← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. HARDIP κ.α., Αρ. Αγωγής: 4943/2013, 4/4/2019

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. HARDIP κ.α., Αρ. Αγωγής: 4943/2013, 4/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A110 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4943/2013 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας ΚΑΙ

  1. XXXXX HARDIP
  2. XXXXX XXXXX SINGH
  3. THOMAS KYRIAKOU & CO (LAND AND PROPERTY DEVELOPERS) LIMITED Εναγομένων Ημερομηνία: 4.4.2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Α. Αναγνώστου για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 1 και 2: κ. Μ. Μιχαήλ για Χρίστος Τριανταφυλλίδης και Στυλιανός Ν. Χριστοφόρου Α Π Ο Φ Α Σ Η (Εx-Tempore) H Ενάγουσα με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (Δ.2 κ.6) αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, ομού και κεχωρισμένα, αφού εναντίον της Εναγομένης 3 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση στις 5.2.2019, δυνάμει σύμβασης δανείου ημερομηνίας 9.8.2007 με την Εναγόμενη 1 και σύμβασης εγγύησης με τον Εναγόμενο 2 ιδίας ημερομηνίας, το ποσό των €348.582,33 πλέον τόκο 14% ετησίως από 1.10.2013 μέχρι εξόφλησης, κεφαλαιοποιημένου του τόκου δύο φορές το χρόνο, ήτοι την 1/1/ και 1/7 εκάστου έτους, διάφορα διατάγματα καθώς και έξοδα. Με την τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησής τους οι Εναγόμενοι 1 και 2 αγνοούν την πρώτη παράγραφο και δεν παραδέχονται όλες τις υπόλοιπες παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης. Διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι η σύμβαση δανείου είναι σε ελβετικά φράγκα, ενώ το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι το ευρώ και ως εκ τούτου είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή παράνομη καθότι είναι αντίθετη με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Επίσης η Ενάγουσα παραχώρησε το δάνειο στους Εναγόμενους χωρίς να τους προειδοποιήσει, ως όφειλε, αναφορικά με τους υφιστάμενους και/ή πιθανούς κινδύνους και/ή χωρίς να υπολογίσει ή υποδείξει κατά τρόπο οριστικό και/ή βέβαιο και/ή καθόλου τα δεδομένα αναφορικά με τα κυμαινόμενα επιτόκια και/ή τις αλλαγές που δυνατόν να προκληθούν από τις συναλλαγματικές τροποποιήσεις και/ή τη συναλλαγματική ισοτιμία και/ή λαμβάνοντας μονομερείς αποφάσεις σχετικά με τον καθορισμό των επιτοκίων και/ή χωρίς να ενημερώνονται περί τούτου και/ή δεν γνωστοποίησε στους Εναγομένους 1 και 2 ότι ο δανεισμός σε ελβετικά φράγκα συνιστούσε κύριο αντικείμενο της σύμβασης και/ή δεν βεβαιώθηκε η Ενάγουσα ότι οι ρήτρες στη σύμβαση δανείου ήταν σαφώς και κατανοητώς διατυπωμένες, τόσο από γραμματικής άποψης, όσο και για τον τρόπο λειτουργίας. Επίσης ότι η Ενάγουσα δεν προέβη σε χρήση εξειδικευμένου εργοδοτούμενου γι΄ αυτό το σκοπό. Ακόμη η σύμβαση δανείου δεν περιλαμβάνει πρόνοια υποθήκευσης ακινήτου. Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω οι Εναγόμενοι 1 και 2, συμβλήθηκαν με την Ενάγουσα υπό την εντύπωση που προκάλεσαν οι παραστάσεις και/ή η έλλειψη αυτών και/ή συμβλήθηκαν υπό συνθήκες παραπλάνησης από την Ενάγουσα. Για τους πιο πάνω λόγους η θέση των Εναγομένων 1 και 2 είναι ότι ολόκληρη η συμφωνία δανείου ημερομηνίας 9.8.2007 είναι άκυρη και/ή ανίσχυρη ως περιέχουσα όρους παράνομους και κατ΄ ακολουθία η σύμβαση εγγύησης και ανταπαιτητικά αξιώνει δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ως άνω σύμβαση δανείου είναι άνευ νομικής ισχύς, και ως εκλαμβάνει το Δικαστήριο και η σύμβαση εγγύησης, αν και δεν αναφέρεται ειδικά αλλά εξάγεται από την αναφορά και στον εναγόμενο 2, δήλωση ότι η Ενάγουσα υποχρεούται να επιστρέψει τα ποσά που κατέβαλαν σε αυτή, διάταγμα αντικαθιστώντας τις καταχρηστικές ρήτρες στην εν λόγω σύμβαση δανείου με ρήτρες που να συνάδουν με το ισχύον δίκαιο, αποζημιώσεις, έξοδα και τόκους. Με την απάντηση της, στην τροποποιημένη Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση, η Ενάγουσα αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που προβάλλονται σε αυτήν. Ουσιαστικά δε επαναλαμβάνει, με περιληπτικό τρόπο, όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης και δίνει τη δική της θέση, σε όσα δεν φαίνονται στην Έκθεση Απαίτησης, στους ισχυρισμούς των Εναγομένων. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η Ενάγουσα για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε δύο μάρτυρες, το XXXXX Νικολάου (Μ.Ε.1), του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασής του αποτέλεσε δήλωση-κατάθεση του ως Έγγραφο Α, στην οποία ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο και μέχρι τις 28.3.2013 ήταν υπάλληλος της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και από τις 29.3.2013 ήταν υπάλληλος της Ενάγουσας δυνάμει των προνοιών της Κ.Δ.Π.104/2013, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Συγκεκριμένα στις 9.8.2007 η Ενάγουσα παραχώρησε δάνειο ύψους CHF303.000 τακτής προθεσμίας στην Εναγόμενη 1, Τεκμήριο 3, αφού προηγουμένως η Ενάγουσα έδωσε επιστολή προσφοράς ημερομηνίας 8.6.2007, Τεκμήριο 4, στην Εναγόμενη 1, η οποία έγινε αποδεκτή από αυτήν και την υπέγραψε στις 9.8.2007, την οποία εγγυήθηκε ο Εναγόμενος 2 δυνάμει σύμβασης εγγύησης ιδίας ημερομηνίας, ήτοι 9.8.2007, για το ποσό των €187.946,15 συν τόκους, πλέον έξοδα, Τεκμήριο 5, ενώ ο Εναγόμενος 3 για επιπρόσθετη εγγύηση και εξασφάλιση όλων των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 προς την Ενάγουσα υπέγραψε έγγραφο εγγύησης ημερομηνίας 11.9.2007, για το ποσό των €187.946,15 συν τόκους, πλέον έξοδα, Τεκμήριο 6, επιστολή απαλλαγής, Τεκμήριο
  4. Επίσης η Εναγόμενη 1 υπέγραψε συμφωνία εκχώρησης, Τεκμήριο 8, ενώ το πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  5. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 ηλεκτρονική έρευνα του Εφόρου Εταιρειών για την Εναγόμενη
  6. Επειδή οι Εναγόμενοι δεν τήρησαν τους όρους που προβλέπονται στη σύμβαση δανείου, η Ενάγουσα, αφού έστειλε επιστολή ημερομηνίας 18.10.2011 με την οποία τους ενημέρωνε περί τούτου, Τεκμήριο 10, στη συνέχεια τερμάτισε αυτή με επιστολή ημερομηνίας 21.11.2011, Τεκμήριο 11, προς την Εναγόμενη 1 με κοινοποίηση - ενημέρωση προς τους Εναγόμενους 2 και 3 και ακολούθησε η παρούσα αγωγή. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 14, αναλυτική κατάσταση επιτοκίου ενός μηνός Libor, από το οποίο προκύπτει ότι στις 21.11.2011 το εν λόγω επιτόκιο ήταν 0.03%, ως Τεκμήριο 15 αναλυτική κατάσταση λογαριασμού και ως Τεκμήριο 16 σχετικό πιστοποιητικό, δυνάμει του άρθρου 35

(3)του Περί Αποδείξεως Νόμου ΚΕΦ.
  1. Ως Μ.Ε.2 κάλεσε τον XXXXX Δεσπότη, ο οποίος και αυτός βρισκόταν στην υπηρεσία της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και με το αναφερθέν διάταγμα από τις 29.3.2013 βρίσκεται στην υπηρεσία της Ενάγουσας, ο οποίος εξέτασε το αίτημα για το εν λόγω δάνειο και ήταν αυτός που είχε την επικοινωνία τόσο πριν όσο και μετά την κατάρτιση και την υπογραφή των εν λόγω συμβάσεων δανείου και εγγύησης και του ανοίγματος του λογαριασμού και της εκταμίευσης από αυτό του δανείου για αγορά της οικίας από την Εναγόμενη
  2. Κατέθεσε αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού ως Τεκμήριο 17, έντυπο με τις προσωπικές πληροφορίες που έδωσε η Εναγόμενη 1 στο πλαίσιο εξέτασης του αιτήματος της για δάνειο ως Τεκμήριο 18 και ως Τεκμήριο 19 σχετική ηλεκτρονική αλληλογραφία που είχε με την Εναγόμενη
  3. Όπως ανέφερε ο Μ.Ε.2 η ίδια η Εναγόμενη 1 ζήτησε το δάνειο σε ελβετικά φράγκα αφού της είχαν δοθεί διάφορες επιλογές νομίσματος για δανεισμό και της είχε γίνει πλήρης ενημέρωση για το κόστος του επίδικου δανείου, την χρέωση, το είδος του επιτοκίου και όλα τα απαραίτητα στοιχεία καθώς ότι ενημερώθηκε και γνώριζε πολύ καλά τους συναλλαγματικούς κινδύνους σε περίπτωση δανεισμού σε ξένο συνάλλαγμα. Οι Μ.Ε.1 και 2 δεν αντεξετάστηκαν και οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν πρόσφεραν οιανδήποτε μαρτυρία. Στη γραπτή του αγόρευση ο δικηγόρος της Ενάγουσας, αφού προέβη σε μία εισαγωγή σε σχέση με το τι απαιτείται, όπου διευκρίνισε ότι αν και ζητείται επιτόκιο 14% το περιόρισε στο 7,19% και επίσης στην προφορική του αγόρευση, προς συμπλήρωση της γραπτής του αγόρευσης, περιόρισε το ποσό της απαίτησης στο ποσό που φαίνεται στην αναδομημένη κατάσταση που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 17, ακολούθως αναφέρθηκε στην απαίτηση, στην τροποποιημένη υπεράσπιση και ανταπαίτηση και στην απάντηση στην τροποποιημένη υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση, ενώ προέβη και σε αναφορές από την μαρτυρία που έδωσαν οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.
  4. Κάλεσε δε το Δικαστήριο όπως κρίνει τους μάρτυρες αυτούς αξιόπιστους, αφού αναφέρθηκε και στη σημασία της παράλειψης αντεξέτασης μια μη προσκόμισης μαρτυρίας από την άλλη πλευρά. Τέλος, καταλήγει με την εισήγηση ότι το Δικαστήριο πρέπει να εκδώσει απόφαση ως ανωτέρω αναφέρεται. Από την άλλη, στη γραπτή αγόρευση των Εναγομένων 1 και 2 ουσιαστικά επαναλαμβάνονται όσα αναφέρονται στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τους Μ.Ε.1 και 2, των οποίων μέρος της μαρτυρίας τους αποτέλεσε γραπτή δήλωση-κατάθεση τους και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ειλικρίνεια τους, τη σαφήνειας τους, τη φιλαλήθεια και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα καθώς και το γεγονός ότι δεν αντεξετάστηκαν και η μαρτυρία τους έμεινε αναντίλεκτη και αδιαμφισβήτητη. Κρίνω ότι ήταν σαφείς, ειλικρινείς, ευθείς και μάρτυρες της αλήθειας οι οποίοι δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις. Ως εκ των πιο πάνω οι Μ.Ε.1 και 2 κρίνονται αξιόπιστοι σε όλη την έκταση της μαρτυρίας τους. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα: Η Ενάγουσα είναι τράπεζα η οποία ασκούσε και ασκεί τραπεζικές εργασίες σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου. Στα πλαίσια των εργασιών της μεταβιβάστηκαν σε αυτή δυνάμει της Κ.Δ.Π. 104/2013 περιουσιακά στοιχεία της Λαϊκής, μεταξύ των οποίων και η εν λόγω σύμβαση δανείου. Δυνάμει γραπτής σύμβασης δανείου ημερομηνίας 9.8.2007, Τεκμήριο 3, την οποία υπέγραψε η Εναγόμενη 1, παρείχε πιστωτικές διευκολύνσεις σε δάνειο ύψους CHF303.000 στην Εναγόμενη 1, αφού προηγουμένως της είχαν δοθεί διάφορες επιλογές νομίσματος για δανεισμό και η ίδια με ελεύθερη βούληση επέλεξε το ελβετικό φράγκο και αφού της είχε γίνει πλήρη ενημέρωση από τον Μ.Ε.2 για το κόστος του δανείου, τη χρέωση και το είδος του επιτοκίου και γενικά της είχαν δοθεί όλα τα απαραίτητα στοιχεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την έκταση της δέσμευσης που θα αναλάμβανε η Εναγόμενη 1 προς την Ενάγουσα για την αποπληρωμή του δανείου και αφού είχε ενημερωθεί και γνώριζε πολύ καλά τους συναλλαγματικούς κινδύνους δανεισμού σε ξένο συνάλλαγμα, αφού προηγουμένως αποδέχτηκε την επιστολή προσφοράς της Ενάγουσας, Τεκμήριο 4, την οποία υπέγραψε, την οποία εγγυήθηκε ο Εναγόμενος 2 δυνάμει σύμβασης εγγύησης ίδιας ημερομηνίας, ήτοι 9.8.2007, Τεκμήριο 5, ενώ η Εναγόμενη 3 για επιπρόσθετη εξασφάλιση του δανείου της Εναγόμενης 1 προς την Ενάγουσα υπέγραψε σύμβαση εγγύησης ημερομηνίας 11.9.2007, Τεκμήριο 6, η οποία όμως περιορίστηκε με το Τεκμήριο 7 που υπέγραψε η Ενάγουσα μέχρι του ποσού των £110.000 (€187.946,15), που είναι μεταγενέστερη του Τεκμηρίου
  5. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι, όσον αφορά το εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη 1 υπέγραψε την σύμβαση δανείου και ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε την Εναγομένη 1, δυνάμει σύμβασης εγγύησης, Τεκμήριο 5, ουδέποτε αμφισβητήθηκε από το δικηγόρο των Εναγομένων 1 και 2 ότι δεν ήταν η υπογραφή τους στη σύμβαση δανείου και εγγύησης, αντίστοιχα, η οποία κατατέθηκε χωρίς ένσταση και επίσης ο Μ.Ε.2 ανέφερε στη μαρτυρία του ότι ήταν ο ίδιος προσωπικά μαζί με την Εναγόμενη 1 που ανέλαβε την ετοιμασία και διεκπεραίωση όλων των εγγράφων και για οτιδήποτε σχετικό με τον λογαριασμό της Εναγομένης 1 επικοινωνούσε με αυτήν. Επειδή η Εναγόμενη 1 δεν τήρησε τους όρους που προβλέπονται στη σύμβαση δανείου, η Ενάγουσα αφού έστειλε τις επιστολές ημερομηνίας 18.10.2011 προς τους Εναγομένους 1 και 2, Τεκμήριο 10, τερμάτισε αυτήν με επιστολή ημερομηνίας 21.11.2011, Τεκμήριο 11, προς την Εναγόμενη 1 με κοινοποίηση- ενημέρωση προς τον Εναγόμενο 2, ακολούθως επειδή η Εναγόμενη 1 ή και ο Εναγόμενος 2 δεν εξόφλησαν την οφειλή τους προς την Ενάγουσα, κινήθηκε η παρούσα αγωγή. Σύμφωνα με την αναδομημένη κατάσταση του λογαριασμού, Τεκμήριο 17, το χρεωστικό οφειλόμενο ποσό στις 29.1.2019 ανήρχετο στις €305.918,86, ενώ με βάση το Τεκμήριο 15, το χρεωστικό οφειλόμενο υπόλοιπο από το δάνειο στις 8.1.2019 ανήρχετο στις €399.389,
  6. Οι Εναγόμενοι κατέβαλαν, μετά την καταχώρηση της αγωγής, ήτοι στις 19.10.2017 το ποσό των €44.652,
  7. Σ΄ ότι αφορά την Ανταπαίτηση ουδεμία μαρτυρία προσφέρθηκε και οι ισχυρισμοί που προβάλλονται σε αυτή παρέμειναν μετέωροι και χωρίς να υποστηρίζονται από αποδεικτικά στοιχεία. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων το Δικαστήριο προχωρεί στην εξέταση των θεμάτων με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των δύο πλευρών όπως αυτοί εμφαίνονται από την Έκθεση Απαίτησης, την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση και τις θέσεις τους που προωθήθηκαν με την γραμμή που ακολούθησαν κατά την ακροαματική διαδικασία καθώς και τις εισηγήσεις όπως αυτές εκφράστηκαν με τις αγορεύσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών, έχοντας υπόψη, μεταξύ άλλων και τις υποθέσεις Μαρσέλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 ΑΑΔ 1858, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Οικονόμου, ECLI:CY:AD:2014:A786, Πολιτική Έφεση Αρ. 335/2009, ημερ. 17.10.2014 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Παναγιώτου, ECLI:CY:AD:2018:A71, Πολιτική Έφεση Αρ. 398/2011, ημερ. 12.2.2018. Σύμφωνα με την υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Βασίλη Χαραλάμπους
(2010)1 ΑΑΔ 829, σε περιπτώσεις, όπως η υπό κρίση υπόθεση, που αφορά σε κατ' ισχυρισμό τραπεζικό χρέος, τα βασικά γεγονότα που χρήζουν απόδειξης έτσι ώστε να επιτύχει η αξίωση είναι τέσσερα: Α) Η σύναψη της σύμβασης δανείου ή χρηματοδότησης ή η παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων κλπ μαζί με τους όρους του. Β) Η παράβαση όρου της σύμβασης. Γ) Ο τερματισμός της σύμβασης και Δ) Το οφειλόμενο υπόλοιπο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει αποδειχθεί το στοιχείο (Α), ήτοι η σύμβαση δανείου, από το Τεκμήριο 3. Το γεγονός ότι το δάνειο έγινε σε ελβετικά φράγκα, από τη στιγμή που ήταν με την ελεύθερη βούληση της Εναγομένης 1 και αφού της εξηγήθηκε κάθε τι σχετικό με το δανεισμό σε ξένο συνάλλαγμα, ως αναφέρεται ανωτέρω, δεν καθιστά τη σύμβαση δανείου παράνομη και ή άκυρη, βλ. Συρίμη ν. Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2010)1Β ΑΑΔ
  1. Επίσης έχει αποδειχθεί το στοιχείο (Β), δηλαδή η παράβαση όρου σύμβασης, αφού δεν τηρούνταν οι όροι αυτής, δηλαδή δεν πληρώνονταν οι δόσεις καθώς και το στοιχείο (Γ), ήτοι ο τερματισμός των λογαριασμών όπως καταδεικνύεται από το Τεκμήριο 11, το οποίο ο δικηγόρος των Εναγομένων 1 και 2 δεν το αμφισβήτησε. Συγκεκριμένα ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι αποστάληκε η συγκεκριμένη επιστολή στους Εναγομένους 1 και 2, Τεκμήριο
  2. Επί αυτού αναφέρεται, ως εξάγεται, αφού δεν αντεξετάστηκε επί τούτου, ότι δεν επιστράφηκε. Η μη επιστροφή των επιστολών συνιστά εκ πρώτης όψεως απόδειξη ότι είχε παραδοθεί στα πρόσωπα που απευθυνόταν, βλ. Latifundia Properties Ltd. v. Ανδρέα Μιχαήλ Ψακή κ.ά.
(2003)1 ΑΑΔ 670, Χριστόδουλος Πιττάκα ν. Γ. & Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 ΑΑΔ 1895, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ κ.ά.
(2009)1 ΑΑΔ 479 και Χρήστος Θεοδώρου ν. Hellenic Bank Limited
(2012)1 ΑΑΔ
  1. Το βάρος απόδειξης ότι δεν παραλήφθηκαν αντιστρέφεται και είναι οι Εναγόμενοι που επικαλούνται τη μη παραλαβή της που πρέπει πλέον να αποδείξουν ότι δεν έλαβαν την επιστολή, πράγμα που δεν συνέβη εδώ. Επίσης το τελευταίο στοιχείο που παραμένει να εξεταστεί κατά πόσο πληρείται είναι το στοιχείο (Δ), δηλαδή αν αποδείχθηκε το οφειλόμενο ποσό όπως συγκεκριμενοποιήθηκε από την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 17 ως η δήλωση του δικηγόρου της. Τούτο έχει δύο πτυχές. Πρώτο, αν αυτό αποτελεί απότοκο παραβίασης της νομοθεσίας αφού προβάλλεται ο ισχυρισμός στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης ότι η σύμβαση δανείου έγινε σε ελβετικά φράγκα αντί σε ευρώ, ή παράνομων ρητρών ή αντισυμβατικών ή παράνομων χρεώσεων ή αποτελεί παράνομο προϊόν ή άλλως πως έκνομο προϊόν, και δεύτερο, όποιο και να είναι το οφειλόμενο ποσό, αποδείχθηκε με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία. Θα έλεγα σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό για παραβίαση της νομοθεσίας στη σύμβαση δανείου, δεν υπήρχε καμιά παραβίαση γιατί η Ενάγουσα ενήργησε, (α) σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία αφού η εναγόμενη 1 επέλεξε με ελεύθερη βούληση να δανειστεί σε ελβετικό φράγκο κάτι το ποίο δεν αντιβαίνει την νομοθεσία και (β) τους όρους σύμβασης του δανείου, Τεκμήριο
  2. Επίσης, όσον αφορά τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Έκθεση Υπεράσπισης ουδεμία ερώτηση ή υποβολή απεύθυνε ο δικηγόρος των Εναγομένων προς τους Μ.Ε.1 και 2 με την οποία να υποδεικνύει συγκεκριμένα σημεία παράβασης της σύμβασης δανείου εκ μέρους της Ενάγουσας ή της νομοθεσίας και ποια χρέωση είναι παράνομη υπό το πρίσμα της νομοθεσίας ή της σύμβασης δανείου. Απλή άρνηση των ισχυρισμών της Έκθεσης Απαίτησης, που περιλαμβάνονται στους ισχυρισμούς των παραγράφων της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, οι οποίοι στη συνέχεια δεν προωθήθηκαν με ανάλογες υποβολές ή ερωτήσεις κατά την αντεξέταση των Μ.Ε.1 και 2, έτσι ώστε από τη μία να τεθεί η θέση της Υπεράσπισης και συνάμα να αμφισβητηθούν οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας και από την άλλη να δοθεί η ευκαιρία στους Μ.Ε.1 και 2 να απαντήσουν εκ μέρους της Ενάγουσας, δεν αρκεί για να τεθούν οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας υπό αμφισβήτηση. Μάλιστα, παράλειψη αντεξέτασης επί ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αυτή γίνεται αποδεκτή, βλ. υπόθεση Κούρρης ν. Παπαδοπούλου
(1998)1 ΑΑΔ 1147 και Ντάγκλας ν. Ντάγκλας
(2010)1 ΑΑΔ 128 Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάσει ισχυρισμούς που δεν προβάλλονται ή δεν προωθούνται κατά την ακροαματική διαδικασία. Παρόλο που υπό το φως των πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι αυτοί απορρίπτονται, αλλά και με την αναδομημένη κατάσταση, Τεκμήριο 17, ζητείται μόνο ο τόκος επί του εκάστοτε οφειλόμενου ποσού, εξετάζοντας τις θέσεις αυτές διαπιστώνεται ότι στους όρους της σύμβασης δανείου, Τεκμήριο 3, προβλέπονται οι χρεώσεις για οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο, μεταξύ των οποίων το επιτόκιο καθώς και άλλες επιβαρύνσεις. Σε άλλους δε όρους του Τεκμηρίου 3 προβλέπεται το δικαίωμα της Ενάγουσας να τερματίσει τη σύμβαση πίστωσης και να καθιστά το οποιοδήποτε υπόλοιπο άμεσα πληρωτέο και απαιτητό και σε περίπτωση μη εξόφλησής του να απαιτήσει τούτο δικαστικά. Δεν υποδείχθηκε από την Υπεράσπιση ποιά χρέωση από αυτές που καταγράφονται στην κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 17, επιβλήθηκε κατά παράβαση είτε της σύμβασης δανείου, Τεκμήριο 3, είτε κάποιας από τις σχετικές νομοθεσίες. Στο βαθμό που το Δικαστήριο μπορεί να αντιληφθεί από το Τεκμήριο 17, χωρίς να καθιστά τον εαυτό του ειδικό, αφαιρέθηκαν όλες οι χρεώσεις που σχετίζονται με διάφορες επιβαρύνσεις πλην των σχετικών με τον τόκο. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Χρήστος Θεοδώρου ν. Hellenic Bank Limited
(2012)1 ΑΑΔ 2059 και Γεώργιος Κ. Ιωαννίδης κ.ά. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A484, Πολιτική Έφεση 1/2010 ημερομηνίας 08/07/2014, στις οποίες ηγέρθησαν, μεταξύ άλλων, παρόμοια θέματα, που αναφέρονται ανωτέρω, από την Υπεράσπιση, τα οποία απορρίφθηκαν. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Χριστίνα Παπαχριστοδούλου ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, ECLI:CY:AD:2015:A301, Πολιτική Έφεση 263/2010 ημερομηνίας 05/05/2015. Σε ό,τι αφορά τη θέση, αν τούτο υπονοείται, ότι η σύμβαση εγγύησης είναι άκυρη, με βάση την εισήγηση ότι η σύμβαση δανείου είναι άκυρη και ως εκ τούτου, ως παρεπόμενη σύμβαση που υπηρετεί τούτη είναι άκυρη, αφού απορρίφθηκε η εισήγηση ότι η ως άνω σύμβαση δανείου είναι άκυρη, καταρρίπτεται και το βάθρο επί του οποίου στηρίχθηκε η θέση ότι η σύμβαση εγγύησης είναι άκυρη. Επίσης με βάση τη μαρτυρία την οποία το Δικαστήριο αποδέχθηκε κρίνεται ότι η σύμβαση εγγύησης υπογράφηκε από τον Εναγόμενο 2 και δεν υπάρχει οτιδήποτε που θα την καθιστούσε άκυρη. Απεναντίας είναι καθόλα νόμιμη και ισχυρή. Τοιουτοτρόπως απορρίπτεται και αυτή η θέση. Όσον αφορά την άλλη πτυχή του στοιχείου (Δ), ο Μ.Ε.1, ο οποίος κατέθεσε το Τεκμήριο 15, με βάση το άρθρο 35
(3)του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9, Τεκμήριο 16, ανέφερε στη δήλωση-κατάθεσή του ότι η αναλυτική κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 15, η οποία αρχίζει από την ημέρα ανοίγματος του λογαριασμού και εκταμίευσης του ποσού του δανείου και φτάνει μέχρι τις 8.1.2019, ότι αυτές αποτελούν μέρος του αρχείου της Ενάγουσας και παράχθηκαν, ως εξάγεται από την παρ. 36 της δήλωσης-κατάθεσης του Μ.Ε.1, σύμφωνα με το άρθρο 22 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφέρεται ρητά στη δήλωση-κατάθεση του Μ.Ε.2 ότι, (α) η κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο15, αποτελεί ένα από τα συνήθη βιβλία της Ενάγουσας (άρθρο 22
(2)του Κεφ.9), (β) ότι η καταχώρηση έγινε κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών της (άρθρο 22
(2)του Κεφ. 9), (γ) ότι το βιβλίο βρίσκεται υπό τη φύλαξη και έλεγχο της (άρθρο 22
(2)του Κεφ.9) και (δ) ότι το Τεκμήριο15 έχει συγκριθεί με την αρχική καταχώρηση και διαπιστώθηκε ότι είναι ορθό (άρθρο 22
(3)του Κεφ.9), το οποίο μάλιστα αποτελεί επιτακτική ανάγκη για απόδειξη του οφειλομένου υπόλοιπου ποσού, γιατί διαφορετικά δεν μπορεί να γίνει δεκτό το αντίγραφο της καταχώρησης, στην περίπτωσή μας το Τεκμήριο 15, ως απόδειξη. Όμως η Ενάγουσα δεν επέμενε στο ποσό που φαίνεται στο Τεκμήριο 15 αλλά ετοίμασε αναδομημένη κατάσταση, Τεκμήριο 17 με βάση ειδικό πρόγραμμα μείωσης των ποσών, για τα οποία ουδεμία αμφισβήτηση χωρεί, με βάση τα όσα ανάφερε ο Μ.Ε.2 του Τεκμηρίου 15, ότι εκπληρώθηκαν όλα τα πιο πάνω. Επομένως, ως εκ των πιο πάνω, η Ενάγουσα απέδειξε το οφειλόμενο ποσό προς αυτήν από τους Εναγόμενους 1 και
  1. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω κρίνω ότι η αγωγή επιτυγχάνει εναντίον των Εναγομένων 1 και
  2. Όσον αφορά την Ανταπαίτηση αφού αυτή δεν υποστηρίχθηκε από οιανδήποτε μαρτυρία και ενόψει των ως άνω ευρημάτων του Δικαστηρίου αυτή παρέμεινε ανυποστήρικτη και έκθετη σε απόρριψη και ως εκ τούτου αποτυγχάνει. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, ομού και κεχωρισμένα, για το ποσό των €305.919,86 με τόκο 7,19% από 30.1.2019 ετησίως μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 01/01/ και 01/07/ εκάστου έτους. Περαιτέρω εκδίδονται Διατάγματα ως οι παράγραφοι Γ, Δ και Ε της αξίωσης, πλέον έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 ομού και κεχωρισμένα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται, πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, ομού και κεχωρισμένα. Στο βαθμό που είναι κοινά με την απαίτηση θα είναι ένα σετ εξόδων. (Υπ.) ...................................... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.