← Κύπρος

S.K. BIG DEVELOPING LTD ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1107/17, 22/2/2019

S.K. BIG DEVELOPING LTD ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1107/17, 22/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1107/17 Μεταξύ: S.K. BIG DEVELOPING LTD HE 162815, Θέμιδος 8, Μέγαρο Αψίς, 4ος όροφος, Λάρνακα Ενάγουσας και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων Ημερομηνία: 22.2.2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Ηλίας Χρίστου (κα Γ. Χρίστου για να ακούσει απόφαση). Για Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση: κ. Π. Μακρίδης για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ. (κ. Γ. Μίτλετον για να ακούσει απόφαση). ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 20.9.16 οι Ενάγοντες πώλησαν δυνάμει συμφωνίας και στις 29.12.16 μεταβίβασαν επ΄ ονόματι των Εναγόντων τα επίδικα ακίνητα στα πλαίσια επιτευχθείσας συμφωνίας αναδιάρθρωσης των χρεών τους. Η Ενάγουσα Τράπεζα από 18.7.17 πώλησε και στις 8.8.17 μεταβίβασε τα επίδικα ακίνητα στην εταιρεία Regraton Enterprises Ltd έναντι καλού και νόμιμου ανταλλάγματος. Στις 10.8.17 (δύο μέρες αργότερα) οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο με την οποία αξιούν τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Δήλωση ή/και απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η συμφωνία των διαδίκων για πώληση ή/και αγορά ή/και ανταλλαγή ή/και μεταβίβαση των ακινήτων με αριθμούς εγγραφής (α) Χωράφι με ΑΡ. Εγγραφής 0/2XXX0, Φ/Σχ. 56/10, Τμήμα 0, Τεμάχιο X6, Μερίδιο το όλο στην τοποθεσία Κοτσινόκρεμος, κοινότητα Άγιος Θεόδωρος στην Επαρχία Λάρνακας και (β) Χωράφι με Αρ. Εγγραφής 0/3XXX1, Φ/Σχ. 56/10, Τμήμα 0, Τεμάχιο X6, μερίδιο το όλο στην τοποθεσία Φιλημένη, κοινότητα Άγιος Θεόδωρος στην Επαρχία Λάρνακας από την Εναγομένη πίσω στην Ενάγουσα έχει νομική ισχύ ή/και νομική αναγνώριση και δεσμεύει σε απόλυτο βαθμό τους διαδίκους. Β. Διάταγμα ή/και απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εκπλήρωση ή/και ειδική εκτέλεση (specific performance) της συμφωνίας ημερ.20/09/2016 και όπως αυτή τροποποιήθηκε ή/και μεταβλήθηκε μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγομένης ταυτόχρονα με την καταβολή του ποσού των €539.000,00 από την Ενάγουσα στην Εναγομένη. Γ. Διάταγμα ή/και απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει την Εναγόμενη να μεταβιβάσει και/ή εγγράψει τα ακίνητα με αριθμούς εγγραφής (α) Χωράφι με Αρ. Εγγραφής 0/2XXX0, Φ/Σχ. 56/10, Τμήμα 0, Τεμάχιο X6, Μερίδιο το όλο στην τοποθεσία Κοτσινόκρεμος, κοινότητα Άγιος Θεόδωρος στην Επαρχία Λάρνακας και (β) Χωράφι με ΑΡ. Εγγραφής 0/3XXX1, Φ/Σχ. 56/10, Τμήμα 0, Τεμάχιο X6, μερίδιο το όλο στην τοποθεσία Φιλημένη, κοινότητα Άγιος Θεόδωρος στην Επαρχία Λάρνακας προς όφελος της Ενάγουσας δυνάμει της συμφωνίας των μερών, με το πέρας 15 ημερών από την έκδοση του ως άνω διατάγματος ή/και άλλως πως. Δ. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης για ποσό €1.500.000,00 ως αποζημίωση δια διαφυγόντα κέρδη ή/και απώλεια κερδών ή/και απώλεια εισοδημάτων ή/και μελλοντικών εισοδημάτων ή/και παράβασης συμφωνίας ή/και γραπτής συμφωνίας ή/και προφορικής συμφωνίας ή/και μερικώς γραπτής ή/και μερικώς προφορικής ή/και δυνάμει ψευδών παραστάσεων ή/και απάτης ή/και αμέλειας ή/ και παράβασης θέσμιου καθήκοντος ή/και δυνάμει κωλύματος εξ' υποσχέσεως ή/και περιουσιακού κωλύματος ή/και άλλως πως. Ε. Απόφαση ή/και διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για γενικές ή/και τιμωρητικές ή/και επαυξημένες ή/και παραδειγματικές αποζημιώσεις δυνάμει παράβασης γραπτής συμφωνίας ή/και προφορικής συμφωνίας ή/και μερικώς γραπτής ή/και μερικώς προφορική ή/και δυνάμει ψευδών παραστάσεων ή/και απάτης ή/και αμέλειας ή/και παράβασης θέσμιου καθήκοντος ή/και διαφυγόντα κέρδη ή/και απώλεια κερδών ή/και απώλεια εισοδημάτων ή/και μελλοντικών εισοδημάτων ή/και δυνάμει κωλύματος εξ΄ υποσχέσεως ή/και περιουσιακού κωλύματος ή/και άλλως πως. Ζ. Συμφωνηθέντα και / ή Νόμιμο Τόκο. Η. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον έξοδα Επιδόσεως.» Την ίδια μέρα 10.8.17 αιτήθηκαν με μονομερή αίτηση την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος που να απαγορεύει την πώληση των επιδίκων ακινήτων από την Ενάγουσα Τράπεζα. Αίτηση την οποία οι Ενάγοντες απέσυραν (και κατά συνέπεια απερρίφθη)στις 31.8.17 όταν διαπιστώθηκε από τους ίδιους ότι τα ακίνητα είχαν πωληθεί και μεταβιβαστεί από την Εναγόμενη Τράπεζα στους αγοραστές Regraton Enterprises Ltd από τις 8.8.

  1. Η συνέχεια ήταν η απόρριψη (στις 2.8.18) νέας αίτησης των Εναγόντων ημερομηνίας 12.9.17 για την προσθήκη της Regraton Enterprises Ltd, ως Εναγόμενης 2 στην παρούσα αγωγή, στην οποία οι Ενάγοντες διατάχθηκαν να καταβάλουν τα έξοδα των εναγομένων «όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, είναι δε καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας». Στις 19.3.18 με επιστολή του προς την Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ο κ. Ηλίας Χρίστου, δικηγόρος των Εναγόντων, ζήτησε τη διακοπή (discontinuance) της παρούσας αγωγής δυνάμει των προνοιών της Δ.15 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο διέκοψε την αγωγή αναφέροντας στο πρακτικό ότι «οι Ενάγοντες δικαιούνται στα έξοδα τους» και καταχώρισε νέα αγωγή επιδιώκοντας τις ίδιες θεραπείες τόσο κατά της Εναγόμενης Τράπεζας όσο και κατά της Regraton Enterprises Ltd. Στις 30.3.18 οι Εναγόμενοι υπέβαλαν στον Πρωτοκολλητή κατάλογο εξόδων προς ψήφιση τον οποίον επέδωσαν στους Ενάγοντες και τα έξοδα ψηφίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή στις 17.4.18 στην απουσία του δικηγόρου των Εναγόντων, ο οποίος, παρά το ότι ειδοποιήθηκε, δεν προσήλθε στο Δικαστήριο κατά την ψήφιση του. Παράλληλα στις 17.5.18 εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα υπολογισθέντα από την Πρωτοκολλητή έξοδα των Εναγομένων και της Regraton Enterprises Ltd στην απορριφθείσα αίτηση για προσθήκη της ως Εναγόμενης
  2. Ακολούθησε στις 6.7.18 Αίτηση των Εναγόντων για αναθεώρηση των υπολογισθέντων και/ή ψηφισθέντων καταλόγων εξόδων των Εναγομένων ως παράνομων ή/και λανθασμένων ή/και καταχρηστικών και/ή ότι ψηφίστηκαν και/ή υπολογίστηκαν κατά παράβαση των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.59 θ. 1-
  3. Στις 18.9.18 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση με την οποία επιζητούν την εξαίρεση του παρόντος Δικαστηρίου και διαταγή «όπως η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή επιδικασθεί από άλλο Δικαστήριο δια το λόγο ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται αντικειμενικότητας και/ή υποκειμενικής αμεροληψίας ή και ουδετερότητας». Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Σάββα Κοτσώνια, ο οποίος στις παραγράφους 2 - 7 που παραθέτω αυτούσιες αναφέρει τους λόγους που κατά την γνώμη του δικαιολογούν την εξαίρεση του παρόντος Δικαστηρίου από την εκδίκαση της εκκρεμούσης αίτησης αναθεώρησης των εξόδων. «
  4. Όσον αφορά την ως άνω υπ' αριθμόν και τίτλον αγωγή, εκκρεμεί η Αίτηση της Ενάγουσας/Αιτήτριας ημ. 06/07/18 κατά την οποία επιζητείτε διάταγμα του Δικαστηρίου για αναθεώρηση των καταλόγων εξόδων των Εναγομένων ημ. 30/03/18 και της REGRATON ENTERPISES LTD ημ. 16/04/
  6. Αναφορικά με την Απόφαση του Δικαστηρίου στην διακοπείσα Αγωγή υπ' αριθμόν 1107/2017, είναι προφανές ότι το Δικαστήριο κατέληξε σε παράλογα συμπεράσματα καθώς αγνόησε παντελώς ότι στο στάδιο που βρισκόμασταν η πλευρά μας δικαιούτο να τροποποιήσει το κλητήριο χωρίς άδεια από το Δικαστήριο με βάση τη νέα Διαταγή 25 και ενώ υπήρχε ένορκη μαρτυρία δική μου για τις σκοπούμενες τροποποιήσεις που θα πραγματοποιούσαμε επί του κλητηρίου για να καταστεί η REGRATON ENTERPRISES LTD ως αναγκαίος διάδικος, την αγνόησε λέγοντας ότι «δεν αποτελούσε πραγματικό δικονομικό υπόβαθρο» αλλά θεώρησε ακολούθως ως πραγματικό δικονομικό υπόβαθρο τους ισχυρισμούς που θα περιλαμβάνονταν σε μια έκθεση απαίτησης.
  7. Περαιτέρω, το Δικαστήριο συνέχισε και σχολίασε και αποφάσισε ενώ δεν είχε καν καταχωρηθεί έκθεση απαίτησης και υπεράσπιση ότι η πλευρά μας δεν είχε καν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της REGRATON ENTERPRISES LTD και ότι ήταν καλόπιστη αλλά και δικαιούτο αποζημιώσεις μόνο από την Εναγόμενη
  8. Είναι άξιο απορίας κατά πόσο η ένορκη δήλωση της REGRATON ENTERPRISES LTD εμπεριείχε το απαραίτητο δικονομικό υπόβαθρο για να θεωρήσει ότι η Ενάγουσα/Αιτήτρια δεν είχε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της αλλά η δική μου ένορκη δήλωση δεν ήταν αρκετή για να καταλήξει αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για να προστεθεί η REGRATON ENTERPRISES LTD ως αναγκαίος διάδικος.
  9. Ο Έντιμος Δικαστής αγνόησε δε την Νομολογία που παραθέσαν οι Δικηγόροι μου η οποία σημείωνε ότι παρόλο που κάποιο μέρος δύναται να είναι καλόπιστο εν τούτοις υπάρχει θεραπεία εναντίον του η οποία προστατεύει την νομιμότητα των συναλλαγών έναντι μεταβιβάσεων ακινήτων που πραγματώνονται κατόπιν απάτης ή/και δόλου. Η θέση αυτή αν και ευνοούσε την πλευρά μου εν τούτοις δεν σχολιάστηκε και δεν της δόθηκε η απαραίτητη σημασία.
  10. Είναι η θέση της Ενάγουσας/Αιτήτριας ότι δεν έχει τύχει ίσης ή/και δίκαιης μεταχείρισης από το αρμόδιο Δικαστήριο που εξέδωσε την Απόφαση για την διακοπείσα Αγωγή 1107/2017 διαπιστώνοντας ότι υπήρχε σοβαρή πιθανότητα ο έντιμος Δικαστής να ήταν προκατειλημμένος εναντίον της Ενάγουσας ως προς τα έξοδα αλλά και ως προς την Αίτηση της Ενάγουσας για πρόσθεση διαδίκου, ο οποίος θεωρείτο αναγκαίος, κατά την γνώμη μου να προστεθεί στο κλητήριο.
  11. Περαιτέρω με βάση το Θεσμό 16 αλλά και 14 της Δ.59, τα έξοδα θα έπρεπε να είχαν υπολογισθεί σε εύλογα επίπεδα ανεξαρτήτων της ευθύνης του φέροντος το βάρος της πληρωμής των εξόδων. Συνεπώς, είναι ιη θέση της Ενάγουσας/Αιτήτριας ότι έχει αδικηθεί ως προς τα έξοδα που διατάσσετε να πληρώσει και ως εκ τούτου, θα ήτο ορθότερο ή/και προς όφελος της Ενάγουσας/Αιτήτριας να τύχει ίσης μεταχείρισης και η Αίτηση της ημ. 06/07/18 να τεθεί ενώπιον άλλου αρμόδιου ανεξάρτητου και αμερόληπτου Δικαστή.» Με την ένσταση της η Εναγόμενη προβάλλει τους ακόλουθους επτά

(7)λόγους ένστασης, οι οποίοι εξειδικεύονται με ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Κουντούρη, υπαλλήλου των Εναγομένων, η οποία επισυνάπτεται στην ένσταση: «
  1. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή αχρείαστη και/ή οι Αιτητές δεν δικαιούνται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  2. Η Αίτηση είναι ανυπόστατη και/ή δεν μπορεί να εκδικασθεί καθ' ότι υπογράφηκε και/ή έχει καταχωρηθεί και/ή προωθείται από δικηγορικό γραφείο το οποίο δεν εκπροσωπεί τους Αιτητές και/ή καθ' ότι το δικηγορικό γραφείο που έχει καταχωρήσει την αίτηση δεν εμφανίζεται νόμιμα και/ή νομότυπα στην διαδικασία και/ή δεν έχει καταχωρήσει την απαραίτητη ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου για να δικαιούται να εμφανίζεται στη διαδικασία. ΑΝΕΥ ΒΛΑΒΗΣ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ 1 ΚΑΙ/Η 2 ΑΝΩΤΕΡΩ
  3. Οι Αιτητές δεν δίδουν οποιαδήποτε δικαιολογία και/ή αιτιολογία για το αίτημα εξαίρεσης του φυσικού Δικαστή της υπόθεσης και/ή από την μαρτυρία που παρέθεσαν οι Αιτητές δεν προκύπτει καθοιονδήποτε τρόπο ότι με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης θα δημιουργείτο η εντύπωση στο μυαλό του ενημερωμένου μέσου πολίτη ότι υπάρχει πιθανότητα προκατάληψης.
  4. Οι Αιτητές επικαλούνται ως λόγο εξαίρεσης του Δικαστηρίου την κατ' ισχυρισμό λανθασμένη κρίση του Δικαστηρίου στην αίτηση τους ημερομηνίας 12/09/2017 και/ή στην κατ' ισχυρισμό λανθασμένη επιδίκαση δικηγορικών εξόδων εναντίον τους, τα οποία δεν δικαιολογούν και/ή δεν μπορούν να δικαιολογήσουν αίτημα εξαίρεσης του Δικαστηρίου.
  5. Οι λόγοι και/ή αιτιολογία που επικαλούνται οι Αιτητές αποτελούν υποκειμενικές κρίσεις τους και/ή προσωπικές απόψεις των Αιτητών και/ή του ενόρκως δηλούντος και δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι ικανοποιούν το αντικειμενικό κριτήριο της έλλειψης αμεροληψίας.
  6. Το παρόν Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 12/09/2017 και/ή της έγκρισης των εξόδων δεν έδωσε οποιεσδήποτε ενδείξεις μεροληψίας και/ή ορθά και σύννομα άσκησε το δικαστικό του καθήκον απρόσωπα και/ή αμερόληπτα δίδοντας τις απαραίτητες και/ή ικανοποιητικές εγγυήσεις αποκλεισμού οποιασδήποτε υπόνοιας για αμεροληψία του.
  7. Τυχόν έγκριση του αιτήματος για εξαίρεση α οδηγήσει ουσιαστικά στο αποτέλεσμα ότι οι Αιτητές επιλέγουν το Δικαστήριο που θα επιληφθεί της υπόθεσης τους παραθέτοντας αόριστους και/ή αβάσιμους ισχυρισμούς και/ή υπόνοιες χωρίς νομικό και/ή πραγματικό έρεισμα.» Το άρθρο 30.2 του Συντάγματος αναφέρει επί λέξει τα εξής: «.
  8. Έκαστος, κατά την διάγνωσιν των αστικών αυτού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ή οιασδήποτε κατ' αυτού ποινικής κατηγορίας, δικαιούται ανεπηρεάστου, δημοσίας ακροαματικής διαδικασίας εντός ευλόγου χρόνου, ενώπιον ανεξάρτητου, αμερολήπτου και αρμοδίου δικαστηρίου ιδρυομένου δια νόμου.» Η σημασία και το εύρος του άρθρου 30.2 του Συντάγματος αλλά και η σπουδαιότητα της αμεροληψίας ενός Δικαστηρίου έχουν αναλυθεί μέσα από σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου, στα πλαίσια εξέτασης και εκδίκασης ακριβώς αιτημάτων ή αιτήσεων εξαίρεσης ενός Δικαστή από την εκδίκαση μίας υπόθεσης λόγω ισχυριζόμενης έλλειψης αμεροληψίας και αντικειμενικότητας. Στην Επί τοις αφορώσι την Αίτηση του Ανδρέα Συμεού
(2012)1 Β Α.Α.Δ. 974, ο Ερωτοκρίτου Δ. έθεσε το θέμα ως εξής: «Με βάση το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και το Άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κάθε διάδικο ή κατηγορούμενο πρόσωπο, δικαιούται σε ανεπηρέαστη, δημόσια ακροαματική διαδικασία, εντός ευλόγου χρόνου ενώπιον ανεξάρτητου, αμερόληπτου και αρμόδιου δικαστηρίου. Η αμεροληψία και ανεξαρτησία του δικαστή, αποτελεί μια από τις βασικότερες αρχές, αν όχι τη βασικότερη αρχή δικαίου, με θεμελιακή σημασία στην απονομή της δικαιοσύνης. Συνδέεται με τη γνωστή αρχή δικαίου, ότι η δικαιοσύνη δεν πρέπει μόνο να απονέμεται, αλλά και να φαίνεται ότι απονέμεται (βλ.Αυτοκέφαλος Αγιωτάτη Ορθόδοξος και Αποστολική Εκκλησία της Κύπρου ν. Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ. 1)
(1990)3 Α.Α.Δ. 54). Ο δικαστής τεκμαίρεται ότι είναι αμερόληπτος μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο. Το τεκμήριο αμεροληψίας μπορεί να ανατραπεί όταν τεθεί θέμα αμεροληψίας, οπότε και εξετάζεται με βάση τόσο το υποκειμενικό κριτήριο, δηλαδή την προσωπική περίπτωση του κάθε δικαστή, όσο και με βάση το αντικειμενικό κριτήριο, δηλαδή κατά πόσον ο δικαστής έδωσε εγγυήσεις ικανοποιητικές για να αποκλείσουν οποιαδήποτε εύλογη αμφιβολία περί έλλειψης αμεροληψίας. .......... Αποτελεί επίσης σημαντική αρχή της νομολογίας ότι ο δικαστής δεν εξαιρείται ανάλογα με τις επιθυμίες των διαδίκων, οι οποίοι δεν έχουν δικαίωμα να καθορίζουν τη σύνθεση του δικαστηρίου (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Παναγιώτη Λιάκου Μελά (Αρ. 1)
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 706). Επίσης, στην υπόθεση Δέσπω Αποστολίδου ν. Δημοκρατίας
(2002)3 Α.Α.Δ. 80, τονίστηκε ότι:- «Η ευαισθησία του Δικαστή, ως υποδεικνύεται στην Makrides v. Republic
(1984)3 C.L.R. 304, δεν αποτελεί τον οδηγό στη διαπίστωση κωλύματος, αλλά οδηγό συνιστά η σωστή εκτίμηση του δικαστικού καθήκοντος και ό,τι αυτό επιβάλλει. Παραίτηση από αυτό το καθήκον ενέχει ορατούς κινδύνους για την απονομή της δικαιοσύνης όπως υποδεικνύεται: "One such danger is that we would be coming close to acknowledging to a litigant a right to choose the judge who will try him." "Ένας τέτοιος κίνδυνος είναι ότι θα φθάναμε κοντά στην αναγνώριση δικαιώματος στο διάδικο να επιλέγει το δικαστή που θα τον δικάσει."» Σύμφωνα με όσα έχουν νομολογηθεί στην Συμεού ανωτέρω, αίτημα (ή αίτηση) για εξαίρεση Δικαστή πρέπει να εξεταστεί τόσο με βάση το υποκειμενικό κριτήριο, ήτοι εάν ο συγκεκριμένος Δικαστής έχει οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον ή διασύνδεση με την συγκεκριμένη υπόθεση ή κάποιο εκ των διαδίκων, όσο και με βάση το αντικειμενικό κριτήριο ήτοι κατά πόσον ο συγκεκριμένος Δικαστής έχει δώσει τα απαραίτητα εχέγγυα αμεροληψίας και αντικειμενικότητας. Όσον αφορά το υποκειμενικό κριτήριο, δεν καταλογίζεται από τους Αιτητές ύπαρξη άμεσου προσωπικού συμφέροντος του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση. Ανεξαρτήτως από αυτό στις πολύ πρόσφατες Ποιν. Εφέσεις 125/2017, 127/17, 129/17, 130/17, 131/17 Γεώργιος Μιχαηλίδης v. Δημοκρατίας απόφαση ημερομηνίας 26/04/2018 ο Οικονόμου Δ. ανέφερε τα εξής: «. Η έλλειψη αμεροληψίας μπορεί κατ' αρχάς να λάβει τη μορφή ύπαρξης αμέσου ή προσωπικού συμφέροντος (direct or personal interest) του δικαστή από το αποτέλεσμα της υπόθεσης. Σε τέτοια περίπτωση δημιουργείται τεκμήριο πραγματικής έλλειψης αμεροληψίας (actual bias) (Locabail (UK) Ltd v. Bayfield Properties Ltd [2000] QB 451) και η εξαίρεση του δικαστή επέρχεται αυτόματα (automatic disqualification), ανεξάρτητα από το κατά πόσον το συγκεκριμένο συμφέρον προκαλεί εύλογη υπόνοια για την ύπαρξη προκατάληψης εκ μέρους του (Dimes v. Proprietor of Grand Junction Canal
(1852)3 HL Cas 759) ή ανεξάρτητα από το κατά πόσον το συμφέρον που έχει είναι οικονομικής φύσεως (R. v. Bow Street Metropolitan Stipendiary Magistrate, Ex p Pinochet Ugarte (No 2) [1999] 1 All ER 577, HL). Τούτο, εφόσον η ύπαρξη συμφέροντος του δικαστή από το αποτέλεσμα της υπόθεσης αντίκειται ευθέως στη θεμελιακή αρχή της φυσικής δικαιοσύνης, nemo judex in cansa sua. Ανεξάρτητα όμως από τη, σπάνια αναφερόμενη, περίπτωση πραγματικής έλλειψης αμεροληψίας, αναγνωρίζεται και η περίπτωση της «φαινόμενης έλλειψης αμεροληψίας» (apparent bias). Όπως διακηρύχθηκε στην υπόθεση R. v. Sussex Justices, Ex p McCarthy [1923] All ER Rep 233, από τον Lord Hewart CJ: "Justice should not only be done, but should manifestly and undoubtedly be seen to be done." Όσον αφορά το αντικειμενικό κριτήριο, τα όσα λέχθηκαν από τον Πασχαλίδη Δ. στην Επί τοις αφορώσι την Αίτηση των Κυπριακών Αερογραμμών Δημόσια Λτδ
(2010)1 Α.Α.Δ. 2025 είναι απόλυτα σχετικά: «.Αναφορικά με το κατά πόσο η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών ημερομηνίας 9/11/2010, περί του μη εξαιρετέου της Προέδρου είναι στην ουσία ορθή ή όχι, η νομολογία μας συμπλέει τόσο με την αντίστοιχη αγγλική νομολογία, όσο και με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Όπως πολύ εύστοχα σημειώνει ο Δικαστής μ. Ρ. Γαβριηλίδης στην απόφαση Κυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ. (Aρ. 3)
(2004)1(Γ) A.A.Δ. 1676, «Ένα είναι το κριτήριο: κατά πόσο σε συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ της συμμετοχής συγκεκριμένου Δικαστή στη διαδικασία, δημιουργείται δικαιολογημένη εντύπωση ύπαρξης πιθανότητας προκατάληψης από το Δικαστή στο νου του μέσου εχέφρονα πολίτη, εφόσον γνωρίζει τα γεγονότα. Εικασίες και καχυποψίες μόνο δεν είναι αρκετές». Στην υπόθεση Abed Alkaadir Typye v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 279, λέχθηκαν τα εξής: "Ο αντικειμενικός παρατηρητής δεν είναι ασφαλώς ο τυχαίος απληροφόρητος άνθρωπος που θα μπορούσε να σχηματίσει μια βεβιασμένη εντύπωση παρασυρόμενος από την υποκειμενική του μονομερή και αποσπασματική αντίληψη, αλλά εκείνος ο οποίος, με ολοκληρωμένη πληροφόρηση και κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των διαδικασιών στα πλαίσιά τους, μπορεί έτσι να καταλήξει σε μια αντάξια της αντικειμενικότητας του άποψη ως προς το ζητούμενο." Τέλος, στην πολύ πρόσφατη απόφασή του στην υπόθεση Tekinder Pal v. Δημοκρατίας και Χρύσω Προκοπίου Κίτα v. Δημοκρατίας
(2010)2 A.A.Δ. 551, το Εφετείο με αναφορά στην απόφαση της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Hellow (AP) v.Secretary of State and Another [2008] UKHL 62, στην οποία λέχθηκε ότι ο δίκαια σκεπτόμενος και πληροφορημένος παρατηρητής δεν λαμβάνει βεβιασμένες αποφάσεις, αλλά επιφυλάσσει την απόφαση του σε κάθε σημείο μέχρι να είναι πλήρως ενήμερος των γεγονότων και να έχει σφαιρική αντίληψη των εκατέρωθεν επιχειρημάτων, επανατοποθετεί το κριτήριο ως εξής: "Η ουσία παραμένει ότι η θεώρηση εκ μέρους του παραπονούμενου ατόμου ως προς την ύπαρξη φαινομενικής προκατάληψης, θα πρέπει στο τέλος της ημέρας να είναι δυνατόν να αιτιολογηθεί κατά αντικειμενικό τρόπο."» Ενστάσεις 1 και 2 Όπως φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τον φάκελο της δικογραφίας, η αγωγή, η αίτηση για προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 10/08/2017, η αίτηση για προσθήκη της Regraton Enterprises Ltd ως διαδίκου (Εναγόμενης 2) ημερομηνίας 12/09/2017 και η Ειδοποίηση Διακοπής της αγωγής ημερομηνίας 19/03/2018 συντάχθηκαν, υπογράφηκαν, καταχωρήθηκαν και εκδικάσθηκαν από τον κ. Ηλία Χρίστου προσωπικά ο οποίος είναι ο διορισμένος δικηγόρων των Εναγόντων. Αντίθετα, η παρούσα ενδιάμεση αίτηση συντάχθηκε και καταχωρήθηκε από την δικηγορική εταιρεία Ηλίας Χρίστου ΔΕΠΕ, νομικό πρόσωπο το οποίο είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον δικηγόρο κ. Ηλία Χρίστου ο οποίος ενδεχομένως να είναι και ο μόνος μέτοχος και διευθυντής αυτής αλλά δεν παύει να είναι διαφορετικό πρόσωπο από αυτήν στη βάση της πασίγνωστης αρχής που καθορίσθηκε από την θεμελιακή Salomon v Salomon [1897] Α.C. 22 η οποία υιοθετήθηκε επανειλημμένα από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Χατζηγαβριήλ v. Ellinas Finance Public Company Ltd
(2013)1 A.A.Δ. 668). Το ζήτημα της έλλειψης εξουσιοδότησης σε δικηγόρο για να εκπροσωπεί ένα διάδικο ενώπιον δικαστηρίου εξετάστηκε πολύ πρόσφατα στην Τρύφωνος v. Τραπέζης Κύπρου Λτδ ECLI:CY:AD:2018:A132, Πολ. Έφεση 411/2011 απόφαση ημερομηνίας 27/03/2018, στην οποία ο Οικονόμου Δ. απαγγέλλοντας την απόφαση της πλειοψηφίας ανέφερε τα εξής: «... Εντελώς διαφορετικό είναι το υπό εξέταση ζήτημα στο οποίο είναι δεδομένο πως δεν υπήρχε διοριστήριο από την εφεσείουσα προς το δεύτερο δικηγόρο. Αυτή είναι η ουσία της έφεσης ως προς την οποία η θέση του ευπαιδεύτου δικηγόρου της εφεσείουσας ήταν πως η έλλειψη διοριστηρίου σημαίνει ότι ο δεύτερος δικηγόρος δεν είχε οδηγίες από την εφεσείουσα να εμφανίζεται και πολύ περισσότερο να συμβιβάσει την υπόθεση αποδεχόμενος απόφαση εναντίον της. Δεν επρόκειτο για εκ συμφώνου απόφαση, κατέληξε. Η εισήγηση αυτή είναι ορθή και βρίσκει έρεισμα στη νομολογία. Στην υπόθεση Eleni Charalambous v. Vyron Anastopoulos, Civil Appeal 7103, ημερομηνίας 15.4.1988 (μη δημοσιευμένη), αποφασίστηκε ότι η παράλειψη του δικηγόρου του εναγομένου να προσκομίσει και να καταχωρίσει διοριστήριο μαζί με το σημείωμα εμφάνισης ή εμπροθέσμως, όπως προβλέπεται από τη Δ.16, κ. 11[2]: «is tantamount that the counsel concerned has no instructions from the party in the action.» (Η υπογράμμιση είναι δική μας) Βέβαια, εν προκειμένω δεν επρόκειτο για το αρχικό στάδιο καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης στο οποίο αναφέρεται η Δ.16, κ. 11, όμως αποτελεί βασική αρχή ότι η εξουσιοδότηση του δικηγόρου να ενεργεί για τον πελάτη του πηγάζει από το διοριστήριο του. Όπως αναφέρεται για την ανάλογη περίπτωση του solicitor στα Halsbury's, ανώτ., Τόμος 36, σελ. 74: «The solicitor's authority to act for his client arises from his retainer, and thus is confined to transacting the business to which the retainer extends or impliedly extends.» Η αρχή αυτή αντανακλάται όχι μόνο στη Δ.16, κ. 11, αλλά είναι διάχυτη στους θεσμούς. Η Δ.2, κ. 14 παρομοίως επιβάλλει στον πρωτοκολλητή να μη δέχεται προς καταχώριση αγωγές που παρουσιάζονται από δικηγόρο, εκτός αν συνοδεύονται από διοριστήριο. Η Δ.35, κ. 31 ορίζει ότι καμία έφεση δεν καταχωρείται από δικηγόρο εκτός αν συνοδεύεται από τύπο διορισμού δικηγόρου.» Και πιο κάτω «. Μόνο όταν ο δικηγόρος διαδίκου διορίζεται σύμφωνα με τους θεσμούς, ο διορισμός είναι νομότυπος και έγκυρος ώστε να παράγει έννομα αποτελέσματα. Μόνο τότε ο δικηγόρος, τελώντας σε σχέση αντιπροσώπευσης με τον πελάτη του, έχει εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση (implied authority) και, συνακόλουθα, φαινόμενη προς τους τρίτους εξουσιοδότηση (apparent authority) να προβεί σε συμβιβασμό αγωγής, νοουμένου ότι ενεργεί κατά τρόπο δίκαιο και εύλογο, με καλή πίστη προς το συμφέρον του πελάτη του και με εύλογη δεξιοτεχνία. Εκτός, βεβαίως, αν έχει αντίθετες οδηγίες όπως ήταν η περίπτωση της υπόθεσης Sheperd (βλ., επίσης, σχετικά Bowstead on Agency, 15η έκδοση, σελ. 95, 113, 139). Το γεγονός όμως ότι δεν έχει νομότυπο και έγκυρο διορισμό σημαίνει, από μόνο του, σύμφωνα με την προαναφερθείσα δεσμευτική νομολογία ότι δεν έχει οδηγίες και, άρα, δεν έχει εξουσιοδότηση. Οι συνέπειες τούτου εξηγούνται στα Halsbury's, τόμος 36, ανωτέρω, σελ. 74: «if unauthorized, he will be unable either to charge his client costs for work done or to bind his client to third parties.».» (ο τονισμός δικός μου) Κατά συνέπεια, η καταχωρηθείσα, από μη εξουσιοδοτημένο από τους Αιτητές δικηγόρο, αίτηση, είναι ανυπόστατη και από μόνο το λόγο αυτό θα πρέπει να απορριφθεί. Η δικηγορική εταιρεία Ηλίας Χρίστου Δ.Ε.Π.Ε. για να μπορέσει να προωθήσει οποιοδήποτε δικαστικό διάβημα στην παρούσα αγωγή θα πρέπει να καταχωρήσει στο Πρωτοκολλητείο του Δικαστηρίου την αλλαγή του δικηγόρου που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες με συνημμένο διοριστήριο από αυτούς. Αιτούμενη εξαίρεση του Δικαστηρίου από την εκδίκαση της αίτησης αναθεώρησης των καταλόγων εξόδων Αν και στην αίτηση προβάλλονται διαζευκτικές βάσεις για την αιτούμενη εξαίρεση του Δικαστηρίου, από μία απλή ανάγνωση των ισχυρισμών του κ. Κοτσώνια όπως αυτοί περιέχονται στην συνοδευτική της αίτησης ένορκης δήλωσης, φαίνεται ότι η αίτηση για εξαίρεση βασίζεται στην θέση και ισχυρισμό του κ. Κοτσώνια ότι το παρόν Δικαστήριο τόσο κατά την εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 12/09/2017 όσο και κατά την έγκριση των καταλόγων εξόδων που καταχωρήθηκαν τόσο από την Τράπεζα όσο και από την εταιρεία Regraton Enterprises Ltd άσκησε την διακριτική του ευχέρεια λανθασμένα (κατά τον κ. Κοτσώνια πάντοτε) με αποτέλεσμα να «.δημιουργείται δικαιολογημένη ύπαρξη πραγματικής πιθανότητας, δια τη διασφάλιση της δίκαιης δίκης από αμερόληπτο δικαστήριο» και αιτείται όπως το παρόν Δικαστήριο εξαιρεθεί από την εκδίκαση της αίτησης για αναθεώρηση των καταλόγων εξόδων «δια το λόγο ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται αντικειμενικότητας και/ή υποκειμενικής αμεροληψίας» (βλ. παράγραφοι 10 και 11 στην ΕΔ Κοτσώνια) Η βάση των ισχυρισμών που προωθούνται μέσω της ένορκης δήλωσης του κ. Κοτσώνια (παράγραφοι 3, 4 5) είναι ότι το Δικαστήριο άσκησε τη δικαστική του κρίση λανθασμένα κατά την εξέταση της αίτησης για προσθήκη διαδίκου και έγκριση των υπολογισθέντων εξόδων από τον Πρωτοκολλητή. Θεωρώ ότι όχι μόνο δεν έχει αποδειχθεί ότι ένας μέσος, ενημερωμένος και καλά πληροφορημένος κοινωνός που έχει γνώση όλων των διαδικασιών θα θεωρούσε ότι υπάρχει εντύπωση μεροληψίας του παρόντος Δικαστηρίου αλλά αντίθετα έχει καταδειχθεί ξεκάθαρα ότι όλες οι αιτιάσεις και λόγοι που ο κ. Κοτσώνιας επικαλείται για να στηρίξει την κατά την θέση του δημιουργία έλλειψης αντικειμενικής αμεροληψίας αποτελούν αποκλειστικά και μόνο δικές του πεποιθήσεις και θέσεις οι oποίες προφανώς προωθούνται από την υποκειμενική αντίληψη του ότι το παρόν Δικαστήριο αποφάσισε λανθασμένα την αίτηση για προσθήκη διαδίκου. Οι αποφάσεις όμως των Δικαστηρίων ελέγχονται είτε με προνομιακά εντάλματα, είτε με εφέσεις που ο κ. Η. Χρίστου δεν άσκησε αλλά αντ΄ αυτού του ελέγχου της ορθότητας της απόφασης του Δικαστηρίου διέκοψε την αγωγή. Ο μη έλεγχος της δικαστικής κρίσης του Δικαστηρίου να απορρίψει την αίτηση ημερομηνίας 12/09/2017, για προσθήκη διαδίκου στερεί τους δικηγόρους των Εναγόντων το δικαίωμα να ισχυρίζονται προκατάληψη του Δικαστηρίου εις βάρος τους κατά την εκδίκαση της. Αλίμονο αν κάθε διάδικος που διαφωνεί με τη δικαστική κρίση καταλογίζει προκατάληψη εις βάρος του από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο απέρριψε με αιτιολογημένη απόφαση του πλήρως τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν από την πλευρά των Αιτητών καταδικάζοντας τους στα έξοδα τα οποία υπολογίσθηκαν από τον Πρωτοκολλητή και απλά εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο χωρίς καμία εμπλοκή του Δικαστηρίου στον καθορισμό τους. Και αυτό που απομένει να αποφανθεί το Δικαστήριο, είναι αν είτε οι Εναγόμενοι καταχράστηκαν τη διαταγή του Δικαστηρίου υποβάλλοντας 3 καταλόγους εξόδων και/ή ο Πρωτοκολλητής δεν άσκησε ορθά την κρίση του για δίκαιο και εύλογο καταμερισμό των εξόδων. Υπενθυμίζω και πάλι ότι το κριτήριο δημιουργίας εντύπωσης προκατάληψης δεν είναι κάποιος απληροφόρητος, άσχετος τρίτος αλλά ένας κοινωνός ο οποίος γνωρίζει και είναι γνώστης όχι μόνο των πραγματικών γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση αλλά και γνωρίζει τις διαδικασίες και τα πλαίσια αυτών ενώ η φαινόμενη προκατάληψη θα πρέπει να δικαιολογηθεί με αντικειμενικό τρόπο. (βλ. Κυπριακές Αερογραμμές ανωτέρω). Το αίτημα για εξαίρεση δεν γίνεται δεκτό. Δεν επιδικάζονται έξοδα σε κανένα διάδικο. Καμία διαταγή για έξοδα. Η αίτηση ημερ. 4.7.18 ορίζεται για Οδηγίες στις 15.3.19. Ένσταση μέχρι τότε. (Υπ.) ............ Μ. Παπαμιχαήλ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.