ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑ κ.α. ν. ASTROBANK LIMITED, Αρ. Αγωγής: 850/18, 28/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A69 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 850/18 Μεταξύ:
- XXXXX ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑ
- XXXXX ΜΙΧΑΗΛ Εναγόντων -και- ASTROBANK LIMITED Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 1.2.2019 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος. Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: Η κα Ζηντίλη για ΛΟΙΖΟΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγομένους-Καθ' ων η Αίτηση: Η κα Καρή για C.D. MESSIOS L.L.C. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex-tempore) Αποτελεί κοινό έδαφος πως η εναγόμενη τράπεζα παραχώρησε στο παρελθόν πιστωτικές διευκολύνσεις σε ξένο νόμισμα και συγκεκριμένα σε Ελβετικό Φράγκο, προς όφελος της ενάγουσας 1 στην παρούσα αγωγή, την αποπληρωμή των οποίων εγγυήθηκε ο ενάγοντας
- Προς διασφάλιση της αποπληρωμής, η ενάγουσα 1 συνέστησε προς όφελος της τράπεζας και Υποθήκη επί ακινήτου της στην Λάρνακα. Η εναγόμενη τράπεζα καταχώρισε το 2006 αγωγή εναντίον των νυν εναγόντων καθότι, όπως η ίδια ισχυρίστηκε στα δικόγραφα της, οι ενάγοντες παραβίασαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και σταμάτησαν να αποπληρώνουν το δάνειο. Οι ενάγοντες καταχώρησαν στην αγωγή Υπεράσπιση, στην οποία προέβαλαν τους δικούς τους ισχυρισμούς. Με την παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε στις 17.7.2018 με Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, οι ενάγοντες αιτούνται, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου την οποία έχει ξεκινήσει η Τράπεζα. Με την υπό κρίση Αίτηση, εκείνο το οποίο οι ενάγοντες ζητούν είναι την έκδοση Προσωρινού Διατάγματος το οποίο (α) να απαγορεύει στην τράπεζα να προχωρήσει στην διαδικασία του πλειστηριασμού και (β) να διατάσσει την αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού ο οποίος έχει οριστεί στις 4.3.
- Η Αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 29, 30, 31, 32, 42 και 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα άρθρα 1, 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9 του 1965 (Ν.9/65)ως έχει τροποποιηθεί, στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.θ.1, 2, 3, 4 και 8, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση της ενάγουσας 1 XXXXX Μαυρονικόλα στην οποία παρατίθεται το ιστορικό της υπόθεσης. Είναι παραδεκτό από μέρους της ομνύουσας πως η τράπεζα τής παραχώρησε πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους CHF187.764,00 Ελβετικών Φράγκων. Παραδέχεται την σύσταση της Υποθήκης επί ακινήτου της στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας προς όφελος της τράπεζας. Παραδέχεται πως ο ενάγοντας 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της στην βάση Σύμβασης Εγγύησης. Είναι η θέση της πως η Σύμβαση Δανείου είχε καταρτιστεί συνεπεία παραπλανητικών δηλώσεων εκ μέρους της τράπεζας, η οποία δεν ανέφερε στην ίδια και στον εγγυητή της κατ' επέκταση, πως το δάνειο και ειδικότερα η δόση του δανείου, ήταν συνδεδεμένη με συναλλαγματικούς και/ή επενδυτικούς κινδύνους. Αναφέρει επίσης πως το ενυπόθηκο ακίνητο χρησιμοποιείται από τον ενάγοντα 2, ο οποίος είναι ο σύζυγος της, ως η επαγγελματική του στέγη. Είναι η θέση της ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60και του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, ώστε να ανασταλεί η διαδικασία του Πλειστηριασμού. Η εναγόμενη τράπεζα καταχώρησε Ένσταση προβάλλοντας 15 Λόγους, προεξάρχοντος του Λόγου πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Είναι η θέση της Τράπεζας πως οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» που έχουν επιδοθεί στα πλαίσια του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, έχουν αποσταλεί και/ή επιδοθεί σύμφωνα με τον νενομισμένο τύπο, με το ορθό περιεχόμενο, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας και πως η όλη διαδικασία που ακολουθήθηκε από την τράπεζα είναι ορθή και νομότυπη. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του XXXXX Γεωργίου, υπαλλήλου της Τράπεζας, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων παραθέτει τα γεγονότα της υπόθεσης, το ιστορικό της υπογραφής της Συμφωνίας Δανείου, της Συμφωνίας Εγγύησης και της καταχώρησης της αγωγής 2048/
- Είναι καλά γνωστό ότι το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται από το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και οι Κανονισμοί, προσδιορίζουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο [Demades v. Studio
(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704]. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το εν λόγω άρθρο έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 A.A.Δ. 557 και έχει έκτοτε επιβεβαιωθεί σε πλείστες όσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά πριν το Δικαστήριο περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, κατά πόσον δηλαδή είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το Διάταγμα, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Οι τρείς αυτές προϋποθέσεις είναι οι εξής:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.
(2)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία.
(3)Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Ενώ το πρώτο κριτήριο σχετίζεται κατ΄ ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της αξίωσης όπως διατυπώνεται στο κλητήριο ένταλμα, το δεύτερο προχωρεί ένα πρόσθετο βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία όπως εξάγεται από τις ενόρκους δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Επαρκεί, σε αυτό το στάδιο, να καταδειχθεί κάτι πέραν της απλής πιθανολόγησης αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων για να ικανοποιηθεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Είναι γνωστό ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄ εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας και αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα τότε η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ' ανάγκη έρεισμα για την έκδοση διατάγματος [Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 255]. Το Δικαστήριο στην εξέταση κατά πόσο θα εκδώσει, διατηρήσει ή ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου του ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 A.A.Δ. 263, αυτό ανάγεται κατ΄ εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθησαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269, 270. Βέβαια κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπέδειξε και η Οδυσσέως (ανωτέρω) σελ. 569, αλλά με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι τα όσα ακολουθούν αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Διαπιστώνεται απλώς η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε θεμελιακού προβλήματος στο πραγματικό ή νομικό υπόβαθρο της αίτησης που θα άφηναν έκδηλα ανικανοποίητα τα τρία κριτήρια. Το πλαίσιο αναφορικά με την διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, διέπεται από τις διατάξεις του Τροποποιητικού Νόμου με αρ. 142
(1)/2014, ο οποίος ενσωματώθηκε στο Μέρος VIA του Νόμου περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων του 1965 (Ν.9/1965). Το Μέρος VIA του Νόμου τροποποιήθηκε πρόσφατα με τον τροποποιητικό Νόμο 87
(1)/2018, ο οποίος ψηφίστηκε στις 13.7.2018. Μετά την τελευταία τροποποίηση του Νόμου, η ακολουθητέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, βάσει του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, έχει ως ακολούθως. Σε περίπτωση υπερημερίας όπως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των εκατόν είκοσι
(120)ημερών από την ημερομηνία αυτή (που το χρέος καθίσταται πληρωτέο), τότε ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία [άρθρο 44Β όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87
(1)/2018]. Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», η οποία, στην περίπτωση που ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Μαζί με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων κα όλων των εξόδων που προκλήθηκαν και οφείλονται προς είσπραξη. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, το οφειλόμενο ποσό. Αν δεν προκύψει συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι δυνατό να καταχωρισθεί Έφεση για παραμερισμό της, εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, εάν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Οι λόγοι για τους οποίους δύναται να παραμεριστεί η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι, σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου 9/65 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί με τον Τροποποιητικό Νόμο 87
(1)/2018, οι ακόλουθοι: (α) η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για επιβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Είναι σαφές πως δεν απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικά οι πιο πάνω λόγοι για να παραμεριστεί Ειδοποίηση για σκοπούμενη πώληση υποθηκευμένου ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/
- Σε περίπτωση που συντρέχει έστω και ένας από αυτούς, το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την ρηθείσα Ειδοποίηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ πως οι ενάγοντες δεν έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του Άρθρου
- Δεν έχουν καταδείξει, ενώ είχαν το βάρος, ότι η τράπεζα εφάρμοσε λανθασμένα την νομοθεσία του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου σε σχέση με την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου και ότι ενήργησε παράνομα. Θα πρέπει να λεχθεί πως το πραγματικό υπόβαθρο βάσει του οποίου εξετάζεται μία αίτηση για χορήγηση προσωρινού διατάγματος είναι τα όσα περιλαμβάνονται στην Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει. Το Δικαστήριο αντλεί βέβαια και καθοδήγηση σε σχέση με την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας και από τα δικόγραφα. Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει καταχωρηθεί Έκθεση Απαίτησης ακόμη, παρόλο που η αγωγή καταχωρήθηκε από τις 17.7.
- Οι αμφισβητούμενοι ισχυρισμοί τόσο στην παρούσα αγωγή όσο και στην αγωγή 2048/16, θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο στο κατάλληλο στάδιο. Επί του παρόντος, δεν μπορεί το Δικαστήριο με αντικρουόμενους ισχυρισμούς να αποφασίσει ότι έχει καταδειχθεί η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και πιθανότητα να δικαιούνται οι ενάγοντες σε θεραπεία. Δεν έχουν καταδείξει, όπως έχω προαναφέρει, ότι η Τράπεζα δεν ενήργησε σύννομα και πως η διαδικασία για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου πάσχει. Αφ' ης στιγμής έχει κριθεί ότι δεν έχουν ικανοποιηθεί οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, δεν θα προχωρήσω να εξετάσω την τρίτη προϋπόθεση, καθότι και οι τρεις προϋποθέσεις θα πρέπει να ικανοποιούνται σωρευτικά σε αιτήσεις τέτοιας φύσεως. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων-Αιτητών. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο