ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ν. ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ ΦΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αγωγή αρ.: 2636/13, 28/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A98 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 2636/13 Μεταξύ: XXXXX ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Ενάγοντα -και- ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ ΦΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενων -------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 28.11.2018 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 28 Μαρτίου,
- Εμφανίσεις: Για ενάγοντα-Αιτητή: κος Θεόδωρος Αντωνίου για ΚΕΝΔΕΑΣ Α. ΣΕΡΓΗ ΔΕΠΕ Για εναγόμενους-Καθ'ων η αίτηση: κα Λαζαρίδου για ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, ο ενάγοντας αξιώνει από τους εναγόμενους Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές που κατ' ισχυρισμόν υπέστη, συνεπεία ατυχήματος που επεσυνέβη κατά ή περί την 26.1.
- Σύμφωνα με τους δικογραφημένους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, ο ενάγοντας στην προσπάθεια του να ανοίξει το ψυγείο που βρισκόταν στην οικία του, υπέστη ηλεκτροπληξία. Είναι η θέση του πως για το ατύχημα ευθύνονται οι εναγόμενοι (διατηρούν κατάστημα πώλησης ηλεκτρικών συσκευών καθώς και εργαστήριο επιδιόρθωσης και/ή συντήρησης αυτών) και/ή οι υπάλληλοι και/ή οι αντιπρόσωποι τους οι οποίοι ανέλαβαν την επιδιόρθωση του ψυγείου. Με την υπό κρίση Αίτηση ο ενάγοντας επιζητεί, για δεύτερη φορά, την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης (τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ. 3.3.2016), ώστε να περιληφθούν σ΄αυτήν έξοδα (κονδύλια) τα οποία έχει υποστεί στο διάστημα που μεσολάβησε από την πρώτη τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης (3.3.2016) μέχρι και σήμερα, καθώς και έξοδα που θα υποστεί στο μέλλον. Τα έξοδα συγκεκριμενοποιούνται σε ιατρικά έξοδα, φάρμακα και σε απώλεια ημερομισθίων. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ίδιου του ενάγοντα, ο οποίος διατείνεται πως θα πρέπει να του επιτραπεί να τροποποιήσει το δικόγραφο του, ώστε να περιλάβει σ' αυτό έξοδα που έχει υποστεί αλλά και έξοδα, όπως φάρμακα (βάσει ιατρικής γνωμάτευσης θα πρέπει να τα λαμβάνει εφ' όρου ζωής) και απώλεια ημερομισθίων που θα υποστεί στο μέλλον αφού τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει είναι πλέον μόνιμα και συνεπεία τούτων δεν είναι σε θέση να εργάζεται. Η Αίτηση στηρίζεται στην Δ.25 και στην Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς επίσης και στις γενικές αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, στην πρακτική και στην συμφυή εξουσία (inherent jurisdiction) του Δικαστηρίου. Οι εναγόμενοι έφεραν Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας πως αυτή υπεβλήθη καταχρηστικώς και κακόπιστα, πως είναι γενική και/ή αόριστη, πως με την αιτούμενη τροποποίηση επιχειρείται η συμπερίληψη στην Έκθεση Απαίτησης, ως ειδικές ζημιές, «πιθανές» μελλοντικές απώλειες, πράγμα ανεπίτρεπτο βάσει των «κανόνων δικογράφησης». Τέλος, προβάλλεται πως εάν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση, θα επηρεαστούν τα συμφέροντα των εναγόμενων, οι οποίοι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί χρηματικά. Η Ένσταση η οποία επίσης στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Μιχαήλ, εκ των συμβούλων των εναγομένων, δεόντως εξουσιοδοτημένου, ο οποίος επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. [SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα [βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Έχει λεχθεί επίσης νομολογιακά πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής [βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704]. Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές [βλ. Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993]. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Παρατηρώ ότι εκείνο που επιζητεί ο ενάγοντας δεν είναι η αντικατάσταση των ισχυρισμών που προβάλλει στην Έκθεση Απαίτησης, ούτε και η προσθήκη νέων ή αντίθετων ισχυρισμών. Επιδιώκεται η συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών του σε σχέση με τις υλικές ζημιές τις οποίες κατ' ισχυρισμό έχει υποστεί. Η προτεινόμενη τροποποίηση βασίζεται και περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της βάσης της αγωγής και ο άξονας αυτός δεν είναι άλλος παρά η προβαλλόμενη θέση πως το ατύχημα και οι συνέπειες του, οφείλονται στην αμέλεια των εναγόμενων. Κρίνω πως θα πρέπει να επιτραπεί η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Δεν θεωρώ ότι θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά. Ούτε έχω διαπιστώσει από το πραγματικό υπόβαθρο που ετέθη ενώπιον μου, πως υπάρχει κακοπιστία εκ μέρους του ενάγοντα. Καταληκτικά θεωρώ πως θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά του ενάγοντα το δικαίωμα να προβάλει τη θέση του, έτσι ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη, υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Διά ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από την σύνταξη του Διατάγματος. Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους των εναγόμενων να καταχωριστεί εντός των επόμενων 20 ημερών από της καταχώρησης της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς επίσης και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων-Καθ'ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα-αιτητή. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο