← Κύπρος

M.A.KTHMA MAKENZY LIMITED ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1391/2018, 21/3/2019

M.A.KTHMA MAKENZY LIMITED ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1391/2018, 21/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A93 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1391/2018 Μεταξύ: M.A.KTHMA MAKENZY LIMITED Ενάγουσας και

  1. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
  2. Υπουργού Εσωτερικών Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών περιουσιών
  3. XXXXX Riza από το Λονδίνο, προσωπικά και υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστή της διαθήκης και κληρονόμου του αποβιώσαντα Τουρκοκύπριου XXXXX XXXX Riza, τέως από το Λονδίνο
  4. XXXXX Kadri ως διαχειριστή της περιουσίας του Αποβιώσαντα XXXXX XXXXX Riza, άλλως XXXXX Riza, άλλως XXXXX Altin Eναγόμενων Αίτηση ημερ. 27/2/2019 για Αντεξέταση Ενόρκως Δηλούντα Ημερομηνία: 21 Μαρτίου,
  5. Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια/Ενάγουσα: A. Δημητρίου για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης. Για Εναγόμενο 1/Καθ΄ου η Αίτηση: κα Ε. Φλωρέντζου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενη Θεραπεία - Νομική Βάση: Με την υπό κρίση Αίτηση επιζητείται η έκδοση Διατάγματος με το οποίο να δίδεται άδεια για αντεξέταση της κας XXXXX Χρίστου επί της Ένορκης της Δήλωσης, ημερ. 22/2/2019, η οποία καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Ένστασης του Εναγόμενου/Καθ΄ ου η Αίτηση 1 στην Αίτηση της Ενάγουσας/Αιτήτριας ημερ. 23/11/
  6. Όπως εξειδικεύεται στην Αίτηση το αίτημα της Ενάγουσας/Αιτήτριας είναι να αντεξεταστεί η κα Μ. Χρίστου επί του περιεχομένου της τελευταίας πρότασης στην παράγραφο 20 της Ενόρκου Δηλώσεως της. Η Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα Άρθρα 2, 29 - 32 και 43 του Νόμου 14/60, στα Άρθρα 4, 6 και 9 του Κεφ.6, στη Δ.39, θ.θ.1-20, Δ.38, θ.θ. 1-3 και 9, Δ.48, θ.θ. 1-12 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Σύνταγμα και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση Προς περαιτέρω υποστήριξη της Αίτησης καταχωρήθηκε και Ένορκη Δήλωση του Πάρη Παρασκευά, Διοικητικού Συμβούλου στην Ενάγουσα Εταιρεία. Σε αυτή, αφού συνοψίζεται το ιστορικό της Αίτησης ημερ. 23/11/2018 στο πλαίσιο της οποίας καταχωρήθηκε η υπό εξέταση Αίτηση, γίνεται αναφορά στο περιεχόμενο της τελευταίας πρότασης της παραγράφου 20 της Ενόρκου Δηλώσεως της Ένστασης. Προβάλλεται δε η θέση ότι ενόψει του ότι αμφισβητείται ο ισχυρισμός δεν είναι κατ΄ επίκληση της νομοθεσίας του Κηδεμόνα που από τις 17/1/2019 έχει γίνει ανάκτηση των παρανόμως ανεγερθέντων υποστατικών, καθίσταται αναγκαίο και δίκαιο, με βάσει νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει η πλευρά της Αιτήτριας, να αντεξεταστεί η Ενόρκως Δηλούσα στην Ένσταση. Στην Αίτηση, παρά το γεγονός ότι έλαβε γνώση η πλευρά του Εναγόμενου 1/Καθ΄ ου η Αίτηση, δεν επιδιώχθη η καταχώρηση οποιασδήποτε Ένστασης. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται επί της Δ.39, θ.1 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: "1.Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination." Από το λεκτικό του πιο πάνω Θεσμού εξάγεται αβίαστα ότι το όλο ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα η λέξη "may", που στα Ελληνικά μεταφράζεται ως «δύναται», υποδηλοί ότι η άσκηση της πιο πάνω εξουσίας επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Δεν καθορίζονται, ωστόσο, στην εν λόγω Διάταξη οποιαδήποτε κριτήρια σε σχέση με τη άσκηση της. Κατ' αρχάς θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Δ.48,θ.4

(2)όπου προνοείται ρητά ότι «Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις» οι οποίες την στηρίζουν. Η επιφύλαξη με την οποία συνεχίζει η πιο πάνω πρόνοια όπου βασικά υπενθυμίζει ότι αυτό γίνεται «τηρουμένης της δυνατότητας για αντεξέταση που προνοείται στη Δ.39», ξεκάθαρα δεν θέτει οποιαδήποτε προϋπόθεση σε σχέση με την εφαρμογή της Δ.39. Επομένως, θα πρέπει, για τους σκοπούς εφαρμογής της Δ.39,θ.1 να εξετάζεται η φύση της υπό εξέταση Αίτησης και, γενικά, της διαδικασίας στην οποία αυτή αφορά. Στο Σύγγραμμα Halsbury's of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, σελ. 418-419, παραγρ. 878, κάτω από τον τίτλο "Discretionary power of Court as to evidence" αναφέρονται τα ακόλουθα: "The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion". Επίσης στο Annual Practice 1956 όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας το 0.38 επεξηγείται πως ασκείται αυτή η εξουσία του Δικαστηρίου και τονίζεται στη σελ. 677 κ. επ. ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους για τους οποίους ζητείται. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Λευτέρη Μήλου και Πανικού Χατζηλοίζου
(2008)1 Α.Α.Δ. 280 εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39, θ.1 λέχθηκε στη εν λόγω απόφαση το εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ' ου στην αίτηση Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της.» Είναι ξεκάθαρο λοιπόν από τα πιο πάνω ότι η έγκριση αιτήματος για αντεξέταση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Δεν πρέπει δε να λησμονείται ότι οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προκειμένου να εγκρίνει αίτημα παρουσίας μάρτυρα για αντεξέταση είναι η στοιχειοθέτηση κάποιου είδους εξαιρετικής περίπτωσης ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Επισημαίνεται ότι η αντεξέταση ενός Ενόρκως Δηλούντα δεν διεξάγεται αυτοδικαίως αλλά με βάση τις πρόνοιες της Δ.39, θ.1 και αφού προηγηθεί σχετικό αίτημα. Είναι δε αναγκαίος ο προσδιορισμός των παραγράφων και η εξειδίκευση των λόγων για τους οποίους επιζητείται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση η αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα διαφορετικά ενυπάρχει κίνδυνος εκτροπής από το σκοπό τον οποίο αποβλέπει να εξυπηρετήσει η Δ.39,θ.1. Τα θέματα δε επί των οποίων μπορεί ένας διάδικος να αντεξετάσει είναι περιορισμένα και πρέπει να εξυπηρετούν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι να επεκτείνονται επί οποιουδήποτε θέματος υφίσταται διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων ή προς το σκοπό της εξασθένησης της αξιοπιστίας ενός διαδίκου[1]. Στην προκειμένη περίπτωση η Αίτηση της Ενάγουσας/Αιτήτριας στο πλαίσιο της οποίας υποβλήθηκε το υπό κρίση αίτημα αντεξέτασης, βασίζεται, μεταξύ άλλων, και στο Άρθρο 32
(1)του Ν.14/60. Όπως έχει νομολογηθεί όταν εξετάζεται κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32
(1)του Ν.14/60 για έκδοση ή παραμονή σε ισχύ προσωρινού διατάγματος το Δικαστήριο δεν εξετάζει στην ουσία της διαφοράς. Ειδικότερα δεν αξιολογεί την προσφερόμενη μαρτυρία και ούτε προβαίνει σε ευρήματα επί γεγονότων εκτός μόνο για την εξακρίβωση των αναγκαίων στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων που θέτει το Άρθρο 32. Εξέταση Αίτησης Είναι σημαντικό εξ αρχής να αναφερθεί ότι η υπό κρίση Αίτηση κατεχωρήθη ταυτόχρονα και με μια άλλη Αίτηση με την οποία επιδιώκετο η καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης και μέσω της οποίας επιζητείτο να απαντηθούν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ίδια πρόταση από την παράγραφο 20 της Ένορκης Δήλωσης Χρίστου. Το Δικαστήριο στο πλαίσιο εξέτασης της Αίτησης για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ανέφερε τα εξής στην Ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 20/3/2019: «Όπως πολύ ορθά επεσήμανε η κα Φλωρέντζου, το γεγονός της ανάκτησης ως γεγονός που έλαβε χώρα στο επίδικο ακίνητο δεν αμφισβητείται από την πλευρά της Αιτήτριας. Εκείνο τα οποίο αμφισβητείται είναι το αν πρόκειται για παράνομη ή νόμιμη ανάκτηση και αν αυτή έχει ή δεν έχει συντελεσθεί ως αποτέλεσμα ή κατ΄επίκλιση της νομοθεσίας του Κηδεμόνα. Είναι προφανές ότι η πιο πάνω νομική επιχειρηματολογία και γενικότερα η προώθηση οποιωνδήποτε νομικών θέσεων δεν έχει θέση σε ένορκη δήλωση στην οποία μόνο γεγονότα μπορούν να περιλαμβάνονται αλλά κατά το στάδιο εκδίκασης της Αίτησης. Όλα τα πιο πάνω θεωρώ ότι μπορούν κάλλιστα να προβληθούν και προωθηθούν στο πλαίσιο των αγορεύσεων χωρίς να χρειάζεται να εισαχθούν μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.» Είναι προφανές ότι η πλευρά της Ενάγουσας επεδίωξε μέσω της πιο πάνω αναφερθείσας Αίτησης αλλά και μέσω της υπό εξέταση Αίτησης, την αμφισβήτηση του κατά πόσο η ανάκτηση που έλαβε χώρα στο επίδικο ακίνητο, και η οποία ως γεγονός δεν αμφισβητείται, αφορά σε παράνομη ή νόμιμη ανάκτηση και αν αυτή έχει ή δεν έχει συντελεστεί ως αποτέλεσμα ή κατ΄ επίκληση της νομοθεσίας του Κηδεμόνα. Τούτου δοθέντος, δεν βλέπω πώς θα ήταν πρόσφορο στην υπό κρίση Αίτηση να δοθεί άδεια για αντεξέταση καθ΄ ην στιγμή τέτοια αντεξέταση δεν θα έχει ως αντικείμενο την αμφισβήτηση πραγματικών γεγονότων αλλά την νομική αντίκρυση και την προώθηση νομικών θέσεων και επιχειρηματολογίας σε σχέση με την ανάκτηση του επίδικου ακινήτου. Με άλλα λόγια, η αμφισβήτηση από νομικής άποψης του τί έχει ακριβώς συντελεστεί στις 17/1/2019 στο επίδικο ακίνητο δεν δικαιολογεί και ούτε προσφέρεται να γίνει μέσω αντεξέτασης. Υπό το φως των ανωτέρω θεωρώ πως δεν έχει στοιχειοθετηθεί οποιαδήποτε ανάγκη για αντεξέταση, ούτε και καταδείχθηκαν οποιεσδήποτε ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης. Κατάληξη Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και, συνεπώς, απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα ενόψει της μη καταχώρησης Ένστασης και/ή της προώθησης οποιασδήποτε επιχειρηματολογίας από πλευράς του Καθ΄ου η Αίτηση δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ) ............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Αγωγή Αρ. 7123/08 Ε.Δ. Λευκωσίας, Balraj Singh Samra v. Ναταλίας Πατσαλίδου ημερ. 9/4/2009 (που εξεδόθη από τον Κ. Κληρίδη Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.