PICO TRADING LTD κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 114/18, 8/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A49 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 114/18 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ:
- PICO TRADING LTD
- MATHICO NOMINEES LTD Αιτητές-Εφεσείοντες και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 8.2.
- Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές-Εφεσείοντες: κ. Α. Μαθηκολώνης (κα Κ. Αναστασίου για ν΄ακούσει απόφαση) Για τους Καθ΄ων η Αίτηση-Εφεσίβλητους: κα Γ. Καραμαλλή για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 5.11.18 οι Αιτήτριες - Εφεσείουσες Εταιρείες καταχώρησαν την παρούσα αίτηση-έφεση με την οποία επιδιώκουν: "Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή και να παραμερίζεται η ως άνω αναφερόμενη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 23/08/2018 ή και Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει τον σκοπούμενο με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου ως αυτό περιγράφεται στην επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 23/08/2018, ο οποίος είναι ορισμένος στις 11/2/2019 ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 23/08/2018 ή και Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η διαδικασία που προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/65)ως αυτός έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ως άνω αναφερόμενης Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 23/08/2018 ή και Δ. Οποιαδήποτε θεραπεία κρίνει δίκαια το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις. Ε. Έξοδα και Φ.Π.Α." Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Αναστασίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του κ. Μαθηκολώνη - δικηγόρου των Αιτητριών που είναι γραμματέας της Αιτήτριας 2 Εταιρείας μοναδικής διευθυντού της Αιτήτριας 1 Εταιρείας. Σύμφωνα με αυτήν η επίδικη υποθήκη επί ακινήτου της Αιτήτριας 1 παραχωρήθηκε στις 27.12.07 (Υ9710/07) προς εξασφάλιση δανείου ύψους €970.
- Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν την αγωγή 4712/13 στην οποία αμφότερες οι Αιτήτριες - Εφεσείουσες είναι Εναγόμενες, η εκδίκαση της οποίας άρχισε και στην οποία έχει καταχωρηθεί ανταπαίτηση, με την οποία αμφισβητείται τόσο η εγκυρότητα του δανείου, όσο και η εγκυρότητα της παραχωρηθείσας επίδικης υποθήκης προς εξασφάλιση του. Στις 13.6.18 εκκρεμούσης της πιο πάνω αγωγής οι Καθ΄ ων η Αίτηση επέδωσαν στις Αιτήτριες τις ειδοποιήσεις τύπου Ι και Θ με την οποία άρχισε η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου δια δημόσιου πλειστηριασμού ως προνοείται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/65όπως αυτός τροποποιήθηκε. (Στις 6.8.18 οι Καθ΄ ων η Αίτηση διόρισαν επίσης δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης διαχειριστή-παραλήπτη αφού ολοκληρώθηκε η προσαγωγή μαρτύρων των Εναγόντων - Καθ΄ ων η Αίτηση στο πλαίσιο της αγωγής 4712/13 οι οποίοι έκλεισαν την υπόθεση τους). Οι Αιτήτριες - Εφεσείουσες δεν ανταποκρίθηκαν στις ειδοποιήσεις τύπου Ι και Θ που τους επεδόθηκαν. Εφόσον οι Αιτητές - Εφεσείοντες παρέλειψαν να εξοφλήσουν το ενυπόθηκο χρέος εντός της προθεσμίας που αναφέρετο στην επιδοθείσα Ειδοποίηση Τύπου Ι, οι Καθ΄ ων η Αίτηση εξέδωσαν και επέδωσαν στις Αιτήτριες - Εφεσείουσες ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ καθορίζοντας ως ημερομηνία πλειστηριασμού την 11.2.
- Όπως αναφέρει ο κ. Μάριος Σωφρονίου στις παραγράφους 6.4.1 και 6.4.2 της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την ένσταση: "6.4.
- Οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ σε σχέση με την Αιτήτρια 1 και οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ σε σχέση με την Αιτήτρια 2 και τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα επιδόθηκαν δεόντως στις 31/08/2018 ως ακολούθως: 6.4.1.
- Σε σχέση με την Αιτήτρια 1, οι Καθ΄ ων η αίτηση στις 07/09/2018 απέστειλαν, προπλήρωσαν και ταχυδρόμησαν στη διεύθυνση Λεωφόρος Γρηγόρη Αυξεντίου αρ. 7, Francis Court, Floor 1, Flat 11B-12B, 6023 Λάρνακα (στην οποία βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας 1) συστημένη επιστολή στην οποία περιέχονταν οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ (Τεκμήριο 13, ανωτέρω), η οποία ουδέποτε επιστράφηκε ως μη παραδοθείσα. Σχετική ηλεκτρονική έρευνα στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη σε σχέση με την Αιτήτρια 1, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- 6.4.1.
- Σε σχέση με τον εγγυητή, XXXXX Μαθηκολώνη, οι Καθ΄ ων η αίτηση τις 07/09/2018 απέστειλαν, προπλήρωσαν και ταχυδρόμησαν στη διεύθυνση Λεωφόρος Γρηγόρη Αυξεντίου αρ. 7, Francis Court, Floor 1, Flat 11B-12B, 6023 Λάρνακα (που είναι η τελευταία γνωστή διεύθυνση του εν λόγω προσώπου) συστημένη επιστολή στην οποία περιέχονταν η ειδοποίηση τύπου ΙΑ (Τεκμήριο 13, ανωτέρω), η οποία ουδέποτε επιστράφηκε ως μη παραδοθείσα. 6.4.1.
- Σε σχέση με την Αιτήτρια 2, οι Καθ΄ ων η αίτηση στις 07/09/2018 απέστειλαν, προπλήρωσαν και ταχυδρόμησαν στη διεύθυνση Λεωφόρος Γρηγόρη Αυξεντίου αρ. 7, Francis Court, 6023 Λάρνακα (στην οποία βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας 2) συστημένη επιστολή στην οποία περιέχονταν η ειδοποίηση τύπου ΙΑ (Τεκμήριο 13, ανωτέρω), η οποία ουδέποτε επιστράφηκε ως μη παραδοθείσα. Σχετική ηλεκτρονική έρευνα στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη σε σχέση με την Αιτήτρια 2, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- Αντίγραφο αποδεικτικού που τηρούν οι Καθ΄ ων η αίτηση αναφορικά με την ταχυδρόμηση με συστημένο ταχυδρομείο των ως άνω ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ (Τεκμήριο 13) προς τους Αιτητές και τον εγγυητή, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- 6.4.
- Σε κάθε περίπτωση και προς αποφυγή οποιουδήποτε καταχρηστικού ισχυρισμού από πλευράς Αιτητών (και του εγγυητή) περί μη παραλαβής των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και ΙΒ, οι Καθ΄ ων η αίτηση έδωσαν οδηγίες στον ιδιώτη επιδότη κ. XXXXX Γεωργίου για να προχωρήσει με ιδιωτική επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ και ΙΒ προς τους Αιτητές και με ιδιωτική επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ προς τον εγγυητή, XXXXX Μαθηκολώνη. Ενόψει τούτου, οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ επιδόθηκαν και με ιδιωτική επίδοση στις 5/10/2018 στον κ. XXXXX Μαθηκολώνη, ο οποίος τις παρέλαβε προσωπικά και για λογαριασμό της Αιτήτριας 1 και της Αιτήτριας 2, εφόσον είναι διευθυντής της εταιρείας Αιτήτριας 2 η οποία είναι ο μοναδικός αξιωματούχος της Αιτήτριας
- Αντίγραφα των σχετικών ενόρκων δηλώσεων επίδοσης των ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ προς τους Αιτητές (και τον εγγυητή) επισυνάπτονται στο σύνολό τους ως Τεκμήριο 13 ανωτέρω. Επίσης, όσον αφορά την Αιτήτρια 1, οι Καθ΄ ων η Αίτηση προχώρησαν στην επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπος ΙΑ και ΙΒ στην υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων στο γραφείο του Διαχειριστή/Παραλήπτη της Αιτήτριας 1 στις 5/10/
- Αντίγραφο της σχετικής ένορκης δήλωσης επίδοσης των ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ προς τον Διαχειριστή/Παραλήπτη επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
- Έχω παραθέσει τους ισχυρισμούς των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσιβλήτων όσον αφορά την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ στις Αιτήτριες - Εφεσείουσες γιατί σύμφωνα με το λόγο ένστασης 2 η αίτηση είναι εκπρόθεσμη επειδή καταχωρήθηκε μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 30 ημερών που καθορίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο Ν.9/65όπως αυτός έχει τροποποιηθεί για να εξεταστεί πρωταρχικά. Το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου προβλέπει: "Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγος: [...]" Προκύπτει επομένως από τα πιο πάνω ότι αιτήσεις όπως η παρούσα θα πρέπει να καταχωρούνται από την ενυπόθηκο οφειλέτη (ή από οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος) εντός της προθεσμίας των 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης ΙΑ. Σε διαφορετική περίπτωση, η έφεση είναι εκπρόθεσμη και ως εκ τούτου απαράδεκτη, με αποτέλεσμα να απορρίπτεται χωρίς να εξετάζεται στην ουσία της. Σημαντική για την εξέταση του ζητήματος που εδώ ενδιαφέρει είναι η πρόνοια που ενσωματώθηκε με την πρόσφατη τροποποίηση του Μέρους VIA του Νόμου που επήλθε με τον Ν.87(Ι)/2018 (ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 13/07/2018) και συγκεκριμένα στην τροποποίηση που επέφερε ο Νόμος αυτός στον ορισμό της έννοιας "επίδοση" του άρθρου 44ΙΕ του Νόμου, το οποίο στη σημερινή του μορφή προνοεί τα ακόλουθα: "44ΙΕ. Για σκοπούς του παρόντος Μέρους: [.] "επίδοση" σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο [.]" Προκύπτει επομένως από την πιο πάνω τροποποίηση του άρθρου 44 ΙΕ του Νόμου ότι η επίδοση μιας ειδοποίησης τύπου ΙΑ (όπως η επίδικη), κατά τα προβλεπόμενα με βάση του άρθρο 44Γ
(2)του Νόμου, γίνεται πλέον με την παράδοση της με συστημένη επιστολή στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ΙΑ απευθύνεται ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρημένη στο μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και όταν αυτό δεν είναι εφικτό τότε μπορεί να διενεργηθεί με ιδιωτική επίδοση. Έπεται ότι για σκοπούς εξέτασης του ζητήματος που εδώ ενδιαφέρει (δηλαδή κατά πόσο η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα), το ερώτημα που αμέσως προκύπτει από τα πιο πάνω και το οποίο πρώτα απ΄ όλα θα πρέπει να απαντηθεί είναι για το ποια είναι η σημασία και η ερμηνεία της λέξης «παράδοση» που εντοπίζεται στον ορισμό της έννοιας «επίδοση» του άρθρου 44 ΙΕ. Το ερώτημα δηλαδή που εγείρεται είναι αν η λέξη «παράδοση» του άρθρου 44 ΙΕ σημαίνει την παράδοση της ειδοποίησης στο ταχυδρομείο για την αποστολή της από το ταχυδρομείο στον παραλήπτη της ή μήπως σημαίνει την πραγματική παράδοση της ειδοποίησης στον παραλήπτη της, ουσιαστικά την παραλαβή της ειδοποίησης από το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται. Είμαι της γνώμης συμφωνώντας με τους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η ορθή ερμηνεία που θα πρέπει να αποδοθεί και να ακολουθείται είναι η Πρώτη Ερμηνεία για τους ακόλουθους λόγους:
- Η τροποποίηση του λεκτικού της ειδοποίησης τύπος Ι (βλ. τον τύπο της ειδοποίησης τύπος ΙΑ στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί με την πρόσφατη τροποποίηση του Νόμου) η οποία ρητά αντικαθιστά τη λέξη "παράδοση" με την "ημερομηνία της επιβεβαιωμένης αποστολής".
- Η τροποποίηση του λεκτικού της ειδοποίησης τύπος ΙΒ (βλ. τον τύπο της ειδοποίησης τύπος Ι στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί με την πρόσφατη τροποποίηση του Νόμου), η οποία ρητά αντικαθιστά τη λέξη "παράδοση" με την "την ημερομηνία της επιβεβαιωμένης αποστολής".
- Αν απαιτείτο "παράδοση" της επιστολής στον παραλήπτη της, δεν θα υπήρχε νόημα στο Νόμο να γίνεται αναφορά στον τόπο που η ειδοποίηση ή επικοινωνία θα πρέπει να απευθυνθεί. Αν ο Νόμος απαιτούσε πραγματική παραλαβή της επιστολής, για ποιο λόγο να είναι σχετική η διεύθυνση στην οποία απευθύνθηκε η επιστολή;
- Άλλες πρόνοιες που έχουν ενσωματωθεί στο Νόμο με την πρόσφατη τροποποίηση εφαρμόζονται και λειτουργούν απλά με την "αποστολή" παρά με την "παραλαβή" των ειδοποιήσεων (βλ. για παράδειγμα το άρθρο 32 Α του Νόμου που εισήχθη στο βασικό Νόμο με την πρόσφατη τροποποίηση που προνοεί επίδοση μέσω ταχυδρομείου ή τηλεομοιότυπου ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου). Η ερμηνεία που θέλει την «παράδοση» της επιβεβαιωμένης επιστολής στο ταχυδρομείο ως επίδοση (ανωτέρω), συνάδει με το μαχητό τεκμήριο που δημιουργείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου και της σχετικής νομολογίας όταν μια επιστολή αποστέλλεται δεόντως μέσω ταχυδρομείου αλλά ουδέποτε επιστρέφεται ως μη παραληφθείσα. Στο άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου (Κεφ. 1), που προνοεί ότι: "»Επίδοση με ταχυδρομείο» - όταν Νόμος ή δημόσιο έγγραφο επιτρέπει ή απαιτεί όπως έγγραφο επιδοθεί ταχυδρομικώς, ανεξάρτητα αν χρησιμοποιείται η έκφραση επίδοση ή η έκφραση «δοθεί» ή «αποσταλεί» ή οποιαδήποτε άλλη έκφραση τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η επίδοση θα λογίζεται ότι γίνεται με την κανονική αποστολή, προπληρωμή και ταχυδρόμηση επιστολής που περιέχει το έγγραφο και εκτός αν αποδεικνύεται το αντίθετο, ότι επιτεύχθηκε κατά το χρόνο κατά τον οποίο η επιστολή θα παραδιδόταν με τη συνηθισμένη πορεία του ταχυδρομείου." Στην υπόθεση R. v. Kensington and Chelsea Rent Tribunal,
(1974)3 All E.R. 390, o Lord Widhery, C.J. αφού έκανε αναφορά στις πρόνοιες του άρθρου 26 του Αγγλικού περί Ερμηνείας Νόμου του 1989, ανέφερε στη σελίδα 395 τα ακόλουθα: " The authorities show that, notwithstanding the terms of s.26. if a notice required to be served is a notice of the kind where the date of service is important, it is always open to a person who has failed to receive a notice in the ordinary course of post to prove that it was not received by him at the relevant time, the time relevant to the particular matter with which the notice is concerned. It has further been decided that in notices of that character it is possible to prove that the notice was not served in time by showing that it was not served at all." Στις υποθέσεις Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery
(1965)1 CLR 9, 18 και Πιττάκα ν. Γ & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 (Γ) ΑΑΔ 1895, 1906-7 προκύπτει επίσης η γνωστή νομολογιακή αρχή ότι υπάρχει τεκμήριο ότι μια επιστολή που αποδεικνύεται (όπως ισχύει στην παρούσα περίπτωση) πως έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το ταχυδρομείο έχει παραδοθεί στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν. Εν προκειμένω, ως προαναφέρθηκε, οι Καθ΄ ων η αίτηση στις 7.9.18 απέστειλαν, προπλήρωσαν και ταχυδρόμησαν στη διεύθυνση Λεωφόρος Γρηγόρη Αυξεντίου αρ. 7, Francis Court, Floor 1, Flat 11B-12B, 6023 Λάρνακα που είναι η διεύθυνση την οποία οι Αιτητές δήλωσαν στους Καθ΄ ων η αίτηση ως η διεύθυνση αλληλογραφίας τους (βλέπε συμφωνία δανείου, Τεκμήριο 1 στην ένσταση) και στην οποία βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών συστημένη επιστολή στην οποία περιέχονταν οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ (Τεκμήριο 13 στην ένσταση), η οποία ουδέποτε επιστράφηκε ως μη παραδοθείσα (βλέπε παράγραφο 6.4.1.1. της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση). Επομένως, η επίδοση της συστημένης επιστολής προς τους Αιτητές (στην οποία περιέχονταν οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ) λογίζεται / τεκμαίρεται ότι έγινε στις 7.9.18 και το τεκμήριο αυτό δεν έχει ανατραπεί εφόσον δεν αποδεικνύεται από τους Αιτητές στους οποίους έχει μεταφερθεί το βάρος για να αποδείξουν αν πράγματι παρέλαβαν τη συστημένη επιστολή και πότε (βλ. Omar Dahel Akasheh Hawamdeh v. Κυπριακή Δημοκρατία, Προσφυγή 894/2004 ημερ. 9.9.2005 και Θεανώ Θεμιστοκλέους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2007)3 ΑΑΔ 415) είτε ότι δεν την παρέλαβαν είτε ότι την παρέλαβαν σε διαφορετική ημερομηνία. Αξιοσημείωτο δε είναι το γεγονός ότι, κανένας ισχυρισμός δεν προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση και ούτε αμφισβητείται ότι οι Αιτητές παρέλαβαν τη συστημένη επιστολή στην οποία περιέχονταν οι ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ, αλλά αντίθετα, γίνεται και σχετική παραδοχή ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση "απέστειλαν ή και επέδωσαν" στους Αιτητές την ειδοποίηση τύπου ΙΑ (βλ. παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση) χωρίς να αναφέρουν πότε αυτό έγινε. Ενόψει των ανωτέρω, καθίσταται σαφές ότι από τη στιγμή που η συστημένη επιστολή με την ειδοποίηση τύπου ΙΑ ταχυδρομήθηκε στις 7.9.18 στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου των Αιτητών και ουδέποτε επιστράφηκε ως μη παραδοθείσα, τεκμαίρεται ότι επιδόθηκαν στους Αιτητές στις 7.9.18 με βάση τις πρόνοιες του Νόμου. Ουδεμία μαρτυρία υπάρχει από πλευράς Αιτητών που να ανατρέπει το τεκμήριο αυτό και επομένως, πρόδηλα προκύπτει ότι ενώ οι Αιτητές είχαν προθεσμία 30 ημερών από τις 7.9.18 για να καταχωρίσουν έφεση προς αμφισβήτηση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, το έπραξαν μόλις στις 5.11.18, δηλαδή 59 ημέρες αργότερα και αφού στις 5.10.18 επεδόθηκε εκ νέου με ιδιωτική επίδοση η ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Σημειώνεται ότι το γεγονός ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση επέδωσαν στις 5.10.18 και μέσω ιδιώτη επιδότη τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ (το οποίο έπραξαν όπως διατείνονται εκ του περισσού για να αποφευχθεί οποιοσδήποτε καταχρηστικός ισχυρισμός από πλευράς Αιτητών ότι δεν παρέλαβαν τη συστημένη επιστολή με τις ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ, ισχυρισμός που εν πάση περιπτώσει, δεν προβάλλεται με οποιοδήποτε τρόπο στην υπό κρίση αίτηση) δεν ανατρέπει το τεκμήριο που ήδη υπάρχει, ότι δηλαδή στους Αιτητές ταχυδρομήθηκαν και επομένως οι ίδιοι παρέλαβαν τις εν λόγω ειδοποιήσεις ΙΑ και ΙΒ μέσω συστημένου ταχυδρομείου στις 7.9.18, ημερομηνία από την οποία (ως προκύπτει από τη συνδυασμένη εφαρμογή των άρθρων 44Γ
(2),
(3)και 44 ΙΕ αλλά και από το άρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου καθώς και την ως άνω αναφερόμενη σχετική νομολογία) σηματοδοτείται και η έναρξη της προθεσμίας των 30 ημερών για την καταχώριση έφεσης εναντίον της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Συνάγεται από τα πιο πάνω ότι στις 5.11.18 που καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση-Έφεση είχε εκπνεύσει η προθεσμία των 30 ημερών που προβλέπεται στο άρθρο 44 Γ
(3)του Νόμου για την καταχώρηση Αίτησης-Έφεσης όπως η παρούσα. Κατ΄ επέκταση, η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και, ως εκ τούτου, η αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί στην ουσία της αφού, είναι θνησιγενής και υποκείμενη σε απόρριψη χωρίς να χρειάζεται το Δικαστήριο να υπεισέλθει και να εξετάσει την ουσία της. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της Αίτησης-Έφεσης θεωρεί αυτήν εκπρόθεσμη και ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο