ΠΑΝΑΓΗ κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 117/18, 5/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A73 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 117/18 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους.
- XXXXX ΠΑΝΑΓΗ
- LACTUS LTD
- Π.Γ.Π. (ΕΜΠΟΡΟΙ ΚΡΕΑΤΩΝ) ΛΤΔ
- P.G.P. (HOLDINGS) LTD
- P.G.P. (INVESTMENTS) LTD Αιτητές - Εφεσείοντες και BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 5.3.
- Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Εφεσείοντες: κα Σ. Παπαξενοπούλου για Α. Μαθηκολώνη. Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους: κα Γ. Καραμαλλή για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές - Εφεσείοντες επιδιώκουν με την παρούσα Αίτηση-Έφεση διατάγματα με τα οποία να ακυρώνεται και/ή αναστέλλεται η αρξάμενη από τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους διαδικασία του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/65)όπως αυτός έχει τροποποιηθεί, όπως επίσης επιδιώκεται και η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της ειδοποίησης τύπου ΙΑ ημερ. 8.10.18 και του σκοπούμενου στις 20.3.19 πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου των Αιτητών - Εφεσειόντων (Υ36/14). Στην αίτηση προβάλλονται 30 λόγοι έφεσης στο σώμα της αίτησης οι οποίοι εξειδικεύονται με ένορκη δήλωση του XXXXX Παναγή Αιτητή - Εφεσείοντα 1 και Διοικητικού Συμβούλου των Αιτητριών - Εφεσειουσών Εταιρειών 2, 3, 4 και 5 (η Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητη Τράπεζα εδιόρισε στις 20.9.18 Παραλήπτη - Διαχειριστή των Αιτητριών - Εφεσειουσών Εταιρειών 2, 3 και 5, τον XXXXX Ανδρονίκου, διορισμό των οποίων οι Αιτητές αμφισβήτησαν στα πλαίσια της αγωγής 963/18). Η ειδοποίηση τύπου ΙΑ σταλείσα δυνάμει των προνοιών του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/65, σύμφωνα με το άρθρο 44(Γ)3 του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/18, παραμερίζεται μόνο για τους ακόλουθους 6 λόγους: "(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις∙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί∙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή∙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου∙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου∙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από τον εν λόγω σχέδιο." Αντί οι Αιτητές να επικεντρωθούν στην ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων λόγων που δικαιολογούν τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου Ι παραθέτουν 30 λόγους έφεσης. Οι πρώτοι 9 λόγοι έφεσης και οι λόγοι έφεσης 13, 16, 20, 21, 25, 28 και 30 αφορούν τις επιδόσεις, το νομότυπο των ειδοποιήσεων Ι και ΙΑ και την τεθείσα προθεσμία για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή με την ειδοποίηση τύπου Ι (ουσιαστικά αφορούν τους 3 πρώτους λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ). Οι λόγοι έφεσης 10-12 αφορούν την αντισυνταγματικότητα του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/
- Οι λόγοι έφεσης 22, 23 και 24 αφορούν την εκκρεμοδικία που υπάρχει μεταξύ Αιτητών - Εφεσειόντων και Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσιβλήτων. Οι λόγοι έφεσης 26 και 27 αφορούν την κατάχρηση της διαδικασίας αφού επιχειρείται, ως διατείνονται οι Αιτητές, με 3 διαφορετικούς τρόπους και με πέντε αγωγές η πώληση των επίδικων ενυπόθηκων κτημάτων. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι δικηγόροι των Αιτητών επικεντρώθηκαν στους λόγους έφεσης που αφορούν τις επιδόσεις των ειδοποιήσεων και τον τύπο που αυτές έπρεπε να έχουν, εγκαταλείποντας ουσιαστικά όλους τους λοιπούς λόγους έφεσης. Οι μόνοι λόγοι έφεσης που επιτρέπεται να εξεταστούν αναφορικά με την Ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΑ είναι οι προβλεπόμενοι στο άρθρο 44Γ3(α)-(στ), όπως αυτό ισχύει με την τροποποίηση του από τον Ν.87(Ι)/
- Συνεπώς το Δικαστήριο θα επικεντρωθεί κύρια στους λόγους παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης όπως αυτοί προβλέπονται στη νέα διάταξη του άρθρου 44Γ
(3)(α)-(στ). Ισχυρίζονται οι Αιτητές - Εφεσείοντες ότι η κατάσταση λογαριασμού που τους επιδόθηκε με την ειδοποίηση κατά τον τύπο Ι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Την ίδια θέση εκφράζουν και ως προς το εξ αποφάσεως χρέος, ότι αυτό δεν είναι ορθό, αλλά και θέσεις ως προς την εγκυρότητα της υποθήκης. Το Δικαστήριο έχει ήδη επισημάνει πως τέτοια ζητήματα δεν δικαιολογείται να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, καθ΄ ότι ο νομοθέτης δεν έδωσε τέτοια εξουσία στα Δικαστήρια προς επίλυση τέτοιων ζητημάτων, τα οποία προφανώς θα πρέπει να αξιολογούνται κατά την εξέταση αίτησης για έκδοση διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του Ν.14/60 και αναλόγως της δυναμικής που θα έχει η προσαχθείσα μαρτυρία, το Δικαστήριο θα κρίνει αν δικαιολογείται η έκδοση σχετικού διατάγματος το οποίο αποτελεί και λόγο έφεσης για αναστολή του πλειστηριασμού. Ό,τι ενδιαφέρει την παρούσα διαδικασία είναι η στοιχειοθέτηση υπερημερίας ως προς το ενυπόθηκο χρέος, γεγονός που εξετάστηκε στο πλαίσιο της Αίτησης 20/18 που καταχώρησαν οι ίδιοι οι Αιτητές για ακύρωση των ειδοποιήσεων τύπου Ι και Θ η οποία αποφασίστηκε ότι υπάρχει στην παρούσα υπόθεση και εξετάστηκαν και θεωρήθηκαν καλές και οι επιδόσεις των ειδοποιήσεων τύπου Ι και Θ. Οι ειδοποιήσεις τύπου Ι και Θ που αφορούν την υποθήκη εφεσιβλήθηκαν με την Αίτηση/Έφεση 20/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και το Δικαστήριο αποφάσισε ότι ουδεμία ακυρότητα υπήρχε στις εν λόγω ειδοποιήσεις, ότι επιδόθηκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και ότι υπήρχε υπερημερία. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω και εν απουσία έφεσης η εν λόγω απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη και αποτελεί δεδικασμένο, οι δε Αιτητές κωλύονται να επανέρχονται στα ίδια ζητήματα επιδιώκοντας να τα καταστήσουν επίδικα στην παρούσα Αίτηση-Έφεση που αφορά την ειδοποίηση τύπου ΙΑ με την οποία καθορίστηκε ημερομηνία πλειστηριασμού. Όσον αφορά τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην αίτηση ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ είναι άκυρη επειδή δεν υπογράφεται από τον ενυπόθηκο δανειστή ο οποίος έχει το δικαίωμα της δια δημοσίου πλειστηριασμού πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων, αλλά από δύο άγνωστα στους Αιτητές πρόσωπα, οι οποίοι επίσης είναι άγνωστο κατά πόσο είναι εξουσιοδοτημένοι να την υπογράψουν, να αναφέρω απλά ότι στην παρούσα υπόθεση ουδείς καλόπιστος τρίτος παρατηρητής όταν διεξέλθει την επίδικη ειδοποίηση είναι λογικό να αμφιβάλλει ότι αυτή εκδόθηκε από τους Εφεσίβλητους. Το ότι δεν αναφέρεται πως τα δύο φυσικά πρόσωπα που την υπέγραψαν ήταν με εξουσιοδότηση των Εφεσίβλητων, προβάλλει αχρείαστο καθ΄ ότι κάτι τέτοιο εξάγεται από το περιεχόμενο της ειδοποίησης και εξάλλου δεν αποτελεί προϋπόθεση, κατά τον τύπο ΙΑ του Δευτέρου παραρτήματος. Όσον αφορά τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην αίτηση ότι ειδοποίηση τύπου ΙΑ είναι άκυρη επειδή δεν είναι σύμφωνη με τον τύπο που περιγράφεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, εφόσον δεν καταγράφεται σε αυτή το ποσό των τόκων και πάλι δεν ευσταθεί. Τούτο διότι, η ειδοποίηση τύπου ΙΑ είναι σύμφωνη με τον τύπο του Δεύτερου Παραρτήματος λαμβάνοντας υπόψη ότι στο σημείο που γίνεται αναφορά περί τόκων δεν απαιτείται η αναγραφή ποσού τόκων αριθμητικά αλλά ο τόκος που χρεώνεται στο κεφάλαιο. Εξάλλου ο τόκος είναι ένας καθημερινά μεταβαλλόμενος αριθμός που μπορεί να ανταποκρίνεται μόνο στη χρονική στιγμή της έκδοσης της ειδοποίησης και ως εκ τούτου είναι ορθό να αποφεύγεται να καταγράφεται αριθμητικά το ποσό του τόκου. Στην προκειμένη περίπτωση γίνεται λεπτομερής αναφορά επί της ειδοποίησης για το ποσοστό του τόκου, επί ποιου ποσού χρεώνεται το εν λόγω ποσοστό επιτοκίου καθώς και από ποια ημερομηνία υπολογίζεται ο τόκος επί του εν λόγω ποσού. Συνεπώς, δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία ότι ο τρόπος διατύπωσης του τόκου συνάδει με τον τύπο του Δεύτερου Παραρτήματος και είναι ξεκάθαρο προς τον παραλήπτη της ειδοποίησης το ύψος της υποχρέωσης του. Πέραν τούτου, το οφειλόμενο ποσό έχει ήδη καταστεί απαιτητό με την ειδοποίηση τύπου Ι, συνεπώς οι Αιτητές γνώριζαν ήδη από την επίδοση σε αυτούς της ειδοποίησης τύπου Ι το ύψος του οφειλόμενου ποσού και του τόκου. Αυτό που γίνεται με την ειδοποίηση τύπου ΙΑ είναι η ενημέρωση του ενυπόθηκου οφειλέτη και των ενδιαφερόμενων προσώπων για τον ορισμό ημερομηνίας πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου, γεγονός το οποίο έχει πραγματοποιηθεί στην προκειμένη περίπτωση και συνεπώς πληρούνται οι προϋποθέσεις που επιτάσσει η νομοθεσία για την ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Στην ειδοποίηση τύπου Ι ο επακριβής καθορισμός όλων των επιμέρους οφειλόμενων ποσών είναι επιτακτικός και επιβεβλημένος. Ο λόγος είναι προφανής. Θα πρέπει να γνωρίζει ο ενυπόθηκος οφειλέτης ποια επακριβώς είναι τα ποσά τα οποία καλείται να πληρώσει, ώστε να προβεί στην εξόφλησή τους, στην περίπτωση που προτίθεται να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης του τύπου Ι. Επισημαίνω ότι με την ως άνω ρηθείσα ειδοποίηση καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός της καθορισμένης από το Νόμο προθεσμίας των 30 ημερών. Συνεπώς, ο επακριβής προσδιορισμός των οφειλόμενων ποσών είναι επιβεβλημένος ώστε να καταστεί ευχερής η συμμόρφωση του ενυπόθηκου οφειλέτη. Αντίθετα, στην περίπτωση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, ο επακριβής προσδιορισμός των οφειλόμενων ποσών δεν είναι επιβεβλημένος, για το λόγο ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι ήδη ενήμερος από προηγουμένως, με την προς αυτόν επίδοση της ειδοποίησης του τύπου Ι, η οποία συνοδεύεται και από κατάσταση λογαριασμού, για τα οφειλόμενα από αυτόν ποσά. Θα πρέπει, εξάλλου, να επισημανθεί ότι στο άρθρο 44Γ
(2)του Νόμου δεν υπάρχει πρόνοια για περιγραφή στην ειδοποίηση του τύπου ΙΑ του οφειλόμενου ποσού. Αυτό το οποίο θα πρέπει να αναφέρεται είναι ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Φυσικά, δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στο Παράρτημα Β του Μέρους VIA του Νόμου, στον περιγραφόμενο τύπο τον οποίο έχει η ειδοποίηση του τύπου ΙΑ, γίνεται πρόνοια και στο ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό. Η συγκεκριμένη πρόνοια από το περιεχόμενο της ειδοποίησης έχει ως ακολούθως: "Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των € ..... πλέον τόκος €.... πλέον έξοδα €...." Από την άλλη όμως, είμαι της άποψης ότι ο μη επακριβής προσδιορισμός των οφειλόμενων ποσών, ειδικά δε του ποσού των εξόδων ή ακόμα και του ποσοστού του τόκου, δεν θα μπορούσε να καταστήσει την ειδοποίηση άκυρη, ως μη πληρούσα τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, για τους λόγους που έχω επεξηγήσει λεπτομερώς πιο πάνω. Θα αντιπαρέλθω το θέμα της νομιμοποίησης της εκπροσώπησης των υπό διαχείριση εταιρειών 2, 3 και 5 αφού ενυπόθηκος οφειλέτης είναι ο Αιτητής 1 ο οποίος νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα Αίτηση-Έφεση. Οι Αιτητές ισχυρίζονται επίσης ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ είναι πρόωρη διότι επιδόθηκε πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή ή/και διότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει καταστεί υπερήμερος. Ούτε αυτές οι θέσεις ευσταθούν. Εν προκειμένω, η ειδοποίηση τύπου Ι επιδόθηκε στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στις 15.2.18 ενώ (ως προαναφέρθηκε) η ειδοποίηση τύπου ΙΑ επιδόθηκε στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στις 17.10.18, δηλαδή αφού παρήλθε άπρακτη η προθεσμία των 30 ημερών που καθορίζεται στην ειδοποίηση τύπου Ι για την αποπληρωμή του ενυπόθηκου χρέους. Περαιτέρω, δεδομένου ότι η σκοπούμενη πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων ορίστηκε στις 20.3.19, συνάγεται ότι η ειδοποίηση τύπου ΙΑ επιδόθηκε στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Επομένως, η επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ έγινε δεόντως και νομοτύπως και είναι σύμφωνη με τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(2)του Νόμου. Το άρθρο 44Γ
(2)του Νόμου προνοεί ότι: "Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το Ενυπόθηκο Ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό∙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου." Αποφασίστηκε ήδη στην Αίτηση 20/18, ότι το χρέος που εξασφαλίζεται με την υποθήκη κατέστη υπερήμερο κατά τα διαλαμβανόμενα στα άρθρα 27 και 44Β του Νόμου. Επομένως, οι περί του αντιθέτου ισχυρισμοί των Αιτητών είναι παντελώς αβάσιμοι και ανεδαφικοί. Η Αίτηση-Έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος Αιτητών-Εφεσειόντων όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο