← Κύπρος

Ευσταθιάδη κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 63/18, 27/3/2019

Ευσταθιάδη κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 63/18, 27/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A97 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 63/18 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), ως τροποποιήθηκε και Επί τοις αφορώσι τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο (Κεφ. 224), ως τροποποιήθηκε Μεταξύ:

  1. Ευσταθιάδη XXXXX (XXXXX)
  2. Ευσταθιάδης XXXXX
  3. Ευσταθιάδης XXXXX Αιτητών - Εφεσειόντων και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 27.3.
  4. Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Εφεσείοντες: κ. Γ. Χριστοφίδης (κα Κ. Κυριάκου για να ακούσει απόφαση). Για την Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη: κα Ε. Σιναπίδου για Δ. Σύζινος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (κα Π. Γεωργίου για να ακούσει απόφαση). Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση - Έφεση οι Αιτητές-Εφεσείοντες επιδιώκουν τα ακόλουθα διατάγματα μετά την προς αυτούς ειδοποίηση τύπου Ι (δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου όπως αυτός έχει τροποποιηθεί) στις 26.6.18 επικαλούμενοι 17 λόγους έφεσης: "Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η ως άνω αναφερόμενη Ειδοποίηση Τύπος «Ι» και/ή Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 (9/1965) ως τροποποιήθηκε ένεκα της ακυρότητας και/ή του παραμερισμού της ως άνω αναφερόμενης Ειδοποίησης Τύπος «Ι» ή και Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» ένεκα του γεγονότος ότι κατά την 05/02/2015 εκδόθηκε απόφαση και/ή Διάταγμα εκποίησης της υπόθεσης υπ΄ αριθμό Υ5524/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας στην αγωγή υπ΄ αριθμό 2831/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ή/και Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει την αποστολή οιασδήποτε περαιτέρω ειδοποίησης και/ή επιστολής από την Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη στους Αιτητές - Εφεσείοντες και/ή σε οιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος όπως προβλέπεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (9/1965) ως τροποποιήθηκε και στην ΚΔΠ185/2015 ένεκα της ακυρότητας και/ή του παραμερισμού της ως άνω αναφερόμενης Ειδοποίησης Τύπος «Ι» ή/και Ε. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει το Δικαστήριο εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις. ΣΤ. Έξοδα πλέον έξοδα επίδοσης πλέον Φ.Π.Α." Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας - Εφεσείουσας 1 η οποία παραχώρησε στις 5.8.08 προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσιβλήτων υποθήκη προς εξασφάλιση δανείων και πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν στον Αιτητή - Εφεσείοντα
  5. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας - Εφεσείουσας 1 (παρ. 7) οι Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι καταχώρησαν στις 26.11.14 εναντίον και των 3 Αιτητών την αγωγή 2831/14 αξιώνοντας ποσό €1.258.884,76 και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης. Στην απουσία τους, λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης, το Δικαστήριο στις 5.2.15 εξέδωσε απόφαση (παρ. 8) για το οφειλόμενο ποσό (και εναντίον των λοιπών Εναγομένων XXXXX, XXXXX, και XXXXX Ευσταθιάδη) και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης Υ5524/08 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας. Στις 26.6.18 επεδόθηκαν ειδοποιήσεις Τύπου Θ και Ι (ημερ. 8.5.18) στους Αιτητές - Εφεσείοντες με τις οποίες άρχισε η διαδικασία του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/65και τους τροποποιητικούς αυτού Νόμους για την πώληση δια δημοσίου πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου για να ακολουθήσει η παρούσα Αίτηση-Έφεση στις 25.7.18 εκ μέρους των Αιτητών - Εφεσειόντων μετά από νομική συμβουλή που αυτοί είχαν από τον δικηγόρο τους. Με αίτηση που καταχωρήθηκε στις 29.10.18 οι Αιτητές-Εφεσείοντες επεδίωξαν και επέτυχαν την προσθήκη ακόλουθων δύο νέων θεραπειών στο αιτητικό της Αίτησης-Έφεσης τους υπό στοιχεία (ΣΤ) και (Ζ) αναριθμίζοντας το Αιτητικό (ΣΤ) της αρχικής ένορκης δήλωσης ως (Η): "(ΣΤ) Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι ο Τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/2018 με τον οποίο τροποποιήθηκε το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου, είναι αντισυνταγματικός καθότι παραβιάζει τα άρθρα 23, 26, 28, 30, 33 και 35 του Συντάγματος. (Ζ) Δήλωση και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου ότι ο Τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/2018 με τον οποίο τροποποιήθηκε το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου, δεν έχει ρητή αναδρομική ισχύ και/ή δεν αφορά θέματα διαδικασίας και δεν θα πρέπει να τύχει εφαρμογής καθότι επιφέρει άδικα αποτελέσματα και/ή λανθασμένα και/ή παράλογα". Πρόσθεσαν με την ίδια αίτηση που καταχωρήθηκε στις 29.10.18 επίσης στους 17 λόγους έφεσης τον ακόλουθο λόγο έφεσης υπ΄ αριθμό 18: "
  6. Η προσβαλλόμενη ειδοποίηση Τύπος «Ι» είναι άκυρη και/η δέον όπως ακυρωθεί αφού το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (9/1965) ως τροποποιήθηκε με το Νόμο 87(Ι)/2018 είναι Αντισυνταγματικό και/ή αντίκειται στα άρθρα 23, 26, 28, 30, 33 και 35 του Συντάγματος." Στις 18.1.19 οι Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση με 16 λόγους ένστασης οι οποίοι εξειδικεύονται με ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Νικολάου, υπαλλήλου τους, τους οποίους αυτούσιους παραθέτω κατωτέρω: "
  7. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη, ανεπαρκής, γενική και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
  8. Η νομική βάση της Αίτησης πάσχει και/ή η Αίτηση λανθασμένα στρέφεται εναντίον της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» καθώς δεν υφίσταται σχετική δικαιοδοτική νομοθετική διάταξη και/ή το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου 9/1965 που ενδεχομένως επέτρεπε την καταχώρηση έφεσης εναντίον πράξης ή ειδοποίησης που παραβλάπτει τα έννομα συμφέροντα του παραλήπτη της έχει καταργηθεί.
  9. Η Αίτηση/Έφεση είναι πρόωρη και ο Αιτητής/Εφεσείοντας λανθασμένα εφεσιβάλει την Ειδοποίηση Τύπου «Ι». Η Ειδοποίηση τύπου «Ι» δεν είναι εφέσιμη και/ή δεν υπάρχει στον Νόμο το δικαιοδοτική υπόβαθρο ώστε η επίδικη ειδοποίηση να μπορεί να εφεσιβληθεί.
  10. Η Καθ΄ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη νομιμοποιείται ως ο Ενυπόθηκος Δανειστής να προωθεί και να αποστέλλει την επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «Ι» και/ή η καθ΄ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη είναι ο κατά τον Νόμο ενυπόθηκος δανειστής.
  11. Η Καθ΄ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη νομιμοποιείται να αποστέλλει την επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «Ι» και να προωθεί την διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA ως έχει τροποποιηθεί εναντίον των Αιτητών/Εφεσειόντων οι οποίοι είναι οφειλέτες χρέους και ενυπόθηκοι οφειλέτες.
  12. Η ύπαρξη της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 05/02/2015 στην αγωγή υπ΄ αριθμό 2831/2014 εναντίον των Αιτητών/Εφεσειόντων δεν αποτελεί εμπόδιο ούτε και αποτρέπει την εφαρμογή του Μέρους VIA του Ν.9/1965 για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ή/και ουδεμία διάταξη υπάρχει η οποία να προνοεί ότι το Μέρος VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση που υπάρχει δικαστική απόφαση και ως εκ τούτου η προσβαλλόμενη ειδοποίηση Τύπος Ι δεν είναι καταχρηστική.
  13. Η ειδοποίηση τύπου «Ι», έχει δεόντως επιδοθεί στους Αιτητές/Εφεσείοντες και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
  14. Η Ειδοποίηση τύπου Ι είναι καθόλα ορθή, νόμιμη, έγκυρη και ο τύπος και το περιεχόμενο της πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και ειδικότερα το Μέρος VIA.
  15. Το ενυπόθηκο χρέος της επίδικης υποθήκης είναι υπερήμερο ως οι σχετικές πρόνοιες του Ν.9/1965 ορίζουν και/ή ικανοποιείται η προϋπόθεση της υπερημερίας ή/και η απόφαση της Καθ΄ ης η Αίτηση να αποστείλει την ειδοποίηση τύπου «Ι» δυνάμει του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου 9/1965 είναι ορθή και νομότυπη με βάση τις δυνατότητες που της παρέχεται από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα δικαιώματα της, αφού οι Αιτητές-Εφεσείοντες είναι υπερήμεροι με βάση το άρθρο 27 και 44 του Νόμου 9/
  17. Το ποσό του ενυπόθηκου υπολοίπου της επίδικης Υποθήκης καθώς και το ποσοστό του τόκου ή/και του επιτοκίου που αναφέρεται τόσο στην κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την ειδοποίηση Τύπου Ι όσο και επίδικη ειδοποίηση «Ι» είναι ορθό και νόμιμο και σύμφωνα με την Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκης με Αριθμό Υ5524/2008 του Επ. Κτηματολογίου Λάρνακας. Εν πάση περιπτώσει η αμφισβήτηση των οφειλομένων ποσών και επιτοκίου και τέτοιου είδους ζητήματα δεν δύναται να εξετασθούν από το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης. Για τον λόγο αυτό η ειδοποίηση είναι νόμιμη, έγκυρη και σύμφωνα με το περιεχόμενο του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεων Ακινήτων Νόμου του 1965 Ν.9/1965, ως αυτός έχει τροποποιηθεί.
  18. Η Αίτηση είναι ενοχλητική και/ή επιπόλαιη και/ή καταπιεστική και/ή κακόπιστη και/ή καταχρηστική και τείνει να προκαλέσει στην Εφεσίβλητη αχρείαστη ταλαιπωρία και/ή έξοδα. Η Αίτηση χρησιμοποιείται από τον Εφεσείοντα για να αποστερήσει από τον ενυπόθηκο δανειστή το εκ του Νόμου δικαίωμα του να προωθεί τη διαδικασία εκποίησης δυνάμει του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου 9/1965 και να καθυστερήσει τη διαδικασία εκποίησης.
  19. Δεν είναι δυνατή η εξέταση της συνταγματικότητας του περιεχομένου των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού και/ή δεν υπάρχει νομικό υπόβαθρο που να υποστηρίζει την εξέταση της συνταγματικότητας των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού καθότι δεν είναι δυνατός ο έλεγχος της συνταγματικότητας του περιεχομένου μιας ειδοποίησης, εφόσον η ειδοποίηση δεν αποτελεί νομοθετική διάταξη ώστε να τεθεί σε αντιδιαστολή με τις συνταγματικές πρόνοιες και να κριθεί κατά πόσον είναι συμβατή με το Σύνταγμα. Εν πάση περιπτώσει, ο Ν.9/1965ως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 142(Ι)/2014 και ακολούθως με τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, ο οποίος τροποποίησε το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου, δεν είναι αντισυνταγματικός και δεν παραβιάζει τα άρθρα 23, 26, 28, 30, 33 και 35 του Συντάγματος αλλά ούτε και το άρθρο 1 του πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.
  20. Ο τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/2018, ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή στις 13/7/2018 και τροποποίησε το μέρος VIA του Νόμου 9/1965, έχει αναδρομική ισχύ με βάση την επιφύλαξη του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Α του Νόμου.
  1. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είναι ορθή ή/και σύμφωνη με τις πρόνοιες του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν.9/1965, ως αυτός έχει τροποποιηθεί.
  2. Οι Εφεσείοντες ερμηνεύουν εσφαλμένα τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 και ή δεν ερμηνεύουν τις διατάξεις του Ν.9/1965 σε συνάρτηση με το σκοπό του Νομοθέτη και/ή παραπλανούν το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του Νόμου.
  3. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ΄ ότι τυχόν επιτυχή της έκβαση θα αποστερήσει την Τράπεζα από την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της, καταστρατηγώντας το σκοπό του τροποποιηθέντος νομοθετικού πλαισίου Ν.9/1965." Η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση καταχωρήθηκε στις 5.7.18 και τροποποιήθηκε δια της προσθήκης δύο νέων αιτητικών και ενός πρόσθετου λόγου έφεσης στις 13.11.18 (τροποποιημένη αίτηση καταχωρήθηκε στις 16.11.18). Όταν εκδόθηκαν και επιδόθηκαν οι επίδικες ειδοποιήσεις τύπου Ι δεν ίσχυαν οι διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, ως είχαν τροποποιηθεί με τον Νόμο 87(Ι)/2018, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 13.7.
  4. Σύμφωνα με τη δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου
(3)του άρθρου 44Α του Νόμου σε σχέση με την εφαρμογή των διατάξεων του Μέρους VIA σε υφιστάμενες και νέες συμβάσεις υποθήκης αναφέρεται ότι ". σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εμφανίζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018." Αποτελεί γενική αρχή δικαίου, ότι ένας νόμος δεν μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ. Τούτο είναι δυνατόν μόνο εάν είναι δηλωτικός ή αν αφορά θέματα διαδικαστικά ή απόδειξης. Στις περιπτώσεις δε που ο νομοθέτης επιθυμεί να δώσει αναδρομική ισχύ σε νομοθετικές πρόνοιες οι οποίες δεν καλύπτονται από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις, θα πρέπει ρητά να αναφέρει τούτο. Κατ΄ ουσία, υπάρχει τεκμήριο μη αναδρομικότητας στο νόμο, εκτός εάν ο νομοθέτης θεσπίσει νομοθετήματα που αφορούν διαδικαστικά θέματα ή θέματα απόδειξης ή εάν αναφέρει τούτο με ρητή πρόνοια (βλ. Σάντης ν. Interfund Investments Ltd
(2012)1(B) AAΔ.1670). Στην παρούσα περίπτωση όμως οι διατάξεις του Ν. 87(Ι)/2018 που ετέθησαν από τον νομοθέτη δίδουν ρητά αναδρομική ισχύ και εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες για εκποίηση που είχαν αρχίσει πριν την έναρξη της ισχύος του τροποποιητικού Νόμου (όπως η παρούσα), ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου πριν την τροποποίηση του. Ως εκ τούτου, η υπό κρίση αίτηση καλύπτεται από τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή στις 13.7.18 και τροποποίησε το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965, αφού με βάση την επιφύλαξη του εδαφίου
(3)του άρθρου 44Α του Νόμου, έχει αναδρομική ισχύ. Από τη στιγμή που ο Νόμος 87(Ι)18 έχει αναδρομική ισχύ η Αίτηση-Έφεση είναι πρόωρη και λανθασμένα εφεσιβάλλεται η ειδοποίηση τύπου Ι από τους Εφεσείοντες. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 (άρθρο 44Γ[3]) ως έχει τροποποιηθεί με το Νόμο 87(Ι)/2018, ο οποίος όπως αναλύεται ανωτέρω έχει αναδρομική ισχύ, το δικαίωμα της έφεσης παρέχεται αποκλειστικά και μόνο για παραμερισμό και ακύρωση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ για τους λόγους που αναφέρονται στο εδάφιο
(3)του άρθρου 44Γ. Είναι ορθή η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων με βάση τον τροποποιητικό νόμο ότι δεν υφίσταται πλέον σχετική δικαιοδοτική νομοθετική διάταξη για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπος Ι αφού το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου 9/1965 που ενδεχομένως επέτρεπε την καταχώρηση έφεσης εναντίον τέτοιας πράξης ή ειδοποίησης που παραβλάπτει τα έννομα συμφέροντα του παραλήπτη της έχει καταργηθεί. Ως εκ τούτου, λόγω του ότι δεν υπάρχει ρητή πρόνοια σε σχέση με τον παραμερισμό τόσο των ειδοποιήσεων τύπου Ι και Θ οι Αιτητές-Εφεσείοντες λανθασμένα επέλεξαν να καταχωρήσουν την παρούσα Αίτηση/Έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου Ι και αυτή πρέπει να θεωρηθεί ως πρόωρη και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί. Παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων λόγων έφεσης πλην του προστεθέντος λόγου έφεσης 18 ακύρωσης της ειδοποίησης τύπος Ι, λόγω αντισυνταγματικότητας του Νόμου 87(Ι)/18 στον οποίο προσδόθηκε από τον νομοθέτη αναδρομική ισχύ. Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, παρά μόνο, αν τούτο είναι αναγκαίο για την επίλυση συγκεκριμένης δικαστικής διαφοράς. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, διαφορετικά, απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο ως άνω περιορισμός τίθεται, με δεδομένο ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις αλλά επιλύουν διαφορές. Ούτε ασχολούνται με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελειώσει αποδοχή του αιτήματος τον ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διάταξης (βλ. Μαρκιτανής ν. Μουτζούρη
(2000)1(Β) ΑΑΔ 923 και "Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο" του Π. Δαγτόγλου, σελ. 128). Ζητήματα αντισυνταγματικότητας άλλωστε, μπορούν να εγερθούν σε οποιοδήποτε στάδιο μιας διαδικασίας, ακόμα και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Ως η νομολογία των Δικαστηρίων μας υποδεικνύει, όταν τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας οποιασδήποτε πρόνοιας νόμου υπάρχει τεκμήριο συνταγματικότητας. Ως εκ τούτου, προτού το Δικαστήριο κηρύξει την πρόνοια ως αντισυνταγματική, οφείλει να ικανοποιηθεί προς τούτο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην υπόθεση Κυριακίδης Ηλίας κ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1997)3 ΑΑΔ 485, μεταξύ άλλων σημειώθηκε πως: "Αποτελεί αξίωμα του δικαίου ότι εφόσον παρέχεται η δυνατότητα ερμηνείας του νόμου κατά τρόπο συνάδοντα προς το Σύνταγμα, αυτή υιθοετείται και ο νόμος διασώζεται. Σύμφωνα με άλλο ερμηνευτικό αξίωμα, επίσης σχετικό, επενεργεί μαχητό τεκμήριο ότι πρόθεση του νομοθέτη είναι η θεσμοθέτηση κανόνων μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο του Συντάγματος. Μόνο όπου τούτο αποκλείεται από το λεκτικό του νόμου ανατρέπεται το τεκμήριο και προκύπτει θέμα αντισυνταγματικότητας του νόμου." Στην Μαυρογένης ν. Βουλής κ.ά. (Αρ. 3)
(1996)1 ΑΑΔ 315, 339 υποδείχθηκε: "Η μεθοδολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα." (βλ. επίσης Ανδρέα Οικονόμου ν. Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού
(2002)3 ΑΑΔ 676). Επίσης, με βάση την πάγια νομολογία, διάδικος ο οποίος επιθυμεί να εγείρει ζητήματα αντισυνταγματικότητας νομοθετικής διατάξεων οφείλει να καθορίσει επακριβώς τα άρθρα του Νόμου που αμφισβητεί και τη συνταγματική διάταξη στην οποία, κατά την άποψη του, αυτά προσκρούουν. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Π. Πογιατζή
(1992)3 ΑΑΔ 196: ". η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεως προς τις οποίες προσκρούουν." Στην υπόθεση Sigma Radio v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2009)1 ΑΑΔ 1601 τονίστηκαν τα εξής σχετικά με το υπό εξέταση θέμα: "Η συνταγματικότητα ενός νόμου, ως ζήτημα νομικό, εξετάζεται από το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εγείρεται. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτό έπρεπε να είχε δικογραφηθεί δεόντως και να υποστηριχθεί από τις αναγκαίες λεπτομέρειες. Οι εφεσείοντες δεν ήγειραν, σύμφωνα με τα ανωτέρω, θέμα αντισυνταγματικότητας των άρθρων του νόμου και των κανονισμών που αυτοί εξειδικεύουν στους πιο πάνω λόγους έφεσης και συνεπώς, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο δεν εξέτασε αυτά τα θέματα". Στη βάση της πιο πάνω νομολογίας προκύπτει ότι, πέραν της επίκλησης συγκεκριμένων άρθρων του Συντάγματος που παραβιάζονται, που στην παρούσα υπόθεση έχουν συμπεριληφθεί, είναι αναγκαία η εξειδίκευση καθώς και η δικογράφηση των λόγων για τους οποίους οι όποιες νομοθετικές διατάξεις είναι αντισυνταγματικές. Το ζήτημα περί της αντισυνταγματικότητας του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/18 και του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 προβάλλεται πολύ γενικά από την πλευρά των Εφεσειόντων. Συγκεκριμένα, δεν υπάρχει στο σώμα της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει οποιαδήποτε εξειδίκευση ή λεπτομέρεια μέσω των οποίων να προσδιορίζεται η αντισυνταγματικότητα του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/
  1. Η απλή επίκληση, κατά τρόπο γενικό και χωρίς τις απαιτούμενες λεπτομέρειες ως επιτάσσουν οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της έγερσης της αντισυνταγματικότητας ενός νόμου δεν είναι αρκετή (βλ. ECLI:CY:AD:2017:D410, Πολιτική Έφεση 147/2017 ημερ. 22.11.2017, Αναφορικά με την Αίτηση του Κυριάκου Γεωργιάδη για την έκδοση εντάλματος Habeas Corpus). Δεν είναι αρκετή η γενική και αόριστη αναφορά του ενόρκως δηλούντα XXXXX Παντελή στις παραγράφους 6, 7 και 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 29.10.18 για την προσθήκη νέων θεραπειών και λόγου έφεσης τις οποίες παραθέτω κατωτέρω αυτούσιες, για να κριθεί ο νόμος αντισυνταγματικός επειδή προσδόθηκε αναδρομική ισχύς στις πρόνοιες του αφού η εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου που παραχωρείται ως εξασφάλιση με την ελεύθερη βούληση του ενυπόθηκου οφειλέτη υπάρχει από το
  2. Οι Αιτητές διαμαρτύρονται ότι ο νέος τροποποιητικός Νόμος 87(Ι)/18 διαφοροποιεί τις προϋποθέσεις αναστολής και/ή ακύρωσης της διαδικασίας εκποίησης λόγω εκκρεμοδικίας μεταξύ των μερών, προσθέτοντας την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος: "
  3. Λόγω του πιο πάνω γεγονότος, υπάρχει η πρόθεση αμφισβήτησης της Συνταγματικότητας των νέων προνοιών του Νόμου, καθότι η αναδρομικότητα του Νόμου παραβιάζει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας ως αυτό κατοχυρώνεται από το άρθρο 23 του Συντάγματος, το άρθρο 26 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την ελευθερία του συμβάλεσθαι, το άρθρο 28 που κατοχυρώνει την αρχή της ισότητας και της απαγόρευσης διακρίσεων, δεδομένου ότι άλλοι πολίτες που βρέθηκαν σε όμοια θέση είχαν τη δυνατότητα προβολής της καταργηθείσας υπεράσπισης και μάλιστα κατάφεραν να επιτύχουν αναστολή της διαδικασίας και παραμερισμών των ειδοποιήσεων.
  4. Τέλος, παραβιάζεται το δικαίωμα της προσφυγής ενώπιον του δικαστηρίου όπως αυτό κατοχυρώνεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος, αλλά και του δικαιώματος να έχει επαρκή χρόνο να προβάλει τους ισχυρισμούς τους οι Αιτητές ενώπιον του δικαστηρίου. Η αναφερόμενη αναδρομικότητα του τροποποιητικού νόμου ανέτρεψε το δικαίωμα των Αιτητών/Εφεσειόντων να προετοιμαστούν κατάλληλα για την υπόθεση τους και παραβλάπτονται ουσιωδώς τα δικαιώματα τους.
  5. Επίσης, η προσδοθείσα αναδρομικότητα του τροποποιητικού νόμου αφαιρεί από τους Αιτητές/Εφεσείοντες αυτοτελές δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο όπως αυτό κατοχυρώνεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος, το οποίο απολάμβανε πριν την τροποποίηση του Νόμου. Η αφαίρεση του δικαιώματος προσφυγής στο δικαστήριο ως προνοούσε το άρθρο 44Γ
(3)(δ) του Νόμου δεν ήταν απλά ένα διαδικαστικό ζήτημα, αλλά αφορά στην αφαίρεση ουσιαστικού δικαιώματος." Κατά συνέπεια η Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος Αιτητών-Εφεσειόντων όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.