← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΕΣΕ) ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 461/2017, 27/3/2019

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΕΣΕ) ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 461/2017, 27/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A96 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 461/2017 ΜΕΤΑΞΥ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόντων -και- 1. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΕΣΕ) ΛΙΜΙΤΕΔ 2. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗΣ 3. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗ 4. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗΣ 5. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ 6. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗΣ -- Αιτητών/Εναγομένων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Αρ. Αγωγής: 460/2017 ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόντων -και- 1. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΕΣΕ) ΛΙΜΙΤΕΔ 2. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗΣ 3. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗ 4. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗΣ 5. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ 6. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗΣ Αιτητών/Εναγομένων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Αρ. Αγωγής: 463/2017 ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Καθ' ων η Αίτηση/Εναγόντων -και- 1. ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΕΣΕ) ΛΙΜΙΤΕΔ 2. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗΣ 3. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗ 4. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗΣ 5. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ 6. XXXXX ΚΑΛΟΠΕΤΡΙΔΗΣ -- Αιτητών/Εναγομένων Αίτηση ημερ. 25/9/2018 για Συνένωση Αγωγών Ημερομηνία: 27 Μαρτίου 2019 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητές/Εναγόμενους: κα Λ. Χατζηξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ ων η Αίτηση/Ενάγοντες: Μ. Μιχαήλ για Γεώργιος Κολοκασίδης ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενη Θεραπεία Με την υπό κρίση Αίτηση οι Αιτητές επιζητούν την έκδοση Διατάγματος για τη συνεκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής (461/2017) με τις Αγωγές υπ. αρ. 460/2017 και 463/2017. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.14 και Δ.48 θ.θ.2, 9(
  2. d)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στην πρακτική και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση XXXXX Αριστείδου Όσον αφορά τα γεγονότα η υπό εξέταση Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της XXXXX Αριστείδου Δικηγόρου στο Γραφείο των Δικηγόρων των Αιτητών. Σε αυτή αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω τα ακόλουθα: Ü Υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ώστε να καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή τη συνένωση των πιο πάνω Αγωγών στις οποίες οι διάδικοι είναι οι ίδιοι. Ü Η Αγωγή αρ. 461/17 αφορά σε οφειλόμενα ποσά που η ΣΠΕ Στροβόλου αξιώνει στο πλαίσιο της Συμφωνίας δανείου υπ. αρ. XXXXX895-8 που χορηγήθηκε στην εταιρεία Κεντρική Στεγαστική Εταιρεία (ΚΕΣΕ) Λτδ. Ü Η Αγωγή αρ. 463/2017 του Ε.Δ. Λάρνακας, αφορά οφειλόμενα ποσά που η ΣΠΕ Στροβόλου αξιώνει στα πλαίσια συμφωνίας δανείου υπ' αριθμό XXXXX896-6 που χορηγήθηκε στην εταιρεία Κεντρική Στεγαστική Εταιρεία (ΚΕΣΕ) Λτδ . Ü Η Αγωγή αρ. 460/2017 του Ε.Δ. Λάρνακας, αφορά οφειλόμενα ποσά που η ΣΠΕ Στροβόλου αξιώνει στα πλαίσια τρεχούμενου λογαριασμού υπ' αριθμό XXXXX589-7 που χορηγήθηκε στην εταιρεία Κεντρική Στεγαστική Εταιρεία (ΚΕΣΕ) Λτδ . Ü Όλες οι επίδικες Συμφωνίες χορηγήθηκαν για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της Εναγόμενης 1, που, κατά τους ουσιώδεις χρόνους, ασχολείτο με την ανάπτυξη και εκμετάλλευση ακινήτων. Ü Με τις Υπερασπίσεις των Εναγόμενων στις πιο πάνω Αγωγές, αμφισβητούνται, μεταξύ άλλων, η εγκυρότητα των επίδικων λογαριασμών αλλά και των παρεπόμενων Συμφωνιών εγγυήσεων και υποθηκών, τα ισχυριζόμενα χρεωστικά υπόλοιπα και γίνεται αναφορά στην παράβαση της υποχρέωσης των Εναγόντων να εφαρμόσουν τις πρόνοιες της Οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας και τον Κώδικα Συμπεριφοράς για τις αναδιαρθρώσεις. Ü Επίσης, στις Υπερασπίσεις των τριών Αγωγών υπάρχει πανομοιότυπη Ανταπαίτηση των Εναγομένων. Ü Ως εκ των πιο πάνω, οι εν λόγω Αγωγές πρέπει να συνεκδικαστούν αφού είναι αλληλένδετες και περιλαμβάνουν τους ίδιους διαδίκους και αφορούν τα ίδια θέματα ενώ υπάρχει κοινή γραμμή υπεράσπισης και στις τρείς Αγωγές. Επίσης η μαρτυρία που θα προσκομιστεί θα είναι η ίδια. Ένσταση Στην Αίτηση κατεχωρήθη ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.48, θθ.1-7, 8 και 9(e), Δ.14 θ.θ. 1-4 Δ.39, Δ.59 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 21 και 22 του Ν.14/60 στη νομολογία, στη διακριτική ευχέρεια, συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται, μεταξύ άλλων, και οι εξής: ■ Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και η νομική της βάση δεν είναι ορθή. ■ Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και γίνεται με μοναδικά σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της Αγωγής. ■ Οι προτιθέμενες προς συνένωση Αγωγές αφορούν σε διαφορετικά έγγραφα και/ή είδη διευκολύνσεων και/ή λογαριασμούς και/ή δεν αφορούν κοινά νομικά ζητήματα και πραγματικά γεγονότα. ■ Η Αίτηση κατεχωρήθη με υπέρμετρη καθυστέρηση. ■ Η αιτούμενη συνεκδίκαση θα περιπλέξει και/ή θα δυσχεράνει την εκδίκαση των προτιθέμενων προς συνένωση Αγωγών 460/17, 461/17 και 463/17 ενώπιον του Ε. Δ. Λάρνακας, αφού υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επίδικα θέματα που εγείρονται στις εν λόγω Αγωγές να εκδικαστούν προγενέστερα στο πλαίσιο των Αγωγών που σχετίζονται κατά τρόπο άμεσο με αυτές, ήτοι στις Αγωγές 2226/16 και/ή 2789/17 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. ■ Τυχόν προγενέστερη εκδίκαση των Αγωγών 2226/16 και/ή 2789/17 ενώπιον του Ε. Δ. Λευκωσίας, που σχετίζονται με τις προτιθέμενες προς εκδίκαση Αγωγές 460/17, 461/17 και 463/17 ενώπιον του Ε. Δ. Λάρνακας, αλλά δεν αναφέρονται στην Αίτηση ημερ. 05/09/2018, θα δημιουργήσει δεδικασμένο και/ή υπάρχει πιθανότητα να εκδικασθούν ίδια επίδικα θέματα δύο φορές. ■ Τυχόν συνένωση των Αγωγών 460/17, 461/17 και 463/17 ενώπιον του Ε.Δ. Λάρνακας, θα επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντα και/ή τα έννομα συμφέροντα και/ή τα δικαιώματα και/ή τα νόμιμα δικαιώματα των Εναγόντων στις εν λόγω Αγωγές και/ή στις σχετιζόμενες με αυτές Αγωγές του Ε.Δ. Λευκωσίας ■ Τυχόν συνένωση των Αγωγών 460/17, 461/17 και 463/17 θα αποστερήσει το δικαίωμα συνένωσης όλων των σχετιζόμενων Αγωγών και/ή θα καταδικάσει σε αποτυχία αιτούμενη συνένωση όλων των σχετιζόμενων Αγωγών λόγω ήδη της ύπαρξης διατάγματος και/ή λόγω καθυστέρησης στην υποβολή αιτήματος συνεκδίκασης όλων των Αγωγών που σχετίζονται. ■ Το προσφορότερο μέτρο θα ήτο να γίνει δήλωση των μερών ενώπιον του Δικαστηρίου δια της οποίας να δηλώνεται ότι οποιαδήποτε Αγωγή που σχετίζεται εκδικαστεί πρώτη οι υπόλοιπες θα επακολουθήσουν το αποτέλεσμα της μόνο ως προς τα επίδικα θέματα που ταυτίζονται με αυτά των υπόλοιπων Αγωγών και όλα τα εναπομείναντα ζητήματα να εκδικαστούν στο πλαίσιο των υπολοίπων Αγωγών. ■ Η πλευρά των Αιτητών δεν αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα και/ή στοιχεία και/ή εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες που σχετίζονται άμεσα με την παρούσα Αγωγή και/ή τις προτιθέμενες προς συνένωση Αγωγές και/ή τα επίδικα θέματα. ■ Οι Αιτητές επιζητούν τη συνένωση των Αγωγών 460/17, 461/17 και 463/17 ενώπιον του Ε.Δ. Λάρνακας, παραπλανώντας το εκδικάζον Δικαστήριο και/ή αποκρύβοντας πληροφορίες και/ή ουσιώδη γεγονότα και/ή εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες και/ή ενεργώντας κακή τη πίστει. ■ Η παρούσα Αίτηση προσλαμβάνει μορφή κατάχρησης της διαδικασίας του δικαστηρίου και/ή καταφρόνησης και/ή περιφρόνησης του δικαστηρίου και/ή των δικαστικών διαδικασιών. ■ Η αιτούμενη στο παρόν στάδιο συνεκδίκαση ουδόλως θα μειώσει τα δικαστικά έξοδα παρά μάλλον θα τα αυξήσει, καθότι σχετίζονται άμεσα με τις Αγωγές 2226/16 και 2789/17 του Ε.Δ. Λευκωσίας και ειδικά με την Αγωγή 2226/16, η οποία εγέρθηκε από τους πρωτοφειλέτες των παρασχεθεισών χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων προγενέστερα των Αγωγών 460/17, 461/17 και 463/17 ενώπιον του Ε.Δ. Λάρνακας, και διά της οποίας, μεταξύ άλλων προσβάλλεται η εγκυρότητα των συμφωνιών και/ή των χρεώσεων των επίδικων λογαριασμών που είναι αντικείμενο προς εκδίκαση και στις Αγωγές 460/17, 461/17 και 463/17 ενώπιον του Ε.Δ. Λάρνακας. ■ Οι Αιτητές κωλύονται λόγω της μέχρι τώρα προώθησης των υποθέσεών τους από το να ζητούν την αιτούμενη συνένωση. Ένορκη Δήλωση XXXXX Κύπρου Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Κύπρου, Λειτουργού στο Τμήμα Παρακολούθησης και Ανάκτησης Χρεών των Εναγόντων μέχρι την 31/1/18 ενώ από 1/2/18 έχει μεταφερθεί ως υπάλληλος στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd δυνάμει σχετικής συμφωνίας Διαχείρισης και ρύθμισης δανείων μεταξύ των Εναγόντων και της εν λόγω Εταιρείας στην οποία η Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd ενεργεί δια λογαριασμό των Εναγόντων και έχει αναλάβει τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων των Εναγόντων στις οποίες περιλαμβάνεται και το δάνειο που αφορά την παρούσα Αγωγή. Σε αυτή αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: p Οι Αγωγές 460/17, 461/17 και 463/17 αφορούν σε διαφορετικές διευκολύνσεις και/ή διαφορετικά είδη διευκολύνσεων, και διαφορετικούς λογαριασμούς, ήτοι οι Αγωγές 461/17 και 463/17 αφορούν σε συμφωνίες δανείου και στους αντίστοιχους λογαριασμούς δανείου XXXXX895-8 και XXXXX896-6, ενώ η Αγωγή 460/17 αφορά σε σύμβαση πίστωσης, η οποία πίστωση παραχωρήθηκε σε τρεχούμενο λογαριασμό υπ' αριθμό XXXXX589-7. Ως εκ τούτου, αφορούν σε διαφορετικά έγγραφα, σε διαφορετικούς λογαριασμούς, σε διαφορετικές εξασφαλίσεις και σε διαφορετικά έγγραφα εξασφαλίσεων, κάτι που θα δυσχεράνει και θα περιπλέξει τη συνεκδίκασή τους. p Στην παρούσα Αίτηση δεν αποκαλύπτονται και δεν επιζητείται η συνένωση όλων των σχετιζόμενων με τα επίδικα θέματα στις Αγωγές 460/17, 461/17 και 463/17 ενώπιον του Ε.Δ. Λάρνακας Αγωγές, αλλά, αντιθέτως, αποκρύβεται η ύπαρξη των Αγωγών 2226/16 και/ή 2789/17 του Ε.Δ. Λευκωσίας που σχετίζονται με τις Αγωγές 460/17, 461/17 και 463/17 του Ε.Δ. Λάρνακας, με αποτέλεσμα να παραπλανείται το παρόν Δικαστήριο. p Στην Αγωγή 2226/16 του Ε.Δ. Λευκωσίας οι Ενάγοντες/πρωτοφειλέτες αμφισβητούν μόνο την εγκυρότητα των επίδικων συμφωνιών και τη νομιμότητα των χρεώσεων των επίδικων λογαριασμών και, κατά συνέπεια, θα ήτο δυνατό να συνενωθεί με τις Αγωγές 460/17, 461/17 και 463/17 του Ε.Δ. Λάρνακας, οι οποίες καταχωρίσθηκαν στην Επαρχία όπου βρίσκονται τα ακίνητα και να θεωρηθεί ως Ανταπαίτηση στις προς συνένωση προαναφερθείσες Αγωγές. Επιπρόσθετα στις Αγωγές 460/17, 461/17 και 463/17 του Ε.Δ. Λάρνακας οι Ενάγοντες αιτούνται της εκδόσεως διαταγμάτων πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων διά δημόσιου πλειστηριασμού. p Συνεπώς, τυχόν συνένωση των Αγωγών 460/17, 461/17 και 463/17 του Ε.Δ. Λάρνακας, δε θα συμβάλει στην εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου και εξόδων, ούτε θα συμβάλει στην πιο γρήγορη εκδίκαση των εν λόγω Αγωγών, ούτε θα αποτρέψει την πολλαπλότητα δικαστικών διαδικασιών, αλλά αντίθετα η παρούσα Αίτηση γίνεται επί ματαίω, αφού δε συνενώνει όλες τις σχετιζόμενες Αγωγές που θα μπορούσαν να συνενωθούν με αποτέλεσμα να ελλοχεύει ο κίνδυνος να εκδικαστούν τα ίδια επίδικα θέματα δύο φορές από δύο διαφορετικά Δικαστήρια και να εκδοθούν αντιφατικές και/ή συγκρουόμενες αποφάσεις, και να προκληθούν έξοδα και διαδικασίες αποσυνένωσης τους εν τέλει. p Τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος συνένωσης των Αγωγών 460/17, 461/17 και 463/17 του Ε.Δ. Λάρνακας, δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων, την ορθή απονομή της Δικαιοσύνης, αλλά θα συνεχίσουν να υπάρχουν πολλαπλές δικαστικές διαδικασίες για ίδια επίδικα θέματα και υπάρχει ο κίνδυνος έκδοσης πολλαπλών αποφάσεων από διαφορετικά Δικαστήρια επί ων ιδίων επιδίκων θεμάτων με κίνδυνο οι αποφάσεις αυτές να είναι αντιφατικές ή συγκρουόμενες. Το αιτούμενο Διάταγμα, με τον τρόπο που επιζητείται, δεν εξυπηρετεί και δε διασφαλίζει τα δικαιώματα και συμφέροντα των διαδίκων, ούτε το συμφέρον της δικαιοσύνης, ούτε θα αποτρέψει στην ουσία ύπαρξη πολλαπλών διαδικασιών, αφού η Αγωγή 2226/16 του Ε.Δ. Λευκωσίας θα συνεχίσει ανεξάρτητη να εκδικάζεται και να προκαλεί έξοδα. p Αν και οι δικηγόροι των Εναγόντων πρότειναν στους δικηγόρους των Εναγομένων να προβούν στο παρόν στάδιο σε δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου διά της οποίας θα δηλώνεται ότι οποιαδήποτε σχετιζόμενη Αγωγή εκδικαστεί πρώτη, οι υπόλοιπες θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμά της μόνο ως προς τα επίδικα θέματα που θα αποφασισθούν και θα σχετίζονται και/ή ταυτίζονται με αυτά των υπολοίπων Αγωγών και ότι όλα τα εναπομείναντα θέματα και/ή ζητήματα που δεν αποφασίστηκαν θα εκδικασθούν και θα αποφασιστούν στα πλαίσια των υπολοίπων Αγωγών, εν τούτοις η πρόταση στο παρόν στάδιο δεν έγινε αποδεκτή, αν και, κατά τη γνώμη των Εναγόντων, θα ήτο η προσφορότερη και δικαιότερη λύση που θα διασφάλιζε και τα συμφέροντα των διαδίκων και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. p Τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, θα αποστερήσει από τους Ενάγοντες και/ή οιονδήποτε των διαδίκων να προχωρήσουν μεταγενέστερα σε συνένωση όλων των σχετιζόμενων Αγωγών και όχι μόνο αυτών που οι Αιτητές διά της παρούσης Αιτήσεως επιζητούν με αποτέλεσμα να πλήττονται ουσιώδη δικαιώματα των Εναγόντων, να προκαλείται κατάχρηση και καταφρόνηση δικαστικών διαδικασιών και να προκαλούνται επιπλέον διαδικασίες και έξοδα p Η παρούσα Αίτηση καταχωρίσθηκε ιδιαιτέρως και αδικαιολόγητα καθυστερημένα μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων, τα οποία συμπληρώθηκαν στις 23/11/2017 με την καταχώριση της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση από τους Ενάγοντες στην Αγωγή 461/17 του Ε.Δ. Λάρνακας, ήτοι σχεδόν 1 χρόνο πριν την καταχώριση της Αίτησης και ενώ ήδη αποκαλύφθηκαν έγραφα και καταχωρίσθηκαν κατάλογοι μαρτύρων και σύνοψη μαρτυρίας εκατέρωθεν. Η Αγωγή 463/17 του Ε.Δ. Λάρνακος, δε, ορίστηκε ήδη δύο φορές για Ακρόαση μέχρι στιγμής. p Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν, με μαρτυρία και διά της Ενόρκου Δηλώσεως που συνοδεύει την Αίτηση, ότι υφίσταται κοινό νομικό και/ή πραγματικό ζήτημα προς εκδίκαση που να δικαιολογεί και/ή αιτιολογεί τη συνένωση των Αγωγών 460/17, 461/17 και 463/17 του Ε.Δ. Λάρνακας και/ή να δικαιολογεί τον αποκλεισμό και/ή τη μη επιδίωξη συνένωσης της Αγωγής υπ' αριθμό 2226/16 και/ή 2789/17 του Ε.Δ. Λευκωσίας με τις ήδη τρεις αιτούμενες προς συνεκδίκαση Αγωγές 460/17, 461/17 και 463/17 του Ε.Δ. Λάρνακας. Νομική Πτυχή Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας:- "Δ.14, θ.2...... When two or more actions are pending in the same court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated the court or a judge may order that they may be consolidated." Σε ελεύθερη μετάφραση η Δ.14, θ. 2 έχει ως εξής:- «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές.» Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος[1]. Οι πιο πάνω αρχές επαναλήφθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση C & S BETON LTD κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Πολιτική έφεση αρ. 74/2011, ημερ. 20/3/14. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1962 το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των Υπερασπίσεων[2]. Χρήσιμη αναφορά επί του θέματος συνένωσης αγωγών μπορεί να γίνει επίσης στο σύγραμμα Halsbury's Laws Of England, 4th Edition, Vol, 37, σελ. 60, παράγρ. 69 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "69. Consolidation. Consolidation is a process by which two or more causes or matters are by order of the court combined or united and treated as one cause or matter. The main purpose of consolidation is therefore to save costs, time and effort, and to make the conduct of several actions more convenient by treating them as one action. The jurisdiction to consolidate arises where there are two or more causes or matters pending in the same Division and it appears to the court:
(1)that some common question of law or fact arises in both or all of them, or
(2)that the rights to relief claimed in them are in respect of or arise out of the same transaction or series of transactions, or
(3)that for some other reason it is desirable to make an order consolidating them or an order alternative to consolidating them. In these circumstances the court may order those causes or matters to be consolidated on such terms as it thinks just. The circumstances in which actions may be consolidated are broadly similar to those in which parties may be joined in one action. Accordingly, actions relating to the same subject matter between the same plaintiff and the same defendant, or between the same plaintiff and different defendants or between different plaintiffs and different defendants, or between different plaintiffs and the same defendant, may be consolidated on the application of either a plaintiff or a defendant." Στην υπόθεση Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 τονίζεται η ευρύτητα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να εγκρίνει ή να απορρίψει αίτημα για συνεκδίκαση - η οποία εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση - και το ανεπιθύμητο στεγανοποίησης των περιπτώσεων στις οποίες ενδείκνυται η συνεκδίκαση[3]. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Κατά την εκδίκαση της υπό κρίση Αίτησης αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Δεν κρίνω σκόπιμο να τις παραθέσω σε αυτό το στάδιο. Όπου χρειαστεί θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά σε αυτές κατωτέρω. Εν πρώτοις κρίνεται σκόπιμη η περιγραφή των αξιώσεων και των διαδίκων στις τρείς Αγωγές όπως προκύπτει από τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα και στοιχεία. Η παρούσα Αγωγή αφορά αξίωση της ΣΠΕ Στροβόλου για οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου υπ αρ. XXXXX895 -
  1. Η Εναγόμενη 1 εταιρεία ενάγεται ως πρωτοφειλέτιδα και οι υπόλοιποι Εναγόμενοι 2-6 ως εγγυητές. Η Αγωγή αρ. 463/2017 αφορά αξίωση της ΣΠΕ Στροβόλου για οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει της Συμφωνίας Δανείου υπ αρ. XXXXX896 -
  2. Η Εναγόμενη 1 εταιρεία ενάγεται ως πρωτοφειλέτιδα και οι υπόλοιποι Εναγόμενοι 2-6 ως εγγυητές. Η Αγωγή αρ. 460/2017 αφορά αξίωση της ΣΠΕ Στροβόλου για οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει της Συμφωνίας Πίστωσης για άνοιγμα τρεχούμενου λογαριασμού υπ. αρ. XXXXX589 -
  3. Η Εναγόμενη 1 εταιρεία ενάγεται ως πρωτοφειλέτιδα και οι υπόλοιποι Εναγόμενοι 2-6 ως εγγυητές. Εγέρθηκε από τους Καθ΄ων η Αίτηση ότι η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. Η Δ.48, θ. 9(e)[4] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και όχι η Δ.48, θ.9 (d) η οποία αναφέρεται στην Αίτηση διαλαμβάνει ότι αίτηση για συνένωση αγωγών δεν επιβάλλεται να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση εφόσον τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται εμφαίνονται στην όψη των διαδικασιών. Η αναφορά στη λανθασμένη παράγραφο είναι, κατά την κρίση μου, εντελώς επουσιώδης. Άλλωστε η Δ.48 αφορά σε Διάταξη η οποία ρυθμίζει τη διαδικασία και ως τέτοια δεν είναι αναγκαίο να περιλαμβάνεται στη νομική βάση της Αίτησης. Στην υπό κρίση Αίτηση η ορθή νομική Διάταξη επί της οποίας βασίζεται το σχετικό αίτημα, ήτοι η Δ.14 περιλαμβάνεται στη νομική της βάση. Έπεται πως η σχετική εισήγηση της πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση για απόρριψη της Αίτησης λόγω λανθασμένης νομικής βάσης δεν ευσταθεί και, συνεπώς, απορρίπτεται. Εγείρεται από πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση ζήτημα ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε σε καθυστερημένο στάδιο. Σύμφωνα με τη νομολογία μας ο κατάλληλος χρόνος υποβολής αιτήματος συνένωσης είναι το στάδιο των οδηγιών. Όμως, τόσο ο χρόνος όσο και το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται αίτημα συνένωσης, είναι στοιχεία που συνεκτιμώνται μαζί με τα υπόλοιπα περιστατικά της υπόθεσης, προκειμένου το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια για την εξέταση του αιτήματος[5]. Δεν διαφεύγει της προσοχής ότι και οι τρεις Αγωγές διέπονται από τις πρόνοιες της νέας Διαταγής
  4. Το Παράρτημα του εντύπου Τύπου 25 που έκαστο μέρος καλείται να συμπληρώνει και να καταχωρείται ώστε να εξετάζεται στο στάδιο που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου η αίτηση κλήσεως για οδηγίες περιλαμβάνει τα σημεία που μπορούν να εξεταστούν. Ένα από αυτά είναι το ζήτημα της συνένωσης αγωγών (σημείο 5 έντυπο Τύπου 25). Αυτό καθιστά ως καταλληλότερο σημείο να τεθεί προς συζήτηση θέμα συνένωσης αγωγών στο στάδιο Κλήσης για Οδηγίες. Όπως προκύπτει από το φάκελο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής, το υπό κρίση αίτημα τέθηκε στις 25/9/18 και αφού προηγήθηκε στις 17/9/18 που η υπόθεση ήταν ορισμένη για περαιτέρω Οδηγίες αναφορά περί της πρόθεσης των Εναγομένων να προχωρήσουν με καταχώρηση σχετική αίτησης. Η θέση των Καθ΄ων η Αίτηση για καθυστέρηση της τάξεως του ενός περίπου χρόνου λαμβάνοντας ως αφετηρία τον χρόνο συμπλήρωσης των δικογράφων στις 23/11/17 δεν είναι αντιληπτή. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι η Κλήση για Οδηγίες από μέρους των Εναγόντων/Καθ΄ων η Αίτηση κατεχωρήθη στις 17/1/2018 και ορίστηκε μόλις στις 14/3/18 όπως και η Κλήση των Εναγομένων/Αιτητών ημερ. 13/12/
  5. Εν πάσει περιπτώσει αν η συνένωση των αγωγών εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι επιθυμητό να διαταχθεί και στο παρόν στάδιο έστω και αν το αίτημα για συνένωση θα μπορούσε να είχε υποβληθεί ενωρίτερα. Στην απόφαση Samata Enterprises ν. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876, επικροτήθηκε ως ορθή από το Ανώτατο Δικαστήριο η απόφαση της πρωτόδικου Δικαστού ότι το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων. Βεβαίως στην απόφαση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως v. Apak Agro Industries
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721 στην αιτιολόγηση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου υπάρχει αναφορά και στα ζητήματα τα οποία οι εναγόμενοι είχαν εγείρει στις Υπερασπίσεις των αγωγών[6]. Όπως και να΄χει η Υπεράσπιση έχει τη σημασία της υπό την έννοια της πρόσδοσης της βάσης για σκοπούς συνένωσης των αγωγών αλλά γιατί μέσω αυτής διαφαίνονται και/ή, καλύτερα, καθορίζονται τα νομικά και πραγματικά ζητήματα τα οποία εγείρονται ως επίδικα. Αναμφίβολα ο τρόπος που αντιμετωπίζονται μέσω των υπερασπίσεων των εναγομένων οι σχετικές αξιώσεις είναι σχετικός εφόσον μέσω αυτών προκύπτει τι είναι παραδεκτό και τι υπό αμφισβήτηση από τις προβαλλόμενες αξιώσεις. Στην προκειμένη περίπτωση και οι τρείς Αγωγές αφορούν σε Συμφωνίες παροχής τραπεζικών διευκολύνσεων από τους Ενάγοντες στην Εναγόμενη 1 εταιρεία (δύο Συμφωνίες Δανείου και μια Συμφωνία Τρεχούμενου Λογαριασμού) υπό την εγγύηση των υπολοίπων Εναγομένων 2-
  1. Η επιτυχία των Εναγόντων στις Αγωγές αυτές βασίζεται στην εγκυρότητα των επίδικων Συμφωνιών καθώς και στην απόδειξη των οφειλομένων ποσών. Ως γνωστό η εγκυρότητα μιας συμφωνίας συνιστά νομικό ζήτημα και είναι, στην υπό εξέταση περίπτωση, ταυτόσημο σε κάθε μια από τις τρείς Αγωγές ενώ θα κριθεί από τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης. Μέσω των Υπερασπίσεων που καταχωρήθηκαν οι Εναγόμενοι αμφισβητούν την εγκυρότητα των επίδικων Συμφωνιών αλλά και των παρεπόμενων Συμφωνιών Εγγύησης και Υποθηκών καθώς και τα ισχυριζόμενα χρεωστικά υπόλοιπα. Μέσω δε των Ανταπαιτήσεων τους επιζητούν την ακύρωση των επιδίκων Συμφωνιών και των παρεπόμενων Συμφωνιών ενώ ανταξιώνουν αναγνωριστικά και άλλα Διατάγματα καθώς και αποζημιώσεις. Εκείνο που διαπιστώνεται είναι ότι μέσω των Ανταπαιτήσεων δεν διευρύνονται τα επίδικα ζητήματα. Προβλήθηκε από πλευράς Εναγομένων ότι οι προς συνένωση Αγωγές αφορούν «σε διαφορετικές διευκολύνσεις και/ή διαφορετικά είδη διευκολύνσεων και διαφορετικούς λογαριασμούς» και, ως εκ τούτου, σε διαφορετικά έγγραφα, διαφορετικούς λογαριασμούς, διαφορετικές εξασφαλίσεις κάτι που, όπως υποστηρίζεται, «θα δυσχεράνει και θα περιπλέξει τη συνεκδίκαση τους». Η εν λόγω θέση, με κάθε σεβασμό, δεν είναι βάσιμη. Το ότι κάθε Αγωγή αφορά σε διαφορετική Συμφωνία είναι αναμενόμενο και δεν θα ήταν επιτρεπτό να γινόταν διαφορετικά. Θέμα δε συνένωσης Αγωγών ακριβώς προκύπτει στην περίπτωση όπου, όπως και στην υπό κρίση περίπτωση, αξιώσεις στη βάση διαφορετικών Συμφωνιών αφορούν τον ίδιο πρωτοφειλέτη και τους ίδιους εγγυητές. Η Δ.14, θ.2 επιτρέπει τη συνένωση ακόμα και όταν οι ενάγοντες ή και οι εναγόμενοι στις αγωγές δεν είναι οι ίδιοι. Αναμφίβολα όταν υφίσταται ταύτιση των διαδίκων η συνένωση είναι πιο πρόσφορη[7] γιατί ελλείπουν δυσκολίες που αναφύονται όταν υφίστανται διαφορετικοί διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση υφίσταται ταυτοσημία διαδίκων. Προβλήθηκε, επίσης, η θέση από τους Καθ΄ων η Αίτηση ότι απεκρύβη η ύπαρξη των Αγωγών 2226/16 και 2789/17 του Ε.Δ. Λευκωσίας οι οποίες, όπως αναφέρεται, σχετίζονται με τις προς συνένωση Αγωγές. Εν πρώτοις να πω ότι, με βάση το Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση της Ένστασης, στην Αγωγή 2226/16 του Ε.Δ. Λευκωσίας πέραν της πρωτοφειλέτιδας Εταιρείας, ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΕΣΕ) ΛΙΜΙΤΕΔ, - Εναγόμενης 1 στην παρούσα Αγωγή - Ενάγοντες είναι και άλλη μια εταιρεία καθώς και ο Εναγόμενος 4, ενώ στην Αγωγή 2789/17, η οποία καταχωρήθηκε από τους Ενάγοντες/Καθ΄ων η Αίτηση, Εναγόμενοι είναι ο Εναγόμενος 4 και ο Εναγόμενος 6 στην παρούσα. Έπειτα με δεδομένο ότι είναι οι ίδιοι οι Καθ΄ων η Αίτηση που προχώρησαν στην καταχώρηση των προς συνένωση Αγωγών και παρά το γεγονός ότι είχε προηγηθεί από την Εναγόμενη 1, πρωτοφειλέτιδα εταιρεία, η καταχώρηση στο Ε.Δ. Λευκωσίας της Αγωγής 2226/16, δεν είναι κατανοητή η θέση των Καθ΄ων η Αίτηση περί ύπαρξης άλλων αγωγών που αφορούν στα ίδια επίδικα θέματα. Το ίδιο ακατανόητη είναι και η θέση τους, στη συνέχεια, περί κατάχρησης διαδικασιών λόγω έγερσης από την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία εναντίον της Συνεργατικής, στο πλαίσιο των προς συνένωση Αγωγών Ανταπαιτήσεων, επιδίκων θεμάτων που εγείρονται στην Αγωγή 2226/
  2. Τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Αναφορικά με το Αίτημα της Ενάγουσας Amsteco Electronic Ltd Πολιτική Έφεση αρ. 345/2014, ημερ. 11/3/15 είναι κατατοπιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία, όπως επισημάνθηκε, είναι ευρεία. Παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα: «Όπως ορθά υπέδειξε, η Δ.14 που ρυθμίζει τη συνένωση αγωγών δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον δικαστήριο να προβεί σε συνένωση, χωρίς να υπάρχουν οι περιορισμοί που εισηγείται ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Εφεσειόντων. Όπως ορθά εξήγησε ο αδελφός μας δικαστής, γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών. Σπανίως δημιουργούνται προβλήματα σε αιτήσεις για συνένωση, ιδιαιτέρως όταν οι δικηγόροι των διαδίκων, όπως εδώ, είναι οι ίδιοι.» Εξετάζοντας την υπό κρίση Αίτηση θεωρώ ότι τα οφέλη τα οποία θα προκύψουν από την συνένωση και των τριών Αγωγών είναι πολλαπλά. Ειδικότερα αυτή θα συμβάλει στην εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και στον περιορισμό των εξόδων εφόσον ο χρόνος που θα αναλώνετο και τα έξοδα που θα προκαλούνταν σε περίπτωση εκδίκασης της κάθε μιας Αγωγής ξεχωριστά θα ήταν οπωσδήποτε, συγκριτικά, πολύ μεγαλύτερα. Κατάληξη Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω και έχοντας εξετάσει με προσοχή κάθε σχετικό με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής μου ευχέρειας παράγοντα, καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14, θ.2 και ότι η συνένωση θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Ως εκ τούτου εκδίδεται Διάταγμα συνεκδίκασης ως η παρα.
(1)της υπό κρίση Αίτησης. Η Αγωγή υπ. αρ. 461/2017 θα είναι η οδηγός. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Αιτητές/Εναγόμενοι δικαιούνται στα έξοδα τους. Οι Καθ΄ων η Αίτηση/Ενάγοντες να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861 Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721. [2] Δέστε Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ.
  1. [3] Δέστε επίσης την Αγγλική υπόθεση Payne v. British Time Recorder Co [1921] 2 K.B. 1 στην οποία τονίστηκαν, μεταξύ άλλων, και τα εξής: ' It is impossible to lay down any rule as to how the discretion of the Court ought to be exercised. Broadly speaking, where claims by or against different parties involve or may involve a common question of law or fact bearing sufficient importance in proportion to the rest of the action to render it desirable that the whole of the matters should be disposed of at the same time the Court will allow the joinder of plaintiffs or defendants, subject to its discretion as to how the action should be tried." [4]
  2. Saving the powers conferred on the Courts and Judges by section 3 of the Courts of Justice (Supplementary Provisions) Law, Cap. 12, and section 8 of the Civil Procedure Law, Cap. 7, to make temporary orders without notice under the circumstances and in the manner mentioned and provided in the said sections, all applications other than those mentioned in Rule 8 of this Order shall be made by summons supported by affidavits of the facts relied upon with this qualification that, unless required by the Court or Judge, the undermentioned applications (and any others in which an affidavit is expressly dispensed with) need not be accompanied by affidavit- ................................................ (e) under Order 14, Rule 2, for consolidation of other actions, if all the facts relied upon are apparent on the face of the proceedings; [5]Δέστε Μενελάου κ.α. ν. Ξενοφώντος
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 371 στη σελ.375. [6] Δέστε σελίδα 1726 όπου λέχθηκαν τα εξής σχετικά: «Κοινά επίσης είναι τα περισσότερα ζητήματα που οι εναγόμενοι στις δύο αγωγές εγείρουν στις υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις τους. Πρόκειται για υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις που εμφανίζουν ταυτοσημία επί όλων σχεδόν των ζητημάτων, νομικών και πραγματικών, που αντιστοίχως εγείρονται». [7] Δέστε Hadjiathanassiou v. Parperides and others
(1975)1 C.L.R. 410. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.