., ήταν 59,50 εκ. ή 59,70 εκ. Για το ότι δεν ήταν επίπεδη η επιφάνειά τους, οι πωλητές δεν έδωσαν κάποια απάντηση. Το τεμάχιο κεραμικού που προσκόμισε στο Δικαστήριο ο ΜΥ2 (βλ. το Έγγραφο Ι) ήταν ένα κομμάτι που είχε περισσέψει επειδή έσπασε στη γωνιά από κτύπημά του από τον μάστορα, όπως εξήγησε ο ΜΥ
  44. Παραδέχτηκε ο ΜΥ2 ότι παρά τα προβλήματα, επιστολή διαμαρτυρίας δεν στάληκε ποτέ από τους Εναγόμενους προς τους Ενάγοντες. Δεν γνώριζε ο ΜΥ2 να πει για ποιο λόγο δεν επεστράφηκε πίσω στους Ενάγοντες οι βρύσες και τα εξαρτήματα, αν πράγματι δεν ανταποκρινόταν στην παραγγελία. Παραδέχτηκε ο ΜΥ2 ότι το κόστος για τους ίδιους θα ήταν μικρότερο, αν δεν τοποθετούσαν τα προβληματικά είδη, αντί να τα τοποθετήσουν και να θέλουν τώρα να τα αλλάξουν. Απέκλεισε πάντως ο ΜΥ2 το ενδεχόμενο να ευθύνεται ο μάστορας που τα τοποθέτησε για τα προβλήματα που εμφανίστηκαν, αφού μόνος του δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει την τάτσα στα κεραμικά. Για την αντικατάστασή τους, ο ΜΥ2 δήλωσε ότι πήρε απλώς προφορικά μια προσφορά, όχι γραπτώς. Τα ποσά που ανέφερε ο ίδιος ο ΜΥ2 κατά την κυρίως εξέτασή του, όσον αφορά το κόστος αντικατάστασής τους, ήταν βάσει δικών του υπολογισμών, μιλώντας με τεχνικούς που γνωρίζει. Δεν έχουν αποφασίσει ακόμη ποιος θα κάνει αυτή τη δουλειά. Αρνήθηκε ο ΜΥ2 τις υποβληθείσες σε αυτόν θέσεις του συνηγόρου των Εναγόντων ότι, αφενός, ότι το ποσό που αξιώνουν οι Ενάγοντες οφείλεται τόσο από αυτόν όσο και από τη σύζυγό του ως αγοραστών των επίδικων προϊόντων και, αφετέρου, ότι τα προϊόντα που παραλήφθηκαν ήταν όλα μια χαρά, γι' αυτό και δεν αλλάχθηκε οποιοδήποτε από αυτά στα τόσα χρόνια που πέρασαν από την αρχική τοποθέτησή τους. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΥ
  45. Αυτή ήταν η υπόθεση για τους Εναγόμενους. ΝΟΜΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε αστικής φύσεως υποθέσεις όπως είναι η παρούσα, η επιτυχία της υπόθεσης των Εναγόντων προϋποθέτει ότι αυτή θα επιτύχει να αποδείξει, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι είναι πιο πιθανή, παρά να μην είναι, ως ορθή και αληθής, η δική της εκδοχή. Όπως διευκρινίσθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001), 1(B) Α.Α.Δ 1858 - «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not).». Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους των Εναγόντων για να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους που στοιχειοθετούν την αξίωση τους στην Έκθεση Απαίτησης, προσκομίζοντας την καλύτερη δυνατή μαρτυρία. Το νομικό ή γενικό βάρος δεν πρέπει να συγχέεται με το αποδεικτικό βάρος απόδειξης. Το γενικό βάρος είναι πάντοτε στους ώμους των Εναγόντων και δεν μεταφέρεται. Από την άλλη, το ειδικό βάρος απόδειξης υποδηλώνει το βάρος που έχει ένας διάδικος να παρουσιάσει ικανοποιητική μαρτυρία για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός θέματος που είναι σχετικό, έτσι ώστε το Δικαστήριο να καλέσει την άλλη πλευρά να απαντήσει. Η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη από το Δικαστήριο (βλ. Χ'' Παυλή κ.ά v. Α. Αβραάμ
(2000)1 ΑΑΔ 220, Σωκράτης Ναθαναήλ v. Hissam Hes Ali
(2001)1 (Γ) 1689). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ. Για το θέμα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας απολύτως σχετική είναι η εκτεταμένη ανάπτυξη του θέματος στο βιβλίο των Σάντη - Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, Hippasus, 2014, Κεφάλαιο 3, IB. Η θετική εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο ο μάρτυς που καταθέτει αποτελεί σε γενικές γραμμές στοιχείο εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Η αξιοπιστία αποτελεί έννοια πολυσήμαντη. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, η μνήμη του, οι αντιδράσεις του (κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες), ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των στοιχείων που λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση (Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν Ηροδότου, Π.Ε. 332/09, ημερ. 10.6.13, Re N-BCM
(2002)EWCA Civ. 1052, C & A Pelekanos Associates Limited ν Πελεκάνου
(1999)1(B) ΑΑΔ 1273). Η συμπεριφορά μάρτυρα κατά την αντεξέταση δεν φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι έχει κατά την κυρίως εξέταση και επανεξέταση (Attorney-General for the Sovereign Base Areas of Akrotiri and Dhekelia ν Steinhoff
(2005)UKPC 31). Η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας δεν έχει ως μόνο οδηγό την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Το περιεχόμενο της μαρτυρίας καθενός μάρτυρα υποβάλλεται στη βάσανο της λογικής, με γνώμονα και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489), αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(B) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεων της και συναρτώνται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 159/09, ημ. 4.5.12). Αυτή η προσέγγιση επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και την πίστη του κοινού στη δικαστική διαδικασία (Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα
(1992)1(B) ΑΑΔ 1056). Είναι πάγια νομολογημένη αρχή, ότι τα δικόγραφα καθορίζουν τα επίδικα θέματα. Δεν είναι επιτρεπτή η εξέταση θεμάτων που δεν εγείρονται στα δικόγραφα. Ισχυρισμοί που δεν αναφέρονται σε αυτά, δεν αποτελούν επίδικα θέματα, έστω και αν υποστηρίζονται από σχετική μαρτυρία και το Δικαστήριο δεν έχει δικαίωμα να δεχθεί τέτοια μαρτυρία (βλ. D. Nikolaou & Sons (Landowners) Ltd v. Nίκου Κ. Χ'' Αντώνη
(1997)1 ΑΑΔ 273, Δημήτρη Χαραλάμπους κ.ά. v. Λοΐζου Κούτα). Στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι η μαρτυρία που προσκόμισε η ΜΕ1 ήταν πλήρης, συμπαγής και τεκμηριωμένη, ώστε να κρίνεται από το Δικαστήριο επαρκής και ικανή να αποδείξει την αξίωση της Ενάγουσας για είσπραξη του ποσού των €1.188,30σ. «ως υπόλοιπου τιμήματος ευμπορευμάτων ή/και λογαριασμού». Λαμβάνω, συναφώς, υπόψη τα εξής στοιχεία꞉ - Πρώτον, ότι η ΜΕ1 παρουσίασε όλες τις καταστάσεις λογαριασμού από το 2009 μέχρι και το τέλος του 2018, που δείχνουν επακριβώς πώς δημιουργήθηκε το επίδικο υπόλοιπο λογαριασμού. - Δεύτερον, ότι η ΜΕ1 παρουσίασε τις αποδείξεις πληρωμής για όσα ποσά φαίνονται στις καταστάσεις λογαριασμού ως ήδη πληρωμένα από τους Εναγόμενους. - Τρίτον, ότι η ΜΕ1 παρουσίασε τα τιμολόγια και, αντίστοιχα, τα δελτία παράδοσης των προϊόντων, για να αποδείξει τις συναλλαγές που καταγράφονται στις καταστάσεις λογαριασμού. Η μόνη περίπτωση τιμολογίου (βλ. Τεκμήριο 13 υπό Έγγραφο Α) στην οποία δεν παρουσιάστηκε αντίστοιχο δελτίο παράδοσης, ήταν εκείνη της πώλησης σαπουνοθήκης, την οποία μετέβη η ίδια η Εναγόμενη 1 στο κατάστημα για να την αγοράσει, θέση η οποία κρίνεται ως απόλυτα λογική και δεν έχει άλλωστε αμφισβητηθεί από το συνήγορο Υπεράσπισης. Η θέση η οποία προωθήθηκε περί έκδοσης δελτίων παράδοσης ή/και αποδείξεων πληρωμής από ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο ή/και από νομικό πρόσωπο που είναι διαφορετικό από εκείνο εξ ονόματος του οποίου εκδόθηκαν τα επίδικα τιμολόγια αγοραπωλησίας των επίδικων προϊόντων στους Εναγόμενους, κρίνεται άτοπη, λαμβάνοντας υπόψη τα πιστοποιητικά που προσκόμισε η ΜΕ1 από τον Έφορο Εταιρειών που δείχνουν ότι το ίδιο και το αυτό νομικό πρόσωπο ήταν εγγεγραμμένο κατά καιρούς με τα εν λόγω διαφορετικά ονόματα και ότι η δικαιοπρακτική ικανότητα ενυπήρχε και συνεχιζόταν ανεξαρτήτως της αλλαγής ονόματος, βάσει των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου. Εφόσον η εταιρεία Χρ. Αγαθοκλέους (Λάρνακα) Λτδ είχε ήδη μετονομαστεί σε Lavory General Trading Ltd καθ'ον χρόνο εκδίδονταν τα επίδικα τιμολόγια, τότε το όνομα της εταιρείας στα εν λόγω τιμολόγια είναι ορθό. Κακώς οι Ενάγοντες συνέχιζαν να χρησιμοποιούν, μετά την αλλαγή ονόματος, έντυπα με το παλαιό όνομα για σκοπούς έκδοσης των δελτίων μεταφοράς ή/και των καταστάσεων λογαριασμού, πλην όμως ουδεμία ζημιά υφίστανται οι Εναγόμενοι ως εκ του γεγονότος αυτού, αφού η εταιρεία με την οποία συναλλάττονταν ήταν υπαρκτή κατά πάντα χρόνο. Ουδέποτε διαγράφηκε. Η θέση, η οποία υποβλήθηκε στη ΜΕ1 ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 εξόφλησαν το τίμημα για όσα προϊόντα παρήγγειλαν και παρέλαβαν, είναι προβληματική διότι δεν τεκμηριώθηκε με μαρτυρία προερχόμενη από τους Εναγόμενους που είχαν το ειδικό βάρος απόδειξης του εν λόγω ισχυρισμού τους. Έχει νομολογιακά αποσαφηνιστεί ότι όταν η υπεράσπιση εδράζεται στον ισχυρισμό της εξόφλησης του χρέους, τότε εκείνος που ισχυρίζεται ότι εξόφλησε ή ότι έκανε συγκεκριμένη πληρωμή, έχει το βάρος της απόδειξης του ισχυρισμού αυτού. Παραπέμπω στην Rahim Havariyoun v Ανδρέα Ρουσή
(2008)1 Α.Α.Δ.
  1. Τα γεγονότα ήταν ως εξής꞉ Tα μέρη συνήψαν γραπτή σύμβαση για την εκτέλεση, από τον εφεσίβλητο-ενάγοντα, ξυλουργικών εργασιών στο υπό ανέγερση σπίτι του εφεσείοντα-εναγομένου. Οι εργασίες καθορίστηκαν και η αμοιβή του εφεσίβλητου γι' αυτές ορίστηκε στις £6.000, ποσό που αυξήθηκε, με μεταγενέστερη προφορική συμφωνία, στις £6.050 για επιπλέον εργασία. Ο εφεσίβλητος, υποστηρίζοντας πως ο εφεσείοντας πλήρωσε έναντι το ποσό των £3.900, αξίωσε το ποσό των £2.150 ως οφειλόμενο υπόλοιπο. Ο εφεσείων, με την υπεράσπισή του, επικαλούμενος γραπτές αποδείξεις, τις λεπτομέρειες των οποίων παρέθεσε, υποστήριξε πως στην πραγματικότητα πλήρωσε έναντι το ποσό των £5.
  2. Κρίθηκε, αναφορικά με το βάρος της απόδειξης, ότι, εφόσον επίδικο ήταν το ποσό που πληρώθηκε, ο εφεσείων - εναγόμενος είχε το βάρος απόδειξης και ασφαλώς ο εφεσίβλητος - ενάγων είχε τη δυνατότητα να προσαγάγει και ο ίδιος την όποια μαρτυρία είχε αλλά και την εξήγηση της απόδειξης που επικαλείτο ο εφεσείων. Στην παρούσα υπόθεση, οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν είχαν ποτέ δικογραφήσει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τις πληρωμές που έκαμαν ούτε και για τον τρόπο πληρωμής. Προσερχόμενοι στο Δικαστήριο για να δώσουν μαρτυρία και ενώ είχαν πλέον ενώπιον τους όλο το μαρτυρικό υλικό της ΜΕ1 (αποδείξεις πληρωμής, καταχωρημένες στις επίδικες καταστάσεις λογαριασμού), εντούτοις ουδέποτε έδωσαν μαρτυρία για το ποιο ακριβές ποσό οι ίδιοι πλήρωσαν και για το αν αυτό ήταν μεγαλύτερο από εκείνο που τεκμηρίωσε η ΜΕ1 ως πληρωθέν. Επομένως, κατ' ουσίαν έμεινε θεωρητικός, ασαφής ή/και ατεκμηρίωτος ο ισχυρισμός που είχε δικογραφηθεί στην παρα. 5 της Ε/Υ ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στους Ενάγοντες ή/και ότι, αν οφείλουν, τότε αυτό είναι μικρότερο των €1.188,30σ. που αξιώνουν οι Ενάγοντες. Ισχυρισμοί που υποβλήθηκαν στην ΜΕ1 και οι οποίοι προωθήθηκαν από την ΜΥ1 ότι δεν παραδόθηκαν στους Εναγόμενους 1 και 2 όλα τα προϊόντα που παραγγέλθηκαν ή/και τα προϊόντα που περιγράφονται στα τιμολόγια που παρουσίασε η ΜΕ1 ως τεκμήρια στο Δικαστήριο, αποτελούν μη δικογραφημένους στην Ε/Υ ισχυρισμούς. Εκ των υστέρων ηγέρθηκε για πρώτη φορά διά μέσω της ΜΥ1 ο ισχυρισμός ότι δεν γνωρίζει αν παραδόθηκαν αυτά τα προϊόντα που αναγράφονται στα τιμολόγια ή/και στα δελτία παράδοσης, επειδή δήθεν δεν αναγνώρισε την υπογραφή της σε αυτά. Απεναντίας, στην Ε/Υ και Ανταπαίτηση, ολόκληρη η εκδοχή των Εναγομένων συσχετίζεται με τα προϊόντα που παρέλαβαν και τα οποία μάλιστα προχώρησαν και τοποθέτησαν στην οικία τους. Επομένως, πάσχει η γραμμή υπεράσπισης που συσχετίζεται με τον ισχυρισμό μη παράδοσης των επίδικων προϊόντων και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Όσον αφορά τη θέση της ΜΕ1 ότι ουδέποτε της υποβλήθηκε οποιοδήποτε παράπονο από τους Εναγόμενους για τα παραδοθέντα κεραμικά, υπενθυμίζω ότι η ΜΕ1 προέβαλε τη θέση αυτή σε συσχετισμό με το γεγονός ότι δεν της επιστράφηκαν πίσω τα εν λόγω προϊόντα, ενώ ένας μέσος λογικός άνθρωπος που θα άνοιγε το πρώτο κιβώριο κεραμικών για να τα τοποθετήσει, θα διαπίστωνε το πρόβλημα, αν υπήρχε, και θα μεριμνούσε για την επιστροφή τους. Δεν εντοπίζω τίποτα το παράλογο στη θέση αυτή της ΜΕ
  3. Πράγματι, αν τα κεραμικά ήταν «ελαττωματικά» ή «άχρηστα», όπως τα περιέγραψε η ΜΥ1 στη δική της μαρτυρία, κρίνω ότι θα έσπευδε να λάβει μέτρα για να προωθήσει τη θέση της αυτή. Εάν αντιλαμβανόταν αμέσως το πρόβλημα, με την τοποθέτηση μερικών από αυτά, όπως ήταν κατ'ουσίαν ο ισχυρισμός της, τότε θα ανέμενα να έδιδε οδηγίες στον κτίστη που τα τοποθέτησε να μην προχωρήσει, όχι να φύγει για να παραπονεθεί στο κατάστημα και να αφήσει τον κτίστη να συνεχίσει να τα τοποθετεί. Πώς είναι δυνατόν ο κτίστης να θεωρήσει ότι έχει δικαίωμα να τα τοποθετήσει σε όλο το σαλόνι και να προχωρήσει μέχρι και το διάδρομο, αντί να αναμένει να λάβει τις οδηγίες της εργοδότριάς του που πήγε στο κατάστημα να παραπονεθεί ότι έχουν «τάτσες» πάνω και είναι προβληματικά ή ελαττωματικά; Δεν με πείθει αυτός ο ισχυρισμός, ότι δήθεν ο κτίστης προχώρησε από μόνος του. Δεν κλήθηκε ο κτίστης για να δώσει μαρτυρία υπέρ της Υπεράσπισης, επειδή δήθεν δεν διατήρησαν τα στοιχεία επικοινωνίας του, ισχυρισμός που επίσης δεν ακούγεται πειστικός, εφόσον η ανάθεση της εργασίας σε αυτόν είχε γίνει απευθείας από τον ΜΥ2 προς τον ίδιο και όχι διαμέσω οποιουδήποτε εργολάβου. Εξάλλου, από τα τεκμήρια που προσκόμισε η ΜΕ1, αυτό που το Δικαστήριο διαπιστώνει είναι ότι, όχι μόνον οι Εναγόμενοι δεν επέστρεψαν τα δήθεν προβληματικά μάρμαρα, αλλά απεναντίας συνέχισαν να αγοράζουν από αυτά και σε νέες ημερομηνίες. Βάσει του Τεκμηρίου 2 υπό Έγγραφο Α, η αρχική αγορά κεραμικών έγινε στις 25.8.2009 για έκταση 43,96 τ.μ., δεύτερη αγορά ίδιου κωδικού αριθμού κεραμικών έγινε στις 20.10.2009 για έκταση 10,44 τ.μ. βάσει του Τεκμηρίου 6 υπό Έγγραφο Α και εν συνεχεία έγινε και τρίτη αγορά ιδίου κωδικού αριθμού κεραμικών στις 22.10.2009 βάσει του Τεκμηρίου 8 υπό Έγγραφο Α. Συνεπώς, αντί επιστροφής προϊόντων και/ή τερματισμού της συνεργασίας, οι αγορές του ιδίου προϊόντος συνεχίστηκαν και η συνεργασία επεκτάθηκε μάλιστα και σε αγορά άλλων προϊόντων όπως φαίνεται τελευταία στο τιμολόγιο ημερ. 12.4.2010 (Τεκμήριο 14 υπό Έγγραφο Α). Συνεπακόλουθα, ο ισχυρισμός ότι τα επίδικα κεραμικά ήταν ελαττωματικά και απορριπτέα, έτσι ώστε να αιτιολογείται η μη πληρωμή τους από τους Εναγόμενους, δεν συνάδει με την όλη συμπεριφορά των Εναγομένων που ήταν εκείνη της αποδοχής και τοποθέτησής τους, αλλά και αυτή της διατήρησής τους μέχρι και τότε που διεξαγόταν η ακρόαση της αγωγής. Πώς μπορεί ένα προϊόν να είναι «άχρηστο» και όμως να χρησιμοποιείται; Το Δικαστήριο δεν μπορεί στην όψη και μόνο ενός τεμαχίου κεραμικού ως αυτού που προσκόμισε ο ΜΥ2, μη χρησιμοποιηθέντος για χρόνια ευρισκόμενου στην ταράτσα της οικίας, να κρίνει ποια ήταν η κατάσταση των επίδικων κεραμικών κατά το χρόνο της παράδοσής τους από τους Ενάγοντες στην οικία. Πέραν των πιο πάνω, υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο στη μαρτυρία της ΜΥ1 και του ΜΥ2 που μου φάνηκε αναξιόπιστο. Η ΜΥ1 ήρθε στο Δικαστήριο να παραπονεθεί για τα μίξερ νιπτήρα ότι ήταν «ανεμόστροφα», χωρίς ποτέ να είχε δικογραφηθεί στην Ε/Υ οποιοδήποτε πρόβλημα για τα συγκεκριμένα είδη, παρά μόνο για τα πατώματα. Επανέλαβε το παράπονο της αυτό ο ΜΥ
  4. Αυτό που δεν είπε ούτε ο ένας ούτε ο άλλος ήταν ότι αυτά τα προϊόντα φαίνεται από τα τεκμήρια που παρουσίασε η ΜΕ1 να ήταν και τα μόνα προϊόντα που επεστράφηκαν στους Ενάγοντες(βλ. το Τεκμήριο 16 υπό Έγγραφο Α). Η αρχική αγορά τους φαίνεται πως έγινε βάσει του Τεκμηρίου 6 υπό Έγγραφο Α στις 20.10.2009, η επιστροφή έγινε κατά ή περί τις 7.4.2010 βάσει του Τεκμηρίου 16 υπό Έγγραφο Α και στις 12.4.2010 έγινε η αγορά νέων μίξερ νιπτήρα βάσει του Τεκμηρίου 14 υπό Έγγραφο Α. Επομένως, εκεί όπου το προϊόν είχε πράγματι πρόβλημα, οι Εναγόμενοι προέβηκαν σε εκείνην την ενέργεια, της επιστροφής του προϊόντος και της αγοράς νέου, όπως ήταν η ευλόγως αναμενόμενη υπό τις περιστάσεις συμπεριφορά. Αντίστοιχη συμπεριφορά δεν επιδείχθηκε από τους Εναγόμενους αναφορικά με τα επίδικα κεραμικά, τα οποία ισχυρίζονται ότι ήταν ελαττωματικά ή/και άχρηστα, κάτι που με οδηγεί στο να απορρίψει ως αναξιόπιστη την εκδοχή τους. Εάν οι Εναγόμενοι ήθελαν βάσιμα να προωθήσουν την εκδοχή ότι αποδέκτηκαν τα επίδικα κεραμικά, αλλά επιθυμούν ν' αποζημιωθούν για το κόστος που υπέστηκαν ως εκ της δοκιμής τους να τα καθαρίσουν προσλαβάνοντας κάποιον ειδικόν προς τούτο, όφειλαν να είχαν παρουσιάσει αποδεικτικά στοιχεία για την προσφορά ανάθεσης της εν λόγω εργασίας και για το πραγματικό κόστος που είχε. Αντί τούτου, έθεσαν μετέωρο τον ισχυρισμό αυτό, μη παρουσιάζοντας οποιαδήποτε αποδεικτικά ότι έγινε μια τέτοια εργασία. Η μαρτυρία ενός ειδικού καθαριστή κεραμικών, ο οποίος να πήγε στο μέρος και να μην κατόρθωσε να καθαρίσει τα επίδικα κεραμικά παρά την εύλογη προσπάθεια που κατέβαλε βάσει της κατάλληλης πρακτικής, θα ήταν αναγκαία μαρτυρία για να αποδειχθεί και αυτή η ίδια η θέση των Εναγομένων περί μη επανορθώσιμου ελαττώματος. Εντούτοις, δεν προσφέρθηκε τέτοια μαρτυρία. Το ελάττωμα δεν αποδείχθηκε με κατάλληλη εμπειρογνωμοσύνη. Ούτε όμως για την απόδειξη της ανταπαίτησης προσκομίστηκε από τους Εναγόμενους αξιόπιστη και επαρκής μαρτυρία, αφού δεν παρουσίασαν καμία προσφορά για το κόστος αντικατάστασης των δήθεν προβληματικών κεραμικών, παρά μόνο περιορίστηκαν σε εξ ακοής μαρτυρία διά μέσω του ΜΥ2 για το τί άκουσε από άτομα στο παζάρι. Πότε έλαβε τις πληροφορίες του, βάσει ποιων προδιαγραφών, ποιας ποιότητας, αν ήταν συγκρίσιμης με τα επίδικα, δεν διευκρίνισε ο ΜΥ2, την ίδια ώρα που αυτός πρόταξε τη θέση ότι κατέχει γνώσεις μόνο για γυψοσανίδες και ότι δεν είναι ειδικός για κεραμικά. Υπό το φως όλων των ανωτέρω αποδέχομαι την εκδοχή των Εναγόντων ότι είναι πιο πιθανό παρά να μην είναι ότι αυτοί παρέδωσαν στους Εναγόμενους 1 και 2, βάσει τιμολογίων (που εκδόθηκαν επ'ονόματι και των δύο Εναγομένων για λόγους που οι ίδιοι οι Εναγόμενοι έχουν εξηγήσει διά μέσω του ΜΥ2), τα επίδικα κεραμικά και κάθε άλλο προϊόν που εμφαίνεται στα τιμολόγια, σε κατάλληλη και αποδεκτή από τους Εναγόμενους ποιότητα, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί ο λογαριασμός στο όνομα των Εναγομένων 1 και 2 που απεικονίζεται στις καταστάσεις λογαριασμού ως τα Τεκμήρια 1, 12, 19, 21, 22, 23, 24 υπό Έγγραφο Α, καθώς και στα Έγγραφα Στ, Ζ και Η, με εναπομείναν υπόλοιπο, μετά από τις διάφορες πληρωμές που έκαναν οι Εναγόμενοι ως τα Τεκμήρια 10, 11, 17 , 18 και 20 υπό Έγγραφο Α, μείον την επιστροφή ως το Τεκμήριο 16 υπό Έγγραφο Α, το ποσό των €1.188,30σ., ως η αξίωση στην Ε/Α. Η αγωγή επιτυγχάνει. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Κατά συνέπεια, υιοθετώντας την πάγια πρακτική ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, καταλήγω να επιδικάζω τα έξοδα της παρούσας δικαστικής διαδικασίας υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.