Γεωργιάδη ν. Ταχυδομή Κατασκευαστική Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2008/2011, 25/4/2019

Γεωργιάδη ν. Ταχυδομή Κατασκευαστική Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2008/2011, 25/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A137 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2008/2011 Μεταξύ: XXX Γεωργιάδη Ενάγοντα και Ταχυδομή Λτδ Εναγόμενης και ΧΧΧ Θεοδότου Τριτοδιάδικου Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 9.6.2017: Μεταξύ: ΧΧΧ Γεωργιάδη Ενάγοντα και Ταχυδομή Κατασκευαστική Λτδ Εναγόμενης και ΧΧΧ Θεοδότου Τριτοδιάδικου Ημερομηνία: 25 Απριλίου, 2019 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Φ. Καμένος για ΜΑΡΚΙΔΗ, ΜΑΡΚΙΔΗ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγομένη: Ο κ. Μ. Ιακώβου για Μ. ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Για τον Τριτοδιάδικο: Η κα Ελληνίδα Γαντζίδου και ο κ. Γεωργίου για ΝΙΚΟ ΧΡ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ & ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΙ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Τα δικόγραφα είναι εκτεταμένα και καταλαμβάνουν πολλές σελίδες το καθένα. Χωρίς ασφαλώς, να παραγνωρίζεται η αξία τους, θα επιχειρήσω μια σύνοψη των εκατέρωθεν δικογραφημένων ισχυρισμών για να δοθεί μια εικόνα του τι ισχυρίζεται η κάθε πλευρά, καθώς, εξαντλητική παράθεση τους, φρονώ ότι θα απόβαινε σε βάρος των ουσιαστικών ζητημάτων που απασχόλησαν κατά τη διάρκεια της δίκης και τα οποία θα κρίνουν το αποτέλεσμα. Όπου όμως κριθεί αναγκαίο θα γίνει αναφορά σε αυτούς στο κατάλληλο σημείο. Με την αγωγή του ο ενάγων αξιώνει το ποσό των €169.000,00, το οποίο ισχυρίζεται ότι είχε καταβάλει στην εναγομένη δυνάμει Συμφωνίας για την ανέγερση μιας Οικίας στην Αραδίππου της Επαρχίας Λάρνακας. Επικαλείται ως λόγο τής ως άνω αξίωσης του την πλήρη αποτυχία του ανταλλάγματος και/ή δυνάμει των περί αδικαιολόγητου πλουτισμού διατάξεων και/ή ως τμήμα της αποζημίωσης για παραβάσεις της Συμφωνίας και της Συμπληρωματικής αυτής Συμφωνίας από την εναγομένη και/ή για αμέλεια. Περαιτέρω αξιώνει το ποσό των €215.945,52σ. ως αποζημιώσεις για ζημιές, που ο ενάγων υπέστη λόγω παραβάσεως των ως άνω Συμφωνιών από την εναγομένη και/ή για αμέλεια. Περαιτέρω αξιώνει απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εναγομένη όπως καταβάλει στον ενάγοντα ως αποζημιώσεις για περαιτέρω ζημιές από την εν λόγω παράβαση ποσό €1.500,00 μηνιαίως από 01.07.2011 μέχρι την έκδοση απόφασης επί της παρούσας Αγωγής που αφορά ενοίκια. Με την Υπεράσπιση της η εναγομένη αρνείται τους ισχυρισμούς περί προβλήματος στη στατικότητα της Οικίας και για κακοτεχνίες και οποιανδήποτε άλλη ευθύνη τής καταλογίζει ο ενάγων και εισηγείται ότι εάν ήθελε πράγματι βρεθεί υπόλογος οποιασδήποτε ευθύνης και καταδικαστεί σε αποζημιώσεις, γι' αυτές ευθύνη φέρει ο τριτοδιάδικος ο οποίος είχε αναλάβει την εκπόνηση της στατικής μελέτης της Οικίας ή τουλάχιστον θα πρέπει να συνεισφέρει στο μερίδιο που του αναλογεί όπως ήθελε βρεθεί ότι ευθύνεται από το Δικαστήριο. Η πλευρά του τριτοδιαδίκου από την άλλη αρνείται ότι υπάρχει πρόβλημα στατικότητας της οικίας αλλά και αν ήθελε ευρεθεί πως υπάρχει τέτοιο πρόβλημα τότε ισχυρίζεται ότι δεν οφείλεται σε αυτόν εφόσον είχε εκπονήσει τη μελέτη του σύμφωνα με τα σχέδια που του είχε δώσει η εναγομένη. Αν το στατικό μέρος της Οικίας αποδειχθεί ότι παρουσιάζει οποιοδήποτε πρόβλημα, αυτό ισχυρίζεται δεν οφείλεται στον ίδιο αλλά κατά πρώτον στην εναγομένη που άρχισε την ανέγερση της Οικίας πριν την εκπόνηση της μελέτης του και πριν την έκδοση της άδειας οικοδομής και κατά δεύτερον στον ενάγοντα που προέβη σε αλλαγές στα σχέδια τα οποία προσέθεσαν βάρος στην οικοδομή. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Για την πλευρά του ενάγοντος ο οποίος κατάθεσε ως Μ.Ε.1 κλήθηκαν και κατέθεσαν ως μάρτυρες ο κ. ΧΧΧ Γιαννίκος (Μ.Ε.2), ο κ. ΧΧΧ Παναγιωτίδης (Μ.Ε.3), ο κ. ΧΧΧ Καλογήρου (Μ.Ε.4), η κα ΧΧΧ Κασουλίδου (Μ.Ε.5), ο κ. ΧΧΧ Καμαρίτης (Μ.Ε.6), ο κ. ΧΧΧ Σπανόπουλος (Μ.Ε.7), ο κ. ΧΧΧ Χρυσάνθου (Μ.Ε.8) και ο κ. ΧΧΧ Ιακώβου (Μ.Ε.9). Από πλευράς της εναγομένης κλήθηκαν δύο μάρτυρες ο κ. ΧΧΧ Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1) και ο κ. ΧΧΧ Σιαμμάς (Μ.Υ.2) για δε την πλευρά του Τριτοδιαδίικου κατάθεσε ο ίδιος ο κ. ΧΧΧ Θεοδότου (Μ.Τ.1). Κατά την παράθεση της μαρτυρίας κατατέθηκε πληθώρα εγγράφων ως τεκμήρια (Τεκμ. 1 - 77) πλείστα εκ των οποίων πολυσέλιδα ή ως δέσμες εγγράφων με υποαρίθμηση τους όπου είχε κριθεί αναγκαία. Δράττομαι της ευκαιρίας να επισημάνω ότι σε τέτοιας φύσης διαφορές και υποθέσεις απαιτείται επίπονη προεργασία από πλευράς διαδίκων και των συνηγόρων τους έτσι ώστε η αρχική σκέψη να είναι η παραπομπή της διαφοράς σε διαμεσολάβηση ή διαιτησία και ακόμα εάν δεν προκριθεί τέτοια παραπομπή τότε ενώπιον του Δικαστηρίου να δηλώνονται παραδεκτά γεγονότα έτσι ώστε να περιορίζονται κατά το δυνατό τόσο η προς εξέταση μαρτυρία όσο και τα επίδικα θέματα. Παρόμοιες σκέψεις εκφράστηκαν στην εντελώς πρόσφατη απόφαση του Εφετείου (υπό της Έντιμης Δ. Μιχαηλίδου, Δ) στην υπόθεση Βουζούνη κ.ά. v. Αποστόλου, ECLI:CY:AD:2019:A138, Πολ. Έφεση Αρ. 457/2012 ημερ. 10.04.2019. Παρόλο ότι δεν δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα, κάτι που ως εκ της φύσεως της διαφοράς θα έπρεπε να είχε επιδιωχθεί, καθώς μια τέτοια διεργασία θα εξοικονομούσε πολύτιμο δικαστικό χρόνο και δικαιολογείτο απόλυτα λόγω του όγκου του έγγραφου μαρτυρικού υλικού που έχει κατατεθεί και που συνίσταται σε εκατοντάδες έγγραφα, ψηφιακούς δίσκους DVD's, φωτογραφικό υλικό, πολυσέλιδες συμφωνίες, αρχιτεκτονικά σχέδια, πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής με όλα τα παραρτήματα τους, τιμολόγια και αποδείξεις πληρωμών, ενόψει των παραδοχών στα δικόγραφα και της μαρτυρίας που δόθηκε, όπου αυτή δεν έτυχε αμφισβήτησης με αντεξέταση και μπορούν από αυτά να εξαχθούν ευρήματα, αυτό θα γίνει χωρίς κατ' ανάγκη την λεπτομερή καταγραφή είτε της προφορικής μαρτυρίας είτε και περιγραφής των τεκμηρίων. Όπου χρειάζεται για την εξαγωγή των αναγκαίων συμπερασμάτων μου ασφαλώς και θα σχολιαστούν και θα γίνει ειδικότερη αναφορά σε αυτά στη συνέχεια. Στον αντίποδα ασφαλώς βρίσκονται εκθέσεις ειδικών εμπειρογνωμόνων όπως και η μαρτυρία τους όπου αυτή έτυχε αμφισβήτησης, οπότε και θα τύχουν της ανάλογης αξιολόγησης. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΑΓΟΝΤΑ: Ο κ. Γεωργιάδης (Μ.Ε.1), είναι ο ενάγων και η Γραπτή του Δήλωση σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Είναι ο ιδιοκτήτης του κτήματος στην Αραδίππου επί του οποίου συμφωνήθηκε όπως ανεγερθεί η Οικία. Τα όσα ο μάρτυς ανέφερε σε σχέση με τη Σύμβαση όπως και της δεύτερης για την ανέγερση της Οικίας (ημερομηνίες, κόστος, τρόπος πληρωμής, ο χρόνος αποπεράτωσης και παράδοσης, αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε και άλλες λεπτομέρειες), επί της ουσίας τους δεν αμφισβητήθηκαν και καθίστανται ευρήματα μου όπως θα καταγραφούν στο κατάλληλο μέρος της απόφασης μου. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του κατατέθηκε σχεδόν το σύνολο της έγγραφης μαρτυρίας (Τεκμ. 1 - 59). Η προσωπική γνώση του όλων των γεγονότων της υπόθεσης είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη. Ο ίδιος έζησε όλα τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση εξαιτίας της άμεσης εμπλοκής του καθ' όλους τους σχετικούς με την παρούσα διαφορά χρόνους και διέκρινα εκ μέρους του συστηματική τήρηση όλων των σχετικών εγγράφων που αφορούν την επίδικη διαφορά και ικανοποιητική γνώση λεπτομερειών αυτών των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Προσχωρώ με την απαρίθμηση και χαρακτηρισμό των τεκμηρίων τα οποία κατάθεσε ο κ. Γεωργιάδης: Η Σύμβαση ημερ. 14.02.2008 μαζί με τα συνημμένα επ' αυτής αρχιτεκτονικά σχέδια κατατέθηκε ως Τεκμ. 1. Σύμφωνα με αυτή η εναγομένη ανέλαβε να ανεγείρει την επίδικη κατοικία βασισμένη σε αρχιτεκτονικά σχέδια που την προμήθευσε ο ενάγων, τα οποία όμως η ίδια προσάρμοσε σε κατασκευαστικά σχέδια, τα οποία ή ίδια ετοίμασε βάσει της τεχνολογίας (crosswise technology) σε συνεργασία με τον τριτοδιάδικο, σχετικός είναι ο όρος Α1 του Τεκμ. 1. Βάσει των όρων 5-9 του ίδιου τεκμηρίου τα υλικά και εργατικά επίσης τα προμήθευσε η εναγομένη, τα οποία επίσης έγιναν βάσει του εξειδικευμένου συστήματος crosswise (σχετικοί είναι οι όροι 6 και 8). Περαιτέρω βάσει του όρου 7 με την παράδοση του έργου, η εναγομένη όφειλε να δώσει και γραπτή εγγύηση για 8 χρόνια για την σωστή κατασκευή και τα υλικά κατασκευής ενώ στη βάση του όρου 10 η εναγομένη ήταν υποχρεωμένη να ανεγείρει την Οικία σύμφωνα με τους όρους των σχεδίων και την τεχνολογία (crosswise technology) αλλά και να καταβάλει το μέγιστο των δυνάμεων της προκειμένου να ανεγείρει την «οικοδομή σύμφωνα με τους καλύτερους κανόνες τεχνικής και επιδεξιότητας». Αντίγραφο της Συμπληρωματικής Σύμβασης ημερ. 14.02.2008 κατατέθηκε ως Τεκμ. 2. Ως δέσμη (περίπου 215 έγγραφα με τις αποδείξεις πληρωμής καταβληθέντων ποσών προς τρίτους) κατατέθηκε ως Τεκμ. 3. Φωτοαντίγραφο από την χειρόγραφη σημείωση από το ημερολόγιο του μάρτυρος, όπου καταγράφεται η καταβολή του ποσού υπό Α/Α 1 του «Πίνακα Καταβληθέντων Ποσών σε τρίτους χωρίς Αποδείξεις Πληρωμής» κατατέθηκε ως Τεκμ. 4. Γραπτή σημείωση του μάρτυρος επί τηλεομοιότυπου ημερ. 13.01.2010 ως Τεκμ. 5. Επιστολή της εναγομένης για τελική παραλαβή της Οικίας κατά ή περί την 27.10.2009 ως Τεκμ. 6. Ψηφιακός δίσκος dvd, ο οποίος περιλαμβάνει φωτογραφίες τις οποίες έβγαλε όπως ανέφερε καθ' όλη την διάρκεια ανέγερσης της Οικίας ως Τεκμ. 7. Ο μάρτυς κατάθεσε φωτογραφίες όπου απεικονίζονται εργάτες, οι οποίοι εργάζονταν στο εργοτάξιο, και παρουσιάζουν υγρασίες στην Οικία και επίσης που έγραψαν σε τοίχο, όπως μη μπουν γυψοσανίδες (λόγω των υγρασιών) ως [Τεκμ. 8 (α-ζ)]. Κατάθεσε υπογραμμένο σημείωμα επί σελίδας του ημερολογίου του ημερ. 20.11.2008 από υπάλληλο της εναγομένης ότι οι μονώσεις στις βεράντες και γενικά όπου χρειαζόταν μόνωση ήταν ευθύνη της εναγομένης καθώς και ότι το πάτωμα του γκαράζ θα γινόταν μπετόν (το οποίο όπως φαίνεται και από αποδείξεις (Τεκμ.3) πλήρωσε ο ενάγων και ζήτησε με χειρόγραφη σημείωση του (Τεκμ. 9) να αφαιρεθεί από τον λογαριασμό του. Στη συνέχεια κατάθεσε ως Τεκμ. 10 - 17, 20 - 26, 33 - 34, 37,38, 42,45,47,48 και 51 με αντίγραφα δύο στατικών πραγματογνωμοσυνών ως Τεκμ. 52 αντίγραφα επιστολών διαφόρων ημερομηνιών όπως και ηλεκτρονικού μηνύματος ως Τεκμ. 28. Την επιστολή ημερ. 19.02.2010 από τους κ.κ. Marinos N. Panayiotides Chartered Quantity Surveyor («MNP»), μαζί με τον ψηφιακό δίσκο που περιέχει φωτογραφίες ημερ. 29.01.2010 της Οικίας, τις οποίες έβγαλαν οι ΜΝΡ για σκοπούς της επιστολής πραγματογνωμοσύνης και αποτελεί μέρος αυτής ως Τεκμ. 18. Αντίγραφο της πρώτης πραγματογνωμοσύνης-στατικής μελέτης ημερ. 08.03.2010 του κ. XXXXX Αγιομαμίτη, Πολιτικού/Δομικού Μηχανικού της AAA Structures («ΑΑΑ») ως Τεκμ. 19. Ως Τεκμήριο 27 το πρακτικό, το οποίο φέρει ημερ. 11.05.2010 και τίτλο «Σύσκεψη στην υπό ανέγερση οικοδομή μας στην Αραδίππου ώρα 14:53». Αντίγραφο της εν τελικής στατικής μελέτης-πραγματογνωμοσύνης των AAA ημερ. 16.05.2010 ως Τεκμ. 29. Τα κατασκευαστικά σχέδια αναφορικά με τη στατική δομή της Οικίας, επί των οποίων εργαζόταν το συνεργείο της εναγομένης εντός της Οικίας ως Τεκμ. 30. Την άδεια Οικοδομής του Δήμου Αραδίππου ως Τεκμ. 31 μαζί με τα συνημμένα σε αυτήν έγγραφα (μέρος των οποίων αποτελεί και η μελέτη του τριτοδιαδίκου αναφορικά με τη στατική δομή της Οικίας, η οποία κατετέθη ξεχωριστά για σκοπούς ευχερέστερης αναφοράς, όπως αναφέρθηκε, ως Τεκμ. 32. Η στατική μελέτη-πραγματογνωμοσύνη των Philippos Iacovou Civil Engineers & Consultants ltd ημερ. 26.10.2010 περιλαμβανομένου ψηφιακού δίσκου με φωτογραφίες της Οικίας ως Τεκμ. 35. Φωτοαντίγραφο εγγράφου με τίτλο «Υπεύθυνη Δήλωση του Μελετητή του Έργου» ημερ. 27.03.2009 ως Τεκμ. 36. Διαφημιστικό φυλλάδιο της εναγομένης ως Τεκμ. 39 και εκτύπωση ενημερωτικού υλικού από την ιστοσελίδα της εναγομένης www.crosswise.com.cy με τίτλο «Στάδια Κατασκευής» και «Η Συμφέρουσα Λύση» ως Τεκμ. 40. Αρχιτεκτονικά σχέδια της υπό σχεδιασμό Οικίας με χειρόγραφα από ΧΧΧ Χριστοφίδη ως Τεκμ.41. Κατάθεσε ως Τεκμ. 43 και 44 φωτογραφίες ημερ. 15.07.2008 και 16.07.2008. Αντίγραφο του εγγράφου της εναγομένης ημερ. 23.06.2008 με τίτλο «XXXXX Georgiades- (Aradippou)-Final Proipologismos» ως Τεκμ. 46.Τα αποτελέσματα των ερευνών του ενάγοντος στο διαδίκτυο από εταιρείες εκμίσθωσης ακινήτων αναφορικά με 4 ακίνητα ως Τεκμ. 49. Την έκθεση πραγματογνωμοσύνης των Urban Splash ως Τεκμ. 50. Τις αποδείξεις πληρωμής των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων ως Τεκμ. 53(α) και (β),54,55 (α) και (β),56 (α) και (β),57,58 (α) και (β). Προέκυψε από τη μαρτυρία του ενάγοντος (Μ.Ε.1), ότι κατέβαλε στην εναγομένη συνολικό ποσό €169.000,00, ποσό που είναι παραδεκτό από την εναγομένη και ως εκ τούτου καθίσταται εύρημα μου. Κατέβαλε επίσης σε τρίτους απευθείας για τον εξοπλισμό της Οικίας ή άλλως (κουζίνες, είδη υγιεινής, κεραμικά, πατώματα κ.λπ), ποσό €125.235,64. Η εναγομένη ξεκίνησε την ανέγερση της Οικίας κατά ή περί την 29.05.2008 και του απέστειλε επιστολή για την τελική παραλαβή της κατά ή περί την 27.10.2009 συνεπώς με καθυστέρηση 10 - 12 μηνών καθώς η Σύμβαση η οποία υπογράφτηκε στις 14.02.2008 προνοούσε ως χρόνο αποπεράτωσης της Οικίας τον Οκτώβριο 2008 και/ή Δεκέμβριο 2008 (στο Τεκμ. 1 στον όρο 4 προνοείτο ως χρόνος παράδοσης 8-10 μήνες από της υπογραφής της Σύμβασης. Βρίσκω ότι η δικαιολογία που δόθηκε για την καθυστέρηση ότι ευθύνονταν οι υπεργολάβοι που επέλεξε ο ενάγων δεν ήταν πειστική και δεν την αποδέχομαι. Βρίσκω επομένως ότι η υπαιτιότητα για την καθυστέρηση βάραινε αποκλειστικά την εναγομένη καθώς η μαρτυρία του κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1), υπήρξε επί του θέματος γενικόλογη και αόριστη. Οι πραγματογνώμονες τους οποίους διόρισε ο ενάγων κ.κ. Marinos N Panayiotides Chartered Quantity Surveyor, (κατωτέρω καλούμενους «MNP») κατόπιν επιθεώρησης της Οικίας, συνέταξαν επιστολή-πραγματογνωμοσύνη ημερ. 19.02.2010, με την οποία επιβεβαιωνόταν η ύπαρξη προβλημάτων και κακοτεχνιών και προτείνεται όπως εκπονηθεί «μελέτη από Πολιτικό Μηχανικό με την οποία να επιβεβαιωθεί η στατικότητα του κτιρίου». Ακολουθώντας την πιο πάνω συμβουλή ο ενάγων αναζήτησε την εμπειρογνωμοσύνη του κ. XXX Αγιομαμίτη, ο οποίος είναι Πολιτικός/Δομικός Μηχανικός της ΑΑΑ να εκπονήσει στατική μελέτη της Οικίας, κάτι που ο τελευταίος έπραξε στις 08.03.2010 (πρώτη έκθεση (Τεκμ.19) την οποία επικαιροποίησε στην τελική της μορφή στις 16.05.2010 (Τεκμ. 29). Ο ενάγων κατέβαλε γνήσιες, όπως κρίνω, προσπάθειες του να εξεύρει λύση στη διαφορά που προέκυψε, αποστέλλοντας επιστολές στην εναγομένη και κάνοντας συναντήσεις μαζί της, μη βρίσκοντας όμως οποιανδήποτε ανταπόκριση εκ μέρους της ή έστω ικανοποιητική πρόταση προς αποκατάσταση της ζημιάς που υπέστη. Με τα ως άνω ως δεδομένα, και λόγω του γεγονότος ότι βάσει των εκθέσεων των ΑΑΑ η Οικία ήταν ακατάλληλη προς οίκηση και ουσιαστική θεραπεία θα ήταν η κατεδάφιση της, αποτάθηκε και σε δεύτερο ανεξάρτητο πολιτικό μηχανικό, ήτοι την Philippos Iacovou Civil Engineers & Consultants ltd, οι οποίοι εκπόνησαν νέα πραγματογνωμοσύνη στις 26.10.2010 (Τεκμ. 35). Από τις εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων προκύπτει ότι η εναγομένη κατά την ανέγερση της Οικίας εφάρμοσε διαφορετικά κατασκευαστικά σχέδια (τα σχέδια που ο ενάγων είχε βρει τυχαία παρατημένα στην Οικία (Τεκμ.30), άρα και στατική μελέτη, με αποτέλεσμα η Οικία να καταστεί πλήρως ακατάλληλη οικήσεως, και η στατική μελέτη, την οποία υπέβαλε η εναγομένη για έγκριση στον Δήμο Αραδίππου, ήταν και η ίδια λανθασμένη σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, που ακόμα και εάν η Οικία ανεγειρόταν στην βάση αυτής και πάλι θα ήταν λίαν επικίνδυνη και ακατάλληλη οικήσεως. Σύμφωνα δε με την έκθεση της Philippos Iacovou Civil Engineers & Consultants ltd τυχών επιδιόρθωση της Οικίας (κάτι που για λόγους που αναφέρεται στην έκθεση τους δεν συνίσταται) υπολογίζεται σε €130.000. Αποδέχομαι τα πιο πάνω όπως και την εκτίμηση για την αποκατάσταση του στατικού μέρους της Οικίας και καθίστανται ευρήματα μου. Από τη μαρτυρία προέκυψε ότι ο ενάγων δεν είχε δώσει καμιά οδηγία προς την εναγομένη για το διορισμό του πολιτικού μηχανικού-τριτοδιαδίκου, στον οποίο η εναγομένη ανέθεσε την εκπόνηση της στατικής μελέτης και ήταν με αυτήν που ο τριτοδιάδικος είχε συμβατική σχέση. Ο ενάγων, ο οποίος δεν γνώριζε καν τον τριτοδιάδικο, ανέκαθεν επεδίωκε την εμπλοκή του στην επίβλεψη της Οικίας, όμως ουδέποτε ο τριτοδιάδικος απαντούσε σε τηλεφωνήματα ή στις επιστολές του, με τις οποίες του ζητούσε, μεταξύ άλλων, διευκρινίσεις και συνάντηση για σκοπούς επιθεώρησης της Οικίας. Παρόλο ότι υπήρξε σχετική προσπάθεια εκ μέρους της Υπεράσπισης τόσο της εναγομένης αλλά, θα έλεγα, και εκ μέρους του τριτοδιαδίκου για να υποβάλουν ότι το πρόβλημα στατικότητας της Οικίας οφειλόταν στον ενάγοντα, ο οποίος κατ' αυτούς επέφερε αλλαγές επί της Οικίας, οι οποίες επιβάρυναν τη στατική δομή της, βρίσκω ότι όλες οι εργασίες έγιναν με ευθύνη και την επίβλεψη της εναγομένης, η οποία γνώριζε πριν την ανέγερση της Οικίας και/ή πριν καν την εκπόνηση της στατικής μελέτης και των κατασκευαστικών σχεδίων όλες τις απαιτήσεις του ενάγοντος (περιλαμβανομένης και της εγκατάστασης της ενδοδαπέδιας θέρμανσης). Οι ΜΝΡ προκοστολόγησαν την επιδιόρθωση των λοιπών, πέραν των στατικών, κακοτεχνιών και συμπλήρωση των υπολειπομένων εργασιών στα €70.000 πλέον Φ.Π.Α σχετική είναι η εκτίμηση τους με ημερομηνία 29.11.2010 (Τεκμ. 47), η οποία γίνεται δεκτή καθώς εκτός του ότι είναι λεπτομερής και αποδεικνύεται και με φωτογραφικό υλικό επεξηγήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με πειστικότητα και οι λεπτομέρειες αυτές επί πλέον έχουν δικογραφηθεί (παρ.15 της Εκθέσεως Απαιτήσεως), παρά την περί του αντιθέτου εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγομένης. Σύμφωνα με εκτίμηση ημερ. 21.05.2014 (Τεκμ.48) των Philippos Iacovou Civil Engineers &Consulting LTD το κόστος κατεδάφισης της Οικίας, θα ανέλθει περίπου στα €15.000, ενώ επιπλέον απαιτούνται συνήθως περί τους 24 μήνες για την αποπεράτωση και/ή ανέγερση νέας οικίας με παρόμοιες προδιαγραφές. Αποδέχομαι τα ως άνω και κρίνω ότι συνάδει και με τους κανόνες της λογικής το χρονοδιάγραμμα που υπολογίστηκε. Ο ενάγων παρουσίασε μαρτυρία ότι για την εκμίσθωση ανάλογης κατοικίας στην περιοχή που βρίσκεται το πιο πάνω αναφερόμενο τεμάχιο του, η μέση τιμή μισθώματος ανέρχεται σε €1.500 μηνιαίως, ποσό το οποίο οφείλει η εναγομένη για κάθε μήνα από κατά ή περί τον Οκτώβριο 2008 και/ή Δεκέμβριο 2008, που όφειλε να του παραδώσει την Οικία ελεύθερη προβλημάτων και κακοτεχνιών μέχρι την έκδοση Απόφασης στην παρούσα Αγωγή. Περαιτέρω βέβαια το ίδιο ποσό μηνιαίως οφείλει η εναγομένη για ακόμα 24 περίπου μήνες που θα απαιτηθούν μέχρι να αναγερθεί νέα οικία παρομοίων προδιαγραφών στο πιο πάνω τεμάχιο. Η εν λόγω μέση τιμή μισθώματος επιβεβαιώνεται και με σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης των οι κ.κ. Urban Splash Chartered Surveyors (Τεκμ. 50). Η αξίωση αυτή του ενάγοντος θα τύχει σχετικού σχολιασμού σε άλλος μέρος της απόφασης μου. Ο ενάγων (Μ.Ε.1), με επιστολή του δικηγόρου του με ημερ. 30.11.2010 (Τεκμ.51) τερμάτισε την Σύμβαση και την Συμπληρωματική Σύμβαση, γεγονός που καθίσταται εύρημα μου. Βρίσκω ακόμα ότι ο ενάγων δικαίως αποτάθηκε για την λήψη όλων των εκθέσεων πραγματογνωμοσύνης τις οποίες παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου και γενικά για τις υπηρεσίες πραγματογνωμόνων στους οποίους κατέβαλε τα ακόλουθα ποσά τα οποία κρίνω ότι δικαιούται να αξιώνει από την εναγομένη εφόσον κρίνονται ως εύλογα για σκοπούς αρχικά εξεύρεσης συναινετικής επίλυσης της διαφοράς και στη συνέχεια απόλυτα αναγκαίων και χρήσιμων για την απόδειξη των αξιώσεων του ενώπιον του Δικαστηρίου.
2. i)€1.966,50 για τους ΜΝΡ (έκθεση ημερομηνίας 19.02.2010).
3. ii)€4.140,00 για τους ΑΑΑ. iii) €2.905,00 για τους Philippos Iacovou Civil Engineers & Consultants ltd
4. iv)€1.500,00 για την ΜΝΡ (Έκθεση ημερομηνίας.29.11.2010). ν) €595,00 για τους Urban Splash Chartered Surveyors. Η αντεξέταση του μάρτυρος από την άλλη δεν ανέδειξε οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία του. Ακόμα και η επίκληση άλλων ατόμων οι οποίοι αντιμετώπιζαν παρόμοια προβλήματα με την εναγομένη και τον τριτοδιάδικο (Ροτσίδης και Κασουλίδου), κάτι που αμφισβητήθηκε, τελικά με την παρουσία της κας Κασουλίδου (Μ.Ε. 5) η οποία αναφέρθηκε στη δική της παρόμοια εμπειρία από τη συνεργασία της με τους ως άνω (εναγομένη και τριτοδιάδικο), κατέστησε την αμφισβήτηση αυτή άνευ αντικρίσματος. Ούτε και η προσπάθεια με την κατάθεση του Τεκμ. 59 που είναι η πρώτη σελίδα της πολεοδομικής άδειας της Οικίας στέφθηκε με επιτυχία, εφόσον αυτή δεν κατέδειξε ότι υπήρχε στατική μελέτη όταν είχε εκδοθεί η πολεοδομική άδεια. Εξάλλου, η αναφορά του ενάγοντος (Μ.Ε.1), ότι εξ όσων γνώριζε για την εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας δεν προαπαιτείτο η ύπαρξη στατικής μελέτης δεν αμφισβητήθηκε με αντίθετη μαρτυρία από μέρους της εναγομένης. Ούτε και η προσπάθεια να πληγεί η αξιοπιστία του ενάγοντος, σε σχέση με τη θέση της εναγομένης ότι στην Οικία μπήκαν μάρμαρα αντί κεραμικά και έτσι προστέθηκε βάρος στον πρώτο όροφο της οικοδομής στέφθηκε με επιτυχία. Ο ενάγων αρνήθηκε κάτι τέτοιο παραπέμποντας στις σχετικές αποδείξεις αγοράς των κεραμικών αλλά και η μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων τόσο του ενάγοντος όσο και της ίδιας της εναγομένης (Μ.Υ.1 και 2), οι οποίοι για το ζήτημα αυτό δεν μπόρεσαν να τοποθετηθούν με σαφήνεια. Εξάλλου οι φωτογραφίες και τα DVD's που κατατέθηκαν ως τεκμήρια δείχνουν τοποθετημένα κεραμικά. Η θέση αυτή της εναγομένης, η οποία αποτέλεσε και βασική γραμμή της Υπεράσπισής της καταρρίφθηκε πλήρως. Ο δε τριτοδιάδικος αναφέρθηκε για παρκέ. Η θέση τους ότι ήταν με ενέργειες του ενάγοντος που προστέθηκε βάρος στην οικοδομή με τοποθέτηση μαρμάρων, κρίνω ότι δεν είναι παρά εκ των υστέρων σκέψη της εναγομένης και η οποία δεν υποστηρίχθηκε με πειστική μαρτυρία. Το άλλο ζήτημα το οποίο η εναγομένη επικαλέστηκε προς επίρρωση του ισχυρισμού της ότι επιβαρύνθηκε η οικοδομή με επιπρόσθετο βάρος, λόγω της επιθυμίας του να τοποθετηθεί ενδοδαπέδια θέρμανση, και πάλι δεν έτυχε θετικής αντίκρισης από τη μαρτυρία. Ο ενάγων παρέπεμψε στα σχέδια (Τεκμ. 41 και 1) όπου στην 4η σελίδα τους γινόταν λόγος για ενδοδαπέδια θέρμανση. Στην συνέχεια η εναγομένη αμφισβήτησε ότι ήταν ο εκπρόσωπος και υπάλληλος της κ. XXXXX Χριστοφίδης, ο οποίος πριν την υπογραφή της σύμβασης (Τεκμ. 1), έγραψε στο άνω δεξιά μέρος επί των σχεδίων τα οποία είχε δώσει ο ενάγων στην εναγομένη (Τεκμ. 41) (στην πρώτη του σελίδα), την καταγραφή «ΕΝΔΟΔΑΠΕΔΙΑ ΘΕΡΜΑΝΣΗ». Υπέβαλε μάλιστα στον ενάγοντα ότι: «Εγώ σου λέω κύριε Γεωργιάδη, ότι όλα αυτά τα πράγματα που γράφεις πάνω στο τεκμήριο το τελευταίο, εσύ τα έγραψες κύριε» συνεχίζοντας ότι αν τα είχε γράψει η εναγομένη, αυτά θα έμπαιναν και στη Σύμβαση (Τεκμ. 1). Ο ενάγων εκλαμβάνοντας την θέση αυτή της εναγομένης ως κατηγορία σε βάρος του για πλαστογραφία υπέδειξε ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει εφόσον και στη Σύμβαση (Τεκμ. 1) γράφει για ενδοδαπέδια θέρμανση. Ακολούθως ο δικηγόρος της εναγόμενης ανέφερε ότι ο ενάγων όφειλε να επιμείνει να περιληφθούν τα σχέδια (Τεκμ. 41) στη σύμβαση (Τεκμ.1). Ο ενάγων ανέφερε ότι η εταιρεία είχε όλα τα έγγραφα, το γνώριζε και ήταν αυτή που ετοίμασε την συμφωνία και επέμεινε στην θέση του ότι δηλαδή η ενδοδαπέδια θέρμανση περιλαμβάνεται στην σελ. 4 των σχεδίων μέρος του Τεκμ.1 και ότι η εναγομένη θα συνεργαζόταν μάλιστα με την εταιρεία που θα εγκαθιστούσε την ενδοδαπέδια θέρμανση. Στη συνέχεια ο συνήγορος της εναγόμενης κάκισε τον ενάγοντα διότι δεν γνώριζε τι ακριβώς περιέγραφε η επιστολή (Τεκμ.42) της εταιρείας που εγκατέστησε την ενδοδαπέδια, με αποτέλεσμα ο ΜΕ1 να απαντήσει ότι δεν μπορεί να γνωρίζει ο ίδιος τι αναφέρει ρητορικά το ζήτημα πως «ένας μηχανικός που χτίζει ένα σπίτι δεν μπορεί να αντιληφθεί τούτο το πράγμα και ένας μηχανικός που δεν μπορεί να αντιληφθεί τούτο πράγμα, γιατί δεν ρωτά; Γιατί δεν το διευκρινίζει ή γιατί συνεχίζει να χτίζει;». Από την ανωτέρω αντεξέταση προκύπτει ότι η εναγομένη ελλείψει οποιασδήποτε θέσης, προσπάθησε απλώς να αμφισβητήσει πρώτα το κατά πόσο γνώριζε ότι θα εγκατασταθεί ενδοδαπέδια θέρμανση, μετά κατά πόσο ήταν η ίδια που είχε γράψει τις αναφορές στην ενδοδαπέδια στα Τεκμ. 1 και 41. Σε κάθε περίπτωση η θέση αυτή καταρρίφθηκε από την μαρτυρία του ενάγοντος όσο και από όλους τους μάρτυρες που ακολούθησαν. Η θέση του ενάγοντος ήταν ξεκάθαρη εξ αρχής την οποία και αποδέχομαι και συνίσταται στο ότι πριν υπογράψει την σύμβαση Τεκμ. 1 έδωσε τα σχέδια (Τεκμ. 41) στην εναγομένη και ο εκπρόσωπος της κατέγραψε ότι στην οικία θα τοποθετηθεί ενδοδαπέδια θέρμανση. Ακολούθως όταν υπεγράφη η Σύμβαση (Τεκμ.1), δεν είχε μαζί του τα εν λόγω σχέδια όπου καταγραφόταν αυτή η αναφορά, κάτι που δεν ήταν και απαραίτητο δεδομένου ότι η εναγομένη το γνώριζε ήδη και το κατέγραψε στην 4η σελ. των σχεδίων που επισυνάφθηκαν στην Σύμβαση Τεκμ.1. Στην προσπάθεια του ο συνήγορος της εναγομένης να αμφισβητήσει την αξιοπιστία του ενάγοντος του υπέβαλε ότι ήταν αυτός που είχε γράψει τις αναφορές για την ενδοδαπέδια θέρμανση, γεγονός που ανάγκασε τον ενάγοντα να αναζητήσει μαρτυρία πραγματογνώμονα γραφολόγου από την Αστυνομία του Μ.Ε.8 ο οποίος επιβεβαίωσε ότι δεν ήταν ο γραφικός χαρακτήρας του ενάγοντος οι εν λόγω καταγραφές στα Τεκμ. 1 και 41. Μια άλλη θέση της εναγομένης ήταν ότι η οικία επιβαρύνθηκε με έξτρα βάρος και ότι αυτό το έξτρα βάρος το είχε προσθέσει ο ενάγων μέσω των τρίτων που είχε χρησιμοποιήσει. Με τη μαρτυρία όμως τόσο του ενάγοντος όσο και των πραγματογνωμόνων του (ΜΕ2 και ΑΑΑ) απεδείχθη καταρχάς ότι δεν ετίθετο θέμα «προσθήκης έξτρα βάρους» στην οικία πόσο μάλλον προσθήκης έξτρα βάρους από τον ενάγοντα αλλά καθαρά ότι η οικία σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε με τρόπο που να αντέχει 2,4 φορές λιγότερο βάρος, άρα χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα βάρη στα οποία πρόκειται να υφίσταται. Με την ίδια γραμμή αντεξέτασης η εναγομένη επικεντρώθηκε στο κατά πόσο ο ενάγων είχε βάλει μπετόν αντί ελαφρομπετόν στον όροφο της οικίας και μάρμαρα ή «μαρμαρίνες» αντί για κεραμικό. Και η εν λόγω προσπάθεια της εναγόμενης, όπως κατέγραψα και πιο πάνω, έπεσε στο κενό δεδομένης τόσο της έγγραφης μαρτυρίας που κατατέθηκε όσο και της μαρτυρίας των υπολοίπων μαρτύρων ακόμα και τον (Μ.Υ.1 και 2). Ήταν η θέση της εναγομένης ότι ο ενάγων όφειλε να επισκευάσει την οικία και όχι να την αφήσει ακατοίκητη και να ζητάει και αποζημιώσεις για την ενοικιαστική αξία. Ο ενάγων όμως υποστήριξε ότι στα χέρια του είχε εκθέσεις ειδικών που έκριναν την οικία ακατάλληλη προς οίκηση, η δε όποια επιδιόρθωση θα απαιτούσε πάρα πολύ μεγάλα ποσά, τα οποία δεν διέθετε και άλλωστε αν έκανε τις όποιες επιδιορθώσεις προκειμένου να την αποκαταστήσει, θα κατέληγε με ένα σπίτι το οποίο δεν είχε συμφωνήσει να ανεγείρει. Η θέση που φαίνεται ότι προσπάθησε ο τριτοδιάδικος να προωθήσει μέσα από την αντεξέταση του ενάγοντος ήταν ότι την επιβάρυνση της οικίας προκάλεσε η ενδοδαπέδια θέρμανση. Αυτό δεν προκύπτει από ευθεία υποβολή, όμως ο δικηγόρος του τριτοδιαδίκου προσπάθησε προφανώς να προωθήσει την θέση του ότι εφόσον δεν ήταν καταγεγραμμένη η ενδοδαπέδια θέρμανση στη συμφωνία του ενάγοντος με την εναγομένη και επομένως δεν μπορούσε ο τριτοδιάδικος να γνωρίζει ώστε να την συμπεριλάβει στους υπολογισμούς του. Ο ενάγων απάντησε με παραπομπή και πάλι σε έγγραφα ότι ο τριτοδιάδικος γνώριζε ξεκάθαρα ότι στην οικία θα έμπαινε ενδοδαπέδια θέρμανση και μάλιστα αυτή αναφέρεται στα σχέδια (Τεκμ.31) τα οποία συνυπογράφονται από τον τριτοδίαδικο (Κρίστη Θεοδότου) και συγκεκριμένα στο σχέδιο Α12 με αριθμό 18, τα κατασκευαστικά δηλαδή σχέδια της εναγομένης όπου ως ανέφερε ο ενάγων: «αναφέρεται σε ενδοδαπέδια θέρμανση και τα προσυπογράφει δίπλα ο κύριος XXXXX Θεοδότου σαν μελετητής του έργου». Στη συνέχεια η αντεξέταση περιστράφηκε γύρω από την προσπάθεια του τριτοδιαδίκου να ψέξει εμμέσως την εναγομένη ότι εργαζόταν με άλλα σχέδια, αυτά στο Τεκμ. 30, τα οποία ο ενάγων είχε δηλώσει ότι τα είχε βρει παρατημένα εντός της οικίας και ήταν βάσει αυτών που εργαζόταν το συνεργείο της εναγομένης. Για προφανείς λόγους, ο τριτοδιάδικος δεν αμφισβήτησε την θέση αυτή του ενάγοντος όμως προσπάθησε να υποβάλει την θέση του πως δεν μπορεί ο ενάγων να γνωρίζει ότι αν η οικία είχε ανεγερθεί στην βάση των σχεδίων Τεκμ. 31 δεν θα ήταν κατάλληλη προς οίκηση. Ο ενάγων παρέπεμψε στις διαπιστώσεις των εκθέσεων των ειδικών εμπειρογνωμόνων στους οποίους ανέθεσε τη μελέτη της στατικότητας της Οικίας. Καμιά δε ευθεία αμφισβήτηση έγινε κατά της θέσης αυτής του ενάγοντος ότι δηλαδή η Οικία είτε ως ανεγέρθηκε βάσει των σχεδίων Τεκμ. 30 είτε αν ανεγειρόταν στη βάση των σχεδίων Τεκμ. 31 και πάλι θα ήταν ακατάλληλη προς οίκηση. Ο τριτοδιάδικος υπέβαλε τη θέση της εναγομένης στον ενάγοντα ότι στην οικία είχε μπει κεραμικό αντί παρκέ. Ο ενάγων αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην αρχική του θέση απαντώντας ότι στην οικία έχει μπει κεραμικό και όχι παρκέ ούτε μάρμαρα ούτε μαρμαρίνες. Στην συνέχεια ο ενάγων αναφέρθηκε στις δύο επιστολές ημερ. 23.06.2008 και 19.11.2008 που είχε στείλει στον τριτοδιάδικο (Τεκμ. 37 και 38), ο οποίος αμφισβήτησε ότι έλαβε την μία από τις δύο. Ουδεμία μαρτυρία έφερε προς απόδειξη τούτου ούτε ανέφερε κάτι τέτοιο όταν ο ίδιος έδωσε μαρτυρία στις 06.07.2018 ο οποίος αντιθέτως κατά την μαρτυρία του παραδέχθηκε ότι έλαβε και τις δύο επιστολές, διαψεύδοντας κατ' αυτόν τον τρόπο και τον ίδιο τον εαυτό του. Ο τριτοδιάδικος περαιτέρω υπέβαλε τη θέση ότι εφόσον η άδεια οικοδομής δεν είχε εκδοθεί δεν μπορούσε να προβεί σε επίβλεψη της οικίας του ενάγοντος. Η μαρτυρία κατέδειξε ότι ο τριτοδιάδικος είχε συμπληρώσει και υπογράψει (μετά μάλιστα από την εκ μέρους του λήψη των δύο επιστολών (Τεκμ. 37 και 38) και ενώ γνώριζε ότι η οικία είχε ανεγερθεί χωρίς επίβλεψη και άρα, κατά την γνώμη του παράνομα, την «Υπεύθυνη Δήλωση του Μελετητή του Έργου» ημερ. 27.03.2009 (Τεκμ. 36) που φέρει ημερομηνία 27.03.2009. Στην συνέχεια ο ενάγων ανέφερε ότι δεν είχε δει τον τριτοδιάδικο να επιβλέπει, όμως από ότι του ανέφερε η εναγομένη ήταν ενήμερος για την εξέλιξη του έργου ως αρμόδιος για την επίβλεψη και βάσει της σύμβασης είχε διορίσει η εναγομένη και με τον οποίο μάλιστα είχαν γενικά συνεργασία να εκπονεί μελέτες προς όφελος της. Κατά την επανεξέταση του ενάγοντος διαφάνηκε ότι τη δήλωση του Μελετητή-Πολιτικού Μηχανικού του Έργου, την οποία υπέγραψε ο τριτοδιάδικος και ότι η αναφορά του στο Τεκμ. 3 όπου εντός των αποδείξεων των ποσών (αποδείξεις από Σοφοκλέους ημερ. 25.05.2009, 14.05.2009 και 11.05.2009), τα οποία ο ενάγων κατέβαλε σε τρίτους, αποδεικνύεται ότι αγοράστηκε «floor tail». Εδώ παρεμβάλλω ότι ο ίδιος ο κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1) ανέφερε όταν ρωτήθηκε επί τούτου ότι tail είναι κεραμικό πλακάκι και δεν μπορεί να εννοεί μάρμαρο ή άλλο υλικό. Ο ενάγων (Μ.Ε.1) μου προκάλεσε εξαιρετική εντύπωση. Παρουσίασε τα γεγονότα της υπόθεσης μέσω της Γραπτής του Δήλωσης (Έγγραφο Α) την οποία ανάγνωσε ενώπιον μου. Διέκρινα σε αυτόν καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίας του ενώπιον του Δικαστηρίου ειλικρίνεια, σαφήνεια και πειστικότητα. Ήταν αρκούντως διαφωτιστικός και με λεπτομερή αναφορά σε έγγραφα τα οποία τήρησε με συστηματικό τρόπο, αναφέρθηκε σε όλα όσα απασχολούν την υπόθεση, διαφωτίζοντας το Δικαστήριο επί όλων των πτυχών της επίδικης διαφοράς. Ο μάρτυς με ειλικρίνεια ανέφερε ότι όταν κλήθηκε να παραλάβει την Οικία, διαπίστωσε οφθαλμοφανείς κακοτεχνίες τις οποίες έθεσε υπόψη της εναγομένης και προς τούτο αναγκάστηκε να προσφύγει στη βοήθεια ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, οι οποίοι ο ένας μετά τον άλλον διαπίστωσαν τα τεράστια λάθη, βάσει των οποίων η Οικία είχε ανεγερθεί. Ούτε από την αντεξέταση του από τους συνηγόρους του τριτοδιαδίκου κρίνω ότι έγινε κατορθωτό να πληγεί η αξιοπιστία του ενάγοντος. Οι θέσεις του ενάγοντος παρέμειναν στέρεες και σε κανένα σημείο της δεν κλονίστηκε η μαρτυρία του Η αντεξέταση του επί των πιο πάνω πτυχών και θέσεων της Υπεράσπισης της εναγομένης και του τριτοδιάδικου δεν μείωσαν καθ' οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του ενάγοντος, τουναντίον καταρρίφθηκαν αυτές οι θέσεις ως μη έχουσες έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης. Ως εκ τούτου αποδέχομαι την μαρτυρία του ενάγοντος και από αυτή κρίνω ότι μπορώ να εξαγάγω ασφαλή συμπεράσματα. O κ. Γιαννακός (Μ.Ε.2), κλήθηκε να προσφέρει την εμπειρογνωμοσύνη του σε σχέση με τα προβλήματα στατικότητας της οικίας. Ο μάρτυς αναγνώρισε ότι συνέταξε μαζί με τον κ. Ιακώβου (Μ.Ε.9) την έκθεση πραγματογνωμοσύνης (Τεκμ. 35) των κ.κ. Philippos Iacovou Civil Engineers &Consulting LTD και ότι όσα συμπεράσματα αναφέρονται στην έκθεση και αφορούν την στατικότητα της Οικίας είναι δικά του όπως και τα σχέδια Παράρτημα 2 στο Τεκμ. 35. Πέραν δε των στατικών συμπερασμάτων, συνέβαλε στην εκπόνηση και της υπόλοιπής έκθεσης (Τεκμ. 35) μέσω συζήτησης και σημειωμάτων που είχε δώσει στον κ. Ιακώβου (Μ.Ε.9). Κατόπιν της διόρθωσης του γραφικού σφάλματος επί του Τεκμ. 35, ο κ. Γιαννακός υιοθέτησε την έκθεση πραγματογνωμοσύνης (Τεκμ.35) και τα συμπεράσματα της βάσει των οποίων: α) θεώρησε την Οικία μη ασφαλή προς χρήση/οίκηση, συμφωνώντας άρα με την στατική μελέτη ημερ. 16.05.2010 που είχε προηγουμένως συντάξει ο πολιτικός μηχανικός κ. Α. Αγιομαμίτης των ΑΑΑ (η οποία τέθηκε ως Παράρτημα 1 στο Τεκμ. 35 και η οποία έχει κατατεθεί και από μόνη της ως Τεκμ. 29), β) προέβη σε προκοστολόγηση των ενδεχόμενων εργασιών ενίσχυσης και ανακατασκευής της στατική δομής της Οικίας, υπολογίζοντας το συνολικό κόστος της τουλάχιστον σε €130.000,00, και γ) εισηγήθηκε ότι η «καλύτερη λύση για τη συγκεκριμένη οικοδομή είναι η κατεδάφιση και ανακατασκευή της», δεδομένων των προβλημάτων αισθητικής, λειτουργικότητας και ικανοποιητικής χρήσης και/ή άλλων μελλοντικών προβλημάτων, που θα επιφέρει μια πιθανή επιδιόρθωση της υφιστάμενης Οικίας. Ο κ. Γιαννακός (Μ.Ε.2), κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε βιβλιογραφία, η οποία υποστηρίζει τα συμπεράσματά, τα οποία περιέλαβε στις σελ. 4 - 5 της έκθεσής (Τεκμ.35). Τα αποσπάσματα της εν λόγω βιβλιογραφίας κατατέθηκαν ως Τεκμ. 60. Ακολούθως, ο μάρτυς επεξήγησε θεμελιώνοντας ένα προς ένα και κατά σειρά τα εν λόγω συμπεράσματα του με παραπομπή στην σχετική βιβλιογραφία που είχε καταθέσει ως Τεκμ. 60. Στη συνέχεια ανέφερε τη θέση του ως προς τον τρόπο εκπόνησης της στατικής μελέτης, δηλώνοντας ότι η οικία είχε ανεγερθεί στην βάση στατικής μελέτης για μεταλλικές κατασκευές ενώ θα έπρεπε να είχε ανεγερθεί βάση στατικής μελέτης που απαιτείται για σύμμεικτες κατασκευές εφόσον ως τέτοια είχε ανεγερθεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αδυναμία ανάλυσης ή εκτίμησης της πραγματικής συμπεριφοράς της οικίας, τις παντελώς διαφορετικές συμπεριφορές στα περιβαλλοντολογικά φαινόμενα αλλά και τις μεγάλες διαφορές στα δύο αυτά είδη δόμησης. Επίσης δήλωσε τα προβλήματα στη δόμηση που δημιουργούν τέτοιου είδους πολύπλοκες κατασκευές καθώς και το γεγονός ότι δεν υπάρχει κανένα αποτέλεσμα από εργαστηριακούς ελέγχους που να αποδεικνύουν τις αντοχές τις οικίας, δηλαδή το Mill Certificate που δίδει ο εργολάβος και αναφέρει τις μεταλλικές διατομές που θα εφαρμοστούν στο εργοτάξιο, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να φανούν οι συγκολλήσεις που έγιναν. Κατά την αντεξέταση του ο κ. Γιαννακός (Μ.Ε.2), ανέφερε ότι η στατική μελέτη υποβάλλεται για την έκδοση άδειας οικοδομής και ότι ανεξάρτητα αν εξεδόθη η άδεια οικοδομής, οι αρχές βάζουν τους μελετητές να υπογράψουν έντυπο ευθύνης το οποίο αναφέρει ότι την ευθύνη για την εκπόνηση της μελέτης και τα αποτελέσματα τα φέρει καθαρά ο μελετητής, που στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ο τριτοδιάδικος κ. Θεοδότου. Ο ως άνω μάρτυς όταν κλήθηκε να σχολιάσει την έκθεση στατικής πραγματογνωμοσύνης του κ. Αγιομαμίτη, η οποία ήταν Παράρτημα 1 στο Τεκμ. 35 ανέφερε ότι συμφωνεί με αυτή και την υιοθετεί θεωρώντας την ως πολύ καλή. Σε υποβολή ότι ο κ. Αγιομαμίτης δεν ανέφερε στην έκθεσή του τα προβλήματα που ανέφερε ο ίδιος, απάντησε ότι στην παράγραφο 8 της έκθεσης του κ. Αγιομαμίτη αναφέρεται στα κατασκευαστικά θέματα που είχε ήδη πει και αυτός, για παράδειγμα ότι αναφέρεται σε ηλεκτροκολλήσεις και σε quality control και τις κακοτεχνίες που είναι πράγματα που δεν κρύβονται. Επίσης ότι ο κ. Αγιομαμίτης αναφέρθηκε σε θεωρητικά φορτία τα οποία είναι 2,4 φορές μεγαλύτερα από αυτά που αποτυπώνονται στην έκθεση του τριτοδιαδίκου μιας και τώρα που η οικία δεν κατοικείται αυτά τα (σταθερά και κινητά) φορτία δεν έχουν πράγματι εφαρμοστεί και για παράδειγμα αναφέρθηκε σε φορτία που δεν έχουν εφαρμοστεί όπως είναι τα έπιπλα, τα κρεββάτια, οι βιβλιοθήκες. Ο μάρτυς εξήγησε ότι η αναφορά σε 2,4 φορές παραπάνω φορτία από ότι είχε υπολογιστεί στην έκθεση του τριτοδιαδίκου αφορά θεωρητικό αριθμό, ο οποίος υπολογίζεται στο «κατοικήσιμο» της οικίας και όχι σε φορτία που μπαίνουν μόνον κατά την ανέγερση της οικίας. Η πλευρά του τριτοδιαδίκου έδωσε έμφαση στην προσπάθεια του να παρουσιάσει την άγνοια του τριτοδιαδίκου ως προς το είδος δόμησης μιας και ενώ ο μάρτυς είχε αναφέρει ότι η οικοδομή είχε κτιστεί ως σύμμεικτη η μελέτη του τριτοδιαδίκου είχε εκπονηθεί ως μεταλλική. Ο μάρτυς κατέθεσε ότι η μελέτη του τρτιοδιαδίκου ακολουθήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την εναγομένη και ότι ο τρτιδιάδικος θα μπορούσε να γνωρίζει ότι η κατασκευή είναι σύμμεικτη από το ίδιο το συμβόλαιο το οποίο προνοεί ότι θα υπάρξει πλήρωση με ελαφρομπετόν ενώ η μελέτη που έγινε από τον τριτοδιάδικο ενσωμάτωσε καθαρά και μόνο τα μεταλλικά στοιχεία χωρίς να λάβει υπόψη την πλήρωση από το οποιοδήποτε σκυρόδεμα που μπαίνει στις τοιχοποιίες ή στα πατώματα. Περαιτέρω σε σχετική ερώτηση που του ετέθη ο μάρτυς ανέφερε ότι βάσει της Νομοθεσίας «είσαι υποχρεωμένος ό,τι εκπονείς να το επιβλέπεις». Στην συνέχεια της αντεξέτασης του ρωτήθηκε κατά πόσο υπάρχει σοφίτα στην οικία και αυτός ανέφερε ότι δεν μπορεί από τα σχέδια να διαπιστώσει κατά πόσο υπάρχει σοφίτα στην Οικία ενώ στη συνέχεια κατά την επανεξέτασή του από τον δικηγόρο της εναγομένης πρόσθεσε ότι δεν βλέπει μεν από τα σχέδια να υπάρχουν κλιμακοστάσια που να συνεχίζουν μέχρι την οροφή. Θα μπορούσε όμως να μπει κλιμακοστάσιο τύπου ελατήριο ανοίγοντας μια τρύπα κάνοντας τη σοφίτα προσβάσιμη. Κατά την επανεξέταση του μάρτυρος του υποδείχθηκε το σημείο 7 της συμπληρωματικής προσφοράς (Τεκμ. 2), στην οποία αναφέρεται σαφώς η αγορά «πτυσσόμενης εσωτερικής σκάλας». Ερωτήθηκε κατά πόσο αυτή ήταν η σκάλα που θα έμπαινε για σκοπούς πρόσβασης στην σοφίτα και απάντησε καταφατικά, καταρρίπτοντας και αυτόν τον ισχυρισμό εναγομένης και τριτοδιαδίκου, ότι δηλαδή δεν γνώριζαν ότι η σοφίτα θα ήταν προσβάσιμη. Κρίνω ότι ο Μ.Ε.2 ήταν ειλικρινής μάρτυρας, η εξειδικευμένη γνώση και μαρτυρία του οποίου δεν έγινε κατορθωτό να πληγεί σε κανένα απολύτως σημείο της αντεξέτασης του είτε από την εναγόμενη είτε από τον τριτοδιάδικο. Κανένα από τα επιστημονικά συμπεράσματά του ή του κ. Αγιομαμίτη (την έκθεση του οποίου υιοθέτησε και ερωτήθηκε επ' αυτής) δεν αμφισβητήθηκαν με επιτυχία. Η όποια προσπάθεια κλονισμού της μαρτυρίας του περιορίστηκε σε ασύνδετα μεταξύ τους ζητήματα (είτε για δήθεν άγνοια ύπαρξης σοφίτας είτε για εφαρμογή του ορθού Ευρωκώδικα), οι οποίες απαντήθηκαν με πειστικότητα όπως αρμόζει σε μια ανεξάρτητη και εμπεριστατωμένη γνώμη ενός έμπειρου ειδικού. Περαιτέρω καμιά μαρτυρία που θα αποσκοπούσε στην ανατροπή της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα προσεφέθηκε είτε από την εναγομένη είτε από τον τριτοδιάδικο, Για τους λόγους αυτούς αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Ο κ. Παναγιωτίδης (Μ.Ε.3), ήταν ο εμπειρογνώμονας μάρτυρας του ενάγοντος ο οποίος πρώτος κατέγραψε τις κακοτεχνίες στην επίδικη Οικία εκπονώντας έκθεση πραγματογνωμοσύνης των ΜΝΡ Panayiotides στις 19.02.2010 (Τεκμ.18). Ήταν αυτός ο οποίος συμβούλευσε τον ενάγοντα μέσω της εν λόγω έκθεσής του να ζητήσει εξειδικευμένες συμβουλές για τη στατικότητα της οικοδομής και μετά, με επόμενη έκθεσή του ημερ. 29.11.2010 (Τεκμ.47) εκτίμησε το κόστος επιδιόρθωσης όλων των κακοτεχνιών μη συμπεριλαμβανομένης τυχούσας επιδιόρθωσης των προβλημάτων της στατικότητας. Η μαρτυρία του αφορούσε τις κακοτεχνίες της επίδικης οικίας χωρίς αυτή να αφορά θέματα που άπτονται της στατικότητας της Οικίας. Ο κ. Παναγιωτίδης (Μ.Ε.3), αναγνώρισε και υιοθέτησε τις δύο ανωτέρω εκθέσεις του Τεκμ.18 και 47. Στην έκθεση Τεκμ. 47 καταγράφει ότι το κόστος επιδιόρθωσης των κακοτεχνιών, μη συμπεριλαμβανομένης τυχούσας επιδιόρθωσης των προβλημάτων της στατικότητας, θα ανέλθει στις €70.000. Υπήρξε αμφισβήτηση υπό του δικηγόρου της εναγομένης ότι η ειδικότητα του μάρτυρος του επιτρέπει να μαρτυρήσει ως προς το κατά πόσο μπορεί να επιβλέπει τις εργασίες του εργολάβου και να πιστοποιεί τις εργασίες του, κάτι στο οποίο ο μάρτυς απάντησε με σαφήνεια ότι εμπίπτει εντός των καθηκόντων του. Ο μάρτυς αναφερόμενος στα ευρήματα του ανέφερε ότι το μεγαλύτερο μέρος των επιφανειών της οικίας (οι οποίες ήταν γυψοσανίδες), παρουσίαζαν κηλίδες που είχαν προκληθεί από σκουριά των βιδών που στήριζαν της γυψοσανίδες ενώ σε σχετική υποβολή κατά την αντεξέτασή του ότι δεν είναι σε θέση να καθορίσει το ύψος της δαπάνης ο μάρτυς απάντησε χωρίς δισταγμό ότι οι υπολογισμοί του είναι κατά προσέγγιση μεν όμως είναι η ελάχιστη δαπάνη που θα απαιτηθεί. Σε υποβολή ότι δεν είναι σε θέση να καθορίσει τη δαπάνη διότι δεν μπορεί να καθορίσει τον αριθμό των γυψοσανίδων που απαιτούνται, ο μάρτυς απάντησε ότι ο υπολογισμός δεν γίνεται ούτε βάσει του αριθμού γυψοσανίδων ούτε των τετραγωνικών μέτρων αλλά είναι με το «τρεχάμενο μέτρο» και υπολόγισε ότι για την Οικία θα απαιτηθεί η επέμβαση σε 130 - 150 (τρεχάμενων) μέτρων, διευκρινίζοντας ότι ο υπολογισμός σε τετραγωνικά μέτρα γίνεται μόνον αναφορικά με το βάψιμο που θα ακολουθήσει. Σε σχέση με τις θύρες και τα ερμάρια ο μάρτυς ανέφερε ότι λόγω των ζημιών που έχουν υποστεί χρήζουν αντικατάστασης δεδομένου ότι δεν μπορούν να παραδοθούν σε καινούργια κατάσταση κατά το στάδιο της ουσιαστικής ολοκλήρωσης της Οικίας (practical completion) και το ποσό που απαιτείται για την εν λόγω αντικατάσταση το υπολογίζει σε €12.500, ποσό το οποίο αναλυτικά υπολόγισε στη συνέχεια της μαρτυρίας του όπου μάλιστα σε σχετική υποβολή στην αντεξέταση ότι όφειλε να γνωρίζει το κόστος των θυρών/ερμαριών πριν εκτιμήσει την αξία αντικατάστασης τους, ο μάρτυς με σαφήνεια απάντησε ότι αυτό δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο διότι στον υπολογισμό αυτό υπολογίζεται μια αντικειμενική τιμή της συγκεκριμένης ποσότητας, υλικού ή είδους διότι κατά τον χρόνο επιδιόρθωσης ή αντικατάστασης δεν μπορεί κάποιος να είναι σίγουρος ότι η τιμή που θα αγοραστεί το εν λόγω υλικό θα είναι ίδια από τον προμηθευτή ή ότι το εν λόγω υλικό θα υπάρχει το ίδιο ή ότι θα παράγεται από το εργοστάσιο. Ο κ. Παναγιωτίδης (Μ.Ε.3), στη συνέχεια με παραπομπή σε φωτογραφίες τις οποίες έλαβε από την επίδικη Οικία και στους υπολογισμούς του, ανέλυσε από που προκύπτει το ποσό των €2.000 για την επιδιόρθωση της εξωτερικής τοιχοποιίας. Σε υποβολή που του έγινε ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον ενάγοντα, ο μάρτυς απάντησε χωρίς δισταγμό ότι είναι ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας και ότι είναι στην διάθεση της Υπεράσπισης να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις της. Ο μάρτυς με σαφή παραπομπή στο φωτογραφικό υλικό το οποίο είχε λάβει από την Οικία, αναφέρθηκε στα κεραμίδια και στην κακή κατάσταση στην οποία αυτά βρίσκονταν και στο ποσό των €6.500 που θα απαιτηθεί για την αντικατάστασή τους. Συνέχισε αναφερόμενος στην εκ της συνήθους πρακτικής υποχρέωση της εναγομένης να μονώσει το πάτωμα της σοφίτας της Οικίας δεδομένου ότι εκεί βρίσκονταν ντεπόζιτα νερού και αυτό απαιτείτο ως ελάχιστη ασφαλιστική δικλίδα σε αγορά «πακέτου κατοικίας». Ο μάρτυς αντεξετάστηκε και ως προς τα υπόλοιπα ευρήματα επί των εκθέσεων του. Κατέθεσε ότι οι σκουριές από τις βίδες στην εσωτερική τοιχοποιία προκλήθηκε από παρείσφρηση υγρασίας ενώ αναφορικά με το ηλεκτρικό ρεύμα ο μάρτυρας απάντησε ότι αν και δεν δοκίμασε να ανάψει το φως στην Οικία από τις φωτογραφίες μπορεί να διαπιστώσει κάποιος ότι υπάρχουν έκθετες καλωδιώσεις και ανοικτοί πίνακες ηλεκτρισμού κάτι που δεν είναι επιτρεπτό. Ο μάρτυς επεξήγησε με λεπτομέρεια και πειστικότητα όλα τα ευρήματα του. Δεδομένου ότι ο ως άνω μάρτυς δεν μαρτύρησε αναφορικά με την στατικότητα, η αντεξέταση του από τον τριτοδιάδικο περιορίστηκε μόνον σε 2-3 θέματα γενικής φύσεως. Ο μάρτυς δήλωσε ότι το ελαφρομπετόν είναι και αυτό είδος μπετόν και ότι δεν υπάρχουν μόνο δύο τύποι αλλά πάρα πολλοί τύποι μπετόν, ότι από ότι διαπιστώνει από το Τεκμ. 31, την στατική μελέτη την εκπόνησε ο τριτοδιάδικος κ. Θεοδότου και ότι την επίβλεψη κατά την ανέγερση της Οικίας δεν την αναλαμβάνουν κατ' ανάγκη οι μελετητές της αλλά οι εταιρείες developer εργοδοτούν δικούς τους. Ο κ. Παναγιωτίδης (Μ.Ε.3), κρίνω ότι ήταν ειλικρινής, αντικειμενικός και ανεξάρτητος μάρτυρας. Η εξειδικευμένη γνώση και μαρτυρία του οποίου δεν έγινε κατορθωτό να πληγεί σε κανένα απολύτως σημείο της αντεξέτασης του είτε από την εναγομένη είτε από τον τριτοδιάδικο. Κανένα από τα επιστημονικά συμπεράσματά του ή οι υπολογισμοί του δεν αμφισβητήθηκαν ουσιαστικά. Η μαρτυρία του ήταν ξεκάθαρη ότι τα ποσά τα οποία έθεσε στους υπολογισμούς του ήταν τα κατ' ελάχιστον ποσά που θα απαιτηθούν για την επιδιόρθωση των αντίστοιχων κακοτεχνιών. Από πλευράς εναγομένης και του τριτοδιαδίκου δεν προσφέρθηκε καμία μαρτυρία ανεξάρτητη η οποία να είναι δυνατόν να ανατρέψει τα όσα ο κ. Παναγιωτίδης ανέφερε. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της και κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτή για να εξαγάγω τα απαραίτητα συμπεράσματα μου. O κ. Καλογήρου (Μ.Ε.4), ήταν ο εμπειρογνώμονας μάρτυρας του ενάγοντος αναφορικά με την ενοικιαστική αξία της Οικίας ώστε να διαπιστώσει το Δικαστήριο το εύλογο του ύψους των αντίστοιχων απαιτήσεων του ενάγοντος. Αναγνώρισε και υιοθέτησε την έκθεσή του (Τεκμ.50). Σε αυτή καταγράφει ότι η μηνιαία ενοικιαστική αξία της Οικίας είναι €1.500 για το διάστημα μέχρι 31.12.2009 για δε το διάστημα από 01.01.2010 και εντεύθεν ανέρχεται σε €1.200 μηνιαίως. O μάρτυς κατέθεσε αντίγραφο του πτυχίου του ως Τεκμ. 61, και ως Τεκμ. 62 την άδεια που έχει από το Ε.Τ.Ε.Κ., ως Τεκμ. 63 στοιχεία από το Τμήμα Κτηματολογίου από τα οποία προκύπτει ότι η ενοικιαστική αξία το 2012-2013, ως Τεκμ. 64 έγγραφα που παρουσιάζουν τον δείκτη τιμών των ακινήτων από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και ως Τεκμ. 65 σχετική βιβλιογραφία, η οποία υποστηρίζει όπως ανέφερε και εξήγησε τα ευρήματά του. Ο μάρτυς δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή του από την εναγομένη, η πλευρά του τριτοδιαδίκου δεν τον αντεξέτασε. Αποδέχομαι ως αναντίλεκτη επί της ουσίας της τη μαρτυρία του. Σημειώνεται ότι και ο εν λόγω μάρτυρας όταν ερωτήθηκε απάντησε ότι η κατάσταση της οικίας την καθιστούσε ακατάλληλη προς οίκηση διότι είχε πολλές και εμφανείς κακοτεχνίες και ελλείψεις όπως κίτρινοι τοίχοι, οξείδωση σε βίδες και σίδερα, ξεφλουδίσματα, γδαρσίματα σε ξύλα, υπολειπόμενα κεραμικά κ,α. Σημειώνω ότι στην έκθεση του, η οποία περιλαμβάνει και εκτίμηση αγοραίας αξίας αναφέρεται ότι στην οικία έχουν μπει κεραμικά γεγονός που υποστηρίζει έτι περισσότερο την θέση του ενάγοντος και ξεκαθαρίζει κατά την άποψη μου το ζήτημα αυτό. Η κα Κασουλίδη (Μ.Ε.5), κατάθεσε με σκοπό να επιβεβαιώσει την εκδοχή του ενάγοντος και να αντικρούσει ουσιαστικά την υποβολή του δικηγόρου της εναγομένης κατά την αντεξέταση του ότι αυτά που είπε, ότι δηλαδή είχε συναντηθεί στην οικία της μαζί με τον κ. Ροτσίδη όπου και συζήτησαν τα προβλήματα που είχαν οι οικίες τους (τις οποίες ανήγειρε η εναγομένη) δεν αληθεύουν προκαλώντας τον να καλέσει το εν λόγω πρόσωπο στο Δικαστήριο. Η μάρτυρας ήλθε για αυτό τον συγκεκριμένο σκοπό, να διαψεύσει δηλαδή τη συγκεκριμένη υποβολή του δικηγόρου της εναγομένης (βλ. ανωτέρω) και να επιβεβαιώσει τα ρηθέντα υπό του ενάγοντος. Αυτό και έπραξε με σαφήνεια και αδιαμφισβήτητα. Τα όσα περαιτέρω ανέφερε ως προς τις κακοτεχνίες και συμπεριφορά της εναγομένης και του τριτοδιαδίκου στη δική της οικοδομή ασφαλώς και δεν έχουν αποδεικτική σημασία ούτε και μπορεί να τους αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα για τους σκοπούς της παρούσας αγωγής και ως εκ τούτου δεν θα ληφθούν υπόψη. Ο κ. Καμαρίτης (Μ.Ε.6), κατέθεσε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Γ) ως την κυρίως εξέτασή του. Ανέφερε ότι εργαζόταν στην εταιρεία εμπορίας και εγκατάστασης φωτοβολταικών συστημάτων και συστημάτων υποδαπέδιων θερμάνσεων NK Helios Technology LTd (στο εξής ΝΚ Helios) και κατά τα έτη 2007-2009 ήταν διευθυντής της. Δήλωσε ότι ο ενάγων του παρέδωσε προσχέδια των σχεδίων της οικίας που σκόπευε να ανεγείρει και ακολούθως έδωσε την προσφορά του, την οποία κατέθεσε ως Τεκμ. 66 για την εγκατάσταση συστήματος ενδοδαπέδιας θέρμανσης, αναφέροντας παράλληλα και κάποιες απαιτήσεις που έπρεπε να εκπληρωθούν και κάποιες προσθήκες στα σχέδια ώστε να είναι δυνατή η τοποθέτηση της ενδοδαπέδιας θέρμανσης. Ακολούθως ο αρχιτέκτονας κ. Σταύρου εκπόνησε τα τελικά σχέδια, τα οποία αφού υιοθετήθηκαν από την εναγομένη και τον τριτοδιάδικο, περιλήφθηκαν σε όλες τις αιτήσεις που υπεβλήθηκαν και στις σχετικές άδειες που εκδόθηκαν (πολεοδομική και οικοδομής). Παρέπεμψε το Δικαστήριο στα κατασκευαστικά σχέδια της εναγομένης υπογραμμένα από τον τριτοδιάδικο, στα οποία φαίνεται καθαρά στο Τεκμ. 31, σχέδιο με αριθμό 16 (Α-10) και σχέδιο με αρ. 21 τα ηλιακά πλαίσια στην οροφή και επίσης Τεκμ. 31 σχέδιο με αριθμό 18 (Α-12) Νότια όψη και βόρεια όψη, στα οποία αναφέρεται η ενδοδαπέδια θέρμανση. Εξέφρασε την άποψή του η εναγομένη και ο τριτοδιάδικος ήταν πριν και κατά την ανέγερση της Οικίας, από το στάδιο των σχεδίων κιόλας, ενήμεροι ότι επρόκειτο να εγκατασταθεί ενδοδαπέδια θέρμανση και ότι μάλιστα ήταν κατόπιν αιτήματος της εναγομένης να έχει και γραπτώς τις προδιαγραφές για την εγκατάσταση της ενδοδαπέδιας θέρμανσης, που στις 11.04.2008 έδωσε στον ενάγοντα με την επιστολή (Τεκμ. 42), με κοινοποίηση στην εναγομένη στην οποία περιγράφεται η διαδικασία εγκατάστασής της. Ο μάρτυς έδωσε κάποιες λεπτομέρειες για την εγκατάσταση της ενδοδαπέδιας θέρμανσης παραπέμποντας σε φωτογραφίες του ψηφιακού δίσκου Τεκμ. 7, τις οποίες για ευχερέστερη αναφορά τύπωσε και παρουσίασε ως Τεκμ. 67. Ο μάρτυς κατά την αντεξέταση του κατέθεσε ότι η συμφωνία του με τον ενάγοντα είχε υπογραφεί πριν καν ξεκινήσει η εναγομένη την ανέγερση της Οικίας. Επίσης ανέφερε ότι δεν γνώριζε τι προνοούσε η συμφωνία του ενάγοντος με την εναγομένη όμως η εναγομένη γνώριζε εκ των προτέρων, ποιες ήταν οι υποχρεώσεις της και ποιες εργασίες έπρεπε να εκτελέσει προκειμένου να δυνηθεί να εγκαταστήσει την ενδοδαπέδια θέρμανση, δεδομένου ότι της είχε δώσει την επιστολή (Τεκμ. 42). Ο μάρτυς ανέφερε ότι η εναγομένη δεν είχε να κάνει κάτι αναφορικά με την ενδοδαπέδια, την οποία θα εγκαθιστούσε ο ίδιος, όμως όφειλε να λάβει υπόψη τα φορτία ώστε να μην επιβαρυνθεί η στατικότητα της Οικίας. Ουσιαστικά η μαρτυρία του κ. Καμαρίτη (Μ.Ε.6), δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή του και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Από τη μαρτυρία αυτή επιβεβαιώνεται η ήδη κατατεθειμένη μαρτυρία περί πλήρους γνώσης της εναγομένης και του τριτοδιαδίκου για την πρόθεση εγκατάστασης ενδοδαπέδιας θέρμανσης στην Οικία πριν την έναρξη της ανέγερσης της. Ο κ. Σπανόπουλος (Μ.Ε.7), κατέθεσε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Δ), ως την κυρίως εξέτασή του. Εργαζόταν στην εταιρεία Numero Uno κατά το έτος 2009 και ήταν σε ένα από τα συνεργία της εν λόγω εταιρείας. Η εργασία τους ήταν να τοποθετούν πόρτες, ντουλάπες κ.λπ. σε υπό ανέγερση και άλλα σπίτια. Ο ενάγων είχε κλείσει συμφωνία με την εταιρεία Numero Uno για να τοποθετηθούν στην Οικία μεσόπορτες και ντουλάπες ως έξης: 11 μεσόπορτες σε χρώμα wenge (7 στον όροφο και 4 στο ισόγειο), δυο ερμάρια σε χρώμα wenge και στη μέση γυαλί για δυο υπνοδωμάτια στον όροφο, ερμάρι σε χρώμα wenge για τον διάδρομο στον όροφο, ερμάρι σε χρώμα wenge σε υπνοδωμάτιο στον όροφο, ερμάρια χωρίς πόρτες για το κυρίως υπνοδωμάτιο, δυο έπιπλα νιπτήρα. Υπάλληλος της εταιρείας είχε υπολογίσει τις διαστάσεις των προαναφερθέντων επίπλων (πριν να παραγγελθούν) από σχέδια της οικίας, αλλά και με επιτόπια επίσκεψη. Συνεχίζοντας ο μάρτυς ανέφερε ότι περί το τέλος Αυγούστου 2009, μετέβη με ακόμα ένα άτομο στην Οικία για την τοποθέτηση των συγκεκριμένων μεσόπορτων και ντουλαπιών. Οι συγκεκριμένες μεσόπορτες και ντουλάπες ήταν Ιταλικής προέλευσης. Οι μεσόπορτες ήταν επενδυμένες με μελαμίνη χρώματος wenge όπως και τα ερμάρια. Τα ερμάρια έπρεπε να συναρμολογηθούν και να τοποθετηθούν είτε σε κουφώματα που υπήρχαν για το σκοπό αυτό, είτε απλά τοποθετήθηκαν δίπλα από τοίχο όπως είχε υποδείξει ο ενάγων. Οι μεσόπορτες είχαν έρθει έτοιμες από το εργοστάσιο και έτοιμες για τοποθέτηση. Καμία ζημιά δεν είχε παρατηρήσει στα ντουλάπια και μεσόπορτες κατά την τοποθέτηση τους και παράδοση τους στην οικία. Δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα απολύτως κατά την διάρκεια τοποθέτησης των μεσόπορτων και ντουλαπιών και τα κουφώματα που υπήρχαν (διαστάσεις) ήταν ακριβώς όπως έπρεπε για την τοποθέτηση τους. Οι συγκεκριμένες εργασίες διήρκησαν τρεις μέρες. Περί τον Οκτώβριο του 2009 ο ενάγων ενημέρωσε τον Διευθυντή της εταιρείας Numero Uno, ότι είχε παρατηρήσει σε επίσκεψη του στο σπίτι, ζημιά στις μεσόπορτες και ντουλάπες, προφανώς από κάποιο υλικό και τον παρακάλεσε να εξετάσει επί τόπου, κατά πόσον θα μπορούσε να αποκατασταθεί η ζημιά αυτή. Σχετικώς και για υποβοήθηση του Δικαστηρίου κατέθεσε 4 φωτογραφίες ημερ. 17.10.2009 από σύνολο 25 φωτογραφιών. Η ψηφιακή εκδοχή των οποίων μπορεί να εντοπιστεί στον ψηφιακό δίσκο (Τεκμ. 7) στον υποφάκελο "χ" με αριθμούς 0002, 0008, 0009 και 0010 και για σκοπούς ευχερέστερης αναφοράς έγιναν Τεκμ. 68. Στην εν λόγω συνάντηση, ανέφερε, παρευρέθηκε και αυτός και διαπιστώθηκε ότι είχε τοποθετηθεί στις μεσόπορτες και ντουλάπες κάποιο καυστικό υλικό, προφανώς για καθαρισμό τους από μπογιές, το οποίο κατάστρεψε την επιφάνεια τους η δε ζημιά δεν μπορούσε να αποκατασταθεί. Κατά την αντεξέταση του και με την απλότητα και ειλικρίνεια που τον χαρακτήριζε απάντησε ότι οι πόρτες και ερμάρια, τα οποία εγκαταστάθηκαν στην οικία, δεν μπορούν να επιδιορθωθούν ούτε να βαφτούν επειδή είναι μελαμινούχα, δηλαδή το υλικό τους δεν επιτρέπει τη βαφή τους εφόσον η βαφή δεν θα «πιάσει». Συνέχισε αναφέροντας ότι εκτός από ότι δεν πιάνει βαφή, δεν μπορεί ούτε να αφαιρεθεί το σμάλτο από το εν λόγω υλικό και να εγκατασταθεί νέο, μάλιστα οι χρωματισμοί μεταξύ κυπριακού και ιταλικού είναι διαφορετικοί φέρνοντας ως παράδειγμα συγκεκριμένα χρώματα. Σε υποβολή ότι μπορούν να επιδιορθωθούν, ο μάρτυς επέμεινε ότι κάνει τη δουλειά αυτή από 15 χρονών και γνωρίζει ότι η επιδιόρθωση των ζημιών αυτών δεν είναι δυνατή. Περαιτέρω δήλωσε ότι αν η ζημιά ήταν μικρή ίσως να μπορούσαν κάτι να κάνουν, ήταν όμως τέτοιας έκτασης οι ζημιές που είχαν υποστεί τα ερμάρια, οι πόρτες και οι κάσιες τους που αυτό ήταν αδύνατον και ότι τέτοιο πράγμα δεν έχει δει ποτέ να γίνεται ούτε γνωρίζει κάποιον να μπορεί να επιδιορθώσει κάτι τέτοιο. Η μαρτυρία του κ. Σπανόπουλου (Μ.Ε.7), παρέμεινε ουσιαστικά αναμφισβήτητη. H όποια αμφισβήτηση του μάρτυρα έγινε από την αντεξέταση της εναγομένης, έγινε μόνον σε επίπεδο υποβολών χωρίς ακολούθως να προσφερθεί απολύτως καμία μαρτυρία που να αντικρούει την μαρτυρία του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως αναντίλεκτη. Ο κ. Χρυσάνθου (Μ.Ε.8), είναι λοχίας της αστυνομίας και είναι υπεύθυνος του γραφολογικού εργαστηρίου της Αστυνομίας στο Αρχηγείο της Αστυνομίας. Κατέθεσε ως Τεκμ. 69 το βιογραφικό του σημείωμα μαζί με πιστοποιητικό διαπίστευσης που έχει λάβει από τον Κυπριακό Οργανισμό Προώθησης Ποιότητας -ο Κυπριακός Φορέας Διαπίστευσης. Ο μάρτυς αυτός κλήθηκε να μαρτυρήσει αν ο γραφικός χαρακτήρας επί του Τεκμ. 41 ανήκε στον ενάγοντα κάτι που απέρριψε σύμφωνα με την έκθεση του και όσα εξήγησε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρος ως ανεξάρτητη, επιστημονικά τεκμηριωμένη και πειστική έτσι που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι η ως άνω αναγραφή δεν ανήκει στον ενάγοντα όπως του καταλογίστηκε από πλευράς εναγομένης. Επομένως η σχετική υποβολή προς τον ενάγοντα ότι αυτός είχε γράψει τις εν λόγω εγγραφές δεν γίνεται αποδεκτή. Τουναντίον επί του ζητήματος αυτού αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ενάγοντος αυτή έγινε από τον κ. Χριστοφίδη υπάλληλο της εναγομένης και ότι αυτές οι σημειώσεις καταδεικνύουν τη γνώση της εναγομένης και του τριτοδιαδίκου για την επιθυμία του ενάγοντος για τοποθέτηση ενδοδαπέδιας θέρμανσης πριν ακόμα από την υπογραφή της Σύμβασης (Τεκμ. 1). O κ. Ιακώβου (Μ.Ε.9), μέσω της εταιρείας του Philippos Iacovou Civil Engineers & Consulting LTD ήταν το πρόσωπο στο οποίο ο ενάγων ανέθεσε την διενέργεια της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, την οποία συνέταξε σε συνεργασία με τον κ. Γιαννίκο (Μ.Ε.2). Αρχικά ο κ. Ιακώβου κατέθεσε ως Τεκμ. 71 και 72 αντίστοιχα, το βιογραφικό του σημείωμα και την εγγραφή του στο Ε.Τ.Ε.Κ. Ο μάρτυς αναγνώρισε ότι συνέταξε μαζί με τον κ. Γιαννίκο (Μ.Ε.2) την έκθεση πραγματογνωμοσύνης (Τεκμ.35) των κ.κ. Philippos Iacovou Civil Engineers & Consulting LTD και επιβεβαίωσε ότι όσα συμπεράσματα αναφέρονται στην έκθεση και αφορούν την στατικότητα της Οικίας είναι συμπεράσματα του ΜΕ2, στον οποίο είχε αναθέσει το καθήκον αυτό ως πιο έμπειρο επί θεμάτων μεταλλικών σκελετών. Ο μάρτυς κατέθεσε ότι η συμβολή του στην έκθεση (Τεκμ. 35) ήταν η συγγραφή της κατόπιν συζήτησης και σε συνεργασία με τον Μ.Ε.2 και η ετοιμασία του κοστολογίου στο υποκεφάλαιο ΙV της σελ. 8 του Τεκμ. 35 για πιθανή επιδιόρθωση και των συμπερασμάτων που ακολουθούν. Ο κ. Ιακώβου παρέπεμψε και κατέθεσε ως Τεκμ. 73 αναλυτικό κοστολόγιο, το οποίο ετοίμασε για σκοπούς καλύτερης επεξήγησης του κοστολογίου του Τεκμ. 35. Κατόπιν της διόρθωσης του γραφικού σφάλματος επί του Τεκμ. 35 (ως είχε πράξει και ο Μ.Ε.2), ο μάρτυς υιοθέτησε το εν λόγω τεκμήριο. Στη συνέχεια αναγνώρισε ότι συνέταξε το Τεκμ. 48, το οποίο είναι εκτίμηση κόστους κατεδάφισης της Οικίας και υιοθέτησε το περιεχόμενό του ενώ παράλληλα προς επιβεβαίωση και καλύτερη επεξήγηση του Τεκμ. 48, κατέθεσε ως Τεκμ. 74 αναλυτικό κοστολόγιο και για την κατεδάφιση της οικίας. O μάρτυς ανέφερε ότι ο Μ.Ε.2 αναφέρεται στην έκθεση του κ. Αγιομαμίτη-Παράρτημα 1 στο Τεκμ. 35 και ότι τα συμπεράσματά τους στο έλεγχο που έκαναν στην οικία συγκλίνουν και ότι γενικά συγκλίνουν τα συμπεράσματα των δύο μελετών που έγιναν για την Οικία. Σε ερώτηση ότι ίσως ο ενάγων διαφοροποίησε τα σχέδια (με αποτέλεσμα να επιβαρύνει την οικία), ο μάρτυς ανέφερε ότι δεν είναι ειδικότητα του ενάγοντος, ο οποίος είναι πιλότος, να γνωρίζει ότι αν π.χ. βάλει δύο καρέκλες στην οικία θα της προσθέσει φορτίο, αλλά αυτή είναι ευθύνη της εναγομένης, η οποία έχει ομάδα πολιτικών μηχανικών για να κάνει τις σχετικές προβλέψεις. Στην συνέχεια, σε σχετικές ερωτήσεις της αντεξέτασης κατά πόσο γνωρίζει ποιος αποφάσισε να τοποθετηθεί δήθεν μάρμαρο και τσιμέντο, ο μάρτυς ανέφερε ότι ο κάθε πελάτης έχει δικαίωμα να διαλέξει το «τελείωμα» που θέλει για το σπίτι του είτε ξύλο είτε μάρμαρο είτε κεραμικό και αν η κατασκευή δεν είναι ικανή να αντέξει το βάρος όφειλε η εναγομένη να συμβουλευτεί τον πολιτικό μηχανικό που έκανε την μελέτη του κτηρίου να εξετάσουν το βάρος των προτεινόμενων μαρμάρων και αν δεν είναι αποδεκτό να του πουν «δεν μπορώ να βάλω κύριε τούντο πράγμα». Αυτήν τη θέση ο μάρτυς επανέλαβε και στην συνέχεια αναφέροντας ότι ο ενάγων δεν είναι υπεύθυνος να γνωρίζει από τσιμέντα αλλά οφείλει ο επαγγελματίας να τον κατατοπίσει. Κατά την αντεξέταση του ρωτήθηκε κατά πόσο γνωρίζει ποιος έβαλε το μπετόν και τα μάρμαρα, ο μάρτυς ανέφερε ότι και ο διορισμένος υπεργολάβος είναι κάτω από την ευθύνη του κυρίως εργολάβου όπως και ο τρόπος που θα εργαστεί και οι ασφάλειες και τα πάντα. Περαιτέρω ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο αυτά (μπετόν και μάρμαρα επιβάρυναν την οικία καθότι αυτά όλα τα μέτρησαν οι δύο μηχανικοί που έκαναν τις στατικές μελέτες και ο ίδιος δεν μπορεί να δώσει λεπτομέρειες. Σε σχέση με τη θέση του ότι η εναγομένη ως ο κυρίως εργολάβος είναι υπεύθυνη για τα πάντα όπως και για τους υπεργολάβους και γενικά για το ποιος εισέρχεται και ποιος βγαίνει στο εργοτάξιο, ο μάρτυς υποστήριξε και στην συνέχεια όταν κατόπιν σχετικής ερώτησης κατά την αντεξέταση του κατά πόσο ξέρει αν ο ενάγων όταν διόρισε υπεργολάβο για να βάλει μπετόν είχε συμβουλευτεί τον κυρίως εργολάβο ανέφερε τα ακόλουθα τα οποία λόγω της σημαντικότητας τους καταγράφω αυτούσια: «Α. Επειδή είμαι στην οικοδομική βιομηχανία από το 1995, έχουμε 2018 και η δουλειά μου είναι αποκλειστικά το εργοτάξιο, εργολάβος, σύμβουλος εργολάβου, μηχανικός σε μεγάλες εταιρείες, η νομοθεσία προνοεί ότι απαγορεύεται οποιοσδήποτε να μπει σε ένα εργοτάξιο αυθαίρετα, χωρίς την άδεια του κυρίως εργολάβου, στην συγκεκριμένη περίπτωση η εταιρεία ΤΑΧΥΔΟΜΗ. Απαγορεύεται να μπει μέσα ούτε και για περίπατο. Ε. Ούτε και ο ιδιοκτήτης αντιλαμβάνομαι; Α. Ο ιδιοκτήτης πάντα με την άδεια του υπευθύνου εργοταξίου. Τίθενται θέματα ασφάλειας του έργου. Άρα η εταιρεία ΤΑΧΥΔΟΜΗ όφειλε να ξέρει ποιος μπαίνει και ποιος φκαίνει μέσα στο εργοτάξιο, άρα είχε την άδεια ο συγκεκριμένος εργολάβος. Ε. Το συμπεραίνεις δηλαδή τούντο πράγμα Α. Όχι είμαι σίγουρος. Δεν επιτρέπεις να μπει κάποιος μέσα χωρίς την άδειά σου» Ο μάρτυς επιμένοντας σταθερά στην θέση του αυτή ανέφερε ότι μπορούν να κληθούν το Ε.Τ.Ε.Κ., ο Σύνδεσμος Εργολάβων, το Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας για να επιβεβαιώσουν ότι ο νόμος απαγορεύει σε οποιονδήποτε να εισέρχεται σε εργοτάξιο χωρίς άδεια του κυρίως εργολάβου. Στη συνέχεια ο μάρτυς ανέφερε ότι στο συμβόλαιο του ενάγοντος με την εναγομένη δεν έχει συγκεκριμένη πρόνοια ότι θα μπει συγκεκριμένο κεραμικό ή οτιδήποτε άλλο ούτε οτιδήποτε αναφορικά με τα βάρη. Άρα αυτό δίδει το δικαίωμα στον ιδιοκτήτη/ενάγοντα να επιλέξει το «τελείωμα» που θέλει για το σπίτι του. Αν και εφόσον η εναγομένη έκρινε ότι αυτό που ο ενάγων διάλεξε μεταβάλει την συμπεριφορά του κτηρίου, δηλαδή είναι πιο βαρύ, όφειλε να τον ενημερώσει και όφειλε να πάρει τη γνώμη από τους συμβούλους μηχανικούς αν μπορεί να εφαρμοστεί. Καταλήγοντας ο μάρτυς επανέλαβε ότι τα όσα αφορούσαν τα ζητήματα στατικότητας επί της έκθεσης (Τεκμ. 35), ήταν συμπεράσματα του κ. Γιαννίκου (Μ.Ε.2) που αυτός και ο κ. Αγιομαμίτης είχαν διοριστεί για τον σκοπό αυτό ενώ ο ίδιος μάρτυς μπορούσε να εκφέρει άποψη επί της ποιότητας κατασκευής μιας και έχει εμπειρία στο εργοτάξιο πέραν των 20 ετών ότι τον υπολογισμό του κοστολογίου τον είχε κάνει σε συνεργασία με τον Μ.Ε.2 ο οποίος μάλιστα του έδωσε μόνον το ποσό των 23.000 κιλών στην παράγραφο 2 του Τεκμ. 73 που αφορούν την ενίσχυση του μεταλλικού σκελετού ενώ τα νούμερα του υπόλοιπου κοστολόγιου τα υπολόγισε και έθεσε ο ίδιος. Η αντεξέταση του μάρτυρος από τον τριτοδιάδικο περιστράφηκε σε θέματα που αφορούν τη στατικότητα της οικοδομής, για τα οποία ο μάρτυς επανέλαβε ότι δεν είναι ειδικός να τοποθετηθεί αναφέροντας όμως ότι εφόσον η κατασκευή ήταν κάτι νέο που δεν βρισκόταν υπό τον Ευρωκώδικα 3, όφειλε ο τριτοδιάδικος είτε να ανατρέξει σε άλλον κώδικα από το εξωτερικό είτε να πει ότι δεν μπορεί να κάνει την μελέτη όπως είχε κάνει ο ίδιος ο μάρτυς και δεν ανέλαβε να γνωματεύσει επί θεμάτων που δεν είναι ειδικός. Σε ερώτηση κατά πόσο όφειλε ο ιδιοκτήτης να καλέσει τον επιβλέποντα μηχανικό να προσέλθει για την επίβλεψη της οικίας, ο μάρτυς ανέφερε ότι ο τριτοδιάδικος ήταν υπό την ευθύνη της εναγομένης, δεδομένου ότι σύμφωνα με τη μεταξύ τους σύμβαση είχε αναλάβει την στατική μελέτη, ο δε ιδιοκτήτης (ενάγων) δεν είχε ευθύνη να καλέσει τον οποιονδήποτε μηχανικό να έλθει για επίβλεψη. Συνέχισε ο μάρτυς λέγοντας: «Η πρακτική είναι ο κατασκευαστής ή ο υπεύθυνος έργου, την ώρα που είναι έτοιμος για να κάνει μια εργασία πρέπει να καλέσει τον ανάλογο μηχανικό να έρθει να την παραλάβει, να του δώσει έγκριση και να προχωρήσει είτε στα τούβλα είτε στα ηλεκτρολογικά, είτε στα μηχανικά». Περαιτέρω ο μάρτυς δήλωσε ότι ένα από τα έγγραφα που βάζει ο μελετητής, τριτοδιάδικος εν προκειμένω, είναι και η δήλωση του Ε.Τ.Ε.Κ. ότι αναλαμβάνει να κάνει την επίβλεψη, έγγραφο το οποίο κατατέθηκε και το συνυπέγραψε ο ενάγων αποδεχόμενος ότι την επίβλεψη θα κάνει ο τριτοδιάδικος. Στην συνέχεια ανέφερε ότι εφόσον η ανέγερση της οικοδομής ξεκίνησε χωρίς άδεια ο επιβλέπων πολιτικός μηχανικός του έργου ο οποίος έχει υποχρεωτική επίβλεψη όφειλε να σταματήσει τις εργασίες μέχρι να βγει η άδεια. Κατά την επανεξέταση του ο μάρτυς ρωτήθηκε για το ζήτημα του κατά πόσο στην οικία είχε μπει μάρμαρο και με την υπόδειξη των αποδείξεων αγοράς από τον Σοφοκλέους (μέρος Τεκμ. 3), ο μάρτυς επιβεβαίωσε ότι είναι κεραμικό πατώματος. Στη συνέχεια προς αντίκρουση ισχυρισμού της αντεξέτασης της εναγομένης κατά πόσο αν θα επιδιορθωνόταν η οικία σύμφωνα με την εισήγηση που περιέχεται στο Τεκμ. 35 θα ήταν και η συμφωνημένη βάσει της σύμβασης του ενάγοντος με την εναγομένη, ο μάρτυς, ανέγνωσε το συμπέρασμα στην σελ. 10 του Τεκμ.35 Όπου καταγράφονται τα εξής: «Δυστυχώς με την επιδιόρθωση θα αλλάξει ριζικά την εσωτερική αρχιτεκτονική και διαρρύθμιση των διαφόρων χώρων της κατοικίας λόγω των πρόσθετων κολώνων και δοκών, οι οποίοι πρόκειται να τοποθετηθούν κατά τις εργασίες ενίσχυσης. Αυτό θα δημιουργήσει προβλήματα αισθητικής και μη ικανοποιητικής χρήσης της οικίας από τους ιδιοκτήτες. Επίσης θα παρουσιάσει μειωμένη ευχέρεια χρήσης του χώρου» και ανέφερε ότι αν εφαρμοστεί η συγκεκριμένη λύση το κτήριο στατικά θα είναι εντάξει, δεν σημαίνει όμως ότι θα είναι και προς ικανοποίηση του ιδιοκτήτη εφόσον θα προστεθούν αρκετές κολώνες και δοκοί και αλλάζει την χρήση του χώρου. Ο μάρτυς επιβεβαίωσέ την αναφορά στην ενδοδαπέδια θέρμανση εντός των κατασκευαστικών σχεδίων Α12 και Α13 (που αποτελούν μέρος της άδειας οικοδομής (Τεκμ. 31) τα οποία συνυπογράφονται από τον τριτοδιάδικο και την εναγομένη. Περαιτέρω απάντησε ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια αρ. 26 (μέρος της άδειας οικοδομής (Τεκμ.31) ήταν εγκεκριμένα από την Πολεοδομική Αρχή και τον Δήμο άρα δεν υπήρχε οποιαδήποτε διάσταση μεταξύ αυτών που περιλαμβάνονταν στην πολεοδομική άδεια και την άδεια οικοδομής. Καταλήγοντας, ο μάρτυς διάβασε τα Τεκμ. 37 και 38, ήτοι τις επιστολές του ενάγοντος προς τον τριτοδιάδικο ημερ. 23.06.2008 και 19.11.2008, με τις οποίες ο ενάγων ερωτούσε τον τριτοδιάδικο διάφορα θέματα για την οικία του, η οποία ανεγειρόταν και επιβεβαίωσε ότι ένα από τα έντυπα που υποβάλλουν οι μελετητές του έργου για την έκδοση της άδειας οικοδομής είναι το Τεκμ. 36, δηλαδή η δήλωση του μελετητή του έργου ημερ. 27.03.2009, την οποία υπογράφει ο τριτοδιάδικος και η οποία είναι μεταγενέστερη των επιστολών (Τεκμ. 37 και 38). Ο μάρτυς κρίνεται ως ειλικρινής και ευθύς εξαρχής δήλωσε ότι δεν είναι η ειδικότητα του οι μεταλλικές κατασκευές/σκελετοί και για τον λόγο αυτόν ζήτησε την βοήθεια του ειδικού του κ. Γιαννίκου (Μ.Ε.2). Ο μάρτυς ανέφερε τι συμβαίνει ως θέμα πρακτικής και Νόμου εντός του εργοταξίου και ποια η ευθύνη του κυρίως εργολάβου εντός αυτού αλλά και έναντι ενός πελάτη του ο οποίος δεν είναι ειδικός επί θεμάτων που άπτονται της οικοδομικής βιομηχανίας. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο κρίνοντας ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτή για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Ο κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1), είναι πολιτικός μηχανικός με 51 χρόνια εμπειρίας, όπως ανέφερε. Ήταν ο τεχνικός της διευθυντής της εναγομένης κατά τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή από τότε που άρχισε η ανέγερση της Οικίας μέχρι σήμερα. Γνώριζε πλήρως και λεπτομερώς όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με την υπόθεση και ήταν το πρόσωπο που είχε άμεση και προσωπική εμπλοκή σε όλα τα θέματα που αφορούσαν την ανέγερση της. Η Γραπτή του Δήλωση σημειώθηκε ως Έγγραφο Ε όπου εξέθεσε την εκδοχή της εναγομένης για την επίδικη διαφορά. Επισημαίνω από αυτή ότι δεν γίνεται καμιά αναφορά στο ότι η ενδοδαπέδια θέρμανση επιβάρυνε στατικά ή καθ' οιονδήποτε άλλον τρόπο την επίδικη Οικία. Κατά την αντεξέταση του διαφάνηκε ότι δεν γνώριζε ότι ο Δήμος Αραδίππου είναι αρμόδια αρχή μόνο για την έκδοση της άδειας οικοδομής όπως φαίνεται στο Τεκμ. 31 και όχι της πολεοδομικής άδειας (Τεκμ. 60), όπως φαίνεται επί των ίδιων των τεκμηρίων. Δικαιολόγησε αυτή του την άγνοια απαντώντας ως ακολούθως: «Α. Εγώ είμαι εργολάβος και όχι σύμβουλος και ουδέποτε χρειάστηκε προσωπικά ο ίδιος να παραδώσω στοιχεία για τις άδειες. Είχα τη γνώση και έχω την εντύπωση ότι είναι η ίδια αρχή». Παρ' όλα αυτά ο μάρτυς δεν γνώριζε να απαντήσει ούτε καν σε αυτό το πολύ απλό ερώτημα και ενώ στη συνέχεια της αντεξέτασης του ανέφερε ότι ήταν αυτός που είχε ετοιμάσει την προσφορά, την οποία ακολούθως υπέγραψαν ως την μεταξύ τους συμφωνία η εναγομένη και ο ενάγων, θέση από την οποία διαφοροποιήθηκε στη συνέχεια αναφέροντας ότι αυτός είχε ετοιμάσει άλλη προσφορά και όχι αυτήν που περιέχεται στο Τεκμ. 1. Όταν του υποδείχθηκε, η αναφορά του στη Γραπτή του Δήλωση ότι η Οικία δεν έχει προβλήματα στατικότητας ούτε κακοτεχνίες και αν είναι δικό του συμπέρασμα ή των δικηγόρων του, ενώ αρχικά ανέφερε ότι ήταν των δικηγόρων του στη συνέχεια άλλαξε απάντηση λέγοντας ότι είναι δικό του συμπέρασμα, στο οποίο συμφώνησαν και οι δικηγόροι του. Όταν στην συνέχεια ο μάρτυς ρωτήθηκε κατά πόσο τα αρχιτεκτονικά και κατασκευαστικά σχέδια εφαρμόστηκαν από την εναγομένη, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει, αναφέροντας αρχικά ότι αυτός δεν είδε κάποια διαφορά, μετά ότι αυτή δεν είναι δουλειά δική του και τέλος ότι δεν τον είχε ενημερώσει κάποιος ότι υπάρχει κάποια διαφορά. Όταν του υπεδείχθησαν τα σχέδια (Τεκμ. 30), δηλαδή τα σχέδια επί των οποίων ο ενάγων δήλωσε ότι εργαζόταν το συνεργείο της εναγομένης, τα οποία όμως ήταν διαφορετικά από αυτά που επισυνάφθηκαν στην άδεια (Τεκμ. 31), ο μάρτυς απάντησε ότι δεν μπορούσε να πει κατά πόσο αυτά εφαρμόστηκαν ή όχι και ότι ήταν αδύνατον να θυμάται κατά πόσο κάτι τέτοιο έγινε. Όταν του υποβλήθηκε ότι «αυτά τα σχέδια προσπαθήσατε να εφαρμόσετε» αυτός απάντησε ότι δεν ενημερώθηκε για κάτι τέτοιο. Σε ερώτηση αν γνωρίζει ποιος συνέταξε τα κατασκευαστικά σχέδια (Τεκμ.30), ο μάρτυς παραδέχθηκε ότι στο γραφείο της εναγομένης είχαν τεχνικό προσωπικό που έκανε τα σχέδια και αυτά τα σχέδια τα ετοίμασε προσωπικό του γραφείου της εναγομένης. Στην δε υποβολή ότι τα σχέδια αυτά (Τεκμ. 30) δεν είναι αυτά που επισυνάφθηκαν στην άδεια οικοδομής και εγκρίθηκαν από τη δημοτική αρχή και ότι μόλις παραδέχθηκε ότι αυτά ετοιμάστηκαν από το προσωπικό του γραφείου του ο μάρτυς απάντησε καταφατικά. Τα πιο πάνω φανέρωσαν ότι δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει τις θέσεις της εναγομένης όταν ως ο τεχνικός διευθυντής της εναγομένης δεν ξέρει ποια σχέδια εφαρμόστηκαν στην Οικία, αν αυτά ακολουθήθηκαν κατά την ανέγερση ενώ στην ίδια την Υπεράσπιση της εναγομένης γίνεται παραδοχή ότι τα σχέδια επί των οποίων εργαζόταν το συνεργείο της εναγομένης εκπονήθηκαν από τους πολιτικούς μηχανικούς της εναγομένης. Σε σχέση με το ζήτημα της ενδοδαπέδιας θέρμανσης, η μαρτυρία του μάρτυρος ήταν διαφοροποιημένη από παραδοχές στην Έκθεση Υπεράσπισης και σε αντίθεση με θέσεις που υπέβαλε η εναγομένη κατά την αντεξέταση των μαρτύρων του ενάγοντος. Υποστήριξε ότι καμία επιβάρυνση δεν επιφέρει στην Οικία η ενδοδαπέδια θέρμανση. Σε ερώτηση που του έγινε αναφορικά με τον ισχυρισμό της εναγομένης και τριτοδιαδίκου για τοποθέτηση μαρμάρων στην Οικία από τον ενάγοντα αντί κεραμικών που προνοούσαν οι όροι και τα σχέδια, σε ποιους όρους και σχέδια αναφέρεται τέτοια υποχρέωση του ενάγοντος, ο μάρτυς παρέπεμψε στην παράγραφο 5 του Τεκμ.1, παράγραφος η οποία όμως δεν κάνει κανένα λόγο σε κεραμικά ή μάρμαρα, όταν δε ο δικηγόρος του ενάγοντος τον ερώτησε «πού λέει ότι δεν θα μπει μάρμαρο ή ότι θα μπει πλακάκι;» ο μάρτυς περιορίστηκε να απαντήσει «Τι να σου πω;» Σε σχέση με παραδοχή ακόμα και στην Έκθεση Υπεράσπισης ότι δηλαδή από το Συμβόλαιο (Τεκμ. 1), είχαν αφαιρεθεί κάποιες εργασίες, τις οποίες θα τις εκτελούσε ο ενάγων μέσω τρίτων υπεργολάβων αντί της εναγομένης, ο μάρτυς έδειξε ότι αγνοούσε και δεν ήταν σαφής. Του υπεδείχθη η επιστολή του ενάγοντος ημερ. 19.09.2008, η οποία σημειώθηκε ως Τεκμ. 75 και ο μάρτυς απάντησε ότι με την εν λόγω επιστολή ο ενάγων δήλωνε ότι: «Θα αφαιρέσει τα ξυλουργικά και θα τα κάνει μόνος του, τα είδη υγιεινής μόνος του και τα πατώματα θα τα κάνει μόνος του, τα υδραυλικά θα τα κάνει μόνος, τα ηλεκτρολογικά, τα αλουμίνια». Στην συνέχεια του υπεδείχθη η επιστολή της εναγομένης (Τεκμ. 76), με την οποία η εναγόμενη δήλωνε σε απάντηση του (Τεκμ. 75), ότι πράγματι έγιναν οι ζητούμενες αφαιρέσεις. Όταν στην συνέχεια ερωτήθηκε ο μάρτυς αν η εγκατάσταση κεραμικών αφαιρέθηκε, ο μάρτυς δέχθηκε ότι αφαιρέθηκαν από το συμβόλαιο αλλά δεν ήταν καν σε θέση να πει αν τελικά τα έκανε ή όχι η εναγομένη, λέγοντας μάλιστα ότι «δεν ξέρω τι έγινε μετά» και «δεν νομίζω αλλά ότι και να σου πω θα είναι ψέματα». Οι αόριστες αυτές απαντήσεις ή υπεκφυγές του μάρτυρος δείχνουν ότι αυτός τελούσε σε πλήρη άγνοια για το τι έγινε μετά την υπογραφή της Σύμβασης (Τεκμ. 1), κάτι που οδηγεί σε συμπέρασμα ότι αυτός ουσιαστικά αγνοούσε για την ανέγερση της οικίας και για τα επίδικα θέματα, αλλά παράλληλα δεν απέκλειε ότι τα «μάρμαρα», που η εναγομένη είχε δικογραφήσει ότι ευθύνονταν για τα στατικά προβλήματα της οικίας, να τα είχε εγκαταστήσει η ίδια η εναγομένη. Ήταν δε τότε που ο μάρτυρας σε επισήμανση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του ενάγοντος ότι εφόσον δεν γινόταν πρόνοια στη Σύμβαση για τοποθέτηση κεραμικού και επομένως θα μπορούσε να τοποθετούσε ό,τι ήθελε ο μάρτυς απάντησε ότι: «μπορούσε να βάλει ό,τι θέλει» παραδεχόμενος ακόμα μία φορά το αβάσιμο της Υπεράσπισης της εναγόμενης. Αλλά στη συνέχεια σε ερώτηση: «Ε. Άρα εφόσον η σύμβαση επέτρεπε να βάλει ό, τι υλικό ήθελε στα πατώματα αδίκως τον κατηγορείτε με την κατ' ισχυρισμό δικιά σας θέση, ότι όπως λέτε εσείς έβαλε μάρμαρα και επιβάρυνε την οικία στατικά. Α. Δεν είναι μάρμαρα που έβαλε». Με τον μάρτυρα να τοποθετείται εν τέλει ότι το πρόβλημα δεν ήταν ούτε τα μάρμαρα αλλά το μπετόν που έβαλε από μόνος του ο ενάγων στην Οικία. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τα πρακτικά: «Α. Έβαλε μπετόν ο ιδιοκτήτης μόνος του. Ε. Εσείς δεν ξέρατε τίποτε και έβαλε ο ιδιοκτήτης μπετόν; Α. Βέβαια. Ε. Ενώ δεν πρέπει να βάζει μπετόν; Α. Στο σύστημα το δικό μου όχι. Ε. Απαγορεύεται; Εσείς ποτέ δεν βάζατε μπετόν; Α. Στο συγκεκριμένο κτήριο και στη συγκεκριμένη συμφωνία το λέει ξεκάθαρα ότι «εργατικά και υλικά για ελαφρομπετόν το οποlο χύνεται εντός της τοιχοποιίας μεσοπατωμάτων και οροφής». Αυτό το λέει ξεκάθαρα. Ε. Άρα δεν θα βάζατε ποτέ σε αυτή την οικlα μπετόν εσείς: Α. Όχι. Ε. Να σου δείξω εγώ ένα δελτίο παραγγελίας επιπρόσθετων εργασιών. Είναι της εταιρείας σου αυτό το δελτίο παραγγελίας; (...) Μάρτυρας: Ναι, της εταιρείας μας είναι. (.) Δικαστήριο: Γίνεται Τεκμ. 77. κ. Καμένος (προς μάρτυρα): Να σας ρωτήσω, το σκυρόδερμα C25 τι ακριβώς είναι; Μάρτυρας: Είναι σκυρόδερμα κανονικό. Ε. Ναι, είναι μπετόν το σκυρόδερμα; Α. Ναι. Ε. Μάλιστα. Το σκυρόδερμα C15 είναι μπετόν; Α. Είναι μπετόν αλλά πολύ πιο ελαφρύ από το C25. Ε. Μάλιστα. Δεν είναι ελαφρομπετόν κανένα από τα δύο; Ούτε το C15, ούτε το C25; Εδώ υπάρχει 100 τετραγωνικά μέτρα. Α. Ναι. Ο όροφος είναι πολύ περισσότερο από 100 τετραγωνικά μέτρα. Ε. Έστω, μπορεί να είναι και παραπάνω. Συνεπώς εγώ σου λέω ότι βάσει αυτού του εγγράφου εσύ ανέλαβες στις 3.10.2008 να τοποθετήσεις στον όροφο μπετόν και μάλιστα βαρύτερο μπετόν από αυτό που αρχικά είχες συμφωνήσει να βάλεις. Ποια είναι η θέση σου: Αvέλαβες ή όχι; Α. Με βάση αυτού, ναι. Ε. Μάλιστα. Άρα σου λέω ότι όσα μας έλεγες πριν δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ψέματα, ότι ποτέ σε αυτή την οικία δεν αvέλαβες να βάλεις μπετόν. Α. Αυτό δεν το γνώριζα γι' αυτό το συγκεκριμένο θέμα. Ε. Μάλιστα». Προκύπτει αβίαστα από τα ως άνω ότι η θέση της Υπεράσπισης της εναγομένης περί επιβάρυνσης της Οικίας από τον ίδιο τον ενάγοντα δεν υποστηρίχθηκε ούτε καν από τον μάρτυρα της που ήταν και ο αρμόδιος για την ανέγερση της. Και δεν είναι μόνο τα πιο πάνω. Στη συνέχεια της μαρτυρίας του ο κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1) ήταν περαιτέρω αποκαλυπτικός ως προς τη βασιμότητα των ισχυρισμών της Υπεράσπισης περί της επιβάρυνσης της Οικίας από τον ενάγοντα. Σε ερώτηση κατά πόσο με τον αγγλικό όρο «tile» μπορούμε να εννοούμε μάρμαρο, ο Μ.Υ.1 απάντησε με ένα απόλυτο όχι. Ακολούθως όταν του υπεδείχθη η έκθεση ενεργειακής απόδοσης του κτηρίου, την οποία παραδέχθηκε ότι ο ίδιος υπέγραψε και στην οποία αναφερόταν ότι ο υπολογισμός του είχε γίνει με δεδομένο ότι θα έμπαιναν μάρμαρα στην Οικία, γεγονός που φανέρωνε αν μη τι άλλο ότι γνώριζε και είχε υπολογίσει και αυτά (ασχέτως ότι δεν μπήκαν μάρμαρα στην Οικία). Ο μάρτυς ανέφερε ότι αυτή η μελέτη του ακολούθησε την έκδοση της άδειας οικοδομής. Ήταν, όπως κρίνω, ακόμα ένας προσχηματικός τρόπος δικαιολόγησης των παραλείψεων της εναγομένης δεδομένου ότι η εν λόγω μελέτη του έφερε ημερομηνία Ιανουάριος του 2009, ενώ η άδεια οικοδομής εκδόθηκε αρκετά αργότερα τον Ιανουάριο του 2009. Ακολούθως δε, κατόπιν σχετικής ερώτησης, απάντησε τελικά ότι: «Γνώριζα ότι θα μπει μάρμαρο». Όταν μετά του υπεδείχθη και η έκθεση του εκτιμητή ακινήτων το Τεκμ. 50, η οποία ανέφερε ότι στο ακίνητο είχε κεραμικό, ο μάρτυς σε αντίθεση με την προηγούμενη σαφή βεβαιότητά του, ανέφερε ότι δεν θυμάται τι είχε μπει στην οικία. Αυτή η ανακολουθία του μάρτυρος, όπως κρίνω, προσμετρά αρνητικά στην αξιοπιστία του. Μέσα σε λίγα λεπτά κατά την αντεξέταση του ανέτρεψε όλους τους ισχυρισμούς της εναγομένης αλλά και αυτοαναιρέθηκε σε όσα ο ίδιος είχε πει. Ένα άλλο θέμα που συζητήθηκε κατά τη μαρτυρία του μάρτυρος ήταν οι ηλιακοί που θα τοποθετούνταν στην οικία. Και ως προς το θέμα αυτό η μαρτυρία του κ. Παπαϊωάννου ήταν ανακόλουθη προγενέστερης μαρτυρίας του. Ενώ στην Γραπτή του Δήλωση (παράγραφος 25) έψεγε τον ενάγοντα για την προσθήκη βάρους λόγω ηλιακών που είχε βάλει, στην αντεξέτασή του είπε ότι ο ενάγων έβαλε ντεπόζιτο μεγαλύτερου βάρους από αυτό που έπρεπε και περισσότερα πλαίσια. Όταν ρωτήθηκε πόσο ήταν αυτό το βάρος και πόσα τα πλαίσια, ο μάρτυς δεν ήταν σαφής απαντώντας ότι αυτό το είχε πληροφορηθεί από συναδέλφους του, τους οποίους δεν θυμόταν όμως να κατονομάσει και δεν γνώριζε καν το βάρος του ντεπόζιτου που υπήρχε εντός της Οικίας ούτε τον αριθμό των ηλιακών πλαισίων που βάσει των σχεδίων θα έμπαιναν στην οικία ούτε φυσικά πόσα μπήκαν. Όταν του υπεβλήθη ότι αυτά που μπήκαν όχι απλά δεν είναι περισσότερα αλλά είναι ολιγότερα από αυτά που προβλέπουν τα σχέδια και πάλι ο μάρτυς δήλωσε ότι δεν γνωρίζει. Ο μάρτυς ρωτήθηκε αναφορικά με τον ισχυρισμό του στην Γραπτή του Δήλωση ότι ο ενάγων για πρώτη φορά με την Αγωγή του παραπονέθηκε για προβλήματα στις μεσόθυρες και τα ερμάρια και όταν του υπεδείχθησαν επιστολές πριν την έγερση της Αγωγής (Τεκμ. 6 και 10), στις οποίες ενάγων και εναγομένη αναφέρονταν ακριβώς στο θέμα των ζημιών στις θύρες και ερμάρια, δήλωσε ότι δεν θυμάται καν να είπε αυτό το πράγμα στην δήλωσή του αλλά ούτε φυσικά και την αλληλογραφία αναφορικά με τις θύρες/ερμάρια. Οι πιο πάνω ανακολουθίες του μάρτυρος φανερώνουν ότι η μαρτυρία της Υπεράσπισης της εναγομένης δεν είναι ικανή να στηρίξει τις θέσεις της. Ο μάρτυς σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε από την συνήγορο του τριτοδιαδίκου, ανέφερε ότι η πρακτική στην οικοδομική βιομηχανία τότε (τον καιρό που κτίστηκε η επίδικη οικία), λόγω του αριθμού των αιτήσεων για οικοδομικές άδειες, ήταν η ανέγερση να ξεκινά πριν να ληφθεί η άδεια οικοδομής, συνήθως με την κατάθεση των εγγράφων για την λήψη της. Στη συνέχεια ο μάρτυς παραδέχθηκε ότι ο τριτοδιάδικος εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι δεν ακολούθησε τον κώδικα σχετικά με τις μελέτες, γεγονός αξιοσημείωτο διότι φαίνεται πλέον ο κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1) να αποδέχεται την θέση των πραγματογνωμόνων του ενάγοντος. Στη συνέχεια, ως προς την κατά την γνώμη του ευθύνη του τριτοδιαδίκου, ενώ παραδέχθηκε ότι τον είχε διορίσει η εναγομένη, στη συνέχεια είπε ότι η εναγομένη τον πλήρωσε μόνον για την μελέτη και όχι για την επίβλεψη κάτι που ανέτρεψε λίγο μετά ενώ ανέφερε ότι όφειλε ο ενάγων να πάρει την άδεια του τριτοδιαδίκου για να μπει στο εργοτάξιο μιας και είχε πει στην εναγομένη ότι από δω και πέρα αναλαμβάνει αυτός και δεν μπορούσε η εναγομένη να κάνει τίποτα. Παράλληλα βέβαια σε σχετική ερώτηση της αντεξέτασης ως προς την ευθύνη της εναγομένης επί του ελέγχου του εργοταξίου σε σχέση με τις εργασίες που έκανε ο ενάγων με υπεργολάβους ανέφερε ότι αυτές: «Φαίνονταν λογικές. Και είχαμε μέσα στην αρχική μας συμφωνία όρο ότι θα δικαιούταν να αφαιρέσει δουλειές από το αρχικό του συμβόλαιο και αυτό έκανε». Η πιο πάνω απάντηση του μάρτυρος φανερώνει για ακόμα μια φορά την ανακολουθία του ή την επιλεκτική μνήμη του καθώς θυμήθηκε την αφαίρεση εργασιών ενώ στην αντεξέταση του από τον συνήγορο του ενάγοντος δεν τις θυμόταν και ήταν και γνωστές σε αυτόν εφόσον του φάνηκαν και λογικές. Στη συνέχεια ο μάρτυς θυμήθηκε ότι την ευθύνη επίβλεψης την είχε ο αρχιτέκτονας, δηλαδή αυτός που σχεδίασε το σχήμα της οικίας (που θα μπουν παράθυρα, πόρτα κ.τ.λ.). Επομένως στη βάση αυτής της απάντησης του μάρτυρος δεν μπορεί από την άλλη να υποστηρίζεται από την Υπεράσπιση τής εναγομένης ότι έκτισε εκπονώντας μάλιστα κατασκευαστικά σχέδια και διορίζοντας πολιτικό μηχανικό για την στατικότητα της χωρίς να έχει καμία ευθύνη. Ο μάρτυς στη συνέχεια σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι οι αλλαγές που ήθελε να κάνει, κατά τη γνώμη του, δεν ήταν κάτι το σημαντικό, ότι δικαιούτο να τις κάνει βάσει της Σύμβασης και ότι αυτές οι «αλλαγές» ήταν τα πατώματα, τα ερμάρια κ.τ.λ. δηλαδή πλέον παραδέχεται ότι όταν ομιλεί για ασήμαντες «αλλαγές» εννοεί τα πατώματα, τα ξυλουργικά κ.τ.λ. τα οποία όμως, όπως και πάλι παραδέχεται, δεν ήταν οποιεσδήποτε «αλλαγές» με την προσθήκη ή αφαίρεση δοκών και γενικώς πραγμάτων που επιβάρυναν την στατικότητα, αλλά ήταν οι εργασίες οι οποίες αποτελούσαν τις προβλεπόμενες από την Σύμβαση (Τεκμ. 1), αφαιρέσεις, τις οποίες ανέλαβαν άλλοι υπεργολάβοι να εκτελέσουν. Κατά την επανεξέταση του ο μάρτυς διόρθωσε την θέση του αναφέροντας ότι κατά την πρακτική, η ανέγερση οικοδομών συνήθως ξεκινούσε από το στάδιο έκδοσης της πολεοδομικής άδειας (και όχι της άδειας οικοδομής που είχε πει προηγουμένως). Η μαρτυρία του κ. Παπαϊωάννου, όπως ήταν και τα σχόλια μου, ως άνω, κατά την καταγραφή των κυριότερων σημείων της, κρίνεται ως ανακόλουθη και ως εκ τούτου μη πειστική και έβριθε από αντιφάσεις. Ήταν σε πλείστα σημεία της όπως επισημάνθηκαν πιο πάνω διαφοροποιούμενη από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της εναγομένης. Παρόλα αυτά δεν μου διαφεύγει η ανεπιτυχής προσπάθεια του να δικαιολογήσει την αντισυμβατική στάση της εναγομένης έναντι του ενάγοντος κάτι που καθιστά τη μαρτυρία του εν γένει ανειλικρινή και αναξιόιπιστη. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του η οποία απορρίπτεται. Ο κ. Σιαμμάς (Μ.Υ.2) ήταν διευθυντής και γραμματέας της εναγομένης. Κατέθεσε την Γραπτή του Δήλωση (Έγγραφο Στ) ως την κυρίως εξέτασή του. Δήλωσε ότι γνώριζε πλήρως και λεπτομερώς όλα τα γεγονότα που σχετίζονται με την υπόθεση. Σημειώνεται ότι στην δήλωσή του μάρτυρος ουδεμία αναφορά γίνεται στο ότι η ενδοδαπέδια θέρμανση, τα μάρμαρα ή ότι το μπετόν επιβάρυνε στατικά ή καθ' οιονδήποτε άλλον τρόπο την Οικία. Ο μάρτυς παραδέχθηκε ότι ουδεμία σχέση έχει με αρχιτεκτονική, πολιτική μηχανική, δεν είναι εγγεγραμμένος εργολήπτης ούτε φυσικά ειδικότητα του είναι η εκπόνηση στατικών μελετών. Συνεχίζοντας ανέφερε ότι ο ενάγων έκανε παρεμβάσεις κατά την ανέγερση της οικίας και ότι μάλιστα θυμόταν ότι ο τεχνικός διευθυντής της εταιρείας του είχε στείλει και επιστολή για να του απαγορεύει να εισέρχεται στο εργοτάξιο. Όταν κλήθηκε να παρουσιάσει την εν λόγω επιστολή, είπε ότι θυμάται ότι έγινε αλλά δεν παρουσίασε την εν λόγω επιστολή. Σημειώνεται ότι ο κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1), ο οποίος μαρτύρησε ότι ήταν και είναι ο τεχνικός διευθυντής της εταιρείας ουδεμία αναφορά έκανε σε τέτοιο θέμα ούτε σε αποστολή τέτοιας επιστολής. Κρίνω ότι ο εν λόγω ισχυρισμός είναι εκ των υστέρων επινόηση και πλήρως ατεκμηρίωτος. Από αυτήν του την αναφορά μπορεί όμως να εξαχθεί ως συμπέρασμα ότι η εναγομένη γνώριζε τις υποχρεώσεις της για φύλαξη και έλεγχο του εργοταξίου και επιβεβαιώνονται όσα ανέφερε ο κ. Ιακώβου (Μ.Ε.9), ο οποίος είπε ότι τον έλεγχο του εργοταξίου τον έχει και υποχρεούται να τον έχει ο κυρίως εργολάβος, μόνον με την άδεια του οποίου μπορούν να εισέρχονται τρίτοι (ακόμα και ο ιδιοκτήτης) εντός του εργοταξίου. Ο μάρτυς χωρίς να ερωτηθεί, αναφέρθηκε σε αυτά για τα οποία κλήθηκε να καταθέσει στο Δικαστήριο ότι έχει πάρει μελέτη το 2010 (δηλαδή μετά την αποπεράτωση της οικίας) από το Πανεπιστήμιο Κύπρου κ.τ.λ. κ.τ.λ. και όλα αυτά δεν τα ανάφερε ούτε καν στην Γραπτή του Δήλωση και ούτε καν ρωτήθηκε γι' αυτά και ως εκ τούτου κρίνω ότι αποσκοπούσαν στην πρόκληση εντυπώσεων για ζητήματα χωρίς ουσιαστική αποδεικτική αξία ως προς τα επίδικα ζητήματα τα οποία και δεν υποβλήθηκαν στους εμπειρογνώμονες μάρτυρες της πλευράς του ενάγοντος για να τη σχολιάσουν. Σε ερώτηση κατά την αντεξέταση κατά πόσο ο ίδιος, εκ των γνώσεων ή της παρουσίας του στο εργοτάξιο ή από την αυτοψία που έκανε στην Οικία, είναι σε θέση να πει κατά πόσο το εν λόγω «εγκεκριμένο» σύστημα εφαρμόστηκε στην οικία του ενάγοντος απάντησε «τώρα αν στέκει ή δεν στέκει, εγώ δεν είμαι μηχανικός, εγώ ακολουθώ τις προδιαγραφές». Η ως άνω απάντηση του κατά την αντίληψη μου καθιστά την μαρτυρία του για το ως άνω ζήτημα αόριστη και μη πειστική. Και ενώ ο μάρτυς είχε παραδεχθεί ότι δεν είχε κάποια από τις πιο πάνω ιδιότητες που ρωτήθηκε στην αρχή της αντεξέτασής του εντούτοις ήταν σε θέση να καταθέσει ότι τοποθετήθηκε έξτρα μπετόν στην Οικία κατόπιν απαίτησης του ενάγοντος. Και εντελώς διαφοροποιούμενος για ακόμα μια φορά από τη θέση της εναγομένης, παραδέχθηκε ότι τελικά ήταν η εναγόμενη που έβαλε το μπετόν στην Οικία κατόπιν οδηγιών του ενάγοντος. Κατά συνέπεια σε αντίθεση με τι η εναγόμενη δικογράφησε και τι έλεγε ο τεχνικός της διευθυντής κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1), η πιο πάνω παραδοχή του καταδεικνύει περίτρανα ότι η εναγομένη είχε γνώση και σύμπραξη στην τοποθέτηση μπετόν στην Οικία υποστηρίζοντας παράλληλα ότι ήταν συνεννοημένη η εναγομένη και με τον τριτοδιάδικο, ο οποίος της είχε μάλιστα υποδείξει και την αναλογία του μπετόν (αντί του ελαφρομπετόν) που θα έβαζε στην Οικία. Τα ως άνω συνηγορούν στο συμπέρασμα περί της ανακολουθίας των θέσεων της πλευράς της εναγομένης. Ως προς το άλλο ζήτημα που απασχόλησε την υπόθεση, τα κατασκευαστικά σχέδια και την αποτύπωση πάνω σε αυτά της «ενδοδαπέδιας θέρμανσης», ήταν εμφανής η προσπάθεια του μάρτυρος να αποφύγει να τοποθετηθεί ενώ στο τέλος δέχθηκε ότι η εναγομένη ήταν καλός γνώσης ότι ο ενάγων ήθελε να εγκαταστήσει το εν λόγω είδος θέρμανσης στην Οικία και μάλιστα στα κατασκευαστικά σχέδια Α12 μέρος του Τεκμ. 31 (συνημμένα σε άδεια οικοδομής), είχε αυτό αποτυπωθεί από τους πολιτικούς μηχανικούς της εναγομένης και είχε σφραγιστεί και υπογραφεί από την εναγομένη και τον τριτοδιάδικο. Παρόλα τα πιο πάνω ο μάρτυς επέμεινε ότι τελικά την επιβάρυνση της στατικότητας της Οικίας την είχε προκαλέσει ο ενάγων, ο οποίος «ζήτησε να μπει έξτρα από το έξτρα μπετόν» που είχε βάλει η εναγομένη όπως εν τέλει παραδέχθηκε, ότι δηλαδή ο ενάγων ζήτησε να μπει 15 εκατοστά αντί 6 εκατοστά που επιτρεπόταν το οποίο μπετόν το πλήρωσε δήθεν απευθείας ο ενάγων στην εταιρεία. Σε ερώτηση αν υπάρχει οποιαδήποτε απόδειξη για αυτό, ο μάρτυς είπε ότι ήταν προφορικό και ότι δεν είχε κάτι γραπτώς. Η θέση αυτή όμως δεν υποβλήθηκε στον ενάγοντα και ελλείψει οποιουδήποτε άλλου αποδεικτικού στοιχείου κρίνω ότι η μαρτυρία του μάρτυρος στο ζήτημα αυτό είναι κατασκευασμένη και εκ των υστέρων σκέψη. Σε σχέση με το ίδιο θέμα της ισχυριζόμενης επιβάρυνσης από το μπετόν ερωτήθηκε ο μάρτυς από τον ευπαίδευτο δικηγόρο του ενάγοντος: «Ε. Ωραία, οπότε αντιλαμβάνομαι τώρα ο τρόπος που λες ότι αν επιβαρύνθηκε αυτή η οικία, είναι με την προσθήκη του μπετόν, σωστά; Που έβαλε ο Ενάγων, μόνο με αυτόν τον τρόπο; «Α. Ναι». Όταν όμως στην συνέχεια του τέθηκε η ερώτηση ως προς τα υπόλοιπα που ισχυριζόταν η εναγομένη ότι ο ενάγων επιβάρυνε την Οικία, ρωτώντας συγκεκριμένα: «Ε. Α! Άρα όχι με ενδοδαπέδια θέρμανση που μας λέγατε και αντεξετάσατε εκτενώς όλους τους μάρτυρες ότι με αυτόν τον τρόπο έγινε, ούτε με την προσθήκη μαρμάρων, αντί για κεραμικών. Α. Προσθήκη μαρμάρων εγώ δεν είδα τι έβαλε τελικά ο Ενάγων, διότι μας πήρε τα κλειδιά πριν το παραδώσουμε και επίσημα. Λοιπόν ... αλλά η πληροφόρηση που είχα από τον ίδιο και τον πατέρα του, ήταν ότι θα έβαζε μάρμαρα, λοιπόν αυτό ξέρω εγώ, λοιπόν όσον αφορά την ενδοδαπέδια δεν ήταν στην αρχική συμφωνία ενδοδαπέδια και η ενδοδαπέδια μπαίνει με διάφορους τρόπους. Αν ήθελε να βάλει ενδοδαπέδια και γινόταν η συνεννόηση μαζί μας και με τον μηχανικό, θα μπορούσε να μπει χρησιμοποιώντας μόνο ελαφριά υλικά και η ενδοδαπέδια, η κάλυψη των κυκλωμάτων από πάνω, είναι 4 μόνο εκατοστά σκριτ maximum 5, δηλαδή πιστεύω ότι ο μηχανικός ... δεν είμαι μηχανικός που θα του έδινε το ΟΚ άνετα». Από τα ως άνω προκύπτει ότι ο μάρτυς πλέον λέει ότι δεν έχει ιδέα αν μπήκε μάρμαρο ούτε προσωπική επί τούτου είχε γνώση και ότι η όποια πληροφορία είχε την είχε από τον ενάγοντα και τον πατέρα του, οι οποίοι μάλιστα ισχυρίζεται ότι αυτοί του είπαν ότι στην Οικία θα έμπαινε μάρμαρο. Ως δε προς την ενδοδαπέδια θέρμανση, σε αντίθεση με την παραδοχή του λίγα λεπτά πιο πριν (ότι δημιούργησαν κατασκευαστικά σχέδια δικά τους, τα οποία την απεικόνιζαν κανονικά) έρχεται και αυτοαναιρείται εκ νέου απαντώντας στην σχετική ερώτηση της αντεξέτασης: «Ε. Τώρα μας λες ξανά ότι έβαλε την ενδοδαπέδια εν αγνοία σας;: Α. Αφού ήταν δική του εργασία, ναι. Ε. Δεν το ξέρετε δηλαδή ότι μπήκε η ενδοδαπέδια μέσα. Α. Εγώ το έμαθα εκ των υστέρων». Ο μάρτυς ενώ αγνοεί την ενδοδαπέδια θέρμανση και επικαλείται μελέτη του Πανεπιστημίου Κύπρου με θεωρητικά case studies με θεωρητικά βάρη επί θεωρητικών κατοικιών καμία όμως αναφορά κάμνει για την συγκεκριμένη οικία. Στη συνέχεια, ο μάρτυς επανήλθε για να εισηγηθεί ότι η εναγομένη εκτελούσε εντολές και οδηγίες του πολιτικού μηχανικού και ότι ο ενάγων όφειλε να πληρώσει τον τριτοδιάδικο για την επίβλεψη, όμως ότι αυτός αρνιόταν για να μην τον πληρώσει κάτι όμως που δεν έχει δικογραφηθεί στην Υπεράσπιση της εναγομένης, συνεπώς δεν μπορεί και να είναι υπεύθυνη η εναγομένη για την κατάσταση της οικίας. Όταν δε σε σχετική ερώτηση στην αντεξέταση γιατί δεν απάντησε κάτι στις επιστολές του ενάγοντος (Τεκμ. 37 και 38) όπου φαινόταν η πλήρης άγνοιά του ότι η οικία δεν επιβλέπεται από πολιτικό μηχανικό, ο μάρτυς δήλωσε ότι το είπε προφορικά στον ενάγοντα, όταν δε, του υπεβλήθη ότι ψεύδεται, άλλαξε και πάλι εκδοχή και είπε ότι η εναγομένη, η εγγεγραμμένη μάλιστα εργολήπτης εναγομένη δεν μπορούσε να ξέρει ότι πρέπει να κάνει αυτό το πράγμα και ότι «όλοι οι αρχιτέκτονες γνωρίζουν αυτές τις διαδικασίες, υπάγονται όλοι στο ΕΤΕΚ και ξέρουν τι έπρεπε να ακολουθούν όταν χτίζεται μία οικοδομή». Η τελευταία αυτή αναφορά του μάρτυρος καθιστά την μαρτυρία της εναγομένης επί του ζητήματος μη πειστική και εκτός της οικοδομικής πρακτικής. Καταλήγοντας, για το θέμα της κατ' ισχυρισμό επιβάρυνσης λόγω των ηλιακών, ο μάρτυς παραδέχθηκε ότι δεν είχε ιδέα για το τι έγινε στην Οικία στην οποία δεν πήγε (γιατί κατά την άποψή του δεν μπορεί να τρέχει να δει τι έβαλε) αλλά όσα λέει για τον αριθμό των 9 ηλιακών ήταν συμπέρασμα του από την αξία και όχι από πραγματική γνώση του τι έβαλε ο ενάγων στην Οικία. Στην υπόδειξη σχετικών αποδείξεων αγοράς ηλιακών (μέρος του Τεκμ. 3), ο μάρτυς δέχθηκε ότι δεν γνωρίζει πόσα ηλιακά έβαλε και δεν αμφισβήτησε την υποβολή ότι στην οικία μπήκαν 6 ηλιακά αντί 8 που προνοούσαν τα κατασκευαστικά σχέδια της ίδιας της εναγομένης (σχέδιο Α10 όπου φαίνονται τα 8 πλαίσια μέρος του Τεκμ. 31). Κατά την αντεξέταση του από τον τριτοδιάδικο είναι χαρακτηριστικό το ακόλουθο απόσπασμα το οποίο επισημαίνει και ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντος και αφορά τον τρόπο που η εναγομένη έκανε τις δουλειές της αλλά και το αβάσιμο των ισχυρισμών περί μη ευθύνης του ενάγοντος: «Ε. Μάλιστα, ισχυριστήκατε ότι το μπετόν τοποθετήθηκε από τον Ενάγοντα-- Α. Από την εταιρεία. Ε. Κατόπιν οδηγιών του Ενάγοντα; Α. Το extra. Ε. Μάλιστα, υπήρχε προηγούμενη γραπτή άδεια ή οδηγία που να επιτρέπει αυτό το πράγμα από τον πολιτικό μηχανικό: Α. Όχι. Ε. Μάλιστα. Α. Απ' ό, τι ξέρω όχι. Ε. Εσείς πώς επιτρέψατε τότε να γίνει αυτή η τοποθέτηση- Α. Μα δεν το είδαμε. Ε. Χωρίς να υπάρχει άδεια; Α. Μα δεν το είδαμε, παραγγέλθηκε το μπετόν που έπρεπε και εκεί ζήτησε extra ποσότητες. Δικαστήριο: (Προς μάρτυρα) Είπατε όμως ότι τοποθετήθηκε από την εταιρεία, ποιαν εταιρεlα; Μάρτυρας: Την εταιρεία που παράγει το μπετόν. Δικαστήριο: Και το τοποθέτησε η ίδια; Μάρτυρας: Όχι. απλά οι εργάτες οι δικοί μας οι οποίοι δεν μπορούν να ξέρουν ούτε ποσότητες ούτε τίποτε, απλά απλώθουν το μπετόν, η ποσότητα όμως έρχεται από την εταιρεία. Στ. Γεωργίου: Αυτές ήταν οι ερωτήσεις μου Εντιμότατε. Δικαστήριο: Κάτι που δεν καταλαβαίνω κύριε Σιαμμά, έρχεται από κάποιαν εταιρεία που σας κάνει μπετόν, μία ποσότητα μπετόν, εσείς πώς το τοποθετήσατε χωρίς να διαβουλευτείτε, χωρίς να ρωτήσετε αν ταιριάζει για τη συγκεκριμένη οικοδομή; Μάρτυρας: Κύριε Πρόεδρε, εμείς στέλνουμε εργάτες που η δουλειά τους είναι να απλώθουν το μπετόν, αν η ποσότητα είναι 6 εκατοστά πάνω ή 15 ή 25, δεν έχει σημασία, αυτοί ό,τι μπετόν τους φέρουν το απλώθουν. Δικαστήριο: Ποιος το παραγγέλλει αυτό το μπετόν; Μάρτυρας: Παραγγείλαμε εμείς μέχρι 6 εκατοστά, 10 κυβικά για παράδειγμα και παρήγγειλε ο Ενάγων επιτόπου άλλα 15 κυβικά και τα πλήρωσε ». Τα ως άνω ασφαλώς καθιστούν τη μαρτυρία του μάρτυρος εντελώς ανακόλουθη και αναξιόπιστη εφόσον ως η εργολήπτρια εταιρεία φαίνεται ότι δεν αναλαμβάνει με σοβαρότητα το ρόλο της. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρος δεν γίνεται δεκτή καθώς εκτός από ανακόλουθη όπως κρίνεται ότι είναι, δεν μπορεί να γίνει και πιστευτή. Διερωτάται κάποιος στη βάση απλώς και μόνο του πιο πάνω αποσπάσματος από τη μαρτυρία του ποια ήταν η ανάληψη ευθύνης από την εναγομένη στο εργοτάξιο; Θα μπορούσε δηλαδή ο καθένας χωρίς την άδεια της να επεμβαίνει στην οικοδομή; έστω και αν αυτός ήταν ο ιδιοκτήτης, χωρίς τεχνικές ασφαλώς γνώσεις; Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΙΤΟΔΙΑΔΙΚΟ - Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ ΤΡΙΤΟΔΙΑΔΙΚΟΥ: Για την πλευρά του τριτοδιαδίκου κατάθεσε ο ίδιος ο κ. Θεοδότου (Μ.Τ.1), ο οποίος είναι πολιτικός μηχανικός. Η Γραπτή του Δήλωση σημειώθηκε ως Έγγραφο Ζ. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κ. Θεοδότου το 2007 ο διευθυντής της εναγομένης κ. Σιαμμάς, επικοινώνησε μαζί του με σκοπό τη σύναψη συμφωνίας για εκπόνηση των στατικών μελετών που συμπεριλαμβάνονταν στις συμβάσεις που είχαν ήδη συνάψει με πελάτες τους όπως και μελλοντικής συνεργασίας τους. Μεταξύ άλλων τον Ιούνιο του 2008 του ανατέθηκε η εκπόνηση της στατικής μελέτης που αφορούσε στην Οικία του ενάγοντος. Πριν την εκπόνηση της στατικής μελέτης του παραδόθηκαν τα αρχιτεκτονικά σχέδια που κατάρτισε ο διορισμένος υπό του ενάγοντος αρχιτέκτονας, καθώς και τα στατικά σχέδια, τα οποία ετοίμασαν υπάλληλοι της εναγομένης. Στηριζόμενος στα ανωτέρω κατάρτισε τη στατική του μελέτη η οποία έγινε με βάση το ολοκληρωμένο σύστημα δόμησης crosswise technology. Βασικό χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου συστήματος δόμησης είναι η στήριξη του σκελετού της οικοδομής πάνω σε μεταλλικούς τοίχους κατασκευασμένους σε απόσταση μέχρι 5 μέτρα και σε περίπτωση μη ύπαρξης τέτοιας δυνατότητας, όπως στην περίπτωση της οικίας του ενάγοντος, χρησιμοποιούνται μεταλλικά υποστυλώματα και δοκοί συνήθως σε σχήμα Η. Ως δεύτερο χαρακτηριστικό της είναι το μειωμένο βάρος της οικοδομής (3 φορές μικρότερο από το βάρος μιας συμβατικής οικοδομής, δηλαδή μιας οικοδομής από οπλισμένο σκυρόδεμα), που επιτυγχάνεται με την χρήση ελαφρομπετόν με ειδικό βάρος 600 κιλά/κ.μ., το οποίο χύνεται εντός της τοιχοποιίας, των μεσοπατωμάτων και της οροφής. Όπως όμως διαπιστώθηκε από το σύνολο των μαρτυρικών καταθέσεων, η εναγομένη εκτέλεσε τις εργασίες της ανέγερσης της κατοικίας ενεργώντας κατά παράβαση της στατικής μελέτης, των στατικών σχεδίων και της σύμβασης. Αποτέλεσμα της προαναφερθείσας συμπεριφοράς της εναγομένης ήταν να προκύψουν προβλήματα στατικότητας στην κατοικία του ενάγοντος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 14.02.2008 ο ενάγων αποδέχτηκε την προσφορά της εναγομένης για την ανέγερση της οικίας και υπεγράφη μεταξύ τους η σχετική σύμβαση (Τεκμ.1). Ακολούθως, μετά την ετοιμασία των αρχιτεκτονικών σχεδίων υποβλήθηκε η αίτηση με αριθμό φακέλου ΛΑΡ 92/2008 για έκδοση πολεοδομικής άδειας, η οποία εκδόθηκε τελικά στις 02.04.2008.Τον Ιούνιο του 2008 η εναγομένη του ανέθεσαν προφορικά την ετοιμασία της στατικής μελέτης της Οικίας. Ο τριτοδιάδικος εκπόνησε την στατική μελέτη και την παρέδωσε στην εναγομένη περί τον Ιούλιο του 2008. Σύμφωνα με τη μαρτυρία και τις παραδοχές τόσο του ενάγοντος όσο και της εναγομένης, η ανέγερση της κατοικίας του ενάγοντος ξεκίνησε περί την 29.05.2008, ενώ η άδεια οικοδομής εκδόθηκε στις 23.06.2009. Συνεπώς, η ανέγερση της κατοικίας ξεκίνησε χωρίς της ύπαρξη άδειας οικοδομής, κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας. Ο ενάγων με επιστολές του ημερομηνίας 23.06.2008 και 19.11.2008 κάλεσε τον κ. Θεοδότου όπως προσέλθει στην υπό ανέγερση κατοικία του και επιθεωρήσει τον μεταλλικό σκελετό. Η κλήση αυτή έγινε πριν εκδοθεί η άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πριν ο κ. Θεοδότου διοριστεί νομότυπα ως επιβλέπων πολιτικός μηχανικός του έργου. Συνεπώς, ισχυρίζεται, δεν είχε καμιά υποχρέωση προς επίβλεψη του έργου κατά τους προαναφερθέντες χρόνους των επιστολών. Εν τέλει ο διορισμός του ως επιβλέποντος μηχανικού τέθηκε σε ισχύ στις 23.06.2009, δηλαδή 12 και πλέον μήνες από την έναρξη των εργασιών και αρκετούς μήνες μετά την ανέγερση του μεταλλικού σκελετού και όταν η κατοικία ήταν σχεδόν περατωμένη. Όπως δε υποστήριξε στη μαρτυρία του ο ενάγων η εναγομένη του απέστειλε επιστολή για παραλαβή της κατοικίας του στις 27.10.2009. Υποστήριξε ότι η στατική μελέτη του ήταν καθ' όλα ορθή, τα υλικά και τα φορτία που υπολογίστηκαν ήταν σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης ημερομηνίας 14.02.2008 και σε περίπτωση που η στατική μελέτη εφαρμοζόταν κατά την ανέγερση της κατοικίας δεν θα παρουσιαζόταν απολύτως κανένα πρόβλημα στατικότητας του οικοδομήματος. Εξετάζοντας τη μαρτυρία που αφορά τον τριτοδιάδικο διαπιστώνονται και παραμένουν αναμφισβήτητα γεγονότα ότι η εναγομένη άρχισε την ανέγερση της Οικίας κατά ή περί την 29.05.2008 και απέστειλε στον ενάγοντα επιστολή για τελική παραλαβή της κατά ή περί την 27.10.2009. Επιπλέον, ο ενάγων ανέφερε ότι στις 14.12.2008, δηλαδή 6 μήνες πριν την έκδοση της άδειας οικοδομής στην οικία είχε εγκατασταθεί η τοιχοποιία και παρέμενε ατέλειωτο το υπόλοιπο της οικίας ως και η στέγη. Από το παραπάνω προκύπτει ότι ο σκελετός της οικίας είχε ήδη ολοκληρωθεί πολύ πριν την έκδοση της άδειας οικοδομής, ήτοι πριν τις 23.06.2009 και για οποιοδήποτε τυχόν πρόβλημα στατικότητας, δεν μπορεί να είναι υπεύθυνος ο τριτοδιάδικος. Την έναρξη των οικοδομικών εργασιών χωρίς προηγουμένως να έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής επιβεβαίωσε κατά την αντεξέταση του και ο κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1), δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι τούτο αποτελεί τη συνήθη πρακτική των εργολάβων, γεγονός το οποίο δεν ισχύει. Εδώ υπάρχει σαφής παραδοχή παράβασης όρου της πολεοδομικής άδειας αλλά και της σχετικής νομοθεσίας. Επιπλέον, κατά το στάδιο της αντεξέτασης του κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1), από τους δικηγόρους του τριτοδιαδίκου, προέκυψε ότι ο όρος 3 της άδειας οικοδομής, ο οποίος απαγόρευε τη συνέχιση των εργασιών χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του Δημοτικού Μηχανικού δεν τηρήθηκε. Το γεγονός αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους ισχυρισμούς του κ. Παπαϊωάννου (Μ.Υ.1), στις παραγράφους 16 και 17 της Γραπτής του Δήλωσης (Εγγράφου Ε), ότι η εναγομένη εκτέλεσε όλες τις εργασίες σύμφωνα με του όρους της άδειας οικοδομής. Ο ενάγων ανέφερε στη μαρτυρία του ότι η εναγομένη κατά την διάρκεια ανέγερσης της κατοικίας εργάζονταν χρησιμοποιώντας κατασκευαστικά σχέδια διαφορετικά από εκείνα που επισυνάφθηκαν στην αίτηση για την έκδοση της άδειας οικοδομής και διαφορετική στατική μελέτη. Το εν λόγω γεγονός επιβεβαίωσε και ο πραγματογνώμονας του ενάγοντος κ. Αγιομαμίτης. Ο κ. Γιαννίκος (Μ.Ε.2), δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι υιοθετεί τη μελέτη που συνέταξε ο κ. Αγιομαμίτης για λογαριασμό του ενάγοντος. Η μελέτη όμως του κ. Αγιομαμίτη έγινε με βάση τον Ευρωκώδικα 4, ενώ η μελέτη του κ. Γιαννίκου με βάση τον Ευρωκώδικα 3. Παρά ταύτα όμως, ο μάρτυρας υιοθέτησε τα αποτελέσματα και/ή ευρήματα του κ. Αγιομαμίτη, παραγνωρίζοντας εντελώς τα διαφορετικά δεδομένα στα οποία στηρίχτηκαν η μελέτη του κ. Αγιομαμίτη και η δική του. Οι δύο Ευρωκώδικες περιγράφουν διαφορετικά συστήματα δόμησης. Δέχομαι όμως τη μαρτυρία του κ. Θεοδότου ότι στην ανέγερση της Οικίας έπρεπε να εφαρμοστεί ο Ευρωκώδικας 3 και αυτόν εφάρμοσε ο ίδιος. Ο μάρτυρας του ενάγοντος κ. Ιακώβου (Μ.Ε.9), δήλωσε ότι υιοθετεί την μελέτη του κ. Αγιομαμίτη. Ο κ. Αγιομαμίτης στην μελέτη του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η τιμή επιτάχυνσης του εδάφους είναι 0,25g, αντί για 0,15g που είχε υιοθετήσει κατά την σύνταξη της μελέτης του ο τριτοδιάδικος. Η τιμή 0,25g είναι αυτή που απαιτείται από τον Ευρωκώδικα 8, ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή το 2012. Κατά τον χρόνο εκπόνησης της στατικής μελέτης του τριτοδιαδίκου ίσχυε ο Κυπριακός Σεισμικός Κώδικας, στον οποίο αναφέρεται ότι η επιτάχυνση του εδάφους είναι 0,15g. Με την υιοθέτηση εκ μέρους του κ. Αγιομαμίτη της τιμής 0,25g, ο σκελετός της κατοικίας επιβαρύνεται κατά 67%. Ο τριτοδιάδικος συνεπώς, χρησιμοποιώντας την ορθή, κατά την χρονική στιγμή εκπόνησης της μελέτης, τιμή 0,15g, υπολόγισε ορθώς την επιβάρυνση που προκύπτει από τα φορτία του σεισμού. Ο μάρτυρας κ. Ιακώβου κατά τη αντεξέταση του από τους δικηγόρους του τριτοδιαδίκου, δεν αντέταξε οτιδήποτε ούτε περί της ισχύος του Κυπριακού Σεισμικού Κώδικα κατά τον χρόνο εκπόνησης της μελέτης, ούτε περί της ορθότητας της τιμής 0,15g. Περαιτέρω ο κ. Σιαμμάς (Μ.Υ.2) κατέθεσε ότι το επιπλέον μπετόν που χρησιμοποιήθηκε στην κατοικία έστω και αν το παρήγγειλε ο ενάγων και το τοποθέτησε διά υπαλλήλων της η εναγομένη. Από την αντεξέταση του μάρτυρος από τον δικηγόρο του ενάγοντος προέκυψε ότι το Δελτίο Παραγγελίας υλικών (Τεκμ. 77), με το οποίο παραγγέλθηκε το μπετόν, είχε εκδοθεί από την εναγομένη. Η τοποθέτηση αυτή του μπετόν, επίσης από την εναγομένη, προσέθεσε επιπλέον βάρος στην κατοικία του ενάγοντος. Συνεπώς, η εναγομένη γνώριζε ότι θα έμπαινε το επιπλέον φορτίο στην κατοικία και άρα οποιοιδήποτε ισχυρισμοί περί του ότι ο ενάγων ευθύνεται για το επιπρόσθετο βάρος της κατοικίας κρίνω ότι είναι ανεδαφικοί. Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε ο κ. Καμαρίτης (Μ.Ε.6), η ενδοδαπέδια θέρμανση μπορούσε να τοποθετηθεί πάνω σε ελαφρομπετόν και να καλυφθεί μόνο με 3cm μπετόν. Συνεπώς, ο ισχυρισμός ότι το μπετόν πάχους 10cm τοποθετήθηκε προκειμένου να μπορέσει να τοποθετηθεί η ενδοδαπέδια θέρμανση, καταρρίπτεται και δεν μπορεί να τον επικαλείται η πλευρά της εναγομένης. Σύμφωνα με τις δύο μελέτες, αλλά και τις φωτογραφίες που είναι κατατεθειμένες στο cd ως Τεκμ. 7, προκύπτει ότι έγιναν οι ακόλουθες αλλαγές σε σχέση με τη στατική μελέτη του τριτοδιαδίκου τις οποίες και αποδέχομαι και καθίστανται ευρήματα μου: (α) Η κοιτόστρωση, δηλαδή το θεμέλιο της οικοδομής, κατασκευάστηκε με πάχος 30 εκ. και όχι 40 εκ. που προβλεπόταν στο εγκεκριμένο σχέδιο Σ1. (β) Δεν κατασκευάστηκαν οι πεδιλοδοκοί που προβλέπονταν στο εγκεκριμένο σχέδιο Σ1. (γ) Για τα μεταλλικά υποστυλώματα χρησιμοποιήθηκαν διατομές ΙΡΕ160 και όχι ΙΡΕ180, όπως προβλεπόταν στα εγκεκριμένα σχέδια 04 και 06. Το γεγονός αυτό αναφέρεται στη μελέτη του κ. Αγιομαμίτη στην παράγραφο 3.6. (δ) Τα μεταλλικά υποστυλώματα τοποθετήθηκαν μέσα στην κοιτόστρωση και όχι πάνω σε αυτή, όπως προβλεπόταν στο εγκεκριμένο σχέδιο 07. Το γεγονός αυτό αναφέρεται στη μελέτη του κ. Ιακώβου στη σελίδα 4. (ε) Στην πλάκα του ισογείου, δηλαδή στο δάπεδο του ορόφου, τοποθετήθηκε ελαφρομπετόν πάχους 16εκ. και βάρους 96 κιλά/τ.μ., σύμφωνα με τη σύμβαση (μέρος Α παρ.5). Επιπλέον όμως τοποθετήθηκε οπλισμένο σκυρόδερμα πάχους 10εκ. και βάρους 240 κιλά/τ.μ., καθώς επίσης σκριτ πάχους 7εκ. και βάρους 140 κιλά/τ.μ. αντί πάχους 3εκ. και βάρους 60 κιλά/τ.μ. όπως ζητούσε ο προμηθευτής της ενδοδαπέδιας θέρμανσης. Τα φορτία αυτά φαίνονται στη μελέτη του κ. Αγιομαμίτη στο sheet A1 και στην παράγραφο 3.7. Χωρίς το οπλισμένο σκυρόδερμα και το επιπλέον σκριτ, το πραγματικό φορτίο θα ήταν 201 κιλά/τ.μ., δηλαδή είναι ίσο με το φορτίο που υιοθετήθηκε στη στατική μελέτη του τριτοδιαδίκου (200 κιλά/τ.μ.). (στ) Στην πλάκα του ορόφου, δηλαδή στο δάπεδο του χώρου πρόσβασης στη στέγη και στα ντεπόζιτα, τοποθετήθηκε ελαφρομπετόν πάχους 7,2εκ. και βάρους 43,2 κιλά/τ.μ., σύμφωνα με τη σύμβαση (μέρος Α παρ.5). Επιπλέον όμως τοποθετήθηκε σκυρόδερμα πάχους 10εκ. και βάρους 240 κιλά/τ.μ. Τα φορτία αυτά φαίνονται στη μελέτη του κ. Αγιομαμίτη στο sheet A2 και στην παράγραφο 3.8. Χωρίς το οπλισμένο σκυρόδερμα το πραγματικό φορτίο θα ήταν 61 κιλά/τ.μ., δηλαδή μικρότερο από το φορτίο που υιοθετήθηκε στη στατική μελέτη του Τριτοδιαδίκου (100κιλά/τ.μ.). (ζ) Ο μεταλλότυπος της στέγης δεν κατασκευάστηκε σύμφωνα με το εγκεκριμένο σχέδιο 05. Αυτό αναφέρεται στη μελέτη του κ. Ιακώβου στη σελίδα 4, παράγραφο d. Επίσης, στη σελίδα 6, ο κ. Ιακώβου προτείνει όπως η στέγη αφαιρεθεί εξ' ολοκλήρου και ανακατασκευαστεί. Σύμφωνα με τη νομολογία μας η διαδικασία μεταξύ εναγομένης και τριτοδιαδίκου είναι ανεξάρτητη σε σχέση με την διαδικασία του ενάγοντος με την εναγομένη και τα επίδικα, μεταξύ των δύο, θέματα καθορίζονται από τα μεταξύ τους ανταλλαχθέντα δικόγραφα. Ερχόμενος τώρα στα γεγονότα της υπόθεσης διαπιστώνω ότι παραμένει αναντίλεκτο γεγονός ότι από τα κατατεθέντα δικόγραφα μεταξύ ενάγοντος και της εναγομένης, ο χρόνος έκδοσης της άδειας οικοδομής ή της πολεοδομικής άδειας, ουδέποτε απετέλεσε επίδικο ζήτημα μεταξύ των μερών. Συνεπώς ο ενάγων, δεν κλήθηκε από την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της εναγομένης να προσφέρει οποιοδήποτε απαντητικό ισχυρισμό στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτησή του για το ζήτημα αυτό, άρα ούτε και σχετική μαρτυρία. Συμφωνώ με την εισήγηση του συνηγόρου του ενάγοντος στην αγόρευση του ότι οποιοδήποτε εύρημα επί του θέματος αυτού δεν θα μπορούσε ποτέ να αποτελέσει εύρημα εναντίον του ενάγοντος αλλά θα μπορούσε να με απασχολήσει μόνον για τον καταμερισμό της ευθύνης μεταξύ εναγομένης και τριτοδιαδίκου. Είναι δε γεγονός ότι ο ενάγων μέσω του δικηγόρου του, όταν υποβλήθηκαν τέτοιες ερωτήσεις κατά την αντεξέταση των μαρτύρων του, υπέβαλε ενστάσεις οι οποίες σημειώθηκαν στο πρακτικό και επομένως κρίνω ότι δεν μπορεί να ζημιωθεί δικονομικά ή πραγματικά ο ενάγων για ισχυρισμούς που δεν του δόθηκε η ευκαιρία ποτέ να απαντήσει και τους οποίους αν τα υπόλοιπα μέρη επιθυμούσαν να αποφασιστούν από το Δικαστήριο και για τη σχέση μεταξύ ενάγοντος και τριτοδιαδίκου ή ενάγοντος και εναγομένης, θα έπρεπε να προβούν στα κατάλληλα δικονομικά διαβήματα για να γίνει αυτό. Σχετική είναι η Διαταγή 10 Θεσμός 7 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών όπου αναφέρεται: «7.