CLASS TIME DVD SERVICES LTD ν. P.N MYLONAS BROTHERS, Αριθμός Αγωγής.: 71/13, 21/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A94 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αριθμός Αγωγής.: 71/13 Μεταξύ: CLASS TIME DVD SERVICES LTD Ενάγουσα -και- P.N MYLONAS BROTHERS Εναγόμενη Ημερομηνία: 21/3/
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα: Ο κ. Ν. Καπελλάκης για Α.Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για Εναγόμενη: Ο κ. Α. Νικολάου για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργατες Δ.Ε.Π.Ε Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα, ιδιωτική εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη με έδρα τη Λάρνακα, η οποία ασχολείται, μεταξύ άλλων, με τη διανομή, πώληση, συντήρηση και επισκευή μηχανημάτων ενοικίασης και πώλησης βιντεοκασετών/ψηφιακών δίσκων (DVD's), αξιώνει από την εναγόμενη, επίσης εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη με έδρα το Μενεού, το συνολικό ποσό των €4.500,00 το οποίο αντιστοιχεί στην συμφωνηθείσα και λογική τιμή για την παροχή υπηρεσιών που προσέφερε σε αυτήν. Η εναγόμενη, κατά πάντα ουσιώδη ως προς τα επίδικα γεγονότα χρόνο, διατηρούσε κατάστημα (VIDEO CLUB) στο οποίο ενοικίαζε και πωλούσε βιντεοκασέτες και ψηφιακούς δίσκους (DVD's). Αποτελεί κοινή θέση των δύο πλευρών, όπως προκύπτει αφενός μέσα από τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων και αφετέρου από την ενώπιον του Δικαστηρίου αναντίλεκτη μαρτυρία, ότι οι διάδικοι υπέγραψαν μεταξύ τους, στις 20/5/09, Ιδιωτικό Συμφωνητικό Παροχής Υπηρεσιών (στο εξής καλούμενη «η συμφωνία»). Αποτελεί δικογραφημένη θέση της ενάγουσας ότι, βάσει της πιο πάνω συμφωνίας, συμφωνήθηκε, μεταξύ άλλων, πως η ενάγουσα θα παρείχε στην εναγόμενη υπηρεσίες εγκατάστασης και επισκευής μηχανημάτων συντήρησης καθώς και θα της παρείχε άδεια για χρήση της εμπορικής επωνυμίας "24 Hours Self Video" (στο εξής καλούμενη «η εμπορική επωνυμία»)στο κατάστημα της. Για τις πιο πάνω υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης και της παροχή άδειας για χρήση της πιο πάνω εμπορικής επωνυμίας, συμφωνήθηκε όπως η εναγόμενη καταβάλλει στην ενάγουσα το ποσό των €1,500.00 ετησίως, με την πρώτη δόση να είναι πληρωτέα την 20/05/09 και η επόμενη δόση την ίδια ημερομηνία, κάθε επόμενου έτους. Η εναγόμενη, μέσω της τροποποιημένης υπεράσπισης της, ισχυρίζεται ότι η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων ουδέποτε υλοποιήθηκε και η ενάγουσα ουδέποτε παρείχε οποιεσδήποτε υπηρεσίες σε αυτήν, εφόσον οι οποιεσδήποτε εργασίες που έχουν συντελεστεί στα μηχανήματα της, υλοποιήθηκαν από το διευθυντή της εναγόμενης, ο οποίος είναι ειδικός τεχνικός. Σε ό,τι αφορά την άδεια χρήσης της εμπορικής επωνυμίας, η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι η εν λόγω εμπορική επωνυμία δεν ανήκε ιδιοκτησιακά στην ενάγουσα και η ενάγουσα και ως εκ τούτου δεν είχε το δικαίωμα να την παρέχει για χρήση έναντι ανταλλάγματος. Περαιτέρω, είναι η θέση της ότι η ενάγουσα δεν εξέδωσε οποιοδήποτε φορολογικό τιμολόγιο ώστε αυτό να μπορεί να είναι εισπράξιμο νομικά. Η εναγόμενη, τέλος, προβάλλει τη θέση ότι η ενάγουσα δεν ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αντιπρόσωπος της εταιρείας TradeMach Europe Ltd εξ ου και η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία ήταν άκυρη, μη εφαρμοστέα και χωρίς οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου κανένα ποσό δεν οφείλει στην ενάγουσα. . Προς απόδειξη της υπόθεσής της η ενάγουσα κάλεσε δύο μάρτυρες. Ειδικότερα, κατάθεσε ο διευθυντής της, κ. XXXXX Ιεράρχης (Μ.Ε 1) και η δικηγόρος κα. XXXXX Ζαχαρίου Σπύρου (Μ.Ε 2), μία εκ των διευθυντών της δικηγορικής εταιρείας, η οποία εκπροσωπεί την ενάγουσα στην παρούσα υπόθεση. Εκ μέρους της εναγόμενης εταιρείας κατάθεσε ο διευθυντής της, κ. XXXXX Μυλωνάς (Μ.Υ 1). Κατατέθηκαν επίσης συνολικά 11 Τεκμήρια. ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Πλήρης έκταση της μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά και κρίνω ότι δεν είναι σκόπιμη η λεπτομερής παράθεση της στα πλαίσια σύνταξης της παρούσας απόφασης. Θα παρατεθούν όμως τα κυριότερα σημεία αυτής για σκοπούς αξιολόγησης της. Εν πάση περιπτώσει, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας έχει μελετηθεί με προσοχή και έχει δεόντως ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Ο Μ.Ε 1 υιοθέτησε, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, γραπτή δήλωση με βάση το άρθρο 25 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
- (Τεκμήριο 1). Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής, η Ιταλική εταιρεία HEN KINETICS TECHNOLOGY S.r.l (στο εξής καλούμενη η «HEN KINETICS») είναι εταιρεία που κατασκευάζει μηχανήματα αυτόματης ενοικίασης και πώλησης βιντεοκασετών, ηλεκτρικών συστημάτων και του σχετικού τους λογισμικού. Επίσης είναι η ιδιοκτήτρια της εμπορικής επωνυμίας. Αποκλειστική αντιπρόσωπος της HEN KINETICS στην Ελλάδα ήταν η εταιρεία Ισμήνη Π. Κώστα και Σία ΟΕ (στο εξής καλούμενη «η εταιρεία Ισμήνη») η οποία είχε, μεταξύ άλλων, και το δικαίωμα ως αντιπρόσωπος της πιο πάνω εταιρείας να εκχωρεί το δικαίωμα χρησιμοποίησης της εμπορικής επωνυμίας και του λογισμικού λειτουργίας των μηχανημάτων έναντι αμοιβής. Στις 19/12/18 η εταιρεία Ισμήνη υπέγραψε με την ενάγουσα ιδιωτικό συμφωνητικό (Τεκμήριο 2) με το οποίο μεταβίβαζε στην ενάγουσα όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της που απορρέουν, ως αποκλειστική αντιπρόσωπος της εταιρείας HEN KINETICS, έναντι του ποσού των €70.000,
- Με την πιο πάνω συμφωνία η ενάγουσα κατέστη αποκλειστικά υπεύθυνη για όλες τις συμβάσεις που η εταιρεία Ισμήνη ήδη κατάρτισε, επιπλέον η ενάγουσα επίσης είχε το δικαίωμα να καταρτίσει και νέες συμβάσεις στην Κύπρο αναφορικά με τα δικαιώματα που είχε αποκτήσει η εταιρεία Ισμήνη μέσα από την σύμβαση αποκλειστικότητας που είχε καταρτίσει με την ΗΕΝ ΚINETICS. Μεταξύ άλλων είχε το δικαίωμα να υπεισέρχεται στη θέση της δικαιοπάροχου και να δικαιούται να εισπράττει όλα τα ποσά που αναλογούν στην εγκατάσταση, συντήρηση και επισκευή καθώς και την παροχή ανταλλακτικών των μηχανημάτων που είχαν εγκατασταθεί σε διάφορα καταστήματα (Hardware). Επίσης, υπεισήλθε στη θέση της εταιρείας Ισμήνη σε σχέση με τη συντήρηση και τεχνική υποστήριξη του λογισμικού (Software) των εν λόγω μηχανημάτων. Επίσης, σε περίπτωση καταστημάτων που εισέρχονται στην αλυσίδα της Κύπρου με μεταχειρισμένο εξοπλισμό, όπως συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση, η ενάγουσα δικαιούται να εισπράξει το ποσό που απορρέει από το δικαίωμα χρήσης της επωνυμίας κατά το ήμισυ. Πριν την κατάρτιση της πιο πάνω συμφωνίας, ημερομηνίας 19/12/18, η εταιρεία που είχε τα εν λόγω δικαιώματα στην Κύπρο, κατόπιν συμφωνίας με την εταιρεία Ισμήνη, ήταν η E.A. TEWNTY FOUR HOURS SELF SERVICE VIDEO LTD. Με την εν λόγω εταιρεία η εναγόμενη είχε καταρτίσει συμφωνία, ημερομηνίας 19/02/05, για χρήση του λογισμικού της. Όταν η ενάγουσα έλαβε η ίδια τα δικαιώματα από την εταιρεία Ισμήνη, η συμφωνία, ημερομηνίας 19/02/05, ακυρώθηκε με την ακυρωτική συμφωνία ημερομηνίας 20/05/09 (μέρος του Τεκμηρίου 3). Στη συνέχεια, στις 20/05/09, η εναγόμενη υπέγραψε με την ενάγουσα σχετική συμφωνία (Τεκμήριο 3) στην οποία εκ παραδρομής αναγράφηκε η εταιρεία TradeMach Europe Ltd ως κατασκευάστρια εταιρεία, λάθος το οποίο εντοπίστηκε αμέσως και διορθώθηκε χειρόγραφα με τη σωστή προσθήκη του ονόματος της HEN KINETICS. Η διόρθωση αυτή υπεγράφη και από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Με βάση τους όρους της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας, η συνολική αμοιβή της ενάγουσας για υποστήριξη της λειτουργίας απόδοσης του μηχανήματος καθώς και για τη χρήση και χρησιμοποίηση της εμπορικής επωνυμίας ανέρχετο στο ποσό των €1.500,
- Για κάθε επόμενο έτος το ποσό αυτό θα αυξάνετο κατά 5%. Η εναγόμενη, κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας και παρά το ότι η ενάγουσα τήρησε όλες τις συμβατικές τις υποχρεώσεις, δεν κατέβαλε κανένα ποσό έναντι του υπολοίπου της, το οποίο ανέρχεται στο ποσό των €4.500,
- Η ενάγουσα απέστειλε επιστολή, μέσω των δικηγόρων της, ημερομηνίας 08/11/12, (Τεκμήριο 4) αξιώνοντας το πιο πάνω ποσό. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της ενάγουσας, η εναγόμενη δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας, από τον ευπαίδευτο συνήγορο της εναγομένης, ανάφερε ότι μια από τις βασικές δραστηριότητες της ενάγουσας ήταν να προβαίνει σε συμφωνίες, έναντι αμοιβής, με καταστήματα VIDEO CLUB, εφόσον η ενάγουσα είχε την αποκλειστική αντιπροσωπία της εμπορικής επωνυμίας και των μηχανημάτων της HEN KINETICS στην Κύπρο. Η ενάγουσα, διευκρίνισε, δεν παρείχε στα καταστήματα μόνο την άδεια χρήσης του ονόματος αλλά παρείχε επιπρόσθετα και την τεχνική υποστήριξη των μηχανημάτων (εξαρτημάτων, επιδιορθώσεις) καθώς και την υποστήριξη του λογισμικού τους. Διευκρίνισε όμως ότι με βάση τη συμφωνία που υπέγραψε η ενάγουσα με την εναγομένη, δεν συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι η ενάγουσα θα συντηρούσε και επισκεύαζέ τα μηχανήματα της εναγόμενης, τα οποία η εναγόμενη αγόρασε όχι από την ίδια αλλά από άλλη τρίτη εταιρεία. Το τι έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους είναι ότι η ενάγουσα θα παρείχε υποστήριξη της λειτουργίας του λογισμικού του μηχανήματος που η εναγόμενη διατηρούσε στο κατάστημα της, καθώς και την άδεια χρήσης της εμπορικής επωνυμίας στο κατάστημα της εναγομένης. Παρά το πιο πάνω γεγονός, ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε επιπρόσθετα ότι η εναγόμενη κάλεσε την ενάγουσα ζητώντας την βοήθεια της για την τεχνική υποστήριξη του μηχανήματος της, ζητώντας ανταλλακτικά για τη λειτουργία του εν λόγω μηχανήματος. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι τεχνικός για το λογισμικό του εν λόγω μηχανήματος ήταν ο διευθυντής της εναγόμενης. Ερωτηθείς σχετικά ως προ το λόγο που η ενάγουσα δεν εξέδωσε, μέχρι στιγμής, οποιαδήποτε τιμολόγια σε σχέση με τις υπηρεσίες που προσέφερε, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι επειδή η εναγόμενη αρνιόταν να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό, ο λογιστής της ενάγουσας τους συνέστησε να μην εκδοθεί οποιοδήποτε τιμολόγιο, διότι η ενάγουσα θα επιβαρύνετο με Φ.Π.Α., χωρίς η ίδια να εισέπραττε το εν λόγω ποσό από την εναγόμενη. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι η ενάγουσα ουδέποτε παρείχε οποιεσδήποτε υπηρεσίες στην εναγόμενη, προσθέτοντας ότι στο κατάστημα που διατηρούσε η εναγόμενη χρησιμοποιούσε σε πινακίδα την εμπορική επωνυμία, η οποία είναι εγγεγραμμένη και κατοχυρωμένη σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, στο όνομα της HEN KINETICS. Ερωτηθείς σχετικά ως προς το λόγο για τον οποία δεν τροποποιήθηκε το όνομα της Trademach Europe Ltd στις σελίδες 5 και 8 του Τεκμηρίου 3, παρά μόνο στην αρχική του σελίδα, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι επειδή τροποποιήθηκε στην 1η σελίδα το όνομα της κατασκευάστριας εταιρείας, εννοείτο και ήταν φυσικό επακόλουθο η τροποποιήση του ονόματος να περιελάμβανε και τις μετέπειτα αναφορές στην εταιρεία Trademach Europe Ltd. Αρνήθηκε κατηγορηματικά σχετική υποβολή ότι ο διευθυντής της εναγόμενης ουδέποτε υπέγραψε οποιαδήποτε τροποποίηση της συμφωνίας και ότι η υπογραφή αυτή δεν είναι δική του, διευκρινίζοντας ότι ο διευθυντής της εναγόμενης υπέγραψε ενώπιον του. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι η εναγόμενη κατέβαλε οποιοδήποτε εφάπαξ ποσό σε άλλη εταιρεία για τη χρήση της εμπορικής επωνυμίας και επιβεβαίωσε το γεγονός ότι η ενάγουσα προς είσπραξη του οφειλομένου ποσού αφενός απέστειλε επιστολή, μέσω των συνηγόρων της, στην εναγομένη και αφετέρου ο ίδιος προέβη σε προφορικές παραστάσεις για πληρωμή του προς τον διευθυντή της εναγόμενης. Η Μ.Ε 2, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της, ανάφερε ότι έχει υπό τον έλεγχο της όλες τις υποθέσεις του δικηγορικού γραφείου στο οποίο εργοδοτείται και οι οποίες καταλήγουν στο Δικαστήριο. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση επιβεβαίωσε προς το Δικαστήριο ότι η επιστολή που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4 έχει αποσταλεί στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εναγομένης. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 5 αντίγραφα εγγράφων από το ηλεκτρονικό σύστημα του Εφόρου Εταιρειών που επιβεβαιώνει το εγγεγραμμένο γραφείο της εναγόμενης. Επιβεβαίωσε ότι η εν λόγω επιστολή αποστάληκε με απλό ταχυδρομείο, στις 9/11/12, από το δικηγορικό γραφείο της. Το γεγονός αυτό, επιβεβαιώνεται μετά από έρευνα που έχει προβεί στο βιβλίο αλληλογραφίας (Τεκμήρια 6 και 7) που διατηρεί το γραφείο των συνηγόρων της ενάγουσας, στα οποία αναγράφονται η ημερομηνία, ο αύξων αριθμός του φακέλου, καθώς και ο παραλήπτης της επιστολής. Διευκρίνισε επίσης ότι το δικηγορικό γραφείο έχει αποστείλει προηγουμένως και άλλη επιστολή (Τεκμήριο 8) και πάλι με απλό ταχυδρομείο προς την εναγόμενη, η οποία επιστράφηκε ανεκτέλεστη, μετά από σχετική ενημέρωση που έλαβαν από το ταχυδρομείο λόγω του ότι έχει αναγραφεί λάθος η διεύθυνση της εναγομένης. Αντεξεταζόμενη η εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι, ως έχει πληροφορηθεί από την ενάγουσα, η εναγόμενη οχλήθηκε επανειλλημένως και προφορικώς πριν αποσταλεί η εν λόγω επιστολή, χωρίς όμως να υπάρξει οποιαδήποτε ανταπόκριση εκ μέρους της. Ερωτηθείσα πως γνωρίζει ότι η εν λόγω επιστολή (Τεκμήριο 4) έχει πράγματι παραληφθεί από την εναγόμενη, η εν λόγω μάρτυρας απάντησε ότι αφενός αυτή ουδέποτε επεστράφη πίσω ως ανεπίδοτη, σε αντίθεση με την επιστολή Τεκμήριο 8, και αφετέρου η εναγόμενη ουδέποτε αρνήθηκε το γεγονός, μέσα από τις δικογραφημένες θέσεις της, ότι δεν οχλήθηκε από την ενάγουσα. Ο Μ.Υ 1 υιοθέτησε επίσης, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του, γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 9). Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής την 20/05/09, η εναγόμενη, διαμέσου του, υπέγραψε συμφωνία (Τεκμήριο 10) με την ενάγουσα, ως αποκλειστικός αντιπρόσωπος της εταιρείας Trademach Europe Ltd, για τεχνική υποστήριξη και χρήση της εμπορικής επωνυμίας. Όπως φαίνεται στο πρωτότυπο της συμφωνίας που έχει καταθέσει, αυτή είναι υπογραμμένη από τον ίδιο και έχει τις μονογραφές του στις δύο πρώτες σελίδες στο κάτω μέρος του και έχει την υπογραφή του στην τρίτη σελίδα. Ο ίδιος ουδέποτε υπόγραψε και ή μονόγραψε στο πλάι της πρώτης σελίδας για την προσθήκη άλλου ονόματος εταιρείας που υποτίθεται ότι η ενάγουσα αντιπροσώπευε. Όπως φαίνεται στο πρωτότυπο της συμφωνίας που κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Μ.Ε 1, μετά την υπογραφή της πιο πάνω συμφωνίας, προστέθηκε χειρόγραφα δίπλα από το όνομα της εταιρείας Trademach Europe Ltd το όνομα HEN KINETICS με σκοπό να εκδοθεί απόφαση εναντίον της εναγόμενης. Ο ίδιος ουδέποτε υπέγραψε ή μονόγραψε την αλλαγή αυτή και ούτε όταν υπεγράφη η αρχική συμφωνία έγινε τέτοια αλλαγή ονόματος. Από έρευνα που προέβη ο ίδιος στην ιστοσελίδα του αντίστοιχου Επίσημου Παραλήπτη της Αγγλίας, διαπίστωσε ότι η εταιρεία Trademach Europe Ltd τελεί υπό εκκαθάριση από το 2012 από τους πιστωτές της και επομένως τα όσα ισχυρίζεται η ενάγουσα για αντιπροσώπευση της, δεν ήταν αληθινά αφού όπως φαίνεται η εν λόγω εταιρεία δεν ασχολείται με τα επίδικα θέματα. Η ενάγουσα ουδέποτε παρείχε στην εναγόμενη την ισχυριζόμενη χρήση της εμπρορικής επωνυμίας και η εν λόγω εμπορική επωνυμία δεν της άνηκε και ως εκ τούτου η ενάγουσα δεν είχε το δικαίωμα να την παρέχει για χρήση έναντι ανταλλάγματος. Επίσης, ουδέποτε έλαβε η εναγόμενη οποιεσδήποτε υπηρεσίες από την ενάγουσα και ουδέποτε η ενάγουσα εξέδωσε οποιοδήποτε τιμολόγιο ή της έστειλε κατάσταση λογαριασμού για υπηρεσίες που είχε προσφέρει στην εναγόμενη, γιατί απλά ποτέ δεν παρείχε τέτοιες υπηρεσίες και επειδή ουδέποτε υλοποιήθηκε η μεταξύ τους συμφωνία, επειδή η ενάγουσα δεν ήταν ποτέ αντιπρόσωπος καμίας εταιρείας που είχε το δικαίωμα της χρήσης της εμπορικής επωνυμίας. Η ενάγουσα και ο διευθυντής της προσπαθούν με δόλο να αναγκάσουν την εναγόμενη να τους καταβάλει ποσά που δεν τους οφείλει και ουδέποτε έστειλαν οποιαδήποτε επιστολή από το 2009 για οφειλή προς αυτούς από την εναγόμενη. Αν και δεν έχει λάβει ποτέ της η εναγόμενη την επιστολή του δικηγόρου της (Τεκμήριο 4), εντούτοις δεν αμφισβητεί ότι έχει αποσταλεί, πλην όμως απορρίπτει το περιεχόμενο της. Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας από το ευπαίδευτο συνήγορο της εναγομένης, επανέλαβε το γεγονός ότι ο ίδιος δεν υπόγραψε την χειρόγραφη τροποποίηση της αρχικής συμφωνίας του Τεκμηρίου 3, ως η ενάγουσα διατείνει και αρνήθηκε το γεγονός ότι η υπογραφή αυτή είναι ίδια με την υπογραφή που υπάρχει στα άλλα σημεία του εν λόγω Τεκμηρίου. Ερωτηθείς σχετικά για το λόγο που η εναγόμενη υπέγραψε με την ενάγουσα την μεταξύ τους συμφωνία από τη στιγμή που ο εν λόγω μάρτυρας διατείνει ότι η ενάγουσα δεν ήταν σε θέση να προσφέρει τέτοιες υπηρεσίες, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι η ενάγουσα του έφερε την εν λόγω συμφωνία υπογεγραμμένη και ότι ο ίδιος δεν γνώριζε και δεν υπήρχε λόγος να γνωρίζει τις δραστηριότητες της ενάγουσας. Αποδέχθηκε το γεγονός ότι στο κατάστημα του χρησιμοποιούσε σε πινακίδα την εμπορική επωνυμία αλλά και ότι χρησιμοποιούσε το λογισμικό του εν λόγω μηχανήματος της HEN KINETICS, διευκρινίζοντας όμως ότι την άδεια για την χρήση του εν λόγω ονόματος και του λογισμικού δεν του την παραχώρησε η ενάγουσα αλλά τρίτη εταιρεία (EA 24 Hours self video), πληρώνοντας μάλιστα σε αυτή και ένα ποσό εφάπαξ για την αγορά των μηχανημάτων. Σε σχετική υποβολή ότι το περιεχόμενο της συμφωνίας, Τεκμήριο 10 που έχει καταθέσει, ότι δηλαδή η εναγόμενη θα κατέβαλλε το ποσό των €1.500,00 το χρόνο ως αμοιβή για υποστήριξη της λειτουργίας απόδοσης του μηχανήματος καθώς και για τη χρήση και χρησιμοποίηση της εμπορικής επωνυμίας, έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με τα όσα έχει αναφέρει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι η συμφωνία αφορούσε και τεχνική υποστήριξη, η οποία ουδέποτε έγινε. Αποδέχθηκε τέλος το γεγονός ότι η εναγόμενη ουδέποτε κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό στην ενάγουσα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι επιβεβλημένη για την εξαγωγή των απαραίτητων συμπερασμάτων. Όπως έχει αναφερθεί στην πρόσφατη υπόθεση P. & Chr. Seafood Express Ltd κ.α. ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, ECLI:CY:AD:2014:A661, Πολ. Έφεση αρ. 277/2009, ημερομηνίας 10/9/2014: «Είναι καθιερωμένη και αδιαμφισβήτητη η νομολογία που θέλει κριτή της μαρτυρίας να είναι κατ' εξοχήν το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η δίκη (Σταύρου ν. Χαραλάμπους
(2011)1 Α.Α.Δ. 193). Και αυτό βέβαια για καλό λόγο. Το Δικαστήριο μπορεί να αποτιμήσει την αξιοπιστία των μαρτύρων υπό το φως της ενώπιον του ακροαματικής διαδικασίας στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης με όλες τις εκφάνσεις και παραμέτρους της. Ο Δικαστής ο οποίος έχει το ευεργέτημα αυτής της θεώρησης πραγμάτων καλείται κατ' αντικειμενικό τρόπο να κρίνει τους συνανθρώπους του αποστασιοποιημένος βέβαια από την υπόθεση και ενσωματώνοντας το μέτρο εκείνο της αμερόληπτης και λογικής κρίσης που διέρχεται ολόκληρη την κοινωνία με πρόσθετη βέβαια τη νομική κατάρτιση του Δικαστή (Baloise Insurance Co. Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275)». Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Η αξιολόγησή τους θα κριθεί με βάση τις σχετικές παραμέτρους που έχει καθορίσει η πλούσια νομολογία για το θέμα αυτό (Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119, Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614, νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαμπάς v. A&G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820, C&Α Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273 και Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 401). Για παράδειγμα, σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν, μεταξύ άλλων, τα λεγόμενά του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο, η πηγή των γνώσεων του στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων του, η ειλικρίνεια του και η ύπαρξη υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων στα όσα κατάθεσε. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί ότι μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες, δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων (Κουδουνάρης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320), αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν με την έννοια ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και ή συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων, ως προς το τι θα κατέθεταν (Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2Α ΑΑΔ 612). Tέλος, αποτελεί βασικό κανόνα ότι μια υπόθεση πρέπει να εκδικάζεται στα αυστηρά πλαίσια των δικογράφων (Cheeseline Ltd v Ανθούλης Θωμά & Υιοί Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A319, Πολιτική Έφεση 45/2009, ημερομηνίας 14.5.2014). Για τον ίδιο λόγο η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται υπό το πρίσμα και της συνοχής της εν σχέσει προς τη δικογραφηθείσα εκδοχή της κάθε πλευράς. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές που έχω παραθέσει ανωτέρω, προχωρώ με την αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας. O M.E 1 άφησε θετικές εντυπώσεις στο Δικαστήριο και αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του. Παρακολουθώντας τον προσεκτικά από το εδώλιο του μάρτυρα, μου δημιούργησε την εικόνα ενός ειλικρινούς ανθρώπου, ο οποίος κατάθεσε με ευθύτητα, αμεσότητα, απλότητα και πειστικότητα σε σχέση με τα διαδραματισθέντα. Ήταν πρόσωπο το οποίο προσήλθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια και αυτό έπραξε. Η δε μαρτυρία του παρέμεινε σταθερή και ακλόνητη κατά την αντεξέτασή του και δεν έχω εντοπίσει το οτιδήποτε το οποίο θα ήταν ικανό αφενός να κλονίσει τις οποιεσδήποτε αναφορές του και αφετέρου να αλλοιώσει τη θετική εικόνα που αυτός δημιούργησε. Η δε εκδοχή και μαρτυρία του υποστηρίζεται πλήρως από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που ο ίδιος κατάθεσε στο Δικαστήριο και που επιβεβαιώνουν την λογική συνοχή της και την αληθοφάνεια της, σε αντίθεση με την εκδοχή της εναγόμενης, την οποία και απορρίπτω στην ολότητα της, ως αναφέρω αμέσως κατωτέρω. Στην υπόθεση Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ v Σοφοκλή Μιχαήλ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1388 λέχθηκε ότι η πραγματική μαρτυρία είναι ο γνώμονας με βάση τον οποίο δοκιμάζεται η αξιοπιστία της προφορικής μαρτυρίας. Κατ' αναλογία τα όσα αναφέρθηκαν στην εν λόγω υπόθεση εφαρμόζονται και στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του Μ.Ε
- Πλήρης αποδεκτή γίνεται και η μαρτυρία της Μ.Ε
- Η εν λόγω μάρτυρας προσήλθε αποκλειστικά στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι οι δικηγόροι της ενάγουσας, κατόπιν οδηγιών της, απέστειλαν μέσω ταχυδρομείου επιστολή στο εγγεγραμμένο γραφείο της εναγόμενης για είσπραξη των οφειλόμενων ποσών. Η προφορική της μαρτυρία, επίσης, υποστηρίζεται από τα Τεκμήρια που η ίδια κατάθεσε στο Δικαστήριο και που, εμμέσως, επιβεβαιώνουν τα λεγόμενα της. Κατά την αντεξέταση της οι θέσεις της παρέμειναν σταθερές, ενώ πλείστες από αυτές παρέμειναν αναντίλεκτες, και δεν έχω εντοπίσει το οτιδήποτε το οποίο θα ήταν ικανό ώστε να μην αποδεχθώ τη μαρτυρία της. Εξάλλου το γεγονός ότι η εν λόγω επιστολή έχει αποσταλεί γίνεται αποδεκτό από τον ίδιο τον Μ.Υ 1, μέσω της γραπτής του δήλωσης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία της. Στρεφόμενος στην αξιολόγηση του Μ.Υ 1 οφείλω να ομολογήσω ότι δεν άφησε στο Δικαστήριο καθόλου καλή εντύπωση και δεν μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία του, την οποία και απορρίπτω στην ολότητα της. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν ήταν μάρτυρας αλήθειας. Δεν με έπεισε για την ειλικρίνεια του και τη γνησιότητα της εκδοχής του. Καταρχάς, οφείλω να αναφέρω, ότι η μαρτυρία του ως προς τα ουσιώδη σημεία συγκρούεται με την αποδεκτή μαρτυρία των Μ.Ε 1 και
- Περαιτέρω, ο εν λόγω μάρτυρας προσπάθησε με κάθε δυνατό τρόπο να αποποιηθεί η εναγόμενη των οποιοδήποτε συμβατικών της ευθυνών προβάλλοντας διάφορες θέσεις που συγκρούονται με την κοινή λογική αλλά και με το περιεχόμενο της μεταξύ των διαδίκων γραπτής συμφωνίας. Στη προσπάθεια του αυτή επίσης δεν απέφυγε τις αντιφάσεις, ενώ η προφορική του εκδοχή σε κάποια σημεία διαφέρει με τις δικογραφημένες θέσεις του, με αποτέλεσμα η εκδοχή που έχει παρουσιάσει στο Δικαστήριο να έχει υποστεί σοβαρά ρήγματα. Περαιτέρω δε κάποιοι ισχυρισμοί του έμειναν ατεκμηρίωτοι, αόριστοι και γενικοί. Και εξηγώ ευθύς αμέσως το σκεπτικό του Δικαστηρίου. Βασική του θέση ήταν ότι ουδέποτε συμφώνησε η εναγόμενη με την ενάγουσα όπως η τελευταία παρέχει οποιεσδήποτε υπηρεσίες για υποστήριξη του λογισμικού του μηχανήματος που χρησιμοποιούσε αλλά και την άδεια χρήση της εμπορικής επωνυμίας. Ουδέν αναληθέστερον όμως. Με βάση τον όρο 3 της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας, η οποία είναι αποδεκτό γεγονός ότι υπεγράφη από την εναγόμενη, συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών ότι η ενάγουσα θα λάμβανε αμοιβή για την υποστήριξη της λειτουργίας απόδοσης του μηχανήματος καθώς και για τη χρήση και χρησιμοποίηση της εμπορικής επωνυμίας. Eπομένως το περιεχόμενο της ίδιας της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας καταρρίπτει τους ισχυρισμούς του. Επίσης, η θέση του ότι η ενάγουσα δεν ήταν δικαιούχος της εμπορικής επωνυμίας, καταρρίπτεται από τον όρο 8 της εν λόγω συμφωνίας, όπου αναφέρεται ρητώς ότι το δικαίωμα της εναγόμενης να αναρτήσει ταμπέλα στο κατάστημα της με το διακριτικό γνώρισμα «24 hours self-video», πράγμα το οποίο όπως παραδέχθηκε ο εν λόγω μάρτυρας έπραξε η εναγόμενη, είναι αποκλειστικό δικαίωμα που της παρέχει η ενάγουσα και μόνο. Στρεφόμενος στη θέση του, ότι ο ίδιος δεν έθεσε την υπογραφή του στο Τεκμήριο 3, με την οποία τροποποιήθηκε το όνομα της κατασκευάστριας εταιρείας από TradeMarch ΕuropeLtd σε HEN KINETICS και προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του ο ίδιος κατάθεσε την ίδια συμφωνία (Τεκμήριο 10) στην οποία δεν περιέχεται η εν λόγω αλλαγή, και πάλι αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Πέραν του γεγονότος ότι το Δικαστήριο έχει κάνει αποδεκτή τη μαρτυρία του Μ.Ε 1, η οποία διαψεύδει πλήρως τον εναγόμενο, ως προς το ζήτημα αυτό, υποδεικνύω ότι σε αστική δίκη το βάρος απόδειξης της γνησιότητας ενός εγγράφου στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, το φέρει εκείνος που το επικαλείται την εγκυρότητα του (Cypromix Concetrates Co Ltd v. Vitafor N.V.
(2001)1 A.A.Δ. 676). Θεωρώ ότι η ενάγουσα έχει αποσείσει το βάρος αυτό προσκομίζοντας την τροποποιημένη συμφωνία, η οποία με βάση την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Ε 1 έχει τεθεί και η μονογραφή του διευθυντή της εναγόμενης. Πέραν τούτου είναι άξιον απορίας γιατί η εναγόμενη να υπογράψει μία συμφωνία, γεγονός που δεν αρνήθηκε, με μία εταιρεία η οποία είναι αντιπρόσωπος μίας άλλης εταιρείας και η οποία, όπως η εναγόμενη ισχυρίζεται, δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα επίδικα θέματα; Περαιτέρω τέτοιος ισχυρισμός δεν τέθηκε από την εναγόμενη στην υπεράσπιση της, αντίθετα η ίδια παραδέχθηκε, μέσω της προφορικής της μαρτυρίας ότι η ίδια χρησιμοποιούσε το λογισμικό και την εμπορική επωνυμία. Επιπρόσθετα ο Μ.Υ 1 ουσιαστικά προέβαλε τη θέση ότι η υπογραφή του έχει πλαστογραφηθεί. Ο ισχυρισμός του αυτός όμως έμεινε μετέωρος και ατεκμηρίωτος. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ηρακλέους
(2005)2 Α.Α.Δ. 1, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η καλύτερη μαρτυρία για την απόδειξη πλαστογραφίας είναι η άμεση, καθώς και αυτή που προέρχεται από εμπειρογνώμονα γραφολόγο. Τέλος, από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία και ειδικότερα από το Τεκμήριο 2, συνάγεται ότι κατασκευάστρια εταιρεία των μηχανημάτων, του λογισμικού, αλλά και της εμπορικής επωνυμίας ήταν η HEN KINETICS ενώ αντίθετα πουθενά δεν αναφέρεται το όνομα της εταιρείας TradeMach. Επομένως καταλήγω σε εύρημα ότι στις 20/05/09 η εναγόμενη υπέγραψε με την ενάγουσα σχετική συμφωνία στην οποία εκ παραδρομής αναγράφηκε η εταιρεία TradeMach ως κατασκευάστρια εταιρεία, λάθος το οποίο εντοπίστηκε αμέσως και διορθώθηκε χειρόγραφα με τη σωστή προσθήκη του ονόματος της HEN KINETICS. Η διόρθωση αυτή υπεγράφη και από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη και η εναγόμενη έλαβε πλήρως γνώση του γεγονότος αυτού. Πέραν τούτου παρέμεινε αναντίλεκτο το γεγονός ότι ο Μ.Υ 1, υπό την ιδιότητα του διευθυντή της εναγομένης, απέστειλε διάφορα ηλεκτρονικά μηνύματα (e-mails) στην HEN KINETICS, ως ανάφερε ο Μ. Ε 1, γεγονός το οποίο έχει παραμείνει αναντίλεκτο. Αποτελεί άξιον απορίας για ποιό λόγο η εναγόμενη να επικοινωνήσει με την HEN KINETICS, αν δεν γνώριζε την ιδιότητα της ως την κατασκευάστρια εταιρεία εφόσον με βάση τους ισχυρισμούς της το όνομα της πιο πάνω εταιρείας δεν αναφέρεται στην μεταξύ των διαδίκων συμφωνία; Το ερώτημα αυτό έχει παραμείνει αναπάντητο. Επομένως απορρίπτω τη θέση αυτή του Μ.Υ 1 και αποδέχομαι την εκδοχή της ενάγουσας ως προς το ζήτημα αυτό. Περαιτέρω, η προφορική μαρτυρία του Μ.Υ 1 συγκρούεται με την δικογραφημένη θέση της εναγομένης στην Υπεράσπιση της. Ενώ στην υπεράσπιση της η εναγόμενη αρνείται το γεγονός ότι η ενάγουσα απέστειλε οποιαδήποτε επιστολή, εντούτοις ο Μ.Υ 1, κατά την παράθεση της γραπτής του δήλωσης, αποδέχεται το γεγονός ότι η ενάγουσα απέστειλε σχετική επιστολή. Στην υπόθεση Δημητριάδη Βαθουλα Δημήτρη προσωπικά και υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Δημήτρη Ανδρέα Δημητριάδη αποβιώσαντος v Alexander Kravtchenko
(2013)1 Α.Α.Δ 113, τονίσθηκε ότι η αντίφαση της προφορικής μαρτυρίας με τις δικογραφημένες θέσεις αποτελεί στοιχείο που συνυπολογίζεται στην κρίση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα. Στο σημείο αυτό παρεμβάλω να αναφέρω ότι όπως έχει ήδη νομολογηθεί, η μη επιστροφή επιστολής η οποία αποστέλλεται κανονικά, συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη ότι έχει παραδοθεί στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν, δηλαδή τον εναγόμενο (Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρου Χαριλάου Λτδ κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 479). Στην υπόθεση Barclays Bank PLC v. JGL (Constructions) Ltdκ.ά.
(2000)1 Γ ΑΑΔ 1726, αποφασίστηκε ότι η αποστολή των επιστολών τερματισμού στις διευθύνσεις που ανεγράφοντο επί των ενοικιαγορών συνιστούσε νόμιμο τερματισμό τους (Alpha Ban kCyprus Ltd v Arena Motor Show Ltd κ.ά., Πολ.Έφ. 84/09, ημερ. 2.10.15). Υπάρχει δηλαδή τεκμήριο ότι μια επιστολή που αποδεικνύεται πως έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το ταχυδρομείο έχει παραδοθεί στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery
(1965)1 C.L.R. 9, 18 και Πιττάκα ν. Γ&Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1895, 1907). Το τεκμήριο είναι μαχητό και μπορεί να ανατραπεί. Στην ίδια υπόθεση μνημονεύεται το ακόλουθο απόσπασμα από τους Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Reissue, τόμος 74, σελ. 393, παρ. 882: "882. Proof of posting. The posting of a letter may be proved by the person who posted it, or by showing facts from which posting may be presumed. Thus, evidence of posting may be given by proving that a letter was delivered to an employee who in the ordinary course of business would have posted it, or that it was put into a box which was cleared every day by the postman. The fact that a letter has been copied into a letter book is evidence against the person keeping the book that the letter was posted. The postmark on an envelope is prima facie evidence of the time and place of posting, and the date which a letter bears is prima facie evidence of the date on which it was written." Στην προκείμενη περίπτωση η επιστολή που η ενάγουσα απέστειλε, μέσω του δικηγόρου της, δεν επεστράφηκε ως ανεπίδοτη και ούτε αμφισβητήθηκε το γεγονός αυτό από την υπεράσπιση. Ούτε και η εν λόγω μάρτυρας αντεξετάσθηκε επί του σημείου αυτού αλλά επιπρόσθετα, σημειώνεται η έλλειψη οποιασδήποτε ένστασης από την υπεράσπιση για την κατάθεσή της (Λάμπρου Χαριλάου ανωτέρω). Και κάτι ακόμη εξίσου σημαντικό. Και έτσι να μην είχαν τα πράγματα, που δεν συμβαίνει, δηλαδή να μην είχε αποσταλεί ή παραληφθεί η επιστολή τερματισμού στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου, η καταχώριση της αγωγής συνιστά επαρκή τερματισμό της επίδικης συμφωνίας (Κυριάκου ν Χρυσοστόμου
(2004)1Γ ΑΑΔ 2029). Κατ' αναλογία η καταχώρηση της παρούσας αγωγής συνιστά αξίωση των οφειλομένων ποσών. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω η σχετική θέση του Μ.Υ 1 δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να επισημάνω την καθ' όλα αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Ε 2, σύμφωνα με την οποία δεν υπήρχε οτιδήποτε στο φάκελο του που να καταδεικνύει ότι η επιστολή Τεκμήριο 4 επιστράφηκε από το ταχυδρομείο. Το τεκμήριο αυτό δεν έχει ανατραπεί αφού η εναγόμενη επέλεξε να μην προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία, επί του σημείου αυτού. Είναι συνεπώς εύρημα μου ότι η εναγόμενη παρέλαβε την εν λόγω επιστολή. Έχοντας κατά νουν όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω σε εύρημα ότι η ως άνω αναφερόμενη επιστολή ταχυδρομήθηκε από την ενάγουσα με σύνηθες ταχυδρομείο, περαιτέρω δε ότι παραλήφθηκε από την εναγόμενη και τον διευθυντή της, Μ.Υ
- Επίσης αόριστος και γενικός παρέμεινε ο ισχυρισμός του ότι η εναγόμενη κατέβαλε εφάπαξ ποσό προς τρίτη εταιρεία για την άδεια χρήση της πιο πάνω εμπορικής επωνυμίας. Κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προσκόμισε η εναγόμενη που να αποδεικνύει έστω και κατ' ελάχιστο τους ισχυρισμούς της. Ούτε και έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε συμφωνία με τρίτη εταιρεία, βάσει της οποίας θα της δίδετο το δικαίωμα να χρησιμοποιεί την εμπορική επωνυμία, παραλείποντας βεβαίως το γεγονός ότι η εναγόμενη υπέγραψε ακυρωτική συμφωνία, ημερομηνίας 20/5/
- Το βάρος απόδειξης των πιο πάνω ισχυρισμών βρίσκεται στους ώμους της και ουδόλως η εναγόμενη το έχει αποσείσει. Τέλος, είναι αντίθετη με τη λογική η απάντηση του στο ερώτημα για το λόγο που υπέγραψε μία συμφωνία με την ενάγουσα εφόσον αυτή δεν ήταν αντιπρόσωπος της εμπορικής επωνυμίας, αναφέροντας δηλαδή ότι η ενάγουσα του προσκόμισε την συμφωνία υπογεγραμμένη. Η εναγόμενη έχει θέσει την υπογραφή της και όφειλε, αν δεν συμφωνούσε με το περιεχόμενο της συμφωνίας, να μην την υπέγραφε. Ουδείς την εξανάγκασε και η υπογραφή της ήταν προϊόν της ελεύθερης βούλησης της. Η θέση αυτή αποτελεί δικαιολογία και σκέψη εκ των υστέρων με σκοπό η εναγόμενη να αποποιηθεί των οποιοδήποτε συμβατικών της ευθυνών. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά και από τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα Τεκμήρια μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια στα πιο κάτω ευρήματα: Η HEN KINETICS είναι εταιρεία που κατασκευάζει μηχανήματα αυτόματης ενοικίασης και πώλησης βιντεοκασετών, ηλεκτρικών συστημάτων και του σχετικού τους λογισμικού. Επίσης είναι η ιδιοκτήτρια της εμπορικής επωνυμίας «24 Hours Self Video». Αποκλειστική αντιπρόσωπος της HEN KINETICS στην Ελλάδα ήταν η εταιρεία Ισμήνη η οποία είχε, μεταξύ άλλων, και το δικαίωμα ως αντιπρόσωπος της πιο πάνω εταιρείας να εκχωρεί το δικαίωμα χρησιμοποίησης του ονόματος 24 Hours Self-Video και του λογισμικού της έναντι αμοιβής. Στις 19/12/18 η εταιρεία Ισμήνη υπέγραψε με την ενάγουσα ιδιωτικό συμφωνητικό με το οποίο μεταβίβαζε στην ενάγουσα όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της που απορρέουν, ως αποκλειστική αντιπρόσωπος της εταιρείας HEN KINETICS, έναντι του ποσού των €70.000,
- Με την πιο πάνω συμφωνία η ενάγουσα είχε το δικαίωμα να επεισέρχεται στη θέση της δικαιοπάροχου και να δικαιούται να εισπράττει όλα τα ποσά που αναλογούν στην εγκατάσταση, συντήρηση και επισκευή καθώς και την παροχή ανταλλακτικών των μηχανημάτων που είχαν εγκατασταθεί σε διάφορα καταστήματα (Hardware). Επίσης υπεισήλθε στη θέση της εταιρείας Ισμήνη σε σχέση με τη συντήρηση και τεχνική υποστήριξη του λογισμικού (Software) των εν λόγω μηχανημάτων. Με βάση την πιο πάνω συμφωνία η ενάγουσα, κατέστη η αποκλειστική δικαιούχος των δικαιωμάτων της HEN KINETICS εντός της επικράτειας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πριν την κατάρτιση της πιο πάνω συμφωνίας, ημερομηνίας 19/12/18, η εταιρεία που είχε τα εν λόγω δικαιώματα στην Κύπρο, κατόπιν συμφωνίας με την εταιρεία Ισμήνη, ήταν η E.A. TEWNTY FOUR HOURS SELFSERVICEVIDEOLTD. Με την εν λόγω εταιρεία η εναγόμενη είχε καταρτίσει συμφωνία, ημερομηνίας 19/02/05, για χρήση του λογισμικού. Όταν η ενάγουσα έλαβε η ίδια τα δικαιώματα από την εταιρεία Ισμήνη, η συμφωνία, ημερομηνίας 19/02/05, ακυρώθηκε. Στις 20/05/09 η εναγόμενη υπέγραψε με την εταιρεία E.A TEWNTY FOUR HOURS SELF SERVICE VIDEO LTD ακυρωτική συμφωνία. Ακολούθως, η ενάγουσα με την εναγόμενη υπέγραψαν, μεταξύ τους, στις 20/5/09 γραπτή συμφωνία. Με βάση την πιο πάνω συμφωνία συμφωνήθηκε, μεταξύ άλλων, πως η ενάγουσα θα παρείχε υποστήριξη της λειτουργίας του λογισμικού του μηχανήματος που η εναγόμενη διατηρούσε καθώς και την άδεια χρήσης της εμπορικής επωνυμίας «24 Hours Self Video» στο κατάστημα της. Για τις πιο πάνω υπηρεσίες συμφωνήθηκε όπως η εναγόμενη καταβάλλει στην ενάγουσα το ποσό των €1,500.00 ετησίως με την 1η δόση να είναι πληρωτέα την 20/05/09, και η επόμενη δόση να είναι πληρωτέα την ίδια ημερομηνία κάθε επόμενου έτους. Στο κατάστημα που διατηρούσε η εναγόμενη χρησιμοποιούσε σε πινακίδα την εμπορική επωνυμία "24 Hours self video", η οποία είναι εγγεγραμμένη και κατοχυρωμένη σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες στο όνομα της HEN KINETICS. Περαιτέρω η εναγόμενη χρησιμοποιούσε το λογισμικό της HΕΝ KINETICS. Η εναγόμενη, κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας και παρά το ότι η ενάγουσα τήρησε όλες τις συμβατικές τις υποχρεώσεις, δεν κατέβαλε κανένα ποσό έναντι του υπολοίπου της, το οποίο ανέρχεται στο ποσό των €4.500,
- Η ενάγουσα απέστειλε επιστολή μέσω των δικηγόρων της αξιώνοντας το πιο πάνω ποσό καθώς προέβη και προφορικές παραστάσεις. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της ενάγουσας, η εναγόμενη δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι σε πολιτικές υποθέσεις ο Ενάγων έχει το γενικό βάρος (burden of proof) να αποδείξει στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Η αρχή αυτή έχει επιβεβαιωθεί, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Χρυσάνθη Χρύσανθου και Σταύρος Φραντζή ν. Αντρέα Φραντζή
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1295, όπου υιοθετήθηκε ο δικαστικός λόγος από την υπόθεση Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858. Παραπέμπω στο σχετικό απόσπασμα: «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onusofproof) είναι «η πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (ismoreprobablethannot).». Αναφορικά δε με το βάρος απόδειξης σε υποθέσεις με βάση αγωγής την παράβαση σύμβασης, στην υπόθεση Ανδρέας Μιχαηλίδης ν. Ανδρέα Δημοσθένους Κακουλλή και άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ 674, αναφέρεται ότι, είναι πρωτίστως καθήκον του ενάγοντα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο με αξιόπιστη και θετική μαρτυρία για τη βασιμότητα της απαίτησης του και όχι στους εφεσίβλητους να την αντικρούσουν. Η αξίωση της ενάγουσας στηρίζεται σε οφειλή χρέους, η οποία προέκυψε από την μεταξύ των διαδίκων γραπτή συμφωνία. Διατείνει η ενάγουσα ότι η εναγόμενη, με βάση τις συμβατικές της υποχρεώσεις, είχε την υποχρέωση να της καταβάλει το συνολικό ποσό των €4.500 για τις υπηρεσίες που τις προσέφερε για τα έτη 2010, 2011 και 2012. Ενώπιον του Δικαστηρίου έχει κατατεθεί η εν λόγω συμφωνία (Τεκμήριο 3). Στις περιπτώσεις σύναψης γραπτής συμφωνίας, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των συμβαλλομένων προκύπτουν από το ίδιο το κείμενο της. Εάν στο κείμενο υπάρχουν ασάφειες, τότε είναι αναγκαία η ερμηνεία τους. Η ερμηνεία μιας ασαφούς συμβατικής πρόνοιας ή ενός ασαφούς συμβατικού όρου, δηλαδή η διαδικασία απόδοσης του αληθινού τους νοήματος, είναι ζήτημα νομικό, ακολουθεί συγκεκριμένους (ερμηνευτικούς) κανόνες και γίνεται από το Δικαστήριο (Pell Frishcmann Consultants Ltd v. Δημοκρατίας
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 33). Στην υπόθεση Καραολή Γιωργούλλα και Άλλοι v Γιώργου Λαούρη και Άλλου
(2008)1 Α.Α.Δ 225 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η ερμηνεία μιας σύμβασης είναι νομικό θέμα και οδηγός για την ερμηνεία της είναι, μεταξύ άλλων, οι σκοποί της συμφωνίας όπως αυτοί αποκαλύπτονται από την ίδια τη συμφωνία στο σύνολό της. Όπως αναφέρθηκε στη Θεολόγου κ.ά. ν. Κτηματική Εταιρεία Νέμεσις Λτδ.
(1998)1 Α.Α.Δ. 407:-«Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία σύμβασης είναι καλά καθιερωμένες και δε χρειάζεται να τις επαναλάβουμε. (Βλ. Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499). Πρέπει να σημειώσουμε ότι, συνεχής είναι η τάση προς εναρμόνιση των αρχών ερμηνείας των συμβάσεων με τα κρατούντα στην καθημερινή ζωή. Το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων. Μαρτυρία που αναφέρεται στους υποκειμενικούς παράγοντες μπορεί να γίνει δεκτή μόνο σε αγωγή για διόρθωση του εγγράφου (rectification). (Βλ. ICS v. West Bromwich BS [1998] 1 All E.R. 98 (HL)). Το αντικείμενο βέβαια της ερμηνείας παραμένει πάντοτε η έννοια των όρων της συμφωνίας κατά το μέσο λογικό άνθρωπο. Η έννοια, η οποία μεταδίδεται σ' αυτόν, για τα συμφωνηθέντα.» Το Δικαστήριο, εξετάζοντας το ζήτημα αυτό, καλείται να εξετάσει ποιά ήταν τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών, ανατρέχοντας στο περιεχόμενο της ίδιας της συμφωνίας καθώς και αν κάποιο μέρος παραβίασε οποιουδήποτε όρους αυτής. Σύμφωνα με τον όρο
(1)της συμφωνίας, η ενάγουσα είναι αποκλειστική αντιπρόσωπος και διανομέας στην Κύπρο μηχανημάτων αυτόματης ενοικίασης και πώλησης βιντεοκασετών και DVDs, που κατασκευάζει η εταιρεία με την επωνυμία «ΗΕΝ ΚINETICS», ως η κατασκευάστρια εταιρεία. Ο όρος 3, επίσης, της εν λόγω συμφωνίας, διαλαμβάνει ότι για το πρώτον έτος ισχύος της σύμβασης, η συνολική αμοιβή της ενάγουσας συμφωνείται στο ποσό των €1,500, το οποίο ποσό καταβάλλεται ως αμοιβή για υποστήριξη της λειτουργίας απόδοσης του μηχανήματος, καθώς και για τη χρήση και χρησιμοποίηση του ονόματος της ταμπέλας (24 self video) της εταιρείας. Για κάθε επόμενο έτος το ποσό αυτό θα αυξάνεται κατά 5% κάθε χρόνο. Ο όρος 8 διαλαμβάνει ότι η εναγόμενη δικαιούται αποκλειστικά και μόνο στην πρόσοψη του καταστήματός της να αναρτήσει ταμπέλα με το διακριτικό γνώρισμα «24 hours self video»(κατοχυρωμένο σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση). Δικαίωμα που της παρέχει η ενάγουσα και για όσο χρόνο διαρκεί η συνεργασία της με την HEN KINETICS. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία και την παραδοχή του Μ.Υ 1 ότι η εναγόμενη χρησιμοποιούσε σε πινακίδα του καταστήματος την εμπορική επωνυμία, αλλά και το λογισμικό της HEN KINETICS, όφειλε να καταβάλει, με βάση την συμφωνία, το ποσό των €1500 χρονιαίως στην ενάγουσα. Η ενάγουσα, με βάση τις συμφωνίες Τεκμήρια 2 και 3, αντιστοίχως, ήταν η αποκλειστική δικαιούχος της εμπορικής επωνυμίας στην Κυπριακή Δημοκρατία. Επομένως έφοσον ή εναγόμενη έλαβε τις υπηρεσίες αυτές όφειλε να καταβάλει ως αντάλλαγμα και το σχετικό αντίτιμο στην ενάγουσα. Η εναγόμενη από τη στιγμή που υπέγραψε την εν λόγω συμφωνία, όφειλε και ήταν δεσμευμένη να τηρήσει τις υποχρεώσεις της. Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι η υπογραφή κάποιου συμβαλλομένου δεσμεύει. Στην υπόθεση Γεώργιου Εργατίδη ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:A67, Πολιτική Έφεση Αρ. 293/2012, 7/2/2018 λέχθηκε ότι η υπογραφή κάποιου συμβαλλόμενου δεσμεύει και το βάρος απόδειξης επαφίεται σε αυτόν που έθεσε την υπογραφή του ώστε να αποδεσμευθεί από την εν λόγω πράξη του. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Η γενική αρχή είναι ότι η υπογραφή δεσμεύει (Saundersv. AngliaBuildingSociety [1971] AC 1004, The Cyprus Development Bank Ltd v. Krini Evangelou Kyriacou
(1989)1 AAΔ 96, Αναστασία Θεοδόση Αναστασίου ή DavidGuy ν. Χριστίνας Θεοδόση Μιχαηλούδη
(1998)1 ΑΑΔ 264, Τουτζικιάν κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Χρηματοδοτήσεις Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 1240). Είναι πολύ στενά τα περιθώρια ώστε να αποφύγει κάποιος την ευθύνη που εκ πρώτης όψεως δημιουργεί η υπογραφή του, κατάσταση που έρχεται σε αντίθεση με την επιβεβλημένη εμπιστοσύνη στις έγγραφες συμφωνίες και πράξεις και συνεπώς με την αναγκαία εμπιστοσύνη και ασφάλεια στις συναλλαγές.». Περαιτέρω, στο νομικό σύγγραμμα Π. Γ. Πολυβίου «Το Δίκαιο των Συμβάσεων», Τόμος Β, σελίδα 542, αναφέρεται ότι ένας βασικός κανόνας του κοινοδικαίου είναι ότι ένα συμβαλλόμενο μέρος δεσμεύεται από έγγραφο που έχει υπογράψει. Η θέση της υπεράσπισης ότι δεν οφείλει να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό στην ενάγουσα, διότι δεν έχουν παρασχεθεί οι προσφερόμενες υπηρεσίες , με βάση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές που αφορούν την ερμηνεία εγγράφων, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Διαπιστώνω πως η γραπτή συμφωνία δεν αφήνει κενό στο θέμα αυτό (Polykarpou ν. Polykarpou
(1982)1 C.L.R. 182, Γεωργική Εταιρεία Δ. Γ. Φουτάς ν. Εταιρεία Βάσος, Έμποροι Γεωργικών Προϊόντων Λτδ
(1993)1 A.A.Δ. 168 και Χριστάκης Αλεξάνδρου ν. Κυριακής Κωμοδρόμου
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 576). Η προφορική μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή "για να αντικρούσει, να τροποποιήσει, να αφαιρέσει ή να προσθέσει στους όρους" της γραπτής συμφωνίας. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι, με βάση τον όρο 4 της συμφωνίας, η ενάγουσα όφειλε να εκδώσει σχετικό τιμολόγιο ώστε να νομιμοποείται να αξιώσει οποιοδήποτε ποσό από την εναγομένη. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, το γεγονός ότι δεν έξεδόθη οποιοδήποτε σχετικό τιμολόγιο μέχρι στιγμής, έχει ήδη δοθεί προς ικανοποιητική εξήγηση, από τον Μ. Ε 1. Ο λόγος που δεν έχει εκδοθεί μέχρι στιγμής σχετικό τιμολόγιο, όπως χαρακτηριστικά ανάφερε, ήταν επειδή η εναγόμενη αρνιόταν να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό και ο λογιστής της ενάγουσας τους συνέστησε να μην εκδοθεί οποιοδήποτε τιμολόγιο, διότι η ενάγουσα θα επιβαρύνετο με Φ.Π.Α., χωρίς η ίδια να εισέπραττε το εν λόγω ποσό από την εναγόμενη. Το γεγονός αυτό παρέμεινε αναντίλεκτο από την υπεράσπιση εφόσον δεν αμφισβητήθηκε. Εν πάση περιτπώσει, ο όρος αυτός, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, είναι επουσιώδης, εφόσον σημασία έχει και μόνο το γεγονός ότι η ενάγουσα παρείχε τις υπηρεσίες για τις οποίες αξιώνει αμοιβή από την εναγόμενη. Δεν θεωρώ ότι ο όρος αυτός επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την αξίωση της ενάγουσας. Αποτελεί αρχή του κοινοδικαίου ότι οι όροι μιας συμφωνίας δεν έχουν όλοι την ίδια σημασία. Ουσιώδεις όροι είναι οι βασικές πρόνοιες της σύμβασης οι οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την επίτευξη του κύριου σκοπού της συμφωνίας των μερών. Μη ουσιώδεις ή απλοί όροι (mere warranties) ή όπως αλλιώς αποκαλούνται εγγυητικές διαβεβαιώσεις είναι συμβατικές πρόνοιες και ρήτρες που θεωρούνται δευτερεύουσας σημασίας (νομικό σύγραμμα Π.Γ.Πολυβίου«Το Δίκαιο των Συμβάσεων», Τόμος Β, σελίδα 567-568). Στην προκειμένη περίπτωση η μη εκπλήρωση αυτή της υποχρέωσης εκ μέρους της ενάγουσας, δηλαδή να εκδώσει τιμολόγια, δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για όρο δευτερευούσης σημασίας που δεν είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την επίτευξη του κύριου σκοπού της συμφωνίας των μερών, που ήταν δηλαδή η παροχή των προαναφερόμενων υπηρεσιών. Πέραν τούτου, η εναγόμενη ουδέποτε επικαλέστηκε τον όρο αυτό για να δικαιολογήσει την μη πληρωμή του οφειλόμενου ποσού, αλλά και ούτε κατέστησε, με τις ενέργειες του, τον όρο αυτό ουσιώδη. Απλώς τον επικαλέστηκε αποκλειστικά και μόνο για να τεκμηριώσει την θέση της, ότι ουδέποτε παρασχέθηκαν οποιεσδήποτε υπηρεσίες από την ενάγουσα, ειδάλλως σε αντίθετη περίπτωση θα εξέδιδε σχετικό τιμολόγιο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα απέδειξε, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, με επαρκή και θετική μαρτυρία την αξίωση της. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €4,500 (συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. αν υπάρχει) πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής, δηλαδή από 9/1/13 μέχρι τελείας εξοφλήσεως. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αγωγής, δεν βρίσκω λόγο γιατί θα πρέπει να αποκλίνω από τον βασικό κανόνα, ο οποίος προβλέπει ότι τα έξοδα συνήθως πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας (Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 30, σελ 412, παράγραφοι 795-796). Η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο δεν είναι παραδεκτή (Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd
(1993)1 (AAΔ) 2και Ζαβρού ν. Μιχαηλίδου
(1996)1 AAΔ 477). Ως εκ τούτου τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος της ενάγουσας και εναντίον της εναγομένης όπως θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο