AZNET TRADING LIMITED ν. HAPPY LADS CO. LIMITED, Αρ. Αγ.: 43/18, 20/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A205 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 43/18 AZNET TRADING LIMITED Ενάγουσα ν. HAPPY LADS CO. LIMITED Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 7/9/2018 (αναφορικά με την διαγραφή μέρους της Έκθεσης Απαίτησης και μέρους της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης της Ανταπαίτησης) Ημερομηνία: 20/6/19 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη-Αιτήτρια: Η κα. Μ. Βασιλείου για Γ.Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε Δ.Ε.Π.Ε Για την Ενάγουσα- Καθ'ής η αίτηση: O κ. Ν. Κουκούνης για Γ.Κουκούνης Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο (Ο.2, r.6), ημερομηνίας 15/1/18, που η ενάγουσα καταχώρησε, αξιώνει από την εναγόμενη-αιτήτρια (στο εξής καλούμενη «η αιτήτρια»), δυνάμει συμφωνίας παροχής υπηρεσιών και πώλησης αγαθών και/ή δυνάμει τιμολογίων, το συνολικό ποσό των €4.281,20, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον δικηγορικά έξοδα,. Προτού αναφερθώ στα γεγονότα της υπό κρίσης αίτησης θεωρώ ορθό να καταγράψω, σε συντομία, τα μέχρι στιγμής ληφθέντα δικονομικά διαβήματα. Η αιτήτρια καταχώρησε Υπεράσπιση και Αναπαίτηση στις 4/6/18 και η ενάγουσα-καθ'ής η αίτηση (στο εξής καλούμενη «η καθ'ής η αίτηση») καταχώρησε στις 9/7/2017 την Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση της. Ταυτόχρονα η καθ'ής η αίτηση καταχώρησε και κλήση για οδηγίες δυνάμει της Δ.30 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στις 7/9/18 η αιτήτρια καταχώρησε την Απάντηση στην Υπεράσπιση της Ανταπαίτησης. ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΙΤΗΣΗ Παράλληλα η αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία η αιτήτρια εξαιτείται από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Α. Διάταγμα ή και απόφαση διατάσσον την διαγραφή της παραγράφου 13 της Έκθεσης Απαίτησης, ήτοι του κειμένου «Μετά την παρέλευση της ανωτέρω τεθείσας προθεσμίας, κατά ή περί τον Σεπτέμβριο 2017, ο διευθυντής της εναγόμενης XXXXX Ηλία επισκέφθηκε την ενάγουσα εταιρεία, μίλησε με το διευθυντή της ενάγουσας κ. XXXXX Ζάνη και αφότου παραδέχθηκε υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της εναγόμενης το χρέος της εναγόμενης εταιρείας προς την ενάγουσα, ζήτησε χρόνο να πληρώσει το εν λόγω ποσό, όμως ο διευθυντής της εναγόμενης κ. XXXXX Ζάνης απέρριψε το αίτημα του και του ανέφερε ότι την υπόθεση ανέλαβαν οι δικηγόροι της ενάγουσας, στους οποίους η εναγόμενη θα μπορούσε να αποταθεί αν το επιθυμούσε». Β. Διάταγμα ή και απόφαση διατάσσον την διαγραφή της παραγράφου 4.2 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, ήτοι του κειμένου «Περαιτέρω, μετά την επίδοση της ανωτέρω αναφερόμενης επιστολής, ο διευθυντής της εναγόμενης XXXXX Ηλία επισκέφθηκε την ενάγουσα στα γραφεία της, παραδέχθηκε το χρέος της προς την ενάγουσα και της ζήτησε χρόνο για να το πληρώσει, όμως η ενάγουσα απέρριψε το αίτημα του για παροχή χρόνου και του ζήτησε να μιλά με τους δικηγόρους της οι οποίοι χειρίζονται την υπόθεση». Γ. Διάταγμα ή και απόφαση διατάσσον τη διαγραφή μέρους της παραγράφου 5 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, ήτοι του κειμένου που αρχίζει στην τρίτη γραμμή της παραγράφου 5, «Η εναγόμενη πράγματι παραδέχθηκε το χρέος της προς την ενάγουσα ως αναφέρεται στην παράγραφο 13 του ΕΟΚΕ και η ενάγουσα αρνείται την επιφύλαξη κατ' ισχυρισμό δικαιώματος της εναγόμενης για διαγραφή οποιουδήποτε μέρους του ΕΟΚΕ της ενάγουσας, το οποίο (μέρος του ΕΟΚΕ) σε κάθε περίπτωση αποτελεί δικογράφηση γεγονότων». Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται στη Δ.48, θ.θ 1-9 και Δ.19, θ.θ. 4 και 26 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της XXXXX Βαλίαντή, γραμματειακής λειτουργού στο γραφείο των συνηγόρων που εκπροσωπούν την αιτήτρια. Αποτελεί θέση της ότι το μέρος των παραγράφων για των οποίων ζητείται η διαγραφή από τα δικόγραφα της καθ'ής η αίτηση, αποτελούν μαρτυρία και κατ' ισχυρισμό παραδοχή της αιτήτριας για το αξιούμενο ποσό, πράγμα αντινομικό και δικονομικά απαράδεκτο και γι' αυτό θα πρέπει να διαγραφούν. Επιπρόσθετα δε, τέτοιοι ισχυρισμοί είναι αχρείαστοι και σκανδαλώδεις και επιχειρούν να δημιουργήσουν προκατάληψη και λανθασμένες εντυπώσεις και να επηρεάσουν την δίκαια δίκη της υπό άνω αριθμό και τίτλο αγωγής εις βάρος της αιτήτριας. Επιπρόσθετα η καθ'ής η αίτηση δεν θα υποστεί καμία ζημιά αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΉΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της καθ'ής η αίτηση η οποία ήγειρε τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
- Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση κατόπιν λήψης δικονομικών διαβημάτων που έπονται των δικογράφων από τα οποία η εναγόμενη αιτείται τη διαγραφή παραγράφων.
- Σε σχέση με το αιτούμενο διάταγμα της παραγράφου Α του παρακλητικού της υπό κρίση αίτησης με το οποίο η ενάγουσα αιτείται τη διαγραφή παραγράφου της Έκθεσης Απαιτήσεως της ενάγουσας, αφενός οποιαδήποτε αίτηση διαγραφής θα έπρεπε να καταχωρηθεί πριν την καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης και αφετέρου η εναγόμενη απάντησε στην προτιθέμενη προς διαγραφή παράγραφο στην Έκθεση Υπεράσπισης, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται / κωλύεται από του να προωθεί το εν λόγω αίτημα διαγραφής.
- Σε σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα των παραγράφων Β και Γ του παρακλητικού της υπό κρίση αίτησης με το οποίο η ενάγουσα αιτείται τη διαγραφή παραγράφου της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση, η εναγόμενη καταχώρησε το φερόμενο ως δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση της Ανταπαίτησης, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται / κωλύεται από του να προωθεί τα εν λόγω αιτήματα διαγραφής.
- Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων και την έκδοση κλήσης για οδηγίες από την ενάγουσα, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η έκδοση οποιουδήποτε από τα αιτούμενα διατάγματα και αυτή να είναι καταδικασμένη σε απόρριψη.
- Δεν προνοείται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας η έκδοση οποιουδήποτε από τα αιτούμενα διατάγματα στο στάδιο της Κλήσης για Οδηγίες ή μετά την καταχώρηση της.
- Η υπό κρίση αίτηση αποτελεί κατάχρηση καθότι καταχωρήθηκε για σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας και προκαλεί αχρείαστη ταλαιπωρία και έξοδα στην ενάγουσα.
- Οι επιχειρούμενες προς διαγραφή παράγραφοι της Έκθεσης Απαιτήσεως και της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση δεν αποτελούν μαρτυρία, αλλά ισχυρισμούς και γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η απαίτηση της ενάγουσας.
- Τα επιχειρούμενα προς διαγραφή μέρη των δικογράφων της ενάγουσας είναι αναγκαίο να δικογραφηθούν για σκοπούς προώθησης της υπόθεσης της ενάγουσας.
- Σε περίπτωση έγκρισης της υπό κρίση αίτηση της εναγόμενης θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα της ενάγουσας αφού δεν θα μπορέσει να προωθήσει τους επίδικους ισχυρισμούς της στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας.
- Οι επιδιωκόμενες προς διαγραφή παράγραφοι των δικογράφων της ενάγουσας σχετίζονται άμεσα και/ή αποτελούν επίδικα θέματα και ισχυρισμούς που αφορούν την ως άνω αγωγή και για αυτά θα προσκομιστεί σχετική μαρτυρία από την ενάγουσα στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας.
- Η υπό κρίση αίτηση είναι αχρείαστη, αφού η αιτήτρια ήδη προέβαλε τη θέση της στους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στις επιδιωκόμενες προς διαγραφή παραγράφους.
- Οι ισχυρισμοί των επιδιωκόμενων προς διαγραφή παραγράφων δεν είναι σκανδαλώδεις.
- Ουδεμία προκατάληψη ή λανθασμένη εντύπωση δημιουργούν οι ισχυρισμοί των επιδιωκόμενων προς διαγραφή παραγράφων, αφού αυτοί είναι αληθείς και σε κάθε περίπτωση θα τύχουν εξέτασης από το Δικαστήριο κατόπιν προσκόμισης μαρτυρίας στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας.
- Ουδεμία ζημιά υφίσταται η εναγόμενη σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων με την υπό κρίση αίτηση διαταγμάτων.
- Τυχόν έγκριση της υπό κρίση αίτησης επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα της ενάγουσας σε δίκαιη δίκη.
- Οι ισχυρισμοί των επιδιωκόμενων προς διαγραφή παραγράφων των δικογράφων της ενάγουσας συνάδουν και συμμορφώνονται πλήρως με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
- Η ομνύουσα που υπογράφει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση δεν αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης της κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας». Η ένσταση στηρίζεται στους Διαδικαστικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.Θ. 4, 13 & 26, Δ.48 ΘΘ. 1-132, Δ.39 Θ.2 , στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στα άρθρα 2 & 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/1960, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), στις αρχές της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δεν από την ένορκη δήλωση του XXXXX Ζάνη, ενός εκ των διευθυντών της καθ'ής η αίτηση. Πέραν του γεγονότος ότι ο ομνύοντας υιοθετεί και επαναλαμβάνει όλους τους λόγους ένστασης, αναφέρει επιπρόσθετα ότι οι επιδιωκόμενες προς διαγραφή παράγραφοι δεν αποτελούν μαρτυρία, αλλά ισχυρισμούς και γεγονότα επί των οποίων η καθ'ής η αίτηση στηρίζει την απαίτηση της εναντίον της αιτήτριας. Συνεπώς, τα επιχειρούμενα προς διαγραφή μέρη των δικογράφων της καθ'ής η αίτηση είναι αναγκαίο να δικογραφηθούν για σκοπούς προώθησης της υπόθεσης της. Σε περίπτωση έγκρισης της υπό κρίση αίτησης θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα της καθ'ής η αίτηση αφού δεν θα μπορέσει να προωθήσει τους επίδικους ισχυρισμούς της στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Οι επιδιωκόμενες προς διαγραφή παράγραφοι των δικογράφων της καθ'ής η αίτηση σχετίζονται άμεσα με τα επίδικα θέματα και ισχυρισμούς που αφορούν της ως άνω αγωγή και για αυτά θα προσκομιστεί σχετική μαρτυρία από την καθ'ής η αίτηση στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Η υπό κρίση αίτηση είναι επίσης αχρείαστη, αφού η αιτήτρια υπέβαλε ήδη τη θέση της στους ισχυρισμούς, θέσεις και γεγονότα που αναφέρονται στα δικόγραφα της καθ'ής η αίτηση. Συνεπώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στους Διαδικαστικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ούτε οι εν λόγω ισχυρισμοί των επιδιωκόμενων προς διαγραφή παραγράφων είναι σκανδαλώδεις και ουδεμία προκατάληψη ή λανθασμένη εντύπωση δημιουργούν οι ισχυρισμοί των επιδιωκόμενων προς διαγραφή παραγράφων. Περαιτέρω ουδεμία ζημιά υφίσταται η αιτήτρια σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων με την υπό κρίση αίτηση διαταγμάτων. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και των γραπτών αγορεύσεων τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέδωσαν στο Δικαστήριο, επιχειρηματολογώντας ως προς τις θέσεις τους παραπέμποντας δε το Δικαστήριο και σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ουδείς εκ των ενόρκων δηλούντων που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, αντιστοίχως δεν αντεξετάστηκε αλλά ούτε και καταχωρήθηκε οποιαδήποτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από οποιανδήποτε πλευρά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα αίτηση στηρίζεται κυρίως στη Δ.19, θ.6 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action». Σε ελεύθερη ελληνική μετάφραση: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» Αποτελεί εδραιωμένη αρχή ότι τα δικόγραφα καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης και ότι αυτά θα πρέπει να περιέχουν με συνοπτικό τρόπο μόνο τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων ο διάδικος βασίζει την Απαίτηση ή Υπεράσπισή του. Δεν είναι καθήκον του Δικαστηρίου να υποδείξει σε ένα διάδικο τον τρόπο που θα συντάξει το δικόγραφο του και πως ο ίδιος κρίνει σκόπιμο να προωθήσει την υπόθεση του. Από την άλλη όμως ο διάδικος έχει υποχρεώση να συντάξει το δικόγραφο του με βάση τα προβλεπόμενα στους Διαδικαστικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 685 λέχθηκε ότι η σύνταξη των δικογράφων διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες, οι οποίοι διασφαλίζουν την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Οι εν λόγω κανόνες ενσωματώνονται στη Δ.19, Θ.4. Στη βάση της εν λόγω Διαταγής προκύπτει ο θεμελιακός κανόνας ότι κάθε δικόγραφο θα πρέπει να διατυπώνει σε συνοπτική μορφή όλα τα ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση του. Η έννοια δε της λέξης ουσιώδη (material) εκεί, συσχετίζεται με ότι είναι απαραίτητο για να διατυπωθεί μια πλήρης αιτία αγωγής η βάση υπεράσπισης. Στην ίδια απόφαση εξηγείται ότι η πεμπτουσία είναι ότι η διατύπωση και η παρουσίαση της υπόθεσης πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς. Ο βασικός σκοπός των δικογράφων είναι να δώσουν την ευχέρεια στον αντίδικο να γνωρίζει τι υπόθεση θα αντιμετωπίσει με τέτοιες λεπτομέρειες ώστε να μπορέσει να ετοιμασθεί επαρκώς για να απαντήσει. Εξηγείται επίσης ότι η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφο και εάν παρεισφρήσει πρέπει να διαγραφεί. Όπως επεξηγείται στην Cyber Group Ltd ν. Κ. Χαραλαμπίδης
(2004)ΙΓ Α.Α.Δ. 1852, η Δ.19 Θ. 26 επιτρέπει τη διαγραφή δικογράφου το οποίο είναι μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής και έχει ως κύριο σκοπό τη συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Διαφωτιστικά επί του προκειμένου είναι τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1Β Α.Α.Δ. 787, όπου με παραπομπή στο σύγγραμμα Annual Practice 1960 σελ. 478-479, οι λέξεις "τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής", έχουν ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. Παραπέμπω στο σχετικό απόσπασμα: «Αν ο εναγόμενος δεν διασαφηνίζει ποιό μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποιό αρνείται το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή, όμως, πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μια έκθεση απαίτησης περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται ξεχωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις». Σε σχέση με το πότε ένα δικόγραφο μπορεί να χαρακτηρισθεί ως προκαλών αμηχανία (embarrassing) σχετικό επίσης είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Bullen & Leake "Precedents of Pleadings" 12η έκδοση, σελ. 147: «Accordingly, a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matter and so raises irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations.» Στην υπόθεση Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.α., Πολ. Έφεση Αρ.69/2011, ημερομηνίας 19.7.13 αναφέρθηκε επίσης ότι: «.Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι (με τρόπο ώστε ο Αιτητής θα πρέπει να απαντήσει σε αυτούς), από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις». Περαιτέρω για να διαπιστωθεί κατά πόσο ένα θέμα είναι σκανδαλώδες θα πρέπει να εξετασθεί κατά πόσο το θέμα αυτό θα αποτελούσε αποδεκτή μαρτυρία για να δείξει την αλήθεια κάποιου δικογραφημένου ισχυρισμού, ο οποίος είναι ουσιώδης με αναφορά στην αιτούμενη θεραπεία. Γενικά σκανδαλώδη, ενοχλητικά και άχρηστα θέματα είναι εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα ή υποβιβαστικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς, αλλά αν είναι σχετικά τότε δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη, ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος, εκτός και αν είναι εμφανώς άσχετος. Επίσης θα πρέπει διαγραφούν μη απαραίτητοι ισχυρισμοί με τους οποίους αποδίδεται στον αιτητή ή άλλο πρόσωπο κακή πίστη ή παράπτωμα (misconduct) (Αnnual Practice 1956 σελ. 365 - 368). Όπως όμως επίσης έχει αναγνωρισθεί νομολογιακά, η διαγραφή ισχυρισμών δικογράφου, δυνάμει της Δ.19 Θ.26, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνον εφόσον το δικόγραφο η μέρος του, κρίνεται στα πλαίσια των όσων η νομολογία έχει αναγνωρίσει, πώς επιβάλλεται η διαγραφή του. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρείαστων ή ενοχλητικών θεμάτων αντίθετων με τους κανόνες που έθεσε η Δ.19 θ.4. Στην ESQUIRE HOLDING LTD v ΤSENTAS DEVELOPERS LTD κ.α, Πoλιτική ΄Εφεση αρ. E191/2015, ημερομηνίας 23/3/16, αφού επιβεβαιώθηκαν οι πιο πάνω αρχές, λέχθησαν επί του προκειμένου τα ακόλουθα: «Με βάση τη σχετική νομολογία κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου είναι εξαιρετικό μέτρο και μέρη από τη δικογραφία μπορούν να διαγραφούν όταν τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Όπως έχει τεθεί από παλαιά (βλ Annual Practice 1958, σελ.477 κ.ε.) απλή πολυλογία δεν προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεση τους εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους Κανόνες. Ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα τούτο δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Η τελευταία αυτή φράση αποτελεί το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίδεται για τη διαγραφή. Όπως εύστοχα έχει παρατηρηθεί παλαιότερα «though the language of Order 19 Rule 26 is wide, its operation is limited". (βλ. Lavar Shipping Co. Ltd & Another v. Souras Bros Ltd & Another
(1972)4 J.S.C. σελ. 416)». ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή το λεκτικό και το περιεχόμενο των παραγράφων για τις οποίες η αιτήτρια ζητά τη διαγραφή τους. Με το περιεχόμενο των εν λόγων παραγράφων ουσιαστικά η αιτήτρια επιζητεί να διαγραφεί το γεγονός ότι ο διευθυντής της, μετά την λήψη προειδοποιητικής επιστολής που έλαβε από την καθ'ής η αίτηση, επισκέφθηκε τα γραφεία της καθ' ης η αίτηση και παραδέχθηκε το γεγονός ότι η αιτήτρια οφείλει το αξιούμενο ποσό ζητώντας μάλιστα χρόνο να το αποπληρώσει. Αποτελεί θέση της αιτήτριας βασικά ότι οι πιο πάνω αναφορές αποτελούν μαρτυρία και όχι γεγονότα και ως τέτοια θα πρέπει να διαγραφούν. Με κάθε σεβασμό προς την ευπαίδευτη συνήγορο της αιτήτριας δεν με βρίσκει σύμφωνο η πιο πάνω θέση. Καταρχάς οφείλω να επισημάνω ότι δεν δίδονται οποιεσδήποτε εξηγήσεις στην ένορκη δήλωση που συνοδευει την αίτηση γιατί, πώς και με ποιο τρόπο οι πιο πάνω δικογραφημένες θέσεις συνιστούν μαρτυρία. Υπάρχει μία γενικόλογη αναφορά χωρίς να παρατίθενται οποιεσδήποτε λεπτομέρεις. Εν πάση περίπτωσει και ανεξάρτητα με το πιο πάνω γεγονός, θεωρώ ότι οι πιο πάνω αναφορές συνιστούν γεγονότα και σε καμία περίπτωση μαρτυρία για την απόδειξη γεγονότων, τα οποία η καθ'ής η αίτηση οφείλει να αποδείξει, κατά την ακροαματική διαδικασία, προσκομίζοντας την κατάλληλη προς τούτο μαρτυρία. Πρόκειται στην ουσία, επομένως, για ισχυριζόμενα γεγονότα και κατ'ισχυρισμό παραδοχές της αιτήτριας για την οφειλή του χρέους της, που σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποδεχθούν με κατάλληλη και αξιόπιστη μαρτυρία. Είναι γεγονός ότι υπάρχει πλατειασμός στη δικογράφηση του εν λόγω γεγονότος, το οποίο ασφαλώς θα μπορούσε να δικογραφηθεί με πιο συνοπτικό τρόπο. Σε καμία όμως περίπτωση το γεγονός αυτό δεν ενεργοποεί το μηχανισμό της Δ.26 για διαγραφή τους. Επιπροσθέτως με τον τρόπο που είναι συνταγμένες οι συγκεκριμένες παράγραφοι δεν μπορεί να διπαιστωθεί ότι η καθ'ής η αίτηση επιχειρεί να προωθήσει λεπτομερή μαρτυρία και όχι ένα γεγονός που είχε κατ'ισχυρισμό συμβεί. Σε κάθε όμως περίπτωση θα συμφωνήσω με την καθ' ης η αίτηση ότι τα δικογραφημένα γεγονότα είναι αναγκαίο να δικογραφηθούν ώστε η καθ' ης η αίτηση να προωθήσει και να αποδείξει τη θέση της. Κρίνω ότι όλες αυτές οι αναφορές που περιέχονται στις πιο πάνω παραγράφους περιέχουν γεγονότα και ισχυρισμούς αναγκαία για την στοιχειοθέτηση των αξιώσεων της καθ'ής η αίτηση εναντίον της αιτήτριας. Αυτά σε καμιά περίπτωση δεν συνιστούν μαρτυρία αλλά αναγκαία στοιχεία τα οποία θα παρουσιαστούν με την αναγκαία μαρτυρία κατά τη δίκη. Αυτά σε κάθε περίπτωση κρίνω ότι δεν επηρεάζουν καθ΄οινονδήποτε τρόπο και μάλιστα δυσμενώς το δικαίωμα της αιτήτριας να τύχει δικαίας δίκης - την οποία και επικαλείται - ούτε και αμηχανία θα της προκαλέσει εφόσον της παρέχονται όλες οι λεπτομέρειες επί των οποίων η καθ'ής η αίτηση στηρίζει την αξίωση της. Την διευκόλυνε μάλιστα το γεγονός αυτό να προβάλει, όπως και έπραξε, την υπεράσπιση της επί όλων των επιδίκων ζητημάτων. Κανένα Συνταγματικό δικαίωμα της αιτήτριας δεν διαβλέπω ότι παραβλάπτεται με όσα καταγράφονται στις πιο πάνω παραγράφους. Αλλά ούτε και εξηγείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπο κρίση αίτηση, πέραν της αόριστης και γενικής αναφοράς, με ποιό τρόπο και γιατί τα διαγραφέντα σημεία αποτελούν ενοχλητικά και σκανδαλώδη ή και αχρείαστα. Καμιά αναφορά στις πιο πάνω παραγράφους δεν μπορεί να κριθεί ως σκανδαλώδης ή ότι τείνει να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης. Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.ά. v. Gredit Libanais S.A.L.
(1991)1 AAΔ 649, 652 λέχθηκε ότι: «Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης, την οποία πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεων ή τετελεσμένων γεγονότων.» Αν και δεν διαπίστωσα ότι στις υπό αναφορά παραγράφους περιέχονται αχρείαστοι ισχυρισμοί, εντούτοις σύμφωνα με τη νομολογία μας το γεγονός ότι ένας ισχυρισμός είναι αχρείαστος δεν εξυπακούει ταυτόχρονα και λόγο για διαγραφή (Αnnual Practice 1966, Σελ.478). Δεν θα πρέπει επίσης να αγνοηθεί το γεγονός ότι η εξουσία διαγραφής ενεργοποιείται μόνο σε απλές και φανερές υποθέσεις, κάτι που δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση (FASILI a.o. v. M.V. "SUN BOAT" HER SHIPOWNERS AND/OR CHARTERERS a.o.
(1984)1 C.L.R. 679). Στην υπόθεση Kemsley v. Foot
(1951)2 K.B. 34 C.A., επίσης αποφασίστηκε ότι είναι ορθότερο να αφήνεται ένα δικόγραφο όπως έχει, εκτός αν είναι ξεκάθαρα ενοχλητικό για τον άλλο διάδικο. Ούτε και κάτι τέτοιο έχω διαπιστώσει ότι συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση. Δεν συμφωνώ επίσης, με κάθε σεβασμό, με την ευπαίδευτη συνήγορο της αιτήτριας ότι στην υπόθεση Ιωάννου Αρέστης Μιχαήλ v Άννας Ανδρέα Χαραλαμπίδου
(1998)1 Α.Α.Δ 555 η οποία ασχολείται ειδικά με το θέμα της παραβίασης του κανόνα Δ.19.θ.4 λέει κάτι διαφορετικό από τα μέχρι τώρα νομολογηθέντα σε σχέση με τις προυποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την διαγραφή μέρους των δικογράφων. Επιπρόσθετα διαπιστώνω ότι η παρούσα υπόθεση δεν αφορούσε αίτημα για διαγραφή μέρους των δικογράφων, όπως η παρούσα, αλλά αφορούσε, μεταξύ άλλων, ζήτημα κατά πόσο η μαρτυρία που έλαβε υπόψη το πρωτόδικο δικαστήριο με το οποία έκανε πέτυχε η αγωγή της εφεσίβλητης ήταν δικογραφημένη ή όχι. Το Εφετείο ανάφερε ότι η εφεσίβλητη-ενάγουσα δεν ήταν υποχρεωμένη και απαραίτητο γεγονός να δικογραφήσει τις παραδοχές στην Έκθεση Απαίτησης της εφόσον κάτι τέτοιο αποτελούσε σφάλμα. Δεν αναφέρθηκε όμως από την άλλη ότι η δικογράφηση παραδοχών αποτελεί αιτία και λόγο για διαγραφή. Ούτε και η νομολογία, επί του προκειμένου, υποστηρίζει ότι οι περί κατ'ισχυρισμών παραδοχές της αιτήτριας στο δικόγραφο της καθ' ης η αίτηση, αποτελούν λόγο για ενεργοποίηση του εξεαιρετικού μέτρου της διαγραφής μέρους ενός δικογράφου. Ενόψει των όσων πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω είναι κατάληξη μου ότι με βάση τα στοιχεία ενώπιον μου δεν δικαιολογείται η διαγραφή των αιτούμενων παραγράφων όπως ζητείται από την αιτήτρια με την υπό κρίση αίτηση. Συνεπακόλουθα, υπό το φως των πιο πάνω και στη βάση των δεδομένων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και αφού συνεκτίμησα όλους τους σχετικούς παράγοντες, το Δικαστήριο θεωρεί ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης, τη δεδομένη στιγμή, επιτάσσει όπως το Δικαστήριο ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και απορρίψει την αίτηση. Ενόψει και της πιο πάνω κατάληξης παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης. Δεν βλέπω λόγο γιατί να αποκλίνω από τον κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται και στα έξοδα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα δε θα είναι όμως πληρωτέα μετά την αποπεράτωση της παρούσας αγωγής. (Υπ.)............... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο