← Κύπρος

AREZITA GRAIN COMPANY LTD ν. I.M.K.A QUALITY FARM LIMITED, Αρ. Αγ.: 793/17, 24/4/2019

AREZITA GRAIN COMPANY LTD ν. I.M.K.A QUALITY FARM LIMITED, Αρ. Αγ.: 793/17, 24/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A131 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 793/17 AREZITA GRAIN COMPANY LTD Ενάγουσα ν. I.M.K.A QUALITY FARM LIMITED Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 7/5/2018 (αναφορικά με την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων) Ημερομηνία: 24/4/19 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: O κ. Α. Μυλωνάς για Α. Μυλωνάς & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για την καθ'ής η αίτηση: O κ. Σ. Σωτηρίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ειδικό οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Ο.2, r.6), ημερομηνίας 6/6/17 που καταχώρησε η ενάγουσα, εταιρεία με έδρα την Λάρνακα, αξιώνει από την εναγόμενη, επίσης εταιρεία με έδρα την Λάρνακα, το ποσό των €34.525,45 ως υπόλοιπο τιμολογίων και ως διαζευκτικά υπόλοιπο χρεωστικού λογαριασμού, το οποίο προέκυψε από την μεταξύ των διαδίκων συνεργασία. Η εναγόμενη καταχώρισε την Υπεράσπιση της, στις 23/1/

  1. ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Ακολούθως, η ενάγουσα-αιτήτρια (στο εξής καλούμενη «η αιτήτρια») καταχώρησε την παρούσα δια κλήσεως αίτηση με την οποία αξιώνει από το Δικαστήριο την έκδοση του ακόλουθου απαγορευτικού Διατάγματος το οποίο να απαγορεύει στην εναγόμενη - καθ' ης η αίτηση (στο εξής καλούμενη «η καθ' ης η αίτηση») από του να μεταβιβάσει και/ή και/ή να πωλήσει και/ή υποθηκεύσει ή άλλως πως επιβαρύνει ή αποξενώσει τα ακόλουθα ακίνητα που είναι εγγεγραμμένα στο όνομα της: (α) Αρ. εγγραφής 00/4XX2, τεμ. 3X5, Φ/Σχ. 2-XXX-376 , μερίδιο ΟΛΟ, στην Άχνα Επαρχία Αμμοχώστου. (β) Χωράφι, αρ. εγγραφής 0/X3, τεμ. 1X6, Φ/Σχ. 41/0XX2, μερίδιο ΟΛΟ, στην Ορμήδεια της Επαρχίας Λάρνακας. (γ) Χωράφι, αρ. εγγραφής 0/X4, τεμ. 1X7, Φ/Σχ.41/0XX2 μερίδιο ΟΛΟ, στην Ορμίδεια της Επαρχίας Λάρνακας. (δ) Χωράφι, αρ. εγγραφής 0/1X4, τεμ. 1X7, Φ/Σχ.41/0XX2 μερίδιο ΟΛΟ, στην Ορμίδεια της Επαρχίας Λάρνακας. μέχρι την πλήρη εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή για περίοδο μέχρι και 15 ημέρες μετά την πλήρη διεκπεραίωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48, ΘΘ 1-9, στο Κοινοδίκαιο, στη Νομολογία, στις Αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση διαταγμάτων τύπου "Mavera" και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η δε αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Κώστα Κωνσταντίνου, διευθυντής της αιτήτριας, ο οποίος, εν συντομία, αναφέρει τα ακόλουθα:
  2. Η αιτήτρια, σε διάφορες ημερομηνίες, κατόπι εντολών της καθ' ης η αίτηση πώλησε και παρέδωσε ποσότητες σιτηρών ειδών, όπως σόγια, κριθάρι, σιταροπούλα και άλλα συναφή είδη, δυνάμει τιμολογίων τα οποία χρεώνονταν σε χρεωπιστωτικό λογαριασμό που διατηρούσε η αιτήτρια.
  3. Στον ρηθέντα λογαριασμό πιστώνονταν επίσης οιεσδήποτε πληρωμές προέβαινε η καθ' ης η αίτηση στην αιτήτρια και η αιτήτρια ενημέρωνε την καθ' ης η αίτηση δια κοινοποιήσεως του λογαριασμού σε αυτήν για το χρεωστικό υπόλοιπο.
  4. Η καθ' ης η αίτηση ουδέποτε έφερε οιανδήποτε ένσταση για το υπόλοιπο του λογαριασμού της.
  5. Την 20/04/17 ο λογαριασμός της καθ' ης η αίτηση παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ήτοι €34.525,45 (Τεκμήριο Α) ο οποίος όταν της κοινοποιήθηκε δεν έφερε οιανδήποτε ένσταση.
  6. Παρά τις οχλήσεις της αιτήτριας προς την καθ' ης η αίτηση όπως εξοφλήσει τον ρηθέντα λογαριασμό, η καθ' ης η αίτηση αρνήθηκε ρητά να τον εξοφλήσει μέχρι και σήμερα, με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.
  7. Εξ' όσων γνωρίζει η αιτήτρια, η καθ' ης η αίτηση είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των τεσσάρων ακινήτων που αναφέρονται στην αίτηση (Τεκμήριο Β), της οποίας το περιεχόμενο υιοθετεί πλήρως. Όπως φαίνεται στο εν λόγω Τεκμήριο τα ακίνητα είναι ήδη επιβαρυμένα με εμπράγματα βάρη.
  8. Θεωρεί ότι η καθ' ης η αίτηση με τη στάση της μέχρι σήμερα δεν έχει διάθεση να πληρώσει το υπόλοιπο της στην αιτήτρια με αποτέλεσμα τυχόν επιπλέον επιβάρυνση των περιουσιακών στοιχείων της, όπως εμφαίνονται στο πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου Λάρνακας, να φέρει σε περαιτέρω δυσχερή θέση την αιτήτρια.
  9. Επιπλέον υπάρχει σοβαρή πιθανότητα η καθ' ης η αίτηση να προσπαθήσει να αποξενώσει αυτά με σκοπό την αποφυγή οιασδήποτε πληρωμής προς τους Αιτητές.
  10. Συνεπώς πιστεύει ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα καθώς υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας.
  11. Η καθ' ης η αίτηση μέχρι σήμερα δεν έχει αμφισβητήσει με οιονδήποτε τρόπο το οφειλόμενο ποσό προς την αιτήτρια. Επιπλέον δεν θα προκληθεί οιανδήποτε ζημιά στην καθ' ης η αίτηση από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ενώ για την αιτήτρια θα επέλθει σε περίπτωση μη έκδοσης αυτού καθώς σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής της, θα αδυνατεί να εκτελέσει την απόφαση σε τυχόν επιπλέον επιβάρυνση των ρηθέντων ακινήτων. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της καθ' ης η αίτηση, η οποία ήγειρε τους τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
  12. Οι Ενάγοντες - Αιτητές αιτούνται διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 καταχρηστικά και/ή αντινομικά και/ή παράνομα και/ή ενάντια στους σκοπούς θέσπισης αυτού, με σκοπό την καταστρατήγηση των δικαιωμάτων της Εναγόμενης - Καθ' ης η Αίτηση.
  13. Οι Ενάγοντες - Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 για την έκδοση του προσωρινού απαγορευτικού και/ή προστακτικού διατάγματος. ήτοι: i Δεν έχει αποκαλυφθεί σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας της ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ενόψει του ότι η Αιτήτρια παρουσιάζει στο Δικαστήριο ένα τιμολόγιο το οποίο δεν φέρει καμία υπογραφή ούτε από την Εναγόμενη αλλά ούτε και από την ίδια της Ενάγουσα - Αιτήτρια. ii Δεν αποδεικνύεται ότι εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα ως το αιτητικό της Αίτησης, η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα σε μεταγενέστερο στάδιο. iii To ισοζύγιο της ευχέρειας (THE BALANCE OF CONVENIENCE) γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης.
  14. Η νομική βάση της αίτησης δεν υποστηρίζεται από τα ορθά νομικά άρθρα και συγκεκριμένα δεν συμπεριλαμβάνει το άρθρο 39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ώστε να συνοδεύεται η εν λόγω αίτηση με ένορκο δήλωση.
  15. Δεν καθορίζεται στην Ένορκο Δήλωση του κ. XXXXX Κωνσταντίνου η περιγραφή και το αληθές μέρος της διαμονής του όπως απαιτείται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  16. Δεν τεκμηριώνεται στην Ένορκο Δήλωση του κ. XXXXX Κωνσταντίνου η ιδιότητα του ως διευθυντή της Ενάγουσας και δεν προσφέρει καμία επίσημη και/ή αποδεκτή μαρτυρία είτε από τον έφορο εταιρειών είτε από οποιαδήποτε αρμόδια αρχή για τους ισχυρισμούς του ότι είναι ο διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας.
  17. Τα γεγονότα στα οποία αναφέρονται οι Αιτητές τόσο στην Αγωγή τους όσο και στην Ένορκο Δήλωση του XXXXX Κωνσταντίνου που υποστηρίζει την ανωτέρω αίτηση για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος ημερομηνίας 07/05/18 απέχουν από την πραγματικότητα και/ή είναι αναληθή και/ή ελλιπή και/ή αναφέρονται με σκοπό να πληγούν τα συμφέροντα της Καθ' ης η Αίτηση και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα.
  18. Οι Αιτητές δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο καθότι έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά στην αξιολόγηση του αιτήματος τους στην αίτηση ημερομηνίας 07/05/
  19. Η αίτηση ημερομηνίας 07/05/18 δεν είναι ύψιστης πίστεως (uberrima fides) ως απαιτείται από τη σχετική Νομολογία και/ή Νόμο και/ή κανονισμούς και/ή τους κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης. Συγκεκριμένα οι Αιτητές στην Αγωγή η οποία καταχωρήθηκε στις 06/06/17 αναφέρονται και/ή ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος με επιστολή του ημερ. 02/05/17 αρνήθηκε να πληρώσει και/ή καταβάλει τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά ενώ στην αίτηση ημερ. 07/05/18 ο ενόρκος δηλών XXXXX Κωνσταντίνου ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε αμφισβήτησε το οφειλόμενο ποσό παραγνωρίζοντας ότι η Εναγόμενη σύμφωνα με τα λεγόμενα των ίδιων απέστειλε επιστολή στις 02/05/17 και ως φαίνεται και στον φάκελο του Δικαστηρίου καταχώρησε υπεράσπιση στις 23/01/18 αμφισβητώντας την εν λόγω αξίωση.
  20. Περαιτέρω οι Αιτητές με την Αγωγή τους και την προαναφερόμενη Ένορκο Δήλωση παραβιάζουν το καθήκον που υπέχουν να φέρουν εις γνώση του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που γνωρίζουν εν σχέσει με την παρούσα υπόθεση τα οποία και είναι σαφώς ευνοϊκά και καταδεικνύουν τη νομιμότητα και ορθότητα των πράξεων της Εναγόμενης στην παρούσα υπόθεση. Αντιθέτως, οι Αιτητές, σε μια προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου παρουσιάζουν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης με ασαφή και/ή αόριστο και/ή αναληθή και/ή παραπλανητικό και/ή διαστρεβλωμένο τρόπο.
  21. Οι Αιτητές δεν έχουν εισάγει επαρκή και/ή στερεά και/ή αληθή μαρτυρία που να αποδεικνύει, σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, την οποιαδήποτε δυνατότητα και/ή πιθανότητα μη αποζημίωσης τους και/ή μη καταβολής σε αυτούς του κατ' ισχυρισμό οφειλόμενου ποσού, σε περίπτωση που οι Ενάγοντες - Αιτητές ήθελε κερδίσουν την αγωγή τους.
  22. Η αιτούμενη απαγόρευση επεκτείνεται κατά παράβαση της νομολογίας στο σύνολο των περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση χωρίς να περιορίζεται ως έπρεπε τουλάχιστον στο ποσό της αξίωσης, ήτοι του ποσού των €34,525.
  24. Κανένα στοιχείο δεν αποκαλύφθηκε από την Αιτήτρια που να καταδεικνύει ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα και ότι σε περίπτωση που η Αιτήτρια επιτύχει στην αγωγή της δεν θα μπορέσει να εισπράξει το λαβείν της από την Καθ' ης η Αίτηση.
  25. Οι Αιτητές καταχρηστικά επιδιώκουν την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, ως οι παράγραφοι Α (α) - (δ) της αίτησης ημερομηνίας 07/05/18 αγνοώντας τις βασικές αρχές έκδοσης διατάγματος τύπου Mareva, ήτοι: i Ότι ο μοναδικός σκοπός ή δικαιολογία για την έκδοση διατάγματος τύπου Mareva είναι να αποτρέψει την εξαφάνιση περιουσιακών και/ή την απόσπαση με απάτη του προϊόντος της αγωγής των εναγόντων σε περίπτωση επιτυχίας της, είτε με το να μεταφέρει ο εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στο εξωτερικό ή με τον να τα εξαφανίσει εντός της δικαιοδοσίας και η Ενάγουσα - Αιτήτρια επιδιώκει και/ή επιχειρεί την εξασφάλιση προτεραιότητας έναντι πιθανόν τρίτων πιστωτών κατά παράβαση και/ή αντίθετα με την σχετική επί του θέματος νομολογία. ii Αγνοώντας την φύση και οικονομική υπόσταση της επιχείρησης του εναγόμενου κατά παράβαση και/ή αντίθετα με τη σχετική επί του θέματος νομολογία. iii Την διάρκεια της καθιέρωσης της επιχείρησης του εναγόμενου και/ή της φήμης αυτής κατά παράβαση και/ή αντίθετα με τη σχετική επί του θέματος νομολογία. Iv Παραβλέποντας τη μόνιμη κατοικία και/ή διαμονή του εναγόμενου κατά παράβαση και/ή αντίθετα με τη σχετική επί του θέματος νομολογία. v Αγνοώντας το προηγούμενο ή υφιστάμενο πιστωτικό μητρώο του εναγόμενου κατά παράβαση και/ή αντίθετα με τη σχετική επί του θέματος νομολογία.
  26. Οι Αιτητές έχουν καθυστερήσει αδικαιολόγητα στην καταχώριση της παρούσας αίτησης για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος και ως εκ τούτου η υπέρμετρη καθυστέρηση τους αποτελεί ουσιαστικό και/ή βασικό λόγο απόρριψης της αίτησης τους.
  27. Η αίτηση αυτή δεν εγείρεται μέσα στα πλαίσια και/ή πνεύμα της νομοθεσίας και του Νόμου.
  28. Η αίτηση των αιτητών σκοπό έχει να πλήξει τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της εναγόμενης - καθ' ης η αίτηση.
  29. Η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο Νόμος.
  30. Υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους των Αιτητών.» Η ένσταση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4 και 5 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 29, 31 και 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48, ΘΘ 1-11, Δ.60, Δ.64 και στις αρχές επί των απαγορευτικών δικαιωμάτων, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Μιχαήλ, διευθυντή της καθ' ης η αίτηση, ο οποίος, πέραν του ότι υιοθετεί και επαναλαμβάνει όλους τους λόγους ένστασης αναφέρει, επιπρόσθετα, τα ακόλουθα:
  31. Η καθ' ης η αίτηση, έχει τις εγκαταστάσεις της στην Βιομηχανική περιοχή Άχνας της Επαρχίας Αμμοχώστου και ασχολείται με την εκτροφή βοοειδών, ήτοι αγελάδων, αριθμώντας αυτήν την στιγμή περί τα 1800 ζώα καθιστώντας την, την μεγαλύτερη κτηνοτροφική Μονάδα στην Κύπρο. Η καθ' ης η αίτηση κατάφερε να αναδειχθεί ως η μεγαλύτερη φάρμα βοοειδών στην Κύπρο απασχολώντας περί τους 20 υπαλλήλους εντός των εγκαταστάσεων της και έχοντας συνεργασία με περίπου 15 έως 20 εξωτερικούς συνεργάτες, ανάμεσα τους λογιστές, ασφαλιστές και δικηγόρους.
  32. Η επιχείρηση η οποία διατηρεί είναι απολύτως υγιείς και αυτό σύμφωνα με τις επίσημες καταστάσεις λογαριασμών, οι οποίες έχουν κατατεθεί ως επίσημα έγγραφα στο Φόρο Προστιθέμενης Αξίας από τους λογιστές της εταιρείας, ο κύκλος εργασιών της εταιρείας για το έτος 2016 έχει ανέλθει στο ποσό των €3,271,156 και ο κύκλος εργασιών της εταιρείας για το έτος 2015 έχει ανέλθει στο ποσό των €2,205,
  33. Μέρος των επίσημων οικονομικών καταστάσεων οι οποίες έχουν υπογραφεί στις 22/05/2018 από τους λογιστές της εταιρείας παρουσιάζονται ως Τεκμήριο
  35. Αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην αιτήτρια εφόσον έχει εκδώσει ισάριθμες επιταγές προς εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου της καθ' ης η αίτηση προς την αιτήτρια, κατά ή περί το
  37. Η αιτήτρια δεν προσέρχεται με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο καθότι έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά στην αξιολόγηση του αιτήματος της. Περαιτέρω η αιτήτρια παρουσιάζει στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο Α ένα τιμολόγιο το οποίο δεν φέρει καμία υπογραφή από την καθ' ης η αίτηση αλλά ούτε και από την ίδια την αιτήτρια με αποτέλεσμα η προέλευση αλλά και το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου να αμφισβητείται και να μην γίνεται αποδεκτό.
  38. Πέραν των πιο πάνω, στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης, δεν έχει αποκαλυφθεί σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας της ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ενόψει του ότι η Αιτήτρια παρουσιάζει στο Δικαστήριο ένα κατ' ισχυρισμό τιμολόγιο του οποίου αμφισβητείται η νομιμότητα και εγκυρότητα αυτού.
  39. Περαιτέρω η αιτήτρια δεν προσφέρει καμία μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τααιτούμενα διατάγματα ελλοχεύει ο κίνδυνος η Αιτήτρια να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα σε μεταγενέστερο στάδιο. Συγκεκριμένα όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι του η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να ικανοποιηθεί για την έκδοση ενός απαγορευτικού διατάγματος είναι η σοβαρή πιθανότητα πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στον αιτητή σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Προς τούτο ο αιτητής πρέπει να παρουσιάσει μαρτυρία για την απόδειξη ανεπανόρθωτης ζημιάς. Στην παρούσα υπόθεση η αιτήτρια δεν παρουσιάζει καμία μαρτυρία και δεν αναφέρει ότι η αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά ή ζημία η οποία δεν θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρηματική αξία, ως η προϋπόθεση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος στη βάση πάντοτε της σχετικής επί του θέματος Νομολογίας.
  40. Το ισοζύγιο της ευχέρειας (THEBALANCE OF CONVENIENCE) γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης καθότι σε αντίθετη περίπτωση ο κίνδυνος αδικίας ο οποίος θα προκύψει από την έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων θα είναι μεγάλος εναντίον της καθ' ης η αίτηση λόγω του ότι δεν θα μπορεί να εκμεταλλευτεί την περιουσία μου, ήτοι τα εν λόγω ακίνητα τα οποία έχουν συνολική αξία πέραν των €3.000.000.- για μια κατ' ισχυρισμό οφειλή η οποία ανέρχεται μόλις στις €34.000.- και βασίζεται σε τιμολόγιο άγνωστης προέλευσης και ταυτότητας το οποίο δεν είναι υπογραμμένο.
  41. Παραδέχεται το γεγονός ότι τα εν λόγω ακίνητα έχουν υποθηκευτεί σε Τραπεζικό Ίδρυμα για την παραχώρηση σχετικού δανείου το οποίο σχετίζεται με την επιχείρηση του και το οποίο μπορεί ανά πάσα στιγμή να εξοφληθεί και να αποδεσμευτούν τα εν λόγω ακίνητα. Το εν λόγω δάνειο, σημειώνει, εξυπηρετείται κανονικά και δεν έχει κανένα πρόβλημα με την Τράπεζα την οποία συνεργάζεται.
  42. Είναι η θέση του ότι σε περίπτωση που εκδοθούν τα εν λόγω διατάγματα αυτά θα επενεργήσουν εναντίον των συμφερόντων του καθότι δεν θα μπορεί να τα εκμεταλλευτεί αλλά και να αξιοποιήσει την μεγάλη χρηματική αξία που έχουν. Η αιτήτρια δεν έχει εισάγει επαρκή ή στερεά ή αληθή μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι σε περίπτωση επιτυχίας της ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής αυτή θα παραμείνει εκτεθειμένη και δεν θα μπορεί να ικανοποιήσει την εν λόγω απόφαση παρά μόνο αρκείται σε μία γενική και αόριστη ένορκο δήλωση η οποία μεταξύ άλλων κάνει αναφορά σε πιθανότητα αποξένωσης της περιουσίας της καθ' ης η αίτηση παραβλέποντας και αγνοώντας ότι στα εν λόγω ακίνητα βρίσκεται εγκατεστημένη η επιχείρηση του η οποία κοστολογείτε πέραν των €5.000.000.-
  43. Κανένα στοιχείο δεν αποκαλύφθηκε από την αιτήτρια που να καταδεικνύει ότι η καθ' ης η αίτηση, είναι αφερέγγυα και ότι σε περίπτωση που η αιτήτρια επιτύχει στην αγωγή της δεν θα μπορέσει να εισπράξει το λαβείν της. Δηλώνει υπεύθυνα ότι η καθ' ης η αίτηση είναι μια απολύτως υγιής εταιρεία και ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να αποξενώσει την εν λόγω περιουσία καθότι σε αυτήν βρίσκεται εγκατεστημένη η επιχείρηση της. Περαιτέρω σε περίπτωση που το Σεβαστό Δικαστήριο εκδώσει σε μεταγενέστερο στάδιο οποιαδήποτε απόφαση εναντίον της καθ' ης η αίτηση ο ίδιος θα συμμορφωθεί με την εν λόγω απόφαση εφόσον υπάρχει η δυνατότητα καταβολής του εν λόγω ποσού. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η υπό κρίση αίτηση αίτηση έχει ως νομική βάση, μεταξύ άλλων, τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφαλαίου 6 καθώς και στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  44. Το άρθρο 4 του Κεφ. 6, αφορά την δέσμευση περιουσίας που είναι το αντικείμενο της αγωγής και δεν έχει σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αντίθετα, αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι χρέος δυνάμει υπολοίπου λογαριασμού. Το δικαιοδοτικό πλαίσιο του άρθρου 5 του Κεφ. 6, αφορά δέσμευση ακινήτου περιουσίας εναγομένου προς το σκοπό εκτέλεσης απόφασης την οποία ήθελε πετύχει ο ενάγοντας και επομένως τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. Ομοίως εφαρμόζεται στην παρούσα και το άρθρο 32 του Νόμου 14/60, του οποίου οι πρόνοιες έχουν ευρύτερη εφαρμογή στην έκδοση συντηρητικού διατάγματος σε σχέση με το άρθρο 5 του Κεφ.
  45. Το άρθρο 5 είναι ειδική πρόνοια που ρυθμίζει το θέμα της απαγόρευσης, με παρεμπίπτον διάταγμα, της πώλησης ή αποξένωσης περιουσίας του Εναγομένου εφ' όσον η απαίτηση του Ενάγοντα αναφέρεται σε χρέος ή αποζημιώσεις. Το άρθρο 32 είναι διατυπωμένο με ευρύτητα έτσι που να μην μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν καλύπτει και τις περιπτώσεις που καλύπτει το άρθρο
  46. Επομένως δεν αποκλείεται η επιζήτηση διατάγματος που καλύπτεται από το Άρθρο 5 με βάση το Άρθρο 32 ή με βάση και τα δύο άρθρα ταυτόχρονα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, για να εκδοθεί το διάταγμα, είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν οι ειδικές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 5, σε όποιο βαθμό δεν συμπίπτουν με τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32.» Με βάση το νομικό σύγγραμμα «Διατάγματα» του Γ. Ερωτοκρίτου και του Π. Αρτέμη, Σελίδα 41 αναφέρεται ότι η κύρια διαφορά μεταξύ των δύο άρθρων (4 και 5 του Κεφ.6) και του άρθρου 32, είναι ότι ενώ το άρθρο 32 καλύπτει την έκδοση όλων των ειδών διαταγμάτων, τα άρθρα 4 και 5 εφαρμόζονται μόνο στις περιπτώσεις που επιζητείται η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καθορίσει ότι στην εξέταση αιτήματος για έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, το οποίο στηρίζεται και στο άρθρο 5 του Κεφ.6, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και τα ειδικά κριτήρια που καθορίζει το άρθρο 5 (Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδη

(1992)1 Α.Α.Δ 54). Περαιτέρω έχει επίσης νομολογηθεί το άρθρο 5 του Κεφ. 6 θα πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, αφού όπως έχει τονισθεί το άρθρο 5 αντιστοιχεί στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του νόμου 14/60 (Larticon Co ν. Detergenta Developments Ltd,
(2004)1 Α.Α.Δ. 1121). Οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 5 του Κεφ. 6, είναι οι εξής: -Καλή βάση αγωγής -Με την αποξένωσης της περιουσίας, πιθανόν ο ενάγοντας να παρεμποδιστεί να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ του. Στην υπόθεση Κυτάλα κα ν. Χρυσάνθου κα
(1996)1 Α.Α.Δ 253 έτυχαν ανάλυσης από το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες πιο πάνω προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 5, του Κεφ. 6: « Προχωρούμε τώρα σε θεώρηση του θέματος με βάση το Άρθρο 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Εγείρεται για εξέταση η έννοια της προϋπόθεσης για την ύπαρξη "καλής αιτίας αγωγής". Δεν εντοπίσαμε οποιαδήποτε ερμηνεία στη νομολογία. Είναι πάντως σαφές από τον επιθετικό προσδιορισμό ότι η αιτία αγωγής πρέπει να διακρίνεται από την ποιότητα της. Το ότι διατυπώνεται αιτία αγωγής δεν είναι από μόνο του αρκετό. Η αιτία αγωγής πρέπει να είναι καλή με την έννοια ότι, από άποψης ποιότητας, συγκεντρώνει πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή η ποιότητα, μόνο από μαρτυρία μπορεί να διαγνωσθεί. Πρόκειται λοιπόν για προϋπόθεση όμοια με την αντίστοιχη στην επιφύλαξη του Άρθρου 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960» Στην υπόθεση Δημήτρης Τσιολάκης κ.α. v. Ανδρέα Στυλιανίδη
(1992)1 Α.Α.Δ. 782, αναφέρθηκε ότι ο όρος «good cause of action» στο άρθρο 5 του Κεφ. 6 έχει την ίδια έννοια με τον όρο «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» στο άρθρο 32
(1)του Ν.14/60 και ότι και στις δύο περιπτώσεις επιβάλλεται η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος. Σε σχέση με την δεύτερη πιο πάνω προϋπόθεση έχει επίσης νομολογηθεί ότι δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγομένου για τη μεταβίβαση η επιβάρυνση της περιουσίας του. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μη ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί η επιβαρυνθεί η περιουσία (Larticon Co ν. Detergenta Developments Ltd, (ανωτέρω), Τσιολάκκης κ.α ν. Στυλιανίδης, (ανωτέρω) Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α
(2006)1 Α.Α.Δ 281). Στην υπόθεση Spidertrade Com. Finance Ltd v. Κώστα Χατζηγαβριήλ,
(2003)1Α Α.Α.Δ 121, λέχθηκε ότι η στέρηση μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης, την οποία ο εναγόμενος θα υποστεί με τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, δεν δικαιολογείται παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παρέμενε χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της αναμενόμενης απόφασης στην αγωγή. Αυτά ως προς την εμβέλεια του άρθρου 5 του Κεφ.6. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων βρίσκεται στο άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων (Ν.14/60)[1]. Το άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο ανάλογα βεβαίως με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Οι σωρευτικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν, έτσι ώστε το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια να προχωρήσει στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, είναι οι ακόλουθες: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. H Kυπριακή νομολογία είναι πλούσια σε σχέση με την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η κλασσική αυθεντία σε σχέση με το ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι η υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557. Περαιτέρω το ζήτημα αυτό αναλύθηκε και αναπτύχθηκε και σε μεταγενέστερες υποθέσεις όπως, για παράδειγμα, στις υποθέσεις National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, Cyprus Sulphur & Copper υποθέσεις Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ , KOT v. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. X''Bασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152, Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1Γ Α.Α.Δ 2015 καθώς επίσης και στην πιο πρόσφατη υπόθεση Eurocypria Airlines Ltd υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή τηςΚρις Ιακωβίδη v. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.α
(2011)1 Α.Α.Δ. 1783 Αερογραμμές. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή αναφέρθηκε ότι: «Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλής πιθανότητας επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Απαιτείται από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει μια ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η τρίτη προϋπόθεση, σύμφωνα με την οποία πρέπει να καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης». Το Δικαστήριο, σ' αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι το οποίο θα αποτελέσει την κρίση του κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η διαπίστωση περί του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. DrydenGroupLtd, Πολιτική Έφεση 424/11, ημερομηνίας 27.3.14, τονίστηκε και πάλι πως «στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσαν με απόφαση επί της ουσίας της αγωγής». Επιπρόσθετα το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση μαρτυρίας (Χαριτίνη Χρυσάνθου Κυριλλου, διά της πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Γεωργίας Καραγιώργη v. Άντρης Λάμπρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1528). Οι πρώτες δύο προϋποθέσεις είναι αλληλένδετες σε κάποιο βαθμό. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Στην έννοια του δικογράφου περιλαμβάνεται σε τέτοιες διαδικασίες και η ένορκη δήλωση. Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα». Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντος στην αγωγή. (Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.(ανωτέρω). Η τρίτη προϋπόθεση συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, και όπως τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω), το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια αυτής της προϋπόθεσης. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά επαρκή θεραπεία η θεραπεία των αποζημιώσεων, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Κυρισάββας κ.ά. v. Κίζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, λέχθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, και ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψιν. Αν η υπόθεση εκ της φύσεως της δεν επιδέχεται τη θεραπεία των αποζημιώσεων ή ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα είναι αδύνατος, τότε εύκολα μπορεί να λεχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποδώσει μελλοντικά πλήρη δικαιοσύνη. Άλλη περίπτωση είναι όταν αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα θα είναι αδύνατη η ικανοποίηση, λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του εναγομένου, τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί υπέρ του Ενάγοντος (MELOUSKIA COMMERCIAL LTD κ.α. ν. CHUMACHENKO ALISA κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε71/13, 30/9/2014). Πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων τα Δικαστήρια προτού εκδώσουν ή οριστικοποιήσουν προσωρινά διατάγματα, ανάλογα με την περίπτωση, θα πρέπει να λάβουν υπόψη και κάποιες ευρύτερες αρχές οι οποίες έχουν αποκρυσταλλωθεί και αναπτυχθεί μέσω της νομολογίας και των αρχών της επιείκειας (equity Law). Αναγνωρίζεται πως αφότου ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται σωρευτικά όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη και τον παράγοντα του ισοζυγίου της ευχέρειας (balance of convenience). Το Δικαστήριο, δηλαδή, πριν εκδώσει οποιοδήποτε ενδιάμεσο διάταγμα θα πρέπει να αποφασίσει, ζυγίζοντας όλα τα δεδομένα, κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να το εκδώσει, καθώς και θα ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας που θα προκληθεί στις δύο πλευρές. Η οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου θα πρέπει να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας. (Bacardi & Co Ltd v Vinco Ltd
(1996)1(B)Α.Α.Δ.). Άλλοι παράγοντες τους οποίους το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη προτού εκδώσει ένα προσωρινό διάταγμα είναι του εάν ο αιτητής έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική του κρίση. Στην προκειμένη περίπτωση όμως η πιο πάνω νομολογιακή αρχή δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής εφόσον η παρούσα αίτηση, είναι δια κλήσεως αίτηση και δεν εκδόθηκε μονομερώς οποιοδήποτε διάταγμα. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Μιχαήλ (Αρ. 3)
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 1943, η οποία αφορούσε σε αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari. Κρίθηκε στην εν λόγω υπόθεση ότι η υποχρέωση ενός Αιτητή για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων υφίσταται μόνο στην περίπτωση Μονομερούς Αίτησης. Σχετική επίσης με το θέμα είναι η απόφαση Εθνική Τράπεζα ν. Κυριακίδης
(2011)1 Α.Α.Δ 816, στην οποία λέχθηκε ότι είναι στις μονομερείς διαδικασίες που εφαρμόζονται σε όλη τους την έκταση, οι νομολογιακές αρχές για πλήρη αποκάλυψη. Στην παρούσα αίτηση, ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκονταν και οι δύο διάδικοι και έχουν δικαίωμα να αμφισβητήσουν κάθε στοιχείο που τέθηκε ενώπιον τους με αποτέλεσμα να μην τίθεται κατά το Ανώτατο Δικαστήριο, ζήτημα παραπλάνησης. Ενόψει τούτου, κρίνω ότι δεν ισχύουν οι ισχυρισμοί της καθ' ης η αίτηση για απόκρυψη ουσιαστικών στοιχείων από πλευράς αιτήτριας και ως εκ τούτου οι συναφείς λόγοι ένστασης, δεν έχουν οποιοδήποτε έρεισμα. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Σημειώνω ότι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έγινε μέσων γραπτών αγορεύσεων τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέδωσαν στο Δικαστήριο επιχειρηματολογώντας ως προς τις θέσεις τους, παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ουδείς εκ των ενόρκων δηλούντων που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, αντιστοίχως δεν αντεξετάστηκε αλλά ούτε και καταχωρήθηκε οποιαδήποτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από οποιανδήποτε πλευρά. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Έχοντας παραθέσει τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση, στην προκειμένη περίπτωση, του αιτούμενου διατάγματος. Σε σχέση με την 1η προϋπόθεση, κατά πόσο δηλαδή υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην παρούσα υπόθεση κρίνω ότι, με βάση την δύναμη του δικογράφου της Έκθεσης Απαίτησης που καταχωρίστηκε αλλά και με βάση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας πληρείται η προϋπόθεση αυτή. Αξίζει να σημειωθεί ότι η καθ' ης η αίτηση, με τα όσα σχετικά προβάλει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ουδόλως αμφισβητεί ότι η 1η προϋπόθεση του άρθρου 32 δεν τυγχάνει εφαρμογής, σε αντίθεση με την 2η προϋπόθεση του εν λόγω άρθρου, την οποία σχολιάζω πιο κάτω. Αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι η αιτήτρια πώλησε στην καθ' ης η αίτηση διάφορα προϊόντα στα πλαίσια της μεταξύ τους συνεργασίας. Η αιτήτρια διατείνει ότι ο λογαριασμός της καθ' ης η αίτηση παρουσίασε υπόλοιπο. Η σχετική κατάσταση λογαριασμού κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α. Με την υπεράσπιση της η καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι με βάση το τελευταίο δελτίο αποστολής το συμφωνηθέν ποσό πώλησης είναι κατά πολύ μικρότερο. Στην δε ένσταση της προβάλει τη θέση ότι εξόφλησε πλήρως των αιτήτρια με την έκδοση σχετικών επιταγών, χωρίς την επισύναψη οποιονδήποτε αποδεικτικών στοιχείων. Θα πρέπει και πάλι να τονισθεί ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε οποιεσδήποτε τελικές κρίσεις ως προς την ουσία της διαφοράς των μερών αλλά ούτε και προβαίνει σε οποιαδήποτε αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά αντικρίζει την μαρτυρία της αιτήτριας και τις δικογραφημένες θέσεις της στην όψη της μόνο η οποία χαρακτηρίζεται από λογικότητα και επάρκεια. Ενόψει των πιο πάνω ικανοποιείται η 1η προϋπόθεση. Στρεφόμενος στην 2η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, δηλαδή του κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αιτήτριας στην αγωγή της, έχω ικανοποιηθεί ότι και στην προκειμένη περίπτωση η εν λόγω προυπόθεση πληρείται. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο κρίνει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση θεωρεί ότι υπάρχει και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Με βάση το ενώπιον του Δικαστηρίου υλικό που έχει προσκομισθεί διαπιστώνεται ότι η αιτήτρια έχει πιθανότητα επιτυχίας. Η αιτήτρια ειδικότερα προσκόμισε την σχετική κατάσταση λογαριασμού που διατηρεί στο όνομα της καθ' ης η αίτηση ενώ αντίθετα η καθ' ης η αίτηση δεν προσκόμισε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο περί εξόφλησης του πιο πάνω ποσού. Με βάση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του αιτητή το Δικαστήριο κρίνει ότι ικανοποιείται και η 2η προϋπόθεση εφόσον με βάση την μέχρι στιγμής ενώπιον του μαρτυρία, χωρίς να τονίζω ότι αποφαίνομαι επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, κρίνω ότι υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας για την αιτήτρια. Καταλήγω λοιπόν, με βάση τη δικαστική μου κρίση, ότι με τα όσα η πλευρά της αιτήτριας έχει επικαλεστεί προς υποστήριξη της αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη και το περιορισμένο βάρος που έχει για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις, εφόσον υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και στην ίδια βάση, διαπιστώνεται ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Σε σχέση με την 3η προϋπόθεση και του κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος έχω διαπιστώσει ότι στην προκειμένη περίπτωση η εν λόγω προϋπόθεση δεν πληρείται. Εξηγώ ευθύς αμέσως το σκεπτικό του Δικαστηρίου: Καταρχάς ανατρέχοντας στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας δεν αναφέρεται με σαφή και ρητό τρόπο ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Παραπέμπω στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας η οποία είναι σχετική επί του προκειμένου: «Επιπλέον δεν θα προκληθεί οιανδήποτε ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ενώ για τους Αιτητές θα επέλθει σε περίπτωση μη έκδοσης αυτού καθώς σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους, θα αδυνατούν να εκτελέσουν την απόφαση σε τυχόν επιπλέον επιβάρυνση των ρηθέντων ακινήτων». Δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ποια ακριβώς ζημιά θα υποστεί η αιτήτρια αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Πέραν τούτου, είναι κατά την κρίση μου, αρκετά ακροσφαλές για το Δικαστήριο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αποκλειστικά και μόνον στην πεποίθηση της αιτήτριας ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος και σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής της θα αδυνατεί να εκτελέσει την απόφαση της σε ήδη επιβαρυμένα με υποθήκη ακίνητα. Οι ισχυρισμοί της αιτήτριας αναφορικά με την 3η προϋπόθεση και με τα όσα αναγράφει στην ένορκη της δήλωση είναι γενικοί και αόριστοι. Δεν είναι κατά την γνώμη του Δικαστήριου αρκετό η αιτήτρια να αναφέρει, πάντοτε σε συνάρτηση με την 3η προϋπόθεση, ότι η αιτήτρια «θα υποστεί ζημιά καθώς σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής της, θα αδυνατεί να εκτελέσει την απόφαση σε τυχόν επιπλέον επιβάρυνση των ρηθέντων ακινήτων». Πέραν του γεγονότος ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν είναι πλήρης κατανοητός η αιτήτρια δεν επεξηγεί στο Δικαστήριο για ποιο λόγο θα αδυνατεί να εκτελέσει την οποιαδήποτε απόφαση τυχόν εκδοθεί υπέρ της αλλά ούτε και αιτιολογεί με σαφή και θετική μαρτυρία ώστε ο ισχυρισμός της αυτός να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο (Aνδρέου Aντώνης ν. Colossos Signs Ltd (Aρ. 2),
(2008)1 Α.Α.Δ. 626). Ανεξαρτήτως των πιο πάνω είναι σαφές από την προαναφερθείσα νομολογία ότι για να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, η αιτήτρια θα πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ της θα μείνει ανικανοποίητη. Η αιτήτρια όφειλε στην παρούσα περίπτωση να αποδείξει ότι η καθ' ης η αίτηση είναι σε τέτοια κακή οικονομική κατάσταση που δεν θα είναι σε θέση να καλύψει την οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί εναντίον της. Πέραν του γεγονότος ότι η αιτήτρια δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε αναφορά περί οικονομικής αδυναμίας της καθ' ης η αίτηση να πληρώσει το ποσό της απόφασης δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να καταδεικνύει ότι όντως η καθ' ης η αίτηση είναι σε τέτοια κακή οικονομική κατάσταση που δεν θα είναι σε θέση να ικανοποιήσει οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί εναντίον της στην παρούσα αγωγή. Αντίθετα, η καθ' ης η αίτηση με τις οικονομικές καταστάσεις που παρουσίασε του 2016 (Τεκμήριο 2) και οι οποίες έχουν υπογραφεί το 2018 προκύπτει ότι αυτή έχει καθαρά έσοδα για το εν λόγω έτος το ποσό των €545,325 και κύκλο εργασιών πέραν των €2.000.000. Επομένως η καθ' ης η αίτηση έχει προσκομίσει μαρτυρικό υλικό που καταδεικνύει ότι έχει επιχειρηματική δραστηριότητα, είναι μια ζώσα οικονομική μονάδα και έχει περιουσία, ικανή να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί εναντίον της. Η μαρτυρία αυτή έχει παραμείνει αναντίλεκτη από την αιτήτρια. Δεν πρέπει επίσης να παραγνωρισθεί η πάγια νομολογιακή αρχή, ότι σε αιτήσεις όπου υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα και η ακρόαση της υπόθεσης θα διεξαχθεί στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, επιβάλλεται η απόδειξη τους από τον διάδικο που φέρει το βάρος απόδειξης (Luis Vuitton v Δερμοσακ Λτδ κ.α
(1992)1Β Α.Α.Δ 1453). Υπενθυμίζω εδώ τον κανόνα ότι στις περιπτώσεις όπου είναι η θέση του αντίδικου ότι τα γεγονότα που ισχυρίζεται η άλλη πλευρά δεν έγιναν, απαιτείται αντεξέταση και μάλιστα σφοδρή, μόνο και μόνο για να αποδειχθεί η έλλειψη υπόβαθρου, να επισημανθούν αντιφάσεις και ανακρίβειες και η παράλειψη αντεξέτασης μαρτύρων σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας τους ισοδυναμεί με αποδοχή της (Κ. Λ. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 547, Frederickou Schools Co Ltd v. AcuacInc
(2002)1(Γ) A.A.Δ. 1527, Αdidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383 και Λεόντιου Κωστρίκη ν. 4 Μotion Automotives LTD κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 226/2014, 10/7/2015). Αυτή η παράλειψη θεωρώ ότι ενεργοποιεί τις παγίως νομολογημένες αρχές σε σχέση με το πώς αποσείεται το βάρος απόδειξης που φέρει ένας διάδικος, αλλά και το πώς επενεργεί στην αξιολόγηση της μαρτυρίας η παράλειψη αντεξέτασης. Εδώ κρίνεται αναγκαία η παράθεση των αναφορών από τον λόγο στην υπόθεση Frederickou Schools Co(ανωτέρω). Το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: «Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα.» Στην προκειμένη περίπτωση οι ισχυρισμοί της καθ' ης η αίτηση ουδόλως αμφισβητήθηκαν. Ενόψει των δεδομένων αυτών το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι την δεδομένη στιγμή η καθ' ης η αίτηση βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση. Στο νομικό σύγρραμμα «Διατάγματα» του Γιώργου Ερωτοκρίτου και & Πέτρου Αρτέμη με παραπομπή στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita-Aluminium Co Ltd
(2002)1Γ Α.Α.Δ 2015 στη σελίδα 113 (στην οποία γίνεται ανάλυση της (β) προϋπόθεσης του άρθρου 5 του Κεφ.6) αναφέρεται ότι ο ενάγων θα πρέπει επίσης να προσφέρει μαρτυρία αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του εναγομένου, με σκοπό να δείξει ότι αν δεν εκδοθεί το παρεπίμπτον διάταγμα ώστε να παρεμποδιστεί η αποξένωση της ακίνητης περιουσίας του εναγομένου, είναι πιθανό ο ενάγοντας να παρεμποδιστεί στο να ικανοποιήσει απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ του και στο κεφάλαιο 6 κάτω από τον υπότιτλο. Ούτε και οποιοιδήποτε ισχυρισμοί για προσπάθειες αποξένωσης της ακίνητης περιουσίας της καθ' ης η αίτηση έχει καταδειχθεί πειστικά από το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν παραγνωρίζω ότι στην υπόθεση C. Phasarias (Aut. Centre) Ltd - v - Σκυροποιία <<Λεωνίκ>> Λτδ 2001
(1)(Β) 785 λέχθηκε ότι: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μή ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ.Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525)». Εκεί βεβαίως που αποδεικνύεται πρόθεση αποξένωσης ή αποξένωση περιουσιακών στοιχείων προς αποφυγή υποχρεώσεων, αυτό συνιστά άλλον έναν παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Βρίσκω όμως ότι, από τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα, πουθενά δεν προκύπτει τέτοια πρόθεση περί αποξένωσης, αντίθετα στα εν λόγω ακίνητα για τα οποία ζητείται η δέσμευση τους, σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία, στεγάζεται η επιχείρηση της καθ' ης η αίτηση. Επομένως ο κίνδυνος αποξένωσης κατά την κρίση μου δεν είναι υπαρκτός. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει την αναφορά της καθ' ης αίτηση για το πολλαπλάσιο της αξίας των εν λόγω ακινήτων σε σύγκριση με την απαίτηση των αιτήτριας. Στην υπόθεση C. Phasarias (Aut. Centre) Ltd - v - Σκυροποιία <<Λεωνίκ>> Λτδ (ανωτέρω) λέχθηκε ότι, η μεγάλη διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου και της αξίωσης, δεν συνιστά εμπόδιο στην έκδοση τέτοιου Διατάγματος Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι η αιτήτρια δεν έχει αποδείξει την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Για τους ιδίους λόγους δεν έχει αποδειχθεί η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ. 6 ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, η αιτήτρια θα παρεμποδιστεί να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ της ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης. Κλείνοντας θεωρώ πολύ σημαντικά επί του προκειμένου τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Κώστας Καλογήρου - ν - C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1Β Α.Α.Δ 1237, λέχθησαν τα ακόλουθα: «Προτού ασχοληθούμε με τους λόγους έφεσης, σημειώνουμε ότι δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί................................................. Είναι γεγονός ότι δεν εξειδικεύονται λεπτομέρειες σε σχέση με τον τρόπο της απειλής. Ο ισχυρισμός, όμως, περί απειλής δε θα πρέπει να εκτιμηθεί κατά απομόνωση αλλά σε συσχετισμό με την αλλαγή των σχέσεων των μερών, η οποία επήλθε με τον τερματισμό της σύμβασης. Ο κίνδυνος αποξένωσης, με τον τερματισμό της σύμβασης, κατέστη υπαρκτός και η ανάγκη παρεμπόδισης πιθανής επίδρασης στην ικανοποίηση τυχόν απόφασης από την αποξένωση δικαιολογημένη. Ορθά νομίζουμε το Δικαστήριο, μέσα στο σύνολο των πιο πάνω, άσκησε τη διακριτική του εξουσία και εξέδωσε το διάταγμα. Η εισήγηση ότι η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής, δικαιολογείται κατ' εξαίρεση και ασκείται με φειδώ - (βλ. Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1759) - μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Το σύνολο, όμως, των στοιχείων, που είχε ενώπιόν του το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας, μεταξύ των οποίων και το ύψος της ισχυριζόμενης οφειλής, δικαιολογούσαν την κατάληξη. Το γεγονός ότι το ακίνητο ήταν υποθηκευμένο δε διαφοροποιούσε το ζήτημα, ούτε απέκλειε τον κίνδυνο αποξένωσης, όπως εισηγήθηκε ο εφεσείων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά διαπίστωσε στην απόφασή του ότι ο εφεσείων, για τον κίνδυνο να παρεμποδιστεί η ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης, δεν έδωσε οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με την κατοχή άλλης περιουσίας. Ότι το ακίνητο ήταν υποθηκευμένο, από μόνο του, δεν εξουδετέρωνε την πρόθεση αποξένωσης.» Τέλος στην υπόθεση Τσιολλάκης Στυλιανίδη (ανωτέρω) λέχθηκε ότι ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και τη μαρτυρία που θα παρουσιάσει ο ενάγοντας, το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια θα κρίνει αν ο ενάγοντας είναι πιθανόν να παρεμποδιστεί στο να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση υπέρ του. Στην προκειμένη περίπτωση και υπό το σύνολο των περιστάσεων θα ήταν ακροσφαλές για το Δικαστήριο να καταλήξει, λαμβανομένου πάντοτε υπόψη με τα όσα η ίδια η αιτήτρια παράθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και αντιπαραβάλλοντας τα με τις θέσεις της καθ' ης η αίτηση ότι, είναι πιθανόν η αιτήτρια να παρεμποδιστεί στο να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση υπέρ της. Συνεπακόλουθα, υπό το φως των πιο πάνω και στη βάση των δεδομένων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και αφού συνεκτίμησα όλους τους σχετικούς παράγοντες, το Δικαστήριο θεωρεί ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης, τη δεδομένη στιγμή, επιτάσσει όπως το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και απορρίψει την αίτηση. Η αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι το Δικαστήριο θα πρέπει κατ' εξαίρεση να δεσμεύσει περιουσία η οποία δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Δεν βλέπω λόγο γιατί να αποκλίνω από τον κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται και στα έξοδα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα δε θα είναι όμως πληρωτέα μετά την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. (Υπ.)............... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]32.-
(1)Τηρoυμέvoυoιoυδήπoτεδιαδικαστικoύκαvovισμoύέκαστovδικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικήςαυτoύδικαιoδoσίας, δύvαταιvαεκδίδηαπαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vαδιoρίζηπαραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τoδικαστήριovκρίvειτoύτoδίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoιδεvαξιoύvται ή χoρηγoύvταιoμoύ μετ' αυτoύαπoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτovαπαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάvτoδικαστήριovικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoςεκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυδιαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάvεκδoθήπαρεμπίπτovαπαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαιδύσκoλov ή αδύvατovvααπovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερovστάδιov cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.