ΙΣΑΑΚ ν. Χ''ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ κ.α., Αρ. Αγ.: 3778/12, 2/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A106 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 3778/12 XXXXX ΙΣΑΑΚ Ενάγοντας ν.
- XXXXX Χ''ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ
- XXXXX ΛΟΥΚΑ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 5/11/2018 (για προσθήκη εναγομένης και για παρέμβαση στην δικαστική διαδικασία) Ημερομηνία: 2/4/19 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: Η κα. Ι. Λεωνίδου και Ν. Κυριακίδης για Χ. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε Για τον καθ'ού η αίτηση: Ο κ. Α. Δημητρίου για Ανδρέα Θ. Μαθηκολώνη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας αξιώνει από τον εναγόμενο 1 γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες καθώς και άλλες υλικές ζημιές που υπέστη συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος που επεσυνέβη, την 16/7/10, επί της οδού Αθανασίου στα Λειβάδια, Λάρνακας. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του ενάγοντα, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο ίδιος ήταν συνεπιβάτης σε όχημα που οδηγείτο από τον εναγόμενο 1 και το οποίο συγκρούσθηκε με όχημα που οδηγείτο από τον εναγόμενο
- Αξίζει να σημειωθεί ότι ο εναγόμενος 2 δεν καταχώρησε οποιοδήποτε σημείωμα εμφάνισης παρά το γεγονός ότι του επιδόθηκε δεόντως το κλητήριο ένταλμα. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Θεωρώ αναγκαίο, προτού το Δικαστήριο ασχοληθεί με τα εγειρόμενα επίδικα θέματα της παρούσας αίτησης, να παρατεθεί, συνοπτικά, το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης. Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 12/1/18 με την κατάθεση του Δρα. Στ. Κόκκη (Μ.Ε.1). Στις 7/2/18 κατάθεσαν ο Αστυφύλακας XXXX κ. XXXXX Ιεροδιακόνου (Μ.Ε 2) και ο ενάγοντας (Μ.Ε 3). Ενώ αντεξεταζόταν ο ενάγοντας, ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου 1, σε κάποιο σημείο, υπέβαλε προς το Δικαστήριο αίτημα αναβολής για συνέχιση της αντεξέτασης με σκοπό να καταχωριστεί αίτημα για τροποποίηση της Υπεράσπισης. Αφού εγκρίθηκε το αίτημα, ο εναγόμενος 1 καταχώρησε την αίτηση του στις 20/2/18 με την οποία, ουσιαστικά, ζητούσε να αποσύρει την παραδοχή του στην Υπεράσπιση του, με την οποία αποδεχόταν το γεγονός ότι ο ενάγοντας ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, συνοδηγός στο όχημα του. Το Δικαστήριο, μετά από ακροαματική διαδικασία, εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση, ημερομηνίας 19/10/18 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του εναγομένου 1 για τους λόγους που καταγράφονται στην εν λόγω απόφαση. Συνοπτικά, η εν λόγω αίτηση απορρίφθηκε, μεταξύ άλλων, και για το γεγονός ότι δεν συνέτρεχαν, στην προκειμένη περίπτωση, οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν στον εναγόμενο 1 να αποσύρει την εν λόγω παραδοχή του. Ακολούθως η υπόθεση επαναορίσθηκε για ακρόαση στις 14/11/
- Την ημέρα εκείνη η συνήγορος του εναγομένου 1 αιτήθηκε και πάλι αναβολής της, δια τον λόγο ότι η ασφαλιστική εταιρεία Μινέρβα-αιτήτρια στην παρούσα αίτηση (στο εξής καλούμενη «η αιτήτρια») προτίθεται να καταχωρίσει αίτηση, από τους ίδιους συνηγόρους που εκπροσωπούν τον εναγόμενο 1, για προσθήκη της ως εναγόμενη 3 στην παρούσα δικαστική διαδικασία. Το αίτημα εγκρίθηκε και ως εκ τούτου η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ Στις 5/11/18 καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία η αιτήτρια εξαιτείται από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: A. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια ή/και να επιτρέπει στην αιτήτρια να παρέμβει (intervene) στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή ως ξεχωριστός διάδικος ή/και ως Εναγόμενη 3 υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια ή/και να επιτρέπει στην αιτήτρια να προστεθεί ως ξεχωριστός διάδικος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή ή/και ως Εναγόμενη 3 υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παρέχει άδεια ή/και να επιτρέπει στην αιτήτρια στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή διά δικηγόρου ή/και άλλη εκπροσώπηση ως ξεχωριστός διάδικος ή/και ως Εναγόμενη 3 υπό τέτοιους όρους ως το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 Θ.10 - 11, Δ.16, Δ.48 Θ.1-9, στον Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων Νόμο, Ν.96(Ι)/2000και συγκεκριμένα στα Άρθρα 14, 15, 16Α, και 16Β, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στις αρχές του Κοινοδίκαιου και στη Νομολογία. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του XXXXX Πάρπα, λειτουργού της στο Τμήμα Απαιτήσεως. Αναφέρει ο ομνύοντας, συνοπτικά, τα ακόλουθα:
- Όπως φαίνεται και από το φάκελο του Δικαστηρίου, στην παρούσα αγωγή, ο εναγόμενος 1 υπέγραψε διοριστήριο δικηγόρου στη ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ για να καταχωρίσει Σημείωμα Εμφάνισης εκ μέρους του και να τον εκπροσωπήσει στην παρούσα διαδικασία. Ενόψει του ότι και τα δύο εμπλεκόμενα οχήματα ήταν ασφαλισμένα κατά τον επίδικο χρόνο στην αιτήτρια, με οδηγίες της τελευταίας, δεν καταχωρίστηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους του εναγόμενου 2 αφού αν επιδικάζονταν οποιεσδήποτε αποζημιώσεις στην παρούσα αγωγή για αυτές θα ήταν υπόχρεα η Αιτήτρια που κάλυπτε την αστική ευθύνη, κατά τον ουσιώδη χρόνο, τόσο του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXXTG όσο και του οχήματος με αρ. εγγραφής XXXXX
- Επομένως, και επειδή η Αιτήτρια στη βάση του ασφαλιστήριου συμβολαίου που βρισκόταν σε ισχύ, παρείχε δωρεάν νομική εκπροσώπηση στον εναγόμενο 1 στην παρούσα διαδικασία, και επειδή με βάση το ασφαλιστήριο συμβόλαιο η αιτήτρια έχει δικαίωμα να εμπλακεί στον χειρισμό αγωγών εναντίον των ασφαλισμένων της που εμπλέκονται σε τροχαία ατυχήματα, ο εναγόμενος 1 ανάθεσε την Υπεράσπιση της παρούσας αγωγής στους δικηγόρους που του πρότεινε η Αιτήτρια.
- Μετά την υπογραφή του διοριστήριου οι δικηγόροι της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ προχώρησαν στην ετοιμασία της Υπεράσπισης για τον εναγόμενο 1 στη βάση των στοιχείων που είχαν στη διάθεσή τους. Σύμφωνα με τα έγγραφα και τις αναφορές που είχαν στην κατοχή τους οι δικηγόροι της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ κατά την ετοιμασία της Υπεράσπισης, δεν προέκυπτε από πουθενά ότι ο ενάγοντας δεν επέβαινε στο όχημα που οδηγούσε ο εναγόμενος
- Περαιτέρω επειδή οποιαδήποτε απόφαση εκδιδόταν υπέρ του ενάγοντα θα πληρώνονταν από την Αιτήτρια, δεν θεωρήθηκε αναγκαία η εκ νέου επικοινωνία με τον εναγόμενο 1 αφού το ζήτημα της ευθύνης επέλευσης του ατυχήματος δεν είχε σημασία για την Αιτήτρια.
- Κατά την ακροαματική διαδικασία στα πλαίσια της μαρτυρίας του Μ.Ε 2 αναφέρθηκε από τον ίδιο, κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, μετά από σχετικές ερωτήσεις δικηγόρου της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ, ότι: (α) Δεν του αναφέρθηκε ότι στο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXXTG (μάρκας Jaguar) επέβαινε και άλλο πρόσωπο πέραν του οδηγού (Εναγόμενου 1) (β) Δεν θυμάται τον Ενάγοντα στη σκηνή του ατυχήματος (γ) Μόνο οι δύο οδηγοί (Εναγόμενος 1 και Εναγόμενος 2) βρίσκονταν στη σκηνή του δυστυχήματος.
- Κατά την πιο πάνω ημερομηνία, δηλαδή στις 07/02/2018, για πρώτη φορά, περιήλθε στη γνώση των δικηγόρων της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ μαρτυρία ότι ο ενάγοντας δεν βρισκόταν στη σκηνή του ατυχήματος και δεν επέβαινε στο όχημα που οδηγούσε ο εναγόμενος
- Συνεπώς, κατέστη επιτακτική η ανάγκη για τροποποίηση της Υπεράσπισης του εναγόμενου 1 με σκοπό να προβληθεί η θέση ότι ο ενάγοντας δεν μετέβαινε σε οποιοδήποτε από τα ενεχόμενα στο επίδικο ατύχημα οχήματα.
- Μετά την εν λόγω δικάσιμο οι δικηγόροι της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ επιχείρησαν να επικοινωνήσουν με τον εναγόμενο 1 αρκετές φορές χωρίς όμως να καταφέρουν να τον εντοπίσουν. Επειδή έπρεπε άμεσα οι δικηγόροι της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ να προχωρήσουν με σχετική αίτηση, καταχώρισαν στις 20/02/2018 αίτηση τροποποίησης της Υπεράσπισης του εναγόμενου
- Όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ, προχώρησαν με την Αίτηση τροποποίησης, καθότι πίστευαν ότι θα εντόπιζαν τον εναγόμενο 1 και γι' αυτό η Αίτηση τροποποίησης ήταν το ορθό δικονομικό μέτρο με το οποίο έπρεπε να προχωρήσουν.
- Λόγω του ότι στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την απόφαση στην Αίτηση τροποποίησης οι δικηγόροι της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ δεν κατάφεραν να εντοπίσουν του εναγόμενο 1, η αιτήτρια αποφάσισε μετά από συζητήσεις με τους δικηγόρους της, ότι υπήρχε η ανάγκη να παρέμβει στη διαδικασία για να διασφαλίσει τα συμφέροντα της.
- Ειδικότερα, η μαρτυρία του Μ.Ε.2 σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το επίδικο ατύχημα συνέβη μεταξύ οχημάτων τα οποία ήταν και τα δύο ασφαλισμένα στην αιτήτρια και οι εναγόμενοι δεν ανταποκρίνονται στις κλήσεις των δικηγόρων της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ, προκάλεσε ανησυχία στην τελευταία για το κατά πόσο όντως επισυνέβη ατύχημα μεταξύ των δύο οχημάτων από το οποίο ο ενάγοντας τραυματίστηκε. Περαιτέρω μετά από προσεκτική μελέτη των ασφαλιστήριων συμβολαίων που συνήψαν οι Εναγόμενοι 1 και 2 με την αιτήτρια προκύπτει ότι και οι δύο ασφαλίστηκαν (Τεκμήρια 1 και 2 αντιστοίχως) ακριβώς το ίδιο χρονικό διάστημα στον ίδιο ασφαλιστικό πράκτορα, στοιχείο που συνέτεινε στην αύξηση της ανησυχίας της αιτήτριας.
- Πέραν των πιο πάνω, οι συνθήκες του ισχυριζόμενου ατυχήματος ήταν τέτοιες που η αιτήτρια ήταν υπόχρεη να αποζημιώσει και τους δύο εμπλεκόμενους οδηγούς. Ειδικότερα το όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXXTG που οδηγούσε ο εναγόμενος 1 ήταν ασφαλισμένο με περιεκτική κάλυψη που σημαίνει ότι σε ενδεχόμενο ατύχημα είτε είχε ευθύνη είτε όχι θα αποζημιωνόταν από την αιτήτρια, κάτι που όντως έγινε. Έτσι η αιτήτρια λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες πρόκλησης του ατυχήματος αποζημίωσε, ως όφειλε, και τον εναγόμενο 2 ως τρίτο πρόσωπο στο οποίο προκλήθηκαν ζημιές από τον εναγόμενο
- Δύο δέσμες με αντίγραφα των εγγράφων πληρωμής των ζημιών των οχημάτων XXXXXTG και XXXXX06 επισυνάφθηκαν ως Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα.
- Ως είναι λογικό οι υποψίες της αιτήτριας περί σκηνοθετημένου ατυχήματος έγιναν ακόμη πιο έντονες όταν είδε στο σύνολό τους και συνδυαστικά τα πιο πάνω γεγονότα και μετά από προσεκτική μελέτη των πιο πάνω Τεκμηρίων από τους δικηγόρους της. Αυτός είναι και ο λόγος που σήμερα εξαιτείται διατάγματος παρέμβασής της στην παρούσα διαδικασία. Εξ όσων τον πληροφορούν οι δικηγόροι της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ, η επίλυση των επίδικων θεμάτων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής επηρεάζει άμεσα τα νόμιμα δικαιώματα και τα οικονομικά συμφέροντα της αιτήτριας.
- Συγκεκριμένα με την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασία και την έκδοση σχετικής απόφασης από το Δικαστήριο, η αιτήτρια θα κληθεί να αποζημιώσει τον ενάγοντα για οποιοδήποτε τυχόν ποσό καταλήξει το Δικαστήριο ότι δικαιούται με βάση την παρουσιαζόμενη μαρτυρία και αναλόγως του ποσοστού ευθύνης που θα καταλήξει το Δικαστήριο ότι φέρει ο εναγόμενος 1, καθώς η αιτήτρια, εκ φύσης της ως υπόχρεα ασφαλιστής, δεσμεύεται από το τελικό αποτέλεσμα της παρούσας αγωγής.
- Με την παρούσα Αίτηση η αιτήτρια δεν καλεί το Δικαστήριο να αξιολογήσει τον Μ.Ε
- Είναι η θέση της αιτήτριας ότι η παρέμβασή της είναι αναγκαία για τη διασφάλιση των συμφερόντων της.
- Είναι περαιτέρω η θέση της αιτήτριας, ενόψει και των όσων αναφέρονται πιο πάνω, ότι με την παρούσα αγωγή υπάρχει το ενδεχόμενο να επιχειρείται αθέμιτος πλουτισμός εναντίον της. Δεδομένων τούτων, υπάρχει κατάφωρη παραβίαση των νόμιμων δικαιωμάτων και οικονομικών συμφερόντων της Αιτήτριας.
- Η Αιτήτρια έχει διαφορετικές υπερασπίσεις από τον Εναγόμενο 1 για το επίδικο ατύχημα, τις οποίες είναι ορθό και δίκαιο να της δοθεί δικαίωμα να προβάλει.
- Περαιτέρω οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ της αιτήτριας και του εναγόμενου 1 δεν μπορεί να λυθεί στα πλαίσια αγωγής ανακτήσεων από την αιτήτρια εναντίον του εναγόμενου 1 καθότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν επιτρέψει στην αιτήτρια να ακουστεί στα πλαίσια της παρούσας και να παρουσιάσει τις θέσεις και υπερασπίσεις της, τότε με βάση τους υφιστάμενους δικογραφημένους ισχυρισμούς των διαδίκων θα θεωρηθεί ως παραδεκτό γεγονός ότι ο ενάγοντας ήταν επιβάτης στο όχημα του εναγόμενου 1 και έτσι η αιτήτρια δεν θα έχει κανένα δικαίωμα ανάκτησης εναντίον του εναγόμενου 1 και του εναγόμενου
- Δεν μπορεί κανένας να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η αποδοχή της παρούσας αίτησης και η τυχόν εμφάνιση της αιτήτριας στη διαδικασία, θα προκαλέσει μια μικρή καθυστέρηση στην συνέχιση της εκδίκασης της παρούσας αγωγής, καθότι θα πρέπει να καταχωριστούν περαιτέρω δικόγραφα. Ωστόσο, αδιαμφισβήτητα, έναντι της μικρής καθυστέρησης η οποία θα προκληθεί, υπερτερεί το συμφέρον της δικαιοσύνης και ειδικότερα η παρουσίαση στο Δικαστήριο όλων των εκδοχών και θέσεων των άμεσα επηρεαζόμενων προσώπων σε σχέση με το επίδικο συμβάν.
- Πέραν της μικρής καθυστέρησης, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα παραβλάψει καθόλου τη θέση του ενάγοντα και ουδεμία ζημιά ή αδικία θα προκαλέσει σε αυτόν και κανένα δικαίωμά του δεν θα επηρεαστεί.
- Τέλος είναι η θέση της αιτήτριας ότι καταχώρισε την παρούσα αίτηση το συντομότερο δυνατό. Τα Τεκμήρια που συνοδεύουν την παρούσα ένορκη δήλωση περιήλθαν στην κατοχή των δικηγόρων της Αιτήτριας μόλις στις 02/11/2018 κατόπιν αιτήματος των τελευταίων (Τεκμήριο 5) με σκοπό την ετοιμασία της παρούσας Αίτησης. Τα έγγραφα αυτά δεν είχαν σταλεί στους δικηγόρους της Αιτήτριας προηγουμένως καθότι η Αιτήτρια θεώρησε ότι το ζήτημα της πληρωμής των ζημιών των εμπλεκόμενων οχημάτων δεν αφορούσε την παρούσα αγωγή στην οποία αξιώνονται αποζημιώσεις από τον ενάγοντα που ισχυρίζεται ότι ήταν επιβάτης στο όχημα που οδηγούσε ο εναγόμενος
- ΈΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του ενάγοντα- καθ' ου η αίτηση (στο εξής καλούμενος «ο καθ' ου η αίτηση») ο οποίος ήγειρε τους ακόλουθους 27 λόγους ένστασης:
- «Δεν δικαιολογείται η έγκριση της αίτησης καθότι δεν μπορεί να εγερθεί ή και να δημιουργηθεί διαφορά μεταξύ του ενάγοντα και των αιτητών εκτός μετά από την έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή, μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων πελατών των αιτητών, υπέρ του ενάγοντα και τη θεμελίωση δικαιώματος αποζημίωσης από τον εναγόμενο εναντίον των αιτητών.
- Η αίτηση των Αιτητών είναι νομικά αβάσιμη και παράτυπη και δεν δικαιούνται να προβαίνουν σε αυτή.
- Η αίτηση γίνεται σε λανθασμένο τύπο.
- Η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση.
- Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής.
- Η Ενόρκως Δηλούσα δεν είναι άτομο που μπορεί να ορκισθεί θετικά στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης.
- Τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Η αίτηση γίνεται με μεγάλη καθυστέρηση η οποία δεν δικαιολογείται από τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση.
- Η αίτηση γίνεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας και δεν δικαιολογείται η έγκριση της. 10.Η αίτηση γίνεται κακόπιστα με σκοπό την ανατροπή των θέσεων και των γεγονότων τα οποία η αιτήτρια παρέθεσε ή και καθόρισε στην διαδικασία δια μέσω των δικηγόρων που διόρισε για τον εναγόμενο
- 11.Η αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί εφόσον η αίτητρια λαμβάνει ήδη μέρος στην διαδικασία εκ μέρους του εναγόμενου
- 12.Η αίτηση βασίζεται σε απλές υποψίες ή και σε υποκειμενικά συμπεράσματα των αιτητών και όχι σε ουσιαστικά γεγονότα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εγκριθεί. 13.Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση δεν αποδεικνύουν ότι οποιαδήποτε νομικά ή άλλα δικαιώματα και ή συμφέροντα των αιτητών έχουν επηρεασθεί δυσμενώς για να δικαιολογείται η παρέμβαση τους στην διαδικασία. 14.Η επιδιωκόμενη θεραπεία θα πλήξει και/ή θα προκαλέσει μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά στην υπόθεση του Καθ' ου η αίτηση η οποία είναι αδύνατο να θεραπευθεί και/ή αποζημιωθεί με οποιοδήποτε τρόπο στην συνέχεια της υπόθεσης. 15.Η αίτηση είναι γίνεται καταχρηστικά ή και η ίδια η αίτηση αποτελεί κατάχρηση καθότι η αιτήτρια είχε συμμετοχή στην διαδικασία δια μέσω των δικηγόρων της που διόρισε για τους εναγόμενους. 16.Η αίτηση γίνεται καταχρηστικά ή και η ίδια η αίτηση αποτελεί κατάχρηση καθότι οι αιτητές προωθούν την παρούσα αίτηση δια μέσω των δικηγόρων που διόρισαν για τον εναγόμενο 1 και προωθούν με την παρούσα αίτηση ισχυρισμούς εντελώς αντίθετους με τα συμφέροντα του εναγόμενου
- 17.Η Αίτηση των Αιτητών γίνεται σε πολύ προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας και ή είναι αποτέλεσμα κακοπιστίας των και τυχόν έγκρισης του αιτήματος των θα επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη στον Καθ' ου η αίτηση η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με οποιαδήποτε άλλη διαταγή εφόσον ο Ενάγοντας έχει ήδη δεσμευθεί με ένορκη μαρτυρία και δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει και ή αντικρούσει τυχόν νέους ισχυρισμούς νέου διάδικου. 18.Τυχόν έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επιφέρει τον εκτροχιασμό της δίκης και θα προσθέσει νέα επίδικα θέματα τα οποία δεν ήσαν επίδικα κατά την μέχρι σήμερα παρουσίαση της μαρτυρίας από τον ενάγοντα και τους μάρτυρες του. 19.Τυχόν έγκριση της αίτησης θα επιφέρει τον εκτροχιασμό της δίκης καθότι δεν θα μπορεί ο Ενάγοντας να προσφέρει περαιτέρω μαρτυρία από εκείνη που ήδη έχει παρουσιάσει ή και διαφορετική μαρτυρία ή και δεν θα μπορεί να ανακρούσει τυχόν ισχυρισμούς του νέου διάδικου. 20.Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση των διαδικασιών καθότι έχει σκοπό να πετύχει η αιτήτρια να προσθέσει ισχυρισμούς που δεν εγκρίθηκαν στην αίτηση τροποποίησης ημερ.20/02/2018 που καταχωρίστηκε από τον εναγόμενο
- 21.Η θεραπεία του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων δεν άλλαξε ή και είναι η ίδια από την καταχώριση της αγωγής μέχρι και σήμερα. 22.Οι αιτούμενες θεραπείες του ενάγοντα ζητούνται εναντίον των εναγομένων και όχι εναντίον των αιτητών. 23.Η αγωγή επιδόθηκε στους αιτητές ή και οι αιτητές ενημερώθηκαν για την καταχώριση της και επέλεξαν να διορίσουν δικηγόρο για τον εναγόμενο 1 ασφαλισμένο τους. 24.Οι αιτητές δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής στην διαδικασία σε αυτό το στάδιο ή και πριν την έκδοση απόφασης εναντίον των πελατών τους. 25.Οι Αιτητές έχουν δικαίωμα καταχώρισης αγωγής εναντίον των εναγομένων πελατών τους για ανάκτηση ή και άλλως πώς. 26.Εάν εγκριθεί η αίτηση ο Ενάγοντας θα απωλέσει το δικαίωμα του να παρουσιάσει την υπόθεση του με βάση τα καταχωρηθέντα δικόγραφα αλλά αντιθέτως η υπόθεση του θα κινδυνεύει από αναπάντητους ισχυρισμούς εις την υπεράσπιση των νέων διαδίκων. 27.Η αίτηση των Αιτητών θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον τους και υπέρ του καθ' ου η αίτηση.» Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του καθ'ού η αίτηση, ο οποίος πέραν του γεγονότος ότι υιοθετεί και επαναλαμβάνει όλους τους λόγους ένστασης, αναφέρει, επιπρόσθετα, τα ακόλουθα:
- Οι Δικηγόροι Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ εμφανίστηκαν στην παρούσα αγωγή για τον εναγόμενο 1 εκ μέρους όμως της αιτήτριας στην παρούσα αίτηση. Από τη στιγμή που η αιτήτρια έδωσε οδηγίες για να διοριστεί δικηγόρος για τον εναγόμενο 1, πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η αιτήτρια λαμβάνει ήδη μέρος στην παρούσα δικαστική διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει ο ίδιος πάντως βρισκόταν εντός του επίδικου οχήματος κατά τον χρόνο που επεσυνέβη το ατύχημα.
- Η αιτήτρια προσπαθεί με δική της υποκειμενική αξιολόγηση των γεγονότων αλλά και με επιλεκτική αναφορά στα γεγονότα να αποφύγει τις ευθύνες της, ως ασφαλιστική εταιρεία, εκ των υστέρων. Ο ίδιος στην μαρτυρία του ουδέποτε ανέφερε ότι συνομίλησε με τον Μ.Ε
- Επίσης ουδέποτε ανέφερε ότι βρισκόταν στον χώρο μέχρι την έλευση του. Εξ όσων φαίνεται από τα Τεκμήρια που κατάθεσε στο Δικαστήριο, ο ίδιος ήδη βρισκόταν στο νοσοκομείο κατά την έλευση του.
- Είναι η θέση του ότι η αιτήτρια προσπαθεί να προσθέσει ισχυρισμούς, τους οποίους δεν επέτρεψε το Δικαστήριο να προσθέσει με την αίτηση τροποποίησης της. Ο εναγόμενος στην υπεράσπισή του παραδέχεται το γεγονός ότι ο ίδιος βρισκόταν ως συνοδηγός του οχήματος. Η αιτήτρια όμως στην προσπάθεια της να εκμεταλλευτεί την κατάσταση καταχώρισε την παρούσα αίτηση για να ανατρέψει στην ουσία τις παραδοχές που κατάθεσε για τον εναγόμενο 1 με τον οποίο, όπως οι δικηγόροι τους αναφέρουν, δεν έχουν επικοινωνία αλλά συνεχίζουν μέχρι να εκδικαστεί η παρούσα αίτηση να τον εκπροσωπούν και αναλόγως του αποτελέσματος θα αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν να το πράττουν.
- Είναι επίσης άξιον απορίας το γεγονός ότι ο ίδιος ο εναγόμενος 1 που τους διόρισε το 2012, δήθεν σήμερα δεν ανταποκρίνεται. Ακόμα είναι περίεργο το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 δεν ανταποκρίνεται και οι δικηγόροι της αιτήτριας προωθούν στην παρούσα ένα σενάριο εντελώς αντίθετο με τα συμφέροντα του εναγόμενου
- Περαιτέρω είναι περίεργο το γεγονός ότι η αιτήτρια είχε όλα αυτά τα στοιχεία ενώπιον της από τότε και πάραυτα προχώρησε σε αποζημιώσεις και στην συνέχεια στην υποβολή πρότασης για αποζημίωση στον ίδιο. Είναι επίσης περίεργο το γεγονός ότι η αιτήτρια αφού διόρισε δικηγόρους για τον εναγόμενο 1, να συνεχίζει να αντιπροσωπεύει τον εναγόμενο 1 και ταυτόχρονα να προωθεί την παρούσα αίτηση ισχυριζόμενη σκηνοθετημένο ατύχημα. Επιπρόσθετα, από την καταχώριση της παρούσης αγωγής, δηλαδή από την 02/11/2012 και εφόσον ο εναγόμενος 1 και ο εναγόμενος 2 ήταν ασφαλισμένοι στην αιτήτρια, είναι δεδομένο ότι το αποτέλεσμα της αγωγής πιθανόν να επηρεάσει τα οικονομικά συμφέροντα της.
- Η ολοκλήρωση της δίκης και η έκδοση σχετικής απόφασης για το Δικαστήριο και η πιθανότητα να κληθεί να αποζημιώσει τον ενάγοντα η αιτήτρια είναι δεδομένα που υφίστανται από την 2/11/
- Δεν επισυνέβη οτιδήποτε νέο που να δικαιολογεί την καταχώριση της παρούσης αίτησης.
- Είναι επίσης η συμβουλή του δικηγόρου του ότι η αιτήτρια δεν είναι με την παρούσα διαδικασία που θα προωθήσει τις θέσεις της αλλά μέσω άλλης διαδικασίας. Με την παρούσα αγωγή δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ του ιδίου και της αιτήτριας αλλά υπάρχει διαφορά μεταξύ του ίδιου και των εναγομένων και εάν εφόσον εκδώσει το Δικαστήριο απόφαση υπέρ του, τότε αρχίζει η διαφορά μεταξύ του ίδιου και της αιτήτριας.
- Περαιτέρω σε περίπτωση που τυχόν εγκριθεί το αίτημα της αιτήτριας θα επηρεαστούν ανεπανόρθωτα τα δικαιώματά του.
- Επίσης είναι φανερή η τεράστια καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Βλέποντας τα γεγονότα της αίτησης και συνολικά τα γεγονότα της υπόθεσης, η αιτήτρια καταχώρισε την παρούσα αίτηση με πολύ μεγάλη καθυστέρηση με αποτέλεσμα να παραβιάζονται τα δικαιώματα του. Πρωτίστως είναι το γεγονός ότι καθυστερεί να εκδικαστεί η ουσία της αγωγής του για να εκδικαστεί η παρούσα αίτηση . Επίσης η αιτήτρια παραδέχεται ότι είχε στην κατοχή της τα ασφαλιστικά συμβόλαια των εναγόμενων από το 2009, γνώριζε τα προσωπικά στοιχεία τους από τότε, είχε υπόψη της τις συνθήκες υπό τις οποίες έγινε το ατύχημα από το 2010, αποζημίωσε τους εναγόμενους τον Σεπτέμβριο του 2010 και όπως τον ενημερώνει ο Δικηγόρος του οι ασφαλιστικές εταιρείες πάντα λαμβάνουν αντίγραφα των αστυνομικών εκθέσεων με σκοπό να εξετάσουν την ευθύνη σε ένα δυστύχημα. 10.Επιπρόσθετα εξ όσων τον ενημερώνει ο δικηγόρος του η αιτήτρια έλαβε γνώση της αγωγής με την επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 02/11/2012 (Τεκμήριο 1). Περαιτέρω, εξ όσων τον ενημερώνει ο δικηγόρος του, οι δικηγόροι της αιτήτριας ζήτησαν με επιστολή τους, ημερομηνίας 23/02/2017, και έλαβαν όλα τα έγγραφα που αποκαλύφθηκαν στην ένορκη δήλωση του, ημερομηνίας 01/02/
- Επίσης, ακόμα και στο τέλος, όταν είχαν όπως ισχυρίζονται εις γνώση τους την μαρτυρία του Μ.Ε.2, οι δικηγόροι της αιτήτριας προχώρησαν με αίτηση τροποποίησης και όχι με την καταχώρηση της παρούσας. 11.Η αίτηση γίνεται, περαιτέρω, σε πολύ προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας και δεν δικαιολογείται η έγκριση της. Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία έχει προχωρήσει πάρα πολύ και αν εγκριθεί η αίτηση στην ουσία θα πληγεί ανεπανόρθωτα η αγωγή του διότι έχει προσκομίσει όλους του τους μάρτυρες, πλην του Δρα. Καλούδη που είναι ο ιατρός του και η μαρτυρία του έχει να κάνει μόνο με τους τραυματισμούς του και όχι τα γεγονότα που αμφισβητούν οι αιτητές. Επίσης αν το Δικαστήριο εγκρίνει την αίτηση αυτό σημαίνει, σύμφωνα με τον δικηγόρο του, ότι η δικαστική διαδικασία θα καθυστερήσει εφόσον η αιτήτρια θα πρέπει να καταχωρήσει Υπεράσπιση. 12.Για όλους τους πιο πάνω λόγους ζητά όπως η υπό κρίση αίτηση απορριφθεί. ΑΚΡΟΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και μέσω των γραπτών αγορεύσεων που αμφότερες οι πλευρές παρέδωσαν στο Δικαστήριο, επιχειρηματολογώντας ως προς τις θέσεις τους και παραπέμποντας και σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Τα όσα ανέφεραν οι συνήγοροι έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις τους θα γίνει όταν αυτό κριθεί αναγκαίο. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι δεν προσφέρθηκε προφορική μαρτυρία ή αντεξετάσθηκε οποιοσδήποτε των ενόρκως δηλωσάντων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την υπό κρίση αίτηση η αιτήτρια ζητά να προστεθεί ως εναγόμενη 3, στην παρούσα διαδικασία. Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου ρυθμίζεται από την Διαταγή 9, θ. 10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non - joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice.» Σε μετάφραση: «Καμιά υπόθεση ή ζήτημα θα χάνεται διά λόγους κακής ένωσης προσώπων και το Δικαστήριο μπορεί σε οποιαδήποτε υπόθεση ή ζήτημα να χειρισθεί το ζήτημα μόνον όσον αφορά τα δικαιώματα και συμφέροντα των μερών που είναι ενώπιον του. Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας είτε με είτε χωρίς αίτηση οποιουδήποτε διάδικου και με όρους που θα φανούν στο Δικαστήριο ή τον Δικαστή δίκαιοι, να διατάξει όπως τα ονόματα οποιωνδήποτε προσώπων που έχουν κακώς ενωθεί είτε σαν Ενάγοντες είτε σαν Εναγόμενοι, να διαγραφούν και τα ονόματα οποιωνδήποτε μερών προσώπων που έχουν κακώς ενωθεί είτε σαν Ενάγοντες είτε Εναγόμενοι που πρέπει να είχαν ενωθεί ή που η παρουσία τους στο Δικαστήριο θα ήταν αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο αποτελεσματικά και ολοκληρωτικά να αποφασίσει και να διακανονίσει όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν στην υπόθεση ή ζήτημα να προστεθούν. Κανένα πρόσωπο θα πρέπει να προστεθεί σαν Ενάγοντας που ενάγει χωρίς συγκατάθεση του. Κάθε πρόσωπο που το όνομα του προστίθεται έτσι σαν Εναγόμενος, θα πρέπει να του γίνει επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης με τον τρόπο που προνοείται στον Κανονισμό 11 αυτής της Διάταξης ή με οποιοδήποτε τρόπο που θα περιγράφεται σε οποιαδήποτε ειδική διάταξη, και η διαδικασία εναντίον τέτοιου μέρους θα θεωρείται ότι άρχισε μόνον όταν του γίνει επίδοση τέτοιου κλητηρίου ή ειδοποίησης.» Η αντίστοιχη Αγγλική πρόνοια είναι η O.16 r.
- Στο Annual Practice 1958, σελ. 345, αναφέρεται, με παραπομπή στην υπόθεση Re Fowler, 142 L.T.J. 94, πως πρόσωπα τα οποία δεν είναι διάδικοι μπορούν να αιτηθούν την προσθήκη τους. Όπως αναφέρεται στην ίδια σελίδα του εν λόγω συγγράμματος, η έκδοση ή όχι διαταγής για προσθήκη διαδίκου, συμπεριλαμβανομένου εναγομένου, επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο έχει ευρεία εξουσία να εκδώσει τέτοια διαταγή όπου το κρίνει αναγκαίο για να επιτύχει την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων. Περαιτέρω στη σελ. 348, υπό τον τίτλο «Adding defendants», αναφέρονται οι βασικές αρχές που διέπουν την άσκηση αυτής της διακριτικής ευχέρειας. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, πως πρόσωπο το οποίο είναι εμμέσως ενδιαφερόμενο («indirectly interested») δεν θα προστεθεί (Moser v. Marsden
(1892)1 Ch. 48) και πως πρόσωπο εναντίον του οποίου δεν ζητείται οποιαδήποτε θεραπεία από τον ενάγοντα δεν θα προστεθεί ενάντια στη θέληση του τελευταίου (Hood-Barrs v. Frampton & Co
(1924)W. N. 287). Οι νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου έχουν αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε σωρεία Κυπριακών υποθέσεων, οι οποίες ακολούθησαν την ίδια πιο πάνω προσέγγιση με την Αγγλική. Στην υπόθεση Ανδρέας Οδυσσέως v Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)I Β Α.Α.Δ. 1372 λέχθηκε ότι: «Η επιλογή των εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει βασικά στον ενάγοντα. (Βλ. Supreme Court Practice 1982 3 - σελ. 210. Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία (Βλ. Κανόνες Πολιτικής Δικονομίας - Διαταγή 9 θ.10) να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Είναι αυτόδηλο ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και καθώς έχει ειπωθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους (ανωτέρω), η απόφανση ως προς το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις.» Στην υπόθεση PT Kiani Kertas v Interorient Nagivation Company Limited κ.ά. (Αρ. 1)
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 300, η οποία αφορούσε αίτηση από συνεναγόμενο για προσθήκη εναγομένου, η γενική αρχή εκφράστηκε ως ακολούθως: «. Η γενική αρχή βέβαια, όπως παρατήρησε ο Wynn-Parry, J., στην υπόθεση Dollfus Mieg et Companie S.A. v Bank of England [1951] Ch. 33, στη σ.38, παραπέμποντας στο Annual Practice και παραθέτοντας τη σχετική αναφορά, είναι: «Generally in Common Law and Chancery matters a plaintiff who conceives that he has a cause of action against the defendant is entitled to pursue his remedy against that defendant alone. He cannot be compelled to proceed against other persons whom he has no desire to sue.» Αν όμως η προσθήκη είναι αναγκαία για να αποφασισθούν αποτελεσματικώς και πλήρως όλα τα εγειρόμενα στην αγωγή θέματα, και δεν υπάρχει βαρύνων λόγος γιατί να μην διαταχθεί, το δικαστήριο μπορεί να πράξει ανάλογα (ίδε Hadjievangelou (No. 1) v. Dorami Marine Ltd α.ο.
(1978)1 C.L.R. 545). Σίγουρα, έχοντας υπ' όψη τη γενική αρχή, η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με ανάλογη προσοχή.» Στην υπόθεση Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ v Χρίστου Μηνά
(2003)1 Α.Α.Δ 1818 το Ανώτατο Δικαστήριο, με παραπομπή σε Αγγλικές αυθεντίες, ανάφερε τα ακόλουθα: «Στην Amon v. Raphael Tuck & Sons Ltd [1956] 1 All E.R. 273 το θέμα τέθηκε ως εξής: «Το κριτήριο κατά πόσο δυνάμει της Δ.16 θ.11 το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να προσθέσει ως εναγόμενο πρόσωπο το οποίο ο ενάγων δεν επιθυμούσε να εναγάγει ήταν κατά πόσο το διάταγμα το οποίο ο ενάγων επεδίωκε στην αγωγή δυνατόν να επηρέαζε άμεσα τον παρεμβαίνοντα (δηλαδή τον προτεινόμενο διάδικο) με τον περιορισμό των νομίμων δικαιωμάτων των. γιατί ο μόνος λόγος ο οποίος δυνατόν να καθιστά την παρουσία ενός μέρους ενώπιον του Δικαστηρίου αναγκαία για να δυνηθεί το Δικαστήριο να αποφανθεί πλήρως (εντός της έννοιας της Δ.16 θ.11) ήταν ότι θα δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της διαδικασίας.» Προηγουμένως στην Dollfus Mieg et Compagnie S.A. v. Bank of England [1950] 2 All E.R. 605, 611 υιοθετήθηκε το εξής κριτήριο: «Μπορεί το διάταγμα το οποίο επιδιώκει ο ενάγων να επηρεάσει άμεσα τον παρεμβαίνοντα στην απόλαυση των νομίμων δικαιωμάτων του.» Σημειώνουμε ότι οι πιο πάνω δύο αποφάσεις έχουν υιοθετηθεί από το δικό μας Εφετείο στην General Insurance Co. of Cyprus Ltd v. Georghiou and Another
(1963)2 C.L.R.
- Στην Gurtner v. Circuit [1968] 1 All E.R. 328 o Lord Denning M.R. επέλεξε να δώσει μια ευρεία ερμηνεία στο σχετικό κανόνα όπως είχε δοθεί και από τον Lord Esher M.R. στην Byrne v. Brown [1889] 22 Q.B.D.
- Έθεσε το θέμα ως εξής: «Μου φαίνεται πως όπου δύο μέρη αντιδικούν σε μια αγωγή και η επίλυση της αντιδικίας θα επηρεάσει άμεσα τα νόμιμα δικαιώματα ή την τζέπη ενός τρίτου προσώπου υπό την έννοια ότι θα υποχρεωθεί να πληρώσει τον λογαριασμό, τότε το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας μπορεί να του επιτρέψει να προστεθεί ως διάδικος υπό τέτοιους όρους ως θεωρεί κατάλληλους. Πράττοντας ούτω το δικαστήριο επιτυγχάνει τους σκοπούς του Κανόνα. Καθιστά δυνατό για όλα τα επίδικα θέματα να 'αποφασισθούν αποτελεσματικά και πλήρως' ανάμεσα σε όλους εκείνους που ενδιαφέρονται άμεσα για το αποτέλεσμα.» Τέλος στην υπόθεση Korkut ή Perihan v. Γεωργίου κ.ά. (Αρ. 1)
(2007)1 (Β) ΑΑΔ λέχθηκαν, επί του προκειμένου, τα ακόλουθα σχετικά: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται.» ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση. Θα εξετάσω, κατά προτεραιότητα, τον 15ο, 16ο και 20ο λόγο ένστασης που ο καθ' ου η αίτηση εγείρει, ισχυριζόμενος ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική. Σε περίπτωση που οι θέσεις του γίνουν αποδεκτές από το Δικαστήριο, τότε συνεπακόλουθα η υπό κρίση αίτηση υπόκειται σε απόρριψη. Με τους λόγους αυτούς, λοιπόν, ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική αφενός γιατί ήδη η αιτήτρια συμμετέχει στην εν εξελίξει δικαστική διαδικασία, διά μέσου των δικηγόρων της που διόρισε για τον εναγόμενο 1, και αφετέρου γιατί με την παρούσα αίτηση η αιτήτρια επιδιώκει να προσθέσει ισχυρισμούς που δεν εγκρίθηκαν στην αίτηση τροποποίησης, ημερομηνίας 20/02/18, που καταχωρίστηκε από τον εναγόμενο 1. Έχει λεχθεί νομολογιακά ότι τα δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της (Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 CLR 348, Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 149, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ. 2)
(1993)1 ΑΑΔ 248, Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα
(1995)1 ΑΑΔ 217, Re Beogradska D.D.
(1996)1 ΑΑΔ 911, Βασιλείου ν. Μακρίδη
(2000)2 ΑΑΔ 133 και LOUKOS TRADING CO. LTD κ.α. ν. ΡΕΙΝΜΠΟΟΥ ΠΛΗΤΣΙΗΓΚ ΚΑΙ ΝΤΑΙΓΚ ΚΟ ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση 10543, ημερ. 26.6.2000). Στην τελευταία πιο πάνω αναφερόμενη υπόθεση λέχθηκε ότι: «Στην Περρέλλα, πιο πάνω, σελ. 222, υποδείχθηκε ότι "η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας, που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του". Στην παρούσα υπόθεση απουσιάζει οποιαδήποτε εξήγηση για την απόσυρση της πρώτης αίτησης. Η δε εξήγηση για τη μη παρουσία του αιτητή ή του δικηγόρου του κατά την ημέρα της ακρόασης της δεύτερης αίτησης δεν είναι ικανοποιητική, είναι πολύ φτωχή. Αποτελεί κοινό τόπο ότι οι ακροάσεις ενώπιον του Εφετείου αρχίζουν στις 9.30 π.μ. Θεωρούμε λοιπόν ότι η υποβολή του ίδιου ένδικου διαβήματος για τρίτη φορά, στην απουσία αποδεκτής εξήγησης αναφορικά με τα δύο προηγούμενα διαβήματα συνιστά κλασσική περίπτωση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Στην άσκηση της σύμφυτης δικαιοδοσίας μας, η οποία, όπως υποδείχθηκε στην Constantinides (πιο πάνω), αποβλέπει στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, θεωρούμε ότι πρέπει να δοθεί τέλος στην παρούσα διαδικασία με διάταγμα απόρριψης της αίτησης. Θα πρέπει να τονιστεί ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ο παράγοντας προστασίας της άλλης πλευράς από ταλαιπωρία που προκύπτει από συμπεριφορά του αντιδίκου η οποία συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Στην παρούσα υπόθεση οι εφεσίβλητοι έχουν ετοιμάσει τρεις ένορκες δηλώσεις και εμφανίσθηκαν 5 φορές, μέσω δικηγόρου, ενώπιον του δικαστηρίου για σκοπούς ακρόασης των τριών αιτήσεων. Το διάταγμα εξόδων εναντίον του αιτητή δεν αποτελεί αντιστάθμισμα για την ταλαιπωρία την οποία έχουν υποστεί». Στη δε υπόθεση Βασιλείου v Mακρίδη (ανωτέρω) λέχθηκαν, επί του προκειμένου, τα ακόλουθα: «Ο κ. Πουργουρίδης υπέβαλε ότι η απόφαση στη Νεοφύτου ν. Κυριακίδη (Αρ. 3)
(1999)2 Α.Α.Δ. 299, στην οποία εδράζεται η απόφαση του πρωτοδίκου Δικαστηρίου είναι νομικά εσφαλμένη και νομολογιακά αδύναμη εφόσον εκδόθηκε χωρίς αναφορά και χωρίς να ληφθούν υπόψη προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αντίθετες προς το λόγο της. Η προηγούμενη νομολογία υποστηρίζει ότι η χρήση δικαστικής διαδικασίας για αλλότριο σκοπό καθώς και η χρήση περισσότερων διαδικασιών της μιας για τον ίδιο σκοπό, συνιστά κατάχρηση την οποία το Δικαστήριο έχει σύμφυτη δικαιοδοσία να ανακόψει και να καταστείλει με μέσα ανάλογα με την ανάγκη η οποία προκύπτει. Οι αποφάσεις στις οποίες μας παρέπεμψε είναι οι, Constantinides v. Vima Ltd.
(1983)1 C.L.R. 348· Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149· Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ. 2)
(1993)1 Α.Α.Δ. 248· Castanho v. Brown & Root (UK) Ltd [1981] 1 All E.R. H.L.
- Στην Constantinides ν. Vima Ltd (ανωτέρω), επεξηγείται η φύση της δικαιοδοσίας προς παρεμπόδιση διαδικασιών που αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας. Η δικαιοδοσία είναι σύμφυτη και αποβλέπει, όπως εξηγείται, στην τελευταία ανάλυση, στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η διαδικασία μπορεί να κατασταλεί και όταν εκπηγάζει από δικαίωμα το οποίο παρέχεται για την προσεπίκλησή της οποτεδήποτε μολύνεται από αλλότρια κίνητρα. Γίνεται παραπομπή στην Goldsmith v. Sperrings Ltd. [1977] 2 All E.R. 566 (CA), όπου διακηρύχθηκε ότι η άσκηση δικαιώματος μπορεί να περιοριστεί οποτεδήποτε ασκείται για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο παρέχεται από το νόμο, κυρίως όταν αποβλέπει στην εξασφάλιση παρεμφερούς πλεονεκτήματος, (collateral advantage). (Βλ. επίσης Church of Scientology v. DHSS [1979] 3 All E.R. 97 (CA).) Στην Έλληνας ν. Δημοκρατίας, (ανωτέρω), αναγνωρίζεται ότι ποινική διαδικασία μπορεί να ανασταλεί εφόσον διαπιστώνεται ότι η συνέχισή της θα συνιστούσε κατάχρηση του δικαιώματος του κατήγορου να προσφύγει στο Δικαστήριο. Πρόκειται, όπως εξηγείται, για εξουσία η οποία ασκείται σε εξαιρετικές περιπτώσεις και μόνο όπου διαπιστώνεται ότι η διαδικασία απολήγει σε κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Στην Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ. 2) (ανωτέρω), υποδεικνύεται ότι η επίκληση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησής τους. Αναφέρεται: «Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου. Για να είναι σε θέση το Δικαστήριο να ασκήσει τον πρέποντα έλεγχο και να επιτηρήσει την επίκληση των δικαιοδοσιών του επιβάλλεται όπως διευκρινισθεί αν θα αποκατασταθεί η έφεση ώστε να διαφανεί ποιες διαδικασίες εκκρεμούν για την αναθεώρηση της ίδιας απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου.» Έχει επίσης λεχθεί και πάλι νομολογιακά ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του είναι βαθιά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του δικαστηρίου, έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών (Μιχάλης Παπόρη ν. MASKINFABRIKEN "SIO" A/S Πολιτική Έφεση Αρ. 8911, ημερ. 27.9.1996). Η καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης συνιστά, κατά την κρίση μου, κλασσική περίπτωση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Εξηγώ ευθύς αμέσως το σκεπτικό του Δικαστηρίου. Αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών, ως προκύπτει μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τα ακόλουθα: - Η αγωγή γνωστοποιήθηκε στην αιτήτρια, με σχετική ειδοποίηση των συνηγόρων του ενάγοντα, στις 2/11/
- - Η αιτήτρια διόρισε τον δικηγορικό οίκο Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. να εκπροσωπήσει τον εναγόμενο 1 στην παρούσα δικαστική διαδικασία. - Ο εναγόμενος 1 καταχώρησε αίτηση τροποποίησης στις 20/2/18 η οποία και απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 19/10/18, με σχετική ενδιάμεση απόφαση του. Με την αίτηση που καταχώρησε ο πιο πάνω δικηγορικός οίκος, εκ μέρους της αιτήτριας, χωρίς τις οδηγίες του εναγόμενου 1 εφόσον δεν μπορούσαν να τον εντοπίσουν, ζητούσε να αποσύρει τις παραδοχές του εναγόμενου 1 ότι συνοδηγός του οχήματος ήταν ο ενάγοντας. - Η αιτήτρια έχει διορίσει ως συνηγόρους της στην υπό κρίση αίτηση αξιώνοντας να προστεθεί ως διάδικος στην παρούσα διαδικασία, τους ίδιους δικηγόρους οι οποίοι εκπροσωπούν τον εναγομένο
- Αποτελεί επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός, όπως εξάλλου παραδέχεται και ο ομνύοντας στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, ότι μόλις στις 7/2/18 η αιτήτρια πληροφορήθηκε για τις θέσεις του Μ.Ε.2, ότι δηλαδή δεν έγινε καμία αναφορά εκ μέρους των εμπλεκομένων οδηγών για την ύπαρξη συνοδηγού ή συνεπιβάτη. Και ενώ η αιτήτρια έλαβε πληροφόρηση για το γεγονός αυτό, μέσω των συνηγόρων της, οι συνήγοροι του εναγόμενου 1 επέλεξαν να καταχωρήσουν αίτηση τροποποίησης της Υπεράσπισης του εναγομένου 1, παρά την παρούσα αίτηση με την οποία θα διασφαλίζοντο, καλύτερα, τα συμφέροντα της αιτήτριας. Μόλις η σχετική αίτηση αίτηση τροποποίησης απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, με ενδιάμεση του απόφαση, καταχωρίσθηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία, ουσιαστικά, η αιτήτρια ζητεί να προστεθεί ως διάδικος και να προωθήσει παρόμοιους ισχυρισμούς από αυτούς που προωθήθηκαν μέσω της αίτησης τροποποίησης και απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο. Το κρίσιμο ερώτημα, το οποίο έμεινε αναπάντητο, είναι γιατί η αιτήτρια δεν καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση αρχικά, ώστε να παρέμβει στη διαδικασία, και αποφάσισε να την καταχωρίσει μόλις απορρίφθηκε η αίτηση; Τα όσα ο κ. Πάρπας ισχυρίζεται ότι ο λόγος που καταχωρίστηκε η αίτηση τροποποίησης από τους συνηγόρους του εναγομένου 1, ενέργεια για την οποία, με βάση τα συμφραζόμενα του κ. Πάρπα, η αιτήτρια ήταν ενήμερη, ήταν αφενός το γεγονός ότι ήταν επιτακτική ανάγκη όπως καταχωριστεί άμεσα αίτηση τροποποίησης και αφετέρου το γεγονός ότι οι δικηγόροι του εναγομένου 1 είχαν την πεποίθηση ότι θα εντόπιζαν τον εναγόμενο
- Τέλος οι συνήγοροι του εναγομένου 1, θεώρησαν ότι το ορθό δικονομικό μέτρο, τον ουσιώδη χρόνο ήταν η καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης. Εδώ ακριβώς διαπιστώνω μία αντιφατικότητα στα όσα ο κ. Πάρπας προβάλλει. Ενώ ο ίδιος αναφέρει ότι μετά την δικάσιμο 7/2/18 και πριν την καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης οι συνήγοροι του εναγομένου 1 προσπάθησαν αρκετές φορές να εντοπίσουν τον εναγόμενο 1, χωρίς όμως επιτυχία, εντούτοις καταχώρησαν την αίτηση τροποποίησης καθότι πίστευαν ότι θα εντόπιζαν τον εναγόμενο
- Για το ποιες όμως προσπάθειες έχει καταβάλει η αιτήτρια και πότε ώστε να εντοπίσει τον εναγόμενο 1, δεν δίδονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Αποτελεί άξιον απορίας όμως από πού η αιτήτρια ή οι συνήγοροι της είχαν αυτή την πεποίθηση ότι θα εντόπιζαν τον εναγόμενο 1; Αντίθετα το πιθανότερο σενάριο ήταν να μην τον εντόπιζαν, πράγμα το οποίο επιβεβαιώθηκε και μεταγενέστερα, με βάση τα γεγονότα της υπό κρίση αίτησης εφόσον ο εναγόμενος 1 δεν εντοπίσθηκε. Περαιτέρω διαπιστώνω από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι την ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων, ημερομηνίας 20/12/16, δεν την υπέγραψε ο εναγόμενος 1 αλλά δικηγόρος από τον δικηγορικό οίκο Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ, η οποία ανάφερε γενικά και αόριστα ότι δεν κατέστη δυνατό να μεταβεί ο εναγόμενος 1 στο Δικαστήριο ώστε να την καταχωρήσει. Το γεγονός αυτό ίσως θα έπρεπε να επιστήσει την προσοχή της αιτήτριας ότι υπήρχε ορατό το ενδεχόμενο ο εναγόμενος 1 να μην εντοπιζόταν. Ισχυρίζεται περαιτέρω η αιτήτρια ότι στο διάστημα που μεσολάβησε, μέχρι την έκδοση της απόφασης της αίτησης τροποποίησης, η αιτήτρια συνεκτιμώντας την κατάσταση και έχοντας ενώπιον της πλέον στοιχεία περί «σκηνοθετημένου ατυχήματος» αποφάσισε να παρέμβει στη διαδικασία για να διασφαλίσει τα συμφέροντα της. Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι γιατί δεν καταχώρησε αμέσως την υπό κρίση αίτηση πριν την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης περί τροποποίησης; Προφανώς επειδή πίστευε ότι το αίτημα τροποποίησης που καταχώρησε ο εναγόμενος 1, μέσω της αιτήτριας, εφόσον ο ίδιος ουδέποτε έδωσε τέτοιες οδηγίες, θα στεφθόταν με επιτυχία. Η δικαιολογία που έδωσε η αιτήτρια δεν πείθει και ούτε φανερώνει την ύπαρξη καλοπιστίας εκ μέρους της. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω θεωρώ ότι η Αιτήτρια, με δεδομένο ότι πρόκειτο για ένα σκηνοθετημένο δυστύχημα, θα έπρεπε να κινηθεί τάχιστα να προστατέψει τα συμφέροντα της παρά να δώσει οδηγίες για καταχώριση αίτησης τροποποίησης. Είναι προφανές από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Πάρπα ότι ο λόγος που η αιτήτρια επιθυμεί να προστεθεί ως εναγόμενη 3 είναι ακριβώς για να προωθήσει τη θέση ότι ο ενάγοντας δεν ήταν συνεπιβάτης στο όχημα του εναγομένου
- Θέση ασφαλώς την οποία προσπάθησε η αιτήτρια να προωθήσει στο Δικαστήριο, μέσω του εναγομένου 1, χωρίς ο ίδιος ο εναγόμενος 1 να δώσει τέτοιες οδηγίες. Εδώ πρόκειται περί κλασσικού παραδείγματος κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας εφόσον η αιτήτρια με την υπό κρίση αίτηση επιχειρεί να προωθήσει την θέση ότι ο ενάγοντας δεν ήταν συνεπιβάτης στο όχημα του εναγομένου, θέση την οποία και πάλι η αιτήτρια προώθησε με την αίτηση τροποποίησης η οποία και απορρίφθηκε. Η χρήση περισσοτέρων διαδικασιών της μιας για τον ίδιο σκοπό έχει νομολογηθεί ότι συνιστά κατάχρηση. Και ασφαλώς αυτό συμβαίνει και στην προκείμενη περίπτωση. Εν πάση περιπτώσει όπως έχει λεχθεί στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 19/10/18, το γεγονός ότι ο Μ.Ε.2 κατά την μαρτυρία του προέβαλε τις πιο πάνω θέσεις, δεν αρκεί ώστε να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Η παρούσα υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Η αξιολόγηση της οποιασδήποτε μαρτυρίας θα γίνει στο τέλος της με την έκδοση της δικαστικής απόφασης. Ουσιαστικά εάν το Δικαστήριο εγκρίνει την αίτηση είναι σαν να προαποφασίζει για την αξιολόγηση του εν λόγω μάρτυρα και της αποδοχής της μαρτυρίας του. Η αιτήτρια ουσιαστικά καλεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε ευρήματα, πράγμα το οποίο είναι ανεπίτρεπτο στο στάδιο αυτό. Τα όσο η αιτήτρια προβάλλει περί της μαρτυρίας του Μ.Ε.2 είναι εντελώς υποκειμενικά. Καταχρηστικό επίσης αποτελεί και το γεγονός ότι η αιτήτρια αφού διόρισε την δικηγορική εταιρεία Χάρης Κυριακίδη ΔΕΠΕ ως δικηγόρους του εναγομένου 1, την ίδια στιγμή διόρισε την ίδια δικηγορική εταιρεία να την εκπροσωπεί στην παρούσα αίτηση και ταυτόχρονα συνεχίζει να δίδει οδηγίες ώστε η δικηγορική εταιρεία να αντιπροσωπεύει τον εναγόμενο
- Το ζήτημα αυτό τέθηκε από το Δικαστήριο στους ευπαίδευτους συνηγόρους της αιτήτριας, κατά το στάδιο των αγορεύσεων, οι οποίοι, εντίμως, ανάφεραν ότι εάν εγκριθεί η αίτηση θα αποσυρθούν από συνήγοροι του εναγομένου
- Με κάθε σεβασμό η δήλωση αυτή δεν βρίσκει καθόλου σύμφωνο το Δικαστήριο, εφόσον τη δεδομένη στιγμή υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Σε συσχετισμό με τα πιο πάνω, θα απέρριπτα την παρούσα αίτηση για τον επιπρόσθετο λόγο ότι αυτή έχει καταχωριστεί με μεγάλη καθυστέρηση, για την οποία, μάλιστα, δε δίδεται οποιοσδήποτε ικανοποιητικός λόγος (βλέπε 8ο λόγο ένστασης). Ισχυρίζεται η αιτήτρια ότι μετά την καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης και αφού διαπίστωσε ότι δεν εντοπίζετο ο εναγόμενος 1, αποφάσισε να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση. Για ποιο λόγο δεν την καταχώρησε άμεσα μόλις συνειδητοποίησε το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 δεν εντοπιζόταν και περίμενε η αιτήτρια την έκδοση απόφασης επί της αιτήσεως τροποποίησεως με δεδομένο ότι νιώθει έντονα την αδικία και προβάλει τη θέση περί σκηνοθετημένου ατυχήματος αλλά και ότι επιχειρείται εναντίον της αθέμιτος πλουτισμός; Επίσης δεν δίδονται ικανοποιητικές εξηγήσεις για το πότε η αιτήτρια αποφάσισε να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση. Πριν την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου επί του αιτήματος τροποποίησης ή μετά την έκδοση της απόφασης. Το κρίσιμο αυτό ερώτημα παρέμεινε αναπάντητο. Στην πολύ πρόσφατη υπόθεση ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ, Πολιτική ECLI:CY:AD:2019:D106, αίτηση αρ.46/19, 26/3/2019 λέχθηκε ότι: «Ένας παράγοντας ο οποίος ανέκαθεν ήταν σημαντικός, με βάση τη νομολογία, είναι ο παράγων της καθυστέρησης στη λήψη του συγκεκριμένου ένδικου μέσου. Καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης αποτελεί λόγο άρνησης έκδοσης του (βλ. Ερμής Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 811). Κάθε καθυστέρηση δε πρέπει να αιτιολογείται και όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση τόσο πιο ενδελεχής αιτιολογία είναι απαραίτητη. (Bλ. επίσης Αναφορικά με την αίτηση του Ν. Νικολάου, ECLI:CY:AD:2017:A188, Πολιτική έφεση αρ.117/16, 25.5.2017)». Επίσης στην υπόθεση Οδυσσέως Ανδρέας (ανωτέρω) λέχθηκε ότι η καθυστέρηση υποβολής του αιτήματος για προσθήκη διαδίκου υπήρξε αδικαιολόγητα μεγάλη και ότι ήταν ορθό το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο παράγοντας της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος και η καθυστέρηση που θα προκύψει συνηγορούν υπέρ της απόρριψης του αιτήματος. Στην υπόθεση Συνεταιριστική Τράπεζα Εύβοιας (ΣΥΝ.ΠΕ.) ν. Του Πλοίου "Avantis II" υπό ελληνική σημαία και Άλλης (Αρ. 3)
(2013)1 ΑΑΔ 1383 στην οποία η αιτήτρια εταιρεία S.K.P. Enterprises Ltd αιτήθηκε διατάγματος στο οποίο να της επιτρεπόταν, μεταξύ άλλων, όπως προστεθεί ως εναγόμενη στην αγωγή και εναλλακτικά, να παρέμβει ως ενδιαφερόμενο μέρος το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τη νομολογία, ο εξ αποφάσεως πιστωτής, όπως είναι η Αιτήτρια, θεωρείται ότι έχει συμφέρον στο αντικείμενο ή στο εκπλειστηρίασμα του αντικειμένου (βλ. Halsbury´s Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 1, παρ. 375, Τhe Two Ellens [1871] LR 3 Α & Ε 345, The Chioggia [1898] p.1, Fayza Shipping Co Ltd v. Πλοίου Μ/V «Haj Αnies Ex "Anne"» κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 188). Επομένως η Αιτήτρια ως εξ αποφάσεως πιστωτής είχε δικαίωμα τηρώντας τις νόμιμες διαδικασίες να αιτηθεί να παρέμβει στην αγωγή, ώστε να προστατεύσει τα δικαιώματά της (βλ. Θεμελή ν. Ρυμουλκού «Ελπίδα»
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 187). Όμως αυτό το δικαίωμα δεν είναι άνευ περιορισμών. Ο παρεμβαίνων έχει υποχρέωση, μεταξύ άλλων, να παρέμβει το συντομότερο δυνατό. Συνήθως το δικαίωμα παρέμβασης ασκείται στο αρχικό στάδιο της δίκης. Πρόσωπα το συμφέρον των οποίων είναι ξεκάθαρο, ενίοτε μπορούν να εμφανιστούν ακόμη και χωρίς ένορκη δήλωση, ενώ πρόσωπα των οποίων το συμφέρον δεν είναι τόσο φανερό, θα πρέπει να αναζητήσουν την άδεια του Δικαστηρίου, αφού τεκμηριώσουν το συμφέρον τους στο αντικείμενο (βλ. A Treatise on the Jurisdiction and Practice of the English Courts in Admiralty Actions and Appeals, 1986, p. 271). Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο η Αιτήτρια απευθυνόμενη στο Δικαστήριο τήρησε όλες τις νόμιμες διαδικασίες και ιδιαίτερα κατά πόσο υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος για παρέμβαση, όπως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η αίτηση. Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια να ισοζυγίσει τα συμφέροντα, τόσο του παρεμβαίνοντος, όσο και των εναγόντων, η απαίτηση των οποίων ενδεχομένως να επηρεαστεί ή καθυστερήσει εξαιτίας της απόφασης του Δικαστηρίου. Αν το Δικαστήριο πεισθεί ότι τηρήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες, τότε επιτρέποντας το αίτημα για παρέμβαση, θα πρέπει να καθορίσει το βαθμό και το είδος της παρέμβασης, ενώ διατηρεί κατά την άποψή μου και διακριτική ευχέρεια να θέσει όρο για καταβολή στους ενάγοντες ασφάλειας για τα έξοδα και για τυχόν ζημιές που ενδεχομένως θα προκληθούν στους ενάγοντες από λανθασμένους χειρισμούς ή καθυστερήσεις, με αποτέλεσμα να επηρεαστούν τα δικαιώματα τους που απορρέουν από τις προτεραιότητες. Στην προκειμένη περίπτωση οι Καθ' ων η αίτηση-Ενάγοντες, οι οποίοι φαίνονται να είναι τραπεζικό ίδρυμα, ισχυρίζονται ότι έχουν από το έτος 2000 δανείσει τους Εναγομένους 2-πλοιοκτήτες διάφορα ποσά. Περί το 2009, οι Εναγόμενοι 2-πλοιοκτήτες, σύμφωνα με τα όσα ισχυρίζονται οι Ενάγοντες, παραχώρησαν προς όφελος τους την πρώτη κατά σειρά υποθήκη επί του πλοίου, για ποσό €423.771,
- Το Φεβρουάριο του 2011 οι Εναγόμενοι 2 παραχώρησαν και δεύτερη υποθήκη επί του πλοίου για ποσό €600.000, η οποία καταχωρίστηκε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Εναγόντων, στην Υποθηκολογία του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά. Η παρούσα αγωγή είναι η προτελευταία μιας σειράς από εννέα αγωγές που καταχωρίστηκαν εναντίον του πλοίου "Avantis II" και των πλοιοκτητών του. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε στις 16.3.
- Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η Αιτήτρια δεν έχει καμία σχέση με το αντικείμενο της αγωγής των Εναγόντων. Στις 5.7.2012 οι δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση-Εναγομένων αποσύρθηκαν και η αγωγή ορίστηκε για απόδειξη στις 6.9.
- Όλα τα αποδειχτικά στοιχεία καταχωρίστηκαν στο Δικαστήριο εν αναμονή της απόδειξης, η οποία διακόπηκε με αίτηση της εταιρείας Delaford Trading Ltd η οποία καταχώρισε αίτηση για παρέμβαση, την ίδια ημερομηνία (6.9.2012) που ήταν ορισμένη η αγωγή των Εναγόντων για απόδειξη. Δικηγόροι της Delaford είναι οι ίδιοι δικηγόροι που εκπροσωπούν την νυν Αιτήτρια και επομένως η Αιτήτρια είχε πλήρη γνώση όλων των διαδικασιών. Στις 25.2.2013 εκδόθηκε η απόφαση στην ενδιάμεση αίτηση της Delaford και απορρίφθηκε το σχετικό αίτημα για παρέμβαση. Όμως πέντε μέρες προηγουμένως (20.2.2013) καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση για παρέμβαση, αυτή τη φορά από την Αιτήτρια εταιρεία. Κατά την άποψή μου, η αίτηση για παρέμβαση δεν μπορεί να εγκριθεί κυρίως λόγω της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε στην υποβολή της αίτησης. Όπως ερμηνεύω το πνεύμα του Καν. 35, κάθε πρόσωπο που έχει συμφέρον στην περιουσία και επιθυμεί να αμφισβητήσει την απαίτηση, οφείλει να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό. Δεν μπορώ να εξηγήσω άλλως πως την αναφορά στον Κανονισμό, ότι τα πρόσωπα που προτίθενται να αμφισβητήσουν την απαίτηση «οφείλουν να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου .. κατά το χρόνο που αναφέρεται για το σκοπό αυτό στο κλητήριο ένταλμα». Σε συνάρτηση με τα πιο πάνω δεν θα πρέπει να αγνοηθεί από το Δικαστήριο ότι η αιτήτρια, όπως παραδέχεται η ίδια, μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Πάρπα είχε στην κατοχή της τα ασφαλιστικά συμβόλαια από το 2009, γνώριζε τα στοιχεία των εναγομένων, έλαβε γνώση της αγωγής αλλά και είχε αντίγραφο της αστυνομικής έκθεσης η οποία απεστάλη στις 23/2/17 από τους συνηγόρους του ενάγοντα μετά από σχετική επιστολή που ίδιοι απέστειλαν. Μελετώντας την αστυνομική έκθεση, η οποία έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο στο Δικαστήριο, στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, διαπιστώνεται ότι σε αυτήν δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά ότι τραυματίσθηκε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, πέραν του οδηγού. Στο μέρος VI, παράγραφος 5 του εν λόγω τεκμηρίου κάτω από τον τίτλο «Τραύματα που υπέστηκαν ο οδηγός, επιβάτης ή άλλος» συμπληρώθηκε από τον επί καθήκοντι αστυνομικό με την εξής φράση: «Δεν αναφέρθηκε οποιοσδήποτε τραυματισμός». Επομένως η αιτήτρια είχε, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, όλα εκείνα τα αναγκαία στοιχεία ώστε να προωθήσει ενωρίτερα την παρούσα αίτηση, εφόσον στην αστυνομική έκθεση δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στον ενάγοντα και στο γεγονός ότι αυτό τραυματίσθηκε. Δεν θα πρέπει επίσης να παραγνωρισθεί και το χρονικό στάδιο που υποβάλλεται η υπό κρίση αίτηση. Η παρούσα υπόθεση βρίσκεται στο μέσο σχεδόν της ακροαματικής διαδικασίας, η οποία διεκόπη στο στάδιο της αντεξέτασης του (Μ.Ε.3). Εάν επιτραπεί η αίτηση, η διαδικασία θα εκτροχιασθεί και θα περιπλακεί εφόσον θα καταχωριστούν νέα δικόγραφα και νέες δικαστικές διαδικασίες που θα οδηγήσουν σε μια ατέρμονη δικαστική διαδικασία. Το Δικαστήριο στην προκειμένη περίπτωση και αφού ισοζύγισε αφενός τα συμφέροντα της παρεμβαίνουσας όσο και του ενάγοντος, κρίνει υπό τις περιστάσεις και από τα ενώπιον του δεδομένα ότι η ζυγαριά γέρνει προς την πλευρά του ενάγοντα εφόσον προέχει, στην προκειμένη περίπτωση, η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση P. T. Kiani Kertes v Interorient Navigation Co Ltd κ.α. (ανωτέρω), λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι ένας παράγοντας που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι και ο παράγοντας ενδεχομένως καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής. Είναι επομένως αναμφίβολα επιθυμητό ο καθορισμός διαδίκων να γίνονται όσο το δυνατό ενωρίτερα και είναι ανεπιθύμητο να απασχολούν τέτοια θέματα εκεί όπου η ακρόαση της υπόθεσης έχει ξεκινήσει. Επομένως οι πιο πάνω λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν, εφόσον για όλους τους πιο πάνω λόγους το Δικαστήριο διαπιστώνει αφενός ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και αφετέρου ότι αυτή έχει καταχωριστεί με μεγάλη καθυστέρηση. Είναι η θέση επίσης του καθ' ου η αίτηση, με βάση τον 1ο λόγο ένστασης, ότι δεν δικαιολογείται η έγκριση της αίτησης καθότι δεν μπορεί να εγερθεί ή και να δημιουργηθεί διαφορά μεταξύ του ενάγοντα και της αιτήτριας εκτός μετά από την έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή υπέρ του ενάγοντα. Η υπόθεση Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ v Χρίστου Μηνά
(2003)1 I Α.Α.Δ. 1818, στην οποία με έχουν παραπέμψει και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι, είναι απόλυτα σχετική με τον εν λόγω εγειρόμενο λόγο ένστασης. Στην εν λόγω υπόθεση οι εφεσείοντες, ως ασφαλιστική εταιρεία, καταχώρησαν αίτηση, ζητώντας διάταγμα του Δικαστηρίου όπως προστεθούν ως εναγόμενοι 2 στην αγωγή την οποία είχε καταχωρήσει ο εφεσίβλητος εναντίον εργοληπτικού οίκου (Harilaos Apostolides & Co Ltd). Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Εναντίον της πρωτόδικης απόφασης η ασφαλιστική εταιρεία καταχώρισε έφεση υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε στη κατάληξη του ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των εναγόμενων και των εφεσειόντων. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση αναφέροντας επί του προκειμένου τα ακόλουθα: Στην Gurtner (πιο πάνω) οι ασφαλιστές ζήτησαν να προστεθούν ως εναγόμενοι στην αγωγή. Το αίτημα τους εγκρίθηκε από τον Master, εφόσον θα αναλάμβαναν να ικανοποιήσουν τις αποζημιώσεις που θα επιδικάζοντο στον ενάγοντα (the Master granted the application on their giving an undertaking to satisfy any damages awarded to the plaintiff). Το Δικαστήριο ανέτρεψε την απόφαση του Master. Το Εφετείο έκρινε ότι οι ασφαλιστές πρέπει να προστεθούν ως εναγόμενοι, εφόσον θα αναλάμβαναν να πληρώσουν οποιεσδήποτε αποζημιώσεις που δυνατόν να επιδικάζοντο στον ενάγοντα. Ο Lord Denning M.R. έθεσε το θέμα ως εξής στη σελ. 332: «In my opinion, we should make an order allowing the Motor Insurers' Bureau to be added as defendants. They are prepared to undertake to pay any damages that may be awarded. This undertaking should be embodied in the order. On being added, they should be entitled to defend the action and to exercise all the rights of the defendant therein.» Σε μετάφραση: «Κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να εκδώσουμε διάταγμα που να επιτρέπει στο Motor Insurers' Bureau να προστεθούν ως εναγόμενοι. Είναι έτοιμοι να αναλάβουν να πληρώσουν οποιεσδήποτε αποζημιώσεις που δυνατόν να επιδικασθούν. Η ανάληψη τέτοιας υποχρέωσης πρέπει να ενσωματωθεί στην απόφαση. Εφόσον προστεθεί θα πρέπει να δικαιούνται να υπερασπιστούν την αγωγή και να ασκήσουν όλα τα δικαιώματα του εναγομένου.» Από την απόφαση Gurtner (πιο πάνω) προκύπτει ότι μέρος του λόγου της (ratio) ήταν η ανάληψη υποχρέωσης από τους ασφαλιστές να ικανοποιήσουν την απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον του ασφαλιζόμενου. Πρόσθετα καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Carpenter v. Ebblewhite and Others [1939] 1 K.B. 347, 358) δεν μπορεί να εγερθεί διαφορά μεταξύ του ενάγοντα και των ασφαλιστών εκτός μετά από την έκδοση απόφασης σε αγωγή, μεταξύ του ενάγοντα και του εναγομένου, υπέρ του ενάγοντα και τη θεμελίωση δικαιώματος αποζημίωσης από τον εναγόμενο εναντίον των ασφαλιστών. Στην παρούσα υπόθεση οι εφεσείοντες ασφαλιστές δεν προσφέρθηκαν να αναλάβουν οποιαδήποτε ευθύνη ικανοποίησης της απόφασης που θα εκδοθεί εναντίον των εναγομένων. Αντίθετα καθώς προκύπτει από την πιο πάνω επιστολή τους (βλ. σελ. 4, πιο πάνω) «δεν μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη». Περαιτέρω στο παρόν στάδιο δεν υφίσταται οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ του ενάγοντα και των ασφαλιστών-εφεσειόντων εντός της έννοιας των νομολογηθέντων στην Carpenter (πιο πάνω).» Με βάση την πιο πάνω Νομολογία, οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια που έχουν τεθεί για να επιτραπεί σε μια ασφαλιστική εταιρεία να προστεθεί ως διάδικος σε μια αγωγή η οποία εκκρεμεί είναι αφενός εάν με τη θεραπεία την οποία επιδιώκει ο ενάγων από το Δικαστήριο θα επηρεάσει άμεσα τον παρεμβαίνοντα στην απόλαυση των νόμιμων δικαιωμάτων του και αφετέρου κατά πόσο οι ασφαλιστές πρέπει να προστεθούν ως εναγόμενοι, εφόσον θα αναλάμβαναν να πληρώσουν οποιεσδήποτε αποζημιώσεις που δυνατό να επιδικάζονταν στον ενάγοντα. Επίσης, όπως προκύπτει, μέσα από τις πιο πάνω αυθεντίες, δεν μπορεί να εγερθεί διαφορά μεταξύ του ενάγοντα και των ασφαλιστών εκτός μετά από την έκδοση απόφασης σε αγωγή, μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου, υπέρ του ενάγοντα και τη θεμελίωση δικαιώματος αποζημίωσης από τον ενάγοντα εναντίον των ασφαλιστών. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα δεν προκύπτει από πουθενά οποιαδήποτε ρητή δήλωση, έστω και πρόθεση, εκ μέρους της ασφαλιστικής εταιρείας ότι θα καταβάλει οποιεσδήποτε τυχόν αποζημιώσεις επιδικασθούν στον ενάγοντα. Αντίθετα ο ενόρκως δηλών που υποστηρίζει την αίτηση προβάλλει τη θέρη περί «σκηνοθετημένου δυστυχήματος», αλλά και ότι επιχειρείται εναντίον της αιτήτριας αθέμιτος πλουτισμός. Περαιτέρω ως συνάγεται, πρόθεση της αιτήτριας είναι να καταχωρίσει υπεράσπιση προβάλλοντας την θέση ότι ο ενάγοντας δεν ήταν συνεπιβάτης στο όχημα του εναγομένου 1. Ενόψει των πιο πάνω η αιτήτρια δεν ανέλαβε την υποχρέωση όπως καταβάλει οποιαδήποτε αποζημίωση σε περίπτωση ευρήματος ευθύνης, ως είναι μία από τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να εγκριθεί το αίτημα της. Το ότι αποτελεί νομική υποχρέωση της αιτήτριας να αποζημιώσει τον ενάγοντα δυνάμει των άρθρων 14 έως 16 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση Υπέρ Τρίτου) Νόμου 96
(1)/ 2000 από μόνος του αυτός ο λόγος δεν αρκεί για να προστεθεί η ασφαλιστική εταιρεία ως διάδικος, με βάση την πιο πάνω νομολογία αλλά απαιτείται επιπρόσθετα η ανάληψη υποχρέωσης αποζημίωσης εκ μέρους της, κάτι που δεν συμβαίνει, ως έχει προαναφερθεί, στην προκειμένη περίπτωση. Εν πάση περιπτώσει ο ενάγοντας άσκησε το δικαίωμα του και δεν στράφηκε απευθείας εναντίον της ασφαλιστικής εταιρείας και η αιτήτρια δεν προέβη σε οποιαδήποτε καταγγελία του ασφαλιστηρίου συμβολαίου με βάση τα μέχρι ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα. Περαιτέρω για να προστεθεί ορισμένο πρόσωπο ως εναγόμενος θα πρέπει η καθ' ης η αίτηση να προσδιορίσει την εναντίον του αιτία αγωγής και να περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι να αποτελούν την εναντίον του βάση αγωγής. Στο δικόγραφο της Ε/Α του ενάγοντα ο ίδιος δεν προσδιορίζει οποιαδήποτε αιτία αγωγής εναντίον της αιτήτριας. Επομένως, κατά την κρίση του Δικαστηρίου και με τα όσα έχουν παρατεθεί ανωτέρω, και ο 1ος λόγος ένστασης επιτυγχάνει. Διά ταύτα και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας και υπέρ του καθ' ου η αίτηση. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο