← Κύπρος

TOTAL FIT LTD ν. ΔΙΓΚΛΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 541/2015, 29/1/2019

TOTAL FIT LTD ν. ΔΙΓΚΛΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 541/2015, 29/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A32 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 541/2015 ΜΕΤΑΞΥ: TOTAL FIT LTD Ενάγουσα ΚΑΙ 1.ΧΧΧΧΧ ΔΙΓΚΛΗΣ 2.ΧΧΧΧΧ ΠΑΝΑΓΗ Εναγόμενοι ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 27.6.2018 Ημερομηνία: 29.1.2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 1-Αιτητή: κ. Ηλίας Χρίστου με κα Θεράποντος Για Ενάγουσα-Καθ΄ης η αίτηση: κ. Μ. Κυριακίδης με κα Αθανασίου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο (Δ.1 θ.2), το οποίο καταχωρήθηκε στις 23.3.2015, η Ενάγουσα αξιώνει διάφορες αναγνωριστικές δηλώσεις και διατάγματα που σχετίζονται με ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 3.2.

  1. Συγκεκριμένα ότι είναι άκυρο, ανίσχυρο και χωρίς να δημιουργεί έννομα αποτελέσματα μεταξύ αυτής και του Εναγομένου
  2. Κήρυξη του διορισμού του Εναγομένου 2 ως παραλήπτη διαχειριστή της περιουσίας της Ενάγουσας παράνομη και ή άκυρη και ότι δεν έχει δικαίωμα να παρουσιάζεται ως τέτοιος και ούτε έχει δικαίωμα επί του ενεργητικού της Ενάγουσας, οιαδήποτε απόφαση του Εναγομένου 2 ως παραλήπτης διαχειριστής της περιουσίας της Ενάγουσας είναι άκυρη, ανίσχυρη και χωρίς έννομα αποτελέσματα, ότι οι μοναδικοί δικαιούχοι του ενεργητικού ή/και της περιουσίας της Ενάγουσας είναι οι αξιωματούχοι ή και το διοικητικό συμβούλιο της Ενάγουσας και οιεσδήποτε αιτήσεις, εκθέσεις, έγγραφα υποβλήθηκαν και/ή κατατέθηκαν στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και επίσημου Παραλήπτη διά των οποίων σκοπείται η εγγραφή ή/και ο διορισμός του Εναγομένου 2 ως παραλήπτη διαχειριστή της περιουσίας της Ενάγουσας είναι άκυρα και/ή ανίσχυρα και/ή χωρίς έννομα αποτελέσματα καθώς και γενικές, ειδικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 19.10.2015 και αφού παραθέτει όλο το ιστορικό της διαφοράς που οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής αξιώνει τις ίδιες ως άνω θεραπείες. Η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του Εναγομένου 1 καταχωρήθηκε στις 12.7.2016 και η Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγομένου 2 στις 7.7.
  3. Η Απάντηση στην Έκθεση Υπεράσπισης και η Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση του Εναγομένου 1 στις 14.9.2016 και η Απάντηση στην Υπεράσπιση της Ανταπαίτησης του Εναγομένου 1 στις 23.9.
  4. Με την υπό κρίση αίτησή του ο Εναγόμενος 1-Αιτητής (στο εξής Αιτητής), η οποία καταχωρήθηκε στις 27.6.2018, εξαιτείται του ακόλουθου διατάγματος: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται διαγραφή (strike out) και /ή να απόρριψη (dismiss) και/ή ο παραμερισμός (set asite) της παρούσας Αγωγής και/ή του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος ημερομηνίας 23/03/2015 και/ή της Έκθεση Απαίτησης ημ.19.10.2015 λόγω κατάχρησης διαδικασίας ( abuse of process) και/ή προώθησης πολλαπλών διαδικασιών για επίτευξη του ιδίου σκοπού και/ή λόγο δεδικασμένου (res judicata).» Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή η οποία έχει ως ακολούθως: « Είμαι ο Εναγόμενος 1/Αιτητής στην παρούσα αγωγή, γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και δύναμαι να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Για όσα θέματα δεν γνωρίζω προσωπικά δηλώνω την πηγή της γνώσης μου, για όσα νομικά ζητήματα αναφέρω λαμβάνω νομική συμβουλή από τον Δικηγόρο μου. Η Ενάγουσα πέρα από την καταχώρηση της παρούσας αγωγής αλλά και του προσωρινού διατάγματος το οποίο βρίσκεται σε ισχύει έχει καταχωρήσει την αγωγή 278/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας εναντίον μου με κλίμακα €500-€2.000,00.Η Ενάγουσα-Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο στις 27/01/2014 εναντίον μου και την 19/02/2014 προχώρησε στην καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης της. Αντίγραφο της Αγωγής αλλά και της Έκθεσης Απαίτησης της αγωγής υπ' αριθμό 278/2014 επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α. Με την αγωγή 278/2014 της η Ενάγουσα εξαιτείται διαταγμάτων που να απαγορεύουν στον Εναγόμενο να επεμβαίνει και να εκτελεί πράξεις διοίκησης η οποιεσδήποτε πράξεις που έχουν να κάνουν με την λειτουργία της Ενάγουσας. Παράλληλα με την Αγωγή η Ενάγουσα δια μέσω των Δικηγόρων της καταχώρησε και αίτηση για την έκδοση προσωρινού και απαγορευτικού διατάγματος με το οποίο ζητούσε όπως απαγορεύεται και εμποδίζεται στον Εναγόμενο να εισέρχεται στο χώρο του γυμναστηρίου και να προβαίνει σε πράξεις διοίκησης. Την 02/12/2014 εξεδόθη η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο Β. Στην εν λόγω απόφαση του Επαρχιακού Δικαστή κ.Μιχάλη Γ.Λοίζου η αίτηση της Ενάγουσας για ενδιάμεσο διάταγμα( interim order) είχε απορριφθεί. Η απόφαση αυτή ειρήσθω εν παρώδο δεν έχει εφεσιβληθεί. Ακολούθως καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή 541/2015 σε κλίμακα €100.000-500.00 η οποία ορίστηκε σε Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή και στην οποία εκ νέου ζητήθηκαν με προσωρινό διάταγμα η ίδιες ακριβώς η παρόμοιες θεραπείες που ζητήθηκαν στην αγωγή 278/2014 στην αίτηση ημερομηνίας 02/06/
  5. Δεν επισυνάπτονται οποιαδήποτε τεκμήρια καθότι βρίσκονται επί του φακέλου του Δικαστηρίου. Ως λαμβάνω νομικής συμβουλής από τον δικηγόρο μου η παρούσα αγωγή εναντίον του Εναγόμενου 2 και εμένα προσωπικά θα πρέπει να απορριφθεί και διαγραφεί ως καταχρηστική και για πολλαπλότητα των διαδικασιών αλλά και για την ύπαρξη δεδικασμένου ως ακολούθως: (α) Σύμφωνα με νομική συμβουλή που λαμβάνω τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν εξουσία καταστολής για κατάχρηση των διαδικασιών καθώς και δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, η οποία εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. Στη παρούσα υπόθεση είναι η θέση μου ότι η μορφή της κατάχρησης η οποία ενυπάρχει στην διαδικασία είναι το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση προώθησε 2 διαφορετικές αιτήσεις για να επιτύχει των ίδιο σκοπό και 2 διαφορετικές αγωγές. Το γεγονός ότι διαφέρει το αιτητικό στο κλητήριο ένταλμα στην αγωγή 278/2014 από της παρούσας αγωγής καμία διαφορά δεν έχει καθότι ο επιδιωκόμενος σκοπός είναι ακριβώς ο ίδιος και αποτελεί τέχνασμα θα έλεγε κανείς η διαφορετική δικογράφηση στις επίδικες αγωγές. (β) Περαιτέρω δε σε περιπτώσεις κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας με επιδίωξη του ίδιου σκοπού με διαφορετικά ένδικα μέσα, το Δικαστήριο έχει στη διάθεσή του τόσο το μέτρο της απόρριψης όσο και εκείνο της αναστολής ως αναφέρεται ανωτέρω στην παράγραφο (α) (γ) Πρόκειται για παράλληλες διαδικασίες ανεξάρτητες δικονομικά αλλά όμοιες ως προς το αντικείμενο τους και ως εκ τούτου προς αποτροπήν κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου η μεταγενέστερη αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. (δ) Δημιουργήθηκε κώλυμα και δεδικασμένο λόγω ύπαρξης άλλης δικαστικής απόφασης ( απόφαση Λοίζου) αναφορικά με θέματα που είχαν εγερθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας για έκδοση προσωρινού διατάγματος στην αγωγή 278/2014 στην τα οποία είναι τα ίδια με εκείνα που εγείρονται στη παρούσα αγωγή τα οποία ήταν τέτοια ώστε να δημιουργούν κώλυμα δεδικασμένου. Γενικότερα η Ενάγουσα κατέθεσε την παρούσα αγωγή εναντίον μου βασιζόμενη στα ίδια επίδικα θέματα και σημεία αλλά και γεγονότα. Με την συμπεριφορά της Ενάγουσα- Καθ΄ης προσπάθησε να παρακάμψει τις νόμιμες διαδικασίες αλλά και να παραγνωρίσει την απόφαση του Δικαστή κ. Μ. Λοίζου. Η Ενάγουσα στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής ήγειρε εκ νέου αίτηση ενδιάμεσου διατάγματος (Interim order) επιδιώκοντας παράλληλα πανομοιότυπες θεραπείες. Ως εκ των ανωτέρω και βασιζόμενος στην νομική συμβουλή την οποία λαμβάνω η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καθίσταται μη αναγκαία και καταχρηστική λόγω πολλαπλότητας των διαδικασιών και λόγο δεδικασμένου. Ουσιαστικά η Ενάγουσα προωθεί πολλαπλές διαδικασίες για να επιτύχει τον ίδιο σκοπό πράγμα ανεπίτρεπτό. Για όλους τους πιο πάνω λόγους πιστεύω πως είναι ορθό, δίκαιο και αναγκαίο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα σημεία Α-Γ της Αίτησης.» Με αυτή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α αντίγραφο της αγωγής υπ΄ αρ. 278/2014 και ως Τεκμήριο Β αντίγραφο ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 2.12.2014 Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.21 Θ.2, Δ.19 Θ.11, Δ.19 Θ.26, Δ.26 Θ.2-10, Δ.27 Θ.1-3, Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9, Δ.57, Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 στα αρ.6 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στις Αρχές της Επιείκειας και στη σύμφυτη και συμφυή πρακτική και γενική εξουσία του Δικαστηρίου. Η Ενάγουσα-Καθ΄ης η αίτηση (στο εξής Καθ΄ης η αίτηση) καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στην ως άνω αίτηση στις 9.11.2018 με την οποία προβάλλονται δεκαοκτώ

(18)λόγοι ένστασης, οι οποίοι έχουν ως ακολούθως: «
  1. Η νομική βάση της Αίτησης είναι προβληματική και δεν νομιμοποιεί στην εξαιτούμενη θεραπεία.
  2. Η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη ή/και η νομική της βάση είναι ανεπαρκής για να αιτιολογήσει την αιτούμενη θεραπεία. Οι δικονομικοί θεσμοί ή/και οι νομοθετικές πρόνοιες στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση δεν δικαιολογούν το αίτημα του Αιτητή ή/και δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  3. Η Αίτηση είναι ουσιαστικά αβάσιμη, καθ' ότι η παρούσα αγωγή βασίζεται σε εντελώς διαφορετικά γεγονότα από τα γεγονότα της αγωγής 278/2014, τα οποία μάλιστα επακολούθησαν χρονικά της καταχώρισης της εν λόγω αγωγής 278/2014 και, ως θέμα νόμου, οποιαδήποτε βάση αγωγής δημιουργήθηκε μετά την καταχώριση της αγωγής 278/2014 μπορούσε να προωθηθεί μόνο με νέα αγωγή. Ως επακόλουθο, δεν υπάρχει ίχνος κατάχρησης και ούτε μπορεί να εγείρεται ισχυρισμός περί δεδικασμένου.
  4. Δεν πληρούνται ή/και δεν συντρέχουν οι νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις οι οποίες εφαρμόζονται για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  5. Η αιτούμενη διαγραφή δεν είναι αναγκαία ή/και απαραίτητη ή/και δίκαιη υπό τις περιστάσεις.
  6. Η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας ή/και είναι υπό τις περιστάσεις κακόπιστη ή/και καταχρηστική ή/και επιδιώκει αλλότριο σκοπό, ήτοι αποσκοπεί στο να θέσει εκ ποδών αμετάκλητη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου, η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο της Π.Ε. E135/2015 στις 12 Σεπτεμβρίου 2018 και με την οποία επικροτήθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου να καταστήσει απόλυτο το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης. Σκοπός του Αιτητή είναι ακριβώς να παραμερίσει την εν λόγω απόφαση, την οποία απέτυχε να παραμερίσει ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου.
  7. Η Αίτηση είναι γενική και αόριστη ή/και δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε βάσιμο ή/και επαρκή λόγο χορήγησης των αιτούμενων θεραπειών αφού ο Αιτητής δεν δίδει οποιαδήποτε εξήγηση ή/και λόγο που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  8. Ο Αιτητής έχει αποτύχει να αποδείξει το δικαιολογημένο της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, αφού από την ένορκη δήλωση δεν προκύπτει πουθενά και δεν τεκμηριώνεται με οποιοδήποτε τρόπο, η αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, αφού σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει λογική εξήγηση ή/και ισχυρισμός που να αποδεικνύει ότι η διαγραφή είναι απαραίτητη ή/και ότι υπάρχουν σκανδαλώδεις ισχυρισμοί ή/και άσχετοι με τα επίδικα θέματα ή/και ότι δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα, όπως ρητά προστάζει η νομοθεσία ή/και η ισχύουσα νομολογία επί του θέματος.
  9. Ο Αιτητής έχει αποτύχει να αποδείξει προς το Δικαστήριο γιατί θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, αφού τέτοια διατάγματα εκδίδονται σε εξαιρετικές περιπτώσεις και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το μέρος του δικογράφου που ζητείται η διαγραφή του, αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου ή/και ότι δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα το οποίο να φαίνεται ξεκάθαρα από την έκθεση απαίτησης εναντίον των Εναγόμενων.
  10. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων πρέπει να ασκείται με φειδώ και εφόσον συντρέχουν εξαιρετικές περιπτώσεις, οι οποίες δεν αποδείχθηκαν εν προκειμένω από τον Αιτητή.
  11. Το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρίστηκε εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση καθώς και η λεπτομερής Έκθεση Απαίτησης δεν προκαλεί οποιαδήποτε ζημία ή/και βλάβη στον Αιτητή ούτε άλλωστε υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί πρόκλησης οποιασδήποτε ζημιάς ή βλάβης στον Αιτητή και δεν δυσχεραίνει με οποιοδήποτε τρόπο τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης.
  12. Η Αίτηση είναι ελλιπής και δεν αποκαλύπτει τα γεγονότα επί των οποίων ο Αιτητής αιτείται την έκδοση των αιτούμενων θεραπειών και τα οποία θα μπορούσαν να συντελέσουν χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας.
  13. Το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ή/και η Έκθεση Απαίτησης της Καθ' ης η Αίτηση αναμφίβολα περιέχει αιτία αγωγής ή/και προβάλλει ζήτημα κατάλληλο για εκδίκαση από το Δικαστήριο ή/και επιβάλλεται η διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή εφόσον υπάρχει εμφανής προοπτική επιτυχίας της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής ή/και δεν μπορεί να κριθεί σε καμία περίπτωση ως ανυπόστατη ώστε να εφαρμοστεί το εξαιρετικό μέτρο της διαγραφής ή/και απόρριψης της.
  14. Η καταχώρηση και προώθηση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής, από την Καθ' ης η Αίτηση, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και κατ' επέκταση δεν είναι ενοχλητική ή/και κακόπιστη ή/και εκδικητική ή/και καταπιεστική.
  15. Ο Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης και στοιχειοθέτησης που φέρει των ισχυρισμών του που υποστηρίζουν το αίτημα της για διαγραφή ή/και ακύρωση ή/και αναστολή του κλητηρίου εντάλματος ή/και την ειδοποίηση αυτού ή/και της αγωγής.
  16. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή δεν μπορούν να αποδείξουν την ύπαρξη δεδικασμένου ή/και estoppel per rem judicatam.
  17. Τυχόν έγκριση της Αίτησης παραβιάζει τις αρχές φυσικής δικαιοσύνης και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση να τύχει δίκαιας δίκης ή/και να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου.
  18. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ή/και ανεξάρτητα από αυτούς, η παρούσα διαδικασία εγείρεται καταχρηστικά ή/και επιδιώκει αλλότριο σκοπό. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα ένσταση εκτίθενται στην ένορκη διαβεβαίωση του ΧΧΧΧΧ XXXXX Δίγκλη, Διευθυντή της Εταιρείας Warner Trust Limited, η οποία είναι ο μοναδικός διοικητικός σύμβουλος της Καθ΄ης η αίτηση και η οποία έχει ως ακολούθως: «Α. Εισαγωγή
  19. Είμαι διευθυντής της εταιρείας Warner Trust Limited (η «Warner») με αριθμό εγγραφής ΗΕ 260974, η οποία είναι ο μοναδικός διοικητικός σύμβουλος της Καθ' ης η Αίτηση TOTAL FIT LTD στην παρούσα (η «Καθ' ης η Αίτηση»)
  20. Είμαι επίσης ο μοναδικός αρμόδιος για τη λήψη διοικητικών και άλλων αποφάσεων για την Καθ' ης η Αίτηση. Συγκεκριμένα, με ψηφίσματα ημερομηνίας 20.1.2014, τόσο η Warner όσο και η Καθ' ης η Αίτηση, με έχουν εξουσιοδοτήσει για να υπογράφω οποιαδήποτε έγγραφα αφορούν οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία σε σχέση με τις διαφορές της Καθ' ης η Αίτηση με τον Αιτητή στην παρούσα. Αντίγραφο των εν λόγω ψηφισμάτων έχω στην κατοχή μου και επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  21. Η σχέση μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση και της Warner προκύπτει από τα έγγραφα που βρίσκονται καταχωρισμένα στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφα ηλεκτρονικής έρευνας από την ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, τόσο για την Καθ' ης η Αίτηση όσο και για τη Warner, τα οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  22. Προβαίνω στην παρούσα διαβεβαίωση προς υποστήριξη της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση. Ο λόγος που προβαίνω σε διαβεβαίωση αντί σε ένορκη δήλωση, είναι καθαρά λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων.
  23. Είμαι εξουσιοδοτημένος από την Καθ' ης η Αίτηση να προβώ στην παρούσα διαβεβαίωση. Γνωρίζω τα γεγονότα στα οποία αναφέρομαι στη συνέχεια από προσωπική γνώση. Για τη νομική πτυχή της παρούσας υπόθεσης διατυπώνω τη γνώμη και τη συμβουλή των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση.
  24. Έχω διαβάσει την αίτηση του Αιτητή καθώς και την ένορκη δήλωσή του που υποστηρίζει την Αίτηση (η «ΕΔΠΔ»). Αρνούμαι όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ΕΔΠΔ. Αναφορικά με τα όσα αναφέρονται στην ΕΔΠΔ, παραθέτω πιο κάτω τη θέση μου.
  25. Έχω αναγνώσει τους λόγους ένστασης που προβάλλονται στο σώμα της παρούσας ειδοποίησης ένστασης τους οποίους υιοθετώ στο σύνολο τους και ευσεβάστως εισηγούμαι, και ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, ότι για τους λόγους αυτούς δεν πρέπει να εκδοθούν τα εξαιτούμενα διατάγματα. Οι λόγοι ένστασης θα αναλυθούν διεξοδικά κατά το στάδιο των αγορεύσεων και στην παρούσα ειδοποίηση ένστασης παρατίθεται μαρτυρία και γεγονότα που υποστηρίζουν τους λόγους ένστασης. Β. Γεγονότα
  26. Η Καθ'ης η Αίτηση ενεγράφη ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη στις 31.07.1997 με το όνομα «Total Muscle & Fitness Centre Limited» ενώ στη συνέχεια μετονομάστηκε σε «Total Fit Ltd». Αρχικοί μέτοχοι της Αιτήτριας κατά το 1997 ήταν οι εξής: (α) ο Αιτητής - ΧΧΧΧΧ Δίγκλης (β) η ΧΧΧΧΧ Δίγκλη (σύζυγος του ΧΧΧΧΧ Δίγκλη - Αιτητή) (γ) ο ΧΧΧΧΧ Αδάμου (δ) η ΧΧΧΧΧ Αδάμου (σύζυγος του ΧΧΧΧΧ Αδάμου) (ε) ο ΧΧΧΧΧ Οικονόμου. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφο του Πιστοποιητικού μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 31.7.1997 στο οποίο φαίνονται οι αρχικοί μέτοχοι της, το οποίο επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  27. Ο Αιτητής ήταν επίσης ένας εκ των αρχικών διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση, οποίος παρέμεινε στη θέση του Διευθυντή μέχρι και τις 14.4.
  28. Κύρια εργασία της Καθ' ης η Αίτηση ήταν και είναι η παροχή υπηρεσιών εκγύμνασης και βελτίωσης της φυσικής κατάστασης προσώπων, και προς τούτο ασκεί εργασίες ως Γυμναστήριο, σε σχετικό Υποστατικό το οποίο βρίσκεται στη διεύθυνση ΧΧΧΧΧ 1, ΧΧΧΧΧ Λάρνακα. Το εν λόγω Υποστατικό, εξασφαλίστηκε από τον ίδιο τον Αιτητή, ο οποίος υπέγραψε προσωπικά σχετική συμφωνία παραχώρησης άδειας χρήσης Τουρκοκυπριακής γης με το Υπουργείο Εσωτερικών στις 15.3.1996, προκειμένου να είναι σε θέση η Καθ' ης η Αίτηση να ξεκινήσει τις εργασίες της ως Γυμναστήριο, κατά την εγγραφή της. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφο της σχετικής συμφωνίας ημερομηνίας 15.3.1996 καθώς και άλλων συναφών εγγράφων, τα οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο 4 στο σύνολο.
  29. Εξ όσων γνωρίζω προσωπικά από την ανάμειξή μου στη διοίκηση της Καθ' ης η Αίτηση, οι αρχικοί μέτοχοι και αξιωματούχοι της Καθ' ης η Αίτηση, ως γυμναστές και οι ίδιοι, ήθελαν να δημιουργήσουν μία καινοτόμα και πρωτοποριακή επιχείρηση Γυμναστηρίου στη Λάρνακα, με ακριβό εξοπλισμό και ποιοτικές υπηρεσίες, όπως είναι η παροχή πισίνας επαγγελματικής κολύμβησης, υπηρεσίες ιδιωτικής και προσωπικής εκγύμνασης, πλήρως και κατάλληλα εξοπλισμένες αίθουσες ομαδικής εκγύμνασης κ.ά. Προς τούτο, δύο εκ των αρχικών μετόχων συμπεριλαμβανομένου και του Αιτητή, παρείχαν προσωπικά δάνεια στην Καθ' ης η Αίτηση, προκειμένου η τελευταία να είναι σε θέση να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για τον κατάλληλο εξοπλισμό του Γυμναστηρίου.
  30. Στα πλαίσια αυτών των προσωπικών δανείων, ο Αιτητής δανειοδότησε κατά καιρούς την Καθ' ης η Αίτηση με συνολικό ποσό περί τις €131.900 ενώ ο ΧΧΧΧΧ Αδάμου δανειοδότησε κατά καιρούς την Καθ' ης η Αίτηση με συνολικό ποσό περί τις €60.
  31. Για την παροχή των πιο πάνω ποσών από τον Αιτητή και τον ΧΧΧΧΧ Αδάμου προς την Καθ' ης η Αίτηση, ουδέποτε υπογράφηκε οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία σε σχέση με τον τρόπο αποπληρωμής των εν λόγω ποσών. Όπως πληροφορήθηκα προσωπικά κάποια χρόνια αφού ανέλαβα τη διοίκηση της Καθ' ης η Αίτηση, αρχική συνεννόηση και συμφωνία μεταξύ των αρχικών μετόχων και διευθυντών, ήταν ότι τα ποσά που παρασχέθηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση ως δάνεια από τους αρχικούς μετόχους, δεν θα έφεραν οποιοδήποτε τόκο και θα καθίσταντο ληξιπρόθεσμα και απαιτητά, μόνο εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση παρουσίαζε κέρδη κατά την άσκηση των εργασιών της και ήταν σε θέση να αποπληρώσει πλήρως τα εν λόγω δάνεια. Το γεγονός ότι εξ αρχής δεν συνεστήθη οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία αναφορικά με τα πιο πάνω δάνεια των αρχικών μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση, επιβεβαιώνεται και από σχετική επιστολή που ετοιμάστηκε από τους ελεγκτές της Καθ' ης η Αίτηση, την οποία έχω στην κατοχή μου και επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  32. Περί το 2002, λόγω του ότι οι λογαριασμοί της Καθ' ης η Αίτηση παρουσίαζαν συνεχή χρεωστικά υπόλοιπα και ζημιές, οι κατά τον εν λόγω χρόνο διευθυντές της αποφάσισαν να ζητήσουν σχετικό δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου για κάλυψη των αναγκών της Καθ' ης η Αίτηση. Λόγω όμως του ότι η Τράπεζα ζητούσε περαιτέρω εξασφαλίσεις για την παραχώρηση του δανείου οι κατά τον εν λόγω χρόνο μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση μέσω του Αιτητή, επειδή σχετιζόμαστε συγγενικά με τον Αιτητή, μου ζήτησαν να παραχωρήσω σχετικές εγγυήσεις μέσω της προσωπικής ου περιουσίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η εν λόγω δανειοδότηση από την Τράπεζα Κύπρου. Για το σκοπό, στις 10.10.2002, υπογράψαμε σχετική συμφωνία με όλους τους κατά τον εν λόγω χρόνο μετόχους της Καθ' ης η Αίτηση, με την οποία συμφωνήθηκε ότι θα παρείχα τις ζητηθείσες εγγυήσεις υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση συνολικού ύψους £350.000 (Λ.Κ) και οι μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση θα μου παρέδιδαν ως εξασφάλιση λευκά Έγγραφα Μεταβίβασης Μετοχών, δεόντως υπογεγραμμένα από τους ίδιους. Αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας ημερομηνίας 10.10.2002 έχω στην κατοχή μου και επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  33. Την ίδια περίοδο, πέραν των πιο πάνω εγγυήσεων, λόγω ακριβώς της συγγένειάς μου με τον Αιτητή και κατόπιν παράκλησης του τελευταίου, παραχώρησα σταδιακά διάφορα χρηματικά ποσά στην Καθ' ης η Αίτηση για σκοπούς υποβοήθησης των εργασιών της. Όλα αυτά τα χρόνια, έχω παραχωρήσει εγγυήσεις και χρηματικά ποσά στην Καθ' ης η Αίτηση, ύψους περίπου €1.300.000 από το 2002, τα οποία ουδέποτε ζήτησα να μου επιστραφούν και πάντοτε ήταν αντιληπτό για μένα ότι οτιδήποτε έδινα προς την εταιρεία θα μου επιστρεφόταν εάν και εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση θα ήταν κερδοφόρα επιχείρηση και θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στα χρέη της.
  34. Περαιτέρω, στις 18.6.2004 λόγω των συνεχόμενων οικονομικών προβλημάτων της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά και λόγω του ότι δύο
(2)εκ των κατά τον εν λόγω χρόνο μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση είχαν καταχωρίσει σχετικές αιτήσεις στο Δικαστήριο ζητώντας τη διάλυση της Εταιρείας, υπέγραψα νέα συμφωνία με τις εν λόγω μετόχους της Καθ' ης η Αίτηση εκ μέρους της εταιρείας Gastia Ltd, στην οποία είμαι διευθυντής και μέτοχος. Με την εν λόγω συμφωνία, συμφωνήθηκε ότι η Gastia Ltd θα αγόραζε τις μετοχές των εν λόγω δύο μετόχων για το ποσό των £32.000 (Λ.Κ) και £33.000 (Λ.Κ) αντίστοιχα, προς διευθέτηση των εκκρεμουσών δικαστικών διαδικασιών εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφα των εν λόγω συμφωνιών ημερομηνίας 18.6.2004 καθώς και σχετική ηλεκτρονική έρευνα από την ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη σε σχέση με την Gastia Ltd τις οποίες επισυνάπτω ως Τεκμήριο 7 στο σύνολο.
  1. Περί το 2006 και ενόψει των πιο πάνω συμφωνιών, αλλά και λόγω της εμφανούς και συνεχόμενης ανάγκης οικονομικής βοήθειας εκ μέρους μου προς την Καθ' ης η Αίτηση, μετά από παράκληση του Αιτητή και του ΧΧΧΧΧ Αδάμου, αγόρασα προσωπικά το μερίδιο των μετοχών του ΧΧΧΧΧ Αδάμου. Συνολικά αγόρασα 410 συνήθεις μετοχές της Καθ' ης η Αίτηση, μετά από σειρά αγοραπωλησιών μεταξύ των μετόχων. Έτσι, κατέστην ο κύριος μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση ήδη από το
  2. Στις δε 1.12.2006 διορίστηκα και διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση, μαζί με τον Αιτητή, θέση στην οποία παρέμεινα μέχρι τις 28.5.
  3. Έχω στην κατοχή μου πλήρη έρευνα σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση από την ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη από την οποία προκύπτουν όλες οι αλλαγές στους μετόχους και αξιωματούχους της, αλλά και όλες οι σχετικές πληροφορίες σε σχέση με αυτή, την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  4. Αφού κατέστην και προσωπικά μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση αγοράζοντας το μερίδιο του ΧΧΧΧΧ Αδάμου, μου αποκαλύφθηκε από τους αρχικούς μετόχους ότι υπήρχαν τα εν λόγω δάνεια προς την Καθ' ης η Αίτηση. Τότε, ζήτησα εξηγήσεις τόσο από την Υπεύθυνη Λογιστηρίου όσο και από τον Αιτητή, οι οποίοι μου εξήγησαν ότι τα εν λόγω δάνεια δόθηκαν από τους αρχικούς μετόχους για υποβοήθηση των οικονομικών της Καθ' ης η Αίτηση κατά τη δημιουργία της, καθώς και ότι τα εν λόγω δάνεια δόθηκαν πάντοτε με τη συνεννόηση ότι αυτά θα καθίσταντο πληρωτέα και απαιτητά, μόνο εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση θα παρουσίαζε κέρδη από τις εργασίες της και θα ήταν σε θέση να αποπληρώσει τα εν λόγω δάνεια πλήρως. Ο Αιτητής, αναγνώρισε δε κατά τη συζήτησή μας ότι πάντοτε η Καθ' ης η Αίτηση ήταν μία προβληματική εταιρεία με πολλές οικονομικές εκκρεμότητες και ζημιές, οι οποίες υφίστανται μέχρι και σήμερα.
  5. Βάσει των όσων μου είχαν αναφερθεί, αποφάσισα να καταβάλω στον ΧΧΧΧΧ Αδάμου, τόσο το ποσό που αναλογούσε στην αξία του συνόλου των μετοχών του, όσο και το ποσό που είχε δανείσει στην Καθ' ης η Αίτηση ως αρχικός μέτοχος, παρά το γεγονός ότι δεν ήμουν καθ' οποιονδήποτε τρόπο υπόχρεος να το πράξω, προκειμένου να κλείσουν οποιεσδήποτε εκκρεμότητες της Καθ' ης η Αίτηση μαζί του.
  6. Την ίδια περίοδο, προβήκαμε σε έλεγχο των οικονομικών της εταιρείας με την Υπεύθυνη Λογιστηρίου και διαπίστωσα ότι ο Αιτητής, παρέλειπε για χρόνια να καταβάλλει το μηνιαίο μίσθωμα που είχε συμφωνήσει προσωπικά με το Υπουργείο Εσωτερικών, με αποτέλεσμα να υπήρχαν καθυστερημένες δόσεις και συσσώρευση μεγάλου χρηματικού ποσού ως υπολοίπου, της τάξης των €65.000 περίπου. Το ποσό αυτό έχει πλέον εξοφληθεί από εμένα, υπό μορφή δανείου προς την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία μου οφείλει και θα πρέπει να μου επιστρέψει το εν λόγω ποσού στην ολότητά του.
  7. Στο μεταξύ, ακριβώς λόγω των συνεχόμενων οικονομικών προβλημάτων της Καθ' ης η Αίτηση, σε συνεννόηση με τον γιο μου, ΧΧΧΧΧ Α. Δίγκλη, κατέβαλα ως δάνειο προς την Καθ' ης η Αίτηση, ποσό ύψους €181.000, το οποίο είχα σκοπό να δωρίσω προς τον ίδιο. Για την παραχώρηση του εν λόγω ποσού, προς την Καθ' ης η Αίτηση, πάλι συμφωνήθηκε ότι το ποσό αυτό θα ήταν πληρωτέο, μόνο εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση είχε τέτοια κέρδη που να ήταν σε θέση να αποπληρώσει το εν λόγω δάνειο. Μέχρι τότε, ούτε εγώ ούτε και ο γιος μου θα προβαίναμε σε οποιεσδήποτε ενέργειες για αποπληρωμή του δικού του δανείου.
  8. Περί το 2012 και συνεπεία του ότι λόγω των οικονομικών προβλημάτων που είχε η Καθ' ης η Αίτηση υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο να κινηθούν εναντίον της αγωγές από τράπεζες, συμφωνήθηκε όπως μέρος του χρέους που είχε η Καθ' ης η Αίτηση προς τον Αιτητή αλλά και το χρέος που είχε προς τον γιο μου, στον οποίο ήθελα να δωρίσω προηγουμένως το ποσό που δόθηκε ως δάνειο στην Καθ' ης η Αίτηση, να εξασφαλιστεί με την υπογραφή σχετικών συμφωνιών ομολόγου. Αυτό έγινε αποκλειστικά και μόνο για σκοπούς προστασίας των εν λόγω ποσών από τις τράπεζες και δεν υπήρχε πρόθεση μεταξύ μας αυτές οι συμφωνίες να εκτελεστούν οποτεδήποτε. Εξ ου και προβλέφθηκε στις εν λόγω συμφωνίες ότι αυτό θα γινόταν αποκλειστικά όταν και εφόσον υπήρχε παράβαση των συμφωνιών με την επέλευση κάποιων συγκεκριμένων γεγονότων σύμφωνα με τους όρους δεύτερης συμφωνίας μεταξύ των μερών, η οποία ουδέποτε υπογράφτηκε. Ως εκ τούτου, στις 3.2.2012 υπογράφηκαν τόσο μεταξύ του Αιτητή και της Καθ' ης η Αίτηση όσο και μεταξύ του γιού μου και της Καθ' ης η Αίτηση σχετικές Συμφωνίες Ομολόγου (Debenture Agreements) («Συμφωνίες Ομολόγου») οι οποίες ήταν πανομοιότυπες και προέβλεπαν μεταξύ άλλων τα εξής: 21.
  9. Ότι ο Αιτητής και ο γιος μου ήταν πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση για το ποσό των €100.000 και €181.000 αντίστοιχα. 21.
  10. Ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα επιβάρυνε ολόκληρη την περιουσία της προς όφελος του Αιτητή και του γιού μου ως εξασφάλιση για την πληρωμή του πιο πάνω ποσού με σχετικό Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης. 21.
  11. Ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα επιβάρυνε μέρος της περιουσίας της προς όφελος του Αιτητή και του γιου μου ως εξασφάλιση για την πληρωμή του πιο πάνω ποσού με σχετικό Ομόλογο Πάγιας Επιβάρυνσης. 21.
  12. Ότι το Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης θα μετατρεπόταν αυτόματα σε Ομόλογο Πάγιας Επιβάρυνσης, μεταξύ άλλων, σε περίπτωση που επισυνέβαινε οποιοδήποτε εκ των «Γεγονότων Παράβασης» (Events of Default) τα οποία θα προβλέπονταν λεπτομερώς σε σχετική παρεπόμενη Συμφωνία Διευκόλυνσης (Facility Agreement) μεταξύ των μερών. 21.
  13. Ότι το Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης θα καθίστατο άμεσα εκτελεστό σε κατά το Χρόνο Εκτέλεσης, ο οποίος καθορίζετο στη συμφωνία ως ο οποιοσδήποτε χρόνος κατά τον οποίο θα επισυνέβαινε οποιοδήποτε Γεγονός Παράβασης (Event of Default) σύμφωνα με την παρεπόμενη Συμφωνία Διευκόλυνσης (Facility Agreement) μεταξύ των μερών. 21.
  14. Ότι θα υπογραφόταν σχετική παρεπόμενη Συμφωνία Διευκόλυνσης (Facility Agreement) μεταξύ των μερών η οποία θα περιείχε αναλυτικά τα Γεγονότα Παράβασης (Events of Default) καθώς και τον τρόπο και προϋποθέσεις εκτέλεσης του Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης. 21.
  15. Ότι εφόσον το Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης καθίστατο εκτελεστό, τόσο ο Αιτητής όσο και ο γιος μου θα είχε τη δυνατότητα να ζητήσει καταβολή του εκάστοτε οφειλόμενου ποσού και ακολούθως να διορίσει Παραλήπτη της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφα των σχετικών Συμφωνιών Ομολόγου ημερομηνίας 3.2.2012 καθώς και σχετικά πιστοποιητικά από τον Έφορο Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, τα οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο 9 στο σύνολο. Σημειώνω ότι η Συμφωνία Ομολόγου που αφορά τον Αιτητή έγινε για ποσό €100.
  16. 14.
  17. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, παρά το γεγονός ότι οι πιο πάνω Συμφωνίες Ομολόγου προέβλεπαν την υπογραφή δεύτερης Συμφωνίας ονομαζόμενης ως «Συμφωνία Διευκόλυνσης» (Facility Agreement) («Συμφωνία Διευκόλυνσης») με την οποία θα καθορίζονταν τα Γεγονότα Παράβασης τα οποία θα δικαιολογούσαν την εκτέλεση του Ομολόγου σε περίπτωση συνδρομής τους, εντούτοις τέτοια συμφωνία ουδέποτε υπογράφηκε μεταξύ των μερών. Προς επιβεβαίωση τούτου, στις 13.3.2015 εξουσιοδότησα την δικηγόρο της ΧΑΡΗΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΔΕΠΕ, κα XXXXX Κουρουζίδου, να επισκεφθεί τα γραφεία του Δικηγορικού Γραφείου Μάμας Χατζηχριστοφής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, οι οποίοι ενεργούσαν ως δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση κατά τον ουσιώδη χρόνο και να προβεί σε επιθεώρηση των φακέλων που διατηρούν στα γραφεία τους και αφορούσαν τη σύνταξη και υπογραφή των σχετικών συμφωνιών. Ως αποτέλεσμα της επιθεώρησης επιβεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχε στους φακέλους του εν λόγω δικηγορικού γραφείου η Συμφωνία Διευκόλυνσης.
  18. Επίσης, περί το 2012, μετά από παράκληση του Αιτητή και λόγω της συγγένειας μας, αλλά και επειδή τόσο εγώ όσο και η τότε σύζυγός του ως αποκλειστική μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση, θέλαμε να εξασφαλίσουμε τον Αιτητή και τα παιδιά του, συμφωνήσαμε να υπογραφεί σχετική συμφωνία εμπιστεύματος προς όφελος του Αιτητή. Με την εν λόγω συμφωνία ημερομηνίας 24.4.2012, συμφωνήθηκε ότι η τότε σύζυγος μου και αποκλειστική μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση, θα κατείχε 230 μετοχές της Καθ' ης η Αίτηση ως εμπιστευματοδόχος του Αιτητή. Το εν λόγω εμπίστευμα, δόθηκε με τη ρητή συνεννόηση ότι αυτό θα κατεχόταν από την σύζυγό μου, υπέρ των παιδιών του Αιτητή και όχι υπέρ του ιδίου προσωπικά, παρά το γεγονός ότι αναγραφόταν στην εν λόγω συμφωνία ότι το εμπίστευμα συστάθηκε υπέρ του Αιτητή. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφο του σχετικού εμπιστεύματος, ημερομηνίας 24.4.2012 το οποίο επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  19. Παρά το γεγονός ότι κατέβαλλα διαχρονικά τεράστιες προσπάθειες καθώς και χρηματικά ποσά για είναι σε θέση η Καθ' ης η Αίτηση να ανταπεξέρχεται καθημερινά στις οικονομικές τις υποχρεώσεις και να διατηρηθεί ουσιαστικά στη ζωή, ο Αιτητής, φαίνεται ότι δεν μπορούσε να αποδεχθεί ότι ο ίδιος, απέτυχε να διατηρήσει βιώσιμη την Καθ' ης η Αίτηση και ότι πλέον δεν ήταν ούτε διευθυντής ούτε και μέτοχος στην Καθ' ης η Αίτηση. Για τον λόγο αυτό, ξεκίνησε να δημιουργεί συνεχώς εμπόδια στην λειτουργία του Γυμναστηρίου και να επεμβαίνει στην καθημερινότητα της επιχείρησης. Συγκεκριμένα, συνέχισε να προβαίνει σε πράξεις διοίκησης της εταιρείας και εξακολούθησε να παρουσιάζεται στο προσωπικό αλλά και στην πελατεία του Γυμναστηρίου ως ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση ενώ δεν είχε κανένα τέτοιο δικαίωμα. Επίσης, έδινε οδηγίες στο προσωπικό, οι οποίες ήταν αντίθετες με τις δικές μου οδηγίες, ως νόμιμου Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση, με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση και δυσχέρεια στη διεκπεραίωση των καθημερινών δραστηριοτήτων του Γυμναστηρίου.
  20. Παρά τις συνεχόμενες παρακλήσεις και οχλήσεις μου προς τον Αιτητή να σταματήσει να αναμειγνύεται στα της διοίκησης του Γυμναστηρίου και να με αφήσει να διοικήσω την Καθ' ης η Αίτηση ως εγώ ήθελα προκειμένου να ανακάμψει, ο Αιτητής με αγνόησε πλήρως και συνέχισε να συμπεριφέρεται ως ανωτέρω, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι εγώ δεν ήμουν συνεχώς παρών στο Γυμναστήριο καθώς ήμουν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, όπου και έχω τις υπόλοιπες επιχειρήσεις μου, καθώς και ότι τόσο το προσωπικό, όσο και η πελατεία του Γυμναστηρίου είχε συνηθίσει και γνώριζε τον Αιτητή ως διευθυντή και μέτοχο της Αιτήτριας.
  21. Η πιο πάνω συμπεριφορά του Αιτητή, παρά τις όποιες προσπάθειές μου για ανάκαμψη των οικονομικών της Καθ' ης η Αίτηση οι οποίες ξεκίνησαν να αποδίδουν, δημιουργούσε συνεχόμενες ζημιές στην Αιτήτρια τόσο στη φήμη της όσο και οικονομικές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην έχω άλλη επιλογή παρά να προχωρήσω με δικαστικά μέτρα εναντίον του Αιτητή, προκειμένου να πάψει να συμπεριφέρεται ως ανωτέρω.
  22. Ως εκ τούτου στις 27.1.2014, η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε σχετική αγωγή στο Ε.Δ. Λάρνακας με αριθμό 278/2014 εναντίον του Αιτητή, με την οποία ζητείται από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι ο Αιτητής δεν έχει καμία σχέση με το διοικητικό συμβούλιο της Καθ' ης η Αίτηση και να του απαγορεύσει να παρουσιάζεται ως Διευθυντής ή να αναμειγνύεται με οποιονδήποτε τρόπο στη λειτουργία του Γυμναστηρίου. Η αγωγή αυτή είναι το Τεκμήριο Α στην ΕΔΠΔ.
  23. Στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής και λόγω του ότι η συμπεριφορά του Αιτητή συνέχισε να γίνεται ακόμα πιο ενοχλητική και πλέον επικίνδυνη, αφού, ενώ το Γυμναστήριο βρισκόταν σε διαδικασία ανακαίνισης, ο ίδιος αλλοίωνε τις οδηγίες που έδινα στους πολιτικούς μηχανικούς, γεγονός που προκάλεσε σοβαρό ατύχημα το οποίο θα μπορούσε να στοιχήσει και ανθρώπινες ζωές, η Καθ' ης η Αίτηση επιχείρησε με σχετική αίτηση να εκδώσει προσωρινά διατάγματα εναντίον του Αιτητή για να πάψει να εμφανίζεται στους χώρους του Γυμναστηρίου.
  24. Παρ' όλα αυτά, και λόγω της ύπαρξης της συμφωνίας εκμίσθωσης Τουρκοκυπριακής γης για το Υποστατικό που βρίσκεται το Γυμναστήριο επ' ονόματι του Αιτητή (Τεκμήριο 4), το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν θα μπορούσε να του απαγορεύσει να εμφανίζεται στους χώρους του Γυμναστηρίου και η αίτηση τελικά απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Αντίγραφο όλων των δικογράφων της εν λόγω αγωγής, της αίτησης, της ένστασης, των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και της σχετικής απόφασης αναφορικά με την αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων έχω στην κατοχή μου και επισυνάπτω ως Τεκμήριο 11 στο σύνολο.
  25. Να σημειώσω ότι η πιο πάνω αγωγή εκκρεμεί ακόμα στο Δικαστήριο και είναι ορισμένη για ακρόαση στις 02/04/
  26. Παρά τα πιο πάνω γεγονότα, ο Αιτητής εξακολουθούσε με κάθε τρόπο να προσπαθεί με κάθε τρόπο να προκαλέσει ζημιές στην Καθ' ης η Αίτηση. Συγκεκριμένα, επειδή ακριβώς έχει χάσει κάθε δικαίωμα σε ό,τι αφορά την Καθ' ης η Αίτηση, έχει βάλει σε εφαρμογή συγκεκριμένο σχέδιο για να καταλάβει τον εξοπλισμό της Καθ' ης η Αίτηση και να προκαλέσει ακόμα περισσότερες ζημιές στη λειτουργία της και να την οδηγήσει σε παύση εργασιών.
  27. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής γνώριζε ότι ο ίδιος όφειλε προσωπικά τεράστια ποσά προς το Κράτος δυνάμει της Συμφωνίας Εκμίσθωσης Τουρκοκυπριακής γης (Τεκμήριο 4) ως καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια και ότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα η εν λόγω Συμφωνία να τερματιστεί (όπως και εν τέλει έγινε). Ο Αιτητής γνώριζε επίσης ότι ο ίδιος δεν έχει κανένα δικαίωμα επί του Υποστατικού όπου βρίσκεται το Γυμναστήριο. Έτσι, ο Αιτητής στις 12.3.2015 επέδωσε στον χώρο του Γυμναστηρίου σχετική επιστολή, με την οποία ενημέρωνε την Καθ' ης η Αίτηση ότι βάσει της Συμφωνίας Ομολόγου 3.2.2012 (Τεκμήριο 8) κατέστησε ο ίδιος το ποσό των €100.000 που είχε δανείσει αρχικά την Καθ' ης η Αίτηση ως απαιτητό και καλούσε την Καθ' ης η Αίτηση να το εξοφλήσει άμεσα. Επίσης με την εν λόγω επιστολή ο Αιτητής ενημέρωνε την Καθ' ης η Αίτηση ότι σε περίπτωση παράλειψής της να συμμορφωθεί άμεσα με την εν λόγω επιστολή, θα προχωρούσε σε διορισμό Παραλήπτη της περιουσίας της, βάσει επίσης της εν λόγω Συμφωνίας Ομολόγου ημερομηνίας 3.2.
  28. Έχω στην κατοχή μου την εν λόγω επιστολή ημερομηνίας 12.3.2015, την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  29. Την ίδια μέρα και κάποιες ώρες μετά από την επίδοση της πρώτης επιστολής και συγκεκριμένα περί τις 17:00 το απόγευμα, επιδόθηκε και δεύτερη επιστολή στο χώρο άσκησης εργασιών της Καθ' ης η Αίτηση από τον Αιτητή, η οποία, προς έκπληξη όλων, ενημέρωνε την Καθ' ης η Αίτηση ότι ο Αιτητής είχε διορίσει ως Παραλήπτη και Διαχειριστή ολόκληρου του ενεργητικού της Καθ' ης η Αίτηση, τον Εναγόμενο
  30. Έχω στην κατοχή μου την εν λόγω επιστολή ημερομηνίας επίσης 12.3.2015, την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  31. Στις 17:50 της ίδιας μέρας, ως ενημερώθηκα από το προσωπικό της υποδοχής του Γυμναστηρίου, ο Εναγόμενος 2 επισκέφθηκε το Γυμναστήριο και ενημέρωσε το προσωπικό της υποδοχής ότι, μετά από την επίδοση της δεύτερης επιστολής, αναλάμβανε «Διαχειριστής» της Καθ' ης η Αίτηση και ότι ήθελε να μιλήσει στο υπόλοιπο προσωπικό του Γυμναστηρίου. Το προσωπικό της υποδοχής ένωσε τηλεφωνικά τον Εναγόμενο 2 με την Υπεύθυνη Λογιστηρίου του Γυμναστηρίου, και ενημερώθηκε ότι έπρεπε να εγκαταλείψει το Γυμναστήριο. Μετά από την πιο πάνω τηλεφωνική συνομιλία, ο Εναγόμενος εγκατέλειψε το Γυμναστήριο. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφα ηλεκτρονικών μηνυμάτων (email) από την Υπεύθυνη Λογιστηρίου, ΧΧΧΧΧ Παρπόττα, από την Υπεύθυνη Υποδοχής, ΧΧΧΧΧ Μανώλη και από τον Γυμναστή, ΧΧΧΧΧ Αρακελιάν, τα οποία στάλθηκαν προς τη δικηγόρο του γραφείου μας, κα XXXXX Κουρουζίδου, τα οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  32. Σημειώνω ότι, τα σχετικά μηνύματα από την Υπεύθυνη Υποδοχής και από τον Γυμναστή του Γυμναστηρίου, ΧΧΧΧΧ Αρακελιάν, κοινοποιήθηκαν στους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση από την Υπεύθυνη Λογιστηρίου του Γυμναστηρίου.
  33. Την επόμενη μέρα, 13.3.2015 και περί τις 18:00, όπως πληροφορούμαι από το προσωπικό του Γυμναστηρίου, ο Εναγόμενος 2 επισκέφθηκε εκ νέου το Γυμναστήριο και ζήτησε από το προσωπικό της υποδοχής να του παραδώσουν τα κλειδιά του Γυμναστηρίου. Μετά από σχετική άρνηση του προσωπικού υποδοχής, ο Εναγόμενος 2 ζήτησε να μιλήσει εκ νέου με την Υπεύθυνη Λογιστηρίου του Γυμναστηρίου η οποία τον ενημέρωσε ότι δεν είχε το δικαίωμα να πάρει οτιδήποτε χωρίς την άδειά μου. Αμέσως μετά, η Υπεύθυνη Υποδοχής με κάλεσε στο τηλέφωνο αφού βρισκόμουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και μίλησα κατ' ιδίαν με τον Εναγόμενο
  34. Ο Εναγόμενος 2, με ενημέρωσε ότι διορίστηκε ως Διαχειριστής και Παραλήπτης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 και ως εκ τούτου μου ζήτησε να του επιτρέψω να αποκτήσει πρόσβαση στα λογιστικά βιβλία, στα μπλοκ επιταγών, στον εξοπλισμό και στα γραφεία της Καθ' ης η Αίτηση. Τον ενημέρωσα ότι ο ίδιος δεν είχε κανένα δικαίωμα να είναι παρών στα γραφεία της Καθ' ης η Αίτηση και ότι δεν είχε κανένα δικαίωμα, ούτε είχε διοριστεί νόμιμα ως Παραλήπτης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Ως εκ τούτου τον κάλεσα να εγκαταλείψει το Γυμναστήριο άμεσα. Εξ όσων με πληροφόρησε το προσωπικό υποδοχής, ο Εναγόμενος 2, μετά από τη συνομιλία που είχε μαζί μου εγκατέλειψε το Γυμναστήριο. Τις επόμενες μέρες, ο Εναγόμενος 2 δεν επισκέφθηκε ξανά το Γυμναστήριο.
  35. Ενόψει των πιο πάνω γεγονότων, έδωσα οδηγίες στους δικηγόρους της Αιτήτριας στις 18.3.2015 να αποστείλουν σχετική επιστολή προς τους δικηγόρους του Αιτητή, οι οποίοι ως έχει ήδη αναφερθεί τον εκπροσωπούν σε άλλες διαδικασίες, με την οποία να τους ενημερώνουν ότι η Καθ' ης η Αίτηση απορρίπτει ολοκληρωτικά το περιεχόμενο και των δύο επιστολών του καθώς και ότι ο διορισμός του Εναγόμενου 2 ως Παραλήπτη της Καθ' ης η Αίτηση και οι όποιες ενέργειες αυτού είναι παράνομες και άνευ έννομου αποτελέσματος. Επίσης, με την εν λόγω επιστολή οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση κάλεσαν τους δικηγόρους του Αιτητή να ενημερώσουν τόσο τον ίδιο όσο και τον Εναγόμενο 2 να μην προσεγγίσουν ξανά τα υποστατικά της Καθ' ης η Αίτηση και ούτε να επιχειρήσουν οποιαδήποτε ενέργεια ιδιοποίησης των περιουσιακών της στοιχείων ή να παραστήσουν σε οποιοδήποτε πρόσωπο ότι δήθεν έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα να ενεργούν εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Σε περίπτωση δε που ο Αιτητής και ο Εναγόμενος προχωρούσαν σε οποιαδήποτε συναφή ενέργεια, οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση ενημέρωσαν τους δικηγόρους του Αιτητή ότι θα προχωρούσαν με δικαστικά μέτρα χωρίς άλλη προειδοποίηση. Έχω στην κατοχή μου την εν λόγω επιστολή ημερομηνίας 18.3.2015 καθώς και σχετικό έντυπο επιβεβαίωσης αποστολής τα οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο 15 στο σύνολο. Σημειώνω ότι η εν λόγω επιστολή μέχρι και σήμερα παραμένει αναπάντητη.
  36. Μετά την αποστολή της πιο πάνω επιστολής, την ίδια μέρα, η Υπεύθυνη Λογιστηρίου της Αιτήτριας, ενημέρωσε τόσο τηλεφωνικώς όσο και με σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα (email) τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, ότι είχε ενημέρωση από την Τράπεζα Κύπρου, όπου η Καθ' ης η Αίτηση διατηρεί όλους τους λογαριασμούς της, ότι ο Αιτητής είχε στείλει σχετική επιστολή προς την Τράπεζα ενημερώνοντάς την για τον Διορισμό του Εναγόμενου 2 ως Διαχειριστή της Καθ' ης η Αίτηση. Ως αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας του Αιτητή, η Τράπεζα προέβη σε παγοποίηση όλων των λογαριασμών της Καθ' ης η Αίτηση. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφο του εν λόγω ηλεκτρονικού μηνύματος (email) από την Υπεύθυνη Λογιστηρίου, ημερομηνίας 18.3.2015, το οποίο επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  37. Τέλος, στις 19.3.2015, διαπιστώθηκε από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση ότι ο Αιτητής είχε προβεί σε σχετικές καταχωρίσεις και στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, με την οποία καταχωρίστηκε στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ότι η Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται υπό διαχείριση και ότι Διαχειριστής διορίστηκε ο Εναγόμενος
  38. Τα εν λόγω έγγραφα καταχωρίστηκαν ήδη από τις 12.3.2015, ημερομηνία που εστάλησαν οι επιστολές. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφο της εν λόγω φόρμας για διορισμό Διαχειριστή υπογεγραμμένη από τον Εναγόμενο 2, καθώς και σχετική ηλεκτρονική έρευνα από την ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, τα οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  39. Στη βάση όλων των πιο πάνω περιστατικών έδωσα οδηγίες στους δικηγόρους μου να καταχωρήσουν την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή εναντίον του Αιτητή και του Εναγόμενου 2, στην οποία ο Αιτητής καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση στις 12/07/2016 και ο Εναγόμενος 2 υπεράσπιση. Αντίγραφα της δικογραφίας, βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου.
  40. Περαιτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση έχει καταχωρήσει αίτηση για έκδοση μονομερών διαταγμάτων εναντίον του Αιτητή και του Εναγόμενου 2 στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν μονομερώς στις 24/03/2015 και οριστικοποιήθηκαν στις 29 Μάϊου 2015 με απόφαση του Δικαστηρίου. Τα σχετικά έγγραφα βρίσκονται εντός της δικογραφίας του φακέλου του Δικαστηρίου. Να σημειώσω ότι ο Αιτητής και ο Εναγόμενος 2 εφεσίβαλαν την πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση, έφεση που απορρίφθηκε με απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου ημερομηνίας 12 Σεπτεμβρίου 2018, αντίγραφο της οποίας έχω στην κατοχή μου και επισυνάπτω στην παρούσα ως Τεκμήριο
  41. Γ. Η ανυπόστατη νομική βάση της Αίτησης
  42. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση: 41.
  43. Η Δ.
  44. Θ. 26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρεται σε δυνατότητα του Δικαστηρίου σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει όπως διαγραφεί ή τροποποιηθεί οποιοδήποτε θέμα σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο δυνατόν να είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή το οποίο τείνει να επηρεάσει δυσμενώς ή να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει την δίκαιη εκδίκαση της αγωγής. Εν προκειμένω, δεν υπάρχει μαρτυρία εκ μέρους του Αιτητή στα πλαίσια της ενόρκου δηλώσεως του ότι υπάρχει οποιοσδήποτε συγκεκριμένα ισχυρισμός ο οποίος είναι σκανδαλώδεις και άσχετος με τα επίδικα θέματα στο Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο της Καθ' ης η Αίτηση καθώς και στην Έκθεση Απαίτησης. Περαιτέρω, η οποιαδήποτε καθυστέρηση στην δίκαιη εκδίκαση της αγωγής παρατηρείται εκ μέρους του Αιτητή, ο οποίος ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 2/11/2018 αναβλήθηκε ενόψει της καταχώρισης της παρούσας Αίτησης εκ μέρους του και η εκδίκαση της οποίας έπρεπε να προηγηθεί. 41.
  45. Η Δ.27 Θ. 3 παρέχει στο Δικαστήριο δυνατότητα ελέγχου των δικογράφων ως επίσης και εξουσία με συνοπτική διαδικασία να αναστέλλει και να απορρίπτει αγωγή όπου το δικόγραφο δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής. Εν προκειμένω, είναι η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται αμέσως πιο πάνω στο σημείο Β καθώς και των τεκμηρίων που παρουσιάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ξεκάθαρη η ύπαρξη αιτίας αγωγής εναντίον του Αιτητή καθώς και του Εναγόμενου
  46. Περαιτέρω, αυτό επιβεβαιώνεται στη βάση της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ημερομηνίας 29 Μάϊου 2015 στη σελίδα 24 όπου το Δικαστήριο αναφέρει επί λεξεί στην 2η παράγραφο: « Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις κρίνω ότι πληρούνται με όσα ανέφερα πιο πάνω εφόσον αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση την δύναμη των δικογράφων και τη ποιότητα και την ισχύ της μαρτυρίας (evidential strength) της υπόθεσης της αιτήτριας, καθώς δεν απαιτείται, επαναλαμβάνω, το επίπεδο με το οποίο κρίνεται σε αυτό το στάδιο η μαρτυρία να είναι ψηλό. Ούτε μπορεί να αποκλειστεί ότι η αιτήτρια έχει πιθανότητα επιτυχίας στην αξίωση της. Επομένως, καταλήγω ότι με βάση τα όσα διαλαμβάνονται στα δικόγραφα, τα στοιχεία που παρατίθενται στη διαβεβαίωση και τα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, η αιτήτρια κατάφερε να αποδείξει τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας στην εξασφάλιση θεραπείας της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων». 41.
  47. Περαιτέρω, δεν εφαρμόζονται οι πρόνοιες της Δ.27 Θ. 1-3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εφόσον δεν υπάρχει οποιαδήποτε κατάχρηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση και η οποία να συνηγορεί είτε στην απόρριψη της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής είτε στην αναστολή της. Επαναλαμβάνω ως προς τούτο τους ισχυρισμούς που αναφέρω στην παράγραφο 44 κατωτέρω και τις υποπαραγράφους αυτής. 41.
  48. Εν πάση περιπτώσει, ο τρόπος με τον οποίο ο Αιτητής διαμόρφωσε τα αιτούμενα διατάγματα στο Αιτητικό της Αίτησης δεν είναι ξεκάθαρος εφόσον περιέχει διαζεύξεις με αποτέλεσμα να επιφέρει πολλαπλότητα διαταγμάτων χωρίς να διευκρινίζεται σε αυτό ποιο εν τέλει από αυτά τα διατάγματα προωθεί και που βασίζεται η αξίωση του. Η συγκεκριμένη παρατυπία είναι η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν μπορεί να διορθωθεί και η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Σημειώνεται επίσης, ότι η Αίτηση δεν προωθείται και από τον Εναγόμενο 2 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή αλλά μόνο από τον Αιτητή στην παρούσα. Δ. Περαιτέρω λόγοι ένστασης και ΕΔΠΔ
  49. Περαιτέρω, και ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, ο Αιτητής δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανύπαρκτο πρόσωπο προς υποστήριξη του ισχυρισμού του για διαγραφή και παραμερισμό της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής, εφόσον: 42.
  50. Ο Αιτητής έχει καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης μετά την επίδοση της αγωγής και δεν είναι σε τύπο που να του επιτρέπει να εγείρει μια τέτοια προδικαστική ένσταση. Αντίγραφο του σημειώματος εμφάνισης βρίσκεται στον φάκελο της δικογραφίας. 42.
  51. Στην ΕΔΠΔ ο ίδιος προσωπικά αναφέρει ότι: επί λεξεί στην παράγραφο 1 αυτής «Είμαι ο Εναγόμενος 1/Αιτητής στην παρούσα αγωγή [.]».
  52. Αρνούμαι και απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί κατάχρησης της διαδικασίας εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση καθώς και της ύπαρξης δεδικασμένου ως αυτοί αναγράφονται στις παραγράφους 2 μέχρι και 10 της ΕΔΠΔ. Ειδικότερα και εξ' όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση: 43.
  53. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί προβλήθηκαν και ως λόγοι ένστασης στα πλαίσια εκδίκασης της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ημερομηνίας 29 Μάϊου 2015 όπου το Δικαστήριο στη σελίδα 24 αναφέρει επί λεξεί στην 2η παράγραφο: «Σε σχέση με τους λόγους ένστασης που αφορούν την πολλαπλότητα διαδικασιών, το πρόωρο της αίτησης και ο ισχυρισμός ότι με την οριστικοποίηση των διαταγμάτων θα δοθεί τελική θεραπεία παρατηρώ ότι τα εκδοθέντα διατάγματα και οι απαγορεύσεις που τέθηκαν με αυτά καθόλου δεν δίδουν τελική θεραπεία απλώς απαγορεύουν στον καθ' ου η Αίτηση 2 ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο τυχόν διοριστεί από τον καθ' ου η αίτηση 1 να επέμβει επί του ενεργητικού της αιτήτριας καθώς και να ασχολείται με την διοίκηση της εταιρείας. Επίσης ζητείται από το Δικαστήριο η απαγόρευση άσκησης οποιουδήποτε δικαιώματος τυχόν απορρέει από τη Συμφωνία Ομολόγου. Η τελική θεραπεία ασφαλώς ζητείται με την αγωγή και η οποία συνίσταται στην αναγνώριση του γεγονότος ότι η Συμφωνία Ομολόγου είναι ανίσχυρη και δεν επιφέρει έννομα αποτελέσματα κατά την αιτήτρια. Με τα εκδοθέντα διατάγματα δεν ακυρώνεται η Συμφωνία Ομολόγου ούτε ακόμα και πλήττεται ο διορισμός του καθ' ου η αίτηση 2 ως διαχειριστή απλώς του απαγορεύεται να ενεργεί ως τέτοιος μέχρι της περάτωσης της αγωγής και της οριστικής επίλυσης των διαφορών που προέκυψαν. Περαιτέρω, με την αγωγή αξιώνονται επίσης αποζημιώσεις λόγω της ήδη ισχυριζόμενος παράνομης επέμβασης του καθ' ου η αίτηση 2 στο Γυμναστήριο και επί του ενεργητικού της αιτήτριας προκαλώντας ανεπανόρθωτη ζημιά σε αυτή.» 43.
  54. Περαιτέρω, ο Αιτητής σημειώνω ότι στην παράγραφο 6(α) της ΕΔΠΔ παραδέχεται ότι τα αιτητικά στο κλητήριο ένταλμα της παρούσας καθώς και της αγωγής 278/14 δεν είναι ταυτόσημα, όμως προβάλλοντας γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς, τους οποίους αρνούμαι προσπαθεί να παραπλανήσει το σεβαστό Δικαστήριο ότι αποτελεί «τέχνασμα». Είναι ξεκάθαρο ότι η Καθ' ης η Αίτηση προώθησε τις συγκεκριμένες διαδικασίες ζητώντας τα όσα θεωρεί ότι νομιμοποιείται στη βάση των δικογράφων της. Δεν νοείται να υπάρχει δεδικασμένο, εφόσον όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής υπάρχει ο «ίδιος επιδιωκόμενος σκοπός» και στις δύο αγωγές. Είναι εμφανής, ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή είναι αόριστοι και γενικοί και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούν την ύπαρξη των απαραίτητων προϋποθέσεων που εξετάζει το σεβαστό Δικαστήριο για να διαπιστώσει την ύπαρξη δεδικασμένου. 43.
  55. Δεν υπάρχει ζήτημα δεδικασμένου και αναφορικά με την παρούσα αγωγή καθώς και την αγωγή 278/14 εφόσον από απλή ανάγνωση των δικογράφων των δύο αγωγών, τα οποία βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου: 43.3.
  56. Δεν υπάρχει ταυτοσημία στα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής καθώς και της αγωγής 278/14, 43.3.
  57. Δεν υπάρχει ταυτοσημία διαδίκων 43.3.
  58. Δεν υπάρχει ή/και δεν αποδεικνύεται κώλυμα αναφορικά με το επίδικο θέμα (estoppel per rem judicatam). 43.3.
  59. η παρούσα αγωγή βασίζεται σε εντελώς διαφορετικά γεγονότα από τα γεγονότα της αγωγής 278/2014, τα οποία μάλιστα επακολούθησαν χρονικά της καταχώρισης της εν λόγω αγωγής 278/2014 και, οποιαδήποτε βάση αγωγής δημιουργήθηκε μετά την καταχώριση της αγωγής 278/2014 μπορούσε να προωθηθεί μόνο με νέα αγωγή. 43.
  60. Δεν υπάρχει ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση αλλά η τελευταία ασκεί δια της παρούσας το συνταγματικό της δικαίωμα να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και να προβάλει τις αξιώσεις της.
  61. Η Αίτηση είναι γενική, αόριστη και δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε βάσιμο και επαρκή λόγο ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει στην χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας με αποτέλεσμα η Αίτηση να μην μπορεί να οδηγηθεί παρά σε απόρριψη. Είναι εμφανές ότι ο Αιτητής οποιαδήποτε εξήγηση και λόγο ο οποίος να στηρίζει την θέση του αναφορικά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  62. Ο μοναδικός σκοπός της Αίτησης είναι να θέσει εκ ποδών και να ανατρέψει την απόφαση ημερομηνίας 12 Σεπτεμβρίου 2018 που εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Π.Ε.135/2015 και με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτιάσεις του Αιτητή σε σχέση με την απόφαση περί έκδοσης και εν συνεχεία οριστικοποίησης των προσωρινών διαταγμάτων. Ο Αιτητής επιδιώκει να παρεμβάλει εμπόδια στην ομαλή εξέλιξη της υπόθεσης. Η συμπεριφορά του Αιτητή είναι και εν πολλοίς αντιφατική, αφού η παρούσα αίτηση είχε ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει το να λάβει η υπόθεση την σειρά της και να εκδικαστεί εντός εύλογου χρόνου λαμβανομένου υπόψη ότι ήταν και ορισμένη για ακρόαση στις 2/11/2018 και αναβλήθηκε ενόψει της καταχώρισης της παρούσας Αίτησης από τον Αιτητή. Ο Αιτητής συμπεριφέρεται παρελκυστικά και η συμπεριφορά του συνιστά κατάχρηση διαδικασίας. Τυχόν αποδοχή της Αίτησης θα επιβραβεύσει την καταχρηστική συμπεριφορά του Αιτητή αποστερώντας την Καθ' ης η Αίτηση από το δικαίωμα της να παρουσιάσει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου προς θεμελίωση της αξίωσης της εναντίον της εναντίον του Αιτητή και Εναγόμενου
  63. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται τόσο από την Νομολογία αλλά και τη Νομοθεσία για να έχει το Δικαστήριο δικαιοδοσία να εγκρίνει την Αίτηση του Αιτητή και δεν ενυπάρχουν εν πάση περιπτώσει οι εξαιρετικές περιπτώσεις.
  64. Η Καθ' ης η Αίτηση υιοθετεί το σύνολο των λοιπών λόγων ένστασης που εκτίθενται στο σώμα της ένστασης.
  65. Για τους λόγους που ειδικότερα εξηγούνται στο σώμα της ένστασης αλλά και εξ όσων καλύτερα πιστεύω και με βάση τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω, εισηγούμαι ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση με έξοδα εναντίον του Αιτητή.» Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.26, Δ.21 Θ. 1-2, Δ.27 Θ. 1-3, Δ.39 Θ.1-22, Δ.48 Θ.1-9, Δ.57, Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρ. 15, 17 και 30 ως επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου. Ο δικηγόρος του Αιτητή στη γραπτή του αγόρευση αφού εξηγεί τί είναι που ζητείται με την αίτηση, προβάλλει το λόγο για τον οποίο ζητείται η διαγραφή της αγωγής, που δεν είναι άλλος από την κατάχρηση της διαδικασίας λόγω ύπαρξης πολλαπλών διαδικασιών και δεδικασμένου όπως το αναφέρει, παραπέμποντας συνάμα σε συγκεκριμένες διαταγές των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στις οποίες βασίζεται η αίτηση, ενώ στη συνέχεια καταγράφεται η Νομολογία που σχετίζεται με την κατάχρηση της διαδικασίας. Δεν παραλείπει να αναφερθεί και στους λόγους ένστασης τους οποίους αφού κατηγοριοποιεί, απορρίπτει αυτούς με βάση νομολογία που επικαλείται και τέλος εισηγείται όπως η ένσταση απορριφθεί και εγκριθεί η αίτηση του Αιτητή. Από την αντίπερα όχθη ο δικηγόρος της Καθ΄ης η αίτηση αφού προβαίνει σε μία εισαγωγή σε σχέση με το τι ζητείται με την αίτηση, ακολούθως αναφέρεται στα γεγονότα που σχετίζονται με την παρούσα αίτηση με μεγάλη λεπτομέρεια και στη συνέχεια αναφέρεται στους λόγους ένστασης με επίκληση σχετικής νομολογίας επί των θεμάτων που θίγει, για να εισηγηθεί ότι δεν έχει εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση η αρχή του δεδικασμένου και της κατάχρησης της διαδικασίας, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί στο ότι η συγκεκριμένη αγωγή βασίζεται σε συγκεκριμένο δικαίωμα της Καθ΄ης η αίτηση που εκπηγάζει από τη συμφωνία και ή συναντίληψη που υπήρχε μεταξύ των διαδίκων και δη του ομολόγου επί του οποίου βασίστηκε ο Αιτητής και προχώρησε στο διορισμό του Εναγομένου 2 ως παραλήπτη διαχειριστή της περιουσίας της Καθ΄ης η αίτηση. Η Αίτηση ως ανωτέρω αναφέρθηκε βασίζεται στις ακόλουθες διαταγές: «Δ.19 θ.26 Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που θα τείνει να προκαταβάλλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» «Δ.27 θ.1 Οιοσδήποτε διάδικος θα δικαιούται να εγείρει με τα δικόγραφα του οιονδήποτε νομικό σημείο και οιονδήποτε σημείο που εγείρεται έτσι θα αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οιονδήποτε στάδιο που θα ήθελε φανεί στο Δικαστήριο βολικό.» «Δ.27 θ.2 Αν κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου η απόφαση σ' αυτό το νομικό σημείο ουσιαστικά κρίνει όλη την αγωγή ή οιονδήποτε καλό αγώγιμο δικαίωμα, βάση υπεράσπισης, ανταπαίτησης, απάντησης σ' αυτή, το Δικαστήριο μπορεί τότε να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οιονδήποτε άλλο διάταγμα σ' αυτή που θα είναι δίκαιο.» «Δ.27 θ.3 Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δικαία.» «Δ.48 θ.1 Κάθε αίτηση στον Πρωτοκολλητή θα πρέπει να είναι γραπτή και να αναφέρει την φύση της παράκλησης που γίνεται και να αναφέρεται στο ειδικό άρθρο του Νόμου ή τον ειδικόν κανόνα του Δικαστηρίου που στηρίζεται. Αν η αίτηση στηρίζεται σε οιαδήποτε γεγονότα που δεν υπάρχουν στα βιβλία ή πρακτικά του Δικαστηρίου, πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση. «Δ.48 θ.2
(1)Εκτός όπου γίνεται άλλη πρόνοια, κάθε αίτηση προς το Δικαστήριον πρέπει να είναι γραπτή, και να εκθέτει τη φύση του διατάγματος ή οδηγίας που ζητούνται και να αναφέρει το ειδικό άρθρο του Νόμου ή τους ειδικούς κανόνες του Δικαστηρίου στους οποίους στηρίζεται.
(2)Μονομερείς (ex-parte) αιτήσεις θα γίνονται σύμφωνα με τον Τύπο 45 και αιτήσεις διά κλήσεως (by summons) σύμφωνα με τον Τύπο 46 και να παραθέτουν στο κάτω μέρος το όνομα κάθε προσώπου που θα γίνει επίδοση και τη διεύθυνση του, και στην περίπτωση προσώπου που έδωσε διεύθυνση επιδόσεως στην αγωγή την τοιαύτη διεύθυνση.
(3)Στην περίπτωση αιτήσεων οι οποίες σύμφωνα με τους κανονισμούς 8 και 9 αυτής της Διάταξης μπορούν να γίνουν χωρίς ένορκο δήλωση τα γεγονότα που θα στηρίζονται (αν υπάρχουν) πρέπει να εκθέτονται στις αιτήσεις και στην περίπτωση αιτήσεων που υποστηρίζονται από ένορκο δήλωση θα είναι αρκετό αν γίνεται αναφορά στην ένορκο δήλωση για τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται. «Δ.48 θ.3 Όπου μια αίτηση γίνεται δια κλήσεως επίσημο αντίγραφο αυτής θα πρέπει να επιδίδεται σε όλα τα επηρεαζόμενα πρόσωπα και όπου τέτοια αίτηση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση επίσημο αντίγραφο της ένορκης δήλωσης θα πρέπει να επιδίδεται μαζί με την αίτηση. Η επίδοση πρέπει να γίνεται τουλάχιστον τέσσερις ημέρες πριν την ημέρα που είναι ορισμένη η αίτηση για ακρόαση. «Δ.48 θ.4
(1)Αν πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται αίτηση προτίθεται να ενστεί, τουλάχιστο δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται η αίτηση για πρώτη εμφάνιση, θα καταχωρεί ειδοποίηση αυτής της πρόθεσης του σύμφωνα με τον Τύπο 47 και θα αφήνει αντίγραφο ης για τον αιτητή στη διεύθυνση επίδοσης του. Η ειδοποίηση αυτή θα αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται η ένσταση και θα εξειδικεύει τους συγκεκριμένους λόγους της ένστασης. Οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας θα αναφέρονται σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις οι οποίες θα συνοδεύουν την ειδοποίηση. Αντίγραφα αυτών των ενόρκων δηλώσεων θα αφήνονται στον αιτητή μαζί με την ειδοποίηση.
(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.
(3)Ο Τύπος 47 καταργείται και αντικαθίσταται με τον Τύπο 47 του παρόντος Κανονισμού. «Δ.48 θ.8 ........ «Δ.48 θ.9 ........ Δ.57 ......... Δ.64 ........». Ήδη το Δικαστήριο έχει αναφέρει τη χρονολογική σειρά με την οποία διαμορφώθηκε το ιστορικό από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι την καταχώρηση της παρούσας υπό κρίση αίτησης ημερομηνίας 27.6.2018. Από την πιο πάνω χρονολογική σειρά των διαφόρων διαβημάτων σε σχέση με την αγωγή και όχι με οποιεσδήποτε αιτήσεις, διαφαίνεται ότι τα δικόγραφα έκλεισαν στις 23.9.2016 με την καταχώρηση της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του Εναγομένου 1, δηλαδή η αίτηση καταχωρήθηκε ένα χρόνο και εννέα μήνες μετά που έκλεισαν τα δικόγραφα. Ως είναι νομολογημένο, η Αίτηση για διαγραφή πρέπει να γίνεται το συντομότερο δυνατό και αφού έχουν κλείσει τα δικόγραφα, βλ. Πελετιές ν. Atayah
(1990)1 ΑΑΔ 535, στην οποία καθυστέρηση 6 μηνών στην καταχώρηση της Αίτησης για διαγραφή κρίθηκε ότι ήταν αδικαιολόγητη και μοιραία για την Αίτηση. Όμως στην υπόθεση εκείνη σημαντικό ήταν το γεγονός ότι είχαν κλείσει τα δικόγραφα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση διαφαίνεται ότι ο χρόνος που παρήλθε από τη στιγμή που έκλεισαν τα δικόγραφα μέχρι την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης είναι τριπλάσιος από το χρόνο που αναφέρθηκε στην Πελετιέ (ανωτέρω) που εκρίθη υπερβολικός και η αίτηση απερρίφθη. Ως εκ τούτου καθίσταται, μόνο και μόνο από αυτό, απορριπτέα η αίτηση. Όμως το Δικαστήριο προς πληρότητα της απόφασης θα προχωρήσει να εξετάσει και τον ουσιαστικό λόγο της αίτησης. Συνεχίζοντας την εξέταση των υπολοίπων θεμάτων, όσον αφορά τη Δ.19 θ.26, η οποία προβλέπει για διαγραφή μέρους και όχι ολόκληρου του δικογράφου, βλ. Σιακόλα ν. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1998)1 AAΔ 1338, μπορεί να αναφερθεί ότι η εξουσία που δίδει η Δ.19 θ.26 στο Δικαστήριο, αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την αποφυγή προώθησης σκανδαλωδών, άχρηστων ή ενοχλητικών ισχυρισμών οι οποίοι αντιβαίνουν την ορθή παρουσίαση των δικογράφων (βλ.Drummond - Jackson v. British Medical Association
(1970)1 All ER 1094). Για το τι εστί σκανδαλώδες, άχρηστος ή ενοχλητικός ισχυρισμός, σχετική είναι η υπόθεση Buttes Gas & Oil Co v. Hammer
(1975)2 WLR 425, στην οποία λέχθηκαν τα εξής στη σελίδα 439: «Now, as Lord Denning M.R. has already pointed out, this is a striking out application and in relation to any striking out application two things at least are clear. First, in considering any application to strike out, the Court will not go outside the pleadings themselves. Secondly the Court will only exercise their undoubted right to strike out all or part of the pleadings in a very clear case». Σε ελεύθερη δε μετάφραση: «Τώρα όπως και ο Λόρδος Denning M.R. έχει ήδη επισημάνει, αυτή είναι αίτηση για διαγραφή και σε σχέση με οποιαδήποτε αίτηση διαγραφής δύο ζητήματα τουλάχιστον είναι ξεκάθαρα. Πρώτον εξετάζοντας οποιαδήποτε αίτηση διαγραφής, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ξεφεύγει από τα δικόγραφα τα ίδια. Δεύτερον το Δικαστήριο θα εξασκήσει την αδιαμφισβήτητη εξουσία του να διαγράψει μέρος ή ολόκληρο το δικόγραφο σε μία πολύ καθαρή περίπτωση.» Στην υπόθεση Γιαννάκης Καλλικάς v. Ελληνικής Τράπεζας
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1238, ειπώθηκαν τα πιο κάτω: «Τα δικόγραφα θα πρέπει να περιέχουν μόνο μια συνοπτική έκθεση των ουσιωδών γεγονότων, στην οποία στηρίζεται η απαίτηση ή η υπεράσπιση. Οτιδήποτε περιττό, τείνει να επισκιάσει την υπόθεση του διαδίκου και δεν προωθεί ούτε τα συμφέροντα του ίδιου ούτε βέβαια και της δικαιοσύνης. Τέτοια δικόγραφα θα έπρεπε να τύχουν αντιμετώπισης σύμφωνα με τις δυνατότητες που προσφέρουν οι Θεσμοί για διαγραφή τους (βλ. Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3), εφόσον κριθεί ότι η διατήρησή τους θα δυσχεράνει τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης.» Συγκεκριμένα, πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηρισθεί ότι προκαλεί αμηχανία (embarrassing), σχετικά είναι τα εξής από το σύγγραμμα Bullen & Leake "Precedents of Pleadings" 12η έκδοση, σελ. 147: «Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matter and so raises irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations.» Σε ελεύθερη δε Ελληνική μετάφραση: «Συναφώς ένα δικόγραφο είναι προσβλητικό εάν είναι διφορούμενο ή ακατανόητο ή περιέχει άσχετα ζητήματα και τοιουτοτρόπως εγείρει άσχετα ζητήματα τα οποία δυνατόν να προκαλούν έξοδα, ανωμαλία και καθυστέρηση και ως εκ τούτου τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς τη δίκαιη δίκη της αγωγής και ως εκ τούτου είναι δικόγραφο το οποίο περιέχει μη αναγκαίους ή άσχετους ισχυρισμούς.» Για το ίδιο ζήτημα σχετικά είναι τα πιο κάτω από την υπόθεση Davy ν. Garrett [1878] 7 C. D. 473 (η οποία ακολουθήθηκε στην Re - W. R. Willcocks & Co Ltd [1973] 2 All E.R. 93): «Although the Court of Appeal will not readily interfere with the discretion of the Court of first instance in a matter of procedure, it is its duty to exercise its own discretion as to whether a pleading is so framed as to embarrass the opposite party. In a case, therefore, where a statement of claim was in the opinion of the Court of Appeal calculated to embarrass the Defendants by reason of its stating immaterial facts, and setting out at great length documents which could not be material except as evidence by way of admission, it was ordered to be struck out, though a motion for that purpose had been dismissed with costs by the Court below. The rule that evidence is not to be pleaded applies to admissions as well as to other evidence». Σε ελεύθερη δε Ελληνική μετάφραση: «Παρά το ότι το Εφετείο δεν είναι πρόθυμο να επέμβει στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε ζήτημα διαδικασίας, είναι καθήκον του το οποίο πρέπει να εξασκήσει σύμφωνα με τη δική του διακριτική ευχέρεια στο κατά πόσο ένα δικόγραφο έχει με τέτοιο τρόπο διατυπωθεί έτσι ώστε να προκαλεί αμηχανία στην άλλη πλευρά. Συνακόλουθα σε περίπτωση που μία έκθεση απαίτησης είναι κατά την άποψη του Εφετείου τέτοια που προκαλεί αμηχανία στους Εναγόμενους, συνεπεία της καταγραφής σε αυτή ασχέτων γεγονότων και της παράθεσης σε μεγάλη έκταση περιεχόμενο εγγράφων τα οποία δεν μπορούν να είναι ουσιώδη, παρά μόνο ως μαρτυρία υπό μορφή παραδοχής, διατάχθηκε όπως αυτά διαγραφούν παρά το ότι αίτηση για τον σκοπό αυτό είχε απορριφθεί με έξοδα από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Ο κανονισμός ότι μαρτυρία δεν θα πρέπει να δικογραφείται εφαρμόζεται και σε παραδοχές ως επίσης και σε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία.» Η εξουσία του Δικαστηρίου, με βάση τη Δ.19 θ.26, η οποία είναι διακριτικής μορφής και ταυτόχρονα πλατιά, βλ. Vector Onega A.G. v. Του Πλοίου Μ/V Grivas και Άλλων (Αρ.1)
(2000)1 ΑΑΔ 16 και Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.ά.
(2013)1 ΑΑΔ 1520, όπως τονίζεται από τη νομολογία πρέπει να ασκείται με προσοχή και φειδώ (βλ. Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 ΑΑΔ 692 και Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.ά.
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1860, Αμαθούντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1 ΑΑΔ 21, Παττίχη ν. Παττίχη, Έφεση Αρ. 8/2013 ημερ. 20.2.2015 και Artesa Trading Co Limited κ.ά. ν. Credit Bank of Moscow, Πολιτική Έφεση Αρ. 147/2012, ημερ. 3.4.2018). Η διαγραφή μέρους δικογράφου δυνάμει της Δ.19 θ.26, όπως και ολόκληρου δικογράφου δυνάμει της Δ.27 θ.3, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνον εφόσον το μέρος ή όλο το δικόγραφο, αναλόγως, κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το μέρος ή όλο το δικόγραφο δε, κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενό του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (βλ. In Re Pelmako Developments Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246 και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1(Α) ΑΑΔ 21). Το μέρος δε εκείνο του δικογράφου που ζητείται να διαγραφεί πρέπει να συγκεκριμενοποιείται. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνεται υπόψη τόσο η φύση της αγωγής, όσο και η σχετικότητα των ζητούμενων να διαγραφούν ισχυρισμών, με τα επίδικα θέματα αυτής. Σχετική είναι και η υπόθεση Αγγελίδου ν. Μούσουλου
(2012)1 ΑΑΔ 1846. Ακόμη δεν τίθεται θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησης των εκατέρωθεν ισχυρισμών μέσα από τις έγγραφες προτάσεις. Αναφορικά με τον τρόπο άσκησής της σχετική είναι η υπόθεση Πελετιές ν. Ataya
(1990)1 ΑΑΔ 504. Σύμφωνα με τη νομολογία ένα δικόγραφο ή ισχυρισμός ο οποίος είναι σκανδαλώδης, όπως, π.χ., όταν περιέχει κατηγορίες ανεντιμότητας (dishonesty), ανηθικότητας (immorality) ή ανεπαίσχυντης (outrageous) συμπεριφοράς, δεν θα διαγραφεί αν είναι απαραίτητος ή σχετικός με οποιοδήποτε επίδικο ζήτημα στη διαδικασία. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Christie v. Christie
(1873)LR 8 Ch. 499, το μοναδικό ερώτημα είναι κατά πόσο το ζήτημα το οποίο φέρεται ως σκανδαλώδες θα ήταν αποδεκτό σαν μαρτυρία προς απόδειξη της αλήθειας οποιουδήποτε ισχυρισμού στο δικόγραφο ο οποίος είναι ουσιώδης σε σχέση με την αξιούμενη θεραπεία. Έτσι, όσο βαριές και αν είναι οι κατηγορίες που περιέχει ένα δικόγραφο, είτε αυτές είναι κατηγορίες ανηθικότητας είτε άλλως πως, αυτές δεν θεωρούνται σκανδαλώδεις εντός της έννοιας του κανονισμού αν είναι σχετικές με τα επίδικα ζητήματα, δηλαδή, αν θα επηρεάσουν το αποτέλεσμα της αγωγής αν αποδειχθούν αληθινές. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1(Β) ΑΑΔ 787, με αναφορά στο σύγγραμμα Annual Practice 1960, σελ. 478-479, οι λέξεις «τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής» έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. Λέχθηκαν δε τα εξής: «Αν ο εναγόμενος δεν διασαφηνίζει ποιό μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποιό αρνείται το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή, όμως, πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μια έκθεση απαίτησης περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται ξεχωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις». Σχετική είναι και η υπόθεση Σάουρου κ.ά. ν. Φιλίππου
(2012)1 ΑΑΔ 2141 όπου λέχθηκε: «Η συμπερίληψη των σχετικών παραγράφων στην Έκθεση Απαίτησης ήταν όντως ενοχλητική που η διατήρηση τους θα έθετε τους εφεσίβλητους σε δυσμενή θέση να έχουν να αντικρίσουν γεγονότα που αφορούσαν άτομο, που βρισκόταν ως μη διάδικος, εκτός του πλαισίου της αγωγής.» Όπως φαίνεται στη σελίδα 367 του Annual Practice του 1956, για να διαπιστωθεί αν ένα ζήτημα είναι σκανδαλώδες, πρέπει να εξετασθεί εάν τούτο θα αποτελούσε αποδεκτή μαρτυρία για να δείξει την αλήθεια ενός δικογραφημένου ισχυρισμού, ο οποίος είναι ουσιώδης αναφορικά με τη θεραπεία που ζητείται. Σκανδαλώδη, άχρηστα και ενοχλητικά θέματα είναι εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα ή γίνονται με σκοπό τον επηρεασμό του αντιδίκου. Όμως, αν είναι σχετικά, τότε δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη, ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος, εκτός και αν είναι εξόφθαλμα άσχετος. Όσον αφορά τη διαγραφή ολόκληρης της αγωγής στην υπόθεση Λοΐζος Λουκά & Υιοί Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος ΑΕ
(1999)1 ΑΑΔ 1316, αναφέρθηκε: «Προκύπτει από την εξέταση της νομολογίας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής, για το λόγο που προβλήθηκε, παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής. και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής που, όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.» Και πιο κάτω, στην ίδια απόφαση, αναφέρθηκε ότι: «Η κρινόμενη δε συνιστά περίπτωση τόσο φανερή που θα δικαιολογούσε τερματισμό της διαδικασίας στο ξεκίνημα της. Η πρωτόδικη απόφαση έχει προσδιορίσει τα ερείσματα της αγωγής και δεν υπάρχει λόγος να τα επαναλάβουμε. Στην έκθεση απαίτησης μνημονεύονται αρκετά γεγονότα που θα στήριζαν τη βάση αγωγής που καθόρισε η πρωτόδικη απόφαση. Πέραν τούτου, υπάρχει σοβαρή δυνατότητα για τροποποίηση στη βάση απευθείας συμφωνίας των διαδίκων, όπως προεκτάθηκε. Για τη δυνατότητα και τις θετικές διορθωτικές επιπτώσεις ενδεχομένων τροποποιήσεων βλέπε Rep. Of Peru, ανωτέρω, και Dadswell v. Jacobs 34 Ch. D. 278. Με τα δεδομένα, όπως εξετέθησαν, δεν είναι νοητή η απόρριψη της αγωγής. Μια τέτοια ενέργεια θα υπερσκέλιζε το συνταγματικό δικαίωμα προσφυγής στο δικαστήριο για παροχή θεραπείας.» Βέβαια στην υπό κρίση περίπτωση ο Αιτητής στηρίζει την αίτησή του στην κατάχρηση της διαδικασίας και στο Δεδικασμένο . Στην αίτηση Γεωργιάδη, Πολιτική Έφεση αριθμός 414/17, ημερομηνίας 2.10.2018, διαπιστώνεται ότι έγινε αναφορά στις προϋποθέσεις ύπαρξης δεδικασμένου, όπως τις διατύπωσαν οι συνήγοροι του Εφεσείοντα με επίκληση της υπόθεσης Καλφοπούλου
(1998)1 ΑΑΔ 55 οι οποίες είναι, (α) η απόφαση θα πρέπει να είναι τελεσίδικη, (β) να υπάρχει ταύτιση διαδίκων, (γ) ταύτιση ιδιότητας και (δ) ταύτιση επιδίκων θεμάτων. Βλ. επίσης υποθέσεις Ιωάννου
(2003)1 ΑΑΔ 390, Carter (αρ. 3)
(1996)1 ΑΑΔ 403 και Level Tachexcars Ltd
(1995)1 AAΔ 1105. Όσον αφορά το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας σχετική είναι η υπόθεση Περρέλλα (αρ. 2)
(1996)1 ΑΑΔ 1009 και δη η υπόθεση Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα
(1995)1 ΑΑΔ 217 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. Στην Castanho v. Brown & Root (U.K.) Ltd and Another [1981] 1 All E.R. 143 (HL), αποφασίστηκε ότι ειδοποίηση για την εγκατάλειψη αγωγής μπορεί ν' ακυρωθεί παρά την απουσία θεσμικών περιορισμών για την εγκατάλειψη αγωγής προς αποτροπή χρήσης του δικαιώματος για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους παρέχεται, δηλαδή, τον τερματισμό της διαδικασίας για την επίλυση του επίδικου θέματος. Κρίθηκε ότι η ειδοποίηση για την εγκατάλειψη της αγωγής συνιστούσε κατάχρηση επειδή εκδόθηκε όχι για το σκοπό για τον οποίο το δικονομικό αυτό μέσο προορίζεται αλλά γι άλλους σκοπούς, για να προλειάνει το έδαφος για την έναρξη διαδικασίας για το ίδιο θέμα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μετά την εξασφάλιση σημαντικών ωφελημάτων από τη διαδικασία ενώπιον του αγγλικού δικαστηρίου. Πριν την υποβολή της ειδοποίησης για την εγκατάλειψη της αγωγής, οι εναγόμενοι είχαν αναγνωρίσει ευθύνη για τις διεκδικήσεις του ενάγοντα και κατέβαλαν υπό μορφή ενδιάμεσων πληρωμών μέρος της απαίτησής του. Ο λόγος της Castanhoείναι ότι η άσκηση δικονομικών δικαιωμάτων μπορεί να περισταλεί εφόσον ασκούνται για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους παρέχονται και απολήγουν σε κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου. Στην Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές· ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Από τα πολύ παλιά χρόνια έγινε δεκτό ότι η έγερση ή η προώθηση περισσοτέρων της μιας διαδικασιών για την επίτευξη στόχων που μπορεί και έπρεπε να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας [βλ. Williams v. Hunt [1905] 1 Κ.Β. 512]. Στην Πολιτική Έφεση 8894 (αποφασίστηκε στις 28.4.93), η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαπίστωσε ότι: "... Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου. ...".» Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η πρώτη αγωγή υπ΄ αρ. 278/2014, Ε. Δ. Λάρνακας, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο στην αίτηση, διάδικοι είναι μόνο η Καθ΄ης η αίτηση, ως Ενάγουσα και ο Αιτητής, ως Εναγόμενος και ουδείς άλλος. Στην υπό κρίση περίπτωση η αγωγή της Καθ΄ης η αίτηση στρέφεται εναντίον του Αιτητή και ενός ακόμα προσώπου. Σε εκείνη την υπόθεση την αιτία αγωγής αποτελούσαν οι ενέργειες του Αιτητή να παριστάνει τον εαυτό του ως Διευθυντή και ιδιοκτήτη βασικά της Καθ΄ης η αίτηση και της συγκεκριμένης επιχείρησης που ασκούσε η Καθ΄ης η αίτηση και ζητούντο συγκεκριμένες θεραπείες μεταξύ των οποίων να πάψει να παριστάνει τον εαυτό του ως Διευθυντή και ουσιαστικά τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, καθώς, όπως και μη παρεμβαίνει στη λειτουργία της επιχείρησης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση την αιτία αγωγής αποτέλεσε η ενέργεια του Αιτητή να ενεργοποιήσει το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης και να διοριστεί παραλήπτης διαχειριστής της Ενάγουσας-Καθ΄ης η αίτηση, κάτι για το οποίο η Καθ΄ης η αίτηση με την αγωγή της αναφέρει ότι υπήρξε συμφωνία και ή συναντίληψη ότι αυτό (δηλαδή το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης) έγινε για σκοπούς καθησύχασης της τράπεζας από την οποία είχε λάβει δάνειο η Καθ΄ης η αίτηση και δεν είχε και δεν μπορούσε να επιφέρει οποιοδήποτε νόμιμο αποτέλεσμα. Ως προς το δεδικασμένο βέβαια είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, με βάση τα όσα αναφέρονται ανωτέρω και σίγουρα η προηγούμενη αίτηση για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος και η απορριπτική απόφαση επί αυτής, δεν μπορεί να αποτελέσει δεδικασμένο για την παρούσα υπόθεση. Ως εκ των πιο πάνω αποτελεί κρίση του Δικαστηρίου ότι η καταχώρηση της παρούσας αγωγής δεν αποτελεί ούτε κατάχρηση, ούτε δεδικασμένο. Όμως ως προς το κατά πόσο θα μπορούσε να προχωρήσει η αγωγή θα ήθελα να αναφέρω και τα ακόλουθα : Το γεγονός απλώς ότι το δικόγραφο περιέχει κάποιο περιττό ή αχρείαστο ισχυρισμό, που όμως δεν προκαλεί ζημιά ή βλάβη στον αντίδικο, δεν αποτελεί λόγο για διαγραφή του, βλ. Annual Practice 1961, σελ. 478. Ένας επιπρόσθετος λόγος, ακόμα και υπό όλες τις ευνοϊκές περιστάσεις για τον Αιτητή, η παρούσα δεν είναι εκείνη η καθαρή περίπτωση όπου το Δικαστήριο θα μπορούσε χωρίς ενδοιασμό να προβεί στη διαγραφή της αγωγής. Άλλωστε, μπορεί να λεχθεί ότι σε αυτή την περίπτωση η αγωγή και αν ακόμα δεν αποκάλυπτε αγώγιμο δικαίωμα, που το Δικαστήριο βρίσκει ότι αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα με βάση τους ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή, με κύριο άξονα την εγκυρότητα ή μη του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης, μπορεί να διασωθεί αφού υπάρχει δυνατότητα καταχώρησης αίτησης τροποποίησης για να τοποθετηθεί στη βάση που θα έπρεπε και στα ορθά πλαίσια της, βλ. Republic of Peru v. Peruvian Guano Co. 36 CL.D. 496, της οποίας γίνεται μνεία στην υπόθεση Λοΐζος Λουκά & Υιοί Λτδ, ανωτέρω. Συνακόλουθα η διαπίστωση αν η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα, δεν είναι θέμα διακριτικής ευχέρεια αλλά θέμα δικαίου, βλ. In Re Pelmako, ανωτέρω. Κάτι τελευταίο, επειδή γίνεται αναφορά στην Έκθεση Υπεράσπισης σε μη υπαρκτό φυσικό πρόσωπο του Εναγομένου 1-Αιτητή, όπου ένας εναγόμενος θεωρεί ότι δεν θα έπρεπε να καταχωρηθεί αγωγή εναντίον του, τότε, πριν λάβει οποιοδήποτε διάβημα, όπως π.χ. να καταχωρήσει Έκθεση Υπεράσπισης, θα πρέπει να υποβάλει σχετική αίτηση για διαγραφή του. Υπό αυτές τις περιστάσεις κρίνω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, με βάση τις αναφερθείσες αρχές και το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται, πλέον έξοδα €2.000 συν ΦΠΑ, υπέρ της Ενάγουσας-Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του Εναγομένου 1-Αιτητή, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.