MEDACO & ELOMAS DISTRIBUTORS LIMITED (HE071892), διά του Επίσημου Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-΄Εφεσης: 115/18, 21/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A63 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαμιχαήλ, Π. Αρ. Αίτησης-΄Εφεσης: 115/18 Επί της αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:
- MEDACO & ELOMAS DISTRIBUTORS LIMITED (HE071892), διά του Επίσημου Παραλήπτη ως Εκκαθαριστή της Εταιρείας
- ELOMAS INVESTEMENTS LIMITED (HE 181062)
- XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Αιτητές-Εφεσείοντες και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ΄ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Φεβρουαρίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: Γ. Αργυρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Στ. Σεργίου) Για Καθ΄ων η αίτηση: Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Κ. Γεωργίου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές-Εφεσείοντες με την παρούσα Αίτηση-΄Εφεση στην οποία παραθέτουν 12 λόγους στους οποίους εδράζεται επιδιώκουν: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή και να παραμερίζεται η ειδοποίηση επί του τύπου «ΙΑ» σε σχέση με τη διαδικασία εκποίησης της Υποθήκης με Αριθμό Δηλώσεως Υ1521/2003, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και που καθορίζουν ως ημερομηνία πλειστηριασμού του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 6/1XX8, Φύλλο/Σχέδιο 40/4XX2, τμήμα 6, τεμάχιο 1XX4, ευρισκόμενο στην ενορία Αγίου Φανουρίου στον Δήμο Αραδίππου της επαρχίας Λάρνακας, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας 1, την 22/02/
- Β. Διάταγμα ή και Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Υποθήκη Υ1521/2003, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας δεν νομιμοποιεί ή επιτρέπει διαδικασία Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου από τον Ενυπόθηκο Δανειστή και επακόλουθα δεν υφίσταται νομικό έρεισμα ή/και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση ή επίδοση της ως άνω αναφερόμενης ειδοποίησης ή και ειδοποιήσεων «ΙΑ».» Στην Αίτηση-΄Εφεση οι Καθ΄ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση με 29 λόγους ένστασης οι οποίοι εξειδικεύονται με επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Νίκου Νικολάου υπαλλήλου τους. Οι Αιτητές 1 είναι ενυπόθηκοι οφειλέτες (οι Αιτητές 2 και 3 εγγυητές) για χρέη (δάνεια και πιστωτικές διευκολύνσεις) τα οποία εξασφαλίζονται με την υποθήκη Υ1521/03 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας. Όλοι οι λογαριασμοί των Αιτητών 1 τερματίστηκαν με επιστολές των Καθ΄ων η αίτηση προς αυτούς και τους εγγυητές τους στις 15.11.13 και 23.1.14 οι οποίοι στη συνέχεια καταχώρησαν τις αγωγές 1424/14 και 1822/14 εναντίον των Αιτητών (Στην αγωγή 1822/14 εξεδόθη απόφαση προς όφελος των Καθ΄ων η αίτηση η οποία παραμερίστηκε στη συνέχεια λόγω κακής επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος). Οι Καθ΄ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι, επέδωσαν με ιδιωτική επίδοση στον Διαχειριστή-Παραλήπτη της Αιτήτριας 1 Εταιρείας τις ειδοποιήσεις Τύπου Ι και Θ (και με συστημένη επιστολή στις 21.5.18 στον εκκαθαριστή) με τις οποίες άρχισε η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου στις οποίες οι Αιτητές δεν ανταποκρίθηκαν. Ενόψει της παράλειψης ων Αιτητών να εξοφλήσουν το ενυπόθηκο χρέος, οι Καθ΄ων η αίτηση επέδωσαν, ως διατείνονται, τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ στην Αιτήτρια 1-Εταιρεία στις 27.9.18 και στους Αιτητές 2 και 3 στις 23.10.
- Η θέση των Αιτητών ότι οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ πρέπει να ακυρωθούν ή και παραμεριστούν επειδή δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος και δεν είναι σύμφωνες με τον τύπο όπως αναφέρεται στο Δεύτερο Παράτημα του Νόμου και το περιεχόμενο τους είναι λανθασμένο και/ή δεν συνάδει με τις πρόνοιες του Νόμου, είναι γενικές, αόριστες αναφορές που δεν εξειδικεύονται ούτε υπάρχει διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι αυτό συμβαίνει, αφού ο τύπος και το περιεχόμενο των ειδοποιήσεων συνάδει πλήρως με την κείμενη νομοθεσία. Οι Αιτητές προβάλλουν επίσης τη θέση ότι ουδέποτε επιδόθηκαν σ΄ αυτούς οι ειδοποιήσεις τύπου Ι και Θ μαζί με καταστάσεις λογαριασμών του ενυπόθηκου χρέους (1ος και 2ος λόγος έφεσης). Σημαντική για την εξέταση του ζητήματος που εδώ ενδιαφέρει είναι η πρόνοια που ενσωματώθηκε με την πρόσφατη τροποποίηση του Μέρους VIA του Νόμου που επήλθε με τον Ν.87(I)/2018 (ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 13.7.18) και συγκεκριμένα στην τροποποίηση που επέφερε ο Νόμος αυτός στον ορισμό της έννοιας «επίδοση» του άρθρου 44IE του Νόμου, το οποίο στη σημερινή του μορφή προνοεί τα ακόλουθα: «44IE. Για σκοπούς του παρόντος Μέρους: [.] «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρησμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο[.]» Προκύπτει επομένως από την πιο πάνω τροποποίηση του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου, ότι η επίδοση μιας ειδοποίησης τύπου ΙΑ (όπως η επίδικη), κατά τα προβλεπόμενα με βάση το άρθρο 44Γ
(2)του Νόμου, γίνεται πλέον με την παράδοση συστημένης επιστολής στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ΙΑ απευθύνεται ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρημένη στο μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και όταν αυτό δεν είναι εφικτό τότε μπορεί να διενεργηθεί με ιδιωτική επίδοση. ΄Επεται ότι για σκοπούς εξέτασης του ζητήματος που εδώ ενδιαφέρει (δηλαδή κατά πόσο η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα), το ερώτημα που αμέσως προκύπτει από τα πιο πάνω και το οποίο πρώτα απ΄ όλα θα πρέπει να απαντηθεί είναι για το ποια είναι η σημασία και η ερμηνεία της λέξης «παράδοση» που εντοπίζεται στον ορισμό της έννοιας «επίδοση» του άρθρο 44ΙΕ. Το ερώτημα δηλαδή που εγείρεται είναι αν η λέξη «παράδοση» του άρθρου 44 ΙΕ σημαίνει την παράδοση της ειδοποίησης στο ταχυδρομείο για την αποστολή της από το ταχυδρομείο στον παραλήπτη της ή μήπως σημαίνει την πραγματική παράδοση της ειδοποίησης στον παραλήπτη της, ουσιαστικά την παραλαβή της ειδοποίησης από το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται. Είμαι της γνώμης συμφωνώντας με τους Καθ΄ων η αίτηση ότι η ορθή ερμηνεία που θα πρέπει να αποδοθεί και να ακολουθείται είναι η Πρώτη Ερμηνεία για τους ακόλουθους λόγους:
- Η τροποποίηση του λεκτικού της ειδοποίησης τύπος Ι (βλ. τον τύπο της ειδοποίησης τύπος ΙΑ στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί με την πρόσφατη τροποποίηση του Νόμου)η οποία ρητά αντικαθιστά τη λέξη «παράδοση» με την «ημερομηνία της επιβεβαιωμένης αποστολής».
- Η τροποποίηση του λεκτικού της ειδοποίησης τύπος ΙΒ (βλ. τον τύπο της ειδοποίησης τύπος 1 στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί με την πρόσφατη τροποποίηση του Νόμου), η οποία ρητά αντικαθιστά τη λέξη «παράδοση» με την «την ημερομηνία της επιβεβαιωμένης αποστολής».
- Αν απαιτείτο «παράδοση» της επιστολής στον παραλήπτη της, δεν θα υπήρχε νόημα στο Νόμο να γίνεται αναφορά στον τόπο που η ειδοποίηση ή επικοινωνία θα πρέπει να απευθυνθεί. Αν ο Νόμος απαιτούσε πραγματική παραλαβή της επιστολής, για ποιο λόγο να είναι σχετική η διεύθυνση στην οποία απευθύνθηκε η επιστολή;
- ΄Άλλες πρόνοιες που έχουν ενσωματωθεί στο Νόμο με την πρόσφατη τροποποίηση εφαρμόζονται και λειτουργούν απλά με την «αποστολή» παρά με την «παραλαβή» των ειδοποιήσεων (βλ. για παράδειγμα το άρθρο 32 Α του Νόμου που εισήχθη στο βασικό Νόμο με την πρόσφατη τροποποίησης που προνοεί επίδοση μέσω ταχυδρομείου ή τηλεομοιότυπου ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου). Η ερμηνεία που θέλει την «παράδοση» της επιβεβαιωμένη επιστολής στο ταχυδρομείο ως επίδοση (ανωτέρω), συνάδει με το μαχητό τεκμήριο που δημιουργείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου και της σχετικής νομολογίας όταν μια επιστολή αποστέλλεται δεόντως μέσω ταχυδρομείου αλλά ουδέποτε επιστρέφεται ως μη παραληφθείσα. Στο άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου (Κεφ. 1), που προνοεί ότι: «Επίδοση με ταχυδρομείο» - όταν Νόμος ή δημόσιο έγγραφο επιτρέπει ή απαιτεί όπως έγγραφο επιδοθεί ταχυδρομικώς, ανεξάρτητα αν χρησιμοποιείται η έκφραση επίδοση ή η έκφραση «δοθεί» ή «αποσταλεί» ή οποιαδήποτε άλλη έκφραση τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η επίδοση θα λογίζεται ότι γίνεται με την κανονική αποστολή, προπληρωμή και ταχυδρόμηση επιστολής που περιέχει το έγγραφο και εκτός αν αποδεικνύεται το αντίθετο, ότι επιτεύχθηκε κατά το χρόνο κατά τον οποίο η επιστολή θα παραδιδόταν με τη συνηθισμένη πορεία του ταχυδρομείου.» Στην υπόθεση R. v. Kensington and Chelsea Rent Tribunal
(1974)3 All E.R. 390, o Lord Widhery, C.J. αφού έκανε αναφορά στις πρόνοιες του άρθρου 26 του Αγγλικού περί Ερμηνείας Νόμου του 1989, ανέφερε στη σελίδα 395 τα ακόλουθα:μ «The authorities show that, notwithstanding the terms of s.26. if a notice required to be served is a notice of the king where the date of service is important, it is always open to a person who has failed to receive a notice in the ordinary course of post to prove that it was not received by him at the relevant time, the time relevant to the particular matter with which the notice is concerned. It has further been decided that in notices of that character it is possible to prove that the notice was not served in time by showing that it was not served at all." Στις υποθέσεις Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery
(1965)1 CLR 9, 18 και Πιττάκα ν. Γ & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 (Γ) ΑΑΔ 1895, 1906-7 προκύπτει επίσης η γνωστή νομολογιακή αρχή ότι υπάρχει τεκμήριο ότι μια επιστολή που αποδεικνύεται (όπως ισχύει στην παρούσα περίπτωση) πως έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το ταχυδρομείο έχει παραδοθεί στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν. Εν προκειμένω, οι Καθ΄ων η αίτηση στις 30.5.18 απέστειλαν, προπλήρωσαν και ταχυδρόμησαν στι διεύθυνση XXXXX 21, XXXXX XXXXX, Λάρνακα (που είναι η διεύθυνση την οποία η XXXXX Νικολάου δήλωσε στους Καθ΄ων η αίτηση ως η διεύθυνση αλληλογραφίας της) και στη διεύθυνση XXXXX 7, XXXXX Βιομηχανική Περιοχή Αραδίππου, Λάρνακα (που είναι η διεύθυνση την οποία η Αιτήτρια 2 δήλωσε στους Καθ΄ων η αίτηση ως η διεύθυνση αλληλογραφίας της) συστημένη επιστολή στην οποία περιέχονταν οι ειδοποιήσεις τύπου Ι και Θ και η κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 11 στην ένσταση), η οποία ουδέποτε ειστράφηκε ως μη παραδοθείσα. Επομένως, η επίδοση της συστημένης επιστολής προς τους Αιτητές (στην οποία περιέχονταν οι ειδοποιήσεις τύπου Ι και Θ και η κατάσταση λογαριασμού, λογίζεται, τεκμαίρεται ότι έγινε στις 30.5.18 και το τεκμήριο αυτό δεν έχει ανατραπεί εφόσον δεν αποδεικνύεται από τους Αιτητές (στους οποίους έχει μεταφερθεί το βάρος για να αποδείξουν αν πράγματι παρέλαβαν τη συστημένη επιστολή και πότε) είτε ότι δεν παρέλαβαν είτε ότι την παρέλαβαν σε διαφορετική ημερομηνία. Ενόψει των ανωτέρω, καθίσταται σαφές ότι από τη στιγμή που η συστημένη επιστολή με την ειδοποίηση τύπου Ι και Θ και την κατάσταση λογαριασμού ταχυδρομήθηκε στις 30.5.18 στις δοθείσες διευθύνσεις και ουδέποτε επιστράφηκε ως μη παραδοθείσα, τεκμαίρεται ότι επιδόθηκε στους Αιτητές στις 30.5.18 με βάση τις πρόνοιες του Νόμου. Ουδεμία μαρτυρία υπάρχει από πλευράς Αιτητών που να ανατρέπει το τεκμήριο αυτό. Οι ισχυρισμοί περί μη επίδοσης στον Αιτητή 3 και ότι ουδέποτε παρέλαβε τις ειδοποιήσεις Ι είναι θέση η οποία επίσης δεν ευσταθεί. Σε κάθε περίπτωση όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 5 της ένορκης δήλωσης Αθανασίου, που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ων η αίτηση ημερ. 15.1.19 που υπάρχει εντός του φακέλου, ο Αιτητής 3 είχε κηρυχθεί σε πτώχευση κατόπιν διατάγματος δικαστηρίου και ο XXXXX Ιακωβίδης είχε διοριστεί παραλήπτης της περιουσίας του. Ενόψει δε του γεγονότος ότι το χρέος είχε δημιουργηθεί και καταστεί υπερήμερο κατά το χρόνο που ο Αιτητής 3 τελούσε σε πτώχευση η επίδοση έγινε στον παραλήπτη της περιουσίας του. Συνεπώς τυχόν απαίτηση της τράπεζας για το χρέος αυτό θα πρέπει να ικανοποιηθεί από την πτωχευτική περιουσία, οποιαδήποτε δε απαίτηση της τράπεζας προς αυτόν θα πρέπει να απευθύνεται προς τον παραλήπτη του με σκοπό την ικανοποίηση της από την πτωχευτική περιουσία, η οποία θα επηρεαστεί άμεσα. Επίσης, εφόσον σε περίπτωση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου το ποσό αυτό θα κατατεθεί έναντι των λογαριασμών που έχει εγγυηθεί ο Αιτητής 3, και φορά χρέος που δημιουργήθηκε κατά το χρόνο που ο τελευταίος τελούσε σε πτώχευση, αυτό συνεπάγεται ότι η απαίτηση των Καθ΄ων η αίτηση για ικανοποίηση τους από την πτωχευτική περιουσία θα διαφοροποιηθεί ανάλογα με το ύψος του ποσού που θα εκποιηθεί το ενυπόθηκο ακίνητο και ως εκ τούτου αυτό σχετίζεται άμεσα με την πτωχευτική περιουσία και τον παραλήπτη, ο οποίος την έχει ακόμη υπό τον έλεγχο του. Ο Αιτητής 3 (που είναι ο ενόρκως δηλών στην Αίτηση-΄Εφεση) δεν θα επηρεαστεί με οποιοδήποτε τρόπο από τη διαδικασία πλειστηριασμού αφού οι Καθ΄ων η αίτηση δεν έχουν και δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε απαίτηση εναντίον του υπό την προσωπική του ιδιότητα. Επίσης, το γεγονός ότι ο Κρις Ιακωβίδης αποτελεί τον παραλήπτη και διαχειριστή της περιουσίας του Αιτητή 3 φαίνεται και από την ένορκη δήλωση του επιδότη ημερ. 23.5.18, η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμήριου11 της ένστασης. Οι ειδοποιήσεις ΙΑ και ΙΒ επιδόθηκαν στους Αιτητές αφού παρήλθε η προθεσμία των 30 ημερών από την επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου Ι και Θ τις οποίες δεν αμφισβήτησαν και ως εκ τούτου δεν είναι πρόωρες ως διατείνονται οι Αιτητές (3ος λόγος έφεσης) και δεν χρειάζεται στις ειδοποιήσεις τύπου Ι να τίθεται χρόνος αποπληρωμής. Οι Αιτητές δεν αμφισβήτησαν την ορθότητα των υπόλοιπων που αναφέρονται στην ειδοποίηση τύπου Ι και στην αντίστοιχη κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτεται σε αυτήν και δεν νομιμοποιούνται να αμφισβητήσουν αυτά μετά την επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και ΙΒ (9ος λόγος έφεσης). Οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ έχουν ορθά και νομότυπα επιδοθεί στους Αιτητές ενόψει του ότι η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου άρχισε με την επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου Θ και Ι μετά από την ύπαρξη υπερημερίας ως προς το ενυπόθηκο χρέος για χρονικό διάστημα πέραν των 120 ημερών (άρθρα 27 και 44 Β του Νόμου). Ως εκ τούτου η θέση των Αιτητών ότι το χρέος δεν είναι υπερήμερο και οι ειδοποιήσεις πρέπει να παραμεριστούν δεν με βρίσκει σύμφωνο (7ος λόγος έφεσης). Η καταχωρηθείσες υπερασπίσεις των Αιτητών στις αγωγές 1424/14 και 1822/14 δεν αποτελούν λόγο ακύρωσης και/ή παραμερισμού των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και ΙΒ (4ος λόγος έφεσης). Στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου προβλέπονται τα ακόλουθα: «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου· (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου· (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Η ειδοποίηση τύπου ΙΑ δύναται να παραμεριστεί μόνο αν συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 44 Γ
(3)του Νόμου, χωρίς να τίθεται ζήτημα εξέτασης οποιασδήποτε άλλης παραμέτρου ή άσκησης διακριτικής ευχέρειας εκ μέρους του Δικαστηρίου σε σχέση με τον παραμερισμό ή την ακύρωση της εν λόγω ειδοποίησης. Οι Αιτητές προβάλλουν επίσης τον ισχυρισμό ότι ο τροποποιητικός νόμος Ν. 87
(1)/18 δεν έχει αναδρομική ισχύ σε εκκρεμούσες όπως η παρούσα υπόθεση, που η διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο πιστωτή έχει αρχίσει πριν την έναρξη της ισχύος του τροποιητικού Νόμου 87
(1)/18. Σύμφωνα με το ΄Αρθρο 4 του Τροποιητικού Νόμου, το ΄Αρθρο 44 Α έχει τροποποιηθεί ως ακολούθως: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018». Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, οι πρόνοιες του Τροποποιητικού Νόμου Ν. 87(Ι)/2018έχουν αναδρομική εφαρμογή και τυγχάνουν εφαρμογής και σε διαδικασίες εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, στις οποίες η αποστολή των σχετικών ειδοποιήσεων έχει ήδη αρχίσει υπό το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς. Τούτο διότι: Ο τροποποιητικός νόμος έχει αναδρομική ισχύ αφού ρητά αναφέρεται στο άρθρο 44 Α αυτού, ότι ο εν λόγω Νόμος θα τυγχάνει εφαρμογής και σε περιπτώσεις όπου η διαδικασία έχει αρχίσει πριν από την έναρξη της ισχύος του Τροποιητικού Νόμου. Αποτελεί δεδηλωμένη πρόθεση του νομοθέτη όπως ο τροποποιητικός νόμος διέπει και διαδικασίες ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις πρόνοιες του υφιστάμενου νόμου. Τέλος, προβάλλεται στην αίτηση η θέση ότι η σκοπούμενη πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου θα πρέπει να ακυρωθεί ή/και παραμεριστεί επειδή το μέρος VIA του νόμου είναι αντισυνταγματικό ή/και αντίκεινται στα άρθρα 16
(1), 23, 26
(1), 28 και 30 του Συντάγματος. Η θέση αυτή είναι αβάσιμη και ανεδαφική για τους ακόλουθους λόγους (Λόγοι ΄Εφεσης 6ος, 10ος, 11ος και 12ος): 1. Ως αναφέρθηκε στην υπόθεση The Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides
(1963)3 CLR 640: «Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμία νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Εν προκειμένω, ο Αιτητής σε κανένα σημείο της αίτησης ή της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει δεν εξειδικεύει ούτε διατυπώνει με λεπτομέρεια τους λόγους και ούτε θέτει το αιτιολογικό υπόβαθρο ώστε να εξηγείται και δικαιολογείται ο ισχυρισμός του ότι το Μέρος VIA του Νόμου αντίκειται στα άρθρα 16
(1), 23, 26
(1), 28 και 30 του Συντάγματος με αποτέλεσμα ο πιο πάνω λόγος έφεσης να παραμένει μετέωρος και να μην εκθεμελιώνεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας του Νόμου πέρα πάσης λογικής αμφιβολίας (Ανδρέα Οικονόμου ν. Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού
(2002)3 ΑΑΔ
- Ως προβλέπεται στον όρο 4 του Εγγράφου της υποθήκης, οι Καθ΄ων η αίτηση έχουν το δικαίωμα να πωλήσουν τα ενυπόθηκα ακίνητα «είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε απ΄ ευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστηρίου κατόπιν αγωγής, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ προειδοποίηση [.]». Κατ΄ επέκταση η δρομολόγηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του νόμου είναι απόλυτα σύμφωνα με τους όρους της υποθήκης την οποία παραχώρησαν οι Αιτητές με ελεύθερη βούληση προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που χορηγήθηκαν. Επομένως, η εφαρμογή του Μέρους VIA του νόμου είναι σύμφωνη με το άρθρο 26 του Συντάγματος καθότι αποσκοπεί στην τήρηση των συμφωνηθέντων (αφού οι Καθ΄ων η αίτηση δεν έχουν εισπράξει τα οφειλόμενα με βάση την υποθήκη ποσά και προς το σκοπό αυτό προχωρούν στην εκποίηση του ακινήτου της παραχωρηθείσας εξασφάλισης). Η περί του αντιθέτου θέση που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι αυθαίρετη και αβάσιμη και προωθείται καταχρηστικά.
- Η θέση ότι το Μέρος VIA του νόμου παραβιάζει τα άρθρα 16
(1), 23, 28 και 30 του Συντάγματος δεν έχει εξηγηθεί ούτε αναλυθεί κατά τρόπο λογικό αλλά ούτε και έχει αποδειχθεί πως παραβιάζεται η ισότητα του Αιτητή από το Μέρος VIA του Νόμου. Ο νόμος καθορίζει τον τρόπο πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, το οποίο ο Αιτητής παραχώρησε ως εξασφάλιση, χωρίς να διαφοροποιεί καταστάσεις ή να κατηγοριοποιεί χρεώστες ή οφειλέτες. «Δεν ρυθμίζει όμοιες καταστάσεις με ανόμοιο τρόπο ή το αντίθετο». Δεν επεξηγείται καθόλου πώς και με ποιο τρόπο έχει επηρεαστεί το συγκεκριμένο δικαίωμα των Αιτητών. Πέραν από τη γενικότητα της θέσης αυτής, επισημαίνουμε ότι ασφαλώς δεν προτάσσεται καν εισήγηση πως ο Αιτητής, ως ενυπόθηκος οφειλέτης, βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση εξαιτίας του σχετικού νόμου αλλά ακριβώς το αντίθετο. 4. Η θέση ότι ο τροποποιητικός Νόμος εισάγει νέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων και πλειστηριασμού για ταχεία πώληση ακινήτων με μονομερή ενέργεια και έλεγχο του ενυπόθηκου δανειστή, την οποία εάν γνώριζε ο ενυπόθηκος οφειλέτης κατά τον ουσιώδη χρόνο παραχώρησης της εξασφάλισης, ενδεχομένως να μη παραχωρούσε την εμπράγματη εξασφάλιση, προσδίδοντας με αναδρομική ισχύ και επέμβαση στη δικαιοπρακτική βούληση του ενυπόθηκου οφειλέτη προς όφελος του ενυπόθηκου δανειστή και χωρίς συγκεκριμένο υπόβαθρο - αδικαιολόγητα είναι επίσης αβάσιμη. Οι Αιτητές διέθεσαν το ενυπόθηκο ακίνητο ως εξασφάλιση στους Καθ΄ων η αίτηση για τη λήψη δανείου και συμφώνησαν υπογράφοντας την υποθήκη ότι οι Καθ΄ων η αίτηση θα έχουν το δικαίωμα ανά πάσα στιγμή να προχωρήσουν στην εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με πλειστηριασμό είτε με απευθείας πώληση. Δεν συντρέχει κανένας λόγος ακύρωσης και/ή παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου ΙΑ για εκποίηση διά δημόσιου πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου. Κατά συνέπεια η Αίτηση-΄Εφεση αποτυγχάνει και ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των Αιτητών-Εφεσείοντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......... Μ. Παπαμιχαήλ, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο